Mateus 26
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NAA
1 Ɛhɩ, Zozi hanlɩn ɛjɔlɛ sɔ'n-mɔ dede m'ɔ yuelɩ'n, ɔ selɩ yɩ́ menian'n-mɔ kɛ:
1 Quando Jesus acabou de proferir estas palavras, disse aos seus discípulos:
2 Ɛmɔ sɩ kɛ ɔ ka cɩan nnyuan nán b'a li *Pakɩ fɛtɩ'n. Mân Baa'n, bɛ 'ba yɩ yɩ́ bɛ man menian'n-mɔ bʋbɔ yɩ́ kʋlʋwa sʋ.
2 — Vocês sabem que, daqui a dois dias, será celebrada a Páscoa, e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado.
3 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ, ɔ nʋn Zufʋ mgbain'n-mɔ kɔ yia Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ kpain kpa'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Kayifʋ nɩn awulo ɛlɔ.
3 Então os principais sacerdotes e os anciãos do povo se reuniram no palácio do sumo sacerdote, chamado Caifás,
4 Anɩn bɛ lɛ jʋnlɩn jʋnlɩn atɩn mɔ bɛ 'sɩn sʋ bɛ cɩ Zozi bɛ kun yɩ́ nvɩalɩɛ nun nɩn anwʋn.
4 e deliberaram prender Jesus, à traição, e matá-lo.
5 Bɛ́ nwan: “Ɔ tɩ man kpa kɛ yɛ cɩ yɩ́ fɛtɩ nɩn anun. Sɛ yɛ cɩ yɩ́ fɛtɩ nɩn anun an, menian'n-mɔ kʋalaa 'ba jasʋ yɛ́ kɔmɩn anun.”
5 Mas diziam: — Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
6 Anɩn Zozi wɔ Betanin, bian kʋn awulo. Bian sɔ'n li Simʋn, ɔ tɩ kokobefʋɛ daba.
6 Quando Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso,
7 Balasua kʋn kɔ a Zozi anwʋn ɛbɛlɛ, ɔ le anantɩlɩ bondoman kʋn yɩ́ sa nun. Anantɩlɩ sɔ'n gua yɔ sɩ kpa. Mɛlɛ mɔ bɛ gua tɔbɩlɩ nɩn anwʋn bɛ 'di like'n, balasua'n kɔ kaci anatɩlɩ'n kɔ gua Zozi ati nɩn asʋ.
7 aproximou-se dele uma mulher, trazendo um frasco feito de alabastro com um perfume precioso, que ela derramou sobre a cabeça de Jesus, estando ele à mesa.
8 Mɔ yɩ́ menian'n-mɔ nwunlin yɩ́ sɔ'n, ɔ yɔlɩ bɛ́ ɛya, bɛ́ nwan: “Anatɩlɩ ɛhɩ ɛsɛcɩɛ dɩɛ abʋ y'ɔ le benin?
8 Vendo isto, os discípulos ficaram indignados e disseram: — Para que este desperdício?
9 Bɛ kʋala kɛ bɛ tɔnɩn yɩ́, bɛ fa yɩ́ esika'n bɛ man ehianfʋɛ'n-mɔ.”
9 Este perfume poderia ter sido vendido por muito dinheiro, para ser dado aos pobres.
10 Bɛ hanlɩn sɔ mɔ Zozi tɩlɩ'n, yɩ́ nwan: “Nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ lɛ jɩjɩ balasua sɔ nɩn ɔ? Like kpa yɛ̂ ɔ'a yɔ ɔ'a man mɩ́n ɔ.
10 Mas Jesus, sabendo disto, lhes disse:
11 Afɩ ehianfʋɛ'n-mɔ dɩɛ, ɛmɔ nʋn bɛ́ gua ɛwa cɩan daa. Nan mɩ́n dɩɛ, mɩn nʋn ɛmɔ tɩ man ɛwa dahuu.
11 Porque os pobres estarão sempre com vocês, mas a mim vocês nem sempre terão.
12 Anatɩlɩ ɛhɩ mɔ ɔ'a tutu ɔ'a gua mɩ́n nwʋn'n, mɩ́n fuin nɩn esesie y'ɔ lɛ sesie ɔ.
12 Porque, derramando este perfume sobre o meu corpo, ela o fez para o meu sepultamento.
13 Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ eyuadɩ nɩn anun lɩka biala mɔ bɛ 'bɔ Ɛjɔlɛkpa'n, bɛ 'kan like mɔ balasua ɛhɩ a yɔ a man mɩ́n nɩn anwʋn ɛjɔlɛ bɛ fa bɛ kacɩ yɩ́.”
13 Em verdade lhes digo que, onde for pregado em todo o mundo este evangelho, também será contado o que ela fez, para memória dela.
14 Ɛhɩ, Zozi menian bulu nʋn nnyuan'n, bɛ́ nunhan kʋn'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Zudasɩ Isikaliɔtɩ'n, ɔ hɔlɩ tʋlɩ Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ a,
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi falar com os principais sacerdotes.
15 yɩ́ nwan: “Sɛ mɩn yɩ Zozi mɩn man ɛmɔ a, nzu like dɩɛ yɛ̂ ɛmɔ 'fa man mɩ́n ɔ?” Ɛbɛlɛ ala, bɛ kɔ ha jɛtɛ fufue mma abulasan bɛ kɔ wula yɩ́ sa nun.
15 Ele disse: — Quanto me darão para que eu o entregue a vocês? E pagaram-lhe trinta moedas de prata.
16 Ɔ fi tɛmʋn sɔ'n, Zudasɩ kɔ kpʋnndɛ atɩn mɔ ɔ 'sɩn sʋ ɔ yɩ Zozi man bɛ́'n.
16 E, desse momento em diante, Judas buscava uma boa ocasião para entregar Jesus.
17 Kpaʋn'n mɔ bɛ nwula man nun fali ayile'n, yɩ́ fɛtɩ cɩan'n m'ɔ li mʋa nɩn anun, Zozi menian'n-mɔ walɩ yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ a, bɛ́ nwan: “Ninhan yɛ̂ ɛ kulo kɛ yɛ hɔ́ tʋ́n *Pakɩ alɩɛ nɩn ɔ?”
17 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, os discípulos vieram a Jesus e lhe perguntaram: — Onde quer que façamos os preparativos para que o senhor possa comer a Páscoa?
18 Mɔ bɛ bisalɩ kosuan sɔ'n, Zozi nwan: “Ɛmɔ hɔ́ kulo ɛlɔ, sʋanlan sʋa awulo, bɛ se yɩ́ kɛ: ‘Yɛ́ Mɩn nwan: Mɩ́n mɛlɛ nɩn a ju, wɔ́ awulo ɛwa yɛ̂ mɩn nʋn mɩ́n menian'n-mɔ yɛ 'di Pakɩ alɩɛ nɩn ɔ.’”
18 E ele lhes respondeu:
19 Zozi menian'n-mɔ yɔlɩ m'ɔ helelɩ bɛ́ kɛ bɛ yɔ́'n bɛ tʋnlɩn Pakɩ alɩɛ'n.
19 E eles fizeram como Jesus lhes havia ordenado e prepararam a Páscoa.
20 Nɔsʋba, Zozi nʋn yɩ́ menian bulu nʋn nnyuan'n kɔ tɛtanlan tɔbɩlɩ nɩn anwʋn.
20 Ao cair da tarde, Jesus pôs-se à mesa com os doze discípulos.
21 Nán mɔ bɛ 'di like'n, Zozi nwan: “Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ, ɛmɔ nunhan kʋn 'ba yɩ mɩ́n man.”
21 E, enquanto comiam, Jesus disse:
22 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ'n, yɩ́ menian'n-mɔ alʋa kɔ bɔ bɛ́ nwʋn kpa. Bɛ́ nun kʋn biala nwan: “Yɛ́ Mɩn, nán mɩ́n ɔ.”
22 E eles, muito entristecidos, começaram um por um a perguntar-lhe: — Por acaso seria eu, Senhor?
23 Zozi nwan: “Sʋanlan'n m'ɔ nʋn mɩ́n yɛ́ sa wɔ talie nɩn anun'n, yɩ́ yɛ̂ ɔ 'yɩ mɩ́n man ɔ.
23 Jesus respondeu:
24 *Mân Baa'n, ɔ 'ba wu kɛ bɛ hɛlɛlɩ yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ'n wɔ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n nɩn anun'n. Nan sʋanlan'n mɔ ɔ 'yɩ yɩ́ man'n, munnzue hán yɩ́! Ɔ tɩ kpa kɛ ahan b'a nwʋ man sʋanlan sɔ'n bɔbɔ.”
24 O Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor seria para ele se nunca tivesse nascido!
25 Zudasɩ mɔ ɔ 'yɩ yɩ́ man'n nwan: “*Labi, nán mɩ́n ɔ. Sɛ ato e.”
25 Então Judas, que o traía, perguntou: — Por acaso sou eu, Mestre? Jesus respondeu:
26 Mɔ bɛ 'di like'n, Zozi kɔ fa kpaʋn, m'ɔ lalɩ Nyanmɩan asɩ yuelɩ'n, ɔ kɔ bubu nun ɔ kɔ man yɩ́ menian'n-mɔ. Yɩ́ nwan: “Ɛmɔ lé kpaʋn ɛhɩ bɛ lí, ɔ tɩ mɩ́n nwʋnnaan.”
26 Enquanto comiam, Jesus pegou um pão, e, abençoando-o, o partiu e deu aos discípulos, dizendo:
27 Yɩ́ nzin, ɔ kɔ fa divɩn kangɔ kʋn, m'ɔ lalɩ Nyanmɩan asɩ yuelɩ'n, ɔ kɔ fa ɔ kɔ man yɩ́ menian'n-mɔ. Yɩ́ nwan: “Ɛmɔ kʋalaa nʋ́n.
27 A seguir, Jesus pegou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos, dizendo:
28 Ɔ sanlɩn kɛ nzan ɛhɩ tɩ mɩ́n moja ɔ di Nyanmɩan nyɩhyɛ'n m'ɔ nʋn ɛmɔ lɛ di nɩn ajinlanmun. Moja sɔ nɩn a butu a man menian dɔʋn a nyan ɛtɛ face.
28 porque isto é o meu sangue, o sangue da aliança, derramado em favor de muitos, para remissão de pecados.
29 Mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ ɔ fi ɛnɛ m'ɔ kɔ'n, mɩn nʋn ɛmɔ yɛ lɛ mma nnʋn man divɩn ɛhɩ fɩ́ɩ́ kʋ́n. Mɩn nʋn ɛmɔ yɛ 'nʋn divɩn fʋfɔlɛ'n mɩ́n Sɩ Belemgbin Mân nɩn anun ɛlɔ.”
29 E digo a vocês que, desta hora em diante, nunca mais beberei deste fruto da videira, até aquele dia em que beberei com vocês o vinho novo, no Reino de meu Pai.
30 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, bɛ kɔ tʋ ejue. Bɛ fi ɛbɛlɛ bɛ́ nʋan y'ɔ le *Olivʋ bʋka nɩn asʋ.
30 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
31 Mɔ bɛ hɔlɩ juli Olivʋ bʋka nɩn asʋ ɛlɔ'n, Zozi nwan: “Ɛnɛ kɔngɔɛ muonun, ɛmɔ kʋalaa 'ba nwanndi mɩ́n, ɔ ka mɩ́n ngʋnmɩn. Ɔ sanlɩn kɛ, b'a hɛlɛ wɔ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ nɩn anun kɛ:
31 Então Jesus disse aos discípulos:
32 Nan sɛ mɩn wu mɩn tinnge a, mɩn 'di mʋa ɛmɔ anyunnun Galile mân nɩn anun ɛlɔ.”
32 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vocês para a Galileia.
33 Pɩɛlɩ jasʋlɩ a, yɩ́ nwan: “Sɛ bɛ́ kʋalaa bɛ nwanndi wɔ́ a, mɩ́n kʋnmgba cein dɩɛ mɩn nnwanndi man wɔ́ lé.”
33 Mas Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Ainda que o senhor venha a ser um tropeço para todos, nunca o será para mim.
34 Mɔ Pɩɛlɩ anʋan tɔlɩ'n, Zozi nwan: “Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele wɔ́ kɛ ɛnɛ kɔngɔɛ muonun, ɔ nʋn dee mɔ akɔ'n 'bɔ kokolokoo'n, ɛ 'kan yɩ́ ngʋkʋn kpɛ̂ nsan kɛ ɛ nzɩ man mɩ́n.”
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Pɩɛlɩ nwan: “Sɛ ɔ di mɔ mɩn nʋn wɔ́ wu bɔbɔ a, mɩn ngan man sɔ lé.” Yɩ́ menian'n-mɔ kʋalaa kɔ han sɔ bie.
35 Pedro insistiu: — Ainda que me seja necessário morrer com o senhor, de modo nenhum o negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ hɔlɩ juli lɩka kʋn *Olivʋ bʋka nɩn asʋ. Bɛ fɛlɛ lɩka sɔ'n Gɛtɩsemanne (yɩ́ bʋ y'ɔ le kɛ lɩka mɔ bɛ yɩ ngo). Mɔ bɛ juli ɛbɛlɛ'n, Zozi nwan: “Ɛmɔ tánlan ɛwa nán mɩn 'tɩ mɩ́n nwʋn kaan mɩn yɔ asɔnɩn.”
36 Em seguida, Jesus foi com eles a um lugar chamado Getsêmani. E disse aos discípulos:
37 Mɔ ɔ 'kɔ'n, ɔ nʋn Pɩɛlɩ nʋn Zebede amma nnyuan'n yɛ̂ bɛ hɔlɩ ɔ. Anwʋnmmubue nʋn alʋabɔ kɔ han Zozi.
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a sentir-se tomado de tristeza e de angústia.
38 Ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Ewue nɩn a man mɩ́n lʋa a bɔ mɩ́n nwʋn sʋnman. Ɛmɔ nʋn mɩ́n tánlan ɛwa, nán bɛ sísa!”
38 Então lhes disse:
39 Zozi hɔlɩ yɩ́ nyunnun mʋa kaan an, ɔ kɔ butu yɩ́ nyɩn asɩ ɔ kɔ yɔ asɔnɩn. Yɩ́ nwan: “Mɩ́n Sɩ, sɛ ɛ kʋala kɛ ɛ kpala ewue nyinlinlin ɛhɩ gua a, anɩn kpala gua! N'ɛ man mɩn nʋn ewue kangɔ nɩn anun. Nan kʋsʋ like biala anun, yɔ mɔ ɛ kulo'n nan n'ɛ yɔ mɔ mɩn kulo'n.”
39 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo:
40 M'ɔ yɔlɩ asɔnɩn'n yuelɩ'n, ɔ kɔ sa kɔ a yɩ́ menian nsan'n-mɔ anwʋn ɛbɛlɛ. Ɔ 'ba ju a, anɩn bɛ lɛ dafɩ. Zozi kɔ fɛlɛ Pɩɛlɩ, yɩ́ nwan: “Ɛmɔ a ngʋala man mɩ́n nʋn asɩ tanlan dɔhyʋɩlɩ kʋnmgba cein?
40 E, voltando para os discípulos, achou-os dormindo. E disse a Pedro:
41 Nán bɛ dafɩ, bɛ tánlan asɩ bɛ yɔ́ asɔnɩn, nán Abɔnsanmʋn a nzɔ man ɛmɔ a nnɩan man. Ɔ wɔ ɛmɔ ahʋnlɩn nɩn anun kɛ ɛmɔ 'yɔ, nan kʋsʋ anwʋnnaan'n le man anwʋnsɛlɛ.”
41 Vigiem e orem, para que não caiam em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
42 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ'n, ɔ kɔ yaci bɛ́ ɛbɛlɛ ɔ kɔ hɔ asɔnɩn ɛyɔlɛ biekun. Yɩ́ nwan: “Mɩ́n Sɩ, sɛ m'an nnʋn man ewue kangɔ ɛhɩ anun nán ɔ nyɔ man ye a, anɩn man n nʋ́n nun kɛ ɛ kulo'n.”
42 Retirando-se pela segunda vez, orou de novo, dizendo:
43 Zozi kɔ sa kɔ a. Ɔ 'ba ju a, anɩn yɩ́ menian'n-mɔ lɛ dafɩ kpa. Ɔ sanlɩn kɛ anɩn nafɛlɛ nɩn a bʋ bɛ́.
43 E, voltando, achou-os outra vez dormindo; porque os olhos deles estavam pesados.
44 Yɩ́ kpɛ̂ nsan nɩn asʋ, Zozi kɔ yaci bɛ́ ɛbɛlɛ ɔ kɔ hɔ asɔnɩn kʋnmgba nɩn ɛyɔlɛ biekun.
44 Deixando-os novamente, foi orar pela terceira vez, repetindo as mesmas palavras.
45 M'ɔ yɔlɩ asɔnɩn yuelɩ'n, ɔ kɔ sa kɔ a yɩ́ menian'n-mɔ anwʋn ɛbɛlɛ, nán ɔ'a bisa bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ tɛ dafɩ bɛ tɛ de bɛ́ ɛnwʋnmɩan? Ɛmɔ nɩ́an, dɔɛ'n mɔ bɛ 'fa bɛ yɩ Mân Baa'n bɛ man ɛtɛfʋɛ'n-mɔ nɩn a ju.
45 Então voltou para os discípulos e lhes disse:
46 Ɛmɔ jásʋ bɛ mán yɛ hɔ́. Ɛmɔ nɩ́an, sʋanlan'n mɔ ɔ 'ba yɩ mɩ́n man'n, ɔ'a ju ɛwa.”
46 Levantem-se, vamos embora! Eis que o traidor se aproxima.
47 Zozi anʋan ngɔ tɔ man, yɩ́ menian bulu nʋn nnyuan nɩn anun kʋn'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Zudasɩ'n kɔ fite ɛbɛlɛ. Ɔ 'ba a, menian dɔʋn si yɩ́ sʋ. Bɛ lile dadɩɛ nʋn koloman. Menian sɔ'n-mɔ, Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn Zufʋ mgbain'n-mɔ yɛ̂ bɛ sʋanlɩn bɛ́ ɔ.
47 E enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou Judas, um dos doze, e, com ele, grande multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Mɔ bɛ 'ba'n, Zudasɩ mɔ ɔ 'yɩ Zozi man'n kɔ hele bɛ́ nzɔlɛ kʋn. Yɩ́ nwan: “Sʋanlan'n mɔ n gɔ tɔ yɩ́ nun'n, anɩn ɛmɔ sɩ kɛ yɩ́ dein ɔ. Ɛmɔ hyɩ́ yɩ́.”
48 Ora, o traidor tinha dado a eles um sinal: “Aquele que eu beijar, é esse; prendam-no.”
49 Mɔ Zudasɩ juli ɛbɛlɛ nɩn ala, ɔ kɔ kpunnge Zozi. Yɩ́ nwan: “*Labi, anun o.” M'ɔ hanlɩn sɔ'n, ɔ'a tɔ Zozi nun.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, Judas disse: — Salve, Mestre! E o beijou.
50 Zozi nwan: “Mɩ́n manngʋn, like mɔ ɛ walɩ yɩ́ ɛyɔlɛ'n, yɔ.”
50 Jesus, porém, lhe disse: Nisto, aproximando-se eles, agarraram Jesus e o prenderam.
51 Bɛ́ mɔ anɩn bɛ nʋn Zozi wɔ ɛbɛlɛ nɩn anun kʋn kɔ hyʋɩn yɩ́ dadɩɛ'n, ɔ kɔ kpɛ Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ kpain nɩn akʋa nɩn anzʋ'n.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, sacou da espada e, golpeando o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe a orelha.
52 M'ɔ kpɛlɩ yɩ́ nzʋ'n, Zozi nwan: “Fa wɔ́ dadɩɛ'n wula yɩ́ bʋa nɩn anun. Ɔ sanlɩn kɛ bɛ́ mɔ bɛ fa dadɩɛ bɛ kʋn'n, dadɩɛ yɛ̂ ɔ 'kun bɛ́ ɔ.
52 Então Jesus lhe disse:
53 Ɛ nzɩ man kɛ sɛ mɩn se mɩ́n Sɩ kɛ ɔ bɛ́lɛ mɩ́n nyanmɩansʋ mmɔfʋɛ akpɩɩ akpɩɩ maan bɛ sísa mɩ́n an, ɔ 'yɔ yɩ́ kɩkaala ɔ?
53 Ou você acha que não posso pedir a meu Pai, e ele me mandaria neste momento mais de doze legiões de anjos?
54 Sɛ mɩn yɔ yɩ́ sɔ a, ɔ 'yɔ sɛ nán Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ nɩn a kpɩn sʋ? Mɔ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ nɩn a han'n, ɔ di kɛ ɔ yɔ sɔ.”
54 Mas como, então, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim deve acontecer?
55 M'ɔ yɔlɩ sɔ yuelɩ'n, Zozi kɔ han kɔ hele meninsʋnman'n kɛ: “Ɛmɔ 'ba hyɩ mɩ́n an, anɩn ɛmɔ le dadɩɛ nʋn koloman kɛ kodiawu y'ɔ le mɩ́n. Kɛmɔ cɩan daa n dɩ asɩ Nyanmɩan awulo nɩn anun mɩn kekele menian'n-mɔ ninnge'n, nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ a njɩ man mɩ́n ɔ?”
55 Naquele momento, Jesus disse às multidões:
56 Nan yɩ́ kʋalaa a yɔ sɔ, ɔ'a man ɛjɔlɛ'n mɔ Nyanmɩan mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ hanlɩn m'ɔ wɔ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ nɩn anun nɩn a kpɩn sʋ. Mɛlɛ sɔ nɩn anun, Zozi menian'n-mɔ kʋalaa yacili yɩ́ ɛbɛlɛ bɛ nwanndili.
56 Tudo isto, porém, aconteceu para que se cumprissem as Escrituras dos profetas. Então todos os discípulos o deixaram e fugiram.
57 Bɛ́ mɔ bɛ hyɩlɩ Zozi'n, bɛ nʋn yɩ́ hɔlɩ Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ kpain'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ *Kayifʋ nɩn awulo. Ɛbɛlɛ yɛ̂ *mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ nʋn Zufʋ mgbain'n-mɔ hɔlɩ yialɩ ɔ.
57 E os que prenderam Jesus o levaram à casa de Caifás, o sumo sacerdote, onde se haviam reunido os escribas e os anciãos.
58 Mɔ bɛ 'kɔ'n, anɩn Pɩɛlɩ lɛ di Zozi fannvanndʋ dede bɛ juli Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ kpain nɩn awulo. Pɩɛlɩ kɔ wʋlʋ awulo nɩn anun, ɔ kɔ tanlan nzalafʋ'n-mɔ anwʋn ɛbɛlɛ, ɔ 'nɩan kɛ ɛjɔlɛ sɔ'n 'ba kpɩn gua yɩ́ bʋ'n.
58 Pedro o seguia de longe até o pátio do sumo sacerdote. E, tendo entrado, assentou-se entre os servos, para ver como aquilo ia terminar.
59 Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn menian'n-mɔ kʋalaa mɔ bɛ di ɛjɔlɛ'n kɔ kpʋnndɛ atɩn mɔ bɛ 'sɩn sʋ bɛ tʋn Zozi ɛsʋan bɛ kun yɩ́.
59 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho falso contra Jesus, a fim de o condenarem à morte.
60 Bɛ kpʋnndɛlɩ, kʋsʋ bɛ ngɔ nyan man bie sunnzun mɔ adanzɩyua dɔʋn tʋnlɩn yɩ́ ɛsʋan ɔ. Yɩ́ bɛ-yue-asɩɛ, menian nnyuan walɩ a, bɛ́ nwan:
60 E não acharam, apesar de terem sido apresentadas muitas testemunhas falsas. Mas, afinal, compareceram duas, afirmando:
61 “Bian ɛhɩ a han kɛ: ‘Mɩn kʋala kɛ mɩn bu Nyanmɩan sua'n mɩn fa cɩan nsan mɩn si.’”
61 — Este disse: “Posso destruir o santuário de Deus e reconstruí-lo em três dias.”
62 Mɔ menian'n-mɔ hanlɩn sɔ'n, Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ kpain'n kɔ jasʋ, ɔ kɔ bisa Zozi kɛ: “Ɛjɔlɛ'n mɔ bɛ lɛ kan bɛ gua wɔ́ nwʋn'n, ɛ mmua man bie ɔ?”
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, perguntou a Jesus: — Você não diz nada em resposta ao que estes depõem contra você?
63 Zozi ngɔ tɛ man yɩ́ sʋ.
63 Jesus, porém, guardou silêncio. E o sumo sacerdote lhe disse: — Eu exijo que nos diga, tendo o Deus vivo por testemunha, se você é o Cristo, o Filho de Deus.
64 Zozi kɔ bua yɩ́ kɛ: “Yɛ̂ wɔ́ nʋan wɔ sʋ ɛ lɛ kan nɩn ɔ. Nan mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ ɛnɛ m'ɔ kɔ'n, ɛmɔ 'ba nwun yɩ́ kɛ *Mân Baa'n tɩ Nyanmɩan tunminfʋɛ'n fama sʋ. Ɛsɛ ɛmɔ 'ba nwun yɩ́ kɛ ɔ fi anwunno ɛlɔ bɔlɛ́ nɩn anun ɔ lɛ ba.”
64 Jesus respondeu:
65 Mɔ Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ kpain'n tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n Zozi anʋan nun'n, ɔ kɔ sɔ taladɩɛ'n mɔ yɩ́ muonun ɔ wula'n ɔ kɔ sosua nun. Yɩ́ nwan: “Sian dɩɛ, yɛ mgbʋnndɛ man adanzɩɛ kʋ́n! Afɩ ɛmɔ kʋalaa a tɩ kɛ ɔ'a han ɛjɔlɛ ɛtɛ ɔ'a tia Nyanmɩan!
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: — Blasfemou! Por que ainda precisamos de testemunhas? Eis que agora mesmo vocês ouviram a blasfêmia!
66 Nan ɛmɔ nwan nzɛ?”
66 O que vocês acham? E eles responderam: — É réu de morte.
67 Ɛhɩ, bɛ kɔ tʋtʋ Zozi anyunnun ngɛsɛlɛ, ɛsɛ bɛ kɔ tʋtʋ yɩ́ kɔtɔlɛ. Mmie-mɔ fɩa yɩ́ nyɩn bɛ kpaci yɩ́ nyɩn nɩn asʋ,
67 Então alguns cuspiram no rosto de Jesus e bateram nele. E outros o esbofeteavam, dizendo:
68 anɩn bɛ́ nwan: “Wɔ́ mɔ ɛ tɩ Kilisi'n, kele yɛ́ sʋanlan'n mɔ ɔ'a kpaci wɔ́ nyɩn nɩn asʋ'n!”
68 — Profetize para nós, ó Cristo! Quem foi que bateu em você?
69 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn Pɩɛlɩ tɩ awulo nɩn abʋ ɛlɔ. Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ kpain nɩn afanɩan kʋn kɔ a Pɩɛlɩ anwʋn ɛbɛlɛ, yɩ́ nwan: “Wɔ́ kʋsʋ wɔ́, anɩn ɛ si Zozi m'ɔ fi Galile mân nɩn anun nɩn asʋ bie.”
69 Pedro estava sentado fora no pátio. Uma empregada se aproximou e lhe disse: — Você também estava com Jesus, o galileu.
70 M'ɔ hanlɩn sɔ'n, Pɩɛlɩ suli akpʋlʋwa bɛ́ kʋalaa bɛ́ nyunnun ɛbɛlɛ. Yɩ́ nwan: “Sʋanlan'n mɔ ɛ lɛ kan yɩ́ ɛjɔlɛ'n, mɩn nzɩ man yɩ́.”
70 Mas ele negou diante de todos e disse: — Não sei o que você está dizendo.
71 Ɛhɩ, ɔ fi ɛbɛlɛ ɔ kɔ jasʋ ɔ kɔ hɔ kɔ jinlan awulo nɩn anʋan nɩn anun ɛlɔ. Afanɩan kʋn biekun kɔ nwun yɩ́. Ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ mɔ bɛ gua ɛbɛlɛ'n kɛ: “Zozi m'ɔ fi Nazalɛtɩ'n, anɩn bian ɛhɩ si yɩ́ sʋ bie.”
71 Quando se dirigia para a porta, Pedro foi visto por outra empregada, que disse aos que estavam ali: — Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Ɛhɩ, Pɩɛlɩ nwan: “Mɩn kan ndâ kɛ mɩ́n dɩɛ, mɩn nzɩ man sʋanlan sɔ'n!”
72 E ele negou outra vez, com juramento: — Não conheço esse homem.
73 Ɔ hyɛlɩ kaan an, bɛ́ mɔ bɛ gua ɛbɛlɛ'n kɔ kpunnge Pɩɛlɩ, bɛ́ nwan: “Ɔ tɩ ananhɔlɛ, ɛ wɔ menian sɔ'n-mɔ anun bie. Ɔ sanlɩn kɛ wɔ́ ɛjʋjɔlɛ'n kele lɩka mɔ ɛ fi'n.”
73 Pouco depois, aproximando-se os que estavam ali, disseram a Pedro: — Com certeza você também é um deles, porque o seu modo de falar o denuncia.
74 Ɛhɩ, Pɩɛlɩ nwan: “Mɩn kan ndâ kɛ mɩn nzɩ man sʋanlan sɔ'n! Sɛ ato yɛ̂ mɩɩn di a, Nyanmɩan Kpili túa mɩ́n yɩ́ nwʋn kalɛ!”
74 Então ele começou a praguejar e a jurar: — Não conheço esse homem! E no mesmo instante o galo cantou.
75 Pɩɛlɩ ati kɔ kacɩ ɛjɔlɛ'n mɔ Zozi hanlɩn helelɩ yɩ́'n. Zozi nwan: “Ɔ nʋn dede mɔ akɔ'n 'bɔ'n, ɛ 'kan yɩ́ ngʋkʋn kpɛ̂ nsan kɛ ɛ nzɩ man mɩ́n.” M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, Pɩɛlɩ fitelɩ ɔ sunlin sɛlɛ kpa.
75 Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante, você me negará três vezes.” E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.