Mateus 21

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ, bɛ kɔ a dede bɛ kɔ ju kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Bɛtɩfaze nɩn asʋ. Kulo sɔ'n mantan Zoluzalɛmʋn. Bɛ kɔ bɔ nun *Olivʋ bʋka nɩn asʋ. Ɛbɛlɛ, Zozi kɔ sʋan yɩ́ menian'n-mɔ anun nnyuan,
1 Aproximavam-se de Jerusalém. Quando chegaram a Betfagé, perto do monte das Oliveiras, Jesus enviou dois de seus discípulos,
2 yɩ́ nwan: “Ɛmɔ hɔ́ kulo'n m'ɔ wɔ ɛmɔ anyunnun ɛlɔ nɩn asʋ. Mɔ ɛmɔ 'fite kulo nɩn asʋ ɛbɛlɛ ala'n, ɛmɔ 'ba nwun kɛ afunlunmun bɩlɩɛ kʋn nʋn yɩ́ wa mɩnnda ɛbɛlɛ. Ɛmɔ nyánnjɩ bɛ́ bɛ bɛ́lɛ mɩ́n.
2 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte. Encontrareis logo uma jumenta amarrada e com ela seu jumentinho. Desamarrai-os e trazei-mos.
3 Sɛ sʋanlan bie bisa ɛmɔ ɛjɔlɛ a, ɛmɔ hán kɛ: ‘Yɛ́ Mɩn a hian yɩ́ nwʋn.’ Ɛmɔ kan sɔ a, bɛ 'ba yaci ɛmɔ maan bɛ fa bɛ́ bɛ ba.”
3 Se alguém vos disser qualquer coisa, respondei-lhe que o Senhor necessita deles e que ele sem demora os devolverá.
4 Ɔ man ɛjɔlɛ'n mɔ Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ'n hanlɩn'n kpɩnlɩn sʋ:
4 Assim, neste acontecimento, cumpria-se o oráculo do profeta:
5 Nyanmɩan nwan: Kan kele Siʋn amma'n-mɔ,
5 Dizei à filha de Sião: Eis que teu rei vem a ti, cheio de doçura, montado numa jumenta, num jumentinho, filho da que leva o jugo {Zc 9,9}.
6 Mɔ Zozi manlɩn bɛ́ ngalɩɛ sɔ'n yuelɩ'n, yɛ̂ yɩ́ menian nnyuan'n hɔlɩ ɔ. Like'n mɔ Zozi helelɩ bɛ́ kɛ bɛ yɔ́'n, bɛ yɔlɩ.
6 Os discípulos foram e executaram a ordem de Jesus.
7 Bɛ kɔ fa afunlunmun'n nʋn yɩ́ wa'n bɛ kɔ a. Bɛ kɔ yɩyɩ bɛ́ taladɩɛ'n-mɔ bɛ kɔ gua bɛ́ sʋ, yɛ̂ Zozi fʋlɩ tanlanlɩn afunlunmun baa nɩn asʋ ɔ.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho, cobriram-nos com seus mantos e fizeram-no montar.
8 Menian dɔʋn kpa kɔ yɩyɩ bɛ́ taladɩɛ'n bɛ kɔ sɩsɛ yɩ́ atɩn nɩn anun. Mmie-mɔ kʋsʋ kɔ kpɩkpɛ aye malɛ bɛ kɔ sɩsɛ yɩ́ atɩn nɩn anun.
8 Então a multidão estendia os mantos pelo caminho, cortava ramos de árvores e espalhava-os pela estrada.
9 Bɛ́ mɔ bɛ li bɛ́ nyunnun'n ɔ nʋn bɛ́ mɔ bɛ li Zozi anzin'n kɔ bɔ kɔ sulo. Bɛ́ nwan:
9 E toda aquela multidão, que o precedia e que o seguia, clamava: Hosana ao filho de Davi! Bendito seja aquele que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto dos céus!
10 Mɔ Zozi 'wʋlʋ Zoluzalɛmʋn kulo nɩn anun'n, kulo bɔndɩn'n kɔ kpusu. Menian'n-mɔ kɔ bisa kɛ: “Nwan sʋanlan dɩɛ ɔ?”
10 Quando ele entrou em Jerusalém, alvoroçou-se toda a cidade, perguntando: Quem é este?
11 Meninsʋnman'n nwan: “Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ Zozi m'ɔ fi Galile kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Nazalɛtɩ nɩn asʋ nɩn ɔ.”
11 A multidão respondia: É Jesus, o profeta de Nazaré da Galiléia.
12 Zozi kɔ wʋlʋ Nyanmɩan awulo nɩn anun, ɔ kɔ fʋan bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ lɛ di gua nun'n. Ɔ kɔ han bɛ́ mɔ bɛ kaci esika'n tɔbɩlɩ'n-mɔ kɔ gua. Bɛ mɔ bɛ lɛ tɔnɩn mɔlɔnʋnman'n, ɔ kɔ han bɛ́ bia'n-mɔ kɔ gua.
12 Jesus entrou no templo e expulsou dali todos aqueles que se entregavam ao comércio. Derrubou as mesas dos cambistas e os bancos dos negociantes de pombas,
13 M'ɔ hanlɩn bɛ́ ninnge'n-mɔ gualɩ yuelɩ'n, yɩ́ nwan: “Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n lɛ kele kɛ: Bɛ 'ba fɛlɛ mɩ́n sua'n mmʋtʋɛ sua. Nan ɛmɔ dɩɛ, ɛmɔ a fa a kaci awue sua!”
13 e disse-lhes: Está escrito: Minha casa é uma casa de oração {Is 56,7}, mas vós fizestes dela um covil de ladrões {Jr 7,11}!
14 Anyɩnsinlinwafʋɛ, ɔ nʋn bɛ́ mɔ bɛ tia bɛ tɔ sʋ'n mmie-mɔ kɔ a Nyanmɩan awulo nɩn anun, Zozi anwʋn ɛbɛlɛ. Zozi kɔ man bɛ́ nwʋn kɔ sa.
14 Os cegos e os coxos vieram a ele no templo e ele os curou,
15 Nan mɔ Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ'n-mɔ, ɔ nʋn *mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ nwunlin asinbɛnwʋn ninnge'n mɔ Zozi yɔlɩ'n, ɔ nʋn mmatʋnman'n-mɔ mɔ anɩn bɛ lɛ tɩan Nyanmɩan awulo nɩn anun bɛ́ kan kɛ: “Anunminnyanmʋn hán belemgbin *Davidi Awa'n!”, Zozi anwʋn kɔ yɔ bɛ́ ɛya.
15 com grande indignação dos príncipes dos sacerdotes e dos escribas que assistiam a seus milagres e ouviam os meninos gritar no templo: Hosana ao filho de Davi!
16 Ɛhɩ, bɛ kɔ bisa Zozi kɛ: “Asʋ ɛ tɩ ɛjɔlɛ'n mɔ bɛ lɛ kan'n?”
16 Disseram-lhe eles: Ouves o que dizem eles? Perfeitamente, respondeu-lhes Jesus. Nunca lestes estas palavras: Da boca dos meninos e das crianças de peito tirastes o vosso louvor {Sl 8,3}?
17 M'ɔ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ yaci bɛ́ ɛbɛlɛ ɔ fi kulo nɩn anun ɔ kɔ fite ɔ kɔ hɔ kɔ la Betanin kulo nɩn asʋ.
17 Depois os deixou e saiu da cidade para hospedar-se em Betânia.
18 Alɩ́ɛ hɩnlɩn mɔ Zozi 'sa ba Zoluzalɛmʋn'n, ɛhɔɛ kɔ hun yɩ́.
18 De manhã, voltando à cidade, teve fome.
19 Ɔ kɔ nwun *figi baka kʋn atɩn nɩn anʋan, ɔ kɔ hɔ yɩ́ bʋ. Ɔ juli ɛbɛlɛ a, nyâ ngʋnmɩn, ɔ ngɔ nyan baa sʋ. Ɛhɩ, ɔ kɔ se figi baka'n kɛ: “Ɔ fi ɛnɛ m'ɔ kɔ'n, ɛ nzu man baa fɩ́ɩ́ kʋ́n lé.” Ɛbɛlɛ ala, figi baka'n kɔ yue yʋɩ bɔkɔɔ.
19 Vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas só achou nela folhas; e disse-lhe: Jamais nasça fruto de ti!
20 Mɔ yɩ́ menian'n-mɔ nwunlin yɩ́ sɔ'n, ɔ sinlin bɛ́ nwʋn. Bɛ kɔ bisa Zozi kɛ: “Nan ɔ yɔ sɛ mɔ figi baka nɩn a yue yʋɩ kɩkaala'n?”
20 E imediatamente a figueira secou. À vista disto, os discípulos ficaram estupefatos e disseram: Como ficou seca num instante a figueira?!
21 Zozi nwan: “Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ sɛ ɛmɔ le dedi mɔ ɛmɔ dedi'n jin yɩ́ ja nun'n, mɔ m'an yɔ figi baka ɛhɩ'n, ɛmɔ 'ba hʋala yɩ́ yɔ, ɛsɛ bɔbɔ sɛ ɛmɔ se bʋka ɛhɩ kɛ: ‘Tu wɔ́ bʋ ɛwa, tutu kɔ tɔ jenvie nɩn anun’ an, ɔ 'kɔ.
21 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos declaro que, se tiverdes fé e não hesitardes, não só fareis o que foi feito a esta figueira, mas ainda se disserdes a esta montanha: Levanta-te daí e atira-te ao mar, isso se fará...
22 Sɛ ɛmɔ le dedi a, like biala mɔ ɛmɔ kɔ bisa yɩ́ mmʋtʋɛ nɩn anun'n, ɛmɔ asa 'kan yɩ́.”
22 Tudo o que pedirdes com fé na oração, vós o alcançareis.
23 Zozi kɔ wʋlʋ Nyanmɩan awulo nɩn anun, ɔ kɔ hehele menian'n-mɔ Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n. Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn Zufʋ mgbain'n-mɔ kpʋlɩ Zozi, bɛ́ nwan: “Tunmin benin yɛ̂ ɛ le yɩ́ ɛ yɔ ninnge sʋa-mɔ ɔ? Nwan sʋanlan dɩɛ y'ɔ manlɩn wɔ́ yɩ́ nwʋn atɩn ɔ?”
23 Dirigiu-se Jesus ao templo. E, enquanto ensinava, os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo aproximaram-se e perguntaram-lhe: Com que direito fazes isso? Quem te deu esta autoridade?
24 Zozi nwan: “Mɩn 'bisa ɛmɔ kosuan kʋn. Sɛ ɛmɔ tu yɩ́ nʋan an, mɩ́n kʋsʋ mɩn 'kele ɛmɔ sʋanlan'n m'ɔ man mɩ́n tunmin maan mɩn yɔ ninnge sʋa-mɔ'n.
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos proporei também uma questão. Se responderdes, eu vos direi com que direito o faço.
25 Nyanmɩan y'ɔ sʋanlɩn Zʋan kɛ ɔ sɔ́nɩn menian'n-mɔ ɔ, anaan kulo menian'n-mɔ yɛ̂ bɛ sʋanlɩn yɩ́ ɔ?”
25 Donde procedia o batismo de João: do céu ou dos homens? Ora, eles raciocinavam entre si: Se respondermos: Do céu, ele nos dirá: Por que não crestes nele?
26 Nan sɛ yɛ kan kɛ: ‘Menian'n-mɔ yɛ̂ bɛ sʋanlan yɩ́’ a, meninsʋnman'n 'fɛ yɛ́ nwʋn ɛya. Afɩ bɛ́ kʋalaa bɛ de bɛ di kɛ Zʋan tɩ Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ.”
26 E se dissermos: Dos homens, é de temer-se a multidão, porque todo o mundo considera João como profeta.
27 Ɛhɩ a, bɛ kɔ bua Zozi kɛ: “Yɛ nzɩ man.”
27 Responderam a Jesus: Não sabemos. Pois eu tampouco vos digo, retorquiu Jesus, com que direito faço estas coisas.
28 Ɛsɛ Zozi nwan: “Ɛmɔ tíe. Anɩn bian kʋn le yɩ́ mma nnyuan. Cɩan kʋn, ɔ kɔ han kɔ hele nunhan kpain'n kɛ: ‘Mɩ́n wa, ɛnɛ, kɔ divɩn ebo nɩn asʋ ɛlɔ kɔ li junman.’
28 Que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Dirigindo-se ao primeiro, disse-lhe: - Meu filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 “Batʋnman'n tua se yɩ́ sɩ kɛ: ‘Mɩn ngɔ man.’ Ɔ tɩ ɛbɛlɛ dede yɩ́ nzin hyɛlɩ, ɔ kɔ jasʋ ɔ kɔ hɔ ebo nɩn asʋ.
29 Respondeu ele: - Não quero. Mas, em seguida, tocado de arrependimento, foi.
30 “Sɩɛ'n kɔ han ɛjɔlɛ kʋnmgba sɔ'n ɔ kɔ hele yɩ́ wa kutua'n. Ɔ hanlɩn an, yɩ́ wa'n nwan: ‘Baba, m'an tɩ, mɩn 'kɔ.’ Baa'n ngɔ hɔ man ebo nɩn asʋ.
30 Dirigindo-se depois ao outro, disse-lhe a mesma coisa. O filho respondeu: - Sim, pai! Mas não foi.
31 “Anɩn mmatʋnman nnyuan'n, benin y'ɔ yɔlɩ yɩ́ sɩ ehulo like ɔ?”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? O primeiro, responderam-lhe. E Jesus disse-lhes: Em verdade vos digo: os publicanos e as meretrizes vos precedem no Reino de Deus!
32 Ɔ sanlɩn kɛ Zʋan walɩ, ɔ helelɩ ɛmɔ atɩn kpa'n, nan ɛmɔ a nva man sʋ. Nan bɛ́ mɔ bɛ dide ajule'n, ɔ nʋn tutu'n-mɔ, bɛ́ dɩɛ, bɛ lelɩ yɩ́ bɛ lili. Ɛmɔ a nwun kɛ menian sɔ'n-mɔ kʋalaa a le yɩ́ a li. Nan ɛmɔ dɩɛ, ɛmɔ a nnun man bɛ́ nwʋn b'a ngaci man bɛ́ abalabɔ'n, b'a nne man yɩ́ b'a nni man.”
32 João veio a vós no caminho da justiça e não crestes nele. Os publicanos, porém, e as prostitutas creram nele. E vós, vendo isto, nem fostes tocados de arrependimento para crerdes nele.
33 “Ɛmɔ tíe anyɩnndala kʋn biekun. Anɩn bian kʋn le yɩ́ divɩn ebo. Ɔ kɔ le yɩ́ nwʋn. Ɔ kɔ fun kunman kʋn m'ɔ hyuhyuin yɩ́ nzan'n gua nun ɔ. Ɔ kɔ si sua hyilili kʋn sʋ. Sua sɔ'n tɩ kannganlaun. Bɛ fʋ sʋ bɛ sisa ebo'n. M'ɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ fa ebo'n kɔ wula kpafʋ-mɔ asa nun. Yɛ̂ ɔ hɔlɩ yɩ́ atɩn ɔ.
33 Ouvi outra parábola: havia um pai de família que plantou uma vinha. Cercou-a com uma sebe, cavou um lagar e edificou uma torre. E, tendo-a arrendado a lavradores, deixou o país.
34 Ɔ wɔ ɛbɛlɛ dede mɔ divɩn nɩn ɛtɩɛ'n tɛmʋn juli'n, bian'n kɔ sʋan yɩ́ ngʋa'n-mɔ kɛ bɛ hɔ́ kpafʋ'n-mɔ anwʋn ɛlɔ, bɛ hɔ́ lé yɩ́ dɩɛ'n bɛ bɛ́lɛ yɩ́.
34 Vindo o tempo da colheita, enviou seus servos aos lavradores para recolher o produto de sua vinha.
35 “Kpafʋ'n-mɔ kɔ hyɩ bian'n ngʋa'n-mɔ bɛ kɔ bʋ kʋn, bɛ kɔ hun kʋn, bɛ kɔ tʋtʋ nunhan kʋn kʋsʋ ɛbʋɛ bɛ kɔ hun yɩ́.
35 Mas os lavradores agarraram os servos, feriram um, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 Ɛsɛ bian'n kɔ sʋan yɩ́ ngʋa'n mmiekun-mɔ dɔʋn bɛ talalɩ alimʋa dɩɛ'n-mɔ. Ɛsɛ kpafʋ-mɔ kɔ yɔ bɛ́ kɛ bɛ yɔlɩ ɛhɩnlɩn-mɔ'n.
36 Enviou outros servos em maior número que os primeiros, e fizeram-lhes o mesmo.
37 Sian dɩɛ, bian'n kɔ sʋan yɩ́ muonun yɩ́ wa'n bɛ́ nwʋn ɛlɔ. Yɩ́ nwan: ‘Kɛmɔ ɔ tɩ mɩ́n kunnun baa'n, mɩn de mɩn di kɛ bɛ 'ba man yɩ́ anyɩnnzɔ.’
37 Enfim, enviou seu próprio filho, dizendo: Hão de respeitar meu filho.
38 “Nan mɛlɛ mɔ bɛ nwunlin bian nɩn awa'n, bɛ́ nwan: ‘Bɛ nɩ́an, bian ɛhɩ m'ɔ lɛ ba'n, cɩan bie dede yɩ́ dein yɛ̂ ɔ 'di ajâ'n ɔ fa ebo nɩn ɔ. Yɩ́ ti, bɛ mán yɛ hún yɩ́ yɛ fá ebo'n.’
38 Os lavradores, porém, vendo o filho, disseram uns aos outros: Eis o herdeiro! Matemo-lo e teremos a sua herança!
39 Ɛhɩ a, bɛ kɔ hyɩ bian nɩn awa'n bɛ nʋn yɩ́ kɔ hɔ ebo nɩn anʋan ɛlɔ bɛ kɔ hun yɩ́.
39 Lançaram-lhe as mãos, conduziram-no para fora da vinha e o assassinaram.
40 “Nan sɛ bian'n m'ɔ le ebo'n ba a, kpafʋ sɔ'n-mɔ, nzu yɛ̂ ɛmɔ de di kɛ ɔ 'yɔ bɛ́ ɔ?”
40 Pois bem: quando voltar o senhor da vinha, que fará ele àqueles lavradores?
41 Bɛ́ nwan: “Ɔ nnwun man bɛ́ nwʋn anwunnvoe, ɔ 'kun kpafʋ ati anun ɛtɛ sɔ'n-mɔ ɔ fa yɩ́ ebo'n wula menian nvʋfɔlɛ asa nun. Tɛmʋn'n ju nán bɛ 'tɩ ebo nɩn an, anɩn bɛ yɩ yɩ́ dɩɛ bɛ bɛlɛ yɩ́.”
41 Responderam-lhe: Mandará matar sem piedade aqueles miseráveis e arrendará sua vinha a outros lavradores que lhe pagarão o produto em seu tempo.
42 Zozi nwan: “Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ nɩn anun ɛjɔlɛ kpɔlɛ ɛhɩ, asʋ ɛmɔ kɩnngalɩ man yɩ́ lé ɔ?
42 Jesus acrescentou: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra rejeitada pelos construtores tornou-se a pedra angular; isto é obra do Senhor, e é admirável aos nossos olhos {Sl 117,22}?
43 Zozi kɔ han kɔ tʋ sʋ kɛ: “Ɛhɩ ati, mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ Nyanmɩan Belemgbin Mân'n, bɛ 'tʋa ɛmɔ bɛ de bɛ man menian mɔ b'a nun bɛ́ nwʋn mɔ bɛ bɔ bala m'ɔ sɔ Nyanmɩan anyɩn'n. [
43 Por isso vos digo: ser-vos-á tirado o Reino de Deus, e será dado a um povo que produzirá os frutos dele.
44 Sʋanlan biala m'ɔ kɔ tɔ ɛbʋɛ sɔ nɩn asʋ'n, yɩ́ nun 'tɩtɩ. Sʋanlan kʋsʋ mɔ ɛbʋɛ sɔ'n kɔ tɔ yɩ́ sʋ'n, ɔ 'nunkun yɩ́.”]
44 {Aquele que tropeçar nesta pedra, far-se-á em pedaços; e aquele sobre quem ela cair será esmagado.}
45 Mɔ Zozi buli anyɩnndala sɔ'n, Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn *Falisifʋɛ'n-mɔ nwunlin kɛ bɛ́ nwʋn ɛjɔlɛ yɛ̂ Zozi lɛ kan ɔ.
45 Ouvindo isto, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus compreenderam que era deles que Jesus falava.
46 Ɛhɩ ati, bɛ kpʋnndɛlɩ atɩn mɔ bɛ 'sɩn sʋ bɛ cɩ yɩ́. Nan kʋsʋ, meninsʋnman'n dunman nun, bɛ sulo, bɛ kɔ yaci bɛ kɔ hɔ. Ɔ sanlɩn kɛ menian'n-mɔ bu Zozi kɛ Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ.
46 E procuravam prendê-lo; mas temeram o povo, que o tinha por um profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.