Mateus 21
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NAA
1 Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ, bɛ kɔ a dede bɛ kɔ ju kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Bɛtɩfaze nɩn asʋ. Kulo sɔ'n mantan Zoluzalɛmʋn. Bɛ kɔ bɔ nun *Olivʋ bʋka nɩn asʋ. Ɛbɛlɛ, Zozi kɔ sʋan yɩ́ menian'n-mɔ anun nnyuan,
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois discípulos,
2 yɩ́ nwan: “Ɛmɔ hɔ́ kulo'n m'ɔ wɔ ɛmɔ anyunnun ɛlɔ nɩn asʋ. Mɔ ɛmɔ 'fite kulo nɩn asʋ ɛbɛlɛ ala'n, ɛmɔ 'ba nwun kɛ afunlunmun bɩlɩɛ kʋn nʋn yɩ́ wa mɩnnda ɛbɛlɛ. Ɛmɔ nyánnjɩ bɛ́ bɛ bɛ́lɛ mɩ́n.
2 dizendo-lhes:
3 Sɛ sʋanlan bie bisa ɛmɔ ɛjɔlɛ a, ɛmɔ hán kɛ: ‘Yɛ́ Mɩn a hian yɩ́ nwʋn.’ Ɛmɔ kan sɔ a, bɛ 'ba yaci ɛmɔ maan bɛ fa bɛ́ bɛ ba.”
3 E, se alguém disser alguma coisa, respondam: “O Senhor precisa deles.” E logo ele deixará que vocês tragam os animais.
4 Ɔ man ɛjɔlɛ'n mɔ Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ'n hanlɩn'n kpɩnlɩn sʋ:
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 Nyanmɩan nwan: Kan kele Siʋn amma'n-mɔ,
5 “Digam à filha de Sião: Eis que o seu Rei vem até você, humilde, montado em jumenta, e num jumentinho, cria de animal de carga.”
6 Mɔ Zozi manlɩn bɛ́ ngalɩɛ sɔ'n yuelɩ'n, yɛ̂ yɩ́ menian nnyuan'n hɔlɩ ɔ. Like'n mɔ Zozi helelɩ bɛ́ kɛ bɛ yɔ́'n, bɛ yɔlɩ.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes havia ordenado,
7 Bɛ kɔ fa afunlunmun'n nʋn yɩ́ wa'n bɛ kɔ a. Bɛ kɔ yɩyɩ bɛ́ taladɩɛ'n-mɔ bɛ kɔ gua bɛ́ sʋ, yɛ̂ Zozi fʋlɩ tanlanlɩn afunlunmun baa nɩn asʋ ɔ.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então puseram em cima deles as suas capas, e sobre elas Jesus montou.
8 Menian dɔʋn kpa kɔ yɩyɩ bɛ́ taladɩɛ'n bɛ kɔ sɩsɛ yɩ́ atɩn nɩn anun. Mmie-mɔ kʋsʋ kɔ kpɩkpɛ aye malɛ bɛ kɔ sɩsɛ yɩ́ atɩn nɩn anun.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas capas no caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pelo caminho.
9 Bɛ́ mɔ bɛ li bɛ́ nyunnun'n ɔ nʋn bɛ́ mɔ bɛ li Zozi anzin'n kɔ bɔ kɔ sulo. Bɛ́ nwan:
9 E as multidões, tanto as que iam adiante dele como as que o seguiam, clamavam: “Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!”
10 Mɔ Zozi 'wʋlʋ Zoluzalɛmʋn kulo nɩn anun'n, kulo bɔndɩn'n kɔ kpusu. Menian'n-mɔ kɔ bisa kɛ: “Nwan sʋanlan dɩɛ ɔ?”
10 E, quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou. E perguntavam: — Quem é este?
11 Meninsʋnman'n nwan: “Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ Zozi m'ɔ fi Galile kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Nazalɛtɩ nɩn asʋ nɩn ɔ.”
11 E as multidões respondiam: — Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Zozi kɔ wʋlʋ Nyanmɩan awulo nɩn anun, ɔ kɔ fʋan bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ lɛ di gua nun'n. Ɔ kɔ han bɛ́ mɔ bɛ kaci esika'n tɔbɩlɩ'n-mɔ kɔ gua. Bɛ mɔ bɛ lɛ tɔnɩn mɔlɔnʋnman'n, ɔ kɔ han bɛ́ bia'n-mɔ kɔ gua.
12 Jesus entrou no templo e expulsou todos os que ali vendiam e compravam. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 M'ɔ hanlɩn bɛ́ ninnge'n-mɔ gualɩ yuelɩ'n, yɩ́ nwan: “Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n lɛ kele kɛ: Bɛ 'ba fɛlɛ mɩ́n sua'n mmʋtʋɛ sua. Nan ɛmɔ dɩɛ, ɛmɔ a fa a kaci awue sua!”
13 E disse-lhes:
14 Anyɩnsinlinwafʋɛ, ɔ nʋn bɛ́ mɔ bɛ tia bɛ tɔ sʋ'n mmie-mɔ kɔ a Nyanmɩan awulo nɩn anun, Zozi anwʋn ɛbɛlɛ. Zozi kɔ man bɛ́ nwʋn kɔ sa.
14 Cegos e coxos se aproximaram de Jesus, no templo, e ele os curou.
15 Nan mɔ Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ'n-mɔ, ɔ nʋn *mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ nwunlin asinbɛnwʋn ninnge'n mɔ Zozi yɔlɩ'n, ɔ nʋn mmatʋnman'n-mɔ mɔ anɩn bɛ lɛ tɩan Nyanmɩan awulo nɩn anun bɛ́ kan kɛ: “Anunminnyanmʋn hán belemgbin *Davidi Awa'n!”, Zozi anwʋn kɔ yɔ bɛ́ ɛya.
15 Mas, quando os principais sacerdotes e os escribas viram as maravilhas que Jesus fazia e as crianças que gritavam no templo: “Hosana ao Filho de Davi!”, ficaram indignados e perguntaram a Jesus:
16 Ɛhɩ, bɛ kɔ bisa Zozi kɛ: “Asʋ ɛ tɩ ɛjɔlɛ'n mɔ bɛ lɛ kan'n?”
16 — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 M'ɔ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ yaci bɛ́ ɛbɛlɛ ɔ fi kulo nɩn anun ɔ kɔ fite ɔ kɔ hɔ kɔ la Betanin kulo nɩn asʋ.
17 E, deixando-os, saiu da cidade e foi para Betânia, onde passou a noite.
18 Alɩ́ɛ hɩnlɩn mɔ Zozi 'sa ba Zoluzalɛmʋn'n, ɛhɔɛ kɔ hun yɩ́.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, Jesus teve fome.
19 Ɔ kɔ nwun *figi baka kʋn atɩn nɩn anʋan, ɔ kɔ hɔ yɩ́ bʋ. Ɔ juli ɛbɛlɛ a, nyâ ngʋnmɩn, ɔ ngɔ nyan baa sʋ. Ɛhɩ, ɔ kɔ se figi baka'n kɛ: “Ɔ fi ɛnɛ m'ɔ kɔ'n, ɛ nzu man baa fɩ́ɩ́ kʋ́n lé.” Ɛbɛlɛ ala, figi baka'n kɔ yue yʋɩ bɔkɔɔ.
19 E, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas não encontrou nada, a não ser folhas. Então Jesus disse à figueira: E a figueira secou imediatamente.
20 Mɔ yɩ́ menian'n-mɔ nwunlin yɩ́ sɔ'n, ɔ sinlin bɛ́ nwʋn. Bɛ kɔ bisa Zozi kɛ: “Nan ɔ yɔ sɛ mɔ figi baka nɩn a yue yʋɩ kɩkaala'n?”
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Zozi nwan: “Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ sɛ ɛmɔ le dedi mɔ ɛmɔ dedi'n jin yɩ́ ja nun'n, mɔ m'an yɔ figi baka ɛhɩ'n, ɛmɔ 'ba hʋala yɩ́ yɔ, ɛsɛ bɔbɔ sɛ ɛmɔ se bʋka ɛhɩ kɛ: ‘Tu wɔ́ bʋ ɛwa, tutu kɔ tɔ jenvie nɩn anun’ an, ɔ 'kɔ.
21 Ao que Jesus lhes disse:
22 Sɛ ɛmɔ le dedi a, like biala mɔ ɛmɔ kɔ bisa yɩ́ mmʋtʋɛ nɩn anun'n, ɛmɔ asa 'kan yɩ́.”
22 E tudo o que pedirem em oração, crendo, vocês receberão.
23 Zozi kɔ wʋlʋ Nyanmɩan awulo nɩn anun, ɔ kɔ hehele menian'n-mɔ Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n. Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn Zufʋ mgbain'n-mɔ kpʋlɩ Zozi, bɛ́ nwan: “Tunmin benin yɛ̂ ɛ le yɩ́ ɛ yɔ ninnge sʋa-mɔ ɔ? Nwan sʋanlan dɩɛ y'ɔ manlɩn wɔ́ yɩ́ nwʋn atɩn ɔ?”
23 Jesus entrou no templo e, quando já estava ensinando, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se aproximaram dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz estas coisas? E quem lhe deu esta autoridade?
24 Zozi nwan: “Mɩn 'bisa ɛmɔ kosuan kʋn. Sɛ ɛmɔ tu yɩ́ nʋan an, mɩ́n kʋsʋ mɩn 'kele ɛmɔ sʋanlan'n m'ɔ man mɩ́n tunmin maan mɩn yɔ ninnge sʋa-mɔ'n.
24 Jesus respondeu:
25 Nyanmɩan y'ɔ sʋanlɩn Zʋan kɛ ɔ sɔ́nɩn menian'n-mɔ ɔ, anaan kulo menian'n-mɔ yɛ̂ bɛ sʋanlɩn yɩ́ ɔ?”
25 De onde era o batismo de João: do céu ou dos homens? E eles discutiam entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele nos dirá: “Então por que não acreditaram nele?”
26 Nan sɛ yɛ kan kɛ: ‘Menian'n-mɔ yɛ̂ bɛ sʋanlan yɩ́’ a, meninsʋnman'n 'fɛ yɛ́ nwʋn ɛya. Afɩ bɛ́ kʋalaa bɛ de bɛ di kɛ Zʋan tɩ Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ.”
26 Mas, se dissermos: “Dos homens”, é de temer o povo. Porque todos consideram João um profeta.
27 Ɛhɩ a, bɛ kɔ bua Zozi kɛ: “Yɛ nzɩ man.”
27 Então responderam a Jesus: — Não sabemos. E ele, por sua vez, lhes disse:
28 Ɛsɛ Zozi nwan: “Ɛmɔ tíe. Anɩn bian kʋn le yɩ́ mma nnyuan. Cɩan kʋn, ɔ kɔ han kɔ hele nunhan kpain'n kɛ: ‘Mɩ́n wa, ɛnɛ, kɔ divɩn ebo nɩn asʋ ɛlɔ kɔ li junman.’
28 — O que vocês acham? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: “Filho, vá hoje trabalhar na vinha.”
29 “Batʋnman'n tua se yɩ́ sɩ kɛ: ‘Mɩn ngɔ man.’ Ɔ tɩ ɛbɛlɛ dede yɩ́ nzin hyɛlɩ, ɔ kɔ jasʋ ɔ kɔ hɔ ebo nɩn asʋ.
29 Ele respondeu: “Não quero ir.” Mas depois, arrependido, foi.
30 “Sɩɛ'n kɔ han ɛjɔlɛ kʋnmgba sɔ'n ɔ kɔ hele yɩ́ wa kutua'n. Ɔ hanlɩn an, yɩ́ wa'n nwan: ‘Baba, m'an tɩ, mɩn 'kɔ.’ Baa'n ngɔ hɔ man ebo nɩn asʋ.
30 Dirigindo-se ao outro filho, o pai disse a mesma coisa. Ele respondeu: “Sim, senhor.” Mas não foi.
31 “Anɩn mmatʋnman nnyuan'n, benin y'ɔ yɔlɩ yɩ́ sɩ ehulo like ɔ?”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Eles responderam: — O primeiro. Então Jesus disse:
32 Ɔ sanlɩn kɛ Zʋan walɩ, ɔ helelɩ ɛmɔ atɩn kpa'n, nan ɛmɔ a nva man sʋ. Nan bɛ́ mɔ bɛ dide ajule'n, ɔ nʋn tutu'n-mɔ, bɛ́ dɩɛ, bɛ lelɩ yɩ́ bɛ lili. Ɛmɔ a nwun kɛ menian sɔ'n-mɔ kʋalaa a le yɩ́ a li. Nan ɛmɔ dɩɛ, ɛmɔ a nnun man bɛ́ nwʋn b'a ngaci man bɛ́ abalabɔ'n, b'a nne man yɩ́ b'a nni man.”
32 Porque João veio até vocês no caminho da justiça, e vocês não acreditaram nele; no entanto, os publicanos e as prostitutas acreditaram. Vocês, porém, mesmo vendo isso, não se arrependeram depois para acreditar nele.
33 “Ɛmɔ tíe anyɩnndala kʋn biekun. Anɩn bian kʋn le yɩ́ divɩn ebo. Ɔ kɔ le yɩ́ nwʋn. Ɔ kɔ fun kunman kʋn m'ɔ hyuhyuin yɩ́ nzan'n gua nun ɔ. Ɔ kɔ si sua hyilili kʋn sʋ. Sua sɔ'n tɩ kannganlaun. Bɛ fʋ sʋ bɛ sisa ebo'n. M'ɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ fa ebo'n kɔ wula kpafʋ-mɔ asa nun. Yɛ̂ ɔ hɔlɩ yɩ́ atɩn ɔ.
33 — Escutem outra parábola. Havia um homem, dono de terras, que plantou uma vinha. Pôs uma cerca em volta dela, construiu nela um lagar, edificou uma torre e arrendou a vinha a uns lavradores. Depois, ausentou-se do país.
34 Ɔ wɔ ɛbɛlɛ dede mɔ divɩn nɩn ɛtɩɛ'n tɛmʋn juli'n, bian'n kɔ sʋan yɩ́ ngʋa'n-mɔ kɛ bɛ hɔ́ kpafʋ'n-mɔ anwʋn ɛlɔ, bɛ hɔ́ lé yɩ́ dɩɛ'n bɛ bɛ́lɛ yɩ́.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono da vinha mandou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que cabiam a ele.
35 “Kpafʋ'n-mɔ kɔ hyɩ bian'n ngʋa'n-mɔ bɛ kɔ bʋ kʋn, bɛ kɔ hun kʋn, bɛ kɔ tʋtʋ nunhan kʋn kʋsʋ ɛbʋɛ bɛ kɔ hun yɩ́.
35 Mas os lavradores, agarrando os servos, espancaram um, mataram outro e apedrejaram ainda outro.
36 Ɛsɛ bian'n kɔ sʋan yɩ́ ngʋa'n mmiekun-mɔ dɔʋn bɛ talalɩ alimʋa dɩɛ'n-mɔ. Ɛsɛ kpafʋ-mɔ kɔ yɔ bɛ́ kɛ bɛ yɔlɩ ɛhɩnlɩn-mɔ'n.
36 O dono enviou ainda outros servos em maior número; e os lavradores fizeram a mesma coisa com eles.
37 Sian dɩɛ, bian'n kɔ sʋan yɩ́ muonun yɩ́ wa'n bɛ́ nwʋn ɛlɔ. Yɩ́ nwan: ‘Kɛmɔ ɔ tɩ mɩ́n kunnun baa'n, mɩn de mɩn di kɛ bɛ 'ba man yɩ́ anyɩnnzɔ.’
37 Por último, o dono da vinha enviou-lhes o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
38 “Nan mɛlɛ mɔ bɛ nwunlin bian nɩn awa'n, bɛ́ nwan: ‘Bɛ nɩ́an, bian ɛhɩ m'ɔ lɛ ba'n, cɩan bie dede yɩ́ dein yɛ̂ ɔ 'di ajâ'n ɔ fa ebo nɩn ɔ. Yɩ́ ti, bɛ mán yɛ hún yɩ́ yɛ fá ebo'n.’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram uns aos outros: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo e ficar com a herança dele para nós.”
39 Ɛhɩ a, bɛ kɔ hyɩ bian nɩn awa'n bɛ nʋn yɩ́ kɔ hɔ ebo nɩn anʋan ɛlɔ bɛ kɔ hun yɩ́.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 “Nan sɛ bian'n m'ɔ le ebo'n ba a, kpafʋ sɔ'n-mɔ, nzu yɛ̂ ɛmɔ de di kɛ ɔ 'yɔ bɛ́ ɔ?”
40 Quando, pois, vier o dono da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Bɛ́ nwan: “Ɔ nnwun man bɛ́ nwʋn anwunnvoe, ɔ 'kun kpafʋ ati anun ɛtɛ sɔ'n-mɔ ɔ fa yɩ́ ebo'n wula menian nvʋfɔlɛ asa nun. Tɛmʋn'n ju nán bɛ 'tɩ ebo nɩn an, anɩn bɛ yɩ yɩ́ dɩɛ bɛ bɛlɛ yɩ́.”
41 Eles responderam: — Fará perecer horrivelmente aqueles malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe entregarão os frutos no tempo certo.
42 Zozi nwan: “Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ nɩn anun ɛjɔlɛ kpɔlɛ ɛhɩ, asʋ ɛmɔ kɩnngalɩ man yɩ́ lé ɔ?
42 Então Jesus perguntou:
43 Zozi kɔ han kɔ tʋ sʋ kɛ: “Ɛhɩ ati, mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ Nyanmɩan Belemgbin Mân'n, bɛ 'tʋa ɛmɔ bɛ de bɛ man menian mɔ b'a nun bɛ́ nwʋn mɔ bɛ bɔ bala m'ɔ sɔ Nyanmɩan anyɩn'n. [
43 — Portanto, eu lhes digo que o Reino de Deus será tirado de vocês e entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 Sʋanlan biala m'ɔ kɔ tɔ ɛbʋɛ sɔ nɩn asʋ'n, yɩ́ nun 'tɩtɩ. Sʋanlan kʋsʋ mɔ ɛbʋɛ sɔ'n kɔ tɔ yɩ́ sʋ'n, ɔ 'nunkun yɩ́.”]
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Mɔ Zozi buli anyɩnndala sɔ'n, Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn *Falisifʋɛ'n-mɔ nwunlin kɛ bɛ́ nwʋn ɛjɔlɛ yɛ̂ Zozi lɛ kan ɔ.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que Jesus falava a respeito deles;
46 Ɛhɩ ati, bɛ kpʋnndɛlɩ atɩn mɔ bɛ 'sɩn sʋ bɛ cɩ yɩ́. Nan kʋsʋ, meninsʋnman'n dunman nun, bɛ sulo, bɛ kɔ yaci bɛ kɔ hɔ. Ɔ sanlɩn kɛ menian'n-mɔ bu Zozi kɛ Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ.
46 e, embora quisessem prendê-lo, tinham medo das multidões, porque estas o consideravam como profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.