Mateus 21
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARA
1 Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ, bɛ kɔ a dede bɛ kɔ ju kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Bɛtɩfaze nɩn asʋ. Kulo sɔ'n mantan Zoluzalɛmʋn. Bɛ kɔ bɔ nun *Olivʋ bʋka nɩn asʋ. Ɛbɛlɛ, Zozi kɔ sʋan yɩ́ menian'n-mɔ anun nnyuan,
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 yɩ́ nwan: “Ɛmɔ hɔ́ kulo'n m'ɔ wɔ ɛmɔ anyunnun ɛlɔ nɩn asʋ. Mɔ ɛmɔ 'fite kulo nɩn asʋ ɛbɛlɛ ala'n, ɛmɔ 'ba nwun kɛ afunlunmun bɩlɩɛ kʋn nʋn yɩ́ wa mɩnnda ɛbɛlɛ. Ɛmɔ nyánnjɩ bɛ́ bɛ bɛ́lɛ mɩ́n.
2 Ide à aldeia que aí está diante de vós e logo achareis presa uma jumenta e, com ela, um jumentinho. Desprendei-a e trazei-mos.
3 Sɛ sʋanlan bie bisa ɛmɔ ɛjɔlɛ a, ɛmɔ hán kɛ: ‘Yɛ́ Mɩn a hian yɩ́ nwʋn.’ Ɛmɔ kan sɔ a, bɛ 'ba yaci ɛmɔ maan bɛ fa bɛ́ bɛ ba.”
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei-lhe que o Senhor precisa deles. E logo os enviará.
4 Ɔ man ɛjɔlɛ'n mɔ Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ'n hanlɩn'n kpɩnlɩn sʋ:
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por intermédio do profeta:
5 Nyanmɩan nwan: Kan kele Siʋn amma'n-mɔ,
5 Dizei à filha de Sião: Eis aí te vem o teu Rei, humilde, montado em jumento, num jumentinho, cria de animal de carga.
6 Mɔ Zozi manlɩn bɛ́ ngalɩɛ sɔ'n yuelɩ'n, yɛ̂ yɩ́ menian nnyuan'n hɔlɩ ɔ. Like'n mɔ Zozi helelɩ bɛ́ kɛ bɛ yɔ́'n, bɛ yɔlɩ.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes ordenara,
7 Bɛ kɔ fa afunlunmun'n nʋn yɩ́ wa'n bɛ kɔ a. Bɛ kɔ yɩyɩ bɛ́ taladɩɛ'n-mɔ bɛ kɔ gua bɛ́ sʋ, yɛ̂ Zozi fʋlɩ tanlanlɩn afunlunmun baa nɩn asʋ ɔ.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então, puseram em cima deles as suas vestes, e sobre elas Jesus montou.
8 Menian dɔʋn kpa kɔ yɩyɩ bɛ́ taladɩɛ'n bɛ kɔ sɩsɛ yɩ́ atɩn nɩn anun. Mmie-mɔ kʋsʋ kɔ kpɩkpɛ aye malɛ bɛ kɔ sɩsɛ yɩ́ atɩn nɩn anun.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pela estrada.
9 Bɛ́ mɔ bɛ li bɛ́ nyunnun'n ɔ nʋn bɛ́ mɔ bɛ li Zozi anzin'n kɔ bɔ kɔ sulo. Bɛ́ nwan:
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam: Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!
10 Mɔ Zozi 'wʋlʋ Zoluzalɛmʋn kulo nɩn anun'n, kulo bɔndɩn'n kɔ kpusu. Menian'n-mɔ kɔ bisa kɛ: “Nwan sʋanlan dɩɛ ɔ?”
10 E, entrando ele em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou, e perguntavam: Quem é este?
11 Meninsʋnman'n nwan: “Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ Zozi m'ɔ fi Galile kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Nazalɛtɩ nɩn asʋ nɩn ɔ.”
11 E as multidões clamavam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Zozi kɔ wʋlʋ Nyanmɩan awulo nɩn anun, ɔ kɔ fʋan bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ lɛ di gua nun'n. Ɔ kɔ han bɛ́ mɔ bɛ kaci esika'n tɔbɩlɩ'n-mɔ kɔ gua. Bɛ mɔ bɛ lɛ tɔnɩn mɔlɔnʋnman'n, ɔ kɔ han bɛ́ bia'n-mɔ kɔ gua.
12 Tendo Jesus entrado no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam; também derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 M'ɔ hanlɩn bɛ́ ninnge'n-mɔ gualɩ yuelɩ'n, yɩ́ nwan: “Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n lɛ kele kɛ: Bɛ 'ba fɛlɛ mɩ́n sua'n mmʋtʋɛ sua. Nan ɛmɔ dɩɛ, ɛmɔ a fa a kaci awue sua!”
13 E disse-lhes: Está escrito:
14 Anyɩnsinlinwafʋɛ, ɔ nʋn bɛ́ mɔ bɛ tia bɛ tɔ sʋ'n mmie-mɔ kɔ a Nyanmɩan awulo nɩn anun, Zozi anwʋn ɛbɛlɛ. Zozi kɔ man bɛ́ nwʋn kɔ sa.
14 Vieram a ele, no templo, cegos e coxos, e ele os curou.
15 Nan mɔ Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ'n-mɔ, ɔ nʋn *mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ nwunlin asinbɛnwʋn ninnge'n mɔ Zozi yɔlɩ'n, ɔ nʋn mmatʋnman'n-mɔ mɔ anɩn bɛ lɛ tɩan Nyanmɩan awulo nɩn anun bɛ́ kan kɛ: “Anunminnyanmʋn hán belemgbin *Davidi Awa'n!”, Zozi anwʋn kɔ yɔ bɛ́ ɛya.
15 Mas, vendo os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que Jesus fazia e os meninos clamando: Hosana ao Filho de Davi!, indignaram-se e perguntaram-lhe:
16 Ɛhɩ, bɛ kɔ bisa Zozi kɛ: “Asʋ ɛ tɩ ɛjɔlɛ'n mɔ bɛ lɛ kan'n?”
16 Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes:
17 M'ɔ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ yaci bɛ́ ɛbɛlɛ ɔ fi kulo nɩn anun ɔ kɔ fite ɔ kɔ hɔ kɔ la Betanin kulo nɩn asʋ.
17 E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia, onde pernoitou.
18 Alɩ́ɛ hɩnlɩn mɔ Zozi 'sa ba Zoluzalɛmʋn'n, ɛhɔɛ kɔ hun yɩ́.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, teve fome;
19 Ɔ kɔ nwun *figi baka kʋn atɩn nɩn anʋan, ɔ kɔ hɔ yɩ́ bʋ. Ɔ juli ɛbɛlɛ a, nyâ ngʋnmɩn, ɔ ngɔ nyan baa sʋ. Ɛhɩ, ɔ kɔ se figi baka'n kɛ: “Ɔ fi ɛnɛ m'ɔ kɔ'n, ɛ nzu man baa fɩ́ɩ́ kʋ́n lé.” Ɛbɛlɛ ala, figi baka'n kɔ yue yʋɩ bɔkɔɔ.
19 e, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela; e, não tendo achado senão folhas, disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti! E a figueira secou imediatamente.
20 Mɔ yɩ́ menian'n-mɔ nwunlin yɩ́ sɔ'n, ɔ sinlin bɛ́ nwʋn. Bɛ kɔ bisa Zozi kɛ: “Nan ɔ yɔ sɛ mɔ figi baka nɩn a yue yʋɩ kɩkaala'n?”
20 Vendo isto os discípulos, admiraram-se e exclamaram: Como secou depressa a figueira!
21 Zozi nwan: “Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ sɛ ɛmɔ le dedi mɔ ɛmɔ dedi'n jin yɩ́ ja nun'n, mɔ m'an yɔ figi baka ɛhɩ'n, ɛmɔ 'ba hʋala yɩ́ yɔ, ɛsɛ bɔbɔ sɛ ɛmɔ se bʋka ɛhɩ kɛ: ‘Tu wɔ́ bʋ ɛwa, tutu kɔ tɔ jenvie nɩn anun’ an, ɔ 'kɔ.
21 Jesus, porém, lhes respondeu: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não somente fareis o que foi feito à figueira, mas até mesmo, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, tal sucederá;
22 Sɛ ɛmɔ le dedi a, like biala mɔ ɛmɔ kɔ bisa yɩ́ mmʋtʋɛ nɩn anun'n, ɛmɔ asa 'kan yɩ́.”
22 e tudo quanto pedirdes em oração, crendo, recebereis.
23 Zozi kɔ wʋlʋ Nyanmɩan awulo nɩn anun, ɔ kɔ hehele menian'n-mɔ Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n. Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn Zufʋ mgbain'n-mɔ kpʋlɩ Zozi, bɛ́ nwan: “Tunmin benin yɛ̂ ɛ le yɩ́ ɛ yɔ ninnge sʋa-mɔ ɔ? Nwan sʋanlan dɩɛ y'ɔ manlɩn wɔ́ yɩ́ nwʋn atɩn ɔ?”
23 Tendo Jesus chegado ao templo, estando já ensinando, acercaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, perguntando: Com que autoridade fazes estas coisas? E quem te deu essa autoridade?
24 Zozi nwan: “Mɩn 'bisa ɛmɔ kosuan kʋn. Sɛ ɛmɔ tu yɩ́ nʋan an, mɩ́n kʋsʋ mɩn 'kele ɛmɔ sʋanlan'n m'ɔ man mɩ́n tunmin maan mɩn yɔ ninnge sʋa-mɔ'n.
24 E Jesus lhes respondeu: Eu também vos farei uma pergunta; se me responderdes, também eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Nyanmɩan y'ɔ sʋanlɩn Zʋan kɛ ɔ sɔ́nɩn menian'n-mɔ ɔ, anaan kulo menian'n-mɔ yɛ̂ bɛ sʋanlɩn yɩ́ ɔ?”
25 Donde era o batismo de João, do céu ou dos homens? E discorriam entre si: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que não acreditastes nele?
26 Nan sɛ yɛ kan kɛ: ‘Menian'n-mɔ yɛ̂ bɛ sʋanlan yɩ́’ a, meninsʋnman'n 'fɛ yɛ́ nwʋn ɛya. Afɩ bɛ́ kʋalaa bɛ de bɛ di kɛ Zʋan tɩ Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ.”
26 E, se dissermos: dos homens, é para temer o povo, porque todos consideram João como profeta.
27 Ɛhɩ a, bɛ kɔ bua Zozi kɛ: “Yɛ nzɩ man.”
27 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E ele, por sua vez: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 Ɛsɛ Zozi nwan: “Ɛmɔ tíe. Anɩn bian kʋn le yɩ́ mma nnyuan. Cɩan kʋn, ɔ kɔ han kɔ hele nunhan kpain'n kɛ: ‘Mɩ́n wa, ɛnɛ, kɔ divɩn ebo nɩn asʋ ɛlɔ kɔ li junman.’
28 E que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai hoje trabalhar na vinha.
29 “Batʋnman'n tua se yɩ́ sɩ kɛ: ‘Mɩn ngɔ man.’ Ɔ tɩ ɛbɛlɛ dede yɩ́ nzin hyɛlɩ, ɔ kɔ jasʋ ɔ kɔ hɔ ebo nɩn asʋ.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; porém não foi.
30 “Sɩɛ'n kɔ han ɛjɔlɛ kʋnmgba sɔ'n ɔ kɔ hele yɩ́ wa kutua'n. Ɔ hanlɩn an, yɩ́ wa'n nwan: ‘Baba, m'an tɩ, mɩn 'kɔ.’ Baa'n ngɔ hɔ man ebo nɩn asʋ.
30 Dirigindo-se ao segundo, disse-lhe a mesma coisa. Mas este respondeu: Não quero; depois, arrependido, foi.
31 “Anɩn mmatʋnman nnyuan'n, benin y'ɔ yɔlɩ yɩ́ sɩ ehulo like ɔ?”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram: O segundo. Declarou-lhes Jesus: Em verdade vos digo que publicanos e meretrizes vos precedem no reino de Deus.
32 Ɔ sanlɩn kɛ Zʋan walɩ, ɔ helelɩ ɛmɔ atɩn kpa'n, nan ɛmɔ a nva man sʋ. Nan bɛ́ mɔ bɛ dide ajule'n, ɔ nʋn tutu'n-mɔ, bɛ́ dɩɛ, bɛ lelɩ yɩ́ bɛ lili. Ɛmɔ a nwun kɛ menian sɔ'n-mɔ kʋalaa a le yɩ́ a li. Nan ɛmɔ dɩɛ, ɛmɔ a nnun man bɛ́ nwʋn b'a ngaci man bɛ́ abalabɔ'n, b'a nne man yɩ́ b'a nni man.”
32 Porque João veio a vós outros no caminho da justiça, e não acreditastes nele; ao passo que publicanos e meretrizes creram. Vós, porém, mesmo vendo isto, não vos arrependestes, afinal, para acreditardes nele.
33 “Ɛmɔ tíe anyɩnndala kʋn biekun. Anɩn bian kʋn le yɩ́ divɩn ebo. Ɔ kɔ le yɩ́ nwʋn. Ɔ kɔ fun kunman kʋn m'ɔ hyuhyuin yɩ́ nzan'n gua nun ɔ. Ɔ kɔ si sua hyilili kʋn sʋ. Sua sɔ'n tɩ kannganlaun. Bɛ fʋ sʋ bɛ sisa ebo'n. M'ɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ fa ebo'n kɔ wula kpafʋ-mɔ asa nun. Yɛ̂ ɔ hɔlɩ yɩ́ atɩn ɔ.
33 Atentai noutra parábola. Havia um homem, dono de casa, que plantou uma vinha. Cercou-a de uma sebe, construiu nela um lagar, edificou-lhe uma torre e arrendou-a a uns lavradores. Depois, se ausentou do país.
34 Ɔ wɔ ɛbɛlɛ dede mɔ divɩn nɩn ɛtɩɛ'n tɛmʋn juli'n, bian'n kɔ sʋan yɩ́ ngʋa'n-mɔ kɛ bɛ hɔ́ kpafʋ'n-mɔ anwʋn ɛlɔ, bɛ hɔ́ lé yɩ́ dɩɛ'n bɛ bɛ́lɛ yɩ́.
34 Ao tempo da colheita, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que lhe tocavam.
35 “Kpafʋ'n-mɔ kɔ hyɩ bian'n ngʋa'n-mɔ bɛ kɔ bʋ kʋn, bɛ kɔ hun kʋn, bɛ kɔ tʋtʋ nunhan kʋn kʋsʋ ɛbʋɛ bɛ kɔ hun yɩ́.
35 E os lavradores, agarrando os servos, espancaram a um, mataram a outro e a outro apedrejaram.
36 Ɛsɛ bian'n kɔ sʋan yɩ́ ngʋa'n mmiekun-mɔ dɔʋn bɛ talalɩ alimʋa dɩɛ'n-mɔ. Ɛsɛ kpafʋ-mɔ kɔ yɔ bɛ́ kɛ bɛ yɔlɩ ɛhɩnlɩn-mɔ'n.
36 Enviou ainda outros servos em maior número; e trataram-nos da mesma sorte.
37 Sian dɩɛ, bian'n kɔ sʋan yɩ́ muonun yɩ́ wa'n bɛ́ nwʋn ɛlɔ. Yɩ́ nwan: ‘Kɛmɔ ɔ tɩ mɩ́n kunnun baa'n, mɩn de mɩn di kɛ bɛ 'ba man yɩ́ anyɩnnzɔ.’
37 E, por último, enviou-lhes o seu próprio filho, dizendo: A meu filho respeitarão.
38 “Nan mɛlɛ mɔ bɛ nwunlin bian nɩn awa'n, bɛ́ nwan: ‘Bɛ nɩ́an, bian ɛhɩ m'ɔ lɛ ba'n, cɩan bie dede yɩ́ dein yɛ̂ ɔ 'di ajâ'n ɔ fa ebo nɩn ɔ. Yɩ́ ti, bɛ mán yɛ hún yɩ́ yɛ fá ebo'n.’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo e apoderemo-nos da sua herança.
39 Ɛhɩ a, bɛ kɔ hyɩ bian nɩn awa'n bɛ nʋn yɩ́ kɔ hɔ ebo nɩn anʋan ɛlɔ bɛ kɔ hun yɩ́.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 “Nan sɛ bian'n m'ɔ le ebo'n ba a, kpafʋ sɔ'n-mɔ, nzu yɛ̂ ɛmɔ de di kɛ ɔ 'yɔ bɛ́ ɔ?”
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Bɛ́ nwan: “Ɔ nnwun man bɛ́ nwʋn anwunnvoe, ɔ 'kun kpafʋ ati anun ɛtɛ sɔ'n-mɔ ɔ fa yɩ́ ebo'n wula menian nvʋfɔlɛ asa nun. Tɛmʋn'n ju nán bɛ 'tɩ ebo nɩn an, anɩn bɛ yɩ yɩ́ dɩɛ bɛ bɛlɛ yɩ́.”
41 Responderam-lhe: Fará perecer horrivelmente a estes malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe remetam os frutos nos seus devidos tempos.
42 Zozi nwan: “Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ nɩn anun ɛjɔlɛ kpɔlɛ ɛhɩ, asʋ ɛmɔ kɩnngalɩ man yɩ́ lé ɔ?
42 Perguntou-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras:
43 Zozi kɔ han kɔ tʋ sʋ kɛ: “Ɛhɩ ati, mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ Nyanmɩan Belemgbin Mân'n, bɛ 'tʋa ɛmɔ bɛ de bɛ man menian mɔ b'a nun bɛ́ nwʋn mɔ bɛ bɔ bala m'ɔ sɔ Nyanmɩan anyɩn'n. [
43 Portanto, vos digo que o reino de Deus vos será tirado e será entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 Sʋanlan biala m'ɔ kɔ tɔ ɛbʋɛ sɔ nɩn asʋ'n, yɩ́ nun 'tɩtɩ. Sʋanlan kʋsʋ mɔ ɛbʋɛ sɔ'n kɔ tɔ yɩ́ sʋ'n, ɔ 'nunkun yɩ́.”]
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Mɔ Zozi buli anyɩnndala sɔ'n, Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn *Falisifʋɛ'n-mɔ nwunlin kɛ bɛ́ nwʋn ɛjɔlɛ yɛ̂ Zozi lɛ kan ɔ.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que era a respeito deles que Jesus falava;
46 Ɛhɩ ati, bɛ kpʋnndɛlɩ atɩn mɔ bɛ 'sɩn sʋ bɛ cɩ yɩ́. Nan kʋsʋ, meninsʋnman'n dunman nun, bɛ sulo, bɛ kɔ yaci bɛ kɔ hɔ. Ɔ sanlɩn kɛ menian'n-mɔ bu Zozi kɛ Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ.
46 e, conquanto buscassem prendê-lo, temeram as multidões, porque estas o consideravam como profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.