Mateus 20

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 “Ɛ 'nwun like mɔ Anwunno Belemgbin Mân'n soman yɩ́'n: Ɛlɛhʋn kʋn mɩnlɩan kʋn kɔ jasʋ ngɛlɛmɔ tutun kpa, ɔ 'kɔ a kpʋnndɛ menian maan bɛ di junman yɩ́ divɩn ebo nɩn asʋ.
1 “Pois o reino dos céus é como o dono de uma propriedade que saiu de manhã cedo a fim de contratar trabalhadores para seu vinhedo.
2 Bɛ́ m'ɔ nwunlin bɛ́'n, ɔ nʋn bɛ́ kɔ li cɩan kʋn junman nɩn anwʋn gua. Y'ɔ nʋn bɛ́ hɔlɩ yɩ́ divɩn ebo nɩn asʋ ɔ.
2 Combinou de pagar uma moeda de prata por um dia de serviço e os mandou trabalhar.
3 “Ngɛlɛmɔ dɔɛ ngʋanlan ɔ kɔ fite gua nɩn asʋ ɛlɔ biekun. Ɔ 'nɩan an, menian mmiekun-mɔ gugua gua nɩn asʋ, bɛ le man junman bɛ nni man.
3 “Às nove da manhã, estava passando pela praça e viu por ali alguns desocupados.
4 Ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: ‘Ɛmɔ kʋsʋ hɔ́ lí junman mɩ́n ebo nɩn asʋ nán yɩ́ nwʋn ahatua m'ɔ sɛ fata'n, mɩ́n 'fa mɩn man ɛmɔ.’
4 Contratou-os e disse-lhes que, no final do dia, pagaria o que fosse justo.
5 “Ɔ hanlɩn an, menian'n-mɔ kɔ tie bɛ kɔ hɔ junman nɩn elie yɩ́ ebo nɩn asʋ. Sɛnzɛjinlan nʋn nɔsʋba dɔɛ nsan, bian'n kɔ fite biekun, ɔ kɔ nwun menian mmiekun-mɔ nán ɔ'a fa bɛ́.
5 E eles foram trabalhar no vinhedo. Ao meio-dia e às três da tarde, fez a mesma coisa.
6 Mɔ bɛ 'kɔ a bɔ nɔsʋba dɔɛ nnun'n, ɔ kɔ nwun mmiekun-mɔ gua nɩn asʋ, nán ɔ'a bisa bɛ́ kɛ: ‘Nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ gua ɛwa mgban sʋa mɔ ɛmɔ nni man junman fɩ́ɩ́'n?’
6 “Às cinco da tarde, estava outra vez na cidade e viu por ali mais algumas pessoas. ‘Por que vocês não trabalharam hoje?’, perguntou ele.
7 “Bɛ́ nwan: ‘Sʋanlan manlɩn man yɛ́ junman ti ɔ.’
7 “‘Porque ninguém nos contratou’, responderam. “Então o proprietário disse: ‘Vão e trabalhem com os outros no meu vinhedo’.
8 “Nɔsʋba mɔ bɛ kpɔnzʋlɩ'n, ɔ kɔ fɛlɛ kpain'n m'ɔ nɩan yɩ́ junman nɩn asʋ'n, yɩ́ nwan: ‘Fɛfɛlɛ kpafʋ'n-mɔ kʋalaatin nán tua bɛ́ esika'n man bɛ́. Ɛ 'tua, di mʋa bɔ yɩ́ bʋ bɛ́ mɔ n valɩ bɛ́ nɔsʋba nun'n dede nán ɔ'a tʋ bɛ́ mɔ n valɩ bɛ́ ngɛlɛmɔ nun'n.’
8 “Ao entardecer, mandou o capataz chamar os trabalhadores e pagá-los, começando pelos que haviam sido contratados por último.
9 “Bɛ kɔ fɛfɛlɛ bɛ́ mɔ bɛ falɩ bɛ́ dɔɛ nnun'n, bɛ kɔ tua bɛ́ cɩan kʋn junman esika'n bɛ kɔ man bɛ́.
9 Os que foram contratados às cinco da tarde vieram e receberam uma moeda de prata.
10 Mɔ bɛ́ mɔ bɛ lili mʋa bɛ falɩ bɛ́'n 'de bɛ́ esika dɩɛ'n, bɛ jʋnlɩn kɛ ɔ 'ba hɔ yɩ́ nyunnun tala dɔɛ nnun mma'n-mɔ dɩɛ'n. Ɔ'a nyɔ man sɔ, nan cɩan kʋn junman esika nɩn ala yɛ̂ bɛ tualɩ manlɩn bɛ́ ɔ.
10 Quando chegaram os que foram contratados primeiro, imaginaram que receberiam mais. Contudo, também receberam uma moeda de prata.
11 Bɛ 'de bɛ́ esika nɩn an, anɩn bɛ lɛ jʋjɔ bian'n bɛ́ konvin abʋ.
11 Ao receber o pagamento, queixaram-se ao proprietário:
12 Bɛ́ nwan: ‘Kpafʋ ɛhɩ-mɔ mɔ b'a li junman dɔhyʋɩlɩ kʋnmgba'n, esika'n mɔ a tua bɛ́'n nʋn yɛ́ dɩɛ'n sɛ, yɛ́ mɔ yɛ jin eyua heleman ɛhɩ anun y'a li junman dede alɩɛ nɩn a fa a san'n!’
12 ‘Aqueles trabalharam apenas uma hora e, no entanto, o senhor lhes pagou a mesma quantia que a nós, que trabalhamos o dia todo no calor intenso’.
13 “Mɔ bɛ jʋjɔlɩ sɔ'n nán bian nɩn a tua a se bɛ́ nunhan kʋn kɛ: ‘Mɩ́n manngʋn, m'an nnaka man wɔ́ o. Nán cɩan kʋn junman gua'n mɔ yɛ́ nʋan sɛlɩ yɩ́ nwʋn'n yɛ̂ m'an tua m'an man wɔ́ nɩn ɔ?
13 “O proprietário respondeu a um deles: ‘Amigo, não fui injusto. Você não concordou em trabalhar o dia inteiro por uma moeda de prata?
14 Fa wɔ́ esika'n nán kɔ. Cɩan kʋn junman esika'n mɔ mɩɩn fa mɩn man wɔ́'n, yɩ́ kʋnmgba'n yɛ̂ mɩn 'fa mɩn man bɛ́ mɔ n valɩ bɛ́ dɔɛ nnun nɩn ɔ.
14 Pegue seu dinheiro e vá. Eu quis pagar ao último trabalhador o mesmo que paguei a você.
15 Mɩ́n esika ɔ, kɛ mɩn kulo kɛ mɩn yɔ yɩ́'n yɛ̂ mɩn yɔ ɔ. Anaan kɛmɔ m'an yɔ sian mma'n-mɔ kpa'n, ɔ yɔ wɔ́ ɛya ɔ?’”
15 É contra a lei eu fazer o que quero com o meu dinheiro? Ou você está com inveja porque fui bondoso com os outros?’.
16 Ɛhɩ, Zozi kɔ han kɔ tʋ sʋ kɛ: “Bɛ́ mɔ bɛ li sian'n, bɛ 'di mʋa yɛ̂ bɛ́ mɔ bɛ li mʋa'n, bɛ 'di sian.”
16 “Assim, os últimos serão os primeiros, e os primeiros serão os últimos”.
17 Ɛhɩ anzin, mɔ Zozi 'kɔ Zoluzalɛmʋn'n, atunnun, ɔ kɔ fɛlɛ yɩ́ menian bulu nʋn nnyuan nɩn ahanmɩan, ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ:
17 Enquanto subia para Jerusalém, Jesus chamou os doze discípulos e lhes disse, em particular, o que aconteceria com ele:
18 “Ɛmɔ tíe, yɛ lɛ kɔ Zoluzalɛmʋn. Sɛ yɛ ju ɛlɔ a, bɛ 'ba yɩ *Mân Baa'n bɛ man Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ, ɔ nʋn *mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ maan bɛ kun yɩ́.
18 “Ouçam, estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte
19 Bɛ 'fa yɩ́ bɛ man bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n maan bɛ gʋlʋ yɩ́ nwʋn, bɛ fin yɩ́ mgbele bɛ bʋbɔ yɩ́ kʋlʋwa nɩn asʋ. Ɔ wu a, yɩ́ cɩan nsan nɩn asʋ, ɔ 'tinnge.”
19 e o entregarão aos gentios, para que zombem dele, o açoitem e o crucifiquem. No terceiro dia, porém, ele ressuscitará”.
20 Ɛhɩ, Zebede amma'n-mɔ anin nʋn bɛ́ walɩ Zozi anwʋn ɛbɛlɛ. Ɔ kɔ kʋtʋ yɩ́ nyunnun ɔ kɔ sɛlɛ yɩ́ kɛ ɔ yɔ́ like kʋn mán yɩ́.
20 Então a mãe dos filhos de Zebedeu veio a Jesus com seus filhos. Ela se ajoelhou diante dele a fim de lhe pedir um favor.
21 Zozi kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Nzukɛ yɛ̂ ɛ kulo kɛ n yɔ́ m mán wɔ́ ɔ?”
21 “O que você quer?”, perguntou ele. Ela respondeu: “Por favor, permita que, no seu reino, meus dois filhos se sentem em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
22 Mɔ balasua'n hanlɩn ɛhɩ'n, Zozi nwan: “Like'n mɔ ɛmɔ lɛ kpʋnndɛ'n, ɛmɔ nzɩ man. Asʋ kangɔ'n mɔ mɩn 'ba nʋn nun'n, ɛmɔ kɔ hʋala nun nʋn ɔ?”
22 Jesus respondeu: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que estou prestes a beber?”. “Somos!”, disseram eles.
23 Zozi nwan: “Ɔ tɩ ananhɔlɛ kɛ ɛmɔ 'ba nʋn mɩ́n kangɔ nɩn anun, nan kʋsʋ m'ɔ tɩ mɩ́n fama sʋ, anaan mɩ́n bɛ̂ sʋ ɛtanlan'n, nán mɩ́n yɛ̂ mɩn fa menian'n-mɔ mɩn sie ɛbɛlɛ ɔ. Nan bɛ́ mɔ mɩ́n Sɩ a sesie a man bɛ́'n yɛ̂ ɔ 'fa bɛ́ sie ɛbɛlɛ ɔ.”
23 Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice. Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Meu Pai preparou esses lugares para aqueles que ele escolheu”.
24 Mɔ yɩ́ menian bulu ɛhɩnlɩn-mɔ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, bɛ fɛlɩ anianman nnyuan nɩn anwʋn ɛya.
24 Quando os outros dez discípulos souberam o que os dois irmãos haviam pedido, ficaram indignados.
25 Ɛhɩ, Zozi kɔ fɛlɛ bɛ́ kʋalaatin ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ sɩ kɛ mân nɩn anun mmelemgbin'n-mɔ, ɔ nʋn bɛ́ mgbain'n-mɔ, bɛ kele bɛ́ menian'n-mɔ yalɛ bɛ sisi bɛ́.
25 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os governantes deste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
26 Nan ɛmɔ afian ɛwa dɩɛ, ɔ tɩ man sɔ. Ɛmɔ afian, m'ɔ kulo kɛ ɔ kaci kpain'n, ɔ káci ɛmɔ akʋa.
26 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
27 Ɛmɔ nunhan m'ɔ kulo kɛ ɔ di ɛmɔ anyunnun'n, ɔ yɔ́ ɛmɔ kanga.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo.
28 Ɛhɩ ati, *Mân Baa'n, ɔ'a mma man kɛ ɔ 'ba maan bɛ sʋ yɩ́, nan yɩ́ muonun ɔ walɩ menian'n-mɔ ɛsʋ́ɛ nán ɔ'a fa yɩ́ ngʋan'n ɔ'a le menian dɔʋn ati.”
28 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
29 Mɔ bɛ fi Zeliko kulo nɩn anun bɛ 'fite'n, menian dɔʋn kpa sili bɛ́ sʋ.
29 Quando Jesus e seus discípulos saíam de Jericó, uma grande multidão os seguiu.
30 Anɩn anyɩnsinlinwafʋɛ nnyuan gua atɩn nɩn anʋan ɛbɛlɛ. Mɔ bɛ tɩlɩ kɛ Zozi lɛ sɩn'n, bɛ kɔ tɩan nun, bɛ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn, belemgbin *Davidi Awa, nwun yɛ́ nwʋn anwunnvoe!”
30 Dois cegos estavam sentados à beira do caminho e, quando souberam que Jesus vinha naquela direção, começaram a gritar: “Senhor, Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
31 Menian'n-mɔ kɔ totua bɛ́ kɛ bɛ múan bɛ́ nʋan. Bɛ 'totua bɛ́ a, anɩn bɛlɛ mɔ bɛ lɛ tɩan nun kpa, bɛ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn, belemgbin Davidi Awa, nwun yɛ́ nwʋn anwunnvoe!”
31 “Calem-se!”, diziam aos brados os que estavam na multidão. Eles, porém, gritavam ainda mais alto: “Senhor, Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
32 Zozi kɔ jinlan ɔ kɔ fɛlɛ bɛ́, ɔ kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Nzu yɛ̂ ɛmɔ kulo kɛ n yɔ́ m mán ɛmɔ ɔ?”
32 Ao ouvi-los, Jesus parou e perguntou: “O que vocês querem que eu lhes faça?”.
33 Bɛ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn, yɔ maan yɛ nwún asɩ.”
33 Eles responderam: “Senhor, nós queremos enxergar!”.
34 Bɛ́ nwʋn kɔ yɔ Zozi koun. Ɔ kɔ fa yɩ́ sa'n kɔ fua bɛ́ nyɩn'n. Ɛbɛlɛ ala, bɛ kɔ nwun asɩ yɛ̂ bɛ sili yɩ́ sʋ ɔ.
34 Jesus teve compaixão deles e tocou-lhes nos olhos. No mesmo instante, passaram a enxergar e o seguiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.