Mateus 20
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ACF
1 “Ɛ 'nwun like mɔ Anwunno Belemgbin Mân'n soman yɩ́'n: Ɛlɛhʋn kʋn mɩnlɩan kʋn kɔ jasʋ ngɛlɛmɔ tutun kpa, ɔ 'kɔ a kpʋnndɛ menian maan bɛ di junman yɩ́ divɩn ebo nɩn asʋ.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um homem, pai de família, que saiu de madrugada a assalariar trabalhadores para a sua vinha.
2 Bɛ́ m'ɔ nwunlin bɛ́'n, ɔ nʋn bɛ́ kɔ li cɩan kʋn junman nɩn anwʋn gua. Y'ɔ nʋn bɛ́ hɔlɩ yɩ́ divɩn ebo nɩn asʋ ɔ.
2 E, ajustando com os trabalhadores a um dinheiro por dia, mandou-os para a sua vinha.
3 “Ngɛlɛmɔ dɔɛ ngʋanlan ɔ kɔ fite gua nɩn asʋ ɛlɔ biekun. Ɔ 'nɩan an, menian mmiekun-mɔ gugua gua nɩn asʋ, bɛ le man junman bɛ nni man.
3 E, saindo perto da hora terceira, viu outros que estavam ociosos na praça,
4 Ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: ‘Ɛmɔ kʋsʋ hɔ́ lí junman mɩ́n ebo nɩn asʋ nán yɩ́ nwʋn ahatua m'ɔ sɛ fata'n, mɩ́n 'fa mɩn man ɛmɔ.’
4 E disse-lhes: Ide vós também para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram.
5 “Ɔ hanlɩn an, menian'n-mɔ kɔ tie bɛ kɔ hɔ junman nɩn elie yɩ́ ebo nɩn asʋ. Sɛnzɛjinlan nʋn nɔsʋba dɔɛ nsan, bian'n kɔ fite biekun, ɔ kɔ nwun menian mmiekun-mɔ nán ɔ'a fa bɛ́.
5 Saindo outra vez, perto da hora sexta e nona, fez o mesmo.
6 Mɔ bɛ 'kɔ a bɔ nɔsʋba dɔɛ nnun'n, ɔ kɔ nwun mmiekun-mɔ gua nɩn asʋ, nán ɔ'a bisa bɛ́ kɛ: ‘Nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ gua ɛwa mgban sʋa mɔ ɛmɔ nni man junman fɩ́ɩ́'n?’
6 E, saindo perto da hora undécima, encontrou outros que estavam ociosos, e perguntou- lhes: Por que estais ociosos todo o dia?
7 “Bɛ́ nwan: ‘Sʋanlan manlɩn man yɛ́ junman ti ɔ.’
7 Disseram-lhe eles: Porque ninguém nos assalariou. Diz-lhes ele: Ide vós também para a vinha, e recebereis o que for justo.
8 “Nɔsʋba mɔ bɛ kpɔnzʋlɩ'n, ɔ kɔ fɛlɛ kpain'n m'ɔ nɩan yɩ́ junman nɩn asʋ'n, yɩ́ nwan: ‘Fɛfɛlɛ kpafʋ'n-mɔ kʋalaatin nán tua bɛ́ esika'n man bɛ́. Ɛ 'tua, di mʋa bɔ yɩ́ bʋ bɛ́ mɔ n valɩ bɛ́ nɔsʋba nun'n dede nán ɔ'a tʋ bɛ́ mɔ n valɩ bɛ́ ngɛlɛmɔ nun'n.’
8 E, aproximando-se a noite, diz o senhor da vinha ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o jornal, começando pelos derradeiros, até aos primeiros.
9 “Bɛ kɔ fɛfɛlɛ bɛ́ mɔ bɛ falɩ bɛ́ dɔɛ nnun'n, bɛ kɔ tua bɛ́ cɩan kʋn junman esika'n bɛ kɔ man bɛ́.
9 E, chegando os que tinham ido perto da hora undécima, receberam um dinheiro cada um.
10 Mɔ bɛ́ mɔ bɛ lili mʋa bɛ falɩ bɛ́'n 'de bɛ́ esika dɩɛ'n, bɛ jʋnlɩn kɛ ɔ 'ba hɔ yɩ́ nyunnun tala dɔɛ nnun mma'n-mɔ dɩɛ'n. Ɔ'a nyɔ man sɔ, nan cɩan kʋn junman esika nɩn ala yɛ̂ bɛ tualɩ manlɩn bɛ́ ɔ.
10 Vindo, porém, os primeiros, cuidaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo receberam um dinheiro cada um.
11 Bɛ 'de bɛ́ esika nɩn an, anɩn bɛ lɛ jʋjɔ bian'n bɛ́ konvin abʋ.
11 E, recebendo-o, murmuravam contra o pai de família,
12 Bɛ́ nwan: ‘Kpafʋ ɛhɩ-mɔ mɔ b'a li junman dɔhyʋɩlɩ kʋnmgba'n, esika'n mɔ a tua bɛ́'n nʋn yɛ́ dɩɛ'n sɛ, yɛ́ mɔ yɛ jin eyua heleman ɛhɩ anun y'a li junman dede alɩɛ nɩn a fa a san'n!’
12 Dizendo: Estes derradeiros trabalharam só uma hora, e tu os igualaste conosco, que suportamos a fadiga e a calma do dia.
13 “Mɔ bɛ jʋjɔlɩ sɔ'n nán bian nɩn a tua a se bɛ́ nunhan kʋn kɛ: ‘Mɩ́n manngʋn, m'an nnaka man wɔ́ o. Nán cɩan kʋn junman gua'n mɔ yɛ́ nʋan sɛlɩ yɩ́ nwʋn'n yɛ̂ m'an tua m'an man wɔ́ nɩn ɔ?
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço agravo; não ajustaste tu comigo um dinheiro?
14 Fa wɔ́ esika'n nán kɔ. Cɩan kʋn junman esika'n mɔ mɩɩn fa mɩn man wɔ́'n, yɩ́ kʋnmgba'n yɛ̂ mɩn 'fa mɩn man bɛ́ mɔ n valɩ bɛ́ dɔɛ nnun nɩn ɔ.
14 Toma o que é teu, e retira-te; eu quero dar a este derradeiro tanto como a ti.
15 Mɩ́n esika ɔ, kɛ mɩn kulo kɛ mɩn yɔ yɩ́'n yɛ̂ mɩn yɔ ɔ. Anaan kɛmɔ m'an yɔ sian mma'n-mɔ kpa'n, ɔ yɔ wɔ́ ɛya ɔ?’”
15 Ou não me é lícito fazer o que quiser do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 Ɛhɩ, Zozi kɔ han kɔ tʋ sʋ kɛ: “Bɛ́ mɔ bɛ li sian'n, bɛ 'di mʋa yɛ̂ bɛ́ mɔ bɛ li mʋa'n, bɛ 'di sian.”
16 Assim os derradeiros serão primeiros, e os primeiros derradeiros; porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
17 Ɛhɩ anzin, mɔ Zozi 'kɔ Zoluzalɛmʋn'n, atunnun, ɔ kɔ fɛlɛ yɩ́ menian bulu nʋn nnyuan nɩn ahanmɩan, ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ:
17 E, subindo Jesus a Jerusalém, chamou à parte os seus doze discípulos, e no caminho disse-lhes:
18 “Ɛmɔ tíe, yɛ lɛ kɔ Zoluzalɛmʋn. Sɛ yɛ ju ɛlɔ a, bɛ 'ba yɩ *Mân Baa'n bɛ man Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ, ɔ nʋn *mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ maan bɛ kun yɩ́.
18 Eis que vamos para Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes, e aos escribas, e condená-lo-ão à morte.
19 Bɛ 'fa yɩ́ bɛ man bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n maan bɛ gʋlʋ yɩ́ nwʋn, bɛ fin yɩ́ mgbele bɛ bʋbɔ yɩ́ kʋlʋwa nɩn asʋ. Ɔ wu a, yɩ́ cɩan nsan nɩn asʋ, ɔ 'tinnge.”
19 E o entregarão aos gentios para que dele escarneçam, e o açoitem e crucifiquem, e ao terceiro dia ressuscitará.
20 Ɛhɩ, Zebede amma'n-mɔ anin nʋn bɛ́ walɩ Zozi anwʋn ɛbɛlɛ. Ɔ kɔ kʋtʋ yɩ́ nyunnun ɔ kɔ sɛlɛ yɩ́ kɛ ɔ yɔ́ like kʋn mán yɩ́.
20 Então se aproximou dele a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, adorando-o, e fazendo-lhe um pedido.
21 Zozi kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Nzukɛ yɛ̂ ɛ kulo kɛ n yɔ́ m mán wɔ́ ɔ?”
21 E ele diz-lhe: Que queres? Ela respondeu: Dize que estes meus dois filhos se assentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 Mɔ balasua'n hanlɩn ɛhɩ'n, Zozi nwan: “Like'n mɔ ɛmɔ lɛ kpʋnndɛ'n, ɛmɔ nzɩ man. Asʋ kangɔ'n mɔ mɩn 'ba nʋn nun'n, ɛmɔ kɔ hʋala nun nʋn ɔ?”
22 Jesus, porém, respondendo, disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu hei de beber, e ser batizados com o batismo com que eu sou batizado? Dizem-lhe eles: Podemos.
23 Zozi nwan: “Ɔ tɩ ananhɔlɛ kɛ ɛmɔ 'ba nʋn mɩ́n kangɔ nɩn anun, nan kʋsʋ m'ɔ tɩ mɩ́n fama sʋ, anaan mɩ́n bɛ̂ sʋ ɛtanlan'n, nán mɩ́n yɛ̂ mɩn fa menian'n-mɔ mɩn sie ɛbɛlɛ ɔ. Nan bɛ́ mɔ mɩ́n Sɩ a sesie a man bɛ́'n yɛ̂ ɔ 'fa bɛ́ sie ɛbɛlɛ ɔ.”
23 E diz-lhes ele: Na verdade bebereis o meu cálice e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado, mas o assentar-se à minha direita ou à minha esquerda não me pertence dá-lo, mas é para aqueles para quem meu Pai o tem preparado.
24 Mɔ yɩ́ menian bulu ɛhɩnlɩn-mɔ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, bɛ fɛlɩ anianman nnyuan nɩn anwʋn ɛya.
24 E, quando os dez ouviram isto, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Ɛhɩ, Zozi kɔ fɛlɛ bɛ́ kʋalaatin ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ sɩ kɛ mân nɩn anun mmelemgbin'n-mɔ, ɔ nʋn bɛ́ mgbain'n-mɔ, bɛ kele bɛ́ menian'n-mɔ yalɛ bɛ sisi bɛ́.
25 Então Jesus, chamando-os para junto de si, disse: Bem sabeis que pelos príncipes dos gentios são estes dominados, e que os grandes exercem autoridade sobre eles.
26 Nan ɛmɔ afian ɛwa dɩɛ, ɔ tɩ man sɔ. Ɛmɔ afian, m'ɔ kulo kɛ ɔ kaci kpain'n, ɔ káci ɛmɔ akʋa.
26 Não será assim entre vós; mas todo aquele que quiser entre vós fazer-se grande seja vosso serviçal;
27 Ɛmɔ nunhan m'ɔ kulo kɛ ɔ di ɛmɔ anyunnun'n, ɔ yɔ́ ɛmɔ kanga.
27 E, qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, seja vosso servo;
28 Ɛhɩ ati, *Mân Baa'n, ɔ'a mma man kɛ ɔ 'ba maan bɛ sʋ yɩ́, nan yɩ́ muonun ɔ walɩ menian'n-mɔ ɛsʋ́ɛ nán ɔ'a fa yɩ́ ngʋan'n ɔ'a le menian dɔʋn ati.”
28 Bem como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 Mɔ bɛ fi Zeliko kulo nɩn anun bɛ 'fite'n, menian dɔʋn kpa sili bɛ́ sʋ.
29 E, saindo eles de Jericó, seguiu-o grande multidão.
30 Anɩn anyɩnsinlinwafʋɛ nnyuan gua atɩn nɩn anʋan ɛbɛlɛ. Mɔ bɛ tɩlɩ kɛ Zozi lɛ sɩn'n, bɛ kɔ tɩan nun, bɛ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn, belemgbin *Davidi Awa, nwun yɛ́ nwʋn anwunnvoe!”
30 E eis que dois cegos, assentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de nós!
31 Menian'n-mɔ kɔ totua bɛ́ kɛ bɛ múan bɛ́ nʋan. Bɛ 'totua bɛ́ a, anɩn bɛlɛ mɔ bɛ lɛ tɩan nun kpa, bɛ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn, belemgbin Davidi Awa, nwun yɛ́ nwʋn anwunnvoe!”
31 E a multidão os repreendia, para que se calassem; eles, porém, cada vez clamavam mais, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de nós!
32 Zozi kɔ jinlan ɔ kɔ fɛlɛ bɛ́, ɔ kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Nzu yɛ̂ ɛmɔ kulo kɛ n yɔ́ m mán ɛmɔ ɔ?”
32 E Jesus, parando, chamou-os, e disse: Que quereis que vos faça?
33 Bɛ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn, yɔ maan yɛ nwún asɩ.”
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que os nossos olhos sejam abertos.
34 Bɛ́ nwʋn kɔ yɔ Zozi koun. Ɔ kɔ fa yɩ́ sa'n kɔ fua bɛ́ nyɩn'n. Ɛbɛlɛ ala, bɛ kɔ nwun asɩ yɛ̂ bɛ sili yɩ́ sʋ ɔ.
34 Então Jesus, movido de íntima compaixão, tocou-lhes nos olhos, e logo seus olhos viram; e eles o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.