Mateus 20
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NVI
1 “Ɛ 'nwun like mɔ Anwunno Belemgbin Mân'n soman yɩ́'n: Ɛlɛhʋn kʋn mɩnlɩan kʋn kɔ jasʋ ngɛlɛmɔ tutun kpa, ɔ 'kɔ a kpʋnndɛ menian maan bɛ di junman yɩ́ divɩn ebo nɩn asʋ.
1 "Pois o Reino dos céus é como um proprietário que saiu de manhã cedo para contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Bɛ́ m'ɔ nwunlin bɛ́'n, ɔ nʋn bɛ́ kɔ li cɩan kʋn junman nɩn anwʋn gua. Y'ɔ nʋn bɛ́ hɔlɩ yɩ́ divɩn ebo nɩn asʋ ɔ.
2 Ele combinou pagar-lhes um denário pelo dia e mandou-os para a sua vinha.
3 “Ngɛlɛmɔ dɔɛ ngʋanlan ɔ kɔ fite gua nɩn asʋ ɛlɔ biekun. Ɔ 'nɩan an, menian mmiekun-mɔ gugua gua nɩn asʋ, bɛ le man junman bɛ nni man.
3 "Por volta das noves hora da manhã, ele saiu e viu outros que estavam desocupados na praça,
4 Ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: ‘Ɛmɔ kʋsʋ hɔ́ lí junman mɩ́n ebo nɩn asʋ nán yɩ́ nwʋn ahatua m'ɔ sɛ fata'n, mɩ́n 'fa mɩn man ɛmɔ.’
4 e lhes disse: ‘Vão também trabalhar na vinha, e eu lhes pagarei o que for justo’.
5 “Ɔ hanlɩn an, menian'n-mɔ kɔ tie bɛ kɔ hɔ junman nɩn elie yɩ́ ebo nɩn asʋ. Sɛnzɛjinlan nʋn nɔsʋba dɔɛ nsan, bian'n kɔ fite biekun, ɔ kɔ nwun menian mmiekun-mɔ nán ɔ'a fa bɛ́.
5 E eles foram. "Saindo outra vez, por volta do meio dia e das três horas da tarde e nona, fez a mesma coisa.
6 Mɔ bɛ 'kɔ a bɔ nɔsʋba dɔɛ nnun'n, ɔ kɔ nwun mmiekun-mɔ gua nɩn asʋ, nán ɔ'a bisa bɛ́ kɛ: ‘Nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ gua ɛwa mgban sʋa mɔ ɛmɔ nni man junman fɩ́ɩ́'n?’
6 Saindo por volta da cinco horas da tarde, encontrou ainda outros que estavam desocupados e lhes perguntou: ‘Por que vocês estiveram aqui desocupados o dia todo? ’
7 “Bɛ́ nwan: ‘Sʋanlan manlɩn man yɛ́ junman ti ɔ.’
7 ‘Porque ninguém nos contratou’, responderam eles. "Ele lhes disse: ‘Vão vocês também trabalhar na vinha’.
8 “Nɔsʋba mɔ bɛ kpɔnzʋlɩ'n, ɔ kɔ fɛlɛ kpain'n m'ɔ nɩan yɩ́ junman nɩn asʋ'n, yɩ́ nwan: ‘Fɛfɛlɛ kpafʋ'n-mɔ kʋalaatin nán tua bɛ́ esika'n man bɛ́. Ɛ 'tua, di mʋa bɔ yɩ́ bʋ bɛ́ mɔ n valɩ bɛ́ nɔsʋba nun'n dede nán ɔ'a tʋ bɛ́ mɔ n valɩ bɛ́ ngɛlɛmɔ nun'n.’
8 "Ao cair da tarde, o dono da vinha disse a seu administrador: ‘Chame os trabalhadores e pague-lhes o salário, começando com os últimos contratados e terminando nos primeiros’.
9 “Bɛ kɔ fɛfɛlɛ bɛ́ mɔ bɛ falɩ bɛ́ dɔɛ nnun'n, bɛ kɔ tua bɛ́ cɩan kʋn junman esika'n bɛ kɔ man bɛ́.
9 "Vieram os trabalhadores contratados por volta das cinco horas da tarde, e cada um recebeu um denário.
10 Mɔ bɛ́ mɔ bɛ lili mʋa bɛ falɩ bɛ́'n 'de bɛ́ esika dɩɛ'n, bɛ jʋnlɩn kɛ ɔ 'ba hɔ yɩ́ nyunnun tala dɔɛ nnun mma'n-mɔ dɩɛ'n. Ɔ'a nyɔ man sɔ, nan cɩan kʋn junman esika nɩn ala yɛ̂ bɛ tualɩ manlɩn bɛ́ ɔ.
10 Quando vieram os que tinham sido contratados primeiro, esperavam receber mais. Mas cada um deles também recebeu um denário.
11 Bɛ 'de bɛ́ esika nɩn an, anɩn bɛ lɛ jʋjɔ bian'n bɛ́ konvin abʋ.
11 Quando o receberam, começaram a se queixar do proprietário da vinha,
12 Bɛ́ nwan: ‘Kpafʋ ɛhɩ-mɔ mɔ b'a li junman dɔhyʋɩlɩ kʋnmgba'n, esika'n mɔ a tua bɛ́'n nʋn yɛ́ dɩɛ'n sɛ, yɛ́ mɔ yɛ jin eyua heleman ɛhɩ anun y'a li junman dede alɩɛ nɩn a fa a san'n!’
12 dizendo-lhe: ‘Estes homens contratados por último trabalharam apenas uma hora, e o senhor os igualou a nós, que suportamos o peso do trabalho e o calor do dia’.
13 “Mɔ bɛ jʋjɔlɩ sɔ'n nán bian nɩn a tua a se bɛ́ nunhan kʋn kɛ: ‘Mɩ́n manngʋn, m'an nnaka man wɔ́ o. Nán cɩan kʋn junman gua'n mɔ yɛ́ nʋan sɛlɩ yɩ́ nwʋn'n yɛ̂ m'an tua m'an man wɔ́ nɩn ɔ?
13 "Mas ele respondeu a um deles: ‘Amigo, não estou sendo injusto com você. Você não concordou em trabalhar por um denário?
14 Fa wɔ́ esika'n nán kɔ. Cɩan kʋn junman esika'n mɔ mɩɩn fa mɩn man wɔ́'n, yɩ́ kʋnmgba'n yɛ̂ mɩn 'fa mɩn man bɛ́ mɔ n valɩ bɛ́ dɔɛ nnun nɩn ɔ.
14 Receba o que é seu e vá. Eu quero dar ao que foi contratado por último o mesmo que lhe dei.
15 Mɩ́n esika ɔ, kɛ mɩn kulo kɛ mɩn yɔ yɩ́'n yɛ̂ mɩn yɔ ɔ. Anaan kɛmɔ m'an yɔ sian mma'n-mɔ kpa'n, ɔ yɔ wɔ́ ɛya ɔ?’”
15 Não tenho o direito de fazer o que quero com o meu dinheiro? Ou você está com inveja porque sou generoso? ’
16 Ɛhɩ, Zozi kɔ han kɔ tʋ sʋ kɛ: “Bɛ́ mɔ bɛ li sian'n, bɛ 'di mʋa yɛ̂ bɛ́ mɔ bɛ li mʋa'n, bɛ 'di sian.”
16 "Assim, os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos".
17 Ɛhɩ anzin, mɔ Zozi 'kɔ Zoluzalɛmʋn'n, atunnun, ɔ kɔ fɛlɛ yɩ́ menian bulu nʋn nnyuan nɩn ahanmɩan, ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ:
17 Enquanto estava subindo para Jerusalém, Jesus chamou em particular os doze discípulos e lhes disse:
18 “Ɛmɔ tíe, yɛ lɛ kɔ Zoluzalɛmʋn. Sɛ yɛ ju ɛlɔ a, bɛ 'ba yɩ *Mân Baa'n bɛ man Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ, ɔ nʋn *mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ maan bɛ kun yɩ́.
18 "Estamos subindo para Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos chefes dos sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte
19 Bɛ 'fa yɩ́ bɛ man bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n maan bɛ gʋlʋ yɩ́ nwʋn, bɛ fin yɩ́ mgbele bɛ bʋbɔ yɩ́ kʋlʋwa nɩn asʋ. Ɔ wu a, yɩ́ cɩan nsan nɩn asʋ, ɔ 'tinnge.”
19 e o entregarão aos gentios para que zombem dele, o açoitem e o crucifiquem. No terceiro dia ele ressuscitará! "
20 Ɛhɩ, Zebede amma'n-mɔ anin nʋn bɛ́ walɩ Zozi anwʋn ɛbɛlɛ. Ɔ kɔ kʋtʋ yɩ́ nyunnun ɔ kɔ sɛlɛ yɩ́ kɛ ɔ yɔ́ like kʋn mán yɩ́.
20 Então, aproximou-se de Jesus a mãe dos filhos de Zebedeu com seus filhos e, prostrando-se, fez-lhe um pedido.
21 Zozi kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Nzukɛ yɛ̂ ɛ kulo kɛ n yɔ́ m mán wɔ́ ɔ?”
21 "O que você quer? ", perguntou ele. Ela respondeu: "Declara que no teu Reino estes meus dois filhos se assentarão um à tua direita e o outro à tua esquerda".
22 Mɔ balasua'n hanlɩn ɛhɩ'n, Zozi nwan: “Like'n mɔ ɛmɔ lɛ kpʋnndɛ'n, ɛmɔ nzɩ man. Asʋ kangɔ'n mɔ mɩn 'ba nʋn nun'n, ɛmɔ kɔ hʋala nun nʋn ɔ?”
22 Disse-lhes Jesus: "Vocês não sabem o que estão pedindo. Podem vocês beber o cálice que eu vou beber? " "Podemos", responderam eles.
23 Zozi nwan: “Ɔ tɩ ananhɔlɛ kɛ ɛmɔ 'ba nʋn mɩ́n kangɔ nɩn anun, nan kʋsʋ m'ɔ tɩ mɩ́n fama sʋ, anaan mɩ́n bɛ̂ sʋ ɛtanlan'n, nán mɩ́n yɛ̂ mɩn fa menian'n-mɔ mɩn sie ɛbɛlɛ ɔ. Nan bɛ́ mɔ mɩ́n Sɩ a sesie a man bɛ́'n yɛ̂ ɔ 'fa bɛ́ sie ɛbɛlɛ ɔ.”
23 Jesus lhes disse: "Certamente vocês beberão do meu cálice; mas o assentar-se à minha direita ou à minha esquerda não cabe a mim conceder. Esses lugares pertencem àqueles para quem foram preparados por meu Pai".
24 Mɔ yɩ́ menian bulu ɛhɩnlɩn-mɔ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, bɛ fɛlɩ anianman nnyuan nɩn anwʋn ɛya.
24 Quando os outros dez ouviram isso, ficaram indignados com os dois irmãos.
25 Ɛhɩ, Zozi kɔ fɛlɛ bɛ́ kʋalaatin ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ sɩ kɛ mân nɩn anun mmelemgbin'n-mɔ, ɔ nʋn bɛ́ mgbain'n-mɔ, bɛ kele bɛ́ menian'n-mɔ yalɛ bɛ sisi bɛ́.
25 Jesus os chamou e disse: "Vocês sabem que os governantes das nações as dominam, e as pessoas importantes exercem poder sobre elas.
26 Nan ɛmɔ afian ɛwa dɩɛ, ɔ tɩ man sɔ. Ɛmɔ afian, m'ɔ kulo kɛ ɔ kaci kpain'n, ɔ káci ɛmɔ akʋa.
26 Não será assim entre vocês. Pelo contrário, quem quiser tornar-se importante entre vocês deverá ser servo,
27 Ɛmɔ nunhan m'ɔ kulo kɛ ɔ di ɛmɔ anyunnun'n, ɔ yɔ́ ɛmɔ kanga.
27 e quem quiser ser o primeiro deverá ser escravo;
28 Ɛhɩ ati, *Mân Baa'n, ɔ'a mma man kɛ ɔ 'ba maan bɛ sʋ yɩ́, nan yɩ́ muonun ɔ walɩ menian'n-mɔ ɛsʋ́ɛ nán ɔ'a fa yɩ́ ngʋan'n ɔ'a le menian dɔʋn ati.”
28 como o Filho do homem, que não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos".
29 Mɔ bɛ fi Zeliko kulo nɩn anun bɛ 'fite'n, menian dɔʋn kpa sili bɛ́ sʋ.
29 Ao saírem de Jericó, uma grande multidão seguiu a Jesus.
30 Anɩn anyɩnsinlinwafʋɛ nnyuan gua atɩn nɩn anʋan ɛbɛlɛ. Mɔ bɛ tɩlɩ kɛ Zozi lɛ sɩn'n, bɛ kɔ tɩan nun, bɛ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn, belemgbin *Davidi Awa, nwun yɛ́ nwʋn anwunnvoe!”
30 Dois cegos estavam sentados à beira do caminho e, quando ouviram falar que Jesus estava passando, puseram-se a gritar: "Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de nós! "
31 Menian'n-mɔ kɔ totua bɛ́ kɛ bɛ múan bɛ́ nʋan. Bɛ 'totua bɛ́ a, anɩn bɛlɛ mɔ bɛ lɛ tɩan nun kpa, bɛ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn, belemgbin Davidi Awa, nwun yɛ́ nwʋn anwunnvoe!”
31 A multidão os repreendeu para que ficassem quietos, mas eles gritavam ainda mais: "Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de nós! "
32 Zozi kɔ jinlan ɔ kɔ fɛlɛ bɛ́, ɔ kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Nzu yɛ̂ ɛmɔ kulo kɛ n yɔ́ m mán ɛmɔ ɔ?”
32 Jesus, parando, chamou-os e perguntou-lhes: "O que vocês querem que eu lhes faça? "
33 Bɛ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn, yɔ maan yɛ nwún asɩ.”
33 Responderam eles: "Senhor, queremos que se abram os nossos olhos".
34 Bɛ́ nwʋn kɔ yɔ Zozi koun. Ɔ kɔ fa yɩ́ sa'n kɔ fua bɛ́ nyɩn'n. Ɛbɛlɛ ala, bɛ kɔ nwun asɩ yɛ̂ bɛ sili yɩ́ sʋ ɔ.
34 Jesus teve compaixão deles e tocou nos olhos deles. Imediatamente eles recuperaram a visão e o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.