Mateus 17
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs VC
1 Ɛhɩ anzin cɩan nsian, Zozi kɔ fa Pɩɛlɩ, Zʋakɩ nʋn yɩ́ nianman Zʋan. Ɔ nʋn bɛ́ menian nsan nɩn ala bɛ kɔ tɩ bɛ́ nwʋn bʋka kannganlaun kʋn asʋ.
1 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, seu irmão, e conduziu-os à parte a uma alta montanha.
2 Ɛbɛlɛ, Zozi kɔ kaci bɛ́ nyɩnsʋ. Yɩ́ nyɩn nɩn anun kɔ ta kɛ sɛnzɛ, yɩ́ taladɩɛ'n m'ɔ wula'n kɔ yɔ fufue hyɩɛɩn hyɩɛɩn kpa kɛ kanlannɩɛ.
2 Lá se transfigurou na presença deles: seu rosto brilhou como o sol, suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.
3 Zozi menian nsan'n 'nɩan an, anɩn Moyizɩ nʋn Eli nʋn Zozi bɛ lɛ jʋjɔ.
3 E eis que apareceram Moisés e Elias conversando com ele.
4 Mɔ Pɩɛlɩ nwunlin yɩ́ sɔ'n, ɔ kɔ han kɔ hele Zozi kɛ: “Yɛ́ Mɩn, ɔ tɩ kpa kɛ yɛ wɔ ɛwa. Sɛ ɛ kulo a, mɩn 'bɔ *tantɩ nsan. Wɔ́ dɩɛ kʋn, Moyizɩ dɩɛ kʋn yɛ̂ Eli kʋsʋ dɩɛ kʋn.”
4 Pedro tomou então a palavra e disse-lhe: Senhor, é bom estarmos aqui. Se queres, farei aqui três tendas: uma para ti, uma para Moisés e outra para Elias.
5 Anɩn Pɩɛlɩ anʋan wɔ sʋ ɔ tɛ jʋjɔ, bɔlɛ́'n tɩ kɛ kanlannɩɛ, ɔ kɔ a kɔ hala bɛ́ sʋ. Bɔlɛ́ nɩn anun, anɩɛ kʋn kɔ te, yɩ́ nwan: “Sʋanlan ɛhɩ tɩ mɩ́n ehulo Baa. M'an fa mɩ́n lʋa'n kʋalaa m'an wula yɩ́ nun. Ɛmɔ tíe yɩ́!”
5 Falava ele ainda, quando veio uma nuvem luminosa e os envolveu. E daquela nuvem fez-se ouvir uma voz que dizia: Eis o meu Filho muito amado, em quem pus toda minha afeição; ouvi-o.
6 Mɔ yɩ́ menian'n-mɔ tɩlɩ anɩɛ sɔ'n, esulo kpili kpa kɔ han bɛ́ dede bɛ kɔ butu butu bɛ́ nyɩn asɩ.
6 Ouvindo esta voz, os discípulos caíram com a face por terra e tiveram medo.
7 Zozi kɔ a kɔ kpusu kpusu bɛ́, yɩ́ nwan: “Nán bɛ sulo, bɛ jásʋ.”
7 Mas Jesus aproximou-se deles e tocou-os, dizendo: Levantai-vos e não temais.
8 Bɛ 'kuku bɛ́ ti sʋ a, sʋanlan fɩ́ɩ́ nnʋn man ɛbɛlɛ kɛ Zozi angʋnmɩn ala.
8 Eles levantaram os olhos e não viram mais ninguém, senão unicamente Jesus.
9 Mɔ bɛ fi bʋka nɩn asʋ bɛ 'ju'n, Zozi kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Like mɔ ɛmɔ a nwun yɩ́'n, nán bɛ kan bɛ kele sʋanlan fɩ́ɩ́ dede ɔ 'ju cɩan mɔ Mân Baa'n fi ewue nun ɔ kɔ tinnge'n.”
9 E, quando desciam, Jesus lhes fez esta proibição: Não conteis a ninguém o que vistes, até que o Filho do Homem ressuscite dos mortos.
10 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, yɩ́ menian'n-mɔ kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Ɔ yɔ sɛ mɔ *mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ kan kɛ Eli yɛ̂ ɔ 'di mʋa ba'n?”
10 Em seguida, os discípulos o interrogaram: Por que dizem os escribas que Elias deve voltar primeiro?
11 Zozi nwan: “Ɔ tɩ sɔ, Eli 'di mʋa ba ɔ sesie ninnge'n kʋalaa kpɛ kpɛ.
11 Jesus respondeu-lhes: Elias, de fato, deve voltar e restabelecer todas as coisas.
12 Nan kʋsʋ mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ Eli a a dada angʋnmɩn. Menian'n-mɔ a nnwun man yɩ́ nzɔlɛ, bɛ yɔlɩ yɩ́ kɛ bɛ́ kunnun kulo. Mân Baa'n muonun, kɛ bɛ 'ba hele yɩ́ yalɛ nɩn anɩn.”
12 Mas eu vos digo que Elias já veio, mas não o conheceram; antes, fizeram com ele quanto quiseram. Do mesmo modo farão sofrer o Filho do Homem.
13 Yɩ́ menian'n-mɔ tɩlɩ yɩ́ bʋ kɛ Zʋan Batisi yɛ̂ anɩn ɔ lɛ kan yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ nɩn ɔ.
13 Os discípulos compreenderam, então, que ele lhes falava de João Batista.
14 Mɔ bɛ walɩ dede bɛ juli meninsʋnman nɩn anwʋn ɛbɛlɛ'n, bian kʋn kɔ a kɔ kʋtʋ Zozi anyunnun, yɩ́ nwan:
14 E, quando eles se reuniram ao povo, um homem aproximou-se deles e prostrou-se diante de Jesus,
15 “Yɛ́ Mɩ́n, nwun mɩ́n wa belenzua nɩn anwʋn anwunnvoe. Ɔ kpɛ, ɔ lɛ nwun yalɛ sʋnman, ɔ tɔ sɩ̂n nun, bie kʋsʋ a, ɔ tɔ asue nun.
15 dizendo: Senhor, tem piedade de meu filho, porque é lunático e sofre muito: ora cai no fogo, ora na água...
16 M'an fa yɩ́ m'an bɛlɛ wɔ́ menian'n-mɔ, nan b'a ngʋala man like fɩ́ɩ́ yɔ man yɩ́.”
16 Já o apresentei a teus discípulos, mas eles não o puderam curar.
17 Zozi nwan: “Ati anun ɛtɛ mma mɔ bɛ nne man Nyanmɩan bɛ nni man, mɩn nʋn ɛmɔ yɛ tánlan ɛwa dede ɔ hɔ́ jú mɛlɛ benin nán ɛmɔ a nyan dedi? N díla mɩ́n ahʋnlɩn n zʋ́ ɛmɔ dede ɔ jú mɛlɛ benin? Bɛ fá batʋnman'n bɛ bɛ́lɛ mɩ́n ɛwa.”
17 Respondeu Jesus: Raça incrédula e perversa, até quando estarei convosco? Até quando hei de aturar-vos? Trazei-mo.
18 Bɛ kɔ fa batʋnman'n bɛ kɔ bɛlɛ Zozi. Ɔ kɔ jʋjɔ aminle sʋ ɔ kɔ hele wawɛ ɛtɛ'n. Ɔ fi yɩ́ nun kɔ fite. Ɛbɛlɛ ala, batʋnman nɩn anwʋn kɔ sa.
18 Jesus ameaçou o demônio e este saiu do menino, que ficou curado na mesma hora.
19 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, Zozi menian'n-mɔ kɔ fa bɛ́ ti bɛ kɔ bɔ yɩ́ nwʋn, bɛ́ nwan: “Nzukɛ ati yɛ̂ y'a ngʋala man wawɛ ɛtɛ ɛhɩ tu'n?”
19 Então os discípulos lhe perguntaram em particular: Por que não pudemos nós expulsar este demônio?
20 Zozi nwan: “Ɛmɔ a ngʋala man yɩ́ tu, ɔ sanlɩn kɛ ɛmɔ dedi'n tɩ kaan sʋnman. Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ sɛ ɛmɔ le dedi mɔ yɩ́ kpili ju kɛ muntadɩ baa a, ɛmɔ se bʋka ɛhɩ kɛ: ‘Bʋka, fi ɛwa tu kɔ ɛlɔ’ a, ɔ 'tu kɔ. Like fɩ́ɩ́ nnʋn man ɛbɛlɛ mɔ ɛmɔ ngɔ hʋala man yɩ́ yɔ ɔ. [
20 Jesus respondeu-lhes: Por causa de vossa falta de fé. Em verdade vos digo: se tiverdes fé, como um grão de mostarda, direis a esta montanha: Transporta-te daqui para lá, e ela irá; e nada vos será impossível.
21 Nan m'ɔ tɩ kɛ wawɛ ɛtɛ ɛhɩ sʋa'n, mmʋtʋɛ ɛyɔlɛ nʋn abuala yɛ̂ bɛ fa bɛ tu yɩ́ ɔ.”]
21 Quanto a esta espécie de demônio, só se pode expulsar à força de oração e de jejum.
22 Ɛhɩ, anɩn bɛ́ kʋalaa bɛ wɔ Galile mân nɩn anun ɛlɔ. Ɛlɛhʋn kʋn Zozi kɔ fa kɔ tʋ bɛ́ nyunnun kɛ: “Bɛ 'ba yɩ *Mân Baa'n bɛ man menian'n-mɔ
22 Enquanto caminhava pela Galiléia, Jesus lhes disse: O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos homens.
23 maan bɛ kun yɩ́. Sɛ ɔ wu a, yɩ́ cɩan nsan nɩn asʋ, ɔ fi ewue nun ɔ 'tinnge.” Yɩ́ ɛjɔlɛ sɔ'n manlɩn yɩ́ menian'n-mɔ anwʋn bubuli bɛ́ kpa.
23 Matá-lo-ão, mas ao terceiro dia ressuscitará. E eles ficaram profundamente aflitos.
24 Mɔ bɛ juli Kapɛɛnawɔmʋn'n, bɛ́ mɔ bɛ dide asɔnɩn sua nɩn anwʋn ajule'n kɔ a kɔ tʋ Pɩɛlɩ, bɛ́ nwan: “Ɛmɔ amɩn'n muonun, ɔ ndua man asɔnɩn sua nɩn anwʋn ajule'n bie ɔ?”
24 Logo que chegaram a Cafarnaum, aqueles que cobravam o imposto da didracma aproximaram-se de Pedro e lhe perguntaram: Teu mestre não paga a didracma?
25 Pɩɛlɩ nwan: “Ɔ tua bie.”
25 Paga sim, respondeu Pedro. Mas quando chegaram à casa, Jesus preveniu-o, dizendo: Que te parece, Simão? Os reis da terra, de quem recebem os tributos ou os impostos? De seus filhos ou dos estrangeiros?
26 Pɩɛlɩ nwan: “Nyɔfʋɛ'n-mɔ yɛ̂ bɛ tua ɔ.”
26 Pedro respondeu: Dos estrangeiros. Jesus replicou: Os filhos, então, estão isentos.
27 Nan kʋsʋ kɛmɔ yɛ ngulo man kɛ yɛ dɔ bɛ́ ngasi'n, yɩ́ ti kɔ asue nɩn anʋan ɛlɔ kɔ tʋ kʋba. Ejue mɔ ɛ kɔ li mʋa kɔ hyɩ yɩ́'n, tɛlɛ yɩ́ nʋan nɩn anun. Ɛ 'ba nwun kɛ esika wɔ nun, ɔ sa mɩ́n nʋn wɔ́ yɛ́ ajule'n tua. Fa kɔ tua.”
27 Mas não convém escandalizá-los. Vai ao mar, lança o anzol, e ao primeiro peixe que pegares abrirás a boca e encontrarás um estatere. Toma-o e dá-o por mim e por ti.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.