Mateus 17
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARA
1 Ɛhɩ anzin cɩan nsian, Zozi kɔ fa Pɩɛlɩ, Zʋakɩ nʋn yɩ́ nianman Zʋan. Ɔ nʋn bɛ́ menian nsan nɩn ala bɛ kɔ tɩ bɛ́ nwʋn bʋka kannganlaun kʋn asʋ.
1 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro e aos irmãos Tiago e João e os levou, em particular, a um alto monte.
2 Ɛbɛlɛ, Zozi kɔ kaci bɛ́ nyɩnsʋ. Yɩ́ nyɩn nɩn anun kɔ ta kɛ sɛnzɛ, yɩ́ taladɩɛ'n m'ɔ wula'n kɔ yɔ fufue hyɩɛɩn hyɩɛɩn kpa kɛ kanlannɩɛ.
2 E foi transfigurado diante deles; o seu rosto resplandecia como o sol, e as suas vestes tornaram-se brancas como a luz.
3 Zozi menian nsan'n 'nɩan an, anɩn Moyizɩ nʋn Eli nʋn Zozi bɛ lɛ jʋjɔ.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.
4 Mɔ Pɩɛlɩ nwunlin yɩ́ sɔ'n, ɔ kɔ han kɔ hele Zozi kɛ: “Yɛ́ Mɩn, ɔ tɩ kpa kɛ yɛ wɔ ɛwa. Sɛ ɛ kulo a, mɩn 'bɔ *tantɩ nsan. Wɔ́ dɩɛ kʋn, Moyizɩ dɩɛ kʋn yɛ̂ Eli kʋsʋ dɩɛ kʋn.”
4 Então, disse Pedro a Jesus: Senhor, bom é estarmos aqui; se queres, farei aqui três tendas; uma será tua, outra para Moisés, outra para Elias.
5 Anɩn Pɩɛlɩ anʋan wɔ sʋ ɔ tɛ jʋjɔ, bɔlɛ́'n tɩ kɛ kanlannɩɛ, ɔ kɔ a kɔ hala bɛ́ sʋ. Bɔlɛ́ nɩn anun, anɩɛ kʋn kɔ te, yɩ́ nwan: “Sʋanlan ɛhɩ tɩ mɩ́n ehulo Baa. M'an fa mɩ́n lʋa'n kʋalaa m'an wula yɩ́ nun. Ɛmɔ tíe yɩ́!”
5 Falava ele ainda, quando uma nuvem luminosa os envolveu; e eis, vindo da nuvem, uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado, em quem me comprazo; a ele ouvi.
6 Mɔ yɩ́ menian'n-mɔ tɩlɩ anɩɛ sɔ'n, esulo kpili kpa kɔ han bɛ́ dede bɛ kɔ butu butu bɛ́ nyɩn asɩ.
6 Ouvindo-a os discípulos, caíram de bruços, tomados de grande medo.
7 Zozi kɔ a kɔ kpusu kpusu bɛ́, yɩ́ nwan: “Nán bɛ sulo, bɛ jásʋ.”
7 Aproximando-se deles, tocou-lhes Jesus, dizendo: Erguei-vos e não temais!
8 Bɛ 'kuku bɛ́ ti sʋ a, sʋanlan fɩ́ɩ́ nnʋn man ɛbɛlɛ kɛ Zozi angʋnmɩn ala.
8 Então, eles, levantando os olhos, a ninguém viram, senão Jesus.
9 Mɔ bɛ fi bʋka nɩn asʋ bɛ 'ju'n, Zozi kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Like mɔ ɛmɔ a nwun yɩ́'n, nán bɛ kan bɛ kele sʋanlan fɩ́ɩ́ dede ɔ 'ju cɩan mɔ Mân Baa'n fi ewue nun ɔ kɔ tinnge'n.”
9 E, descendo eles do monte, ordenou-lhes Jesus: A ninguém conteis a visão, até que o Filho do Homem ressuscite dentre os mortos.
10 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, yɩ́ menian'n-mɔ kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Ɔ yɔ sɛ mɔ *mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ kan kɛ Eli yɛ̂ ɔ 'di mʋa ba'n?”
10 Mas os discípulos o interrogaram: Por que dizem, pois, os escribas ser necessário que Elias venha primeiro?
11 Zozi nwan: “Ɔ tɩ sɔ, Eli 'di mʋa ba ɔ sesie ninnge'n kʋalaa kpɛ kpɛ.
11 Então, Jesus respondeu: De fato, Elias virá e restaurará todas as coisas.
12 Nan kʋsʋ mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ Eli a a dada angʋnmɩn. Menian'n-mɔ a nnwun man yɩ́ nzɔlɛ, bɛ yɔlɩ yɩ́ kɛ bɛ́ kunnun kulo. Mân Baa'n muonun, kɛ bɛ 'ba hele yɩ́ yalɛ nɩn anɩn.”
12 Eu, porém, vos declaro que Elias já veio, e não o reconheceram; antes, fizeram com ele tudo quanto quiseram. Assim também o Filho do Homem há de padecer nas mãos deles.
13 Yɩ́ menian'n-mɔ tɩlɩ yɩ́ bʋ kɛ Zʋan Batisi yɛ̂ anɩn ɔ lɛ kan yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ nɩn ɔ.
13 Então, os discípulos entenderam que lhes falara a respeito de João Batista.
14 Mɔ bɛ walɩ dede bɛ juli meninsʋnman nɩn anwʋn ɛbɛlɛ'n, bian kʋn kɔ a kɔ kʋtʋ Zozi anyunnun, yɩ́ nwan:
14 E, quando chegaram para junto da multidão, aproximou-se dele um homem, que se ajoelhou e disse:
15 “Yɛ́ Mɩ́n, nwun mɩ́n wa belenzua nɩn anwʋn anwunnvoe. Ɔ kpɛ, ɔ lɛ nwun yalɛ sʋnman, ɔ tɔ sɩ̂n nun, bie kʋsʋ a, ɔ tɔ asue nun.
15 Senhor, compadece-te de meu filho, porque é lunático e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo e outras muitas, na água.
16 M'an fa yɩ́ m'an bɛlɛ wɔ́ menian'n-mɔ, nan b'a ngʋala man like fɩ́ɩ́ yɔ man yɩ́.”
16 Apresentei-o a teus discípulos, mas eles não puderam curá-lo.
17 Zozi nwan: “Ati anun ɛtɛ mma mɔ bɛ nne man Nyanmɩan bɛ nni man, mɩn nʋn ɛmɔ yɛ tánlan ɛwa dede ɔ hɔ́ jú mɛlɛ benin nán ɛmɔ a nyan dedi? N díla mɩ́n ahʋnlɩn n zʋ́ ɛmɔ dede ɔ jú mɛlɛ benin? Bɛ fá batʋnman'n bɛ bɛ́lɛ mɩ́n ɛwa.”
17 Jesus exclamou: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei? Trazei-me aqui o menino.
18 Bɛ kɔ fa batʋnman'n bɛ kɔ bɛlɛ Zozi. Ɔ kɔ jʋjɔ aminle sʋ ɔ kɔ hele wawɛ ɛtɛ'n. Ɔ fi yɩ́ nun kɔ fite. Ɛbɛlɛ ala, batʋnman nɩn anwʋn kɔ sa.
18 E Jesus repreendeu o demônio, e este saiu do menino; e, desde aquela hora, ficou o menino curado.
19 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, Zozi menian'n-mɔ kɔ fa bɛ́ ti bɛ kɔ bɔ yɩ́ nwʋn, bɛ́ nwan: “Nzukɛ ati yɛ̂ y'a ngʋala man wawɛ ɛtɛ ɛhɩ tu'n?”
19 Então, os discípulos, aproximando-se de Jesus, perguntaram em particular: Por que motivo não pudemos nós expulsá-lo?
20 Zozi nwan: “Ɛmɔ a ngʋala man yɩ́ tu, ɔ sanlɩn kɛ ɛmɔ dedi'n tɩ kaan sʋnman. Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ sɛ ɛmɔ le dedi mɔ yɩ́ kpili ju kɛ muntadɩ baa a, ɛmɔ se bʋka ɛhɩ kɛ: ‘Bʋka, fi ɛwa tu kɔ ɛlɔ’ a, ɔ 'tu kɔ. Like fɩ́ɩ́ nnʋn man ɛbɛlɛ mɔ ɛmɔ ngɔ hʋala man yɩ́ yɔ ɔ. [
20 E ele lhes respondeu: Por causa da pequenez da vossa fé. Pois em verdade vos digo que, se tiverdes fé como um grão de mostarda, direis a este monte: Passa daqui para acolá, e ele passará. Nada vos será impossível.
21 Nan m'ɔ tɩ kɛ wawɛ ɛtɛ ɛhɩ sʋa'n, mmʋtʋɛ ɛyɔlɛ nʋn abuala yɛ̂ bɛ fa bɛ tu yɩ́ ɔ.”]
21 [Mas esta casta não se expele senão por meio de oração e jejum.]
22 Ɛhɩ, anɩn bɛ́ kʋalaa bɛ wɔ Galile mân nɩn anun ɛlɔ. Ɛlɛhʋn kʋn Zozi kɔ fa kɔ tʋ bɛ́ nyunnun kɛ: “Bɛ 'ba yɩ *Mân Baa'n bɛ man menian'n-mɔ
22 Reunidos eles na Galileia, disse-lhes Jesus: O Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens;
23 maan bɛ kun yɩ́. Sɛ ɔ wu a, yɩ́ cɩan nsan nɩn asʋ, ɔ fi ewue nun ɔ 'tinnge.” Yɩ́ ɛjɔlɛ sɔ'n manlɩn yɩ́ menian'n-mɔ anwʋn bubuli bɛ́ kpa.
23 e estes o matarão; mas, ao terceiro dia, ressuscitará. Então, os discípulos se entristeceram grandemente.
24 Mɔ bɛ juli Kapɛɛnawɔmʋn'n, bɛ́ mɔ bɛ dide asɔnɩn sua nɩn anwʋn ajule'n kɔ a kɔ tʋ Pɩɛlɩ, bɛ́ nwan: “Ɛmɔ amɩn'n muonun, ɔ ndua man asɔnɩn sua nɩn anwʋn ajule'n bie ɔ?”
24 Tendo eles chegado a Cafarnaum, dirigiram-se a Pedro os que cobravam o imposto das duas dracmas e perguntaram: Não paga o vosso Mestre as duas dracmas?
25 Pɩɛlɩ nwan: “Ɔ tua bie.”
25 Sim, respondeu ele. Ao entrar Pedro em casa, Jesus se lhe antecipou, dizendo: Simão, que te parece? De quem cobram os reis da terra impostos ou tributo: dos seus filhos ou dos estranhos?
26 Pɩɛlɩ nwan: “Nyɔfʋɛ'n-mɔ yɛ̂ bɛ tua ɔ.”
26 Respondendo Pedro: Dos estranhos, Jesus lhe disse: Logo, estão isentos os filhos.
27 Nan kʋsʋ kɛmɔ yɛ ngulo man kɛ yɛ dɔ bɛ́ ngasi'n, yɩ́ ti kɔ asue nɩn anʋan ɛlɔ kɔ tʋ kʋba. Ejue mɔ ɛ kɔ li mʋa kɔ hyɩ yɩ́'n, tɛlɛ yɩ́ nʋan nɩn anun. Ɛ 'ba nwun kɛ esika wɔ nun, ɔ sa mɩ́n nʋn wɔ́ yɛ́ ajule'n tua. Fa kɔ tua.”
27 Mas, para que não os escandalizemos, vai ao mar, lança o anzol, e o primeiro peixe que fisgar, tira-o; e, abrindo-lhe a boca, acharás um estáter. Toma-o e entrega-lhes por mim e por ti.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.