Mateus 17

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ɛhɩ anzin cɩan nsian, Zozi kɔ fa Pɩɛlɩ, Zʋakɩ nʋn yɩ́ nianman Zʋan. Ɔ nʋn bɛ́ menian nsan nɩn ala bɛ kɔ tɩ bɛ́ nwʋn bʋka kannganlaun kʋn asʋ.
1 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, e a Tiago, e a João, seu irmão, e os conduziu em particular a um alto monte.
2 Ɛbɛlɛ, Zozi kɔ kaci bɛ́ nyɩnsʋ. Yɩ́ nyɩn nɩn anun kɔ ta kɛ sɛnzɛ, yɩ́ taladɩɛ'n m'ɔ wula'n kɔ yɔ fufue hyɩɛɩn hyɩɛɩn kpa kɛ kanlannɩɛ.
2 E transfigurou-se diante deles; e o seu rosto resplandeceu como o sol, e as suas vestes se tornaram brancas como a luz.
3 Zozi menian nsan'n 'nɩan an, anɩn Moyizɩ nʋn Eli nʋn Zozi bɛ lɛ jʋjɔ.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.
4 Mɔ Pɩɛlɩ nwunlin yɩ́ sɔ'n, ɔ kɔ han kɔ hele Zozi kɛ: “Yɛ́ Mɩn, ɔ tɩ kpa kɛ yɛ wɔ ɛwa. Sɛ ɛ kulo a, mɩn 'bɔ *tantɩ nsan. Wɔ́ dɩɛ kʋn, Moyizɩ dɩɛ kʋn yɛ̂ Eli kʋsʋ dɩɛ kʋn.”
4 E Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Senhor, bom é estarmos aqui; se queres, façamos aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés e um para Elias.
5 Anɩn Pɩɛlɩ anʋan wɔ sʋ ɔ tɛ jʋjɔ, bɔlɛ́'n tɩ kɛ kanlannɩɛ, ɔ kɔ a kɔ hala bɛ́ sʋ. Bɔlɛ́ nɩn anun, anɩɛ kʋn kɔ te, yɩ́ nwan: “Sʋanlan ɛhɩ tɩ mɩ́n ehulo Baa. M'an fa mɩ́n lʋa'n kʋalaa m'an wula yɩ́ nun. Ɛmɔ tíe yɩ́!”
5 E, estando ele ainda a falar, eis que uma nuvem luminosa os cobriu. E da nuvem saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado, em quem me comprazo; escutai-o.
6 Mɔ yɩ́ menian'n-mɔ tɩlɩ anɩɛ sɔ'n, esulo kpili kpa kɔ han bɛ́ dede bɛ kɔ butu butu bɛ́ nyɩn asɩ.
6 E os discípulos, ouvindo isso, caíram sobre seu rosto e tiveram grande medo.
7 Zozi kɔ a kɔ kpusu kpusu bɛ́, yɩ́ nwan: “Nán bɛ sulo, bɛ jásʋ.”
7 E, aproximando-se Jesus, tocou-lhes e disse: Levantai-vos e não tenhais medo.
8 Bɛ 'kuku bɛ́ ti sʋ a, sʋanlan fɩ́ɩ́ nnʋn man ɛbɛlɛ kɛ Zozi angʋnmɩn ala.
8 E, erguendo eles os olhos, ninguém viram, senão a Jesus.
9 Mɔ bɛ fi bʋka nɩn asʋ bɛ 'ju'n, Zozi kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Like mɔ ɛmɔ a nwun yɩ́'n, nán bɛ kan bɛ kele sʋanlan fɩ́ɩ́ dede ɔ 'ju cɩan mɔ Mân Baa'n fi ewue nun ɔ kɔ tinnge'n.”
9 E, descendo eles do monte, Jesus lhes ordenou, dizendo: A ninguém conteis a visão até que o Filho do Homem seja ressuscitado dos mortos.
10 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, yɩ́ menian'n-mɔ kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Ɔ yɔ sɛ mɔ *mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ kan kɛ Eli yɛ̂ ɔ 'di mʋa ba'n?”
10 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Por que dizem, então, os escribas que é mister que Elias venha primeiro?
11 Zozi nwan: “Ɔ tɩ sɔ, Eli 'di mʋa ba ɔ sesie ninnge'n kʋalaa kpɛ kpɛ.
11 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Em verdade Elias virá primeiro e restaurará todas
12 Nan kʋsʋ mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ Eli a a dada angʋnmɩn. Menian'n-mɔ a nnwun man yɩ́ nzɔlɛ, bɛ yɔlɩ yɩ́ kɛ bɛ́ kunnun kulo. Mân Baa'n muonun, kɛ bɛ 'ba hele yɩ́ yalɛ nɩn anɩn.”
12 Mas digo-vos que Elias já veio, e não o conheceram, mas fizeram-lhe tudo o que quiseram. Assim farão eles também padecer o Filho do Homem.
13 Yɩ́ menian'n-mɔ tɩlɩ yɩ́ bʋ kɛ Zʋan Batisi yɛ̂ anɩn ɔ lɛ kan yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ nɩn ɔ.
13 Então, entenderam os discípulos que lhes falara de João Batista.
14 Mɔ bɛ walɩ dede bɛ juli meninsʋnman nɩn anwʋn ɛbɛlɛ'n, bian kʋn kɔ a kɔ kʋtʋ Zozi anyunnun, yɩ́ nwan:
14 E, quando chegaram à multidão, aproximou-se-lhe um homem, pondo-se de joelhos diante dele e dizendo:
15 “Yɛ́ Mɩ́n, nwun mɩ́n wa belenzua nɩn anwʋn anwunnvoe. Ɔ kpɛ, ɔ lɛ nwun yalɛ sʋnman, ɔ tɔ sɩ̂n nun, bie kʋsʋ a, ɔ tɔ asue nun.
15 Senhor, tem misericórdia de meu filho, que é lunático e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo e, muitas vezes, na água;
16 M'an fa yɩ́ m'an bɛlɛ wɔ́ menian'n-mɔ, nan b'a ngʋala man like fɩ́ɩ́ yɔ man yɩ́.”
16 e trouxe-o aos teus discípulos e não puderam curá-lo.
17 Zozi nwan: “Ati anun ɛtɛ mma mɔ bɛ nne man Nyanmɩan bɛ nni man, mɩn nʋn ɛmɔ yɛ tánlan ɛwa dede ɔ hɔ́ jú mɛlɛ benin nán ɛmɔ a nyan dedi? N díla mɩ́n ahʋnlɩn n zʋ́ ɛmɔ dede ɔ jú mɛlɛ benin? Bɛ fá batʋnman'n bɛ bɛ́lɛ mɩ́n ɛwa.”
17 E Jesus, respondendo, disse: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei eu convosco e até quando vos sofrerei? Trazei-mo aqui.
18 Bɛ kɔ fa batʋnman'n bɛ kɔ bɛlɛ Zozi. Ɔ kɔ jʋjɔ aminle sʋ ɔ kɔ hele wawɛ ɛtɛ'n. Ɔ fi yɩ́ nun kɔ fite. Ɛbɛlɛ ala, batʋnman nɩn anwʋn kɔ sa.
18 E repreendeu Jesus o demônio, que saiu dele; e, desde aquela hora, o menino sarou.
19 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, Zozi menian'n-mɔ kɔ fa bɛ́ ti bɛ kɔ bɔ yɩ́ nwʋn, bɛ́ nwan: “Nzukɛ ati yɛ̂ y'a ngʋala man wawɛ ɛtɛ ɛhɩ tu'n?”
19 Então, os discípulos, aproximando-se de Jesus em particular, disseram: Porque não pudemos nós expulsá-lo?
20 Zozi nwan: “Ɛmɔ a ngʋala man yɩ́ tu, ɔ sanlɩn kɛ ɛmɔ dedi'n tɩ kaan sʋnman. Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ sɛ ɛmɔ le dedi mɔ yɩ́ kpili ju kɛ muntadɩ baa a, ɛmɔ se bʋka ɛhɩ kɛ: ‘Bʋka, fi ɛwa tu kɔ ɛlɔ’ a, ɔ 'tu kɔ. Like fɩ́ɩ́ nnʋn man ɛbɛlɛ mɔ ɛmɔ ngɔ hʋala man yɩ́ yɔ ɔ. [
20 E Jesus lhes disse: Por causa da vossa pequena fé; porque em verdade vos digo que, se tiverdes fé como um grão de mostarda, direis a este monte: Passa daqui para acolá — e há de passar; e nada vos será impossível.
21 Nan m'ɔ tɩ kɛ wawɛ ɛtɛ ɛhɩ sʋa'n, mmʋtʋɛ ɛyɔlɛ nʋn abuala yɛ̂ bɛ fa bɛ tu yɩ́ ɔ.”]
21 Mas esta casta
22 Ɛhɩ, anɩn bɛ́ kʋalaa bɛ wɔ Galile mân nɩn anun ɛlɔ. Ɛlɛhʋn kʋn Zozi kɔ fa kɔ tʋ bɛ́ nyunnun kɛ: “Bɛ 'ba yɩ *Mân Baa'n bɛ man menian'n-mɔ
22 Ora, achando-se eles na Galileia, disse-lhes Jesus: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens,
23 maan bɛ kun yɩ́. Sɛ ɔ wu a, yɩ́ cɩan nsan nɩn asʋ, ɔ fi ewue nun ɔ 'tinnge.” Yɩ́ ɛjɔlɛ sɔ'n manlɩn yɩ́ menian'n-mɔ anwʋn bubuli bɛ́ kpa.
23 e matá-lo-ão, e, ao terceiro dia, ressuscitará. E eles se entristeceram muito.
24 Mɔ bɛ juli Kapɛɛnawɔmʋn'n, bɛ́ mɔ bɛ dide asɔnɩn sua nɩn anwʋn ajule'n kɔ a kɔ tʋ Pɩɛlɩ, bɛ́ nwan: “Ɛmɔ amɩn'n muonun, ɔ ndua man asɔnɩn sua nɩn anwʋn ajule'n bie ɔ?”
24 E, chegando eles a Cafarnaum, aproximaram-se de Pedro os que cobravam as didracmas e disseram: O vosso mestre não paga as didracmas?
25 Pɩɛlɩ nwan: “Ɔ tua bie.”
25 Disse ele: Sim. E, entrando em casa, Jesus se lhe antecipou, dizendo: Que te parece, Simão? De quem cobram os reis da terra os tributos ou os impostos? Dos seus filhos ou dos alheios?
26 Pɩɛlɩ nwan: “Nyɔfʋɛ'n-mɔ yɛ̂ bɛ tua ɔ.”
26 Disse-lhe Pedro: Dos alheios. Disse-lhe Jesus: Logo, estão livres os filhos.
27 Nan kʋsʋ kɛmɔ yɛ ngulo man kɛ yɛ dɔ bɛ́ ngasi'n, yɩ́ ti kɔ asue nɩn anʋan ɛlɔ kɔ tʋ kʋba. Ejue mɔ ɛ kɔ li mʋa kɔ hyɩ yɩ́'n, tɛlɛ yɩ́ nʋan nɩn anun. Ɛ 'ba nwun kɛ esika wɔ nun, ɔ sa mɩ́n nʋn wɔ́ yɛ́ ajule'n tua. Fa kɔ tua.”
27 Mas, para que os não escandalizemos, vai ao mar, lança o anzol, tira o primeiro peixe que subir e, abrindo-lhe a boca, encontrarás um estáter; toma-o e dá-o por mim e por ti.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.