Mateus 15
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs VC
1 Tɛmʋn sɔ'n, *Falisifʋɛ nʋn *mala nɩn asʋ mgbain mmie-mɔ fi Zoluzalɛmʋn bɛ kɔ a kɔ tʋ Zozi ɛbɛlɛ, bɛ́ nwan:
1 Alguns fariseus e escribas de Jerusalém vieram um dia ter com Jesus e lhe disseram:
2 “Yɛ́ nan-mɔ mala'n kele yɛ́ kɛ sɛ yɛ 'di like a, yɛ nwúnnzin yɛ́ sa nɩn anun. Nan nzukɛ ati yɛ̂ wɔ́ menian dɩɛ'n-mɔ nni man ɛjɔlɛ sɔ nɩn asʋ ɔ? Sɛ bɛ 'di like a, bɛ nnwunnzin man bɛ́ sa'n-mɔ anun.”
2 Por que transgridem teus discípulos a tradição dos antigos? Nem mesmo lavam as mãos antes de comer.
3 Zozi kɔ bua bɛ́ kɛ: “Nán ɛmɔ lɩlɩ, nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ di bɛ́ muonun bɛ́ mala'n-mɔ asʋ bɛ yaci Nyanmɩan dɩɛ nɩn ɔ?
3 Jesus respondeu-lhes: E vós, por que violais os preceitos de Deus, por causa de vossa tradição?
4 Afɩ Nyanmɩan a han kɛ: Man wɔ́ nyɩn sɔ́ wɔ́ sɩ nʋn wɔ́ nin. Ɛsɛ yɩ́ nwan: Sʋanlan m'ɔ kɔ han ɛjɔlɛ ɛtɛ kɔ tia yɩ́ sɩ anaan yɩ́ nin'n, sʋanlan sɔ'n, ɔ sɛ kɛ bɛ kun yɩ́.
4 Deus disse: Honra teu pai e tua mãe; aquele que amaldiçoar seu pai ou sua mãe será castigado de morte {Ex 20,12; 21,17}.
5 Nan ɛmɔ dɩɛ, ɛmɔ kan kele menian'n-mɔ kɛ, sɛ sʋanlan kʋn se yɩ́ sɩ anaan yɩ́ nin kɛ: ‘Like'n m'ɔ di mɔ mɩn fa mɩn bʋka wɔ́'n, mɩɩn fa mɩn man Nyanmɩan’, anɩn sʋanlan sɔ'n, ɔ nzɩ man yɩ́ sɩ anaan yɩ́ nin ɛjɔlɛ nun kʋ́n.
5 Mas vós dizeis: Aquele que disser a seu pai ou a sua mãe: aquilo com que eu vos poderia assistir, já ofereci a Deus,
6 Kɛ ɛmɔ yɔ mɔ ɛmɔ bɔ Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ nɩn abʋsʋ nán ɛmɔ muonun a li bɛ́ ngehele nɩn asʋ nɩn anɩn.
6 esse já não é obrigado a socorrer de outro modo a seus pais. Assim, por causa de vossa tradição, anulais a palavra de Deus.
7 Apoo mma, *Ezayi ɛjɔlɛ'n m'ɔ hanlɩn wɔ ɛmɔ anwʋn'n, yɩ́ ɛhan sʋ ɔ. Nyanmɩan nanndɩlɩ Ezayi sʋ ɔ hanlɩn kɛ:
7 Hipócritas! É bem de vós que fala o profeta Isaías:
8 Menian ɛhɩ-mɔ, bɛ le bɛ́ nʋan tuin mgban
8 Este povo somente me honra com os lábios; seu coração, porém, está longe de mim.
9 Bɛ́ asɔnɩn'n mɔ bɛ yɔ'n tɩ mgban.
9 Vão é o culto que me prestam, porque ensinam preceitos que só vêm dos homens {Is 29,13}.
10 Ɛhɩ anzin, Zozi kɔ fɛlɛ meninsʋnman'n, yɩ́ nwan: “Ɛmɔ yɔ́ anzʋɛ bɛ tíe ɛjɔlɛ ɛhɩ kpa.
10 Depois, reuniu os assistentes e disse-lhes:
11 Nán like mɔ sʋanlan di'n y'ɔ gua yɩ́ nwʋn efian ɔ, nan ɛjɔlɛ m'ɔ fi yɩ́ nʋan kɔ fite'n y'ɔ gua yɩ́ nwʋn efian ɔ.”
11 Ouvi e compreendei. Não é aquilo que entra pela boca que mancha o homem, mas aquilo que sai dele. Eis o que mancha o homem.
12 Ɛhɩ, yɩ́ menian'n-mɔ kɔ hyʋɩn kɔ kpunnge yɩ́, bɛ́ nwan: “Asʋ ɛ sɩ kɛ ɛjɔlɛ'n mɔ a han nɩn a wʋlʋ Falisifʋɛ'n-mɔ ɔ?”
12 Então se aproximaram dele seus discípulos e disseram-lhe: Sabes que os fariseus se escandalizaram com as palavras que ouviram?
13 Bɛ hanlɩn sɔ a, Zozi nwan: “Baka biala mɔ nán mɩ́n Sɩ'n m'ɔ wɔ anwunno'n yɛ̂ ɔ lualɩ'n, baka sɔ'n, bɛ 'tu yɩ́ bɛ tʋ.
13 Jesus respondeu: Toda planta que meu Pai celeste não plantou será arrancada pela raiz.
14 Nán bɛ tɛ bɛ́ sʋ, nan bɛ tɩ kɛ anyɩnsinlinwafʋɛ-mɔ! Sɛ anyɩnsinlinwafʋɛ kʋn di yɩ́ manngʋn anyɩnsinlinwafʋɛ taataa a, bɛ́ munnyuan bɛ 'gua kunman nun.”
14 Deixai-os. São cegos e guias de cegos. Ora, se um cego conduz a outro, tombarão ambos na mesma vala.
15 Pɩɛlɩ kukuli yɩ́ nʋan sʋ a, yɩ́ nwan: “Tu anyɩnndala ɛhɩ abʋ kele yɛ́.”
15 Tomando então a palavra, Pedro disse: Explica-nos esta parábola.
16 Zozi nwan: “Ɛmɔ kʋsʋ ngʋala ndɩ man ɛjɔlɛ bʋ ɔ?
16 Jesus respondeu: Sois também vós de tão pouca compreensão?
17 Ɛmɔ nzɩ man kɛ like mɔ sʋanlan kɔ li'n, ɔ kɔ yɩ́ kunnun, ɔ wɔ ɛbɛlɛ dede ɛsɛ ɔ fite ɔ?
17 Não compreendeis que tudo o que entra pela boca vai ao ventre e depois é lançado num lugar secreto?
18 Nan ɛjɔlɛ m'ɔ fi sʋanlan anʋan kɔ fite'n fi yɩ́ ahʋnlɩn nɩn anun. Yɩ́ y'ɔ gua yɩ́ nwʋn efian ɔ.
18 Ao contrário, aquilo que sai da boca provém do coração, e é isso o que mancha o homem.
19 Ɔ sanlɩn kɛ ajʋnlɩn ɛtɛ m'ɔ man bɛ di awue, bɛ tʋn ajaa, bɛ bɔ danga, bɛ wua, bɛ di adanzɩyua ɔ nʋn menian anwʋn ɛjɔlɛ ɛtɛ ɛhan, ninnge sɔ'n fi bɛ́ ahʋnlɩn nun.
19 Porque é do coração que provêm os maus pensamentos, os homicídios, os adultérios, as impurezas, os furtos, os falsos testemunhos, as calúnias.
20 Ɛhɩ y'ɔ gua sʋanlan anwʋn efian ɔ. Nan sɛ sʋanlan 'di like nan ɔ'a nnwunnzin man yɩ́ sa nun an, ɔ ngua man yɩ́ nwʋn efian.”
20 Eis o que mancha o homem. Comer, porém, sem ter lavado as mãos, isso não mancha o homem.
21 Ɛhɩ anzin, Zozi fi ɛbɛlɛ yɩ́ nʋan y'ɔ le kulo'n-mɔ mɔ bɛ fɛlɛ bɛ́ Tii nʋn Sidʋn etin dɩɛ nɩn asʋ.
21 Jesus partiu dali e retirou-se para os arredores de Tiro e Sidônia.
22 Mɔ Zozi juli ɛbɛlɛ'n, Kanaân balasua kʋn m'ɔ tɩ mân sɔ nɩn anun'n, ɔ kɔ a Zozi anwʋn ɛbɛlɛ, ɔ kɔ tɩan nun. Yɩ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn, belemgbin *Davidi Awa, nwun mɩ́n nwʋn anwunnvoe! Wawɛ ɛtɛ bie wɔ mɩ́n wa talua nɩn anun. Ɔ kele yɩ́ yalɛ sʋnman.”
22 E eis que uma cananéia, originária daquela terra, gritava: Senhor, filho de Davi, tem piedade de mim! Minha filha está cruelmente atormentada por um demônio.
23 Balasua sɔ'n hanlɩn sɔ a, Zozi ngɔ bua man ɛjɔlɛ kpɔlɛ kʋ́n. Yɩ́ menian'n-mɔ kɔ hyʋɩn kɔ kpunnge yɩ́, bɛ́ nwan: “Ɔ le ɛtɩan ɔ si yɛ́ sʋ. Yɩ́ ti, bua yɩ́ bie maan ɔ hɔ́.”
23 Jesus não lhe respondeu palavra alguma. Seus discípulos vieram a ele e lhe disseram com insistência: Despede-a, ela nos persegue com seus gritos.
24 Mɔ bɛ hanlɩn sɔ'n, Zozi nwan: “Izalayɛ amma'n-mɔ mɔ bɛ tɩ kɛ mmʋa mɔ b'a minlin'n, bɛ́ ti yɛ̂ m malɩ ɔ.”
24 Jesus respondeu-lhes: Não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Nan m'ɔ hanlɩn sɔ'n, balasua'n kɔ a kɔ kʋtʋ yɩ́ nyunnun ɛbɛlɛ, yɩ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn, nwun mɩ́n nwʋn anwunnvoe, de mɩ́n!”
25 Mas aquela mulher veio prostrar-se diante dele, dizendo: Senhor, ajuda-me!
26 Zozi kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ: “Ɔ tɩ man kpa kɛ bɛ fa mmatʋnman'n-mɔ alɩɛ'n bɛ man njʋa mma'n-mɔ di ɔ.”
26 Jesus respondeu-lhe: Não convém jogar aos cachorrinhos o pão dos filhos. _
27 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ'n, balasua'n nwan: “Ɔ tɩ ananhɔlɛ, yɛ́ Mɩn. Nan kʋsʋ njʋa mma'n-mɔ sɩsa alɩɛ nɩn abʋ mgbʋkpʋlʋka'n m'ɔ kɔ gua bɛ́ mɩ́n'n-mɔ tɔbɩlɩ nɩn abʋ'n bɛ di.”
27 Certamente, Senhor, replicou-lhe ela; mas os cachorrinhos ao menos comem as migalhas que caem da mesa de seus donos...
28 Ɛhɩ a, Zozi kɔ bua yɩ́ kɛ: “Balasua, wɔ́ dedi'n tɩ kpili! Mɔ ɛ lɛ kpʋnndɛ'n, ɔ yɔ́ sɔ man wɔ́.” Mɛlɛ sɔ nɩn ala, yɛ̂ yɩ wa balasua nɩn anwʋn salɩ ɔ.
28 Disse-lhe, então, Jesus: Ó mulher, grande é tua fé! Seja-te feito como desejas. E na mesma hora sua filha ficou curada.
29 Zozi fi ɛlɔ ɔ kɔ sa kɔ a Galile asue nɩn anʋan. Ɔ kɔ fʋ kɔ tanlan bʋka kʋn asʋ.
29 Jesus saiu daquela região e voltou para perto do mar da Galiléia. Subiu a uma colina e sentou-se ali.
30 Meninsʋnman kɔ a yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ. Bɛ 'ba a, bɛ nʋn bɛ́ mɔ bɛ tia bɛ tɔ sʋ, anyɩnsinlinwafʋɛ, amunlefʋɛ, bubuluwafʋɛ ɔ nʋn nwuluwafʋɛ dɔʋn kpa. Bɛ falɩ bɛ́ bɛ walɩ Zozi aja sʋ nán ɔ'a man bɛ́ kʋalaa bɛ́ nwʋn a sa.
30 Então numerosa multidão aproximou-se dele, trazendo consigo mudos, cegos, coxos, aleijados e muitos outros enfermos. Puseram-nos aos seus pés e ele os curou,
31 Mɔ menian'n-mɔ nwunlin kɛ amunlefʋɛ'n-mɔ lɛ jʋjɔ, bubuluwafʋɛ'n-mɔ lɛ nanndɩ, bɛ́ mɔ bɛ tia bɛ tɔ sʋ'n, bɛ lɛ nanndɩ kpa, anyɩnsinlinwafʋɛ'n-mɔ anyɩn'n-mɔ a tike tike'n, ɔ sinlin bɛ́ nwʋn, bɛ kɔ yɩ́ Izalayɛ Nyanmɩan nɩn ayɛ.
31 de sorte que o povo estava admirado ante o espetáculo dos mudos que falavam, daqueles aleijados curados, de coxos que andavam, dos cegos que viam; e glorificavam ao Deus de Israel.
32 Zozi fɛlɛlɩ yɩ́ menian'n-mɔ, yɩ́ nwan: “Meninsʋnman ɛhɩ-mɔ nʋn yɛ wɔ ɛwa yɩ́ cɩan nsan ahɩ. Bɛ le man like fɩ́ɩ́ kʋ́n mɔ bɛ di ɔ. Bɛ́ nwʋn yɔ mɩ́n koun. Mɩn ngulo man kɛ mɩn yaci bɛ́ m man bɛ fa bɛ́ kunnun bɛ kɔ. Sɛ mɩn yɔ yɩ́ sɔ a, bɛ 'gɔlɔ atunnun.”
32 Jesus, porém, reuniu os seus discípulos e disse-lhes: Tenho piedade esta multidão: eis que há três dias está perto de mim e não tem nada para comer. Não quero despedi-la em jejum, para que não desfaleça no caminho.
33 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ'n, yɩ́ menian'n-mɔ kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Ebo ɛhɩ anun, ninhan yɛ̂ yɛ 'nyan like m'ɔ sa menian nwala ɛhɩ di ɔ?”
33 Disseram-lhe os discípulos: De que maneira procuraremos neste lugar deserto pão bastante para saciar tal multidão?
34 Zozi kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ le kpaʋn nyɛ?”
34 Pergunta-lhes Jesus: Quantos pães tendes? Sete, e alguns peixinhos, responderam eles.
35 Ɛhɩ a, Zozi kɔ man meninsʋnman'n kɔ tɛtanlan asɩ.
35 Mandou, então, a multidão assentar-se no chão,
36 Mɔ bɛ tɛtanlanlɩn asɩ yuelɩ'n, ɔ kɔ fa kpaʋn nsʋ'n nʋn ejue'n-mɔ ɔ kɔ la Nyanmɩan asɩ. Ɔ kɔ bubu nun ɔ kɔ man yɩ́ menian'n-mɔ kɛ bɛ hyé bɛ mán bɛ́.
36 tomou os sete pães e os peixes e abençoou-os. Depois os partiu e os deu aos discípulos, que os distribuíram à multidão.
37 Bɛ́ kʋalaa bɛ kɔ li dede bɛ́ kʋ kɔ yi. Yɩ́ menian'n-mɔ kɔ sɩsa yɩ́ bʋ'n m'ɔ halɩ'n, ɔ tɩ ece mma nsʋ.
37 Todos comeram e ficaram saciados, e, dos pedaços que restaram, encheram sete cestos.
38 Bɛ́ mɔ bɛ lili'n, bɛ tɩ menian akpɩɩ nnan, b'a nga man mmalasua'n-mɔ nʋn mmatʋnman'n-mɔ bie.
38 Ora, os que se alimentaram foram quatro mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.
39 M'ɔ gualɩ meninsʋnman nɩn atɩn yuelɩ'n, ɔ fʋlɩ ɛlɛɛ nɩn anun, ɔ hɔlɩ Magadan mân nɩn anun.
39 Jesus então despediu o povo, subiu para a barca e retornou à região de Magadã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.