Mateus 14

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tɛmʋn sɔ'n, anɩn belemgbin *Elɔdɩ Antɩpasɩ tɩ Galile mân nɩn asʋ belemgbin. M'ɔ tɩlɩ Zozi angan'n,
1 Quando Herodes Antipas ouviu falar de Jesus,
2 ɔ kɔ han kɔ hele yɩ́ ngʋa'n-mɔ kɛ: “Zʋan Batisi dein y'ɔ fi ewue nun ɔ'a tinnge nɩn ɔ! Ɛhɩka ati yɛ̂ ɔ le tunmin ɔ yɔ asinbɛnwʋn ninnge ɔ.”
2 disse a seus conselheiros: “Deve ser João Batista que ressuscitou dos mortos! Por isso ele tem poder para fazer esses milagres”.
3 Belemgbin Elɔdɩ hanlɩn sɔ, ɔ sanlɩn kɛ yɩ́ nianman belenzua'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Filipʋ nɩn ayɩ'n m'ɔ li Elodiadɩ'n dunman nun, ɔ kɔ man bɛ kɔ hyɩ Zʋan, bɛ kɔ cɩcɩ yɩ́ ɛsɛ bɛ kɔ tʋ yɩ́ fiadɩ.
3 Herodes havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias, que era esposa de Filipe, seu irmão.
4 Afɩ Zʋan kɔ han kɔ hele belemgbin Elɔdɩ kɛ: “Nannan, Nyanmɩan mala'n mman man wɔ́ atɩn kɛ ɛ fá Elodiadɩ já.”
4 João tinha dito repetidamente a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com ela”.
5 Ɛjɔlɛ'n mɔ Zʋan hanlɩn nɩn anwʋn, belemgbin Elɔdɩ kulo kɛ ɔ man bɛ kun yɩ́. Nan kʋsʋ ɔ sulo Zufʋ'n-mɔ. Afɩ bɛ́ kʋalaa, bɛ bu Zʋan kɛ Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo de provocar uma revolta, pois o povo acreditava que João era profeta.
6 Nan ɔ wɔ ɛbɛlɛ dede mɔ belemgbin Elɔdɩ awɔlɛ cɩan nɩn anwʋn fɛtɩ'n mɔ bɛ di yɩ́ afʋɛ nʋan'n juli'n, Elodiadɩ awa balasua'n kɔ si abile menian'n-mɔ anyunnun ɛbɛlɛ. Ɔ kɔ yɔ belemgbin Elɔdɩ ɛnyɩnmɩn sʋnman
6 Contudo, numa festa de aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante dos convidados e agradou muito o rei,
7 dede ɔ kɔ han ndâ kɛ like biala m'ɔ kulo'n, sɛ ɔ bisa a, ɔ 'fa man yɩ́.
7 e ele prometeu, sob juramento, que lhe daria qualquer coisa que ela pedisse.
8 Talua'n kɔ li yɩ́ nin anʋan ɛjɔlɛ nɩn asʋ. Ɔ kɔ han kɔ hele belemgbin Elɔdɩ kɛ: “Baba, fa Zʋan ati'n tʋ apawa nun man mɩ́n kɩkaala!”
8 Instigada pela mãe, a moça disse: “Quero a cabeça de João Batista num prato!”.
9 Mɔ belemgbin Elɔdɩ tɩlɩ yɩ́ sɔ'n, yɩ́ lʋa kɔ bɔ yɩ́ nwʋn. Nan kʋsʋ ndâ'n m'ɔ hanlɩn yɩ́ mgbain'n-mɔ anyunnun ɛbɛlɛ nɩn ati, ɔ kɔ man atɩn kɛ bɛ fá Zʋan ati'n bɛ bɛ́lɛ talua'n.
9 O rei se arrependeu do que tinha dito, mas, por causa do juramento feito diante dos convidados, deu as ordens para que atendessem ao pedido.
10 Ɛhɩ, ɔ kɔ sʋan sʋanlan kɛ ɔ hɔ́ fiadɩ sua nɩn anun ɔ kpɛ́ Zʋan ati'n.
10 João foi decapitado na prisão,
11 Sʋanlan'n kɔ hɔ kɔ kpɛ Zʋan ati'n ɔ kɔ tʋ yɩ́ apawa nun kɔ bɛlɛ talua'n. Talua'n kʋsʋ kɔ hɔ kɔ fa kɔ man yɩ́ nin.
11 e sua cabeça foi trazida num prato e entregue à moça, que a levou à sua mãe.
12 Mɔ Zʋan menian'n-mɔ tɩlɩ yɩ́ sɔ'n, bɛ walɩ falɩ yɩ́ fuin'n bɛ hɔlɩ sielɩ yɩ́. Mɔ bɛ sielɩ yɩ́ yuelɩ'n, bɛ hɔlɩ bɔlɩ nun amannɩɛ bɛ helelɩ Zozi.
12 Os discípulos de João vieram, levaram seu corpo e o sepultaram. Em seguida, foram a Jesus e lhe contaram o que havia acontecido.
13 Mɔ Zozi tɩlɩ amannɩɛ sɔ'n, ɔ fʋlɩ ɛlɛɛ kʋn anun ɔ hɔlɩ lɩka kʋn. Lɩka sɔ'n, sʋanlan fɩ́ɩ́ nnʋn man ɛbɛlɛ. Nan mɔ menian'n-mɔ tɩlɩ yɩ́ sɔ'n, bɛ fi kulo kulo'n-mɔ asʋ bɛ kɔ fa asue nɩn anʋan atɩn'n bɛ kɔ si Zozi sʋ.
13 Logo que Jesus ouviu a notícia, partiu de barco para um lugar isolado, a fim de ficar só. As multidões, porém, descobriram para onde ele ia e o seguiram a pé, vindas de muitas cidades.
14 Mɔ Zozi fi ɛlɛɛ nɩn anun 'ju'n, ɔ 'tʋ yɩ́ nyɩn an, menian ngʋnmɩn. Bɛ́ nwʋn kɔ yɔ yɩ́ anwunnvoe, ɛsɛ ɔ kɔ man nwuluwafʋɛ'n-mɔ anwʋn kɔ sa.
14 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão, teve compaixão dela e curou os enfermos.
15 Mɔ alɩ́ɛ'n yɔlɩ nɔsʋba'n, yɩ́ menian'n-mɔ kɔ hyʋɩn kɔ kpunnge yɩ́. Bɛ́ nwan: “Alɩ́ɛ a yue yɔ ɛsɛ ɛwa lika'n tɩ yɩ́ nwʋn. Yɩ́ ti, man bɛ́ atɩn maan bɛ hɔ́ kulo'n-mɔ asʋ bɛ hɔ́ tó like bɛ lí.”
15 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está ficando tarde. Mande as multidões embora, para que possam ir aos povoados e comprar comida”.
16 Zozi kɔ bua bɛ kɛ: “Ɔ tɩ man cɩnnjɩn kɛ bɛ hɔ́. Nan ɛmɔ muonun mán bɛ́ like bɛ lí.”
16 “Não há necessidade”, disse Jesus. “Providenciem vocês mesmos alimento para elas.”
17 Yɩ́ menian'n-mɔ nwan: “Kpaʋn nnun ala ɔ nʋn ejue nnyuan yɛ̂ yɛ le yɩ́ ɛwa ɔ.”
17 Eles responderam: “Temos apenas cinco pães e dois peixes!”.
18 Zozi nwan: “Ɛmɔ fá bɛ bɛ́lɛ mɩ́n.”
18 “Tragam para cá”, disse ele.
19 M'ɔ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ man meninsʋnman nɩn atɩn kɛ bɛ tɛ́tanlan ndile nɩn asʋ. Ɛhɩ anzin, ɔ kɔ fa kpaʋn nnun'n nʋn ejue nnyuan'n ɔ kɔ tʋ yɩ́ nyɩn anwunno ɔ kɔ la Nyanmɩan asɩ. M'ɔ lalɩ Nyanmɩan asɩ yuelɩ'n, ɔ kɔ bubu kpaʋn'n-mɔ anun ɔ kɔ fa kɔ man yɩ́ menian'n-mɔ. Yɩ́ menian'n-mɔ kʋsʋ kɔ hye kɔ man meninsʋnman'n.
19 Em seguida, mandou o povo sentar-se na grama. Tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu os pães em pedaços e os entregou a seus discípulos, que distribuíram às multidões.
20 Bɛ́ nun kʋn biala kɔ li dede yɩ́ kʋ kɔ yi. Kpaʋn'n m'ɔ halɩ'n, Zozi menian'n-mɔ kɔ sɩsa. Ɔ yi ece mma bulu nʋn nnyuan.
20 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram doze cestos com as sobras.
21 Bɛ́ mɔ bɛ lili like'n tɩ kɔ yɔ akpɩɩ nnun, b'a nga man mmalasua'n-mɔ nʋn mmatʋnman'n-mɔ bie.
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 Ɛhɩ, menian'n-mɔ yuelɩ like di ɛbɛlɛ ala a, Zozi kɔ man yɩ́ menian'n-mɔ kɔ fʋ ɛlɛɛ nɩn anun. Ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ bɛ kpɛ́ asue'n bɛ lí mʋa ebue kʋn ɛlɔ nán ɔ 'gua meninsʋnman nɩn atɩn.
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem até o outro lado do mar, enquanto ele despedia as multidões.
23 M'ɔ gualɩ bɛ́ atɩn yuelɩ'n, ɔ kɔ fʋ bʋka kʋn asʋ, ɔ kɔ hɔ asɔnɩn ɛyɔlɛ ahanmɩan. Mɔ alɩ́ɛ sanlɩn'n, yɩ́ ngʋnmɩn cein yɛ̂ anɩn ɔ wɔ ɛbɛlɛ ɔ.
23 Depois de mandá-las para casa, Jesus subiu sozinho ao monte a fim de orar. Quando anoiteceu, ele ainda estava ali, sozinho.
24 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn Zozi menian'n-mɔ ɛlɛɛ'n la bunman sʋ. Asutue'n bɔ mgbaha ɔ tu si ɛlɛɛ'n.
24 Enquanto isso, os discípulos, distantes da terra firme, lutavam contra as ondas, pois um vento forte havia se levantado.
25 Mɔ ɔ 'kɔ alɩbahɩan'n, Zozi nanndɩ asue nɩn anyɩnsʋ ɔ lɛ kpʋ yɩ́ menian'n-mɔ.
25 Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles, caminhando sobre as águas.
26 Mɔ bɛ nwunlin kɛ ɔ nanndɩ asue nɩn anyɩnsʋ'n, esulo kɔ han bɛ́. Bɛ́ nwan: “Ɛnwʋnmɩn aho! Ɛnwʋnmɩn aho!” Kɛmɔ anɩn bɛ sulo nɩn ati, bɛ lɛ tɛtɩan.
26 Quando os discípulos o viram caminhando sobre as águas, ficaram aterrorizados. “É um fantasma!”, gritaram, cheios de medo.
27 Nan bɛ 'tɛtɩan nɩn ala, Zozi nwan: “Ɛmɔ sɔ́ bɛ́ ahʋnlɩn nán mɩ́n ɔ. Nán bɛ sulo!”
27 Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
28 Ɛhɩ a, Pɩɛlɩ nwan: “Yɛ́ Mɩn, sɛ wɔ́ sakpa a, man n nánndɩ asue nɩn anyɩnsʋ m gbʋ́ wɔ́.”
28 Então Pedro gritou: “Se é realmente o senhor, ordene que eu vá caminhando sobre as águas até onde está!”.
29 Mɔ Pɩɛlɩ hanlɩn sɔ'n, Zozi nwan: “Bala!” Pɩɛlɩ fi ɛlɛɛ nɩn anun ɔ kɔ ju, ɔ lɛ kpʋ Zozi.
29 “Venha!”, respondeu Jesus. Então Pedro desceu do barco e caminhou sobre as águas em direção a Jesus.
30 Nan m'ɔ nwunlin kɛ asutue'n tɩ kpili'n, esulo kɔ han yɩ́. Ɛsɛ kɛmɔ anɩn ɔ lɛ nʋan'n, ɔ kɔ tɩan. Yɩ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn, de mɩ́n!”
30 Mas, quando reparou no vento forte e nas ondas, ficou aterrorizado, começou a afundar e gritou: “Senhor, salva-me!”.
31 Ɛbɛlɛ ala, Zozi kɔ tʋ yɩ́ sa ɔ kɔ sɔ yɩ́ nun yɛ̂ yɩ́ nwan: “Pɩɛlɩ, wɔ́ dedi'n tɩ kaan o! Ɔ yɔ sɛ mɔ a nnyan man dedi'n?”
31 No mesmo instante, Jesus estendeu a mão e o segurou. “Como é pequena a sua fé!”, disse ele. “Por que você duvidou?”
32 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ nʋn Pɩɛlɩ bɛ kɔ fʋ ɛlɛɛ nɩn anun yɛ̂ asutue'n gualɩ asɩ ɔ.
32 Quando entraram no barco, o vento parou.
33 Bɛ́ bʋ nga'n mɔ bɛ́ gua ɛlɛɛ nɩn anun'n kɔ a kɔ kʋtʋ kʋtʋ Zozi anyunnun ɛbɛlɛ. Bɛ́ nwan: “Fɔ́ʋ́n, Nyanmɩan Awa'n y'ɔ le wɔ́!”
33 Então os outros discípulos o adoraram e exclamaram: “De fato, o senhor é o Filho de Deus!”.
34 Bɛ kpɛlɩ asue'n nán b'a si asɩ Zenezalɛtɩ etin nɩn asʋ.
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 Ɛbɛlɛ menian'n-mɔ nwunlin Zozi nzɔlɛ. Bɛ hɔlɩ lɩka kʋalaatin bɛ kɔ hɔ kɔ bɔ kpayɛ kɛ Zozi a ju ɛbɛlɛ. Bɛ kɔ sʋa nwuluwafʋɛ'n-mɔ kʋalaatin bɛ kɔ bɛlɛ yɩ́.
35 Quando o povo reconheceu Jesus, a notícia de sua chegada se espalhou rapidamente por toda a região, e trouxeram os enfermos para que fossem curados.
36 Bɛ kɔ sɛlɛ Zozi kɛ ɔ mán bɛ́ atɩn maan bɛ hán yɩ́ taladɩɛ nɩn anʋan nɩn ala. Bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ hanlɩn yɩ́ taladɩɛ nɩn anʋan'n, bɛ́ nwʋn salɩ kpa bɔkɔɔ.
36 Suplicavam que ele deixasse os enfermos apenas tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.