Mateus 14

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tɛmʋn sɔ'n, anɩn belemgbin *Elɔdɩ Antɩpasɩ tɩ Galile mân nɩn asʋ belemgbin. M'ɔ tɩlɩ Zozi angan'n,
1 Naquele tempo Herodes, o governador da Galileia, ouviu falar a respeito de Jesus.
2 ɔ kɔ han kɔ hele yɩ́ ngʋa'n-mɔ kɛ: “Zʋan Batisi dein y'ɔ fi ewue nun ɔ'a tinnge nɩn ɔ! Ɛhɩka ati yɛ̂ ɔ le tunmin ɔ yɔ asinbɛnwʋn ninnge ɔ.”
2 Então ele disse aos seus funcionários: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado. Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
3 Belemgbin Elɔdɩ hanlɩn sɔ, ɔ sanlɩn kɛ yɩ́ nianman belenzua'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Filipʋ nɩn ayɩ'n m'ɔ li Elodiadɩ'n dunman nun, ɔ kɔ man bɛ kɔ hyɩ Zʋan, bɛ kɔ cɩcɩ yɩ́ ɛsɛ bɛ kɔ tʋ yɩ́ fiadɩ.
3 Pois Herodes tinha mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, esposa do seu irmão Filipe.
4 Afɩ Zʋan kɔ han kɔ hele belemgbin Elɔdɩ kɛ: “Nannan, Nyanmɩan mala'n mman man wɔ́ atɩn kɛ ɛ fá Elodiadɩ já.”
4 Pois João Batista tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com Herodias!”
5 Ɛjɔlɛ'n mɔ Zʋan hanlɩn nɩn anwʋn, belemgbin Elɔdɩ kulo kɛ ɔ man bɛ kun yɩ́. Nan kʋsʋ ɔ sulo Zufʋ'n-mɔ. Afɩ bɛ́ kʋalaa, bɛ bu Zʋan kɛ Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo do povo, pois eles achavam que João era profeta .
6 Nan ɔ wɔ ɛbɛlɛ dede mɔ belemgbin Elɔdɩ awɔlɛ cɩan nɩn anwʋn fɛtɩ'n mɔ bɛ di yɩ́ afʋɛ nʋan'n juli'n, Elodiadɩ awa balasua'n kɔ si abile menian'n-mɔ anyunnun ɛbɛlɛ. Ɔ kɔ yɔ belemgbin Elɔdɩ ɛnyɩnmɩn sʋnman
6 No dia do aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante de todos, e ele gostou tanto,
7 dede ɔ kɔ han ndâ kɛ like biala m'ɔ kulo'n, sɛ ɔ bisa a, ɔ 'fa man yɩ́.
7 que prometeu à moça: — Juro que darei tudo o que você me pedir!
8 Talua'n kɔ li yɩ́ nin anʋan ɛjɔlɛ nɩn asʋ. Ɔ kɔ han kɔ hele belemgbin Elɔdɩ kɛ: “Baba, fa Zʋan ati'n tʋ apawa nun man mɩ́n kɩkaala!”
8 Seguindo o conselho da sua mãe, ela pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
9 Mɔ belemgbin Elɔdɩ tɩlɩ yɩ́ sɔ'n, yɩ́ lʋa kɔ bɔ yɩ́ nwʋn. Nan kʋsʋ ndâ'n m'ɔ hanlɩn yɩ́ mgbain'n-mɔ anyunnun ɛbɛlɛ nɩn ati, ɔ kɔ man atɩn kɛ bɛ fá Zʋan ati'n bɛ bɛ́lɛ talua'n.
9 O rei Herodes ficou triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, ordenou que o pedido da moça fosse atendido.
10 Ɛhɩ, ɔ kɔ sʋan sʋanlan kɛ ɔ hɔ́ fiadɩ sua nɩn anun ɔ kpɛ́ Zʋan ati'n.
10 E mandou que cortassem a cabeça de João Batista, na cadeia.
11 Sʋanlan'n kɔ hɔ kɔ kpɛ Zʋan ati'n ɔ kɔ tʋ yɩ́ apawa nun kɔ bɛlɛ talua'n. Talua'n kʋsʋ kɔ hɔ kɔ fa kɔ man yɩ́ nin.
11 Aí trouxeram a cabeça num prato, entregaram para a moça, e ela a levou para a sua mãe.
12 Mɔ Zʋan menian'n-mɔ tɩlɩ yɩ́ sɔ'n, bɛ walɩ falɩ yɩ́ fuin'n bɛ hɔlɩ sielɩ yɩ́. Mɔ bɛ sielɩ yɩ́ yuelɩ'n, bɛ hɔlɩ bɔlɩ nun amannɩɛ bɛ helelɩ Zozi.
12 Então os discípulos de João vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram. Depois foram contar isso a Jesus.
13 Mɔ Zozi tɩlɩ amannɩɛ sɔ'n, ɔ fʋlɩ ɛlɛɛ kʋn anun ɔ hɔlɩ lɩka kʋn. Lɩka sɔ'n, sʋanlan fɩ́ɩ́ nnʋn man ɛbɛlɛ. Nan mɔ menian'n-mɔ tɩlɩ yɩ́ sɔ'n, bɛ fi kulo kulo'n-mɔ asʋ bɛ kɔ fa asue nɩn anʋan atɩn'n bɛ kɔ si Zozi sʋ.
13 Ao saber o que havia acontecido, Jesus saiu dali num barco e foi sozinho para um lugar deserto. Mas as multidões souberam onde ele estava, vieram dos seus povoados e o seguiram por terra.
14 Mɔ Zozi fi ɛlɛɛ nɩn anun 'ju'n, ɔ 'tʋ yɩ́ nyɩn an, menian ngʋnmɩn. Bɛ́ nwʋn kɔ yɔ yɩ́ anwunnvoe, ɛsɛ ɔ kɔ man nwuluwafʋɛ'n-mɔ anwʋn kɔ sa.
14 Quando Jesus saiu do barco e viu aquela grande multidão, ficou com muita pena deles e curou os doentes que estavam ali.
15 Mɔ alɩ́ɛ'n yɔlɩ nɔsʋba'n, yɩ́ menian'n-mɔ kɔ hyʋɩn kɔ kpunnge yɩ́. Bɛ́ nwan: “Alɩ́ɛ a yue yɔ ɛsɛ ɛwa lika'n tɩ yɩ́ nwʋn. Yɩ́ ti, man bɛ́ atɩn maan bɛ hɔ́ kulo'n-mɔ asʋ bɛ hɔ́ tó like bɛ lí.”
15 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto. Mande essa gente embora, a fim de que vão aos povoados e comprem alguma coisa para comer.
16 Zozi kɔ bua bɛ kɛ: “Ɔ tɩ man cɩnnjɩn kɛ bɛ hɔ́. Nan ɛmɔ muonun mán bɛ́ like bɛ lí.”
16 Mas Jesus respondeu:
17 Yɩ́ menian'n-mɔ nwan: “Kpaʋn nnun ala ɔ nʋn ejue nnyuan yɛ̂ yɛ le yɩ́ ɛwa ɔ.”
17 Eles disseram: — Só temos aqui cinco pães e dois peixes.
18 Zozi nwan: “Ɛmɔ fá bɛ bɛ́lɛ mɩ́n.”
18 — Pois tragam para mim! — disse Jesus.
19 M'ɔ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ man meninsʋnman nɩn atɩn kɛ bɛ tɛ́tanlan ndile nɩn asʋ. Ɛhɩ anzin, ɔ kɔ fa kpaʋn nnun'n nʋn ejue nnyuan'n ɔ kɔ tʋ yɩ́ nyɩn anwunno ɔ kɔ la Nyanmɩan asɩ. M'ɔ lalɩ Nyanmɩan asɩ yuelɩ'n, ɔ kɔ bubu kpaʋn'n-mɔ anun ɔ kɔ fa kɔ man yɩ́ menian'n-mɔ. Yɩ́ menian'n-mɔ kʋsʋ kɔ hye kɔ man meninsʋnman'n.
19 Então mandou o povo sentar-se na grama. Depois pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Partiu os pães, entregou-os aos discípulos, e estes distribuíram ao povo.
20 Bɛ́ nun kʋn biala kɔ li dede yɩ́ kʋ kɔ yi. Kpaʋn'n m'ɔ halɩ'n, Zozi menian'n-mɔ kɔ sɩsa. Ɔ yi ece mma bulu nʋn nnyuan.
20 Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios dos pedaços que sobraram.
21 Bɛ́ mɔ bɛ lili like'n tɩ kɔ yɔ akpɩɩ nnun, b'a nga man mmalasua'n-mɔ nʋn mmatʋnman'n-mɔ bie.
21 Os que comeram foram mais ou menos cinco mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.
22 Ɛhɩ, menian'n-mɔ yuelɩ like di ɛbɛlɛ ala a, Zozi kɔ man yɩ́ menian'n-mɔ kɔ fʋ ɛlɛɛ nɩn anun. Ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ bɛ kpɛ́ asue'n bɛ lí mʋa ebue kʋn ɛlɔ nán ɔ 'gua meninsʋnman nɩn atɩn.
22 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o lado oeste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
23 M'ɔ gualɩ bɛ́ atɩn yuelɩ'n, ɔ kɔ fʋ bʋka kʋn asʋ, ɔ kɔ hɔ asɔnɩn ɛyɔlɛ ahanmɩan. Mɔ alɩ́ɛ sanlɩn'n, yɩ́ ngʋnmɩn cein yɛ̂ anɩn ɔ wɔ ɛbɛlɛ ɔ.
23 Depois de mandar o povo embora, Jesus subiu um monte a fim de orar sozinho. Quando chegou a noite, ele estava ali, sozinho.
24 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn Zozi menian'n-mɔ ɛlɛɛ'n la bunman sʋ. Asutue'n bɔ mgbaha ɔ tu si ɛlɛɛ'n.
24 Naquele momento o barco já estava no meio do lago. E as ondas batiam com força no barco porque o vento soprava contra ele.
25 Mɔ ɔ 'kɔ alɩbahɩan'n, Zozi nanndɩ asue nɩn anyɩnsʋ ɔ lɛ kpʋ yɩ́ menian'n-mɔ.
25 Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água.
26 Mɔ bɛ nwunlin kɛ ɔ nanndɩ asue nɩn anyɩnsʋ'n, esulo kɔ han bɛ́. Bɛ́ nwan: “Ɛnwʋnmɩn aho! Ɛnwʋnmɩn aho!” Kɛmɔ anɩn bɛ sulo nɩn ati, bɛ lɛ tɛtɩan.
26 Quando os discípulos viram Jesus andando em cima da água, ficaram apavorados e exclamaram: — É um fantasma! E gritaram de medo.
27 Nan bɛ 'tɛtɩan nɩn ala, Zozi nwan: “Ɛmɔ sɔ́ bɛ́ ahʋnlɩn nán mɩ́n ɔ. Nán bɛ sulo!”
27 Nesse instante Jesus disse:
28 Ɛhɩ a, Pɩɛlɩ nwan: “Yɛ́ Mɩn, sɛ wɔ́ sakpa a, man n nánndɩ asue nɩn anyɩnsʋ m gbʋ́ wɔ́.”
28 Então Pedro disse: — Se é o senhor mesmo, mande que eu vá andando em cima da água até onde o senhor está.
29 Mɔ Pɩɛlɩ hanlɩn sɔ'n, Zozi nwan: “Bala!” Pɩɛlɩ fi ɛlɛɛ nɩn anun ɔ kɔ ju, ɔ lɛ kpʋ Zozi.
29 — Venha! — respondeu Jesus. Pedro saiu do barco e começou a andar em cima da água, em direção a Jesus.
30 Nan m'ɔ nwunlin kɛ asutue'n tɩ kpili'n, esulo kɔ han yɩ́. Ɛsɛ kɛmɔ anɩn ɔ lɛ nʋan'n, ɔ kɔ tɩan. Yɩ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn, de mɩ́n!”
30 Porém, quando sentiu a força do vento, ficou com medo e começou a afundar. Então gritou: — Socorro, Senhor!
31 Ɛbɛlɛ ala, Zozi kɔ tʋ yɩ́ sa ɔ kɔ sɔ yɩ́ nun yɛ̂ yɩ́ nwan: “Pɩɛlɩ, wɔ́ dedi'n tɩ kaan o! Ɔ yɔ sɛ mɔ a nnyan man dedi'n?”
31 Imediatamente Jesus estendeu a mão, segurou Pedro e disse:
32 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ nʋn Pɩɛlɩ bɛ kɔ fʋ ɛlɛɛ nɩn anun yɛ̂ asutue'n gualɩ asɩ ɔ.
32 Então os dois subiram no barco, e o vento se acalmou.
33 Bɛ́ bʋ nga'n mɔ bɛ́ gua ɛlɛɛ nɩn anun'n kɔ a kɔ kʋtʋ kʋtʋ Zozi anyunnun ɛbɛlɛ. Bɛ́ nwan: “Fɔ́ʋ́n, Nyanmɩan Awa'n y'ɔ le wɔ́!”
33 E os discípulos adoraram Jesus, dizendo: — De fato, o senhor é o Filho de Deus!
34 Bɛ kpɛlɩ asue'n nán b'a si asɩ Zenezalɛtɩ etin nɩn asʋ.
34 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré.
35 Ɛbɛlɛ menian'n-mɔ nwunlin Zozi nzɔlɛ. Bɛ hɔlɩ lɩka kʋalaatin bɛ kɔ hɔ kɔ bɔ kpayɛ kɛ Zozi a ju ɛbɛlɛ. Bɛ kɔ sʋa nwuluwafʋɛ'n-mɔ kʋalaatin bɛ kɔ bɛlɛ yɩ́.
35 Ali o povo reconheceu Jesus e avisou todos os doentes das regiões vizinhas. Então muitas pessoas levaram doentes a ele,
36 Bɛ kɔ sɛlɛ Zozi kɛ ɔ mán bɛ́ atɩn maan bɛ hán yɩ́ taladɩɛ nɩn anʋan nɩn ala. Bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ hanlɩn yɩ́ taladɩɛ nɩn anʋan'n, bɛ́ nwʋn salɩ kpa bɔkɔɔ.
36 pedindo que deixasse que os doentes pelo menos tocassem na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.