Mateus 14

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Tɛmʋn sɔ'n, anɩn belemgbin *Elɔdɩ Antɩpasɩ tɩ Galile mân nɩn asʋ belemgbin. M'ɔ tɩlɩ Zozi angan'n,
1 Por aquele tempo Herodes, o tetrarca, ouviu os relatos a respeito de Jesus
2 ɔ kɔ han kɔ hele yɩ́ ngʋa'n-mɔ kɛ: “Zʋan Batisi dein y'ɔ fi ewue nun ɔ'a tinnge nɩn ɔ! Ɛhɩka ati yɛ̂ ɔ le tunmin ɔ yɔ asinbɛnwʋn ninnge ɔ.”
2 e disse aos que o serviam: "Este é João Batista; ele ressuscitou dos mortos! Por isso estão operando nele poderes miraculosos".
3 Belemgbin Elɔdɩ hanlɩn sɔ, ɔ sanlɩn kɛ yɩ́ nianman belenzua'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Filipʋ nɩn ayɩ'n m'ɔ li Elodiadɩ'n dunman nun, ɔ kɔ man bɛ kɔ hyɩ Zʋan, bɛ kɔ cɩcɩ yɩ́ ɛsɛ bɛ kɔ tʋ yɩ́ fiadɩ.
3 Pois Herodes havia prendido e amarrado João, colocando-o na prisão por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão,
4 Afɩ Zʋan kɔ han kɔ hele belemgbin Elɔdɩ kɛ: “Nannan, Nyanmɩan mala'n mman man wɔ́ atɩn kɛ ɛ fá Elodiadɩ já.”
4 porquanto João lhe dizia: "Não te é permitido viver com ela".
5 Ɛjɔlɛ'n mɔ Zʋan hanlɩn nɩn anwʋn, belemgbin Elɔdɩ kulo kɛ ɔ man bɛ kun yɩ́. Nan kʋsʋ ɔ sulo Zufʋ'n-mɔ. Afɩ bɛ́ kʋalaa, bɛ bu Zʋan kɛ Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo do povo, porque este o considerava profeta.
6 Nan ɔ wɔ ɛbɛlɛ dede mɔ belemgbin Elɔdɩ awɔlɛ cɩan nɩn anwʋn fɛtɩ'n mɔ bɛ di yɩ́ afʋɛ nʋan'n juli'n, Elodiadɩ awa balasua'n kɔ si abile menian'n-mɔ anyunnun ɛbɛlɛ. Ɔ kɔ yɔ belemgbin Elɔdɩ ɛnyɩnmɩn sʋnman
6 No aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante de todos, e agradou tanto a Herodes
7 dede ɔ kɔ han ndâ kɛ like biala m'ɔ kulo'n, sɛ ɔ bisa a, ɔ 'fa man yɩ́.
7 que ele prometeu sob juramento dar-lhe o que ela pedisse.
8 Talua'n kɔ li yɩ́ nin anʋan ɛjɔlɛ nɩn asʋ. Ɔ kɔ han kɔ hele belemgbin Elɔdɩ kɛ: “Baba, fa Zʋan ati'n tʋ apawa nun man mɩ́n kɩkaala!”
8 Influenciada por sua mãe, ela disse: "Dá-me aqui, num prato, a cabeça de João Batista".
9 Mɔ belemgbin Elɔdɩ tɩlɩ yɩ́ sɔ'n, yɩ́ lʋa kɔ bɔ yɩ́ nwʋn. Nan kʋsʋ ndâ'n m'ɔ hanlɩn yɩ́ mgbain'n-mɔ anyunnun ɛbɛlɛ nɩn ati, ɔ kɔ man atɩn kɛ bɛ fá Zʋan ati'n bɛ bɛ́lɛ talua'n.
9 O rei ficou aflito, mas, por causa dos juramento e dos convidados, ordenou que lhe fosse dado o que ela pedia
10 Ɛhɩ, ɔ kɔ sʋan sʋanlan kɛ ɔ hɔ́ fiadɩ sua nɩn anun ɔ kpɛ́ Zʋan ati'n.
10 e mandou decapitar João na prisão.
11 Sʋanlan'n kɔ hɔ kɔ kpɛ Zʋan ati'n ɔ kɔ tʋ yɩ́ apawa nun kɔ bɛlɛ talua'n. Talua'n kʋsʋ kɔ hɔ kɔ fa kɔ man yɩ́ nin.
11 Sua cabeça foi levada num prato e entregue à jovem, que a levou à sua mãe.
12 Mɔ Zʋan menian'n-mɔ tɩlɩ yɩ́ sɔ'n, bɛ walɩ falɩ yɩ́ fuin'n bɛ hɔlɩ sielɩ yɩ́. Mɔ bɛ sielɩ yɩ́ yuelɩ'n, bɛ hɔlɩ bɔlɩ nun amannɩɛ bɛ helelɩ Zozi.
12 Os discípulos de João vieram, levaram o seu corpo e o sepultaram. Depois foram contar isso a Jesus.
13 Mɔ Zozi tɩlɩ amannɩɛ sɔ'n, ɔ fʋlɩ ɛlɛɛ kʋn anun ɔ hɔlɩ lɩka kʋn. Lɩka sɔ'n, sʋanlan fɩ́ɩ́ nnʋn man ɛbɛlɛ. Nan mɔ menian'n-mɔ tɩlɩ yɩ́ sɔ'n, bɛ fi kulo kulo'n-mɔ asʋ bɛ kɔ fa asue nɩn anʋan atɩn'n bɛ kɔ si Zozi sʋ.
13 Ouvindo o que havia ocorrido, Jesus retirou-se de barco em particular para um lugar deserto. As multidões, ao ouvirem falar disso, saíram das cidades e o seguiram a pé.
14 Mɔ Zozi fi ɛlɛɛ nɩn anun 'ju'n, ɔ 'tʋ yɩ́ nyɩn an, menian ngʋnmɩn. Bɛ́ nwʋn kɔ yɔ yɩ́ anwunnvoe, ɛsɛ ɔ kɔ man nwuluwafʋɛ'n-mɔ anwʋn kɔ sa.
14 Quando Jesus saiu do barco e viu tão grande multidão, teve compaixão deles e curou os seus doentes.
15 Mɔ alɩ́ɛ'n yɔlɩ nɔsʋba'n, yɩ́ menian'n-mɔ kɔ hyʋɩn kɔ kpunnge yɩ́. Bɛ́ nwan: “Alɩ́ɛ a yue yɔ ɛsɛ ɛwa lika'n tɩ yɩ́ nwʋn. Yɩ́ ti, man bɛ́ atɩn maan bɛ hɔ́ kulo'n-mɔ asʋ bɛ hɔ́ tó like bɛ lí.”
15 Ao cair da tarde, os discípulos aproximaram-se dele e disseram: "Este é um lugar deserto, e já está ficando tarde. Manda embora a multidão para que possam ir aos povoados comprar comida".
16 Zozi kɔ bua bɛ kɛ: “Ɔ tɩ man cɩnnjɩn kɛ bɛ hɔ́. Nan ɛmɔ muonun mán bɛ́ like bɛ lí.”
16 Respondeu Jesus: "Eles não precisam ir. Dêem-lhes vocês algo para comer".
17 Yɩ́ menian'n-mɔ nwan: “Kpaʋn nnun ala ɔ nʋn ejue nnyuan yɛ̂ yɛ le yɩ́ ɛwa ɔ.”
17 Eles lhe disseram: "Tudo o que temos aqui são cinco pães e dois peixes".
18 Zozi nwan: “Ɛmɔ fá bɛ bɛ́lɛ mɩ́n.”
18 "Tragam-nos aqui para mim", disse ele.
19 M'ɔ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ man meninsʋnman nɩn atɩn kɛ bɛ tɛ́tanlan ndile nɩn asʋ. Ɛhɩ anzin, ɔ kɔ fa kpaʋn nnun'n nʋn ejue nnyuan'n ɔ kɔ tʋ yɩ́ nyɩn anwunno ɔ kɔ la Nyanmɩan asɩ. M'ɔ lalɩ Nyanmɩan asɩ yuelɩ'n, ɔ kɔ bubu kpaʋn'n-mɔ anun ɔ kɔ fa kɔ man yɩ́ menian'n-mɔ. Yɩ́ menian'n-mɔ kʋsʋ kɔ hye kɔ man meninsʋnman'n.
19 E ordenou que a multidão se assentasse na grama. Tomando os cinco pães e os dois peixes e, olhando para o céu, deu graças e partiu os pães. Em seguida, deu-os aos discípulos, e estes à multidão.
20 Bɛ́ nun kʋn biala kɔ li dede yɩ́ kʋ kɔ yi. Kpaʋn'n m'ɔ halɩ'n, Zozi menian'n-mɔ kɔ sɩsa. Ɔ yi ece mma bulu nʋn nnyuan.
20 Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos recolheram doze cestos cheios de pedaços que sobraram.
21 Bɛ́ mɔ bɛ lili like'n tɩ kɔ yɔ akpɩɩ nnun, b'a nga man mmalasua'n-mɔ nʋn mmatʋnman'n-mɔ bie.
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 Ɛhɩ, menian'n-mɔ yuelɩ like di ɛbɛlɛ ala a, Zozi kɔ man yɩ́ menian'n-mɔ kɔ fʋ ɛlɛɛ nɩn anun. Ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ bɛ kpɛ́ asue'n bɛ lí mʋa ebue kʋn ɛlɔ nán ɔ 'gua meninsʋnman nɩn atɩn.
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com os discípulos para que entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, enquanto ele despedia a multidão.
23 M'ɔ gualɩ bɛ́ atɩn yuelɩ'n, ɔ kɔ fʋ bʋka kʋn asʋ, ɔ kɔ hɔ asɔnɩn ɛyɔlɛ ahanmɩan. Mɔ alɩ́ɛ sanlɩn'n, yɩ́ ngʋnmɩn cein yɛ̂ anɩn ɔ wɔ ɛbɛlɛ ɔ.
23 Tendo despedido a multidão, subiu sozinho a um monte para orar. Ao anoitecer, ele estava ali sozinho,
24 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn Zozi menian'n-mɔ ɛlɛɛ'n la bunman sʋ. Asutue'n bɔ mgbaha ɔ tu si ɛlɛɛ'n.
24 mas o barco já estava a considerável distância da terra, fustigado pelas ondas, porque o vento soprava contra ele.
25 Mɔ ɔ 'kɔ alɩbahɩan'n, Zozi nanndɩ asue nɩn anyɩnsʋ ɔ lɛ kpʋ yɩ́ menian'n-mɔ.
25 Alta madrugada, Jesus dirigiu-se a eles, andando sobre o mar.
26 Mɔ bɛ nwunlin kɛ ɔ nanndɩ asue nɩn anyɩnsʋ'n, esulo kɔ han bɛ́. Bɛ́ nwan: “Ɛnwʋnmɩn aho! Ɛnwʋnmɩn aho!” Kɛmɔ anɩn bɛ sulo nɩn ati, bɛ lɛ tɛtɩan.
26 Quando o viram andando sobre o mar, ficaram aterrorizados e disseram: "É um fantasma! " E gritaram de medo.
27 Nan bɛ 'tɛtɩan nɩn ala, Zozi nwan: “Ɛmɔ sɔ́ bɛ́ ahʋnlɩn nán mɩ́n ɔ. Nán bɛ sulo!”
27 Mas Jesus imediatamente lhes disse: "Coragem! Sou eu. Não tenham medo! "
28 Ɛhɩ a, Pɩɛlɩ nwan: “Yɛ́ Mɩn, sɛ wɔ́ sakpa a, man n nánndɩ asue nɩn anyɩnsʋ m gbʋ́ wɔ́.”
28 "Senhor", disse Pedro, "se és tu, manda-me ir ao teu encontro por sobre as águas".
29 Mɔ Pɩɛlɩ hanlɩn sɔ'n, Zozi nwan: “Bala!” Pɩɛlɩ fi ɛlɛɛ nɩn anun ɔ kɔ ju, ɔ lɛ kpʋ Zozi.
29 "Venha", respondeu ele. Então Pedro saiu do barco, andou sobre a água e foi na direção de Jesus.
30 Nan m'ɔ nwunlin kɛ asutue'n tɩ kpili'n, esulo kɔ han yɩ́. Ɛsɛ kɛmɔ anɩn ɔ lɛ nʋan'n, ɔ kɔ tɩan. Yɩ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn, de mɩ́n!”
30 Mas, quando reparou no vento, ficou com medo e, começando a afundar, gritou: "Senhor, salva-me! "
31 Ɛbɛlɛ ala, Zozi kɔ tʋ yɩ́ sa ɔ kɔ sɔ yɩ́ nun yɛ̂ yɩ́ nwan: “Pɩɛlɩ, wɔ́ dedi'n tɩ kaan o! Ɔ yɔ sɛ mɔ a nnyan man dedi'n?”
31 Imediatamente Jesus estendeu a mão e o segurou. E disse: "Homem de pequena fé, porque você duvidou? "
32 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ nʋn Pɩɛlɩ bɛ kɔ fʋ ɛlɛɛ nɩn anun yɛ̂ asutue'n gualɩ asɩ ɔ.
32 Quando entraram no barco, o vento cessou.
33 Bɛ́ bʋ nga'n mɔ bɛ́ gua ɛlɛɛ nɩn anun'n kɔ a kɔ kʋtʋ kʋtʋ Zozi anyunnun ɛbɛlɛ. Bɛ́ nwan: “Fɔ́ʋ́n, Nyanmɩan Awa'n y'ɔ le wɔ́!”
33 Então os que estavam no barco o adoraram, dizendo: "Verdadeiramente tu és o Filho de Deus".
34 Bɛ kpɛlɩ asue'n nán b'a si asɩ Zenezalɛtɩ etin nɩn asʋ.
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 Ɛbɛlɛ menian'n-mɔ nwunlin Zozi nzɔlɛ. Bɛ hɔlɩ lɩka kʋalaatin bɛ kɔ hɔ kɔ bɔ kpayɛ kɛ Zozi a ju ɛbɛlɛ. Bɛ kɔ sʋa nwuluwafʋɛ'n-mɔ kʋalaatin bɛ kɔ bɛlɛ yɩ́.
35 Quando os homens daquele lugar reconheceram Jesus, espalharam a notícia em toda aquela região e lhe trouxeram os seus doentes.
36 Bɛ kɔ sɛlɛ Zozi kɛ ɔ mán bɛ́ atɩn maan bɛ hán yɩ́ taladɩɛ nɩn anʋan nɩn ala. Bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ hanlɩn yɩ́ taladɩɛ nɩn anʋan'n, bɛ́ nwʋn salɩ kpa bɔkɔɔ.
36 Suplicavam-lhe que apenas pudessem tocar na borda do seu manto; e todos os que nele tocaram foram curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.