Marcos 9
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs VC
1 M'ɔ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɛsɛ ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ biekun kɛ: “Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ, ɛmɔ mɔ b'a yia ɛwa'n, ɛmɔ kʋalaa ngɔ yue man wu. Mmie-mɔ 'ba nwun kɛ Nyanmɩan Kpili lɛ di belemgbin tunmin sʋ.”
1 E dizia-lhes: Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não experimentarão a morte, enquanto não virem chegar o Reino de Deus com poder.
2 Ɛhɩ anzin cɩan nsian, Zozi kɔ fa Pɩɛlɩ nʋn Zʋakɩ nʋn Zʋan. Ɔ nʋn bɛ́ menian nsan nɩn ala bɛ kɔ tɩ bɛ́ nwʋn bʋka kannganlaun kʋn asʋ. Ɛbɛlɛ, Zozi kɔ kaci bɛ́ nyɩnsʋ.
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo a Pedro, Tiago e João, e conduziu-os a sós a um alto monte. E
3 Yɩ́ taladɩɛ'n kɔ yɔ fufue hyɩɛɩn hyɩɛɩn kpa. Yɩ́ hyɩɛɩn sɔ'n, asɩɛ ɛhɩ asʋ sʋanlan fɩ́ɩ́ ngʋala man like fɩ́ɩ́ kpʋ maan ɔ yɔ fufue dede ɔ ju yɩ́ ɔ.
3 transfigurou-se diante deles. Suas vestes tornaram-se resplandecentes e de uma brancura tal, que nenhum lavadeiro sobre a terra as pode fazer assim tão brancas.
4 Zozi menian nsan'n 'nɩan an, bɛ kɔ nwun *Eli nʋn *Moyizɩ kɛ bɛ nʋn Zozi lɛ jʋjɔ.
4 Apareceram-lhes Elias e Moisés, e falavam com Jesus.
5 Pɩɛlɩ kɔ han kɔ hele Zozi kɛ: “*Labi, ɔ tɩ kpa kɛ yɛ wɔ ɛwa. Yɛ 'bɔ *tantɩ nsan, wɔ́ dɩɛ kʋn, Moyizɩ dɩɛ kʋn yɛ̂ Eli kʋsʋ dɩɛ kʋn.”
5 Pedro tomou a palavra: Mestre, é bom para nós estarmos aqui; faremos três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Esulo kɔ han bɛ́, Pɩɛlɩ nnwun man ɛjɔlɛ m'ɔ kan ɔ.
6 Com efeito, não sabia o que falava, porque estavam sobremaneira atemorizados.
7 Bɛ jijin ɛbɛlɛ ala, bɔlɛ́ kʋn fi nyanmɩansʋ kɔ a kɔ hala Eli nʋn Moyizɩ nʋn Zozi asʋ. Bɔlɛ́ nɩn anun, anɩɛ kʋn kɔ te. Anɩɛ sɔ'n nwan: “Sʋanlan ɛhɩ tɩ mɩ́n ehulo Baa, ɛmɔ tíe yɩ́!”
7 Formou-se então uma nuvem que os encobriu com a sua sombra; e da nuvem veio uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o.
8 Zozi menian'n-mɔ tɩlɩ anɩɛ sɔ nɩn ala, bɛ kɔ tʋtʋ bɛ́ nyɩn, bɛ ngɔ nwun sʋanlan fɩ́ɩ́ kʋ́n, Zozi angʋnmɩn cein yɛ̂ ɔ nʋn bɛ́ wɔ ɛbɛlɛ ɔ.
8 E olhando eles logo em derredor, já não viram ninguém, senão só a Jesus com eles.
9 Nan mɔ bɛ fi bʋka nɩn asʋ bɛ 'ju'n, Zozi kɔ totua bɛ́ kɛ nán bɛ kan ɛjɔlɛ sɔ'n bɛ kele sʋanlan fɩ́ɩ́, dede ɔ jú cɩan mɔ *Mân Baa'n fi ewue nun ɔ kɔ tinnge'n.
9 Ao descerem do monte, proibiu-lhes Jesus que contassem a quem quer que fosse o que tinham visto, até que o Filho do homem houvesse ressurgido dos mortos.
10 Bɛ falɩ m'ɔ hanlɩn helelɩ bɛ́ nɩn asʋ, nan kʋsʋ bɛ lɛ bisa bisa bɛ́ nwʋn bɛ́ afian ɛlɔ kɛ: “Ɔ fi ewue nun ɔ 'tinnge'n, yɩ́ bʋ y'ɔ le benin?”
10 E guardaram esta recomendação consigo, perguntando entre si o que significaria: Ser ressuscitado dentre os mortos.
11 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, bɛ kɔ bisa Zozi kɛ: “Nzukɛ ati yɛ̂ mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ nwan Eli yɛ̂ ɔ 'di mʋa ba'n?”
11 Depois lhe perguntaram: Por que dizem os fariseus e os escribas que primeiro deve voltar Elias?
12 Zozi kɔ bua bɛ́ kɛ: “Eli 'di mʋa ba ɔ sesie ninnge'n-mɔ biekun. Nan ɔ yɔ sɛ mɔ b'a hɛlɛ yɩ́ kɛ, Mân Baa'n 'ba nwun amannɩnhunlun kpa, ɛsɛ bɛ 'kpɔ yɩ́'n?
12 Respondeu-lhes: Elias deve voltar primeiro e restabelecer tudo em ordem. Como então está escrito acerca do Filho do homem que deve padecer muito e ser desprezado?
13 Afɩ, mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ Eli a a dada angʋnmɩn. Nan menian'n-mɔ helelɩ yɩ́ yalɛ kɛ bɛ́ kunnun kulo. Kɛ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n hanlɩn yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ nɩn anɩn.”
13 Mas digo-vos que também Elias já voltou e fizeram-lhe sofrer tudo quanto quiseram, como está escrito dele.
14 Zozi nʋn Pɩɛlɩ nʋn Zʋan nʋn Zʋakɩ fi bʋka nɩn asʋ bɛ kɔ ju. Mɔ bɛ walɩ dede mɔ bɛ ka kaan bɛ ju Zozi menian ɛhɩnlɩn-mɔ anwʋn ɛbɛlɛ'n, bɛ kɔ nwun meninsʋnman bɛ́ nwʋn ɛbɛlɛ. Mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ wɔ bɛ́ nun. Bɛ kɔ fa akpʋlʋwa esue bɛ kɔ tʋa Zozi menian'n-mɔ.
14 Depois, aproximando-se dos discípulos, viu ao redor deles grande multidão, e os escribas a discutir com eles.
15 Zozi kɔ li meninsʋnman'n nvu nun. Kɛ bɛ nwunlin yɩ́ nɩn ala, bɛ kɔ tutu ɛnwanndie bɛ kɔ hɔ yɩ́ atɩn ɛkpa.
15 Todo aquele povo, vendo de surpresa Jesus, acorreu a ele para saudá-lo.
16 Zozi kɔ bisa yɩ́ menian'n-mɔ kɛ: “Nzu anwʋn yɛ̂ ɛmɔ nʋn bɛ́ lɛ su akpʋlʋwa'n?”
16 Ele lhes perguntou: Que estais discutindo com eles?
17 M'ɔ bisalɩ bɛ́ kosuan sɔ'n, meninsʋnman nɩn anun sʋanlan kʋn kɔ bua Zozi kɛ: “Yɛ́ Mɩn, m'an fa mɩ́n wa belenzua'n m'an bɛlɛ wɔ́. Ɔ sanlɩn kɛ wawɛ ɛtɛ wɔ yɩ́ nun. Ɔ man ɔ ngʋala man jʋjɔ.
17 Respondeu um homem dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo.
18 Lɩka biala mɔ wawɛ'n kɔ tɔ yɩ́ sʋ'n, ɔ fin yɩ́ asɩ. Ɔ man ɔ cuin ngɛsɛlɛ, ɔ kʋan yɩ́ je'n, ɔ san yɩ́ ketee. M'an sɛlɛ wɔ́ menian'n-mɔ kɛ bɛ tú wawɛ ɛtɛ sɔ'n. Nan b'a mantan yɩ́ dede b'a ngʋala man yɩ́ tu.”
18 Este, onde quer que o apanhe, lança-o por terra e ele espuma, range os dentes e fica endurecido. Roguei a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam.
19 Zozi kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ menian ɛhɩ-mɔ, ɛmɔ le man dedi. Mɩn nʋn ɛmɔ yɛ tánlan dede ɔ hɔ́ jú mɛlɛ benin? N zʋ́ ɛmɔ dede ɔ jú tɛmʋn benin? Bɛ fá batʋnman'n bɛ bɛ́lɛ mɩ́n.”
19 Respondeu-lhes Jesus: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos hei de aturar? Trazei-mo cá!
20 Bɛ kɔ fa batʋnman'n bɛ kɔ bɛlɛ Zozi. Kɛmɔ batʋnman'n nwunlin yɩ́ nɩn ala, wawɛ ɛtɛ'n m'ɔ wɔ yɩ́ nun'n kɔ wʋsʋ yɩ́ sɛlɛ kpa. Batʋnman'n kɔ tɔ asɩ ɔ kɔ kunndo, yɩ́ nʋan ngɛsɛlɛ fʋkʋʋ.
20 Eles lho trouxeram. Assim que o menino avistou Jesus, o espírito o agitou fortemente. Caiu por terra e revolvia-se espumando.
21 Zozi kɔ bisa batʋnman nɩn asɩ'n kɛ: “Ɔ mantanlɩn yɩ́ ɛyɔlɛ'n yɩ́ cɩan nyɛ ahɩ?”
21 Jesus perguntou ao pai: Há quanto tempo lhe acontece isto? Desde a infância, respondeu-lhe.
22 Cɩan bie a, wawɛ'n man ɔ tɔ sɩ̂n nun. Bie kʋsʋ a, ɔ tʋ yɩ́ asue nun kɛ ɔ 'kun yɩ́. Nan sɛ ɛ kʋala yɛ́ bʋka a, anɩn nwun yɛ́ nwʋn anwunnvoe nán bʋka yɛ́.”
22 E o tem lançado muitas vezes ao fogo e à água, para o matar. Se tu, porém, podes alguma coisa, ajuda-nos, compadece-te de nós!
23 Zozi kɔ se yɩ́ kɛ: “Ɛ lɛ kan kele mɩ́n kɛ: ‘Sɛ ɛ kʋala a!’ Nwun yɩ́ kɛ sʋanlan biala m'ɔ de Nyanmɩan di'n, ɔ kʋala like biala yɔ.”
23 Disse-lhe Jesus: Se podes alguma coisa!... Tudo é possível ao que crê.
24 Ɛbɛlɛ ala, batʋnman nɩn asɩ'n kɔ tɩan nun, yɩ́ nwan: “Mɩn de mɩn di, kʋsʋ bʋka mɩ́n nán mɩ́n dedi'n tɩ kaan sʋa!”
24 Imediatamente exclamou o pai do menino: Creio! Vem em socorro à minha falta de fé!
25 Meninsʋnman'n kɔ nwanndi kɔ hɔ Zozi nʋn batʋnman nɩn anwʋn ɛlɔ. Mɔ Zozi nwunlin yɩ́ sɔ'n, ɔ kɔ jʋjɔ aminle sʋ ɔ kɔ hele wawɛ ɛtɛ'n, yɩ́ nwan: “Wawɛ ɛtɛ, wɔ́ mɔ a munndun batʋnman ɛhɩ anʋan'n ɛsɛ a ti yɩ́ nzʋ'n, mɩɩn kan mɩn kele wɔ́ kɛ ɛ fi yɩ́ nun tú, ɛsɛ n'ɛ wʋlʋ yɩ́ nun kʋ́n lé!”
25 Vendo Jesus que o povo afluía, intimou o espírito imundo e disse-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai deste menino e não tornes a entrar nele.
26 Wawɛ ɛtɛ'n kɔ wʋsʋ batʋnman'n sɛlɛ kpa. Ɔ kɔ tɛtɩan ɔ fi yɩ́ nun kɔ tu. Batʋnman'n tɩ kɛ ɔ'a wu. Ɔ man bɛ́ dɔʋn mɔ anɩn bɛ wɔ ɛbɛlɛ'n nwan: “Batʋnman nɩn a wu! Batʋnman nɩn a wu!”
26 E, gritando e maltratando-o extremamente, saiu. O menino ficou como morto, de modo que muitos diziam: Morreu...
27 Mɔ bɛ 'kɩkan ɛhɩ'n, Zozi kɔ sɔ batʋnman nɩn asa ɔ kɔ jasʋ yɩ́ kɔ jinlan.
27 Jesus, porém, tomando-o pela mão, ergueu-o e ele levantou-se.
28 Mɔ Zozi hɔlɩ awulo m'ɔ halɩ yɩ́ nʋn yɩ́ menian'n-mɔ angʋnmɩn'n, yɩ́ menian'n-mɔ kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Nzukɛ ati yɛ̂ y'a ngʋala man wawɛ sɔ'n tu'n?”
28 Depois de entrar em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe em particular: Por que não pudemos nós expeli-lo?
29 Zozi kɔ bua bɛ́ kɛ: “Wawɛ ɛtɛ sʋa, Nyanmɩan ɛsɛlɛ yɛ̂ bɛ fa bɛ tu yɩ́ ɔ.”
29 Ele disse-lhes: Esta espécie de demônios não se pode expulsar senão pela oração.
30 Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ fi ɛbɛlɛ bɛ kɔ hɔ. Bɛ 'kɔ'n, bɛ kɔ kpɛ nun Galile mân nɩn anun. Afɩ Zozi ngulo man kɛ sʋanlan fɩ́ɩ́ nwun lɩka m'ɔ wɔ'n.
30 Tendo partido dali, atravessaram a Galiléia. Não queria, porém, que ninguém o soubesse.
31 Ɔ kɔ hehele yɩ́ menian'n-mɔ ninnge, ɛsɛ ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Bɛ 'ba hyɩ *Mân Baa'n bɛ man menian'n-mɔ kun yɩ́. Nan sɛ ɔ wu a, yɩ́ cɩan nsan nɩn asʋ, ɔ 'tinnge.”
31 E ensinava os seus discípulos: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, e matá-lo-ão; e ressuscitará três dias depois de sua morte.
32 Yɩ́ menian'n-mɔ ngɔ tɩ man ɛjɔlɛ sɔ'n m'ɔ hanlɩn nɩn abʋ. Kʋsʋ afɩ bɛ sulo bɛ ngɔ bisa man yɩ́ kosuan.
32 Mas não entendiam estas palavras; e tinham medo de lho perguntar.
33 Mɔ Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ juli Kapɛɛnawɔmʋn mɔ bɛ wʋlʋlɩ awulo'n, ɔ kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Nzu anwʋn akpʋlʋwa yɛ̂ ɛmɔ suli yɩ́ atɩn nɩn anun'n?”
33 Em seguida, voltaram para Cafarnaum. Quando já estava em casa, Jesus perguntou-lhes: De que faláveis pelo caminho?
34 M'ɔ bisalɩ bɛ́ kosuan sɔ'n, bɛ ngɔ buke bɛ́ nʋan. Afɩ mɔ bɛ 'ba'n, akpʋlʋwa kʋn tɔlɩ bɛ́ afian. Akpʋlʋwa sɔ nɩn anwʋn, anɩn bɛ lɛ kpʋnndɛ sʋanlan m'ɔ tɩ kpili tala bɛ́ kʋalaa'n.
34 Mas eles calaram-se, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles seria o maior.
35 Ɛhɩ a, Zozi kɔ tanlan asɩ. Ɔ kɔ fɛlɛ yɩ́ menian bulu nʋn nnyuan'n ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Sɛ sʋanlan kʋn kulo kɛ ɔ di ɛmɔ asʋ kpain an, anɩn ɔ káci ɛmɔ anun batʋnman nán ɔ sʋ́ ɛmɔ kʋalaatin.”
35 Sentando-se, chamou os Doze e disse-lhes: Se alguém quer ser o primeiro, seja o último de todos e o servo de todos.
36 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ fa batʋnman kaan kʋn kɔ a bɛ́ afian ɛbɛlɛ. Ɔ kɔ fa yɩ́ kɔ bɔ yɩ́ nwʋn. Yɩ́ nwan:
36 E tomando um menino, colocou-o no meio deles; abraçou-o e disse-lhes:
37 “Sʋanlan biala mɔ mɩ́n dunman nun, ɔ kɔ sɔ mmatʋnman ɛhɩ-mɔ bie anun'n, anɩn mɩ́n muonun yɛ̂ ɔ'a sɔ mɩ́n nun ɔ. Yɛ̂ sʋanlan m'ɔ kɔ sɔ mɩ́n nun'n, nán mɩ́n ngʋnmɩn yɛ̂ ɔ'a sɔ mɩn nun ɔ. Nan anɩn ɔ'a sɔ sʋanlan'n mɔ ɔ'a sʋan mɩ́n nɩn anun bie.”
37 Todo o que recebe um destes meninos em meu nome, a mim é que recebe; e todo o que recebe a mim, não me recebe, mas aquele que me enviou.
38 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, Zʋan kɔ fa kɔ tʋ yɩ́ nyunnun kɛ: “Kpain, y'a nwun sʋanlan kʋn, ɔ nnʋn man yɛ́ nun bie. Ɔ fa wɔ́ dunman'n ɔ tu wawɛ ɛtɛ'n-mɔ. Yɩ́ ti, y'a totua yɩ́.”
38 João disse-lhe: Mestre, vimos alguém, que não nos segue, expulsar demônios em teu nome, e lho proibimos.
39 Mɔ Zʋan anʋan tɔlɩ'n, Zozi nwan: “Nán bɛ totua yɩ́. Ɔ sanlɩn kɛ sʋanlan fɩ́ɩ́ ngʋala man kɛ ɔ fa mɩ́n dunman'n ɔ yɔ asinbɛnwʋn ninnge, nán afɩ ɔ'a han ɛjɔlɛ ɛtɛ ɔ'a tia mɩ́n.
39 Jesus, porém, disse-lhe: Não lho proibais, porque não há ninguém que faça um prodígio em meu nome e em seguida possa falar mal de mim.
40 Afɩ sʋanlan m'ɔ mgbɔ man yɛ́'n, anɩn ɔ kulo yɛ́.
40 Pois quem não é contra nós, é a nosso favor.
41 Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ sʋanlan biala mɔ mɩ́n dunman nun, ɔ kɔ man ɛmɔ nzue nganlannzan kʋn kɔ nʋn'n, ɔ 'nyan yɩ́ nwʋn ahatua.
41 E quem vos der de beber um copo de água porque sois de Cristo, digo-vos em verdade: não perderá a sua recompensa.
42 “Mmatʋnman nganngan ɛhɩ-mɔ mɔ bɛ de mɩ́n bɛ di'n, sʋanlan m'ɔ kɔ tʋnndʋn bɛ́ nun kʋn aja nun maan ɔ kɔ tɔ ɛtɛ nɩn anun'n, ɔ tɩ kpa kɛ bɛ fa ɛbʋɛ kpili kʋn bɛ tʋ yɩ́ kɔmɩn bɛ tʋ yɩ́ jenvie nɩn anun.
42 Mas todo o que fizer cair no pecado a um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que uma pedra de moinho lhe fosse posta ao pescoço e o lançassem ao mar!
43 Sɛ wɔ́ sa yɛ̂ ɔ lɛ jɩjɩ wɔ́ maan ɛ tɔ ɛtɛ nɩn anun an, anɩn kpɛ tʋ. Sɛ ɔ ka wɔ́ sa kʋn nán ɛ nyan ngʋan an, ɔ tɩ kpa tala kɛ ɛ le wɔ́ sa nnyuan'n ɛ kɔ hɔ sɩ̂n'n m'ɔ nnun man lé nɩn anun'n. [
43 Se a tua mão for para ti ocasião de queda, corta-a; melhor te é entrares na vida aleijado do que, tendo duas mãos, ires para a geena, para o fogo inextinguível
44 Ɛlɔ ngakʋba'n-mɔ mɔ bɛ di sʋanlan'n, bɛ nwu man lé, ɛsɛ sɩ̂n'n kʋsʋ nnun man lé.]
44 {onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga}.
45 Sɛ wɔ́ ja yɛ̂ ɔ lɛ jɩjɩ wɔ́ maan ɛ tɔ ɛtɛ nɩn anun an, anɩn kpɛ tʋ. Sɛ ɔ ka wɔ́ ja kʋn nán ɛ nyan ngʋan an, ɔ tɩ kpa tala kɛ ɛ kɔ fa wɔ́ ja nnyuan'n ɛ kɔ hɔ sɩ̂n'n m'ɔ nnun man lé nɩn anun'n. [
45 Se o teu pé for para ti ocasião de queda, corta-o fora; melhor te é entrares coxo na vida eterna do que, tendo dois pés, seres lançado à geena do fogo inextinguível
46 Ɛlɔ ngakʋba'n-mɔ mɔ bɛ di sʋanlan'n, bɛ nwu man lé, ɛsɛ sɩ̂n'n kʋsʋ nnun man lé.]
46 {onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga}.
47 Sɛ wɔ́ nyɩn yɛ̂ ɔ lɛ jɩjɩ wɔ́ maan ɛ tɔ ɛtɛ nɩn anun an, anɩn tu tʋ. Sɛ ɔ ka wɔ́ nyɩn kʋn nán ɛ nyan Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anun ɛlɔ ngʋan nɩn an, ɔ tɩ kpa tala kɛ ɛ kɔ fa wɔ́ nyɩn nnyuan'n ɛ kɔ hɔ sɩ̂n'n m'ɔ nnun man lé nɩn anun'n.
47 Se o teu olho for para ti ocasião de queda, arranca-o; melhor te é entrares com um olho de menos no Reino de Deus do que, tendo dois olhos, seres lançado à geena do fogo,
48 Ɛlɔ ngakʋba'n-mɔ mɔ bɛ di sʋanlan'n, bɛ nwu man lé, ɛsɛ sɩ̂n'n kʋsʋ nnun man lé.
48 onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga.
49 Afɩ kɛ bɛ wula ninnge'n-mɔ njɩn nán b'a nzɛcɩ man'n, bɛ 'fa sɩ̂n'n kʋsʋ bɛ tɩ sʋanlan biala anwʋn.
49 Porque todo homem será salgado pelo fogo.
50 Njɩn'n tɩ like kpa. Nan sɛ ɔ yɔ talɛ́ a, anɩn bɛ 'yɔ sɛ nán ɔ a yɔ fɛ biekun? Ɛmɔ mán njɩn tánlan ɛmɔ anun, ɛsɛ ɛmɔ nʋn ɛhɩnlɩn-mɔ tánlan anzʋnunjɔ nun.”
50 O sal é uma boa coisa; mas se ele se tornar insípido, com que lhe restituireis o sabor? Tende sal em vós e vivei em paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.