Marcos 9
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARC
1 M'ɔ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɛsɛ ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ biekun kɛ: “Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ, ɛmɔ mɔ b'a yia ɛwa'n, ɛmɔ kʋalaa ngɔ yue man wu. Mmie-mɔ 'ba nwun kɛ Nyanmɩan Kpili lɛ di belemgbin tunmin sʋ.”
1 Dizia-lhes também: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte sem que vejam chegado o Reino de Deus com poder.
2 Ɛhɩ anzin cɩan nsian, Zozi kɔ fa Pɩɛlɩ nʋn Zʋakɩ nʋn Zʋan. Ɔ nʋn bɛ́ menian nsan nɩn ala bɛ kɔ tɩ bɛ́ nwʋn bʋka kannganlaun kʋn asʋ. Ɛbɛlɛ, Zozi kɔ kaci bɛ́ nyɩnsʋ.
2 E, seis dias depois, Jesus tomou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e os levou sós, em particular, a um alto monte, e transfigurou-se diante deles.
3 Yɩ́ taladɩɛ'n kɔ yɔ fufue hyɩɛɩn hyɩɛɩn kpa. Yɩ́ hyɩɛɩn sɔ'n, asɩɛ ɛhɩ asʋ sʋanlan fɩ́ɩ́ ngʋala man like fɩ́ɩ́ kpʋ maan ɔ yɔ fufue dede ɔ ju yɩ́ ɔ.
3 E as suas vestes tornaram-se resplandecentes, em extremo brancas como a neve, tais como nenhum lavadeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Zozi menian nsan'n 'nɩan an, bɛ kɔ nwun *Eli nʋn *Moyizɩ kɛ bɛ nʋn Zozi lɛ jʋjɔ.
4 E apareceram-lhes Elias e Moisés e falavam com Jesus.
5 Pɩɛlɩ kɔ han kɔ hele Zozi kɛ: “*Labi, ɔ tɩ kpa kɛ yɛ wɔ ɛwa. Yɛ 'bɔ *tantɩ nsan, wɔ́ dɩɛ kʋn, Moyizɩ dɩɛ kʋn yɛ̂ Eli kʋsʋ dɩɛ kʋn.”
5 E Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, bom é que nós estejamos aqui e façamos três cabanas, uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Esulo kɔ han bɛ́, Pɩɛlɩ nnwun man ɛjɔlɛ m'ɔ kan ɔ.
6 Pois não sabia o que dizia, porque estavam assombrados.
7 Bɛ jijin ɛbɛlɛ ala, bɔlɛ́ kʋn fi nyanmɩansʋ kɔ a kɔ hala Eli nʋn Moyizɩ nʋn Zozi asʋ. Bɔlɛ́ nɩn anun, anɩɛ kʋn kɔ te. Anɩɛ sɔ'n nwan: “Sʋanlan ɛhɩ tɩ mɩ́n ehulo Baa, ɛmɔ tíe yɩ́!”
7 E desceu uma nuvem que os cobriu com a sua sombra, e saiu da nuvem uma voz, que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Zozi menian'n-mɔ tɩlɩ anɩɛ sɔ nɩn ala, bɛ kɔ tʋtʋ bɛ́ nyɩn, bɛ ngɔ nwun sʋanlan fɩ́ɩ́ kʋ́n, Zozi angʋnmɩn cein yɛ̂ ɔ nʋn bɛ́ wɔ ɛbɛlɛ ɔ.
8 E, tendo olhado ao redor, ninguém mais viram, senão Jesus com eles.
9 Nan mɔ bɛ fi bʋka nɩn asʋ bɛ 'ju'n, Zozi kɔ totua bɛ́ kɛ nán bɛ kan ɛjɔlɛ sɔ'n bɛ kele sʋanlan fɩ́ɩ́, dede ɔ jú cɩan mɔ *Mân Baa'n fi ewue nun ɔ kɔ tinnge'n.
9 E, descendo eles do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do Homem ressuscitasse dos mortos.
10 Bɛ falɩ m'ɔ hanlɩn helelɩ bɛ́ nɩn asʋ, nan kʋsʋ bɛ lɛ bisa bisa bɛ́ nwʋn bɛ́ afian ɛlɔ kɛ: “Ɔ fi ewue nun ɔ 'tinnge'n, yɩ́ bʋ y'ɔ le benin?”
10 E eles retiveram o caso entre si, perguntando uns aos outros que seria aquilo, ressuscitar dos mortos.
11 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, bɛ kɔ bisa Zozi kɛ: “Nzukɛ ati yɛ̂ mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ nwan Eli yɛ̂ ɔ 'di mʋa ba'n?”
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 Zozi kɔ bua bɛ́ kɛ: “Eli 'di mʋa ba ɔ sesie ninnge'n-mɔ biekun. Nan ɔ yɔ sɛ mɔ b'a hɛlɛ yɩ́ kɛ, Mân Baa'n 'ba nwun amannɩnhunlun kpa, ɛsɛ bɛ 'kpɔ yɩ́'n?
12 E, respondendo ele, disse-lhes: Em verdade Elias virá primeiro e todas as e, como está escrito do Filho do Homem, que ele deva padecer muito e ser aviltado.
13 Afɩ, mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ Eli a a dada angʋnmɩn. Nan menian'n-mɔ helelɩ yɩ́ yalɛ kɛ bɛ́ kunnun kulo. Kɛ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n hanlɩn yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ nɩn anɩn.”
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo o que quiseram, como dele está escrito.
14 Zozi nʋn Pɩɛlɩ nʋn Zʋan nʋn Zʋakɩ fi bʋka nɩn asʋ bɛ kɔ ju. Mɔ bɛ walɩ dede mɔ bɛ ka kaan bɛ ju Zozi menian ɛhɩnlɩn-mɔ anwʋn ɛbɛlɛ'n, bɛ kɔ nwun meninsʋnman bɛ́ nwʋn ɛbɛlɛ. Mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ wɔ bɛ́ nun. Bɛ kɔ fa akpʋlʋwa esue bɛ kɔ tʋa Zozi menian'n-mɔ.
14 E, quando se aproximou dos discípulos, viu ao redor deles grande multidão e alguns escribas que disputavam com eles.
15 Zozi kɔ li meninsʋnman'n nvu nun. Kɛ bɛ nwunlin yɩ́ nɩn ala, bɛ kɔ tutu ɛnwanndie bɛ kɔ hɔ yɩ́ atɩn ɛkpa.
15 E logo toda a multidão, vendo-o, ficou espantada, e, correndo para ele, o saudaram.
16 Zozi kɔ bisa yɩ́ menian'n-mɔ kɛ: “Nzu anwʋn yɛ̂ ɛmɔ nʋn bɛ́ lɛ su akpʋlʋwa'n?”
16 E perguntou aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 M'ɔ bisalɩ bɛ́ kosuan sɔ'n, meninsʋnman nɩn anun sʋanlan kʋn kɔ bua Zozi kɛ: “Yɛ́ Mɩn, m'an fa mɩ́n wa belenzua'n m'an bɛlɛ wɔ́. Ɔ sanlɩn kɛ wawɛ ɛtɛ wɔ yɩ́ nun. Ɔ man ɔ ngʋala man jʋjɔ.
17 E um da multidão, respondendo, disse: Mestre, trouxe-te o meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Lɩka biala mɔ wawɛ'n kɔ tɔ yɩ́ sʋ'n, ɔ fin yɩ́ asɩ. Ɔ man ɔ cuin ngɛsɛlɛ, ɔ kʋan yɩ́ je'n, ɔ san yɩ́ ketee. M'an sɛlɛ wɔ́ menian'n-mɔ kɛ bɛ tú wawɛ ɛtɛ sɔ'n. Nan b'a mantan yɩ́ dede b'a ngʋala man yɩ́ tu.”
18 e este, onde quer que o apanha, despedaça-o, e ele espuma, e range os dentes, e vai-se secando; e eu disse aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Zozi kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ menian ɛhɩ-mɔ, ɛmɔ le man dedi. Mɩn nʋn ɛmɔ yɛ tánlan dede ɔ hɔ́ jú mɛlɛ benin? N zʋ́ ɛmɔ dede ɔ jú tɛmʋn benin? Bɛ fá batʋnman'n bɛ bɛ́lɛ mɩ́n.”
19 E ele, respondendo-lhes, disse: Ó geração incrédula! Até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei ainda? Trazei-mo.
20 Bɛ kɔ fa batʋnman'n bɛ kɔ bɛlɛ Zozi. Kɛmɔ batʋnman'n nwunlin yɩ́ nɩn ala, wawɛ ɛtɛ'n m'ɔ wɔ yɩ́ nun'n kɔ wʋsʋ yɩ́ sɛlɛ kpa. Batʋnman'n kɔ tɔ asɩ ɔ kɔ kunndo, yɩ́ nʋan ngɛsɛlɛ fʋkʋʋ.
20 E trouxeram-lho; e, quando ele o viu, logo o espírito o agitou com violência; e, caindo o endemoninhado por terra, revolvia-se, espumando.
21 Zozi kɔ bisa batʋnman nɩn asɩ'n kɛ: “Ɔ mantanlɩn yɩ́ ɛyɔlɛ'n yɩ́ cɩan nyɛ ahɩ?”
21 E perguntou ao pai dele: Quanto tempo há que lhe sucede isto? E ele disse-lhe: Desde a infância.
22 Cɩan bie a, wawɛ'n man ɔ tɔ sɩ̂n nun. Bie kʋsʋ a, ɔ tʋ yɩ́ asue nun kɛ ɔ 'kun yɩ́. Nan sɛ ɛ kʋala yɛ́ bʋka a, anɩn nwun yɛ́ nwʋn anwunnvoe nán bʋka yɛ́.”
22 E muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o destruir; mas, se tu podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Zozi kɔ se yɩ́ kɛ: “Ɛ lɛ kan kele mɩ́n kɛ: ‘Sɛ ɛ kʋala a!’ Nwun yɩ́ kɛ sʋanlan biala m'ɔ de Nyanmɩan di'n, ɔ kʋala like biala yɔ.”
23 E Jesus disse-lhe: Se tu podes crer; tudo
24 Ɛbɛlɛ ala, batʋnman nɩn asɩ'n kɔ tɩan nun, yɩ́ nwan: “Mɩn de mɩn di, kʋsʋ bʋka mɩ́n nán mɩ́n dedi'n tɩ kaan sʋa!”
24 E logo o pai do menino, clamando, com lágrimas, disse: Eu creio, Senhor! Ajuda a minha incredulidade.
25 Meninsʋnman'n kɔ nwanndi kɔ hɔ Zozi nʋn batʋnman nɩn anwʋn ɛlɔ. Mɔ Zozi nwunlin yɩ́ sɔ'n, ɔ kɔ jʋjɔ aminle sʋ ɔ kɔ hele wawɛ ɛtɛ'n, yɩ́ nwan: “Wawɛ ɛtɛ, wɔ́ mɔ a munndun batʋnman ɛhɩ anʋan'n ɛsɛ a ti yɩ́ nzʋ'n, mɩɩn kan mɩn kele wɔ́ kɛ ɛ fi yɩ́ nun tú, ɛsɛ n'ɛ wʋlʋ yɩ́ nun kʋ́n lé!”
25 E Jesus, vendo que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai dele e não entres mais nele.
26 Wawɛ ɛtɛ'n kɔ wʋsʋ batʋnman'n sɛlɛ kpa. Ɔ kɔ tɛtɩan ɔ fi yɩ́ nun kɔ tu. Batʋnman'n tɩ kɛ ɔ'a wu. Ɔ man bɛ́ dɔʋn mɔ anɩn bɛ wɔ ɛbɛlɛ'n nwan: “Batʋnman nɩn a wu! Batʋnman nɩn a wu!”
26 E ele, clamando e agitando-o com violência, saiu; e ficou o menino como morto, de tal maneira que muitos diziam que estava morto.
27 Mɔ bɛ 'kɩkan ɛhɩ'n, Zozi kɔ sɔ batʋnman nɩn asa ɔ kɔ jasʋ yɩ́ kɔ jinlan.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Mɔ Zozi hɔlɩ awulo m'ɔ halɩ yɩ́ nʋn yɩ́ menian'n-mɔ angʋnmɩn'n, yɩ́ menian'n-mɔ kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Nzukɛ ati yɛ̂ y'a ngʋala man wawɛ sɔ'n tu'n?”
28 E, quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que o não pudemos nós expulsar?
29 Zozi kɔ bua bɛ́ kɛ: “Wawɛ ɛtɛ sʋa, Nyanmɩan ɛsɛlɛ yɛ̂ bɛ fa bɛ tu yɩ́ ɔ.”
29 E disse-lhes: Esta casta não pode sair com coisa alguma, a não ser com oração e jejum.
30 Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ fi ɛbɛlɛ bɛ kɔ hɔ. Bɛ 'kɔ'n, bɛ kɔ kpɛ nun Galile mân nɩn anun. Afɩ Zozi ngulo man kɛ sʋanlan fɩ́ɩ́ nwun lɩka m'ɔ wɔ'n.
30 E, tendo partido dali, caminharam pela Galileia, e não queria que alguém o soubesse,
31 Ɔ kɔ hehele yɩ́ menian'n-mɔ ninnge, ɛsɛ ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Bɛ 'ba hyɩ *Mân Baa'n bɛ man menian'n-mɔ kun yɩ́. Nan sɛ ɔ wu a, yɩ́ cɩan nsan nɩn asʋ, ɔ 'tinnge.”
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens e matá-lo-ão; e, morto, ele ressuscitará ao terceiro dia.
32 Yɩ́ menian'n-mɔ ngɔ tɩ man ɛjɔlɛ sɔ'n m'ɔ hanlɩn nɩn abʋ. Kʋsʋ afɩ bɛ sulo bɛ ngɔ bisa man yɩ́ kosuan.
32 Mas eles não entendiam esta palavra e receavam interrogá-lo.
33 Mɔ Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ juli Kapɛɛnawɔmʋn mɔ bɛ wʋlʋlɩ awulo'n, ɔ kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Nzu anwʋn akpʋlʋwa yɛ̂ ɛmɔ suli yɩ́ atɩn nɩn anun'n?”
33 E chegou a Cafarnaum e, entrando em casa, perguntou-lhes: Que estáveis vós discutindo pelo caminho?
34 M'ɔ bisalɩ bɛ́ kosuan sɔ'n, bɛ ngɔ buke bɛ́ nʋan. Afɩ mɔ bɛ 'ba'n, akpʋlʋwa kʋn tɔlɩ bɛ́ afian. Akpʋlʋwa sɔ nɩn anwʋn, anɩn bɛ lɛ kpʋnndɛ sʋanlan m'ɔ tɩ kpili tala bɛ́ kʋalaa'n.
34 Mas eles calaram-se, porque, pelo caminho, tinham disputado entre si qual era o maior.
35 Ɛhɩ a, Zozi kɔ tanlan asɩ. Ɔ kɔ fɛlɛ yɩ́ menian bulu nʋn nnyuan'n ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Sɛ sʋanlan kʋn kulo kɛ ɔ di ɛmɔ asʋ kpain an, anɩn ɔ káci ɛmɔ anun batʋnman nán ɔ sʋ́ ɛmɔ kʋalaatin.”
35 E ele, assentando-se, chamou os doze e disse-lhes: Se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ fa batʋnman kaan kʋn kɔ a bɛ́ afian ɛbɛlɛ. Ɔ kɔ fa yɩ́ kɔ bɔ yɩ́ nwʋn. Yɩ́ nwan:
36 E, lançando mão de uma criança, pô-la no meio deles e, tomando-a nos seus braços, disse-lhes:
37 “Sʋanlan biala mɔ mɩ́n dunman nun, ɔ kɔ sɔ mmatʋnman ɛhɩ-mɔ bie anun'n, anɩn mɩ́n muonun yɛ̂ ɔ'a sɔ mɩ́n nun ɔ. Yɛ̂ sʋanlan m'ɔ kɔ sɔ mɩ́n nun'n, nán mɩ́n ngʋnmɩn yɛ̂ ɔ'a sɔ mɩn nun ɔ. Nan anɩn ɔ'a sɔ sʋanlan'n mɔ ɔ'a sʋan mɩ́n nɩn anun bie.”
37 Qualquer que receber uma destas crianças em meu nome a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber recebe não a mim, mas ao que me enviou.
38 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, Zʋan kɔ fa kɔ tʋ yɩ́ nyunnun kɛ: “Kpain, y'a nwun sʋanlan kʋn, ɔ nnʋn man yɛ́ nun bie. Ɔ fa wɔ́ dunman'n ɔ tu wawɛ ɛtɛ'n-mɔ. Yɩ́ ti, y'a totua yɩ́.”
38 E João lhe respondeu, dizendo: Mestre, vimos um que, em teu nome, expulsava demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não nos segue.
39 Mɔ Zʋan anʋan tɔlɩ'n, Zozi nwan: “Nán bɛ totua yɩ́. Ɔ sanlɩn kɛ sʋanlan fɩ́ɩ́ ngʋala man kɛ ɔ fa mɩ́n dunman'n ɔ yɔ asinbɛnwʋn ninnge, nán afɩ ɔ'a han ɛjɔlɛ ɛtɛ ɔ'a tia mɩ́n.
39 Jesus, porém, disse: Não lho proibais, porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo falar mal de mim.
40 Afɩ sʋanlan m'ɔ mgbɔ man yɛ́'n, anɩn ɔ kulo yɛ́.
40 Porque quem não é contra nós é por nós.
41 Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ sʋanlan biala mɔ mɩ́n dunman nun, ɔ kɔ man ɛmɔ nzue nganlannzan kʋn kɔ nʋn'n, ɔ 'nyan yɩ́ nwʋn ahatua.
41 Porquanto qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois
42 “Mmatʋnman nganngan ɛhɩ-mɔ mɔ bɛ de mɩ́n bɛ di'n, sʋanlan m'ɔ kɔ tʋnndʋn bɛ́ nun kʋn aja nun maan ɔ kɔ tɔ ɛtɛ nɩn anun'n, ɔ tɩ kpa kɛ bɛ fa ɛbʋɛ kpili kʋn bɛ tʋ yɩ́ kɔmɩn bɛ tʋ yɩ́ jenvie nɩn anun.
42 E qualquer que escandalizar um
43 Sɛ wɔ́ sa yɛ̂ ɔ lɛ jɩjɩ wɔ́ maan ɛ tɔ ɛtɛ nɩn anun an, anɩn kpɛ tʋ. Sɛ ɔ ka wɔ́ sa kʋn nán ɛ nyan ngʋan an, ɔ tɩ kpa tala kɛ ɛ le wɔ́ sa nnyuan'n ɛ kɔ hɔ sɩ̂n'n m'ɔ nnun man lé nɩn anun'n. [
43 E, se a tua mão te escandalizar, corta-a; melhor é para ti entrares na vida aleijado do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga,
44 Ɛlɔ ngakʋba'n-mɔ mɔ bɛ di sʋanlan'n, bɛ nwu man lé, ɛsɛ sɩ̂n'n kʋsʋ nnun man lé.]
44 onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
45 Sɛ wɔ́ ja yɛ̂ ɔ lɛ jɩjɩ wɔ́ maan ɛ tɔ ɛtɛ nɩn anun an, anɩn kpɛ tʋ. Sɛ ɔ ka wɔ́ ja kʋn nán ɛ nyan ngʋan an, ɔ tɩ kpa tala kɛ ɛ kɔ fa wɔ́ ja nnyuan'n ɛ kɔ hɔ sɩ̂n'n m'ɔ nnun man lé nɩn anun'n. [
45 E, se o teu pé te escandalizar, corta-o; melhor é para ti entrares coxo na vida do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno, no fogo que nunca se apaga,
46 Ɛlɔ ngakʋba'n-mɔ mɔ bɛ di sʋanlan'n, bɛ nwu man lé, ɛsɛ sɩ̂n'n kʋsʋ nnun man lé.]
46 onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
47 Sɛ wɔ́ nyɩn yɛ̂ ɔ lɛ jɩjɩ wɔ́ maan ɛ tɔ ɛtɛ nɩn anun an, anɩn tu tʋ. Sɛ ɔ ka wɔ́ nyɩn kʋn nán ɛ nyan Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anun ɛlɔ ngʋan nɩn an, ɔ tɩ kpa tala kɛ ɛ kɔ fa wɔ́ nyɩn nnyuan'n ɛ kɔ hɔ sɩ̂n'n m'ɔ nnun man lé nɩn anun'n.
47 E, se o teu olho te escandalizar, lança-o fora; melhor é para ti entrares no Reino de Deus com um só olho do que, tendo dois olhos, ser lançado no fogo do inferno,
48 Ɛlɔ ngakʋba'n-mɔ mɔ bɛ di sʋanlan'n, bɛ nwu man lé, ɛsɛ sɩ̂n'n kʋsʋ nnun man lé.
48 onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
49 Afɩ kɛ bɛ wula ninnge'n-mɔ njɩn nán b'a nzɛcɩ man'n, bɛ 'fa sɩ̂n'n kʋsʋ bɛ tɩ sʋanlan biala anwʋn.
49 Porque cada um será salgado com fogo, e cada sacrifício será salgado com sal.
50 Njɩn'n tɩ like kpa. Nan sɛ ɔ yɔ talɛ́ a, anɩn bɛ 'yɔ sɛ nán ɔ a yɔ fɛ biekun? Ɛmɔ mán njɩn tánlan ɛmɔ anun, ɛsɛ ɛmɔ nʋn ɛhɩnlɩn-mɔ tánlan anzʋnunjɔ nun.”
50 Bom mas, se o sal se tornar insulso, com que o adubareis? Tende sal em vós mesmos e paz, uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.