Marcos 8

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs BKJ

Sair da comparação
1 Mɛlɛ sɔ'n, menian dɔʋn yialɩ Zozi anwʋn ɛbɛlɛ biekun. Kɛmɔ bɛ nnyan man like fɩ́ɩ́ bɛ nni man'n, Zozi fɛlɛlɩ yɩ́ menian'n-mɔ a, yɩ́ nwan:
1 Naqueles dias, sendo a multidão muito grande, e não tendo o que comer, Jesus chamou a si os seus discípulos, e disse-lhes:
2 “Menian ɛhɩ-mɔ anwʋn yɔ mɩ́n koun. Ɔ sanlɩn kɛ bɛ nʋn mɩ́n wɔ ɛwa yɩ́ cɩan nsan ahɩ, bɛ nnyan man like fɩ́ɩ́ bɛ nni man.
2 Eu tenho compaixão da multidão, porque já estão comigo há três dias, e não têm o que comer;
3 Sɛ mɩn man bɛ́ atɩn kɛ bɛ fá bɛ́ kunnun bɛ sá bɛ hɔ́ a, bɛ 'ba gɔlɔ atunnun. Afɩ bɛ́ nun mmie-mɔ fi mʋa.”
3 e, se os deixar ir em jejum, para suas casas, desfalecerão no caminho; porquanto vários deles vieram de longe.
4 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ'n, yɩ́ menian'n-mɔ kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Ebo ɛhɩ anun ɛwa, yɛ 'yɔ sɛ nán y'a nyan like y'a man menian nwala ɛhɩ-mɔ a li?”
4 E os seus discípulos responderam-lhe: De onde poderá um homem satisfazer estes homens com pão aqui no deserto?
5 Zozi kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ le kpaʋn nyɛ?”
5 E ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? E disseram-lhe: Sete.
6 Ɛhɩ a, ɔ kɔ man meninsʋnman'n kɔ tɛtanlan asɩ. Ɔ kɔ fa kpaʋn nsʋ'n, ɔ kɔ la Nyanmɩan asɩ. Ɔ kɔ bubu nun kɔ man yɩ́ menian'n-mɔ kɛ bɛ hyé bɛ mán meninsʋnman'n. Zozi menian'n-mɔ kɔ hye kɔ man bɛ́.
6 E ele ordenou ao povo que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães, e tendo dado graças, partiu-os, e deu-os aos seus discípulos, para colocarem diante deles, e puseram-nos diante do povo.
7 Ɛsɛ anɩn bɛ le ejue nganngan mmiekun-mɔ. Zozi kɔ yeyila sʋ ɔ kɔ han kɔ hele yɩ́ menian'n-mɔ kɛ bɛ hyé bɛ bʋ́ka sʋ.
7 E tendo alguns pequenos peixes, ele os abençoou, e também ordenou-lhes para que colocassem diante deles.
8 Bɛ kɔ li dede bɛ́ kʋ kɔ yi. Zozi menian'n-mɔ kɔ sɩsa m'ɔ halɩ'n. Ɔ kɔ yi ece mma nsʋ.
8 Então eles comeram, e saciaram-se; e tomaram dos pedaços que sobraram, sete cestos.
9 Bɛ́ mɔ bɛ lili like'n, bɛ tɩ kɔ yɔ akpɩɩ nnan. Mɔ bɛ yuelɩ like'n di'n, Zozi kɔ man bɛ́ atɩn maan bɛ kɔ hɔ.
9 E os que haviam comido eram cerca de quatro mil; e ele os despediu.
10 Ɛbɛlɛ ala, ɔ nʋn yɩ́ menian'n-mɔ, bɛ kɔ fʋ ɛlɛɛ nɩn anun bɛ kɔ hɔ mân'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Dalɩmannunta nɩn anun.
10 E ele entrando imediatamente no barco com os seus discípulos, foi para as regiões de Dalmanuta.
11 Ɛhɩ, *Falisifʋɛ'n-mɔ kɔ a kɔ ju ɛbɛlɛ. Bɛ nʋn Zozi kɔ su akpʋlʋwa. Kɛmɔ bɛ kulo kɛ bɛ sɔ yɩ́ bɛ nɩan'n, bɛ kpʋnndɛ kɛ ɔ yɔ́ asinbɛnwʋn like kʋn m'ɔ kele kɛ yɩ́ tunmin'n fi Nyanmɩan ɛlɔ sakpa.
11 E vindo os fariseus, começaram a questioná-lo, tentando-o, procurando um sinal do céu.
12 Zozi kɔ gua ɛnwʋnmɩan asɩ, yɩ́ nwan: “Nzukɛ ati yɛ̂ ajulisʋ menian'n-mɔ kpʋnndɛ asinbɛnwʋn ninnge ɔ? Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ bɛ ngɔ yɔ man asinbɛnwʋn like fɩ́ɩ́ bɛ ngɔ hele man ajulisʋ menian'n-mɔ.”
12 E, suspirando profundamente em seu espírito, disse: Por que procura esta geração um sinal? Na verdade eu vos digo que a esta geração não se dará nenhum sinal.
13 Ɔ hanlɩn sɔ yuelɩ a, ɔ kɔ yaci bɛ́ ɛbɛlɛ. Ɔ kɔ fʋ ɛlɛɛ nɩn anun, ɔ nʋn yɩ́ menian'n-mɔ, bɛ kɔ sa bɛ kɔ kpɛ asue'n bɛ kɔ hɔ yɩ́ nzin ɛlɔ.
13 E, deixando-os, tornou a entrar no barco, e foi para o outro lado.
14 Mɔ bɛ 'kpɛ asue'n, Zozi menian'n-mɔ alʋa kɔ fi kpaʋn mɔ bɛ 'fa bɛ sa bɛ́ nwʋn'n. Kpaʋn baa kʋnmgba yɛ̂ anɩn bɛ le yɩ́ bɛ nwʋn ɛbɛlɛ ɛlɛɛ nɩn anun ɔ.
14 Ora, os discípulos tinham se esquecido de levar pães, e no barco não tinham consigo senão um pão.
15 Zozi kɔ tu bɛ́ fʋɔ kɛ: “Ɛmɔ nɩ́an bɛ́ nwʋn kpa wɔ Falisifʋɛ'n-mɔ nʋn Elɔdɩ fali ayile nɩn anwʋn.”
15 E ele ordenou-lhes, dizendo: Fiquem atentos, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Zozi hanlɩn sɔ a, yɩ́ menian'n-mɔ kɔ han yɩ́ bɛ́ afian ɛlɔ kɛ kpaʋn'n mɔ b'a nva man'n, yɩ́ ti yɛ̂ ɔ man ɔ lɛ kan sɔ ɔ.
16 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Isto é porque não temos pão.
17 Zozi kɔ tɩ, ɔ kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ lɛ kan kɛ: ‘Anɩn kpaʋn'n mɔ y'a nva man nɩn ati ɔ’? Yɩ́ ti, ɛmɔ nzɩ man fasie bɛ ndɩ man ɛjɔlɛ bʋ ɔ? Ɛmɔ ajʋnlɩn nza man ɛmɔ ɔ?
17 E Jesus, percebendo isso, disse-lhes: Por que argumentais, por não terdes pão? Ainda não percebeis, nem compreendeis? Tendes ainda o vosso coração endurecido?
18 Anyɩan'n mɔ ɛmɔ le yɩ́'n, ɛmɔ nnwun man asɩ ɔ? Anzʋɛ'n mɔ ɛmɔ le yɩ́'n, ɛmɔ ndɩ man ɛjɔlɛ ɔ? Ɛmɔ ati kácɩ,
18 Tendo olhos, não vedes? E tendo ouvidos, não ouvis? E não vos lembrais?
19 mɛlɛ mɔ m mubuli kpaʋn nnun nɩn anun m manlɩn menian akpɩɩ nnun'n, ɛmɔ sɩsalɩ yɩ́ bʋ ece mma nyɛ?”
19 Quando eu parti os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços tomastes? E eles disseram-lhe: Doze.
20 Zozi nwan: “Nán mɛlɛ mɔ m mubuli kpaʋn nsʋ nɩn anun m manlɩn menian akpɩɩ nnan'n, ɛmɔ sɩsalɩ yɩ́ bʋ ece mma nyɛ?”
20 E, quando parti os sete entre os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços tomastes? E disseram-lhe: Sete.
21 Zozi kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Yɩ́ ti, ɛjɔlɛ'n mɔ m'an han'n, ɛmɔ ndɩ man yɩ́ bʋ biekun ɔ?”
21 E ele lhes disse: Como é que vocês não compreendem ainda?
22 Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ, bɛ́ nʋan y'ɔ le Bɛtɩsayida. Bɛ juli ɛbɛlɛ a, menian'n-mɔ kɔ fa anyɩnsinlinwafʋɛ kʋn bɛ kɔ bɛlɛ Zozi. Bɛ kɔ sɛlɛ yɩ́ kɛ ɔ fá yɩ́ sa hán wuluwafʋɛ'n maan yɩ́ nyɩn'n tíke.
22 E ele chegou a Betsaida; e trouxeram-lhe um homem cego, e pediram-lhe para tocá-lo.
23 Zozi kɔ sɔ anyɩnsinlinwafʋɛ nɩn asa ɔ nʋn yɩ́ kɔ hɔ kulo'n tiba. Ɔ kɔ fa yɩ́ nʋan ngɛsɛlɛ kɔ ta wuluwafʋɛ nɩn anyɩn nɩn asʋ. Ɔ kɔ fa yɩ́ sa kɔ fua wuluwafʋɛ nɩn anyɩn'n ɔ kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Asʋ ɛ nwun like ɔ?”
23 E ele tomou o homem cego pela mão, e o levou para fora da aldeia; e ele cuspindo nos seus olhos, e impondo suas mãos sobre ele, perguntou-lhe se ele enxergava alguma coisa.
24 Anyɩnsinlinwafʋɛ'n kɔ tike yɩ́ nyɩn'n, yɩ́ nwan: “Mɩn nwun menian'n-mɔ, nan kʋsʋ bɛ tɩtɩ kɛ mmaka mɔ bɛ lɛ nanndɩ ɔ.”
24 E ele, olhando para cima, disse: Eu vejo homens como árvores, andando.
25 Zozi kɔ fa yɩ́ sa kɔ fua wuluwafʋɛ nɩn anyɩn'n biekun. Mɔ Zozi yɩlɩ yɩ́ sa'n, wuluwafʋɛ'n kɔ nɩan yɩ́ nyunnun fɔ́ʋ́n. Yɩ́ nwʋn kɔ sa ɔ kɔ nwun asɩ kpa bɔkɔɔ.
25 Depois disto, ele colocou novamente suas mãos sobre os seus olhos, e o fez olhar para cima; e ele foi restaurado, e viu a cada homem claramente.
26 Ɛhɩ a, Zozi kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ: “Kɔ awulo, kʋsʋ n'ɛ wʋlʋ kulo nɩn anun.”
26 E ele o mandou embora para sua casa, dizendo: Nem entres na aldeia, nem o digas a ninguém da aldeia.
27 Ɛhɩ anzin, Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ fi Bɛtɩsayida bɛ kɔ hɔ kulo'n-mɔ mɔ bɛ mantan mantan Filipʋ kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Sezale anwʋn ɛbɛlɛ'n-mɔ asʋ.
27 E saiu Jesus, e os seus discípulos, para as aldeias de Cesareia de Filipe; no caminho ele perguntou aos seus discípulos, dizendo: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Mɔ bɛ 'kɔ'n, Zozi kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Menian'n-mɔ, bɛ́ nwan nwan sʋanlan dɩɛ y'ɔ le mɩ́n?”
28 E eles responderam: João, o Batista; mas alguns dizem: Elias; e outros: Um dos profetas.
29 Ɛhɩ a, Zozi kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Nan ɛmɔ kʋsʋ lɩlɩ, ɛmɔ bu kɛ nwan y'ɔ le mɩ́n?”
29 E ele lhes disse: Mas vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Mɔ Pɩɛlɩ hanlɩn sɔ'n, Zozi kɔ totua bɛ́ kpa kɛ nán bɛ kan ɛjɔlɛ sɔ'n bɛ kele sʋanlan fɩ́ɩ́.
30 E ele ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem sobre ele.
31 Ɛhɩ anzin, Zozi kɔ han kɔ hele yɩ́ menian'n-mɔ kɛ: “Ɔ di kɛ mân Baa'n nwun amannɩnhunlun kpa. Izalayɛ mân nɩn asʋ mgbain'n-mɔ nʋn Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ 'ba yɩ yɩ́ tʋ. Bɛ 'ba hun yɩ́. Bɛ kun yɩ́ a, yɩ́ cɩan nsan nɩn asʋ, ɔ 'tinnge.”
31 E ele começou a ensinar-lhes que o Filho do homem deveria sofrer muitas coisas, e ser rejeitado pelos anciãos, e pelos principais sacerdotes e escribas, que fosse morto, e após três dias ressuscitar.
32 Zozi kɔ han yɩ́ ewue sɔ nɩn anwʋn ɛjɔlɛ yuein kɔ hele yɩ́ menian'n-mɔ. Ɛhɩ, Pɩɛlɩ kɔ fɛlɛ Zozi ahanmɩan ɔ kɔ tu yɩ́ nyunnun.
32 E ele falava estas palavras publicamente. E Pedro, tomando-o, começou a repreendê-lo.
33 Zozi kɔ bɩlɩ yɩ́ nyɩn ɔ kɔ nɩan yɩ́ menian bʋ nga'n-mɔ. Ɔ kɔ tu Pɩɛlɩ anyunnun. Yɩ́ nwan: “Satan, fi mɩ́n nwʋn ɛwa kɔ mʋa. Wɔ́ ajʋnlɩn'n tɩ man Nyanmɩan ajʋnlɩn, nan kulo menian ajʋnlɩn yɛ̂ ɛ le yɩ́ ɔ.”
33 Mas ele, virando-se, e olhando para os seus discípulos, repreendeu a Pedro, dizendo: Para trás de mim, Satanás; porque tu não tens gosto das coisas que são de Deus, mas das coisas que são dos homens.
34 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, Zozi fɛlɛlɩ meninsʋnman'n nʋn yɩ́ menian'n-mɔ a, yɩ́ nwan: “Sʋanlan m'ɔ kulo kɛ ɔ si mɩ́n sʋ'n, ɔ fá yɩ́ nwʋn yɩ́ tɛɛ, ɔ fá yɩ́ kʋlʋwa'n ɔ tʋ́ yɩ́ kɔmɩn sʋ, nán ɔ'a si mɩ́n sʋ.
34 E chamando a si a multidão, com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, tome a sua cruz, e siga-me.
35 Sʋanlan biala m'ɔ kulo kɛ ɔ kpʋnndɛ yɩ́ ngʋan'n, ɔ 'minlin yɩ́ ngʋan sɔ'n. Nan m'ɔ kɔ minlin yɩ́ ngʋan'n wɔ Ɛjɔlɛkpa'n nʋn mɩ́n dunman nun'n, sʋanlan sɔ'n, ɔ 'nyan ngʋan.
35 Porque aquele que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por minha causa e do evangelho, salvá-la-á.
36 Sɛ sʋanlan kʋn nyan eyuadɩ nɩn anun ninnge'n kʋalaa nán ɔ minlin yɩ́ ngʋan nɩn an, anɩn nzukɛ nvasʋɛ dɩɛ yɛ̂ ɔ 'nyan yɩ́ sʋ ɔ?
36 Porquanto, que lucro tem o homem em ganhar o mundo inteiro, se perder a sua própria alma?
37 Nzu like dɩɛ bɔbɔ yɛ̂ kulo sʋanlan kʋala kɛ ɔ fa kaci yɩ́ ngʋan nɩn ɔ?
37 Ou que dará o homem em troca de sua alma?
38 Ajulisʋ ɛtɛfʋɛ menian ɛhɩ-mɔ mɔ bɛ nzulo man Nyanmɩan'n, bɛ́ afian, wɔ́ mɔ ɛ kɔ sa mɩ́n nʋn mɩ́n ɛjɔlɛ nɩn anwʋn nyian'n, *Mân Baa'n kʋsʋ, mɛlɛ m'ɔ nʋn yɩ́ nyanmɩansʋ anwʋntɩɛ mmɔfʋɛ'n-mɔ 'ba sa bɛ ba Nyanmɩan anunminnyanmʋn nɩn anun'n, wɔ́ nwʋn 'ba yɔ yɩ́ nyian.”
38 Porquanto, qualquer que, entre esta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na glória de seu Pai, com os santos anjos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.