Marcos 8

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Mɛlɛ sɔ'n, menian dɔʋn yialɩ Zozi anwʋn ɛbɛlɛ biekun. Kɛmɔ bɛ nnyan man like fɩ́ɩ́ bɛ nni man'n, Zozi fɛlɛlɩ yɩ́ menian'n-mɔ a, yɩ́ nwan:
1 Naqueles dias, quando outra vez se reuniu grande multidão, e não tendo eles o que comer, chamou Jesus os discípulos e lhes disse:
2 “Menian ɛhɩ-mɔ anwʋn yɔ mɩ́n koun. Ɔ sanlɩn kɛ bɛ nʋn mɩ́n wɔ ɛwa yɩ́ cɩan nsan ahɩ, bɛ nnyan man like fɩ́ɩ́ bɛ nni man.
2 Tenho compaixão desta gente, porque há três dias que permanecem comigo e não têm o que comer.
3 Sɛ mɩn man bɛ́ atɩn kɛ bɛ fá bɛ́ kunnun bɛ sá bɛ hɔ́ a, bɛ 'ba gɔlɔ atunnun. Afɩ bɛ́ nun mmie-mɔ fi mʋa.”
3 Se eu os despedir para suas casas, em jejum, desfalecerão pelo caminho; e alguns deles vieram de longe.
4 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ'n, yɩ́ menian'n-mɔ kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Ebo ɛhɩ anun ɛwa, yɛ 'yɔ sɛ nán y'a nyan like y'a man menian nwala ɛhɩ-mɔ a li?”
4 Mas os seus discípulos lhe responderam: Donde poderá alguém fartá-los de pão neste deserto?
5 Zozi kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ le kpaʋn nyɛ?”
5 E Jesus lhes perguntou: Quantos pães tendes? Responderam eles: Sete.
6 Ɛhɩ a, ɔ kɔ man meninsʋnman'n kɔ tɛtanlan asɩ. Ɔ kɔ fa kpaʋn nsʋ'n, ɔ kɔ la Nyanmɩan asɩ. Ɔ kɔ bubu nun kɔ man yɩ́ menian'n-mɔ kɛ bɛ hyé bɛ mán meninsʋnman'n. Zozi menian'n-mɔ kɔ hye kɔ man bɛ́.
6 Ordenou ao povo que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães, partiu-os, após ter dado graças, e os deu a seus discípulos, para que estes os distribuíssem, repartindo entre o povo.
7 Ɛsɛ anɩn bɛ le ejue nganngan mmiekun-mɔ. Zozi kɔ yeyila sʋ ɔ kɔ han kɔ hele yɩ́ menian'n-mɔ kɛ bɛ hyé bɛ bʋ́ka sʋ.
7 Tinham também alguns peixinhos; e, abençoando-os, mandou que estes igualmente fossem distribuídos.
8 Bɛ kɔ li dede bɛ́ kʋ kɔ yi. Zozi menian'n-mɔ kɔ sɩsa m'ɔ halɩ'n. Ɔ kɔ yi ece mma nsʋ.
8 Comeram e se fartaram; e dos pedaços restantes recolheram sete cestos.
9 Bɛ́ mɔ bɛ lili like'n, bɛ tɩ kɔ yɔ akpɩɩ nnan. Mɔ bɛ yuelɩ like'n di'n, Zozi kɔ man bɛ́ atɩn maan bɛ kɔ hɔ.
9 Eram cerca de quatro mil homens. Então, Jesus os despediu.
10 Ɛbɛlɛ ala, ɔ nʋn yɩ́ menian'n-mɔ, bɛ kɔ fʋ ɛlɛɛ nɩn anun bɛ kɔ hɔ mân'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Dalɩmannunta nɩn anun.
10 Logo a seguir, tendo embarcado juntamente com seus discípulos, partiu para as regiões de Dalmanuta.
11 Ɛhɩ, *Falisifʋɛ'n-mɔ kɔ a kɔ ju ɛbɛlɛ. Bɛ nʋn Zozi kɔ su akpʋlʋwa. Kɛmɔ bɛ kulo kɛ bɛ sɔ yɩ́ bɛ nɩan'n, bɛ kpʋnndɛ kɛ ɔ yɔ́ asinbɛnwʋn like kʋn m'ɔ kele kɛ yɩ́ tunmin'n fi Nyanmɩan ɛlɔ sakpa.
11 E, saindo os fariseus, puseram-se a discutir com ele; e, tentando-o, pediram-lhe um sinal do céu.
12 Zozi kɔ gua ɛnwʋnmɩan asɩ, yɩ́ nwan: “Nzukɛ ati yɛ̂ ajulisʋ menian'n-mɔ kpʋnndɛ asinbɛnwʋn ninnge ɔ? Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ bɛ ngɔ yɔ man asinbɛnwʋn like fɩ́ɩ́ bɛ ngɔ hele man ajulisʋ menian'n-mɔ.”
12 Jesus, porém, arrancou do íntimo do seu espírito um gemido e disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo que a esta geração não se lhe dará sinal algum.
13 Ɔ hanlɩn sɔ yuelɩ a, ɔ kɔ yaci bɛ́ ɛbɛlɛ. Ɔ kɔ fʋ ɛlɛɛ nɩn anun, ɔ nʋn yɩ́ menian'n-mɔ, bɛ kɔ sa bɛ kɔ kpɛ asue'n bɛ kɔ hɔ yɩ́ nzin ɛlɔ.
13 E, deixando-os, tornou a embarcar e foi para o outro lado.
14 Mɔ bɛ 'kpɛ asue'n, Zozi menian'n-mɔ alʋa kɔ fi kpaʋn mɔ bɛ 'fa bɛ sa bɛ́ nwʋn'n. Kpaʋn baa kʋnmgba yɛ̂ anɩn bɛ le yɩ́ bɛ nwʋn ɛbɛlɛ ɛlɛɛ nɩn anun ɔ.
14 Ora, aconteceu que eles se esqueceram de levar pães e, no barco, não tinham consigo senão um só.
15 Zozi kɔ tu bɛ́ fʋɔ kɛ: “Ɛmɔ nɩ́an bɛ́ nwʋn kpa wɔ Falisifʋɛ'n-mɔ nʋn Elɔdɩ fali ayile nɩn anwʋn.”
15 Preveniu-os Jesus, dizendo: Vede, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Zozi hanlɩn sɔ a, yɩ́ menian'n-mɔ kɔ han yɩ́ bɛ́ afian ɛlɔ kɛ kpaʋn'n mɔ b'a nva man'n, yɩ́ ti yɛ̂ ɔ man ɔ lɛ kan sɔ ɔ.
16 E eles discorriam entre si: É que não temos pão.
17 Zozi kɔ tɩ, ɔ kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ lɛ kan kɛ: ‘Anɩn kpaʋn'n mɔ y'a nva man nɩn ati ɔ’? Yɩ́ ti, ɛmɔ nzɩ man fasie bɛ ndɩ man ɛjɔlɛ bʋ ɔ? Ɛmɔ ajʋnlɩn nza man ɛmɔ ɔ?
17 Jesus, percebendo-o, lhes perguntou: Por que discorreis sobre o não terdes pão? Ainda não considerastes, nem compreendestes? Tendes o coração endurecido?
18 Anyɩan'n mɔ ɛmɔ le yɩ́'n, ɛmɔ nnwun man asɩ ɔ? Anzʋɛ'n mɔ ɛmɔ le yɩ́'n, ɛmɔ ndɩ man ɛjɔlɛ ɔ? Ɛmɔ ati kácɩ,
18 Tendo olhos, não vedes? E, tendo ouvidos, não ouvis? Não vos lembrais
19 mɛlɛ mɔ m mubuli kpaʋn nnun nɩn anun m manlɩn menian akpɩɩ nnun'n, ɛmɔ sɩsalɩ yɩ́ bʋ ece mma nyɛ?”
19 de quando parti os cinco pães para os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços recolhestes? Responderam eles: Doze!
20 Zozi nwan: “Nán mɛlɛ mɔ m mubuli kpaʋn nsʋ nɩn anun m manlɩn menian akpɩɩ nnan'n, ɛmɔ sɩsalɩ yɩ́ bʋ ece mma nyɛ?”
20 E de quando parti os sete pães para os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços recolhestes? Responderam: Sete!
21 Zozi kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Yɩ́ ti, ɛjɔlɛ'n mɔ m'an han'n, ɛmɔ ndɩ man yɩ́ bʋ biekun ɔ?”
21 Ao que lhes disse Jesus: Não compreendeis ainda?
22 Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ, bɛ́ nʋan y'ɔ le Bɛtɩsayida. Bɛ juli ɛbɛlɛ a, menian'n-mɔ kɔ fa anyɩnsinlinwafʋɛ kʋn bɛ kɔ bɛlɛ Zozi. Bɛ kɔ sɛlɛ yɩ́ kɛ ɔ fá yɩ́ sa hán wuluwafʋɛ'n maan yɩ́ nyɩn'n tíke.
22 Então, chegaram a Betsaida; e lhe trouxeram um cego, rogando-lhe que o tocasse.
23 Zozi kɔ sɔ anyɩnsinlinwafʋɛ nɩn asa ɔ nʋn yɩ́ kɔ hɔ kulo'n tiba. Ɔ kɔ fa yɩ́ nʋan ngɛsɛlɛ kɔ ta wuluwafʋɛ nɩn anyɩn nɩn asʋ. Ɔ kɔ fa yɩ́ sa kɔ fua wuluwafʋɛ nɩn anyɩn'n ɔ kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Asʋ ɛ nwun like ɔ?”
23 Jesus, tomando o cego pela mão, levou-o para fora da aldeia e, aplicando-lhe saliva aos olhos e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe: Vês alguma coisa?
24 Anyɩnsinlinwafʋɛ'n kɔ tike yɩ́ nyɩn'n, yɩ́ nwan: “Mɩn nwun menian'n-mɔ, nan kʋsʋ bɛ tɩtɩ kɛ mmaka mɔ bɛ lɛ nanndɩ ɔ.”
24 Este, recobrando a vista, respondeu: Vejo os homens, porque como árvores os vejo, andando.
25 Zozi kɔ fa yɩ́ sa kɔ fua wuluwafʋɛ nɩn anyɩn'n biekun. Mɔ Zozi yɩlɩ yɩ́ sa'n, wuluwafʋɛ'n kɔ nɩan yɩ́ nyunnun fɔ́ʋ́n. Yɩ́ nwʋn kɔ sa ɔ kɔ nwun asɩ kpa bɔkɔɔ.
25 Então, novamente lhe pôs as mãos nos olhos, e ele, passando a ver claramente, ficou restabelecido; e tudo distinguia de modo perfeito.
26 Ɛhɩ a, Zozi kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ: “Kɔ awulo, kʋsʋ n'ɛ wʋlʋ kulo nɩn anun.”
26 E mandou-o Jesus embora para casa, recomendando-lhe: Não entres na aldeia.
27 Ɛhɩ anzin, Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ fi Bɛtɩsayida bɛ kɔ hɔ kulo'n-mɔ mɔ bɛ mantan mantan Filipʋ kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Sezale anwʋn ɛbɛlɛ'n-mɔ asʋ.
27 Então, Jesus e os seus discípulos partiram para as aldeias de Cesareia de Filipe; e, no caminho, perguntou-lhes: Quem dizem os homens que sou eu?
28 Mɔ bɛ 'kɔ'n, Zozi kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Menian'n-mɔ, bɛ́ nwan nwan sʋanlan dɩɛ y'ɔ le mɩ́n?”
28 E responderam: João Batista; outros: Elias; mas outros: Algum dos profetas.
29 Ɛhɩ a, Zozi kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Nan ɛmɔ kʋsʋ lɩlɩ, ɛmɔ bu kɛ nwan y'ɔ le mɩ́n?”
29 Então, lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo, Pedro lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Mɔ Pɩɛlɩ hanlɩn sɔ'n, Zozi kɔ totua bɛ́ kpa kɛ nán bɛ kan ɛjɔlɛ sɔ'n bɛ kele sʋanlan fɩ́ɩ́.
30 Advertiu-os Jesus de que a ninguém dissessem tal coisa a seu respeito.
31 Ɛhɩ anzin, Zozi kɔ han kɔ hele yɩ́ menian'n-mɔ kɛ: “Ɔ di kɛ mân Baa'n nwun amannɩnhunlun kpa. Izalayɛ mân nɩn asʋ mgbain'n-mɔ nʋn Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ 'ba yɩ yɩ́ tʋ. Bɛ 'ba hun yɩ́. Bɛ kun yɩ́ a, yɩ́ cɩan nsan nɩn asʋ, ɔ 'tinnge.”
31 Então, começou ele a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do Homem sofresse muitas coisas, fosse rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas, fosse morto e que, depois de três dias, ressuscitasse.
32 Zozi kɔ han yɩ́ ewue sɔ nɩn anwʋn ɛjɔlɛ yuein kɔ hele yɩ́ menian'n-mɔ. Ɛhɩ, Pɩɛlɩ kɔ fɛlɛ Zozi ahanmɩan ɔ kɔ tu yɩ́ nyunnun.
32 E isto ele expunha claramente. Mas Pedro, chamando-o à parte, começou a reprová-lo.
33 Zozi kɔ bɩlɩ yɩ́ nyɩn ɔ kɔ nɩan yɩ́ menian bʋ nga'n-mɔ. Ɔ kɔ tu Pɩɛlɩ anyunnun. Yɩ́ nwan: “Satan, fi mɩ́n nwʋn ɛwa kɔ mʋa. Wɔ́ ajʋnlɩn'n tɩ man Nyanmɩan ajʋnlɩn, nan kulo menian ajʋnlɩn yɛ̂ ɛ le yɩ́ ɔ.”
33 Jesus, porém, voltou-se e, fitando os seus discípulos, repreendeu a Pedro e disse: Arreda, Satanás! Porque não cogitas das coisas de Deus, e sim das dos homens.
34 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, Zozi fɛlɛlɩ meninsʋnman'n nʋn yɩ́ menian'n-mɔ a, yɩ́ nwan: “Sʋanlan m'ɔ kulo kɛ ɔ si mɩ́n sʋ'n, ɔ fá yɩ́ nwʋn yɩ́ tɛɛ, ɔ fá yɩ́ kʋlʋwa'n ɔ tʋ́ yɩ́ kɔmɩn sʋ, nán ɔ'a si mɩ́n sʋ.
34 Então, convocando a multidão e juntamente os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, tome a sua cruz e siga-me.
35 Sʋanlan biala m'ɔ kulo kɛ ɔ kpʋnndɛ yɩ́ ngʋan'n, ɔ 'minlin yɩ́ ngʋan sɔ'n. Nan m'ɔ kɔ minlin yɩ́ ngʋan'n wɔ Ɛjɔlɛkpa'n nʋn mɩ́n dunman nun'n, sʋanlan sɔ'n, ɔ 'nyan ngʋan.
35 Quem quiser, pois, salvar a sua vida perdê-la-á; e quem perder a vida por causa de mim e do evangelho salvá-la-á.
36 Sɛ sʋanlan kʋn nyan eyuadɩ nɩn anun ninnge'n kʋalaa nán ɔ minlin yɩ́ ngʋan nɩn an, anɩn nzukɛ nvasʋɛ dɩɛ yɛ̂ ɔ 'nyan yɩ́ sʋ ɔ?
36 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro e perder a sua alma?
37 Nzu like dɩɛ bɔbɔ yɛ̂ kulo sʋanlan kʋala kɛ ɔ fa kaci yɩ́ ngʋan nɩn ɔ?
37 Que daria um homem em troca de sua alma?
38 Ajulisʋ ɛtɛfʋɛ menian ɛhɩ-mɔ mɔ bɛ nzulo man Nyanmɩan'n, bɛ́ afian, wɔ́ mɔ ɛ kɔ sa mɩ́n nʋn mɩ́n ɛjɔlɛ nɩn anwʋn nyian'n, *Mân Baa'n kʋsʋ, mɛlɛ m'ɔ nʋn yɩ́ nyanmɩansʋ anwʋntɩɛ mmɔfʋɛ'n-mɔ 'ba sa bɛ ba Nyanmɩan anunminnyanmʋn nɩn anun'n, wɔ́ nwʋn 'ba yɔ yɩ́ nyian.”
38 Porque qualquer que, nesta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai com os santos anjos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.