Marcos 8
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARIB
1 Mɛlɛ sɔ'n, menian dɔʋn yialɩ Zozi anwʋn ɛbɛlɛ biekun. Kɛmɔ bɛ nnyan man like fɩ́ɩ́ bɛ nni man'n, Zozi fɛlɛlɩ yɩ́ menian'n-mɔ a, yɩ́ nwan:
1 Naqueles dias, havendo de novo uma grande multidão, e não tendo o que comer, chamou Jesus os discípulos e disse-lhes:
2 “Menian ɛhɩ-mɔ anwʋn yɔ mɩ́n koun. Ɔ sanlɩn kɛ bɛ nʋn mɩ́n wɔ ɛwa yɩ́ cɩan nsan ahɩ, bɛ nnyan man like fɩ́ɩ́ bɛ nni man.
2 Tenho compaixão da multidão, porque já faz três dias que eles estão comigo, e não têm o que comer.
3 Sɛ mɩn man bɛ́ atɩn kɛ bɛ fá bɛ́ kunnun bɛ sá bɛ hɔ́ a, bɛ 'ba gɔlɔ atunnun. Afɩ bɛ́ nun mmie-mɔ fi mʋa.”
3 Se eu os mandar em jejum para suas casas, desfalecerão no caminho; e alguns deles vieram de longe.
4 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ'n, yɩ́ menian'n-mɔ kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Ebo ɛhɩ anun ɛwa, yɛ 'yɔ sɛ nán y'a nyan like y'a man menian nwala ɛhɩ-mɔ a li?”
4 E seus discípulos lhe responderam: Donde poderá alguém satisfazê-los de pão aqui no deserto?
5 Zozi kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ le kpaʋn nyɛ?”
5 Perguntou-lhes Jesus: Quantos pães tendes? Responderam: Sete.
6 Ɛhɩ a, ɔ kɔ man meninsʋnman'n kɔ tɛtanlan asɩ. Ɔ kɔ fa kpaʋn nsʋ'n, ɔ kɔ la Nyanmɩan asɩ. Ɔ kɔ bubu nun kɔ man yɩ́ menian'n-mɔ kɛ bɛ hyé bɛ mán meninsʋnman'n. Zozi menian'n-mɔ kɔ hye kɔ man bɛ́.
6 Logo mandou ao povo que se sentasse no chão; e tomando os sete pães e havendo dado graças, partiu-os e os entregava a seus discípulos para que os distribuíssem; e eles os distribuíram pela multidão.
7 Ɛsɛ anɩn bɛ le ejue nganngan mmiekun-mɔ. Zozi kɔ yeyila sʋ ɔ kɔ han kɔ hele yɩ́ menian'n-mɔ kɛ bɛ hyé bɛ bʋ́ka sʋ.
7 Tinham também alguns peixinhos, os quais ele abençoou, e mandou que estes também fossem distribuídos.
8 Bɛ kɔ li dede bɛ́ kʋ kɔ yi. Zozi menian'n-mɔ kɔ sɩsa m'ɔ halɩ'n. Ɔ kɔ yi ece mma nsʋ.
8 Comeram, pois, e se fartaram; e dos pedaços que sobejavam levantaram sete alcofas.
9 Bɛ́ mɔ bɛ lili like'n, bɛ tɩ kɔ yɔ akpɩɩ nnan. Mɔ bɛ yuelɩ like'n di'n, Zozi kɔ man bɛ́ atɩn maan bɛ kɔ hɔ.
9 Ora, eram cerca de quatro mil homens. E Jesus os despediu.
10 Ɛbɛlɛ ala, ɔ nʋn yɩ́ menian'n-mɔ, bɛ kɔ fʋ ɛlɛɛ nɩn anun bɛ kɔ hɔ mân'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Dalɩmannunta nɩn anun.
10 E, entrando logo no barco com seus discípulos, foi para as regiões de Dalmanuta.
11 Ɛhɩ, *Falisifʋɛ'n-mɔ kɔ a kɔ ju ɛbɛlɛ. Bɛ nʋn Zozi kɔ su akpʋlʋwa. Kɛmɔ bɛ kulo kɛ bɛ sɔ yɩ́ bɛ nɩan'n, bɛ kpʋnndɛ kɛ ɔ yɔ́ asinbɛnwʋn like kʋn m'ɔ kele kɛ yɩ́ tunmin'n fi Nyanmɩan ɛlɔ sakpa.
11 Saíram os fariseus e começaram a discutir com ele, pedindo-lhe um sinal do céu, para o experimentarem.
12 Zozi kɔ gua ɛnwʋnmɩan asɩ, yɩ́ nwan: “Nzukɛ ati yɛ̂ ajulisʋ menian'n-mɔ kpʋnndɛ asinbɛnwʋn ninnge ɔ? Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ bɛ ngɔ yɔ man asinbɛnwʋn like fɩ́ɩ́ bɛ ngɔ hele man ajulisʋ menian'n-mɔ.”
12 Ele, suspirando profundamente em seu espírito, disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo que a esta geração não será dado sinal algum.
13 Ɔ hanlɩn sɔ yuelɩ a, ɔ kɔ yaci bɛ́ ɛbɛlɛ. Ɔ kɔ fʋ ɛlɛɛ nɩn anun, ɔ nʋn yɩ́ menian'n-mɔ, bɛ kɔ sa bɛ kɔ kpɛ asue'n bɛ kɔ hɔ yɩ́ nzin ɛlɔ.
13 E, deixando-os, tornou a embarcar e foi para o outro lado.
14 Mɔ bɛ 'kpɛ asue'n, Zozi menian'n-mɔ alʋa kɔ fi kpaʋn mɔ bɛ 'fa bɛ sa bɛ́ nwʋn'n. Kpaʋn baa kʋnmgba yɛ̂ anɩn bɛ le yɩ́ bɛ nwʋn ɛbɛlɛ ɛlɛɛ nɩn anun ɔ.
14 Ora, eles se esqueceram de levar pão, e no barco não tinham consigo senão um pão.
15 Zozi kɔ tu bɛ́ fʋɔ kɛ: “Ɛmɔ nɩ́an bɛ́ nwʋn kpa wɔ Falisifʋɛ'n-mɔ nʋn Elɔdɩ fali ayile nɩn anwʋn.”
15 E Jesus ordenou-lhes, dizendo: Olhai, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Zozi hanlɩn sɔ a, yɩ́ menian'n-mɔ kɔ han yɩ́ bɛ́ afian ɛlɔ kɛ kpaʋn'n mɔ b'a nva man'n, yɩ́ ti yɛ̂ ɔ man ɔ lɛ kan sɔ ɔ.
16 Pelo que eles arrazoavam entre si porque não tinham pão.
17 Zozi kɔ tɩ, ɔ kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ lɛ kan kɛ: ‘Anɩn kpaʋn'n mɔ y'a nva man nɩn ati ɔ’? Yɩ́ ti, ɛmɔ nzɩ man fasie bɛ ndɩ man ɛjɔlɛ bʋ ɔ? Ɛmɔ ajʋnlɩn nza man ɛmɔ ɔ?
17 E Jesus, percebendo isso, disse-lhes: Por que arrazoais por não terdes pão? não compreendeis ainda, nem entendeis? tendes o vosso coração endurecido?
18 Anyɩan'n mɔ ɛmɔ le yɩ́'n, ɛmɔ nnwun man asɩ ɔ? Anzʋɛ'n mɔ ɛmɔ le yɩ́'n, ɛmɔ ndɩ man ɛjɔlɛ ɔ? Ɛmɔ ati kácɩ,
18 Tendo olhos, não vedes? e tendo ouvidos, não ouvis? e não vos lembrais?
19 mɛlɛ mɔ m mubuli kpaʋn nnun nɩn anun m manlɩn menian akpɩɩ nnun'n, ɛmɔ sɩsalɩ yɩ́ bʋ ece mma nyɛ?”
19 Quando parti os cinco pães para os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços levantastes? Responderam-lhe: Doze.
20 Zozi nwan: “Nán mɛlɛ mɔ m mubuli kpaʋn nsʋ nɩn anun m manlɩn menian akpɩɩ nnan'n, ɛmɔ sɩsalɩ yɩ́ bʋ ece mma nyɛ?”
20 E quando parti os sete para os quatro mil, quantas alcofas cheias de pedaços levantastes? Responderam-lhe: Sete.
21 Zozi kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Yɩ́ ti, ɛjɔlɛ'n mɔ m'an han'n, ɛmɔ ndɩ man yɩ́ bʋ biekun ɔ?”
21 E ele lhes disse: Não entendeis ainda?
22 Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ, bɛ́ nʋan y'ɔ le Bɛtɩsayida. Bɛ juli ɛbɛlɛ a, menian'n-mɔ kɔ fa anyɩnsinlinwafʋɛ kʋn bɛ kɔ bɛlɛ Zozi. Bɛ kɔ sɛlɛ yɩ́ kɛ ɔ fá yɩ́ sa hán wuluwafʋɛ'n maan yɩ́ nyɩn'n tíke.
22 Então chegaram a Betsaída. E trouxeram-lhe um cego, e rogaram-lhe que o tocasse.
23 Zozi kɔ sɔ anyɩnsinlinwafʋɛ nɩn asa ɔ nʋn yɩ́ kɔ hɔ kulo'n tiba. Ɔ kɔ fa yɩ́ nʋan ngɛsɛlɛ kɔ ta wuluwafʋɛ nɩn anyɩn nɩn asʋ. Ɔ kɔ fa yɩ́ sa kɔ fua wuluwafʋɛ nɩn anyɩn'n ɔ kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Asʋ ɛ nwun like ɔ?”
23 Jesus, pois, tomou o cego pela mão, e o levou para fora da aldeia; e cuspindo-lhe nos olhos, e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe: Vês alguma coisa?
24 Anyɩnsinlinwafʋɛ'n kɔ tike yɩ́ nyɩn'n, yɩ́ nwan: “Mɩn nwun menian'n-mɔ, nan kʋsʋ bɛ tɩtɩ kɛ mmaka mɔ bɛ lɛ nanndɩ ɔ.”
24 E, levantando ele os olhos, disse: Estou vendo os homens; porque como árvores os vejo andando.
25 Zozi kɔ fa yɩ́ sa kɔ fua wuluwafʋɛ nɩn anyɩn'n biekun. Mɔ Zozi yɩlɩ yɩ́ sa'n, wuluwafʋɛ'n kɔ nɩan yɩ́ nyunnun fɔ́ʋ́n. Yɩ́ nwʋn kɔ sa ɔ kɔ nwun asɩ kpa bɔkɔɔ.
25 Então tornou a pôr-lhe as mãos sobre os olhos; e ele, olhando atentamente, ficou restabelecido, pois já via nitidamente todas as coisas.
26 Ɛhɩ a, Zozi kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ: “Kɔ awulo, kʋsʋ n'ɛ wʋlʋ kulo nɩn anun.”
26 Depois o mandou para casa, dizendo: Mas não entres na aldeia.
27 Ɛhɩ anzin, Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ fi Bɛtɩsayida bɛ kɔ hɔ kulo'n-mɔ mɔ bɛ mantan mantan Filipʋ kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Sezale anwʋn ɛbɛlɛ'n-mɔ asʋ.
27 E saiu Jesus com os seus discípulos para as aldeias de Cesaréia de Filipe, e no caminho interrogou os discípulos, dizendo: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Mɔ bɛ 'kɔ'n, Zozi kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Menian'n-mɔ, bɛ́ nwan nwan sʋanlan dɩɛ y'ɔ le mɩ́n?”
28 Responderam-lhe eles: Uns dizem: João, o Batista; outros: Elias; e ainda outros: Algum dos profetas.
29 Ɛhɩ a, Zozi kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Nan ɛmɔ kʋsʋ lɩlɩ, ɛmɔ bu kɛ nwan y'ɔ le mɩ́n?”
29 Então lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo, Pedro lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Mɔ Pɩɛlɩ hanlɩn sɔ'n, Zozi kɔ totua bɛ́ kpa kɛ nán bɛ kan ɛjɔlɛ sɔ'n bɛ kele sʋanlan fɩ́ɩ́.
30 E ordenou-lhes Jesus que a ninguém dissessem aquilo a respeito dele.
31 Ɛhɩ anzin, Zozi kɔ han kɔ hele yɩ́ menian'n-mɔ kɛ: “Ɔ di kɛ mân Baa'n nwun amannɩnhunlun kpa. Izalayɛ mân nɩn asʋ mgbain'n-mɔ nʋn Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ 'ba yɩ yɩ́ tʋ. Bɛ 'ba hun yɩ́. Bɛ kun yɩ́ a, yɩ́ cɩan nsan nɩn asʋ, ɔ 'tinnge.”
31 Começou então a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do homem padecesse muitas coisas, que fosse rejeitado pelos anciãos e principais sacerdotes e pelos escribas, que fosse morto, e que depois de três dias ressurgisse.
32 Zozi kɔ han yɩ́ ewue sɔ nɩn anwʋn ɛjɔlɛ yuein kɔ hele yɩ́ menian'n-mɔ. Ɛhɩ, Pɩɛlɩ kɔ fɛlɛ Zozi ahanmɩan ɔ kɔ tu yɩ́ nyunnun.
32 E isso dizia abertamente. Ao que Pedro, tomando-o à parte, começou a repreendê-lo.
33 Zozi kɔ bɩlɩ yɩ́ nyɩn ɔ kɔ nɩan yɩ́ menian bʋ nga'n-mɔ. Ɔ kɔ tu Pɩɛlɩ anyunnun. Yɩ́ nwan: “Satan, fi mɩ́n nwʋn ɛwa kɔ mʋa. Wɔ́ ajʋnlɩn'n tɩ man Nyanmɩan ajʋnlɩn, nan kulo menian ajʋnlɩn yɛ̂ ɛ le yɩ́ ɔ.”
33 Mas ele, virando-se olhando para seus discípulos, repreendeu a Pedro, dizendo: Para trás de mim, Satanás; porque não cuidas das coisas que são de Deus, mas sim das que são dos homens.
34 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, Zozi fɛlɛlɩ meninsʋnman'n nʋn yɩ́ menian'n-mɔ a, yɩ́ nwan: “Sʋanlan m'ɔ kulo kɛ ɔ si mɩ́n sʋ'n, ɔ fá yɩ́ nwʋn yɩ́ tɛɛ, ɔ fá yɩ́ kʋlʋwa'n ɔ tʋ́ yɩ́ kɔmɩn sʋ, nán ɔ'a si mɩ́n sʋ.
34 E chamando a si a multidão com os discípulos, disse-lhes: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, tome a sua cruz, e siga-me.
35 Sʋanlan biala m'ɔ kulo kɛ ɔ kpʋnndɛ yɩ́ ngʋan'n, ɔ 'minlin yɩ́ ngʋan sɔ'n. Nan m'ɔ kɔ minlin yɩ́ ngʋan'n wɔ Ɛjɔlɛkpa'n nʋn mɩ́n dunman nun'n, sʋanlan sɔ'n, ɔ 'nyan ngʋan.
35 Pois quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por amor de mim e do evangelho, salvá-la-á.
36 Sɛ sʋanlan kʋn nyan eyuadɩ nɩn anun ninnge'n kʋalaa nán ɔ minlin yɩ́ ngʋan nɩn an, anɩn nzukɛ nvasʋɛ dɩɛ yɛ̂ ɔ 'nyan yɩ́ sʋ ɔ?
36 Pois que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro e perder a sua vida?
37 Nzu like dɩɛ bɔbɔ yɛ̂ kulo sʋanlan kʋala kɛ ɔ fa kaci yɩ́ ngʋan nɩn ɔ?
37 Ou que diria o homem em troca da sua vida?
38 Ajulisʋ ɛtɛfʋɛ menian ɛhɩ-mɔ mɔ bɛ nzulo man Nyanmɩan'n, bɛ́ afian, wɔ́ mɔ ɛ kɔ sa mɩ́n nʋn mɩ́n ɛjɔlɛ nɩn anwʋn nyian'n, *Mân Baa'n kʋsʋ, mɛlɛ m'ɔ nʋn yɩ́ nyanmɩansʋ anwʋntɩɛ mmɔfʋɛ'n-mɔ 'ba sa bɛ ba Nyanmɩan anunminnyanmʋn nɩn anun'n, wɔ́ nwʋn 'ba yɔ yɩ́ nyian.”
38 Porquanto, qualquer que, entre esta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também dele se envergonhará o Filho do homem quando vier na glória de seu Pai com os santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.