Marcos 7
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs VC
1 Ɛhɩ, Falisifʋɛ mmie-mɔ nʋn mala nɩn asʋ mgbain mmie-mɔ fi Zoluzalɛmʋn bɛ walɩ yialɩ Zozi anwʋn ɛbɛlɛ.
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 Bɛ nwunlin yɩ́ menian'n mmie-mɔ kɛ bɛ 'di like a, bɛ nnwunnzin man bɛ́ sa nɩn anun bɛ ndu man bɛ́ nwʋn efian kɛ bɛ́ mala'n kele'n.
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 Afɩ, Falisifʋɛ'n-mɔ nʋn Zufʋ'n-mɔ kʋalaa, bɛ di bɛ́ nan-mɔ mala sɔ nɩn asʋ kpa. Sɛ bɛ 'ba li like a, bɛ tʋ bɛ́ ahʋnlɩn asɩ bɛ nwunnzin bɛ́ sa nɩn anun kpa bɔkɔɔ.
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Ɛsɛ like mɔ bɛ kɔ to yɩ́ gua nun mɔ bɛ 'ba li'n, sɛ bɛ nwunnzinlin man bɛ́ sa nɩn anun bɛ tuli man bɛ́ nwʋn efian an, bɛ nni man. Bɛ le daba mala dɔʋn mɔ bɛ di sʋ sɛlɛ kpa kɛ kangɔ nʋn bua ɔ nʋn daansɛ'n-mɔ anun enwunnzian.
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 Ɛhɩ a, Falisifʋɛ'n-mɔ nʋn mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ kɔ bisa Zozi kɛ: “Mala mɔ yɛ́ nan-mɔ a hyɩhyɛ a tʋ ɛbɛlɛ'n, nzukɛ ati yɛ̂ wɔ́ menian'n-mɔ nni man sʋ mɔ bɛ le bɛ́ sa nɩn anun efian'n bɛ lɛ didi'n?”
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 Mɔ Zozi tɩlɩ bɛ́ kosuan sɔ'n, yɩ́ nwan: “Apoo mma, ɛmɔ anwʋn ɛjɔlɛ'n mɔ Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ Ezayi hanlɩn yɩ́ daba'n tɩ ananhɔlɛ. Ezayi hɛlɛlɩ yɩ́ kɛ:
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Ɛsʋɛ'n mɔ bɛ sʋ mɩ́n'n tɩ mgban.
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 Zozi nwan: “Ɛmɔ nni man Nyanmɩan mala dɩɛ nɩn asʋ nan kulo menian'n-mɔ dɩɛ nɩn asʋ yɛ̂ ɛmɔ di ɔ.”
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 Ɛsɛ Zozi kɔ han biekun kɔ tʋ sʋ. Yɩ́ nwan: “Ɛmɔ a fa bɛ́ mala dɩɛ'n b'a nunnun Nyanmɩan dɩɛ nɩn abʋsʋ.
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 Ɛhɩ anwʋn, Moyizɩ hanlɩn kɛ: Man wɔ́ nyɩn sɔ́ wɔ́ sɩ nʋn wɔ́ nin. Ɛsɛ ɔ hanlɩn yɩ́ biekun kɛ: Sʋanlan m'ɔ kɔ han ɛjɔlɛ ɛtɛ kɔ tia yɩ́ sɩ nʋn yɩ́ nin'n, sʋanlan sɔ'n, ɔ fata kɛ bɛ kun yɩ́.
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 Nan ɛmɔ dɩɛ, ɛmɔ nwan sɛ sʋanlan kʋn kan kele yɩ́ sɩ nʋn yɩ́ nin kɛ: ‘Like mɔ n ne yɩ́ mɔ n gɔ fa n gɔ bʋka ɛmɔ'n, ɔ tɩ kɔɔban’ (yɩ́ bʋ y'ɔ le kɛ m'an fa m'an hye Nyanmɩan),
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 sʋanlan sɔ'n, ɛmɔ mman man yɩ́ atɩn ɔ nyɔ man like fɩ́ɩ́ kʋ́n mman man yɩ́ sɩ nʋn yɩ́ nin.
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Ɛmɔ yɔ sɔ bɛ nunnun Nyanmɩan mala nɩn abʋsʋ ɛmɔ di bɛ́ dɩɛ'n-mɔ asʋ. Ɛsɛ bɔbɔ ɛmɔ yɔ ninnge dɔʋn mmiekun-mɔ m'ɔ nvata man ɔ.”
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ fɛlɛlɩ meninsʋnman'n yɩ́ nwʋn biekun an, yɩ́ nwan: “Bɛ́ kʋalaa bɛ tíe mɔ mɩɩn kan'n bɛ tɩ́ yɩ́ bʋ.
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 Like fɩ́ɩ́ nnʋn man ɛbɛlɛ m'ɔ kan sʋanlan nʋan, ɔ man efian gua yɩ́ nwʋn ɔ. Nan ɛjɔlɛ ɛtɛ m'ɔ fi yɩ́ nʋan kɔ fite'n yɛ̂ ɔ man efian gua yɩ́ nwʋn ɔ. [
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 M'ɔ sɩ fasie'n, ɔ fá síe kpa!”]
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 M'ɔ hanlɩn sɔ yuelɩ m'ɔ fi bagua nɩn anun ɔ fitelɩ ɔ hɔlɩ awulo'n, yɩ́ menian'n-mɔ kɔ bisa yɩ́ anyɩnndala sɔ'n m'ɔ buli nɩn abʋ.
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 Ɛhɩ a, Zozi kɔ bua bɛ kɛ: “Yɩ́ ti, ɛmɔ kʋsʋ nzɩ man ngɛlɛ ɔ? Ɛmɔ ndɩ man yɩ́ bʋ kɛ like biala mɔ sʋanlan kɔ li'n, ɔ ngʋala man yɩ́ nwʋn efian gua ɔ?
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 Ɔ sanlɩn kɛ like mɔ sʋanlan kɔ li'n, ɔ ngɔ man yɩ́ ahʋnlɩn nɩn anun. Nan ɔ kɔ yɩ́ kunnun yɛ̂ ɔ je gua.” (Ɔ nanndɩ ɛjɔlɛ ɛhɩ asʋ, Zozi kɔ hele bɛ́ kɛ like biala m'ɔ tɩ mɔ bɛ di'n, yɩ́ nwʋn tɩ.)
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 Ɛsɛ yɩ́ nwan: “Nan ɛjɔlɛ ɛtɛ m'ɔ fi sʋanlan ahʋnlɩn nun kɔ fite'n yɛ̂ ɔ gua yɩ́ nwʋn efian ɔ.
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 Afɩ sʋanlan ahʋnlɩn nɩn anun yɛ̂ ajʋnlɩn ɛtɛ'n kʋalaa fi ɔ: satɩlɩfʋɛ ɛyɔlɛ, awue, kodiawu,
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 ajaa ɛtʋan, anyɩnbʋlʋ, ati anun ɛtɛ ɛyɔlɛ, nnaka, basa-basa ɛyɔlɛ, nyunnunngunlan, dunmannzɛcɩɛ, atubɛnwʋn, kʋasɩanzɛmʋn.
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 Ninnge ɛtɛ ɛtɛ ɛhɩ-mɔ kʋalaa m'ɔ fi sʋanlan nun fite'n, bɛ́ yɛ̂ bɛ gua yɩ́ nwʋn efian ɔ.”
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Ɛhɩ anzin, Zozi anʋan y'ɔ le Silifeninsi mân nun. Lɩka m'ɔ juli'n mantan kulo kʋn. Kulo sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Tii. Ɔ ngulo man kɛ bɛ tɩ yɩ́ ngan. Yɩ́ ti, ɔ kɔ hɔ kɔ wʋlʋ awulo kʋn anun. Nan kʋsʋ ɔ'a ngʋala man fɩa.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 Afɩ anɩn balasua kʋn wɔ ɛbɛlɛ, wawɛ ɛtɛ wɔ yɩ́ wa talua nɩn anun. Ɔ kɔ tɩ Zozi angan. Ɔ kɔ a kɔ tʋ Zozi ɔ kɔ tu kɔ tɔ yɩ́ ja nun.
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 Balasua sɔ'n tɩ man Zufʋ. Bɛ wʋlɩ yɩ́ Silifeninsi mân nun. Ɔ tɩ *gɛlɛkɩ. Ɔ kɔ sɛlɛ Zozi kɛ ɔ tú wawɛ ɛtɛ'n m'ɔ wɔ yɩ́ wa talua nɩn anun'n.
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Mɔ bala'n hanlɩn sɔ'n, Zozi kɔ bua yɩ́ kɛ: “Nwʋnndɛ maan mmatʋnman'n-mɔ didi kʋalaaka. Afɩ, ɔ nvata man kɛ bɛ ju mmatʋnman'n-mɔ alɩɛ'n bɛ gua bɛ man njʋa'n-mɔ di ɔ.”
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Zozi hanlɩn sɔ a, balasua'n nwan: “Ɔ tɩ ananhɔlɛ, yɛ́ Mɩn. Nan kʋsʋ mmatʋnman'n-mɔ alɩɛ nɩn abʋ mgbʋkpʋlʋka'n m'ɔ kɔ yɩyɩ kɔ gua tɔbɩlɩ nɩn abʋ'n yɛ̂ njʋa'n-mɔ di ɔ.”
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Mɔ Zozi tɩlɩ yɩ́ mmua sɔ'n, yɩ́ nwan: “Wɔ́ nʋan ɛjɔlɛ nɩn ati, sa kɔ, nan wawɛ ɛtɛ'n fi wɔ́ wa nɩn anun ɔ'a tu.”
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Sakpa kʋsʋ, balasua'n fi ɛbɛlɛ ɔ 'kɔ a ju a, yɩ́ wa'n la mgba nɩn asʋ, wawɛ ɛtɛ'n fi yɩ́ nun a tu.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 Ɛhɩ anzin, Zozi fi kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Tii nɩn afan ɔ kɔ sɩn Sidʋn kulo nɩn afan, ɔ kɔ sa kɔ a Galile asue nɩn anʋan. Mɔ ɔ 'sa ba'n, ɔ kpɛlɩ nun mân'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Kulo Bulu nɩn anun.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Ɛbɛlɛ, bɛ kɔ fa amunlefʋɛ anzʋtiliwa kʋn bɛ kɔ bɛlɛ yɩ́ kɛ ɔ fá yɩ́ sa fúa yɩ́ nwʋn maan ɔ tɩ́ akpɔlɛ.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Ɛhɩ a, Zozi kɔ fa wuluwafʋɛ'n bagua nɩn anun ɛbɛlɛ, ɔ nʋn yɩ́ kɔ hɔ ahanmɩan. Bɛ juli ɛlɔ a, ɔ kɔ fa yɩ́ sa mɛsɩka'n kɔ wula amunlefʋɛ nɩn anzʋ'n-mɔ anun kɔ yɩ. Ɛsɛ ɔ kɔ fa yɩ́ nʋan ngɛsɛlɛ'n bie kɔ han amunlefʋɛ'n tofeleman'n.
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 M'ɔ yɔlɩ ɛhɩ kʋalaa yuelɩ'n, ɔ kɔ tʋ yɩ́ ti anwunno ɔ kɔ gua ɛnwʋnmɩan asɩ. Yɩ́ nwan: “Ɛfata!” Yɩ́ bʋ y'ɔ le kɛ tike!
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Ɛbɛlɛ ala, yɩ́ nzʋ'n-mɔ kɔ tike tike, yɩ́ tofeleman'n kɔ nyannjɩ, ɔ kɔ jʋjɔ yuein-yuein.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Mɔ Zozi yɔlɩ asinbɛnwʋn like sɔ'n yuelɩ'n, ɔ kɔ totua bɛ́ kɛ nán bɛ kan ɛjɔlɛ sɔ'n bɛ kele sʋanlan fɩ́ɩ́. Ɔ 'totua bɛ́ a, anɩn bɛ lɛ kan bɛ kɔ.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Ɛjɔlɛ'n sinlin menian'n-mɔ anwʋn kpa. Bɛ́ nwan: “Like biala m'ɔ kɔ yɔ'n, ɔ yɔ yɩ́ kanlanman kpa! Ɔ man bɛ́ mɔ bɛ́ nzʋ a ti'n tɩ ɛjɔlɛ! Bɛ́ mɔ b'a tɔ amunle'n, ɔ man bɛ jʋjɔ!”
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.