Marcos 7

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ɛhɩ, Falisifʋɛ mmie-mɔ nʋn mala nɩn asʋ mgbain mmie-mɔ fi Zoluzalɛmʋn bɛ walɩ yialɩ Zozi anwʋn ɛbɛlɛ.
1 E ajuntaram-se a ele os fariseus, e alguns dos escribas que tinham vindo de Jerusalém.
2 Bɛ nwunlin yɩ́ menian'n mmie-mɔ kɛ bɛ 'di like a, bɛ nnwunnzin man bɛ́ sa nɩn anun bɛ ndu man bɛ́ nwʋn efian kɛ bɛ́ mala'n kele'n.
2 E, vendo que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar, os repreendiam.
3 Afɩ, Falisifʋɛ'n-mɔ nʋn Zufʋ'n-mɔ kʋalaa, bɛ di bɛ́ nan-mɔ mala sɔ nɩn asʋ kpa. Sɛ bɛ 'ba li like a, bɛ tʋ bɛ́ ahʋnlɩn asɩ bɛ nwunnzin bɛ́ sa nɩn anun kpa bɔkɔɔ.
3 Porque os fariseus, e todos os judeus, conservando a tradição dos antigos, não comem sem lavar as mãos muitas vezes;
4 Ɛsɛ like mɔ bɛ kɔ to yɩ́ gua nun mɔ bɛ 'ba li'n, sɛ bɛ nwunnzinlin man bɛ́ sa nɩn anun bɛ tuli man bɛ́ nwʋn efian an, bɛ nni man. Bɛ le daba mala dɔʋn mɔ bɛ di sʋ sɛlɛ kpa kɛ kangɔ nʋn bua ɔ nʋn daansɛ'n-mɔ anun enwunnzian.
4 E, quando voltam do mercado, se não se lavarem, não comem. E muitas outras coisas há que receberam para observar, como lavar os copos, e os jarros, e os vasos de metal e as camas.
5 Ɛhɩ a, Falisifʋɛ'n-mɔ nʋn mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ kɔ bisa Zozi kɛ: “Mala mɔ yɛ́ nan-mɔ a hyɩhyɛ a tʋ ɛbɛlɛ'n, nzukɛ ati yɛ̂ wɔ́ menian'n-mɔ nni man sʋ mɔ bɛ le bɛ́ sa nɩn anun efian'n bɛ lɛ didi'n?”
5 Depois perguntaram-lhe os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos por lavar?
6 Mɔ Zozi tɩlɩ bɛ́ kosuan sɔ'n, yɩ́ nwan: “Apoo mma, ɛmɔ anwʋn ɛjɔlɛ'n mɔ Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ Ezayi hanlɩn yɩ́ daba'n tɩ ananhɔlɛ. Ezayi hɛlɛlɩ yɩ́ kɛ:
6 E ele, respondendo, disse-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito:Este povo honra-me com os lábios,Mas o seu coração está longe de mim;
7 Ɛsʋɛ'n mɔ bɛ sʋ mɩ́n'n tɩ mgban.
7 Em vão, porém, me honram,Ensinando doutrinas que são mandamentos de homens.
8 Zozi nwan: “Ɛmɔ nni man Nyanmɩan mala dɩɛ nɩn asʋ nan kulo menian'n-mɔ dɩɛ nɩn asʋ yɛ̂ ɛmɔ di ɔ.”
8 Porque, deixando o mandamento de Deus, retendes a tradição dos homens; como o lavar dos jarros e dos copos; e fazeis muitas outras coisas semelhantes a estas.
9 Ɛsɛ Zozi kɔ han biekun kɔ tʋ sʋ. Yɩ́ nwan: “Ɛmɔ a fa bɛ́ mala dɩɛ'n b'a nunnun Nyanmɩan dɩɛ nɩn abʋsʋ.
9 E dizia-lhes: Bem invalidais o mandamento de Deus para guardardes a vossa tradição.
10 Ɛhɩ anwʋn, Moyizɩ hanlɩn kɛ: Man wɔ́ nyɩn sɔ́ wɔ́ sɩ nʋn wɔ́ nin. Ɛsɛ ɔ hanlɩn yɩ́ biekun kɛ: Sʋanlan m'ɔ kɔ han ɛjɔlɛ ɛtɛ kɔ tia yɩ́ sɩ nʋn yɩ́ nin'n, sʋanlan sɔ'n, ɔ fata kɛ bɛ kun yɩ́.
10 Porque Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e quem maldisser, ou o pai ou a mãe, certamente morrerá.
11 Nan ɛmɔ dɩɛ, ɛmɔ nwan sɛ sʋanlan kʋn kan kele yɩ́ sɩ nʋn yɩ́ nin kɛ: ‘Like mɔ n ne yɩ́ mɔ n gɔ fa n gɔ bʋka ɛmɔ'n, ɔ tɩ kɔɔban’ (yɩ́ bʋ y'ɔ le kɛ m'an fa m'an hye Nyanmɩan),
11 Vós, porém, dizeis: Se um homem disser ao pai ou à mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor;
12 sʋanlan sɔ'n, ɛmɔ mman man yɩ́ atɩn ɔ nyɔ man like fɩ́ɩ́ kʋ́n mman man yɩ́ sɩ nʋn yɩ́ nin.
12 Nada mais lhe deixais fazer por seu pai ou por sua mãe,
13 Ɛmɔ yɔ sɔ bɛ nunnun Nyanmɩan mala nɩn abʋsʋ ɛmɔ di bɛ́ dɩɛ'n-mɔ asʋ. Ɛsɛ bɔbɔ ɛmɔ yɔ ninnge dɔʋn mmiekun-mɔ m'ɔ nvata man ɔ.”
13 Invalidando assim a palavra de Deus pela vossa tradição, que vós ordenastes. E muitas coisas fazeis semelhantes a estas.
14 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ fɛlɛlɩ meninsʋnman'n yɩ́ nwʋn biekun an, yɩ́ nwan: “Bɛ́ kʋalaa bɛ tíe mɔ mɩɩn kan'n bɛ tɩ́ yɩ́ bʋ.
14 E, chamando outra vez a multidão, disse-lhes: Ouvi-me vós, todos, e compreendei.
15 Like fɩ́ɩ́ nnʋn man ɛbɛlɛ m'ɔ kan sʋanlan nʋan, ɔ man efian gua yɩ́ nwʋn ɔ. Nan ɛjɔlɛ ɛtɛ m'ɔ fi yɩ́ nʋan kɔ fite'n yɛ̂ ɔ man efian gua yɩ́ nwʋn ɔ. [
15 Nada há, fora do homem, que, entrando nele, o possa contaminar; mas o que sai dele isso é que contamina o homem.
16 M'ɔ sɩ fasie'n, ɔ fá síe kpa!”]
16 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
17 M'ɔ hanlɩn sɔ yuelɩ m'ɔ fi bagua nɩn anun ɔ fitelɩ ɔ hɔlɩ awulo'n, yɩ́ menian'n-mɔ kɔ bisa yɩ́ anyɩnndala sɔ'n m'ɔ buli nɩn abʋ.
17 Depois, quando deixou a multidão, e entrou em casa, os seus discípulos o interrogavam acerca desta parábola.
18 Ɛhɩ a, Zozi kɔ bua bɛ kɛ: “Yɩ́ ti, ɛmɔ kʋsʋ nzɩ man ngɛlɛ ɔ? Ɛmɔ ndɩ man yɩ́ bʋ kɛ like biala mɔ sʋanlan kɔ li'n, ɔ ngʋala man yɩ́ nwʋn efian gua ɔ?
18 E ele disse-lhes: Assim também vós estais sem entendimento? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,
19 Ɔ sanlɩn kɛ like mɔ sʋanlan kɔ li'n, ɔ ngɔ man yɩ́ ahʋnlɩn nɩn anun. Nan ɔ kɔ yɩ́ kunnun yɛ̂ ɔ je gua.” (Ɔ nanndɩ ɛjɔlɛ ɛhɩ asʋ, Zozi kɔ hele bɛ́ kɛ like biala m'ɔ tɩ mɔ bɛ di'n, yɩ́ nwʋn tɩ.)
19 Porque não entra no seu coração, mas no ventre, e é lançado fora, ficando puras todas as comidas?
20 Ɛsɛ yɩ́ nwan: “Nan ɛjɔlɛ ɛtɛ m'ɔ fi sʋanlan ahʋnlɩn nun kɔ fite'n yɛ̂ ɔ gua yɩ́ nwʋn efian ɔ.
20 E dizia: O que sai do homem isso contamina o homem.
21 Afɩ sʋanlan ahʋnlɩn nɩn anun yɛ̂ ajʋnlɩn ɛtɛ'n kʋalaa fi ɔ: satɩlɩfʋɛ ɛyɔlɛ, awue, kodiawu,
21 Porque do interior do coração dos homens saem os maus pensamentos, os adultérios, as fornicações, os homicídios,
22 ajaa ɛtʋan, anyɩnbʋlʋ, ati anun ɛtɛ ɛyɔlɛ, nnaka, basa-basa ɛyɔlɛ, nyunnunngunlan, dunmannzɛcɩɛ, atubɛnwʋn, kʋasɩanzɛmʋn.
22 Os furtos, a avareza, as maldades, o engano, a dissolução, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a loucura.
23 Ninnge ɛtɛ ɛtɛ ɛhɩ-mɔ kʋalaa m'ɔ fi sʋanlan nun fite'n, bɛ́ yɛ̂ bɛ gua yɩ́ nwʋn efian ɔ.”
23 Todos estes males procedem de dentro e contaminam o homem.
24 Ɛhɩ anzin, Zozi anʋan y'ɔ le Silifeninsi mân nun. Lɩka m'ɔ juli'n mantan kulo kʋn. Kulo sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Tii. Ɔ ngulo man kɛ bɛ tɩ yɩ́ ngan. Yɩ́ ti, ɔ kɔ hɔ kɔ wʋlʋ awulo kʋn anun. Nan kʋsʋ ɔ'a ngʋala man fɩa.
24 E, levantando-se dali, foi para os termos de Tiro e de Sidom. E, entrando numa casa, não queria que alguém o soubesse, mas não pôde esconder-se;
25 Afɩ anɩn balasua kʋn wɔ ɛbɛlɛ, wawɛ ɛtɛ wɔ yɩ́ wa talua nɩn anun. Ɔ kɔ tɩ Zozi angan. Ɔ kɔ a kɔ tʋ Zozi ɔ kɔ tu kɔ tɔ yɩ́ ja nun.
25 Porque uma mulher, cuja filha tinha um espírito imundo, ouvindo falar dele, foi e lançou-se aos seus pés.
26 Balasua sɔ'n tɩ man Zufʋ. Bɛ wʋlɩ yɩ́ Silifeninsi mân nun. Ɔ tɩ *gɛlɛkɩ. Ɔ kɔ sɛlɛ Zozi kɛ ɔ tú wawɛ ɛtɛ'n m'ɔ wɔ yɩ́ wa talua nɩn anun'n.
26 E esta mulher era grega, siro-fenícia de nação, e rogava-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Mɔ bala'n hanlɩn sɔ'n, Zozi kɔ bua yɩ́ kɛ: “Nwʋnndɛ maan mmatʋnman'n-mɔ didi kʋalaaka. Afɩ, ɔ nvata man kɛ bɛ ju mmatʋnman'n-mɔ alɩɛ'n bɛ gua bɛ man njʋa'n-mɔ di ɔ.”
27 Mas Jesus disse-lhe: Deixa primeiro saciar os filhos; porque não convém tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
28 Zozi hanlɩn sɔ a, balasua'n nwan: “Ɔ tɩ ananhɔlɛ, yɛ́ Mɩn. Nan kʋsʋ mmatʋnman'n-mɔ alɩɛ nɩn abʋ mgbʋkpʋlʋka'n m'ɔ kɔ yɩyɩ kɔ gua tɔbɩlɩ nɩn abʋ'n yɛ̂ njʋa'n-mɔ di ɔ.”
28 Ela, porém, respondeu, e disse-lhe: Sim, Senhor; mas também os cachorrinhos comem, debaixo da mesa, as migalhas dos filhos.
29 Mɔ Zozi tɩlɩ yɩ́ mmua sɔ'n, yɩ́ nwan: “Wɔ́ nʋan ɛjɔlɛ nɩn ati, sa kɔ, nan wawɛ ɛtɛ'n fi wɔ́ wa nɩn anun ɔ'a tu.”
29 Então ele disse-lhe: Por essa palavra, vai; o demônio já saiu de tua filha.
30 Sakpa kʋsʋ, balasua'n fi ɛbɛlɛ ɔ 'kɔ a ju a, yɩ́ wa'n la mgba nɩn asʋ, wawɛ ɛtɛ'n fi yɩ́ nun a tu.
30 E, indo ela para sua casa, achou a filha deitada sobre a cama, e que o demônio já tinha saído.
31 Ɛhɩ anzin, Zozi fi kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Tii nɩn afan ɔ kɔ sɩn Sidʋn kulo nɩn afan, ɔ kɔ sa kɔ a Galile asue nɩn anʋan. Mɔ ɔ 'sa ba'n, ɔ kpɛlɩ nun mân'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Kulo Bulu nɩn anun.
31 E ele, tornando a sair dos termos de Tiro e de Sidom, foi até ao mar da Galiléia, pelos confins de Decápolis.
32 Ɛbɛlɛ, bɛ kɔ fa amunlefʋɛ anzʋtiliwa kʋn bɛ kɔ bɛlɛ yɩ́ kɛ ɔ fá yɩ́ sa fúa yɩ́ nwʋn maan ɔ tɩ́ akpɔlɛ.
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava dificilmente; e rogaram-lhe que pusesse a mão sobre ele.
33 Ɛhɩ a, Zozi kɔ fa wuluwafʋɛ'n bagua nɩn anun ɛbɛlɛ, ɔ nʋn yɩ́ kɔ hɔ ahanmɩan. Bɛ juli ɛlɔ a, ɔ kɔ fa yɩ́ sa mɛsɩka'n kɔ wula amunlefʋɛ nɩn anzʋ'n-mɔ anun kɔ yɩ. Ɛsɛ ɔ kɔ fa yɩ́ nʋan ngɛsɛlɛ'n bie kɔ han amunlefʋɛ'n tofeleman'n.
33 E, tirando-o à parte, de entre a multidão, pôs-lhe os dedos nos ouvidos; e, cuspindo, tocou-lhe na língua.
34 M'ɔ yɔlɩ ɛhɩ kʋalaa yuelɩ'n, ɔ kɔ tʋ yɩ́ ti anwunno ɔ kɔ gua ɛnwʋnmɩan asɩ. Yɩ́ nwan: “Ɛfata!” Yɩ́ bʋ y'ɔ le kɛ tike!
34 E, levantando os olhos ao céu, suspirou, e disse: Efatá; isto é, Abre-te.
35 Ɛbɛlɛ ala, yɩ́ nzʋ'n-mɔ kɔ tike tike, yɩ́ tofeleman'n kɔ nyannjɩ, ɔ kɔ jʋjɔ yuein-yuein.
35 E logo se abriram os seus ouvidos, e a prisão da língua se desfez, e falava perfeitamente.
36 Mɔ Zozi yɔlɩ asinbɛnwʋn like sɔ'n yuelɩ'n, ɔ kɔ totua bɛ́ kɛ nán bɛ kan ɛjɔlɛ sɔ'n bɛ kele sʋanlan fɩ́ɩ́. Ɔ 'totua bɛ́ a, anɩn bɛ lɛ kan bɛ kɔ.
36 E ordenou-lhes que a ninguém o dissessem; mas, quanto mais lhos proibia, tanto mais o divulgavam.
37 Ɛjɔlɛ'n sinlin menian'n-mɔ anwʋn kpa. Bɛ́ nwan: “Like biala m'ɔ kɔ yɔ'n, ɔ yɔ yɩ́ kanlanman kpa! Ɔ man bɛ́ mɔ bɛ́ nzʋ a ti'n tɩ ɛjɔlɛ! Bɛ́ mɔ b'a tɔ amunle'n, ɔ man bɛ jʋjɔ!”
37 E, admirando-se sobremaneira, diziam: Tudo faz bem; faz ouvir os surdos e falar os mudos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.