Marcos 6
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NVI
1 Ɛhɩ anzin, Zozi fi ɛbɛlɛ yɩ́ nʋan y'ɔ le yɩ́ kulo Nazalɛtɩ. Mɔ ɔ 'kɔ'n, yɩ́ menian'n-mɔ nʋn yɩ́ yɛ̂ bɛ hɔlɩ ɔ.
1 Jesus saiu dali e foi para a sua cidade, acompanhado dos seus discípulos.
2 Mɔ ɛnwʋnmɩan ele cɩan'n juli'n, Zozi hɔlɩ Zufʋ'n-mɔ asɔnɩn sua nɩn anun ɔ hanlɩn Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n ɔ helelɩ bɛ́. Anɩn menian dɔʋn wɔ sua nɩn anun. Ɛjɔlɛ mɔ Zozi hanlɩn mɔ bɛ tɩlɩ'n sinlin bɛ́ nwʋn. Bɛ kɔ bisa bisa bɛ́ nwʋn kɛ: “Nan ɔ nʋn ɛhɩ fi nin? Ninhan yɛ̂ ɔ nyanlɩn yɩ́ ngɛlɛ ɛhɩ ɔ? Ɔ yɔ sɛ mɔ ɔ yɔ asinbɛnwʋn ninnge sʋa ɔ?
2 Quando chegou o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam ficavam admirados. "De onde lhe vêm estas coisas? ", perguntavam eles. "Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E estes milagres que ele faz?
3 Nán Mali awa'n m'ɔ di tabʋa junman nɩn ɔ? Nán yɩ́ nianman-mɔ y'ɔ le Zʋakɩ nʋn Zozʋ, nʋn Zudɩ nʋn Simʋn ɔ? Nán yɩ́ nianman mmala'n-mɔ yɛ̂ bɛ wɔ yɛ́ afian ɛwa nɩn ɔ?” Zozi ɛsɩɛ mɔ bɛ sɩ yɩ́ nɩn ati, b'a nne man yɩ́ b'a nni man.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Não estão aqui conosco as suas irmãs? " E ficavam escandalizados por causa dele.
4 Mɔ Zozi nwunlin yɩ́ sɔ'n, yɩ́ nwan: “Bɛ bu Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ biala sʋanlan lɩka kʋalaa. Nan yɩ́ muonun yɩ́ kulo nɩn asʋ menian'n-mɔ nʋn yɩ́ nvilie'n-mɔ yɛ̂ bɛ mmu man yɩ́ sʋanlan ɔ.”
4 Jesus lhes disse: "Só em sua própria terra, entre seus parentes e em sua própria casa, é que um profeta não tem honra".
5 Kɛ ɔ yɔlɩ sɔ'n, Zozi a ngʋala man asinbɛnwʋn like fɩ́ɩ́ yɔ wɔ ɛbɛlɛ. Nwuluwafʋɛ ngʋkʋn ngʋkʋn ala yɛ̂ ɔ falɩ yɩ́ sa'n ɔ fualɩ bɛ́ nwʋn maan bɛ tɩlɩ akpɔlɛ ɔ.
5 E não pôde fazer ali nenhum milagre, exceto impor as mãos sobre alguns doentes e curá-los.
6 Ɔ sinlin Zozi anwʋn kɛ yɩ́ kulo nɩn asʋ menian'n-mɔ nne yɩ́ bɛ nni man.
6 E ficou admirado com a incredulidade deles. Então Jesus passou a percorrer os povoados, ensinando.
7 Yɩ́ nzin, ɔ kɔ fɛlɛ yɩ́ menian bulu nʋn nnyuan'n ɔ kɔ sʋan bɛ́ nnyuan nnyuan. Ɔ kɔ man bɛ́ tunmin kɛ bɛ fá bɛ tú wawɛ ɛtɛ'n-mɔ.
7 Chamando os Doze para junto de si, enviou-os de dois em dois e deu-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Mɔ bɛ 'ba hɔ'n, yɩ́ nwan: “Kɛ ɛmɔ lɛ kɔ'n, nán bɛ fa like fɩ́ɩ́ bɛ sa bɛ́ nwʋn. Nán bɛ fa kpaʋn, nán bɛ fa bɔ́lɛ, nán bɛ fa esika bɛ sa bɛ́ nwʋn. Nan ɛmɔ fá bɛ́ kpɔman nɩn ala bɛ tíla.
8 Estas foram as suas instruções: "Não levem nada pelo caminho, a não ser um bordão. Não levem pão, nem saco de viagem, nem dinheiro em seus cintos;
9 Ɛmɔ wúla mgbabʋa, nan kʋsʋ nán bɛ wula taladɩɛ nnyuan.”
9 calcem sandálias, mas não levem túnica extra;
10 Ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ biekun kɛ: “Kulo biala mɔ ɛmɔ kɔ hɔ sʋ'n, awulo mɔ bɛ kɔ sike ɛmɔ nun'n, ɛmɔ tánlan nun ɛbɛlɛ dede maan ɔ jú ɛmɔ ɛhɔlɛ cɩan.
10 sempre que entrarem numa casa, fiquem ali até partirem;
11 Kulo biala mɔ ɛmɔ kɔ ju sʋ, mɔ bɛ ngulo man kɛ bɛ sike ɛmɔ anaan bɛ tie ɛmɔ ɛjɔlɛ'n, ɛmɔ wʋ́sʋ bɛ́ ja nɩn abʋ anyʋan'n bɛ gúa ɛbɛlɛ bɛ hɔ́. Ɔ tɩ adanzɩɛ elie kɛ bɛ ngʋala man ɛmɔ sʋnmʋɛ bɔ.”
11 e, se algum povoado não os receber nem os ouvir, sacudam a poeira dos seus pés quando saírem de lá, como testemunho contra eles".
12 Ɛhɩ, Zozi menian bulu nʋn nnyuan'n hɔlɩ bɔlɩ Ɛjɔlɛkpa'n bɛ helelɩ menian'n-mɔ kɛ bɛ káci bɛ́ abalabɔ'n nán bɛ fá bɛ́ nwʋn bɛ mán Nyanmɩan.
12 Eles saíram e pregaram ao povo que se arrependesse.
13 Bɛ fʋanlɩn wawɛ ɛtɛ dɔʋn. Bɛ manlɩn nwuluwafʋɛ dɔʋn tɩlɩ akpɔlɛ. Abɛlɛ mɔ bɛ 'ba maan bɛ tɩ akpɔlɛ'n, bɛ di mʋa bɛ kpʋkpa bɛ́ *olivʋ ngɔ kʋalaaka.
13 Expulsavam muitos demônios, ungiam muitos doentes com óleo e os curavam.
14 Ɛhɩ, Zozi dunman'n hɔlɩ mʋa. Tɛmʋn sɔ'n, anɩn Elɔdɩ tɩ Galile mân nɩn asʋ belemgbin. Ɔ kɔ tɩ Zozi angan. Menian'n mmie-mɔ nwan: “Zʋan Batisi m'ɔ wuli'n yɛ̂ ɔ'a hɩn nɩn ɔ. Yɩ́ ti yɛ̂ ɔ man ɔ kʋala ɔ yɔ asinbɛnwʋn ninnge sʋa nɩn ɔ.”
14 O rei Herodes ouviu falar dessas coisas, pois o nome de Jesus havia se tornado bem conhecido. Algumas pessoas estavam dizendo: "João Batista ressuscitou dos mortos! Por isso estão operando nele poderes miraculosos".
15 Mmie-mɔ kʋsʋ nwan: “Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Eli'n, yɩ́ ɔ.” Mmiekun-mɔ kʋsʋ nwan: “Nán sʋanlan ngacile ɔ, nan ɔ tɩ Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ kɛ daba dɩɛ'n-mɔ ala.”
15 Outros diziam: "Ele é Elias". E ainda outros afirmavam: "Ele é um profeta, como um dos antigos profetas".
16 Nan mɔ belemgbin Elɔdɩ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, yɩ́ nwan: “Zʋan Batisi mɔ m man bɛ kpɛlɩ yɩ́ ti'n, yɩ́ dein yɛ̂ ɔ'a hɩn nɩn ɔ.”
16 Mas quando Herodes ouviu essas coisas, disse: "João, o homem a quem decapitei, ressuscitou dos mortos! "
17 Afɩ belemgbin Elɔdɩ muonun man bɛ hyɩlɩ Zʋan bɛ tʋlɩ yɩ́ fiadɩ Elodiadɩ dunman nun. Elodiadɩ tɩ Elɔdɩ anianman belenzua'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Filipʋ nɩn ayɩ. Elɔdɩ kɔ tʋa yɩ́ kɔ le ɔ kɔ ja.
17 Pois o próprio Herodes tinha dado ordens para que prendessem João, o amarrassem e o colocassem na prisão, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, com a qual se casara.
18 Nan mɔ Zʋan nwunlin yɩ́ sɔ'n, ɔ kɔ han kɔ hele Elɔdɩ kɛ: “Nannan, Nyanmɩan mala'n mman man wɔ́ atɩn kɛ ɛ fá wɔ́ nianman nɩn ayɩ'n já.”
18 Porquanto João dizia a Herodes: "Não te é permitido viver com a mulher do teu irmão".
19 Zʋan ɛjɔlɛ sɔ'n ngɔ yɔ Elodiadɩ fɛ fɩ́ɩ́. Ɔ kɔ fa Zʋan anwʋn ɛkpɔ. Ɔ kulo kɛ ɔ man bɛ kun Zʋan, kʋsʋ Elɔdɩ dunman nun, ɔ nnwun man kɛ ɔ kpɩn yɔ ɔ.
19 Assim, Herodias o odiava e queria matá-lo. Mas não podia fazê-lo,
20 Afɩ Elɔdɩ fɛlɩ Zʋan kpa. Ɔ sɩ kɛ Zʋan tɩ sɛsɛfʋɛ ɛsɛ ɔ tɩ anwʋntɩɛ sʋanlan. Ɔ nɩan Zʋan asʋ. Mɛlɛ mɔ Zʋan hanlɩn ɛjɔlɛ'n m'ɔ tɩlɩ'n, ɛjɔlɛ sɔ'n jɩjɩlɩ yɩ́ kpa. Kʋsʋ afɩ, ɔ le fɛ elie ɔ tie ɛjɔlɛ'n mɔ Zʋan kan'n.
20 porque Herodes temia a João e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo; e quando o ouvia, ficava perplexo. Mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Yɩ́ sɔ ɛhɩ anun, bɛ wɔ ɛbɛlɛ dede cɩan kʋn, Elɔdɩ awɔlɛ cɩan nɩn anwʋn fɛtɩ mɔ bɛ di yɩ́ afʋɛ nʋan'n kɔ ju. Anɩn afɩ sian'n Elodiadɩ a nyan Zʋan anwʋn atɩn. Mɔ cɩan sɔ'n juli'n, Elɔdɩ kɔ tʋ tɔbɩlɩ kɔ yia yɩ́ abɩlɩba mgbili mgbili'n-mɔ ɔ nʋn yɩ́ nzalafʋ mgbain'n-mɔ ɔ nʋn Galile mân nɩn anun mgbain'n-mɔ yɩ́ awulo ɛbɛlɛ.
21 Finalmente chegou uma ocasião oportuna. No seu aniversário, Herodes ofereceu um banquete aos seus líderes mais importantes, aos comandantes militares e às principais personalidades da Galiléia.
22 Tɛmʋn mɔ Elɔdɩ nʋn yɩ́ mgbain'n-mɔ gua tɔbɩlɩ nɩn anwʋn bɛ 'didi'n, Elodiadɩ awa balasua'n kɔ wʋlʋ lɩka mɔ bɛ gua'n, ɔ kɔ si abile maan ɔ kɔ yɔ bɛ́ kʋalaa bɛ́ ɛnyɩnmɩn. Elɔdɩ kɔ jasʋ, yɩ́ nwan: “Mɩ́n wa, nyanmɩnsɛmʋn, wɔ́ abile nɩn a yɔ mɩ́n ɛnyɩnmɩn sʋnman. Yɩ́ ti, like biala mɔ ɛ kulo'n, bisa maan n vá m mán wɔ́.”
22 Quando a filha de Herodias entrou e dançou, agradou a Herodes e aos convidados. O rei disse à jovem: "Peça-me qualquer coisa que você quiser, e eu lhe darei".
23 Ɔ kɔ han ndâ kɔ tʋ sʋ kɛ: “Mɩn kan ɛwa kɛ sɛ mɩ́n belemgbin mân'n muonun ebue yɛ̂ ɛ kulo a, mɩn 'fa mɩn man wɔ́.”
23 E prometeu-lhe sob juramento: "Seja o que for que me pedir, eu lhe darei, até a metade do meu reino".
24 Ɛhɩ a, talua'n kɔ fite kɔ hɔ kɔ tʋ yɩ́ nin. Yɩ́ nwan: “Ayia, mɩ́n sɩ nwan abile'n mɔ m'an si nɩn a yɔ yɩ́ ɛnyɩnmɩn. Ɔ'a han ndâ kɛ like biala mɔ mɩn 'kpʋnndɛ'n, ɔ 'fa man mɩ́n. Yɩ́ ti, nzu yɛ̂ n né ɔ?”
24 Ela saiu e disse à sua mãe: "Que pedirei? " "A cabeça de João Batista", respondeu ela.
25 Yɩ́ nin anʋan ngɔ tɔ man bɔbɔ, ndɛ-ndɛ talua'n kɔ hɔ kɔ tʋ yɩ́ sɩ, yɩ́ nwan: “Baba, mɩn kulo kɛ ɛ fa Zʋan Batisi ati'n tʋ apawa nun man mɩ́n kɩkaala.”
25 Imediatamente a jovem apressou-se em apresentar-se ao rei com o pedido: "Desejo que me dês agora mesmo a cabeça de João Batista num prato".
26 Mɔ Elɔdɩ tɩlɩ yɩ́ sɔ'n, yɩ́ lʋa kɔ bɔ yɩ́ nwʋn kpa. Nan kʋsʋ ndâ'n m'ɔ hanlɩn wɔ yɩ́ mgbain'n-mɔ anyunnun ɛbɛlɛ nɩn ati, ɔ ngɔ hʋala man yɩ́ nʋan kaci.
26 O rei ficou muito aflito, mas por causa do seu juramento e dos convidados, não quis negar o pedido à jovem.
27 Ɛbɛlɛ ala, ɔ kɔ sʋan yɩ́ nzalafʋ'n-mɔ nunhan kʋn kɛ ɔ hɔ́ fiadɩ sua nɩn anun ɛlɔ, ɔ hɔ́ kpɛ́ Zʋan Batisi ati'n ɔ fá bɛ́lɛ yɩ́.
27 Assim enviou imediatamente um carrasco com ordens para trazer a cabeça de João. O homem foi, decapitou João na prisão
28 Nzalafʋ'n kɔ hɔ fiadɩ sua nɩn anun. Ɔ kɔ hɔ kɔ kpɛ Zʋan ati'n ɔ kɔ tʋ yɩ́ apawa nun ɔ kɔ bɛlɛ talua'n. Talua'n kɔ le, ɔ kɔ fa kɔ hɔ kɔ man yɩ́ nin.
28 e trouxe sua cabeça num prato. Ele a entregou à jovem, e esta a deu à sua mãe.
29 Mɔ Zʋan menian'n-mɔ tɩlɩ yɩ́ sɔ'n, bɛ walɩ falɩ yɩ́ fuin'n bɛ hɔlɩ sielɩ yɩ́.
29 Tendo ouvido isso, os discípulos de João vieram, levaram o seu corpo e o colocaram num túmulo.
30 Ɛhɩ, Zozi menian bulu nʋn nnyuan'n m'ɔ sʋanlɩn bɛ́ Galile mân nɩn anun'n hɔlɩ walɩ, bɛ kɔ yia Zozi anwʋn ɛbɛlɛ. Mɔ bɛ yɔlɩ o, mɔ bɛ hehelelɩ o, bɛ kɔ bɔ yɩ́ kʋalaa anun amannɩɛ bɛ kɔ hele yɩ́.
30 Os apóstolos reuniram-se a Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Menian'n-mɔ mɔ bɛ ba Zozi anwʋn'n sʋnlɩn sʋnman. Mmie-mɔ lɛ ba, anɩn mmie-mɔ lɛ kɔ. Ɔ man Zozi nʋn yɩ́ mmɔfʋɛ'n-mɔ nnyan man alaje bɔbɔ mɔ bɛ fa bɛ di like ɔ. Ɛhɩ ati, Zozi kɔ han kɔ hele yɩ́ menian'n-mɔ kɛ: “Ɛmɔ mán yɛ tɩ́ yɛ́ nwʋn yɛ hɔ́ ahanmɩan, nán ɛmɔ lé bɛ́ ɛnwʋnmɩan kaan.”
31 Havia muita gente indo e vindo, a ponto de eles não terem tempo para comer. Jesus lhes disse: "Venham comigo para um lugar deserto e descansem um pouco".
32 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, bɛ kɔ hɔ kɔ fʋ ɛlɛɛ kʋn anun, bɛ kɔ hɔ ahanmɩan, lɩka mɔ sʋanlan fɩ́ɩ́ nnʋn man'n.
32 Assim, eles se afastaram num barco para um lugar deserto.
33 Mɔ bɛ 'kɔ'n, menian dɔʋn kpa nwunlin bɛ́. Bɛ kɔ fa asɩ atɩn dɩɛ'n. Bɛ fi kulo'n-mɔ kʋalaa asʋ bɛ le ɛnwanndie. Bɛ kɔ li mʋa lɩka mɔ Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ tʋlɩ bɛ́ ti'n.
33 Mas muitos dos que os viram retirar-se, tendo-os reconhecido, correram a pé de todas as cidades e chegaram lá antes deles.
34 Mɔ Zozi fi ɛlɛɛ nɩn anun 'ju'n, ɔ kɔ nwun menian dɔʋn kpa ɛbɛlɛ. Bɛ́ nwʋn kɔ yɔ yɩ́ anwunnvoe. Afɩ bɛ tɩ kɛ mmʋa mɔ bɛ le man ɛnɩanfʋɛ ɔ. Ɛbɛlɛ ala, ɔ kɔ hehele bɛ́ ninnge dɔʋn.
34 Quando Jesus saiu do barco e viu uma grande multidão, teve compaixão deles, porque eram como ovelhas sem pastor. Então começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Mɔ alɩ́ɛ'n yɔlɩ bie'n, yɩ́ menian'n-mɔ kɔ kpunnge yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ, bɛ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn, alɩ́ɛ'n lɛ yɔ, ɛsɛ lɩka mɔ yɛ wɔ'n kʋsʋ tɩ yɩ́ nwʋn.
35 Já era tarde e, por isso, os seus discípulos aproximaram-se dele e disseram: "Este é um lugar deserto, e já é tarde.
36 Yɩ́ ti, yaci bɛ́ nun maan bɛ hɔ́ nanmue'n-mɔ nʋn kulo'n-mɔ mɔ bɛ mantan mantan ɛwa'n-mɔ asʋ bɛ hɔ́ kpʋ́nndɛ like bɛ tó bɛ lí.”
36 Manda embora o povo para que possa ir aos campos e povoados vizinhos comprar algo para comer".
37 Mɔ bɛ hanlɩn ɛjɔlɛ sɔ'n, Zozi nwan: “Ɛmɔ muonun mán bɛ́ like lí.”
37 Ele, porém, respondeu: "Dêem-lhes vocês algo para comer". Eles lhe disseram: "Isto exigiria duzentos denários! Devemos gastar tanto dinheiro em pão e dar-lhes de comer? "
38 Mɔ bɛ hanlɩn sɔ'n, Zozi kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Kpaʋn nyɛ yɛ̂ ɛmɔ le ɔ? Ɛmɔ hɔ́ nɩ́an.”
38 Perguntou ele: "Quantos pães vocês têm? Verifiquem". Quando ficaram sabendo, disseram: "Cinco pães e dois peixes".
39 Mɔ bɛ hanlɩn sɔ'n, Zozi kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ bɛ mán meninsʋnman'n kʋalaatin tɛ́tanlan asɩ kpule kpule ndile nɩn asʋ.
39 Então Jesus ordenou que fizessem todo o povo assentar-se em grupos na grama verde.
40 Ɛhɩ a, bɛ kɔ tɛtanlan asɩ kpule ɛya ɛya, ɔ nʋn kpule abulanun abulanun.
40 Assim, eles se assentaram em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Mɔ bɛ tanlanlɩn asɩ yuelɩ'n, Zozi kɔ le kpaʋn nnun'n, ɔ nʋn ejue nnyuan'n. Ɔ kɔ tʋ yɩ́ nyɩn anwunno, ɔ kɔ la Nyanmɩan asɩ. Ɔ kɔ bubu kpaʋn'n-mɔ anun ɔ kɔ man yɩ́ menian'n-mɔ kɛ bɛ hyé bɛ mán meninsʋnman'n. Ɔ kɔ fa ejue nnyuan'n ɔ kɔ man bɛ́ kɛ bɛ hyé bɛ mán bɛ́ kʋalaatin.
41 Tomando os cinco pães e os dois peixes e, olhando para o céu, deu graças e partiu os pães. Em seguida, entregou-os aos seus discípulos para que os servissem ao povo. E também dividiu os dois peixes entre todos eles.
42 Bɛ́ kʋalaa bɛ kɔ li dede bɛ́ kʋ kɔ yi, bie kɔ ha.
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos,
43 M'ɔ halɩ'n, bɛ sɩsalɩ dede a, ɔ tɩ ece mma bulu nʋn nnyuan. Ejue'n kʋsʋ bie halɩ.
43 e os discípulos recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Bɛ́ mɔ bɛ lili kpaʋn sɔ'n, bɛ tɩ menian akpɩɩ nnun. B'a nga man mmalasua nʋn mmatʋnman'n-mɔ bie.
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 Ɛhɩ, meninsʋnman'n yuelɩ like di ɛbɛlɛ ala, Zozi kɔ han kɔ hele yɩ́ menian'n-mɔ kɛ: “Ɛmɔ fʋ́ ɛlɛɛ nɩn anun bɛ kpɛ́ asue'n bɛ lí mʋa Bɛtɩsayida ɛlɔ. Mɩn 'gua menian'n-mɔ atɩn kʋalaaka nán m'an a.”
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com os discípulos para que entrassem no barco e fossem adiante dele para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Kɛ Zozi gualɩ menian'n-mɔ atɩn yuelɩ'n, ɔ kɔ hɔ asɔnɩn ɛyɔlɛ bʋka kʋn asʋ.
46 Tendo-a despedido, subiu a um monte para orar.
47 Mɔ alɩ́ɛ'n sanlɩn'n, anɩn ɛlɛɛ nɩn a ju asue nɩn afian. Zozi angʋnmɩn cein jin asɩ ɛbɛlɛ.
47 Ao anoitecer, o barco estava no meio do mar, e Jesus se achava sozinho em terra.
48 Ɔ 'nɩan an, anɩn yɩ́ menian'n-mɔ ngʋala man ɛlɛɛ'n kan kpa. Ɔ sanlɩn kɛ bɛ nʋn asutue nɩn a yia nun. Ɛhɩ a, alɩbahɩan dɔɛ nsan mɔ ɔ 'kɔ dɔɛ nsian'n, Zozi kɔ nanndɩ asue nɩn anyɩnsʋ ɔ kɔ kpʋ bɛ́. M'ɔ walɩ dede m'ɔ ka kaan tʋ bɛ́'n, ɔ yɔlɩ kɛ ɔ lɛ san bɛ́ nwʋn.
48 Ele viu os discípulos remando com dificuldade, porque o vento soprava contra eles. Alta madrugada, Jesus dirigiu-se a eles, andando sobre o mar; e estava já a ponto de passar por eles.
49 Nan mɔ bɛ nwunlin kɛ ɔ nanndɩ asue nɩn anyɩnsʋ'n, bɛ bu kɛ ɛnwʋnmɩn ɔ. Bɛ kɔ tɛtɩan.
49 Quando o viram andando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma. Então gritaram,
50 Esulo hanlɩn bɛ́, ɔ sanlɩn kɛ bɛ́ kʋalaatin bɛ́ nwunlin yɩ́.
50 pois todos o tinham visto e ficam aterrorizados. Mas Jesus imediatamente lhes disse: "Coragem! Sou eu! Não tenham medo! "
51 Kɛ ɔ hanlɩn sɔ mɔ ɔ 'fʋ bɛ ɛlɛɛ nɩn anun ala, asutue'n kɔ gua asɩ. Zozi nyɔlɩɛ sɔ'n kɔ sin bɛ́ nwʋn kpa.
51 Então subiu no barco para junto deles, e o vento se acalmou; e eles ficaram atônitos,
52 Afɩ asinbɛnwʋn like'n mɔ Zozi falɩ kpaʋn'n yɔlɩ'n, b'a ndɩ man yɩ́ bʋ. Ɔ sanlɩn kɛ b'a nva man bɛ́ ajʋnlɩn b'a nza man sʋ.
52 pois não tinham entendido o milagre dos pães. Seus corações estavam endurecidos.
53 Kɛ bɛ kpɛlɩ asue'n mɔ bɛ juli Zenezalɛtɩ mân nɩn anun'n, bɛ kɔ si asɩ, bɛ kɔ mɩnnda bɛ́ ɛlɛɛ'n.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré e ali amarraram o barco.
54 Mɔ bɛ fi ɛlɛɛ nɩn anun bɛ juli'n, ɛbɛlɛ ala, menian'n-mɔ kɔ nwun kɛ Zozi ɔ.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu Jesus.
55 Bɛ kɔ nwanndi bɛ kɔ hɔ lɩka kʋalaatin bɛ kɔ hɔ kɔ bɔ menian'n-mɔ kʋalaa amannɩɛ. Lɩka biala mɔ bɛ kɔ tɩ kɛ Zozi wɔ'n, bɛ sʋa nwuluwafʋɛ'n-mɔ ɛbɛɛ sʋ bɛ bɛlɛ yɩ́.
55 Eles percorriam toda aquela região e levavam os doentes em macas, para onde ouviam que ele estava.
56 Lɩka biala m'ɔ kɔ hɔ'n, nanmue nun o, kulo baa asʋ o, kulo kpili asʋ o, bɛ fa nwuluwafʋɛ'n-mɔ bɛ sesie anʋan'n-mɔ anyunnun gua'n-mɔ asʋ. Bɛ sɛlɛ Zozi kɛ ɔ mán bɛ́ atɩn maan bɛ hán yɩ́ taladɩɛ nɩn anʋan nɩn ala. Sakpa, bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ kɔ han yɩ́'n, bɛ́ nwʋn sa.
56 E aonde quer que ele fosse, povoados, cidades ou campos, levavam os doentes para as praças. Suplicavam-lhe que pudessem pelo menos tocar na borda do seu manto; e todos os que nele tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.