Marcos 6

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ɛhɩ anzin, Zozi fi ɛbɛlɛ yɩ́ nʋan y'ɔ le yɩ́ kulo Nazalɛtɩ. Mɔ ɔ 'kɔ'n, yɩ́ menian'n-mɔ nʋn yɩ́ yɛ̂ bɛ hɔlɩ ɔ.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Mɔ ɛnwʋnmɩan ele cɩan'n juli'n, Zozi hɔlɩ Zufʋ'n-mɔ asɔnɩn sua nɩn anun ɔ hanlɩn Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n ɔ helelɩ bɛ́. Anɩn menian dɔʋn wɔ sua nɩn anun. Ɛjɔlɛ mɔ Zozi hanlɩn mɔ bɛ tɩlɩ'n sinlin bɛ́ nwʋn. Bɛ kɔ bisa bisa bɛ́ nwʋn kɛ: “Nan ɔ nʋn ɛhɩ fi nin? Ninhan yɛ̂ ɔ nyanlɩn yɩ́ ngɛlɛ ɛhɩ ɔ? Ɔ yɔ sɛ mɔ ɔ yɔ asinbɛnwʋn ninnge sʋa ɔ?
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Nán Mali awa'n m'ɔ di tabʋa junman nɩn ɔ? Nán yɩ́ nianman-mɔ y'ɔ le Zʋakɩ nʋn Zozʋ, nʋn Zudɩ nʋn Simʋn ɔ? Nán yɩ́ nianman mmala'n-mɔ yɛ̂ bɛ wɔ yɛ́ afian ɛwa nɩn ɔ?” Zozi ɛsɩɛ mɔ bɛ sɩ yɩ́ nɩn ati, b'a nne man yɩ́ b'a nni man.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Mɔ Zozi nwunlin yɩ́ sɔ'n, yɩ́ nwan: “Bɛ bu Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ biala sʋanlan lɩka kʋalaa. Nan yɩ́ muonun yɩ́ kulo nɩn asʋ menian'n-mɔ nʋn yɩ́ nvilie'n-mɔ yɛ̂ bɛ mmu man yɩ́ sʋanlan ɔ.”
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Kɛ ɔ yɔlɩ sɔ'n, Zozi a ngʋala man asinbɛnwʋn like fɩ́ɩ́ yɔ wɔ ɛbɛlɛ. Nwuluwafʋɛ ngʋkʋn ngʋkʋn ala yɛ̂ ɔ falɩ yɩ́ sa'n ɔ fualɩ bɛ́ nwʋn maan bɛ tɩlɩ akpɔlɛ ɔ.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Ɔ sinlin Zozi anwʋn kɛ yɩ́ kulo nɩn asʋ menian'n-mɔ nne yɩ́ bɛ nni man.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Yɩ́ nzin, ɔ kɔ fɛlɛ yɩ́ menian bulu nʋn nnyuan'n ɔ kɔ sʋan bɛ́ nnyuan nnyuan. Ɔ kɔ man bɛ́ tunmin kɛ bɛ fá bɛ tú wawɛ ɛtɛ'n-mɔ.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Mɔ bɛ 'ba hɔ'n, yɩ́ nwan: “Kɛ ɛmɔ lɛ kɔ'n, nán bɛ fa like fɩ́ɩ́ bɛ sa bɛ́ nwʋn. Nán bɛ fa kpaʋn, nán bɛ fa bɔ́lɛ, nán bɛ fa esika bɛ sa bɛ́ nwʋn. Nan ɛmɔ fá bɛ́ kpɔman nɩn ala bɛ tíla.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 Ɛmɔ wúla mgbabʋa, nan kʋsʋ nán bɛ wula taladɩɛ nnyuan.”
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ biekun kɛ: “Kulo biala mɔ ɛmɔ kɔ hɔ sʋ'n, awulo mɔ bɛ kɔ sike ɛmɔ nun'n, ɛmɔ tánlan nun ɛbɛlɛ dede maan ɔ jú ɛmɔ ɛhɔlɛ cɩan.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Kulo biala mɔ ɛmɔ kɔ ju sʋ, mɔ bɛ ngulo man kɛ bɛ sike ɛmɔ anaan bɛ tie ɛmɔ ɛjɔlɛ'n, ɛmɔ wʋ́sʋ bɛ́ ja nɩn abʋ anyʋan'n bɛ gúa ɛbɛlɛ bɛ hɔ́. Ɔ tɩ adanzɩɛ elie kɛ bɛ ngʋala man ɛmɔ sʋnmʋɛ bɔ.”
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Ɛhɩ, Zozi menian bulu nʋn nnyuan'n hɔlɩ bɔlɩ Ɛjɔlɛkpa'n bɛ helelɩ menian'n-mɔ kɛ bɛ káci bɛ́ abalabɔ'n nán bɛ fá bɛ́ nwʋn bɛ mán Nyanmɩan.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Bɛ fʋanlɩn wawɛ ɛtɛ dɔʋn. Bɛ manlɩn nwuluwafʋɛ dɔʋn tɩlɩ akpɔlɛ. Abɛlɛ mɔ bɛ 'ba maan bɛ tɩ akpɔlɛ'n, bɛ di mʋa bɛ kpʋkpa bɛ́ *olivʋ ngɔ kʋalaaka.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Ɛhɩ, Zozi dunman'n hɔlɩ mʋa. Tɛmʋn sɔ'n, anɩn Elɔdɩ tɩ Galile mân nɩn asʋ belemgbin. Ɔ kɔ tɩ Zozi angan. Menian'n mmie-mɔ nwan: “Zʋan Batisi m'ɔ wuli'n yɛ̂ ɔ'a hɩn nɩn ɔ. Yɩ́ ti yɛ̂ ɔ man ɔ kʋala ɔ yɔ asinbɛnwʋn ninnge sʋa nɩn ɔ.”
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Mmie-mɔ kʋsʋ nwan: “Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Eli'n, yɩ́ ɔ.” Mmiekun-mɔ kʋsʋ nwan: “Nán sʋanlan ngacile ɔ, nan ɔ tɩ Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ kɛ daba dɩɛ'n-mɔ ala.”
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Nan mɔ belemgbin Elɔdɩ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, yɩ́ nwan: “Zʋan Batisi mɔ m man bɛ kpɛlɩ yɩ́ ti'n, yɩ́ dein yɛ̂ ɔ'a hɩn nɩn ɔ.”
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Afɩ belemgbin Elɔdɩ muonun man bɛ hyɩlɩ Zʋan bɛ tʋlɩ yɩ́ fiadɩ Elodiadɩ dunman nun. Elodiadɩ tɩ Elɔdɩ anianman belenzua'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Filipʋ nɩn ayɩ. Elɔdɩ kɔ tʋa yɩ́ kɔ le ɔ kɔ ja.
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 Nan mɔ Zʋan nwunlin yɩ́ sɔ'n, ɔ kɔ han kɔ hele Elɔdɩ kɛ: “Nannan, Nyanmɩan mala'n mman man wɔ́ atɩn kɛ ɛ fá wɔ́ nianman nɩn ayɩ'n já.”
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Zʋan ɛjɔlɛ sɔ'n ngɔ yɔ Elodiadɩ fɛ fɩ́ɩ́. Ɔ kɔ fa Zʋan anwʋn ɛkpɔ. Ɔ kulo kɛ ɔ man bɛ kun Zʋan, kʋsʋ Elɔdɩ dunman nun, ɔ nnwun man kɛ ɔ kpɩn yɔ ɔ.
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 Afɩ Elɔdɩ fɛlɩ Zʋan kpa. Ɔ sɩ kɛ Zʋan tɩ sɛsɛfʋɛ ɛsɛ ɔ tɩ anwʋntɩɛ sʋanlan. Ɔ nɩan Zʋan asʋ. Mɛlɛ mɔ Zʋan hanlɩn ɛjɔlɛ'n m'ɔ tɩlɩ'n, ɛjɔlɛ sɔ'n jɩjɩlɩ yɩ́ kpa. Kʋsʋ afɩ, ɔ le fɛ elie ɔ tie ɛjɔlɛ'n mɔ Zʋan kan'n.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Yɩ́ sɔ ɛhɩ anun, bɛ wɔ ɛbɛlɛ dede cɩan kʋn, Elɔdɩ awɔlɛ cɩan nɩn anwʋn fɛtɩ mɔ bɛ di yɩ́ afʋɛ nʋan'n kɔ ju. Anɩn afɩ sian'n Elodiadɩ a nyan Zʋan anwʋn atɩn. Mɔ cɩan sɔ'n juli'n, Elɔdɩ kɔ tʋ tɔbɩlɩ kɔ yia yɩ́ abɩlɩba mgbili mgbili'n-mɔ ɔ nʋn yɩ́ nzalafʋ mgbain'n-mɔ ɔ nʋn Galile mân nɩn anun mgbain'n-mɔ yɩ́ awulo ɛbɛlɛ.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Tɛmʋn mɔ Elɔdɩ nʋn yɩ́ mgbain'n-mɔ gua tɔbɩlɩ nɩn anwʋn bɛ 'didi'n, Elodiadɩ awa balasua'n kɔ wʋlʋ lɩka mɔ bɛ gua'n, ɔ kɔ si abile maan ɔ kɔ yɔ bɛ́ kʋalaa bɛ́ ɛnyɩnmɩn. Elɔdɩ kɔ jasʋ, yɩ́ nwan: “Mɩ́n wa, nyanmɩnsɛmʋn, wɔ́ abile nɩn a yɔ mɩ́n ɛnyɩnmɩn sʋnman. Yɩ́ ti, like biala mɔ ɛ kulo'n, bisa maan n vá m mán wɔ́.”
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Ɔ kɔ han ndâ kɔ tʋ sʋ kɛ: “Mɩn kan ɛwa kɛ sɛ mɩ́n belemgbin mân'n muonun ebue yɛ̂ ɛ kulo a, mɩn 'fa mɩn man wɔ́.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Ɛhɩ a, talua'n kɔ fite kɔ hɔ kɔ tʋ yɩ́ nin. Yɩ́ nwan: “Ayia, mɩ́n sɩ nwan abile'n mɔ m'an si nɩn a yɔ yɩ́ ɛnyɩnmɩn. Ɔ'a han ndâ kɛ like biala mɔ mɩn 'kpʋnndɛ'n, ɔ 'fa man mɩ́n. Yɩ́ ti, nzu yɛ̂ n né ɔ?”
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Yɩ́ nin anʋan ngɔ tɔ man bɔbɔ, ndɛ-ndɛ talua'n kɔ hɔ kɔ tʋ yɩ́ sɩ, yɩ́ nwan: “Baba, mɩn kulo kɛ ɛ fa Zʋan Batisi ati'n tʋ apawa nun man mɩ́n kɩkaala.”
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Mɔ Elɔdɩ tɩlɩ yɩ́ sɔ'n, yɩ́ lʋa kɔ bɔ yɩ́ nwʋn kpa. Nan kʋsʋ ndâ'n m'ɔ hanlɩn wɔ yɩ́ mgbain'n-mɔ anyunnun ɛbɛlɛ nɩn ati, ɔ ngɔ hʋala man yɩ́ nʋan kaci.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Ɛbɛlɛ ala, ɔ kɔ sʋan yɩ́ nzalafʋ'n-mɔ nunhan kʋn kɛ ɔ hɔ́ fiadɩ sua nɩn anun ɛlɔ, ɔ hɔ́ kpɛ́ Zʋan Batisi ati'n ɔ fá bɛ́lɛ yɩ́.
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 Nzalafʋ'n kɔ hɔ fiadɩ sua nɩn anun. Ɔ kɔ hɔ kɔ kpɛ Zʋan ati'n ɔ kɔ tʋ yɩ́ apawa nun ɔ kɔ bɛlɛ talua'n. Talua'n kɔ le, ɔ kɔ fa kɔ hɔ kɔ man yɩ́ nin.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Mɔ Zʋan menian'n-mɔ tɩlɩ yɩ́ sɔ'n, bɛ walɩ falɩ yɩ́ fuin'n bɛ hɔlɩ sielɩ yɩ́.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Ɛhɩ, Zozi menian bulu nʋn nnyuan'n m'ɔ sʋanlɩn bɛ́ Galile mân nɩn anun'n hɔlɩ walɩ, bɛ kɔ yia Zozi anwʋn ɛbɛlɛ. Mɔ bɛ yɔlɩ o, mɔ bɛ hehelelɩ o, bɛ kɔ bɔ yɩ́ kʋalaa anun amannɩɛ bɛ kɔ hele yɩ́.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Menian'n-mɔ mɔ bɛ ba Zozi anwʋn'n sʋnlɩn sʋnman. Mmie-mɔ lɛ ba, anɩn mmie-mɔ lɛ kɔ. Ɔ man Zozi nʋn yɩ́ mmɔfʋɛ'n-mɔ nnyan man alaje bɔbɔ mɔ bɛ fa bɛ di like ɔ. Ɛhɩ ati, Zozi kɔ han kɔ hele yɩ́ menian'n-mɔ kɛ: “Ɛmɔ mán yɛ tɩ́ yɛ́ nwʋn yɛ hɔ́ ahanmɩan, nán ɛmɔ lé bɛ́ ɛnwʋnmɩan kaan.”
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, bɛ kɔ hɔ kɔ fʋ ɛlɛɛ kʋn anun, bɛ kɔ hɔ ahanmɩan, lɩka mɔ sʋanlan fɩ́ɩ́ nnʋn man'n.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Mɔ bɛ 'kɔ'n, menian dɔʋn kpa nwunlin bɛ́. Bɛ kɔ fa asɩ atɩn dɩɛ'n. Bɛ fi kulo'n-mɔ kʋalaa asʋ bɛ le ɛnwanndie. Bɛ kɔ li mʋa lɩka mɔ Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ tʋlɩ bɛ́ ti'n.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Mɔ Zozi fi ɛlɛɛ nɩn anun 'ju'n, ɔ kɔ nwun menian dɔʋn kpa ɛbɛlɛ. Bɛ́ nwʋn kɔ yɔ yɩ́ anwunnvoe. Afɩ bɛ tɩ kɛ mmʋa mɔ bɛ le man ɛnɩanfʋɛ ɔ. Ɛbɛlɛ ala, ɔ kɔ hehele bɛ́ ninnge dɔʋn.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Mɔ alɩ́ɛ'n yɔlɩ bie'n, yɩ́ menian'n-mɔ kɔ kpunnge yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ, bɛ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn, alɩ́ɛ'n lɛ yɔ, ɛsɛ lɩka mɔ yɛ wɔ'n kʋsʋ tɩ yɩ́ nwʋn.
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Yɩ́ ti, yaci bɛ́ nun maan bɛ hɔ́ nanmue'n-mɔ nʋn kulo'n-mɔ mɔ bɛ mantan mantan ɛwa'n-mɔ asʋ bɛ hɔ́ kpʋ́nndɛ like bɛ tó bɛ lí.”
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Mɔ bɛ hanlɩn ɛjɔlɛ sɔ'n, Zozi nwan: “Ɛmɔ muonun mán bɛ́ like lí.”
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Mɔ bɛ hanlɩn sɔ'n, Zozi kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Kpaʋn nyɛ yɛ̂ ɛmɔ le ɔ? Ɛmɔ hɔ́ nɩ́an.”
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Mɔ bɛ hanlɩn sɔ'n, Zozi kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ bɛ mán meninsʋnman'n kʋalaatin tɛ́tanlan asɩ kpule kpule ndile nɩn asʋ.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Ɛhɩ a, bɛ kɔ tɛtanlan asɩ kpule ɛya ɛya, ɔ nʋn kpule abulanun abulanun.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Mɔ bɛ tanlanlɩn asɩ yuelɩ'n, Zozi kɔ le kpaʋn nnun'n, ɔ nʋn ejue nnyuan'n. Ɔ kɔ tʋ yɩ́ nyɩn anwunno, ɔ kɔ la Nyanmɩan asɩ. Ɔ kɔ bubu kpaʋn'n-mɔ anun ɔ kɔ man yɩ́ menian'n-mɔ kɛ bɛ hyé bɛ mán meninsʋnman'n. Ɔ kɔ fa ejue nnyuan'n ɔ kɔ man bɛ́ kɛ bɛ hyé bɛ mán bɛ́ kʋalaatin.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Bɛ́ kʋalaa bɛ kɔ li dede bɛ́ kʋ kɔ yi, bie kɔ ha.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 M'ɔ halɩ'n, bɛ sɩsalɩ dede a, ɔ tɩ ece mma bulu nʋn nnyuan. Ejue'n kʋsʋ bie halɩ.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Bɛ́ mɔ bɛ lili kpaʋn sɔ'n, bɛ tɩ menian akpɩɩ nnun. B'a nga man mmalasua nʋn mmatʋnman'n-mɔ bie.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Ɛhɩ, meninsʋnman'n yuelɩ like di ɛbɛlɛ ala, Zozi kɔ han kɔ hele yɩ́ menian'n-mɔ kɛ: “Ɛmɔ fʋ́ ɛlɛɛ nɩn anun bɛ kpɛ́ asue'n bɛ lí mʋa Bɛtɩsayida ɛlɔ. Mɩn 'gua menian'n-mɔ atɩn kʋalaaka nán m'an a.”
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Kɛ Zozi gualɩ menian'n-mɔ atɩn yuelɩ'n, ɔ kɔ hɔ asɔnɩn ɛyɔlɛ bʋka kʋn asʋ.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Mɔ alɩ́ɛ'n sanlɩn'n, anɩn ɛlɛɛ nɩn a ju asue nɩn afian. Zozi angʋnmɩn cein jin asɩ ɛbɛlɛ.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Ɔ 'nɩan an, anɩn yɩ́ menian'n-mɔ ngʋala man ɛlɛɛ'n kan kpa. Ɔ sanlɩn kɛ bɛ nʋn asutue nɩn a yia nun. Ɛhɩ a, alɩbahɩan dɔɛ nsan mɔ ɔ 'kɔ dɔɛ nsian'n, Zozi kɔ nanndɩ asue nɩn anyɩnsʋ ɔ kɔ kpʋ bɛ́. M'ɔ walɩ dede m'ɔ ka kaan tʋ bɛ́'n, ɔ yɔlɩ kɛ ɔ lɛ san bɛ́ nwʋn.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 Nan mɔ bɛ nwunlin kɛ ɔ nanndɩ asue nɩn anyɩnsʋ'n, bɛ bu kɛ ɛnwʋnmɩn ɔ. Bɛ kɔ tɛtɩan.
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 Esulo hanlɩn bɛ́, ɔ sanlɩn kɛ bɛ́ kʋalaatin bɛ́ nwunlin yɩ́.
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Kɛ ɔ hanlɩn sɔ mɔ ɔ 'fʋ bɛ ɛlɛɛ nɩn anun ala, asutue'n kɔ gua asɩ. Zozi nyɔlɩɛ sɔ'n kɔ sin bɛ́ nwʋn kpa.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 Afɩ asinbɛnwʋn like'n mɔ Zozi falɩ kpaʋn'n yɔlɩ'n, b'a ndɩ man yɩ́ bʋ. Ɔ sanlɩn kɛ b'a nva man bɛ́ ajʋnlɩn b'a nza man sʋ.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Kɛ bɛ kpɛlɩ asue'n mɔ bɛ juli Zenezalɛtɩ mân nɩn anun'n, bɛ kɔ si asɩ, bɛ kɔ mɩnnda bɛ́ ɛlɛɛ'n.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Mɔ bɛ fi ɛlɛɛ nɩn anun bɛ juli'n, ɛbɛlɛ ala, menian'n-mɔ kɔ nwun kɛ Zozi ɔ.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Bɛ kɔ nwanndi bɛ kɔ hɔ lɩka kʋalaatin bɛ kɔ hɔ kɔ bɔ menian'n-mɔ kʋalaa amannɩɛ. Lɩka biala mɔ bɛ kɔ tɩ kɛ Zozi wɔ'n, bɛ sʋa nwuluwafʋɛ'n-mɔ ɛbɛɛ sʋ bɛ bɛlɛ yɩ́.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Lɩka biala m'ɔ kɔ hɔ'n, nanmue nun o, kulo baa asʋ o, kulo kpili asʋ o, bɛ fa nwuluwafʋɛ'n-mɔ bɛ sesie anʋan'n-mɔ anyunnun gua'n-mɔ asʋ. Bɛ sɛlɛ Zozi kɛ ɔ mán bɛ́ atɩn maan bɛ hán yɩ́ taladɩɛ nɩn anʋan nɩn ala. Sakpa, bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ kɔ han yɩ́'n, bɛ́ nwʋn sa.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.