Marcos 6

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ɛhɩ anzin, Zozi fi ɛbɛlɛ yɩ́ nʋan y'ɔ le yɩ́ kulo Nazalɛtɩ. Mɔ ɔ 'kɔ'n, yɩ́ menian'n-mɔ nʋn yɩ́ yɛ̂ bɛ hɔlɩ ɔ.
1 Tendo saído dali, Jesus foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Mɔ ɛnwʋnmɩan ele cɩan'n juli'n, Zozi hɔlɩ Zufʋ'n-mɔ asɔnɩn sua nɩn anun ɔ hanlɩn Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n ɔ helelɩ bɛ́. Anɩn menian dɔʋn wɔ sua nɩn anun. Ɛjɔlɛ mɔ Zozi hanlɩn mɔ bɛ tɩlɩ'n sinlin bɛ́ nwʋn. Bɛ kɔ bisa bisa bɛ́ nwʋn kɛ: “Nan ɔ nʋn ɛhɩ fi nin? Ninhan yɛ̂ ɔ nyanlɩn yɩ́ ngɛlɛ ɛhɩ ɔ? Ɔ yɔ sɛ mɔ ɔ yɔ asinbɛnwʋn ninnge sʋa ɔ?
2 Chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: — De onde lhe vem tudo isso? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Nán Mali awa'n m'ɔ di tabʋa junman nɩn ɔ? Nán yɩ́ nianman-mɔ y'ɔ le Zʋakɩ nʋn Zozʋ, nʋn Zudɩ nʋn Simʋn ɔ? Nán yɩ́ nianman mmala'n-mɔ yɛ̂ bɛ wɔ yɛ́ afian ɛwa nɩn ɔ?” Zozi ɛsɩɛ mɔ bɛ sɩ yɩ́ nɩn ati, b'a nne man yɩ́ b'a nni man.
3 Não é este o carpinteiro, o filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não vivem aqui entre nós? E escandalizavam-se por causa dele.
4 Mɔ Zozi nwunlin yɩ́ sɔ'n, yɩ́ nwan: “Bɛ bu Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ biala sʋanlan lɩka kʋalaa. Nan yɩ́ muonun yɩ́ kulo nɩn asʋ menian'n-mɔ nʋn yɩ́ nvilie'n-mɔ yɛ̂ bɛ mmu man yɩ́ sʋanlan ɔ.”
4 Jesus, porém, lhes disse:
5 Kɛ ɔ yɔlɩ sɔ'n, Zozi a ngʋala man asinbɛnwʋn like fɩ́ɩ́ yɔ wɔ ɛbɛlɛ. Nwuluwafʋɛ ngʋkʋn ngʋkʋn ala yɛ̂ ɔ falɩ yɩ́ sa'n ɔ fualɩ bɛ́ nwʋn maan bɛ tɩlɩ akpɔlɛ ɔ.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, a não ser curar uns poucos doentes, impondo-lhes as mãos.
6 Ɔ sinlin Zozi anwʋn kɛ yɩ́ kulo nɩn asʋ menian'n-mɔ nne yɩ́ bɛ nni man.
6 E admirava-se da incredulidade deles. Jesus percorria as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Yɩ́ nzin, ɔ kɔ fɛlɛ yɩ́ menian bulu nʋn nnyuan'n ɔ kɔ sʋan bɛ́ nnyuan nnyuan. Ɔ kɔ man bɛ́ tunmin kɛ bɛ fá bɛ tú wawɛ ɛtɛ'n-mɔ.
7 Chamou os doze e passou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Mɔ bɛ 'ba hɔ'n, yɩ́ nwan: “Kɛ ɛmɔ lɛ kɔ'n, nán bɛ fa like fɩ́ɩ́ bɛ sa bɛ́ nwʋn. Nán bɛ fa kpaʋn, nán bɛ fa bɔ́lɛ, nán bɛ fa esika bɛ sa bɛ́ nwʋn. Nan ɛmɔ fá bɛ́ kpɔman nɩn ala bɛ tíla.
8 Ordenou-lhes que não levassem nada para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem sacola, nem dinheiro;
9 Ɛmɔ wúla mgbabʋa, nan kʋsʋ nán bɛ wula taladɩɛ nnyuan.”
9 e que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ biekun kɛ: “Kulo biala mɔ ɛmɔ kɔ hɔ sʋ'n, awulo mɔ bɛ kɔ sike ɛmɔ nun'n, ɛmɔ tánlan nun ɛbɛlɛ dede maan ɔ jú ɛmɔ ɛhɔlɛ cɩan.
10 E recomendou-lhes:
11 Kulo biala mɔ ɛmɔ kɔ ju sʋ, mɔ bɛ ngulo man kɛ bɛ sike ɛmɔ anaan bɛ tie ɛmɔ ɛjɔlɛ'n, ɛmɔ wʋ́sʋ bɛ́ ja nɩn abʋ anyʋan'n bɛ gúa ɛbɛlɛ bɛ hɔ́. Ɔ tɩ adanzɩɛ elie kɛ bɛ ngʋala man ɛmɔ sʋnmʋɛ bɔ.”
11 Se em algum lugar não quiserem recebê-los nem ouvi-los, ao saírem dali sacudam o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Ɛhɩ, Zozi menian bulu nʋn nnyuan'n hɔlɩ bɔlɩ Ɛjɔlɛkpa'n bɛ helelɩ menian'n-mɔ kɛ bɛ káci bɛ́ abalabɔ'n nán bɛ fá bɛ́ nwʋn bɛ mán Nyanmɩan.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Bɛ fʋanlɩn wawɛ ɛtɛ dɔʋn. Bɛ manlɩn nwuluwafʋɛ dɔʋn tɩlɩ akpɔlɛ. Abɛlɛ mɔ bɛ 'ba maan bɛ tɩ akpɔlɛ'n, bɛ di mʋa bɛ kpʋkpa bɛ́ *olivʋ ngɔ kʋalaaka.
13 Expulsavam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Ɛhɩ, Zozi dunman'n hɔlɩ mʋa. Tɛmʋn sɔ'n, anɩn Elɔdɩ tɩ Galile mân nɩn asʋ belemgbin. Ɔ kɔ tɩ Zozi angan. Menian'n mmie-mɔ nwan: “Zʋan Batisi m'ɔ wuli'n yɛ̂ ɔ'a hɩn nɩn ɔ. Yɩ́ ti yɛ̂ ɔ man ɔ kʋala ɔ yɔ asinbɛnwʋn ninnge sʋa nɩn ɔ.”
14 Isto chegou aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus havia se tornado conhecido. E alguns diziam: “João Batista ressuscitou dentre os mortos e, por isso, forças miraculosas operam nele.”
15 Mmie-mɔ kʋsʋ nwan: “Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Eli'n, yɩ́ ɔ.” Mmiekun-mɔ kʋsʋ nwan: “Nán sʋanlan ngacile ɔ, nan ɔ tɩ Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ kɛ daba dɩɛ'n-mɔ ala.”
15 Outros diziam: “É Elias.” Ainda outros diziam: “É profeta como um dos antigos profetas.”
16 Nan mɔ belemgbin Elɔdɩ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, yɩ́ nwan: “Zʋan Batisi mɔ m man bɛ kpɛlɩ yɩ́ ti'n, yɩ́ dein yɛ̂ ɔ'a hɩn nɩn ɔ.”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: — É João, a quem eu mandei decapitar, que ressuscitou.
17 Afɩ belemgbin Elɔdɩ muonun man bɛ hyɩlɩ Zʋan bɛ tʋlɩ yɩ́ fiadɩ Elodiadɩ dunman nun. Elodiadɩ tɩ Elɔdɩ anianman belenzua'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Filipʋ nɩn ayɩ. Elɔdɩ kɔ tʋa yɩ́ kɔ le ɔ kɔ ja.
17 Porque o próprio Herodes havia mandado prender João e amarrá-lo na prisão, por causa de Herodias, mulher do seu irmão Filipe, com a qual Herodes havia casado.
18 Nan mɔ Zʋan nwunlin yɩ́ sɔ'n, ɔ kɔ han kɔ hele Elɔdɩ kɛ: “Nannan, Nyanmɩan mala'n mman man wɔ́ atɩn kɛ ɛ fá wɔ́ nianman nɩn ayɩ'n já.”
18 Pois João lhe dizia: “Você não tem o direito de viver com a mulher do seu irmão.”
19 Zʋan ɛjɔlɛ sɔ'n ngɔ yɔ Elodiadɩ fɛ fɩ́ɩ́. Ɔ kɔ fa Zʋan anwʋn ɛkpɔ. Ɔ kulo kɛ ɔ man bɛ kun Zʋan, kʋsʋ Elɔdɩ dunman nun, ɔ nnwun man kɛ ɔ kpɩn yɔ ɔ.
19 Herodias odiava João Batista e queria matá-lo, mas não conseguia fazer isso.
20 Afɩ Elɔdɩ fɛlɩ Zʋan kpa. Ɔ sɩ kɛ Zʋan tɩ sɛsɛfʋɛ ɛsɛ ɔ tɩ anwʋntɩɛ sʋanlan. Ɔ nɩan Zʋan asʋ. Mɛlɛ mɔ Zʋan hanlɩn ɛjɔlɛ'n m'ɔ tɩlɩ'n, ɛjɔlɛ sɔ'n jɩjɩlɩ yɩ́ kpa. Kʋsʋ afɩ, ɔ le fɛ elie ɔ tie ɛjɔlɛ'n mɔ Zʋan kan'n.
20 Porque Herodes temia João, sabendo que era homem justo e santo, e o mantinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, embora gostasse de escutá-lo.
21 Yɩ́ sɔ ɛhɩ anun, bɛ wɔ ɛbɛlɛ dede cɩan kʋn, Elɔdɩ awɔlɛ cɩan nɩn anwʋn fɛtɩ mɔ bɛ di yɩ́ afʋɛ nʋan'n kɔ ju. Anɩn afɩ sian'n Elodiadɩ a nyan Zʋan anwʋn atɩn. Mɔ cɩan sɔ'n juli'n, Elɔdɩ kɔ tʋ tɔbɩlɩ kɔ yia yɩ́ abɩlɩba mgbili mgbili'n-mɔ ɔ nʋn yɩ́ nzalafʋ mgbain'n-mɔ ɔ nʋn Galile mân nɩn anun mgbain'n-mɔ yɩ́ awulo ɛbɛlɛ.
21 Chegando uma ocasião favorável, em que Herodes, no dia do seu aniversário, deu um banquete às autoridades, aos oficiais militares e às pessoas importantes da Galileia,
22 Tɛmʋn mɔ Elɔdɩ nʋn yɩ́ mgbain'n-mɔ gua tɔbɩlɩ nɩn anwʋn bɛ 'didi'n, Elodiadɩ awa balasua'n kɔ wʋlʋ lɩka mɔ bɛ gua'n, ɔ kɔ si abile maan ɔ kɔ yɔ bɛ́ kʋalaa bɛ́ ɛnyɩnmɩn. Elɔdɩ kɔ jasʋ, yɩ́ nwan: “Mɩ́n wa, nyanmɩnsɛmʋn, wɔ́ abile nɩn a yɔ mɩ́n ɛnyɩnmɩn sʋnman. Yɩ́ ti, like biala mɔ ɛ kulo'n, bisa maan n vá m mán wɔ́.”
22 a filha de Herodias entrou no salão e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convidados. Então o rei disse à jovem: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Ɔ kɔ han ndâ kɔ tʋ sʋ kɛ: “Mɩn kan ɛwa kɛ sɛ mɩ́n belemgbin mân'n muonun ebue yɛ̂ ɛ kulo a, mɩn 'fa mɩn man wɔ́.”
23 E fez este juramento: — O que você me pedir eu lhe darei, mesmo que seja a metade do meu reino.
24 Ɛhɩ a, talua'n kɔ fite kɔ hɔ kɔ tʋ yɩ́ nin. Yɩ́ nwan: “Ayia, mɩ́n sɩ nwan abile'n mɔ m'an si nɩn a yɔ yɩ́ ɛnyɩnmɩn. Ɔ'a han ndâ kɛ like biala mɔ mɩn 'kpʋnndɛ'n, ɔ 'fa man mɩ́n. Yɩ́ ti, nzu yɛ̂ n né ɔ?”
24 Ela saiu e foi perguntar à mãe: — O que pedirei? A mãe respondeu: — A cabeça de João Batista.
25 Yɩ́ nin anʋan ngɔ tɔ man bɔbɔ, ndɛ-ndɛ talua'n kɔ hɔ kɔ tʋ yɩ́ sɩ, yɩ́ nwan: “Baba, mɩn kulo kɛ ɛ fa Zʋan Batisi ati'n tʋ apawa nun man mɩ́n kɩkaala.”
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: — Quero que, sem demora, o senhor me dê num prato a cabeça de João Batista.
26 Mɔ Elɔdɩ tɩlɩ yɩ́ sɔ'n, yɩ́ lʋa kɔ bɔ yɩ́ nwʋn kpa. Nan kʋsʋ ndâ'n m'ɔ hanlɩn wɔ yɩ́ mgbain'n-mɔ anyunnun ɛbɛlɛ nɩn ati, ɔ ngɔ hʋala man yɩ́ nʋan kaci.
26 O rei ficou muito triste, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não quis negar o pedido da jovem.
27 Ɛbɛlɛ ala, ɔ kɔ sʋan yɩ́ nzalafʋ'n-mɔ nunhan kʋn kɛ ɔ hɔ́ fiadɩ sua nɩn anun ɛlɔ, ɔ hɔ́ kpɛ́ Zʋan Batisi ati'n ɔ fá bɛ́lɛ yɩ́.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi e o decapitou na prisão,
28 Nzalafʋ'n kɔ hɔ fiadɩ sua nɩn anun. Ɔ kɔ hɔ kɔ kpɛ Zʋan ati'n ɔ kɔ tʋ yɩ́ apawa nun ɔ kɔ bɛlɛ talua'n. Talua'n kɔ le, ɔ kɔ fa kɔ hɔ kɔ man yɩ́ nin.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a entregou à sua mãe.
29 Mɔ Zʋan menian'n-mɔ tɩlɩ yɩ́ sɔ'n, bɛ walɩ falɩ yɩ́ fuin'n bɛ hɔlɩ sielɩ yɩ́.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram o corpo dele e o colocaram num túmulo.
30 Ɛhɩ, Zozi menian bulu nʋn nnyuan'n m'ɔ sʋanlɩn bɛ́ Galile mân nɩn anun'n hɔlɩ walɩ, bɛ kɔ yia Zozi anwʋn ɛbɛlɛ. Mɔ bɛ yɔlɩ o, mɔ bɛ hehelelɩ o, bɛ kɔ bɔ yɩ́ kʋalaa anun amannɩɛ bɛ kɔ hele yɩ́.
30 Os apóstolos voltaram à presença de Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Menian'n-mɔ mɔ bɛ ba Zozi anwʋn'n sʋnlɩn sʋnman. Mmie-mɔ lɛ ba, anɩn mmie-mɔ lɛ kɔ. Ɔ man Zozi nʋn yɩ́ mmɔfʋɛ'n-mɔ nnyan man alaje bɔbɔ mɔ bɛ fa bɛ di like ɔ. Ɛhɩ ati, Zozi kɔ han kɔ hele yɩ́ menian'n-mɔ kɛ: “Ɛmɔ mán yɛ tɩ́ yɛ́ nwʋn yɛ hɔ́ ahanmɩan, nán ɛmɔ lé bɛ́ ɛnwʋnmɩan kaan.”
31 E ele lhes disse: Isto porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem muitos os que iam e vinham.
32 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, bɛ kɔ hɔ kɔ fʋ ɛlɛɛ kʋn anun, bɛ kɔ hɔ ahanmɩan, lɩka mɔ sʋanlan fɩ́ɩ́ nnʋn man'n.
32 Então foram de barco para um lugar deserto, à parte.
33 Mɔ bɛ 'kɔ'n, menian dɔʋn kpa nwunlin bɛ́. Bɛ kɔ fa asɩ atɩn dɩɛ'n. Bɛ fi kulo'n-mɔ kʋalaa asʋ bɛ le ɛnwanndie. Bɛ kɔ li mʋa lɩka mɔ Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ tʋlɩ bɛ́ ti'n.
33 Muitos, porém, os viram sair e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Mɔ Zozi fi ɛlɛɛ nɩn anun 'ju'n, ɔ kɔ nwun menian dɔʋn kpa ɛbɛlɛ. Bɛ́ nwʋn kɔ yɔ yɩ́ anwunnvoe. Afɩ bɛ tɩ kɛ mmʋa mɔ bɛ le man ɛnɩanfʋɛ ɔ. Ɛbɛlɛ ala, ɔ kɔ hehele bɛ́ ninnge dɔʋn.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Mɔ alɩ́ɛ'n yɔlɩ bie'n, yɩ́ menian'n-mɔ kɔ kpunnge yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ, bɛ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn, alɩ́ɛ'n lɛ yɔ, ɛsɛ lɩka mɔ yɛ wɔ'n kʋsʋ tɩ yɩ́ nwʋn.
35 Como já era bastante tarde, os discípulos se aproximaram de Jesus e disseram: — Este lugar é deserto, e já é bastante tarde.
36 Yɩ́ ti, yaci bɛ́ nun maan bɛ hɔ́ nanmue'n-mɔ nʋn kulo'n-mɔ mɔ bɛ mantan mantan ɛwa'n-mɔ asʋ bɛ hɔ́ kpʋ́nndɛ like bɛ tó bɛ lí.”
36 Mande essas pessoas embora, para que, indo pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Mɔ bɛ hanlɩn ɛjɔlɛ sɔ'n, Zozi nwan: “Ɛmɔ muonun mán bɛ́ like lí.”
37 Jesus, porém, lhes disse: Mas eles disseram: — Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Mɔ bɛ hanlɩn sɔ'n, Zozi kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Kpaʋn nyɛ yɛ̂ ɛmɔ le ɔ? Ɛmɔ hɔ́ nɩ́an.”
38 E Jesus lhes disse: Eles foram se informar e responderam: — Cinco pães e dois peixes.
39 Mɔ bɛ hanlɩn sɔ'n, Zozi kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ bɛ mán meninsʋnman'n kʋalaatin tɛ́tanlan asɩ kpule kpule ndile nɩn asʋ.
39 Então Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Ɛhɩ a, bɛ kɔ tɛtanlan asɩ kpule ɛya ɛya, ɔ nʋn kpule abulanun abulanun.
40 E eles o fizeram, repartindo-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Mɔ bɛ tanlanlɩn asɩ yuelɩ'n, Zozi kɔ le kpaʋn nnun'n, ɔ nʋn ejue nnyuan'n. Ɔ kɔ tʋ yɩ́ nyɩn anwunno, ɔ kɔ la Nyanmɩan asɩ. Ɔ kɔ bubu kpaʋn'n-mɔ anun ɔ kɔ man yɩ́ menian'n-mɔ kɛ bɛ hyé bɛ mán meninsʋnman'n. Ɔ kɔ fa ejue nnyuan'n ɔ kɔ man bɛ́ kɛ bɛ hyé bɛ mán bɛ́ kʋalaatin.
41 Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou. Depois partiu os pães e os deu aos seus discípulos para que os distribuíssem. E também repartiu os dois peixes entre todos.
42 Bɛ́ kʋalaa bɛ kɔ li dede bɛ́ kʋ kɔ yi, bie kɔ ha.
42 Todos comeram e se fartaram,
43 M'ɔ halɩ'n, bɛ sɩsalɩ dede a, ɔ tɩ ece mma bulu nʋn nnyuan. Ejue'n kʋsʋ bie halɩ.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Bɛ́ mɔ bɛ lili kpaʋn sɔ'n, bɛ tɩ menian akpɩɩ nnun. B'a nga man mmalasua nʋn mmatʋnman'n-mɔ bie.
44 Os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Ɛhɩ, meninsʋnman'n yuelɩ like di ɛbɛlɛ ala, Zozi kɔ han kɔ hele yɩ́ menian'n-mɔ kɛ: “Ɛmɔ fʋ́ ɛlɛɛ nɩn anun bɛ kpɛ́ asue'n bɛ lí mʋa Bɛtɩsayida ɛlɔ. Mɩn 'gua menian'n-mɔ atɩn kʋalaaka nán m'an a.”
45 Logo a seguir, Jesus fez com que os seus discípulos entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Kɛ Zozi gualɩ menian'n-mɔ atɩn yuelɩ'n, ɔ kɔ hɔ asɔnɩn ɛyɔlɛ bʋka kʋn asʋ.
46 E, tendo-os despedido, ele subiu ao monte para orar.
47 Mɔ alɩ́ɛ'n sanlɩn'n, anɩn ɛlɛɛ nɩn a ju asue nɩn afian. Zozi angʋnmɩn cein jin asɩ ɛbɛlɛ.
47 Ao cair da tarde, o barco estava no meio do mar, e Jesus estava sozinho em terra.
48 Ɔ 'nɩan an, anɩn yɩ́ menian'n-mɔ ngʋala man ɛlɛɛ'n kan kpa. Ɔ sanlɩn kɛ bɛ nʋn asutue nɩn a yia nun. Ɛhɩ a, alɩbahɩan dɔɛ nsan mɔ ɔ 'kɔ dɔɛ nsian'n, Zozi kɔ nanndɩ asue nɩn anyɩnsʋ ɔ kɔ kpʋ bɛ́. M'ɔ walɩ dede m'ɔ ka kaan tʋ bɛ́'n, ɔ yɔlɩ kɛ ɔ lɛ san bɛ́ nwʋn.
48 De madrugada, vendo que os discípulos remavam com dificuldade, porque o vento lhes era contrário, Jesus foi até onde eles estavam, andando sobre o mar; e queria passar adiante deles.
49 Nan mɔ bɛ nwunlin kɛ ɔ nanndɩ asue nɩn anyɩnsʋ'n, bɛ bu kɛ ɛnwʋnmɩn ɔ. Bɛ kɔ tɛtɩan.
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 Esulo hanlɩn bɛ́, ɔ sanlɩn kɛ bɛ́ kʋalaatin bɛ́ nwunlin yɩ́.
50 Pois todos viram Jesus e ficaram apavorados. Mas Jesus imediatamente falou com eles e disse:
51 Kɛ ɔ hanlɩn sɔ mɔ ɔ 'fʋ bɛ ɛlɛɛ nɩn anun ala, asutue'n kɔ gua asɩ. Zozi nyɔlɩɛ sɔ'n kɔ sin bɛ́ nwʋn kpa.
51 Então subiu no barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram totalmente perplexos,
52 Afɩ asinbɛnwʋn like'n mɔ Zozi falɩ kpaʋn'n yɔlɩ'n, b'a ndɩ man yɩ́ bʋ. Ɔ sanlɩn kɛ b'a nva man bɛ́ ajʋnlɩn b'a nza man sʋ.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães, pois o coração deles estava endurecido.
53 Kɛ bɛ kpɛlɩ asue'n mɔ bɛ juli Zenezalɛtɩ mân nɩn anun'n, bɛ kɔ si asɩ, bɛ kɔ mɩnnda bɛ́ ɛlɛɛ'n.
53 Estando já no outro lado, chegaram à terra de Genesaré, onde atracaram.
54 Mɔ bɛ fi ɛlɛɛ nɩn anun bɛ juli'n, ɛbɛlɛ ala, menian'n-mɔ kɔ nwun kɛ Zozi ɔ.
54 Saindo eles do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Bɛ kɔ nwanndi bɛ kɔ hɔ lɩka kʋalaatin bɛ kɔ hɔ kɔ bɔ menian'n-mɔ kʋalaa amannɩɛ. Lɩka biala mɔ bɛ kɔ tɩ kɛ Zozi wɔ'n, bɛ sʋa nwuluwafʋɛ'n-mɔ ɛbɛɛ sʋ bɛ bɛlɛ yɩ́.
55 E eles, percorrendo toda aquela região, começaram a trazer em leitos os enfermos e os levavam para onde ouviam que ele estava.
56 Lɩka biala m'ɔ kɔ hɔ'n, nanmue nun o, kulo baa asʋ o, kulo kpili asʋ o, bɛ fa nwuluwafʋɛ'n-mɔ bɛ sesie anʋan'n-mɔ anyunnun gua'n-mɔ asʋ. Bɛ sɛlɛ Zozi kɛ ɔ mán bɛ́ atɩn maan bɛ hán yɩ́ taladɩɛ nɩn anʋan nɩn ala. Sakpa, bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ kɔ han yɩ́'n, bɛ́ nwʋn sa.
56 Onde quer que ele entrasse, nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, pedindo-lhe que os deixasse tocar ao menos na borda da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.