Marcos 5
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NAA
1 Ɛhɩ, Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ, bɛ kpɛlɩ Galile asue'n bɛ hɔlɩ juli Zelazɩ mân nɩn anun.
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Kɛ Zozi fi ɛlɛɛ nɩn anun 'ju asɩ nɩn ala, sʋanlan kʋn fi asielɩɛ nɩn asʋ kɔ a yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ.
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 Sʋanlan sɔ'n, wawɛ ɛtɛ wɔ yɩ́ nun, asielɩɛ nɩn asʋ yɛ̂ ɔ da ɔ. Sʋanlan fɩ́ɩ́ ngʋala man yɩ́ cɩ, nán b'a fa ngɔnzɔngɔnzɔ b'a bɔ yɩ́ kpaun.
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Afɩ ɔ yɔ a, bɛ fa mmulalɛ anaan ngɔnzɔngɔnzɔ bɛ gua yɩ́ ja nʋn yɩ́ sa, kʋsʋ, ɔ bubu nun. Sʋanlan fɩ́ɩ́ le man anwʋnsɛlɛ m'ɔ kʋala sʋanlan sɔ'n cɩ ɔ.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 Cɩan biala, kɔngɔɛ nʋn eyua, ɛ 'nwun yɩ́ a, anɩn ɔ nanndɩ asielɩɛ'n nʋn mmʋka'n-mɔ asʋ, ɔ tɛtɩan, ɔ sɩsa nyɔbʋɛ'n-mɔ ɔ bʋta bʋta yɩ́ nwʋn.
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 M'ɔ nwunlin Zozi mʋa ɛlɔ'n, ɔ kɔ tutu ɛnwanndie ɔ kɔ hɔ kɔ kʋtʋ yɩ́ nyunnun ɛbɛlɛ.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 Ɔ kɔ tɩan nun sɛlɛ kpa. Yɩ nwan: “Zozi, Anwunno Nyanmɩan Kpili Awa, ɛ 'se mɩ́n sɛ? Mɩn 'sɛlɛ wɔ́, nɩan wɔ́ Nyanmɩan ɛlɔ, n'ɛ se mɩ́n sa fɩ́ɩ́.”
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 Ɔ lɛ kan sɔ, afɩ Zozi nwan: “Wawɛ ɛtɛ, fi sʋanlan ɛhɩ nun fite.”
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 Zozi kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Ɛ li sɛ?”
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ɔ kɔ bʋtʋ Zozi kɛ n'ɔ fʋan bɛ́ fi mân sɔ nɩn anun.
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 Lɩka mɔ bɛ jin nɩn afan nun, bʋka kʋn anwʋn ɛbɛlɛ, anɩn mgbolike fatule kʋn lɛ didi.
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 Wawɛ ɛtɛ'n-mɔ kɔ bʋtʋ Zozi kɛ: “Man yɛ́ atɩn maan yɛ hɔ́ wʋ́lʋ mgbolike'n-mɔ anun.”
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Zozi kɔ man bɛ́ atɩn. Ɛhɩ a, wawɛ ɛtɛ'n-mɔ fi sʋanlan nɩn anun bɛ kɔ fite, bɛ kɔ hɔ kɔ wʋlʋ mgbolike'n-mɔ anun. Mgbolike fatule kɔ yɔ akpɩɩ nnyuan'n le ɛnwanndie bɛ kɔ tʋlʋ bʋka'n bɛ kɔ hɔ kɔ gua asue nɩn anun, bɛ kɔ nʋan.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Menian'n-mɔ mɔ bɛ nɩan mgbolike'n-mɔ asʋ'n kɔ nwanndi. Bɛ kɔ hɔ kɔ bɔ ɛjɔlɛ sɔ'n kpayɛ kulo, ɔ nʋn nanmue'n-mɔ asʋ. Bɛ́ mɔ bɛ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, bɛ walɩ nɩanlɩn kɛ ɔ kpɩnlɩn yɔlɩ yɩ́'n.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 Bɛ 'ba ju Zozi anwʋn ɛbɛlɛ a, sʋanlan'n mɔ anɩn wawɛ ɛtɛ'n-mɔ wɔ yɩ́ nun nɩn anyɩnsʋ a tɩ. Ɔ wula taladɩɛ ɔ tɩ ɛbɛlɛ. Ɛjɔlɛ'n yɔlɩ bɛ́ esulo.
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Kɛ ɔ kpɩnlɩn yɔlɩ mɔ wawɛ ɛtɛ'n-mɔ fi sʋanlan nɩn anun bɛ fitelɩ, mɔ bɛ hɔlɩ wʋlʋlɩ mgbolike'n-mɔ anun mɔ bɛ 'kɔ a gua asue nɩn anun, mɔ ɛsɛ bian nɩn anyɩnsʋ 'tɩ'n, bɛ́ mɔ bɛ nwunlin yɩ́ bɛ́ nyɩnsʋ'n, bɛ bɔlɩ bɛ helelɩ sian mma'n-mɔ.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 Mɔ bɛ tɩlɩ yɩ́ sɔ'n, bɛ bʋtʋlɩ Zozi kɛ ɔ fi bɛ́ mân nɩn anun ɔ jásʋ.
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 Mɔ Zozi 'fʋ ɛlɛɛ nɩn anun'n, sʋanlan'n m'ɔ tuli wawɛ ɛtɛ'n-mɔ fi yɩ́ nun'n kɔ bʋtʋ yɩ́ kɛ ɔ 'si yɩ́ sʋ.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 Ɔ hanlɩn sɔ a, Zozi ngɔ tie man. Yɩ́ nwan: “Sa kɔ wɔ́ awulo, kɔ han yɩ́ kʋalaa mɔ yɛ́ Mɩn a yɔ a man wɔ́ nʋn kɛ ɔ'a kpɩn ɔ'a nwun wɔ́ nwʋn anwunnvoe'n kele wɔ́ nvilie'n-mɔ.”
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Ɛbɛlɛ ala, sʋanlan sɔ'n kɔ hɔ mân'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Kulo Bulu nɩn anun. Ɔ kɔ hɔ kɔ bɔ mɔ Zozi yɔlɩ manlɩn yɩ́'n kpayɛ. Bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ tɩlɩ yɩ́ ngan'n, ɔ sinlin bɛ́ nwʋn.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 Ɛhɩ, Zozi fi Galile asue nɩn anzin ɔ kɔ sa kɔ a. M'ɔ walɩ juli asue nɩn anʋan ɛbɛlɛ'n, menian dɔʋn kpa walɩ yɩ́ nwʋn.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Kaan cɛ, Zufu'n-mɔ asɔnɩn sua nɩn asʋ mgbain'n-mɔ anun kʋn kɔ a kɔ ju ɛbɛlɛ. Kpain sɔ'n bɛ fɛlɛ yɩ́ Zʋayilusi. Ɔ nwunlin Zozi a, ɔ kɔ tu kɔ tɔ yɩ́ ja nun.
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 Ɔ kɔ bʋtʋ yɩ́, yɩ́ sa la yɩ́ sa nun, yɩ́ nwan: “Mɩ́n wa balasua'n lɛ ka nun, yɩ́ ti bala fa wɔ́ sa fua yɩ́ nwʋn maan ɔ tɩ́ akpɔlɛ ɔ nyán ngʋan.”
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Bian'n hanlɩn sɔ ala, Zozi nʋn yɩ́ kɔ hɔ. Mɔ bɛ 'kɔ'n, menian dɔʋn kpa sili yɩ́ sʋ, anɩn bɛ 'kan Zozi bɛ mian bɛ́ afian.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn balasua kʋn wɔ menian'n-mɔ afian ɛbɛlɛ. Moja tu balasua sɔ'n, yɩ́ afʋɛ bulu nʋn nnyuan ahɩ.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Ɔ nwunlin yalɛ dɔʋn wɔ ayile ɛyɔlɛfʋɛ sʋnman asa nun. Ɔ sɛcɩlɩ yɩ́ nwʋn esika kʋalaatin, kʋsʋ yɩ́ nwʋn a nza man. Yɩ́ ewue nɩn anyunnun ala yɛ̂ ɔ kɔ ɔ.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Ɔ tɩlɩ kɛ menian'n-mɔ lɛ kan Zozi anwʋn ɛjɔlɛ. Ɔ kɔ a kɔ wʋlʋ menian nwala'n mɔ afian, Zozi anzin ɛbɛlɛ, ɔ kɔ han yɩ́ taladɩɛ'n.
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 Afɩ yɩ́ nwan: “Sɛ mɩn kan yɩ́ taladɩɛ nɩn ala a, mɩ́n nwʋn 'sa.”
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 Ɔ hanlɩn yɩ́ a, yɩ́ moja'n m'ɔ tu yɩ́'n kɔ kpɛ. Ɛbɛlɛ ala, ɔ kɔ nwun yɩ́ kɛ yɩ́ nwʋn a sa.
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 Zozi kʋsʋ kɔ nwun yɩ́ ɛbɛlɛ ala kɛ anwʋnsɛlɛ kʋn fi yɩ́ nun a fite. Ɔ kɔ kpɛ yɩ́ nyɩn menian'n-mɔ afian ɛlɔ ɔ kɔ bisa kɛ: “Nwan yɛ̂ ɔ'a han mɩ́n taladɩɛ'n?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 Ɔ bisalɩ ɛhɩ a, yɩ́ menian'n-mɔ nwan: “Wɔ́ nyɩn tua kɛ menian'n-mɔ lɛ mian wɔ́, kʋsʋ anɩn ɛ lɛ bisa kɛ: Nwan yɛ̂ ɔ'a han mɩ́n ɔ?”
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Ɔ kɔ nɛnɩan yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ menian'n-mɔ anun kɔ si kɔ yia sɛ ɔ kɔ nwun sʋanlan'n m'ɔ hanlɩn yɩ́ nɩn an.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Kɛmɔ balasua'n sɩ like m'ɔ nwunlɩn yɩ́ wɔ yɩ́ nwʋnnaan nɩn anun'n, esulo hanlɩn yɩ́ dede yɩ́ nwʋn wʋsʋlɩ yɩ́. Ɔ kɔ a kɔ tu kɔ tɔ Zozi aja nun, ɔ kɔ han ananhɔlɛ'n kʋalaa ɔ kɔ hele yɩ́.
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Ɛhɩ a, Zozi nwan: “Mɩ́n wa balasua, wɔ́ dedi nɩn a le wɔ́ ngʋan. Kɔ anzʋnunjɔ nun, man wɔ́ nwʋn sá.”
34 Então Jesus lhe disse:
35 Anɩn Zozi anʋan tɔlɩ man bɔbɔ, menian fi kpain Zʋayilusi awulo ɛlɔ bɛ walɩ tʋlɩ yɩ́ a, bɛ́ nwan: “Wɔ́ wa balasua nɩn a wu, nan benin anwʋn ati yɛ̂ ɛ tɛ jɩjɩ mɩnlɩan nɩn ɔ?”
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 Nan mɔ bɛ hanlɩn sɔ'n, Zozi ngɔ bu man yɩ́ ɛjɔlɛ. Yɩ́ nwan: “Zʋayilusi, gua wɔ́ ahʋnlɩn asɩ, nyan dedi ala.”
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 Zozi ngɔ man sʋanlan fɩ́ɩ́ atɩn kɛ ɔ sí yɩ́ sʋ, sannan Pɩɛlɩ nʋn Zʋakɩ nʋn yɩ́ nianman Zʋan, bɛ́ ala.
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Mɔ bɛ juli Zʋayilusi awulo ɛlɔ'n, Zozi nwunlin kɛ ɛbɛlɛ asʋa yɔɔ. Menian'n-mɔ le esuan nʋn awuye ɛbɔ nʋn ɛtɛtɩan nʋn awɔ́lɛ ɛyɩɛ.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Ɔ kɔ wʋlʋ sua nɩn anun ɔ kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ lɛ bɔ awuye bɛ sun sʋa ɔ? Batʋnman talua'n wuli man, nan ɔ lɛ dafɩ.”
39 Ao entrar, disse:
40 Kɛ ɔ hanlɩn sɔ nɩn ala, menian'n-mɔ kɔ gʋlʋ yɩ́ nwʋn.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Ɔ kɔ sɔ batʋnman nɩn asa nɩn anun, yɩ́ nwan: “Talita kunmin!” Yɩ́ bʋ y'ɔ le kɛ: “Talua kaan, mɩ́n nwan ɛ jásʋ!”
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 Ɛbɛlɛ ala, talua'n kɔ jasʋ kɔ nanndɩ. Mɔ ɛjɔlɛ ɛhɩ 'ba'n, anɩn talua nɩn a li afʋɛ bulu nʋn nnyuan. Mɔ menian'n-mɔ nwunlin yɩ́ sɔ'n, ɔ sinlin bɛ́ nwʋn kpa.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 Ɛhɩ a, Zozi totualɩ bɛ́ kɛ nán bɛ kan ɛjɔlɛ sɔ'n bɛ kele sʋanlan fɩ́ɩ́. Ɛsɛ yɩ́ nwan: “Bɛ mán talua'n like lí.”
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.