Marcos 5
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ACF
1 Ɛhɩ, Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ, bɛ kpɛlɩ Galile asue'n bɛ hɔlɩ juli Zelazɩ mân nɩn anun.
1 E chegaram ao outro lado do mar, à província dos gadarenos.
2 Kɛ Zozi fi ɛlɛɛ nɩn anun 'ju asɩ nɩn ala, sʋanlan kʋn fi asielɩɛ nɩn asʋ kɔ a yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo;
3 Sʋanlan sɔ'n, wawɛ ɛtɛ wɔ yɩ́ nun, asielɩɛ nɩn asʋ yɛ̂ ɔ da ɔ. Sʋanlan fɩ́ɩ́ ngʋala man yɩ́ cɩ, nán b'a fa ngɔnzɔngɔnzɔ b'a bɔ yɩ́ kpaun.
3 O qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender;
4 Afɩ ɔ yɔ a, bɛ fa mmulalɛ anaan ngɔnzɔngɔnzɔ bɛ gua yɩ́ ja nʋn yɩ́ sa, kʋsʋ, ɔ bubu nun. Sʋanlan fɩ́ɩ́ le man anwʋnsɛlɛ m'ɔ kʋala sʋanlan sɔ'n cɩ ɔ.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Cɩan biala, kɔngɔɛ nʋn eyua, ɛ 'nwun yɩ́ a, anɩn ɔ nanndɩ asielɩɛ'n nʋn mmʋka'n-mɔ asʋ, ɔ tɛtɩan, ɔ sɩsa nyɔbʋɛ'n-mɔ ɔ bʋta bʋta yɩ́ nwʋn.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes, e pelos sepulcros, e ferindo-se com pedras.
6 M'ɔ nwunlin Zozi mʋa ɛlɔ'n, ɔ kɔ tutu ɛnwanndie ɔ kɔ hɔ kɔ kʋtʋ yɩ́ nyunnun ɛbɛlɛ.
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 Ɔ kɔ tɩan nun sɛlɛ kpa. Yɩ nwan: “Zozi, Anwunno Nyanmɩan Kpili Awa, ɛ 'se mɩ́n sɛ? Mɩn 'sɛlɛ wɔ́, nɩan wɔ́ Nyanmɩan ɛlɔ, n'ɛ se mɩ́n sa fɩ́ɩ́.”
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Ɔ lɛ kan sɔ, afɩ Zozi nwan: “Wawɛ ɛtɛ, fi sʋanlan ɛhɩ nun fite.”
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.)
9 Zozi kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Ɛ li sɛ?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ɔ kɔ bʋtʋ Zozi kɛ n'ɔ fʋan bɛ́ fi mân sɔ nɩn anun.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Lɩka mɔ bɛ jin nɩn afan nun, bʋka kʋn anwʋn ɛbɛlɛ, anɩn mgbolike fatule kʋn lɛ didi.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Wawɛ ɛtɛ'n-mɔ kɔ bʋtʋ Zozi kɛ: “Man yɛ́ atɩn maan yɛ hɔ́ wʋ́lʋ mgbolike'n-mɔ anun.”
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Zozi kɔ man bɛ́ atɩn. Ɛhɩ a, wawɛ ɛtɛ'n-mɔ fi sʋanlan nɩn anun bɛ kɔ fite, bɛ kɔ hɔ kɔ wʋlʋ mgbolike'n-mɔ anun. Mgbolike fatule kɔ yɔ akpɩɩ nnyuan'n le ɛnwanndie bɛ kɔ tʋlʋ bʋka'n bɛ kɔ hɔ kɔ gua asue nɩn anun, bɛ kɔ nʋan.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil), e afogaram-se no mar.
14 Menian'n-mɔ mɔ bɛ nɩan mgbolike'n-mɔ asʋ'n kɔ nwanndi. Bɛ kɔ hɔ kɔ bɔ ɛjɔlɛ sɔ'n kpayɛ kulo, ɔ nʋn nanmue'n-mɔ asʋ. Bɛ́ mɔ bɛ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, bɛ walɩ nɩanlɩn kɛ ɔ kpɩnlɩn yɔlɩ yɩ́'n.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Bɛ 'ba ju Zozi anwʋn ɛbɛlɛ a, sʋanlan'n mɔ anɩn wawɛ ɛtɛ'n-mɔ wɔ yɩ́ nun nɩn anyɩnsʋ a tɩ. Ɔ wula taladɩɛ ɔ tɩ ɛbɛlɛ. Ɛjɔlɛ'n yɔlɩ bɛ́ esulo.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Kɛ ɔ kpɩnlɩn yɔlɩ mɔ wawɛ ɛtɛ'n-mɔ fi sʋanlan nɩn anun bɛ fitelɩ, mɔ bɛ hɔlɩ wʋlʋlɩ mgbolike'n-mɔ anun mɔ bɛ 'kɔ a gua asue nɩn anun, mɔ ɛsɛ bian nɩn anyɩnsʋ 'tɩ'n, bɛ́ mɔ bɛ nwunlin yɩ́ bɛ́ nyɩnsʋ'n, bɛ bɔlɩ bɛ helelɩ sian mma'n-mɔ.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Mɔ bɛ tɩlɩ yɩ́ sɔ'n, bɛ bʋtʋlɩ Zozi kɛ ɔ fi bɛ́ mân nɩn anun ɔ jásʋ.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse dos seus termos.
18 Mɔ Zozi 'fʋ ɛlɛɛ nɩn anun'n, sʋanlan'n m'ɔ tuli wawɛ ɛtɛ'n-mɔ fi yɩ́ nun'n kɔ bʋtʋ yɩ́ kɛ ɔ 'si yɩ́ sʋ.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Ɔ hanlɩn sɔ a, Zozi ngɔ tie man. Yɩ́ nwan: “Sa kɔ wɔ́ awulo, kɔ han yɩ́ kʋalaa mɔ yɛ́ Mɩn a yɔ a man wɔ́ nʋn kɛ ɔ'a kpɩn ɔ'a nwun wɔ́ nwʋn anwunnvoe'n kele wɔ́ nvilie'n-mɔ.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Ɛbɛlɛ ala, sʋanlan sɔ'n kɔ hɔ mân'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Kulo Bulu nɩn anun. Ɔ kɔ hɔ kɔ bɔ mɔ Zozi yɔlɩ manlɩn yɩ́'n kpayɛ. Bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ tɩlɩ yɩ́ ngan'n, ɔ sinlin bɛ́ nwʋn.
20 E ele foi, e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilharam.
21 Ɛhɩ, Zozi fi Galile asue nɩn anzin ɔ kɔ sa kɔ a. M'ɔ walɩ juli asue nɩn anʋan ɛbɛlɛ'n, menian dɔʋn kpa walɩ yɩ́ nwʋn.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Kaan cɛ, Zufu'n-mɔ asɔnɩn sua nɩn asʋ mgbain'n-mɔ anun kʋn kɔ a kɔ ju ɛbɛlɛ. Kpain sɔ'n bɛ fɛlɛ yɩ́ Zʋayilusi. Ɔ nwunlin Zozi a, ɔ kɔ tu kɔ tɔ yɩ́ ja nun.
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Ɔ kɔ bʋtʋ yɩ́, yɩ́ sa la yɩ́ sa nun, yɩ́ nwan: “Mɩ́n wa balasua'n lɛ ka nun, yɩ́ ti bala fa wɔ́ sa fua yɩ́ nwʋn maan ɔ tɩ́ akpɔlɛ ɔ nyán ngʋan.”
23 E rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está à morte; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos, para que sare, e viva.
24 Bian'n hanlɩn sɔ ala, Zozi nʋn yɩ́ kɔ hɔ. Mɔ bɛ 'kɔ'n, menian dɔʋn kpa sili yɩ́ sʋ, anɩn bɛ 'kan Zozi bɛ mian bɛ́ afian.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn balasua kʋn wɔ menian'n-mɔ afian ɛbɛlɛ. Moja tu balasua sɔ'n, yɩ́ afʋɛ bulu nʋn nnyuan ahɩ.
25 E certa mulher que, havia doze anos, tinha um fluxo de sangue,
26 Ɔ nwunlin yalɛ dɔʋn wɔ ayile ɛyɔlɛfʋɛ sʋnman asa nun. Ɔ sɛcɩlɩ yɩ́ nwʋn esika kʋalaatin, kʋsʋ yɩ́ nwʋn a nza man. Yɩ́ ewue nɩn anyunnun ala yɛ̂ ɔ kɔ ɔ.
26 E que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior;
27 Ɔ tɩlɩ kɛ menian'n-mɔ lɛ kan Zozi anwʋn ɛjɔlɛ. Ɔ kɔ a kɔ wʋlʋ menian nwala'n mɔ afian, Zozi anzin ɛbɛlɛ, ɔ kɔ han yɩ́ taladɩɛ'n.
27 Ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua veste.
28 Afɩ yɩ́ nwan: “Sɛ mɩn kan yɩ́ taladɩɛ nɩn ala a, mɩ́n nwʋn 'sa.”
28 Porque dizia: Se tão-somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Ɔ hanlɩn yɩ́ a, yɩ́ moja'n m'ɔ tu yɩ́'n kɔ kpɛ. Ɛbɛlɛ ala, ɔ kɔ nwun yɩ́ kɛ yɩ́ nwʋn a sa.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue; e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Zozi kʋsʋ kɔ nwun yɩ́ ɛbɛlɛ ala kɛ anwʋnsɛlɛ kʋn fi yɩ́ nun a fite. Ɔ kɔ kpɛ yɩ́ nyɩn menian'n-mɔ afian ɛlɔ ɔ kɔ bisa kɛ: “Nwan yɛ̂ ɔ'a han mɩ́n taladɩɛ'n?”
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Ɔ bisalɩ ɛhɩ a, yɩ́ menian'n-mɔ nwan: “Wɔ́ nyɩn tua kɛ menian'n-mɔ lɛ mian wɔ́, kʋsʋ anɩn ɛ lɛ bisa kɛ: Nwan yɛ̂ ɔ'a han mɩ́n ɔ?”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Ɔ kɔ nɛnɩan yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ menian'n-mɔ anun kɔ si kɔ yia sɛ ɔ kɔ nwun sʋanlan'n m'ɔ hanlɩn yɩ́ nɩn an.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isto fizera.
33 Kɛmɔ balasua'n sɩ like m'ɔ nwunlɩn yɩ́ wɔ yɩ́ nwʋnnaan nɩn anun'n, esulo hanlɩn yɩ́ dede yɩ́ nwʋn wʋsʋlɩ yɩ́. Ɔ kɔ a kɔ tu kɔ tɔ Zozi aja nun, ɔ kɔ han ananhɔlɛ'n kʋalaa ɔ kɔ hele yɩ́.
33 Então a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Ɛhɩ a, Zozi nwan: “Mɩ́n wa balasua, wɔ́ dedi nɩn a le wɔ́ ngʋan. Kɔ anzʋnunjɔ nun, man wɔ́ nwʋn sá.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz, e sê curada deste teu mal.
35 Anɩn Zozi anʋan tɔlɩ man bɔbɔ, menian fi kpain Zʋayilusi awulo ɛlɔ bɛ walɩ tʋlɩ yɩ́ a, bɛ́ nwan: “Wɔ́ wa balasua nɩn a wu, nan benin anwʋn ati yɛ̂ ɛ tɛ jɩjɩ mɩnlɩan nɩn ɔ?”
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tuafilha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Nan mɔ bɛ hanlɩn sɔ'n, Zozi ngɔ bu man yɩ́ ɛjɔlɛ. Yɩ́ nwan: “Zʋayilusi, gua wɔ́ ahʋnlɩn asɩ, nyan dedi ala.”
36 E Jesus, tendo ouvido estas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Zozi ngɔ man sʋanlan fɩ́ɩ́ atɩn kɛ ɔ sí yɩ́ sʋ, sannan Pɩɛlɩ nʋn Zʋakɩ nʋn yɩ́ nianman Zʋan, bɛ́ ala.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Mɔ bɛ juli Zʋayilusi awulo ɛlɔ'n, Zozi nwunlin kɛ ɛbɛlɛ asʋa yɔɔ. Menian'n-mɔ le esuan nʋn awuye ɛbɔ nʋn ɛtɛtɩan nʋn awɔ́lɛ ɛyɩɛ.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam muito e pranteavam.
39 Ɔ kɔ wʋlʋ sua nɩn anun ɔ kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ lɛ bɔ awuye bɛ sun sʋa ɔ? Batʋnman talua'n wuli man, nan ɔ lɛ dafɩ.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Kɛ ɔ hanlɩn sɔ nɩn ala, menian'n-mɔ kɔ gʋlʋ yɩ́ nwʋn.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ɔ kɔ sɔ batʋnman nɩn asa nɩn anun, yɩ́ nwan: “Talita kunmin!” Yɩ́ bʋ y'ɔ le kɛ: “Talua kaan, mɩ́n nwan ɛ jásʋ!”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Ɛbɛlɛ ala, talua'n kɔ jasʋ kɔ nanndɩ. Mɔ ɛjɔlɛ ɛhɩ 'ba'n, anɩn talua nɩn a li afʋɛ bulu nʋn nnyuan. Mɔ menian'n-mɔ nwunlin yɩ́ sɔ'n, ɔ sinlin bɛ́ nwʋn kpa.
42 E logo a menina se levantou, e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 Ɛhɩ a, Zozi totualɩ bɛ́ kɛ nán bɛ kan ɛjɔlɛ sɔ'n bɛ kele sʋanlan fɩ́ɩ́. Ɛsɛ yɩ́ nwan: “Bɛ mán talua'n like lí.”
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.