Marcos 3
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NVI
1 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ fi ɛbɛlɛ ɔ kɔ sa kɔ hɔ Zufʋ'n-mɔ asɔnɩn sua nɩn anun biekun. Ɔ 'ba yɔ sɔ'n kʋsʋ, anɩn sʋanlan kʋn wɔ asɔnɩn sua nɩn anun ɛbɛlɛ. Sʋanlan sɔ nɩn asa kʋn a jɔ.
1 Noutra ocasião ele entrou na sinagoga, e estava ali um homem com uma das mãos atrofiada.
2 Mɔ Zozi 'wʋlʋ asɔnɩn sua nɩn anun'n, anɩn Falisifʋɛ'n-mɔ wɔ ɛbɛlɛ. Bɛ gua ɛbɛlɛ bɛ lɛ nɩan sɛ Zozi kɔ man wuluwafʋɛ nɩn anwʋn kɔ sa ɛnwʋnmɩan ele cɩan nɩn an. Afɩ bɛ kulo kɛ bɛ tʋn yɩ́ ɛsʋan.
2 Alguns deles estavam procurando um motivo para acusar Jesus; por isso o observavam atentamente, para ver se ele iria curá-lo no sábado.
3 Mɔ Zozi nwunlin yɩ́ sɔ'n, ɔ kɔ han kɔ hele wuluwafʋɛ'n kɛ: “Njabian, jasʋ jinlan bɛ́ kʋalaa bɛ́ nyunnun ɛwa maan bɛ nwún wɔ́.”
3 Jesus disse ao homem da mão atrofiada: "Levante-se e venha para o meio".
4 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ'n, bian'n kɔ jasʋ kɔ jinlan. Zozi kɔ bisa bɛ́ mɔ bɛ gua sua nɩn anun'n kɛ: “Asʋ yɛ́ mala'n man atɩn kɛ ɛnwʋnmɩan ele cɩan'n, bɛ yɔ́ sʋanlan ye anaan bɛ yɔ́ yɩ́ ɛtɛ? Bɛ lé sʋanlan ngʋan anaan bɛ hún yɩ́?”
4 Depois Jesus lhes perguntou: "O que é permitido fazer no sábado: o bem ou o mal, salvar a vida ou matar? " Mas eles permaneceram em silêncio.
5 Bɛ́ ti anun ɛtɛ'n nʋn bɛ nyɔlɩɛ sɔ nɩn anwʋn, ɛya kɔ hun Zozi ɛsɛ yɩ́ lʋa kɔ bɔ yɩ́ nwʋn. Ɛhɩ a, ɔ kɔ nɩan bɛ́ kʋalaa kɔ si kɔ yia. Ɔ kɔ han kɔ hele wuluwafʋɛ'n kɛ: “Tɩnngɛ wɔ́ sa nɩn anun.” Ɔ 'tɩnngɛ yɩ́ sa nɩn anun an, asaa kɔ yɔ kpa.
5 Irado, olhou para os que estavam à sua volta e, profundamente entristecido por causa dos seus corações endurecidos, disse ao homem: "Estenda a mão". Ele a estendeu, e ela foi restaurada.
6 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, Falisifʋɛ'n-mɔ fi asɔnɩn sua nɩn anun bɛ kɔ fite. Ɛbɛlɛ ala, bɛ kɔ hɔ bɛ kɔ nwun belemgbin Elɔdɩ asasʋ'n-mɔ anwʋn. Bɛ lɛ kpʋnndɛ atɩn mɔ bɛ 'sɩn sʋ bɛ kun Zozi.
6 Então os fariseus saíram e começaram a conspirar com os herodianos contra Jesus, sobre como poderiam matá-lo.
7 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ bɛ hyʋɩnlɩn bɛ́ nzin bɛ hɔlɩ Galile asue nɩn anʋan ɛlɔ. Menian dɔʋn kɔ si yɩ́ sʋ.
7 Jesus retirou-se com os seus discípulos para o mar, e uma grande multidão vinda da Galiléia o seguia.
8 Meninsʋnman'n walɩ Zozi anwʋn ɛbɛlɛ, afɩ ninnge'n-mɔ kʋalaa m'ɔ yɔlɩ'n, bɛ tɩlɩ yɩ́ ngan. Mmie-mɔ fi Galile nʋn Zude mân nɩn anun. Mmie-mɔ kʋsʋ fi Zoluzalɛmʋn kulo nɩn asʋ ɔ nʋn Idume mân nɩn anun. Dɔʋn kʋsʋ fi asue Zuludɩn nɩn anzin ebue kʋn ɛlɔ. Bɛ́ nga'n fi Tii nʋn Sidʋn kulo'n-mɔ anwʋn ɛlɔ.
8 Quando ouviram a respeito de tudo o que ele estava fazendo, muitas pessoas procedentes da Judéia, de Jerusalém, da Iduméia e das regiões do outro lado do Jordão e dos arredores de Tiro e de Sidom foram atrás dele.
9 Ɛhɩ a, Zozi kɔ se yɩ́ menian'n-mɔ kɛ bɛ kpʋ́nndɛ ɛlɛɛ kʋn bɛ mán yɩ́ maan ɔ tɩ́ yɩ́ nwʋn kaan, ɔ sanlɩn kɛ menian'n-mɔ a mgbunmgbun yɩ́ sʋ sʋnman.
9 Por causa da multidão, ele disse aos discípulos que lhe preparassem um pequeno barco, para evitar que o comprimissem.
10 Afɩ, kɛmɔ ɔ man nwuluwafʋɛ dɔʋn anwʋn sa'n, bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ ndɩ man akpɔlɛ'n, bɛ kpɩlɩ bɛ kɔ kan yɩ́.
10 Pois ele havia curado a muitos, de modo que os que sofriam de doenças ficavam se empurrando para conseguir tocar nele.
11 Mɛlɛ mɔ wawɛ ɛtɛ'n-mɔ kɔ nwun Zozi'n, bɛ kʋtʋ yɩ́ nyunnun, anɩn bɛ lɛ tɛtɩan nun. Bɛ́ nwan: “Ɛ tɩ Nyanmɩan Awa! Ɛ tɩ Nyanmɩan Awa!”
11 Sempre que os espíritos imundos o viam, prostravam-se diante dele e gritavam: "Tu és o Filho de Deus".
12 Nan mɔ bɛ 'kan sɔ'n, anɩn Zozi a totua bɛ́ sɛlɛ kpa nán b'a mmɔ man yɩ́ kpayɛ kɛ ɔ tɩ Nyanmɩan Awa sakpa.
12 Mas ele lhes dava ordens severas para que não dissessem quem ele era.
13 Ɛhɩ anzin, Zozi fi ɛbɛlɛ, ɔ nʋn yɩ́ menian'n-mɔ bɛ kɔ hɔ kɔ fʋ bʋka kʋn asʋ. Ɔ kɔ fɛfɛlɛ bɛ́ mɔ ɔ kulo kɛ yɩ́ muonun ɔ fa bɛ́ sie yɩ́ nwʋn ɔ nʋn bɛ́ di junman'n. Bɛ́ m'ɔ fɛfɛlɛlɩ bɛ́'n fi bagua nɩn anun bɛ́ ti kɔ yia yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ.
13 Jesus subiu a um monte e chamou a si aqueles que ele quis, os quais vieram para junto dele.
14 Bɛ tɩ bulu nʋn nnyuan. Menian bulu nʋn nnyuan sɔ'n, bɛ wɔ Zozi asa nun. [Ɔ fɛlɛ bɛ́ mmɔfʋɛ.] Ɔ sʋan bɛ́ maan bɛ kɔ bɔ Ɛjɔlɛkpa'n bɛ kele menian'n-mɔ.
14 Escolheu doze, designando-os como apóstolos, para que estivessem com ele, os enviasse a pregar
15 Ɔ kɔ man bɛ́ tunmin mɔ bɛ kʋala fa tu wawɛ ɛtɛ'n-mɔ.
15 e tivessem autoridade para expulsar demônios.
16 Menian bulu nʋn nnyuan'n mɔ Zozi fɛlɛlɩ bɛ́ yɩ́ nwʋn ɔ manlɩn bɛ́ junman'n, bɛ́ ahɩ: Simʋn mɔ Zozi tʋnlɩn yɩ́ Pɩɛlɩ'n,
16 Estes são os doze que ele escolheu: Simão, a quem deu o nome de Pedro;
17 Zʋakɩ ɔ nʋn Zʋan, Zebede amma'n-mɔ (mɔ Zozi tʋnlɩn bɛ́ “Bʋanɛjɛsɩ” mɔ yɩ́ bʋ y'ɔ le kɛ menian anwʋn esulo kɛ mgbanlanlan.)
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, seu irmão, aos quais deu o nome de Boanerges, que significa filhos do trovão;
18 Andele, Filipʋ, Baatelemin, Matie, Toma, Alɩfe awa Zʋakɩ, Tade, Simʋn m'ɔ kpʋnndɛ yɩ́ mân'n fanwʋndi'n,
18 André; Filipe; Bartolomeu; Mateus; Tomé; Tiago, filho de Alfeu; Tadeu; Simão, o zelote,
19 ɔ nʋn Zudasɩ Isikaliɔtɩ mɔ kasian'n, ɔ yɩlɩ Zozi manlɩn yɩ́ mgbɔfʋɛ'n-mɔ'n.
19 e Judas Iscariotes, que o traiu.
20 Ɛhɩ anzin, Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ fi bʋka nɩn asʋ bɛ kɔ ju bɛ kɔ hɔ awulo. Mɔ bɛ juli ɛbɛlɛ'n, meninsʋnman'n kɔ a kɔ yia awulo nɩn anun biekun. Ɔ man Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ nnyan man atɩn bɔbɔ bɛ nni man like.
20 Então Jesus entrou numa casa, e novamente reuniu-se ali uma multidão, de modo que ele e os seus discípulos não conseguiam nem comer.
21 Yɩ́ sɔ ɛhɩ anun, Zozi nvilie'n-mɔ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ nɩn an, bɛ kɔ a yɩ́ ɛfa. Ɔ sanlɩn kɛ bɛ́ ajʋnlɩn nun an, bɛ́ nwan: “Zozi ati a sɛcɩ!”
21 Quando seus familiares ouviram falar disso, saíram para apoderar-se dele, pois diziam: "Ele está fora de si".
22 Ɛhɩ, mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ fi Zoluzalɛmʋn bɛ walɩ a, bɛ́ nwan: “Bian ɛhɩ, *Bɛlɩzebulu m'ɔ tɩ mmɔnsanmʋn'n-mɔ kpain'n wɔ yɩ́ nun. Yɩ́ y'ɔ man yɩ́ anwʋnsɛlɛ m'ɔ fa tu wawɛ ɛtɛ'n-mɔ ɔ.”
22 E os mestres da lei que haviam descido de Jerusalém diziam: "Ele está com Belzebu! Pelo príncipe dos demônios é que ele expulsa demônios".
23 Mɔ Zozi tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, ɔ kɔ fɛlɛ bɛ́, ɔ kɔ bubu anyɩnndala-mɔ kɔ hehele bɛ́. Yɩ́ nwan: “*Satan 'yɔ sɛ nán ɔ'a hʋala Satan tu?
23 Então Jesus os chamou e lhes falou por parábolas: "Como pode Satanás expulsar Satanás?
24 Sɛ belemgbin mân kʋn anun menian'n-mɔ bu bɛ́ nwʋn nun an, mân sɔ'n 'bɔ asɩ.
24 Se um reino estiver dividido contra si mesmo, não poderá subsistir.
25 Ɛsɛ awulo kʋn kʋsʋ mɔ nun menian'n-mɔ nni man anʋannzɛ nan bɛ kpɔ bɛ́ nwʋn'n, awulo sɔ'n 'bɔ.
25 Se uma casa estiver dividida contra si mesma, também não poderá subsistir.
26 Nan sɛ Satan jasʋ yɩ́ ngʋnmɩn yɩ́ Satan yɩ́ kɔmɩn anun an, sɛ mmubue ba yɩ́ belemgbin mân nɩn anun an, yɩ́ tunmin'n nvʋ man kʋ́n. Yɩ́ mân sɔ'n 'bɔ asɩ, anɩn yɩ́ dɩɛ a yue.
26 E se Satanás se opuser a si mesmo e estiver dividido, não poderá subsistir; chegou o seu fim.
27 Sʋanlan fɩ́ɩ́ ngʋala man kɛ ɔ wʋlʋ sʋanlan m'ɔ tɩ akpɔlɛ nɩn awulo yɩ́ nyɩnsʋ ɔ kɔ wua yɩ́, abɛlɛ m'ɔ cɩcɩlɩ man yɩ́'n. Sannan ɔ 'di mʋa ɔ cɩcɩ yɩ́ kʋalaaka nán ɔ'a hʋala ɔ'a wua yɩ́.
27 De fato, ninguém pode entrar na casa do homem forte e levar dali os seus bens, sem que antes o amarre. Só então poderá roubar a casa dele.
28 Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ bɛ 'fa menian'n-mɔ ɛtɛ'n-mɔ kʋalaa ɔ nʋn bɛ́ ɛjʋjɔlɛ ɛtɛ'n bɛ ce bɛ́.
28 Eu lhes asseguro que todos os pecados e blasfêmias dos homens lhes serão perdoados,
29 Nan sʋanlan biala m'ɔ kɔ jʋjɔ kɔ tia Nyanmɩan Wawɛ'n, ɔ nnyan man face. Ɔ sanlɩn kɛ anɩn ɔ'a yɔ ɛtɛ m'ɔ le man ayuelɩɛ.”
29 mas quem blasfemar contra o Espírito Santo nunca terá perdão: é culpado de pecado eterno".
30 Zozi hanlɩn sɔ ɛjɔlɛ'n ɔ helelɩ bɛ́, ɔ sanlɩn kɛ bɛ́ nwan: “Wawɛ ɛtɛ wɔ yɩ́ nun.”
30 Jesus falou isso porque eles estavam dizendo: "Ele está com um espírito imundo".
31 Ɛbɛlɛ ala, yɩ́ nianman'n-mɔ nʋn bɛ́ nin kɔ ju ɛbɛlɛ. Bɛ kɔ ha ahanmɩan, bɛ kɔ yɩ sʋanlan kɛ ɔ hɔ́ fɛ́lɛ yɩ́ mán bɛ́.
31 Então chegaram a mãe e os irmãos de Jesus. Ficando do lado de fora, mandaram alguém chamá-lo.
32 Anɩn menian dɔʋn kpa tɩtɩ asɩ, b'a ta b'a si b'a yia Zozi. Bɛ kɔ han bɛ kɔ hele yɩ́ kɛ: “Nɩan, wɔ́ nin nʋn wɔ́ nianman'n-mɔ jijin ahanmɩan ɛlɔ, bɛ lɛ kpʋnndɛ wɔ́.”
32 Havia muita gente assentada ao seu redor; e lhe disseram: "Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e te procuram".
33 Mɔ Zozi tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, yɩ́ nwan: “Mɩ́n nin'n nʋn mɩ́n nianman'n-mɔ y'ɔ le nwan-mɔ?”
33 "Quem é minha mãe, e quem são meus irmãos? ", perguntou ele.
34 M'ɔ hanlɩn sɔ'n, ɔ kɔ nɛnɩan bɛ́ mɔ bɛ tɩtɩ asɩ b'a ta b'a si b'a yia yɩ́'n, yɩ́ nwan: “Mɩ́n nin nʋn mɩ́n nianman'n-mɔ y'ɔ le bɛ́ mɔ bɛ gua ɛwa'n.
34 Então olhou para os que estavam assentados ao seu redor e disse: "Aqui estão minha mãe e meus irmãos!
35 Ɔ sanlɩn kɛ sʋanlan biala m'ɔ yɔ mɩ́n Sɩ ehulo like'n, sʋanlan sɔ'n, ɔ tɩ mɩ́n nianman bian, ɔ tɩ mɩ́n nianman bala, ɛsɛ ɔ tɩ mɩ́n nin.”
35 Quem faz a vontade de Deus, este é meu irmão, minha irmã e minha mãe".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.