Marcos 15
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARC
1 Mɔ alɩ́ɛ hɩnlɩn'n, yɩ́ ngɛlɛmɔ, Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ, nʋn Zufʋ mgbain'n-mɔ nʋn bɛ́ mɔ bɛ di ɛjɔlɛ'n kʋalaa nʋn mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ, bɛ kɔ yia bɛ kɔ fa ajʋnlɩn kʋn. Mɔ bɛ cɩcɩlɩ Zozi yuelɩ'n, bɛ kɔ fa yɩ́ bɛ kɔ hɔ kɔ wula Pilatɩ asa nun.
1 E, logo ao amanhecer, os principais dos sacerdotes, e os anciãos, e os escribas, e todo o Sinédrio tiveram conselho; e, amarrando Jesus, o levaram e entregaram a Pilatos.
2 Pilatɩ kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Zufʋ'n-mɔ belemgbin'n y'ɔ le wɔ́ ɔ?”
2 E Pilatos lhe perguntou: Tu és o Rei dos judeus? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu
3 Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ kɔ li ato dɔʋn kɔ gua Zozi anwʋn.
3 E os principais dos sacerdotes o acusavam de muitas coisas, porém ele nada respondia.
4 Pilatɩ kɔ bisa yɩ́ biekun kɛ: “Ɛjɔlɛ nwala ɛhɩ mɔ bɛ lɛ kan bɛ gua wɔ́ sʋ'n, ɛ mmua man bie ɔ?”
4 E Pilatos o interrogou outra vez, dizendo: Nada respondes? Vê quantas coisas testificam contra ti.
5 Zozi ngɔ han man ɛjɔlɛ fɩ́ɩ́ kʋ́n. Yɩ́ nyɔlɩɛ sɔ'n sinlin Pilatɩ anwʋn.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de maneira que Pilatos se maravilhava.
6 Bɛ 'di *Pakɩ fɛtɩ biala a, sʋanlan mɔ bɛ kɔ tʋ yɩ́ fiadɩ mɔ menian'n-mɔ kulo kɛ bɛ yɩ yɩ́'n, Pilatɩ yɩ sʋanlan sɔ'n.
6 Ora, no dia da festa costumava soltar-lhes um preso qualquer que eles pedissem.
7 Nan mɔ bɛ hyɩlɩ Zozi'n, anɩn bian kʋn la fiadɩ. Bian sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Balabasɩ. Ɔ nʋn yɩ́ manngʋn mmie-mɔ bɛ jasʋlɩ bɛ mân mgbain'n-mɔ akɔmɩn anun dede bɛ hunlin nun sʋanlan kʋn. Bɛ kɔ hyɩ yɩ́ bɛ kɔ tʋ fiadɩ.
7 E havia um chamado Barrabás, que, preso com outros amotinadores, tinha num motim cometido uma morte.
8 Meninsʋnman'n kɔ hɔ kɔ tʋ Pilatɩ. Bɛ kɔ sɛlɛ yɩ́ kɛ ɔ yɔ́ like'n m'ɔ yɔ man bɛ́ daa'n.
8 E a multidão, dando gritos, começou a pedir que fizesse como sempre lhes tinha feito.
9 Pilatɩ kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ kulo kɛ n yáci Zufʋ'n-mɔ belemgbin nɩn ɔ?”
9 E Pilatos lhes respondeu, dizendo: Quereis que vos solte o Rei dos judeus?
10 Pilatɩ kɔ bisa bɛ́ kosuan sɔ'n, afɩ ɔ sɩ fɔ́ʋ́n kɛ ɛkpɔ mgban yɛ̂ Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ kpɔ Zozi ɔ. Yɩ́ ti yɛ̂ bɛ hyɩlɩ yɩ́ ɔ.
10 Porque ele bem sabia que, por inveja, os principais dos sacerdotes o tinham entregado.
11 Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ kɔ wowula meninsʋnman nɩn abʋ kɛ bɛ hán bɛ héle Pilatɩ maan ɔ yɩ́ Balabasɩ.
11 Mas os principais dos sacerdotes incitaram a multidão para que fosse solto antes Barrabás.
12 Pilatɩ kɔ bisa bɛ́ biekun kɛ: “Sʋanlan'n mɔ ɛmɔ fɛlɛ yɩ́ Zufʋ'n-mɔ belemgbin'n, ɛmɔ kulo kɛ n yɔ́ yɩ́ sɛ?”
12 E Pilatos, respondendo, lhes disse outra vez: Que quereis, pois, que faça daquele a quem chamais Rei dos judeus?
13 Bɛ kɔ tɩan kɔ bua Pilatɩ kɛ: “Man bɛ bʋ́bɔ yɩ́ kʋlʋwa sʋ.”
13 E eles tornaram a clamar: Crucifica-o.
14 Pilatɩ kɔ bisa bɛ́ biekun kɛ: “Nzukɛ ɛtɛ dɩɛ kpa bɔbɔ yɛ̂ ɔ'a yɔ ɔ?”
14 Mas Pilatos lhes disse: Mas que mal fez? E eles cada vez clamavam mais: Crucifica-o.
15 Kɛmɔ Pilatɩ kulo kɛ meninsʋnman nɩn akunnun jɔ'n, ɔ kɔ yɩ Balabasɩ fi fiadɩ sua nɩn anun. Ɔ kɔ man yɩ́ nzalafʋ'n-mɔ kɔ fin Zozi mgbele. Ɛsɛ ɔ kɔ fa yɩ́ kɔ wula bɛ́ sa nun kɛ bɛ bʋ́bɔ yɩ́ kʋlʋwa sʋ.
15 Então, Pilatos, querendo satisfazer a multidão, soltou-lhes Barrabás, e, açoitado Jesus, o entregou para que fosse crucificado.
16 Nzalafʋ'n-mɔ nʋn Zozi kɔ hɔ kʋnmanna awulo nɩn akunnun ɛlɔ. Bɛ kɔ yia nzalafʋ'n-mɔ kʋalaatin.
16 E os soldados o levaram para dentro do palácio, à sala da audiência, e convocaram toda a coorte.
17 Bɛ kɔ fa taladɩɛ kɔkɔlɛ bɛ kɔ wula yɩ́, ɛsɛ bɛ kɔ nwʋn mmowe abotile bɛ kɔ bɔ yɩ́ ti.
17 E vestiram-no de púrpura e, tecendo uma coroa de espinhos, lha puseram na cabeça.
18 Mɔ bɛ yɔlɩ sɔ yuelɩ'n, bɛ kɔ yɔ yɩ́ like. Bɛ́ nwan: “Zufʋ'n-mɔ belemgbin, ahɩn o!”
18 E começaram a saudá-lo, dizendo: Salve, Rei dos judeus!
19 Bɛ 'fa baka bɛ fin yɩ́ ti nɩn anun, anɩn bɛ 'tʋtʋ yɩ́ nwʋn ngɛsɛlɛ. Bɛ 'kʋtʋ anɩn bɛ 'bɛbɛlɛ bɛ́ nwʋn asɩ yɩ́ nyunnun ɛbɛlɛ.
19 E feriram-no na cabeça com uma cana, e cuspiram nele, e, postos de joelhos, o adoravam.
20 Mɔ bɛ yɛyalalɩ yɩ́ nwʋn yuelɩ'n, bɛ kɔ yɩ taladɩɛ kɔkɔlɛ'n mɔ bɛ falɩ bɛ wulalɩ yɩ́'n. Bɛ kɔ fa yɩ́ muonun yɩ́ dɩɛ'n bɛ kɔ wula yɩ́. Bɛ nʋn yɩ́ kɔ hɔ kulo'n tiba, bɛ 'kɔ a bʋbɔ yɩ́ kʋlʋwa sʋ.
20 E, havendo-o escarnecido, despiram-lhe a púrpura, e o vestiram com as suas próprias vestes, e o levaram para fora, a fim de o crucificarem.
21 Anɩn bian kʋn fi yɩ́ ebolo ɔ lɛ ba. Bian sɔ'n bɛ fɛlɛ yɩ́ Simʋn. Ɔ fi kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Silɛnɩn nɩn asʋ. Yɩ́ mma-mɔ y'ɔ le Alɛgɩzanndɩlɩ nʋn Lufusi. Nzalafʋ'n-mɔ kɔ hyɩ yɩ́ bɛ kɔ fa Zozi kʋlʋwa'n bɛ kɔ sʋa yɩ́.
21 E constrangeram um certo Simão Cireneu, pai de Alexandre e de Rufo, que por ali passava, vindo do campo, a que levasse a cruz.
22 Bɛ nʋn Zozi kɔ hɔ lɩka kʋn. Bɛ fɛlɛ lɩka sɔ'n Gɔlʋgota. Gɔlʋgota'n, yɩ́ bʋ y'ɔ le kɛ “tile kangɔ lɩka”.
22 E levaram-no ao lugar do Gólgota, que se traduz por lugar da Caveira.
23 Nzalafʋ'n-mɔ kɔ fa divɩn bɛ kɔ man Zozi kɛ ɔ nʋ́n. Divɩn sɔ'n, bɛ gualɩ nun ayile'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ míin'n. (Míin sɔ'n, bɛ nʋn an, bɛ nnwun man yalɛ'n sʋnman.) Zozi ngɔ nʋn man.
23 E deram-lhe a beber vinho com mirra, mas ele não o tomou.
24 Bɛ kɔ bʋbɔ yɩ́ kʋlʋwa sʋ. Ɛsɛ bɛ kɔ hyʋɩn tondo bɛ kɔ hye yɩ́ taladɩɛ'n-mɔ bɛ kɔ fa.
24 E, havendo-o crucificado, repartiram as suas vestes, lançando sobre eles sortes, para saber o que cada um levaria.
25 Ngɛlɛmɔ dɔɛ ngʋanlan yɛ̂ bɛ bʋbɔlɩ Zozi kʋlʋwa nɩn asʋ ɔ.
25 E era a hora terceira, e o crucificaram.
26 Like'n mɔ yɩ́ ti yɛ̂ bɛ lɛ kun yɩ́'n, b'a hɛlɛ b'a bɔ yɩ́ ti sʋ ɛbɛlɛ kɛ: “Zufʋ'n-mɔ belemgbin”.
26 E, por cima dele, estava escrita a sua acusação: O Rei dos Judeus .
27 Bɛ kɔ bʋbɔ kodiawu nnyuan kʋsʋ kʋlʋwa sʋ Zozi anwʋn ɛbɛlɛ. Kʋn wɔ yɩ́ sa fama sʋ, kʋn kʋsʋ wɔ yɩ́ sa bɛ̂ sʋ. [
27 E crucificaram com ele dois salteadores, um à sua direita, e outro à esquerda.
28 Kɛ ɔ yɔlɩ mɔ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n kpɩnlɩn sʋ nɩn anɩn. Afɩ, bɛ hɛlɛlɩ yɩ́ kɛ: B'a ha yɩ́ b'a wula ɛtɛfʋɛ'n-mɔ anun.]
28 E cumpriu-se a Escritura que diz: E com os malfeitores foi contado.
29 Bɛ́ mɔ bɛ 'sɩn ɛbɛlɛ'n, bɛ kɔsɔ kɔsɔ bɛ́ ti'n, anɩn bɛ lɛ kpɛ yɩ́ nzʋba. Bɛ́ nwan: “E! Wɔ́ mɔ wɔ́ nwan ɛ 'bu Nyanmɩan awulo'n nán ɛ fa cɩan nsan ɛ si'n,
29 E os que passavam blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo: Ah! Tu que derribas o templo e, em três dias, o edificas!
30 de wɔ́ nwʋn fi kʋlʋwa nɩn asʋ ju e!”
30 Salva-te a ti mesmo e desce da cruz.
31 Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ, nʋn mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ kʋsʋ kɔ gʋlʋ yɩ́ nwʋn. Bɛ́ nwan: “Ɔ'a le menian ɛhɩnlɩn-mɔ ngʋan, kʋsʋ ɔ ngʋala man yɩ́ nwʋn de.
31 E da mesma maneira também os principais dos sacerdotes, com os escribas, diziam uns para os outros, zombando: Salvou os outros e não pode salvar-se a si mesmo.
32 Yɩ́ mɔ yɩ́ nwan ɔ tɩ Kilisi'n, Izalayɛ belemgbin'n, ɔ fi kʋlʋwa nɩn asʋ ɔ jú asɩ maan yɛ nwún yɩ́ e! Sɛ yɛ nwun yɩ́ a, yɛ 'de yɩ́ yɛ di.” Kodiawu nnyuan'n mɔ bɛ bʋbɔlɩ bɛ́ kʋlʋwa sʋ Zozi anwʋn ɛbɛlɛ'n kʋsʋ kɔ kpɛ yɩ́ nzʋba.
32 O Cristo, o Rei de Israel, desça agora da cruz, para que o vejamos e acreditemos. Também os que com ele foram crucificados o injuriavam.
33 Mɔ sɛnzɛ'n jinlanlɩn bɛ́ ti afian'n, awosin kɔ wula mân'n lɩka kʋalaatin dede nɔsʋba dɔɛ nsan.
33 E, chegada a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra até à hora nona.
34 Nan mɔ dɔɛ nsan juli'n, Zozi kɔ tɩan nun sɛlɛ kpa, yɩ́ nwan: “Eloyi, Eloyi, lama sabakɩtanin?” Yɩ́ bʋ y'ɔ le kɛ: “Mɩ́n Nyanmɩan, mɩ́n Nyanmɩan, nzukɛ ati yɛ̂ a yaci mɩ́n a tʋ ɔ?”
34 E, à hora nona, Jesus exclamou com grande voz, dizendo: Eloí, Eloí, lemá sabactâni? Isso, traduzido, é: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 Bɛ́ mɔ bɛ wɔ ɛbɛlɛ'n mmie-mɔ mɔ bɛ tɩlɩ yɩ́ ngan'n, bɛ́ nwan: “Ɛmɔ tíe, ɔ lɛ fɛlɛ Eli!”
35 E alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Eis que chama por Elias.
36 Bɛ́ nunhan kʋn kɔ nwanndi ɔ kɔ hɔ kɔ fa eminlan. Ɔ kɔ bɔ yɩ́ divɩn bisii nun ɔ kɔ sinnze yɩ́ baka kʋn ati. Ɔ kɔ tɩnngɛ yɩ́ Zozi anyunnun kɛ ɔ nʋ́n. Yɩ́ nwan: “Ɛmɔ jínlan! Yɛ 'ba nɩan sɛ Eli kɔ a kɔ jula yɩ́ a!”
36 E um deles correu a embeber uma esponja em vinagre e, pondo- a numa cana, deu-lho a beber, dizendo: Deixai, vejamos se virá Elias tirá-lo.
37 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, Zozi kɔ tɩan nun sɛlɛ kpa, ɔ kɔ ha nun.
37 E Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 Mgbɛ nun ɛtanlan'n m'ɔ ja Nyanmɩan sua nɩn anun'n, ɔ kɔ bɔ yɩ́ anwunno ɔ kɔ sua sɛsɛ nnyuan dede ɔ kɔ ju yɩ́ bʋ asɩ.
38 E o véu do templo se rasgou em dois, de alto a baixo.
39 Anɩn *Lɔmʋn nzalafʋ kpain nɩn anyɩn tua Zozi. M'ɔ nwunlin kɛ Zozi tɩanlɩn ɔ halɩ nun'n, yɩ́ nwan: “Ɔ tɩ ananhɔlɛ, bian ɛhɩ tɩ Nyanmɩan Awa sakpa!”
39 E o centurião que estava defronte dele, vendo que assim clamando expirara, disse: Verdadeiramente, este homem era o Filho de Deus.
40 Anɩn mmalasua mmie-mɔ kʋsʋ jijin mʋa yɛ̂ bɛ lɛ nɩan Zozi ɔ. Mmalasua sɔ'n-mɔ, Mali m'ɔ fi Magɩdala'n, Zʋakɩ m'ɔ tɩ Kutua'n nʋn Zozʋ anin Mali, ɔ nʋn Salome, bɛ wɔ bɛ́ nun bie.
40 E também ali estavam algumas mulheres, olhando de longe, entre as quais também Maria Madalena, e Maria, mãe de Tiago, o menor, e de José, e Salomé,
41 Mɔ anɩn Zozi wɔ Galile'n, bɛ sili yɩ́ sʋ, bɛ sʋlɩ yɩ́. Mmalasua'n-mɔ mɔ anɩn bɛ jijin ɛbɛlɛ'n, mmie-mɔ dɔʋn kʋsʋ sili Zozi sʋ bɛ walɩ Zoluzalɛmʋn.
41 as quais também o seguiam e o serviam, quando estava na Galileia; e muitas outras que tinham subido com ele a Jerusalém.
42 Cɩan sɔ'n tɩ cɩan mɔ Zufʋ'n-mɔ fa bɔbʋa bɛ́ nwʋn bɛ sie ɔ. Afɩ alɩ́ɛ'n m'ɔ tɔtʋa yɩ́'n tɩ ɛnwʋnmɩan ele cɩan. Mɔ alɩ́ɛ'n 'kɔ yɩ́ nɔsʋba nun'n,
42 E, chegada a tarde, porquanto era o Dia da Preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 Zozɛfʋ m'ɔ fi kulo mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Alimate nɩn asʋ'n kɔ a. Bɛ́ mɔ bɛ di Izalayɛ mân nɩn anun ɛjɔlɛ'n, bɛ́ bie y'ɔ le yɩ́. Menian'n-mɔ fɛlɩ yɩ́ kpa. Yɩ́ kʋsʋ ɔ lɛ nwʋnndɛ Nyanmɩan Belemgbin Mân'n. Ɔ kɔ nyan anwʋnsɛlɛ ɔ kɔ hɔ Pilatɩ anwʋn ɛlɔ. Ɔ kɔ sɛlɛ yɩ́ kɛ ɔ fá Zozi fuin'n mán yɩ́.
43 chegou José de Arimateia, senador honrado, que também esperava o Reino de Deus, e ousadamente foi a Pilatos, e pediu o corpo de Jesus.
44 Ɛjɔlɛ'n kɔ sin Pilatɩ anwʋn. Afɩ ɔ njʋnlɩn man kɛ Zozi kɔ wu ndɛ-ndɛ sʋa ɔ. Ɛhɩka ati, ɔ kɔ yɩ́ sʋanlan kɔ hɔ kɔ fɛlɛ nzalafʋ'n-mɔ kpain'n ɔ kɔ bisa yɩ́ sɛ Zozi wuli ndɛ sakpa a.
44 E Pilatos se admirou de que já estivesse morto. E, chamando o centurião, perguntou-lhe se já havia muito que tinha morrido.
45 Mɔ nzalafʋ kpain'n walɩ hanlɩn helelɩ yɩ́ kɛ ɔ tɩ sɔ sakpa'n, ɔ kɔ man Zozɛfʋ atɩn kɛ ɔ fá yɩ́ fuin'n.
45 E, tendo-se certificado pelo centurião, deu o corpo a José,
46 Zozɛfʋ kɔ to kisaan. Ɔ kɔ yɩ Zozi fuin'n fi kʋlʋwa nɩn asʋ. Ɔ kɔ fa kisaan'n kɔ fʋfɔ yɩ́ nwʋn. Ɔ kɔ hɔ kɔ sie yɩ́ sɛka kʋn anun. Sɛka sɔ'n, bʋka m'ɔ tɩ ɛbʋta'n, nun yɛ̂ bɛ kotolɩ yɩ́ ɔ. Ɔ kɔ kunndo ɛbʋɛ kʋn kɔ nyin yɩ́ anʋan'n.
46 o qual comprara um lençol fino, e, tirando-o da cruz, o envolveu nele, e o depositou num sepulcro lavrado numa rocha, e revolveu uma pedra para a porta do sepulcro.
47 Mali m'ɔ fi Magɩdala'n, ɔ nʋn Zozʋ anin Mali, bɛ nwunlin lɩka mɔ bɛ sielɩ Zozi'n.
47 E Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o punham.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.