Marcos 15

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Mɔ alɩ́ɛ hɩnlɩn'n, yɩ́ ngɛlɛmɔ, Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ, nʋn Zufʋ mgbain'n-mɔ nʋn bɛ́ mɔ bɛ di ɛjɔlɛ'n kʋalaa nʋn mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ, bɛ kɔ yia bɛ kɔ fa ajʋnlɩn kʋn. Mɔ bɛ cɩcɩlɩ Zozi yuelɩ'n, bɛ kɔ fa yɩ́ bɛ kɔ hɔ kɔ wula Pilatɩ asa nun.
1 Logo pela manhã, entraram em conselho os principais sacerdotes com os anciãos, os escribas e todo o Sinédrio; e, amarrando a Jesus, levaram-no e o entregaram a Pilatos.
2 Pilatɩ kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Zufʋ'n-mɔ belemgbin'n y'ɔ le wɔ́ ɔ?”
2 Pilatos o interrogou: És tu o rei dos judeus? Respondeu Jesus: Tu o dizes.
3 Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ kɔ li ato dɔʋn kɔ gua Zozi anwʋn.
3 Então, os principais sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Pilatɩ kɔ bisa yɩ́ biekun kɛ: “Ɛjɔlɛ nwala ɛhɩ mɔ bɛ lɛ kan bɛ gua wɔ́ sʋ'n, ɛ mmua man bie ɔ?”
4 Tornou Pilatos a interrogá-lo: Nada respondes? Vê quantas acusações te fazem!
5 Zozi ngɔ han man ɛjɔlɛ fɩ́ɩ́ kʋ́n. Yɩ́ nyɔlɩɛ sɔ'n sinlin Pilatɩ anwʋn.
5 Jesus, porém, não respondeu palavra, a ponto de Pilatos muito se admirar.
6 Bɛ 'di *Pakɩ fɛtɩ biala a, sʋanlan mɔ bɛ kɔ tʋ yɩ́ fiadɩ mɔ menian'n-mɔ kulo kɛ bɛ yɩ yɩ́'n, Pilatɩ yɩ sʋanlan sɔ'n.
6 Ora, por ocasião da festa, era costume soltar ao povo um dos presos, qualquer que eles pedissem.
7 Nan mɔ bɛ hyɩlɩ Zozi'n, anɩn bian kʋn la fiadɩ. Bian sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Balabasɩ. Ɔ nʋn yɩ́ manngʋn mmie-mɔ bɛ jasʋlɩ bɛ mân mgbain'n-mɔ akɔmɩn anun dede bɛ hunlin nun sʋanlan kʋn. Bɛ kɔ hyɩ yɩ́ bɛ kɔ tʋ fiadɩ.
7 Havia um, chamado Barrabás, preso com amotinadores, os quais em um tumulto haviam cometido homicídio.
8 Meninsʋnman'n kɔ hɔ kɔ tʋ Pilatɩ. Bɛ kɔ sɛlɛ yɩ́ kɛ ɔ yɔ́ like'n m'ɔ yɔ man bɛ́ daa'n.
8 Vindo a multidão, começou a pedir que lhes fizesse como de costume.
9 Pilatɩ kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ kulo kɛ n yáci Zufʋ'n-mɔ belemgbin nɩn ɔ?”
9 E Pilatos lhes respondeu, dizendo: Quereis que eu vos solte o rei dos judeus?
10 Pilatɩ kɔ bisa bɛ́ kosuan sɔ'n, afɩ ɔ sɩ fɔ́ʋ́n kɛ ɛkpɔ mgban yɛ̂ Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ kpɔ Zozi ɔ. Yɩ́ ti yɛ̂ bɛ hyɩlɩ yɩ́ ɔ.
10 Pois ele bem percebia que por inveja os principais sacerdotes lho haviam entregado.
11 Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ kɔ wowula meninsʋnman nɩn abʋ kɛ bɛ hán bɛ héle Pilatɩ maan ɔ yɩ́ Balabasɩ.
11 Mas estes incitaram a multidão no sentido de que lhes soltasse, de preferência, Barrabás.
12 Pilatɩ kɔ bisa bɛ́ biekun kɛ: “Sʋanlan'n mɔ ɛmɔ fɛlɛ yɩ́ Zufʋ'n-mɔ belemgbin'n, ɛmɔ kulo kɛ n yɔ́ yɩ́ sɛ?”
12 Mas Pilatos lhes perguntou: Que farei, então, deste a quem chamais o rei dos judeus?
13 Bɛ kɔ tɩan kɔ bua Pilatɩ kɛ: “Man bɛ bʋ́bɔ yɩ́ kʋlʋwa sʋ.”
13 Eles, porém, clamavam: Crucifica-o!
14 Pilatɩ kɔ bisa bɛ́ biekun kɛ: “Nzukɛ ɛtɛ dɩɛ kpa bɔbɔ yɛ̂ ɔ'a yɔ ɔ?”
14 Mas Pilatos lhes disse: Que mal fez ele? E eles gritavam cada vez mais: Crucifica-o!
15 Kɛmɔ Pilatɩ kulo kɛ meninsʋnman nɩn akunnun jɔ'n, ɔ kɔ yɩ Balabasɩ fi fiadɩ sua nɩn anun. Ɔ kɔ man yɩ́ nzalafʋ'n-mɔ kɔ fin Zozi mgbele. Ɛsɛ ɔ kɔ fa yɩ́ kɔ wula bɛ́ sa nun kɛ bɛ bʋ́bɔ yɩ́ kʋlʋwa sʋ.
15 Então, Pilatos, querendo contentar a multidão, soltou-lhes Barrabás; e, após mandar açoitar a Jesus, entregou-o para ser crucificado.
16 Nzalafʋ'n-mɔ nʋn Zozi kɔ hɔ kʋnmanna awulo nɩn akunnun ɛlɔ. Bɛ kɔ yia nzalafʋ'n-mɔ kʋalaatin.
16 Então, os soldados o levaram para dentro do palácio, que é o pretório, e reuniram todo o destacamento.
17 Bɛ kɔ fa taladɩɛ kɔkɔlɛ bɛ kɔ wula yɩ́, ɛsɛ bɛ kɔ nwʋn mmowe abotile bɛ kɔ bɔ yɩ́ ti.
17 Vestiram-no de púrpura e, tecendo uma coroa de espinhos, lha puseram na cabeça.
18 Mɔ bɛ yɔlɩ sɔ yuelɩ'n, bɛ kɔ yɔ yɩ́ like. Bɛ́ nwan: “Zufʋ'n-mɔ belemgbin, ahɩn o!”
18 E o saudavam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
19 Bɛ 'fa baka bɛ fin yɩ́ ti nɩn anun, anɩn bɛ 'tʋtʋ yɩ́ nwʋn ngɛsɛlɛ. Bɛ 'kʋtʋ anɩn bɛ 'bɛbɛlɛ bɛ́ nwʋn asɩ yɩ́ nyunnun ɛbɛlɛ.
19 Davam-lhe na cabeça com um caniço, cuspiam nele e, pondo-se de joelhos, o adoravam.
20 Mɔ bɛ yɛyalalɩ yɩ́ nwʋn yuelɩ'n, bɛ kɔ yɩ taladɩɛ kɔkɔlɛ'n mɔ bɛ falɩ bɛ wulalɩ yɩ́'n. Bɛ kɔ fa yɩ́ muonun yɩ́ dɩɛ'n bɛ kɔ wula yɩ́. Bɛ nʋn yɩ́ kɔ hɔ kulo'n tiba, bɛ 'kɔ a bʋbɔ yɩ́ kʋlʋwa sʋ.
20 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe a púrpura e o vestiram com as suas próprias vestes. Então, conduziram Jesus para fora, com o fim de o crucificarem.
21 Anɩn bian kʋn fi yɩ́ ebolo ɔ lɛ ba. Bian sɔ'n bɛ fɛlɛ yɩ́ Simʋn. Ɔ fi kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Silɛnɩn nɩn asʋ. Yɩ́ mma-mɔ y'ɔ le Alɛgɩzanndɩlɩ nʋn Lufusi. Nzalafʋ'n-mɔ kɔ hyɩ yɩ́ bɛ kɔ fa Zozi kʋlʋwa'n bɛ kɔ sʋa yɩ́.
21 E obrigaram a Simão Cireneu, que passava, vindo do campo, pai de Alexandre e de Rufo, a carregar-lhe a cruz.
22 Bɛ nʋn Zozi kɔ hɔ lɩka kʋn. Bɛ fɛlɛ lɩka sɔ'n Gɔlʋgota. Gɔlʋgota'n, yɩ́ bʋ y'ɔ le kɛ “tile kangɔ lɩka”.
22 E levaram Jesus para o Gólgota, que quer dizer Lugar da Caveira.
23 Nzalafʋ'n-mɔ kɔ fa divɩn bɛ kɔ man Zozi kɛ ɔ nʋ́n. Divɩn sɔ'n, bɛ gualɩ nun ayile'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ míin'n. (Míin sɔ'n, bɛ nʋn an, bɛ nnwun man yalɛ'n sʋnman.) Zozi ngɔ nʋn man.
23 Deram-lhe a beber vinho com mirra; ele, porém, não tomou.
24 Bɛ kɔ bʋbɔ yɩ́ kʋlʋwa sʋ. Ɛsɛ bɛ kɔ hyʋɩn tondo bɛ kɔ hye yɩ́ taladɩɛ'n-mɔ bɛ kɔ fa.
24 Então, o crucificaram e repartiram entre si as vestes dele, lançando-lhes sorte, para ver o que levaria cada um.
25 Ngɛlɛmɔ dɔɛ ngʋanlan yɛ̂ bɛ bʋbɔlɩ Zozi kʋlʋwa nɩn asʋ ɔ.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Like'n mɔ yɩ́ ti yɛ̂ bɛ lɛ kun yɩ́'n, b'a hɛlɛ b'a bɔ yɩ́ ti sʋ ɛbɛlɛ kɛ: “Zufʋ'n-mɔ belemgbin”.
26 E, por cima, estava, em epígrafe, a sua acusação: O Rei dos Judeus .
27 Bɛ kɔ bʋbɔ kodiawu nnyuan kʋsʋ kʋlʋwa sʋ Zozi anwʋn ɛbɛlɛ. Kʋn wɔ yɩ́ sa fama sʋ, kʋn kʋsʋ wɔ yɩ́ sa bɛ̂ sʋ. [
27 Com ele crucificaram dois ladrões, um à sua direita, e outro à sua esquerda.
28 Kɛ ɔ yɔlɩ mɔ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n kpɩnlɩn sʋ nɩn anɩn. Afɩ, bɛ hɛlɛlɩ yɩ́ kɛ: B'a ha yɩ́ b'a wula ɛtɛfʋɛ'n-mɔ anun.]
28 [E cumpriu-se a Escritura que diz: Com malfeitores foi contado. ]
29 Bɛ́ mɔ bɛ 'sɩn ɛbɛlɛ'n, bɛ kɔsɔ kɔsɔ bɛ́ ti'n, anɩn bɛ lɛ kpɛ yɩ́ nzʋba. Bɛ́ nwan: “E! Wɔ́ mɔ wɔ́ nwan ɛ 'bu Nyanmɩan awulo'n nán ɛ fa cɩan nsan ɛ si'n,
29 Os que iam passando, blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo: Ah! Tu que destróis o santuário e, em três dias, o reedificas!
30 de wɔ́ nwʋn fi kʋlʋwa nɩn asʋ ju e!”
30 Salva-te a ti mesmo, descendo da cruz!
31 Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ, nʋn mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ kʋsʋ kɔ gʋlʋ yɩ́ nwʋn. Bɛ́ nwan: “Ɔ'a le menian ɛhɩnlɩn-mɔ ngʋan, kʋsʋ ɔ ngʋala man yɩ́ nwʋn de.
31 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas, escarnecendo, entre si diziam: Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar-se;
32 Yɩ́ mɔ yɩ́ nwan ɔ tɩ Kilisi'n, Izalayɛ belemgbin'n, ɔ fi kʋlʋwa nɩn asʋ ɔ jú asɩ maan yɛ nwún yɩ́ e! Sɛ yɛ nwun yɩ́ a, yɛ 'de yɩ́ yɛ di.” Kodiawu nnyuan'n mɔ bɛ bʋbɔlɩ bɛ́ kʋlʋwa sʋ Zozi anwʋn ɛbɛlɛ'n kʋsʋ kɔ kpɛ yɩ́ nzʋba.
32 desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos. Também os que com ele foram crucificados o insultavam.
33 Mɔ sɛnzɛ'n jinlanlɩn bɛ́ ti afian'n, awosin kɔ wula mân'n lɩka kʋalaatin dede nɔsʋba dɔɛ nsan.
33 Chegada a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.
34 Nan mɔ dɔɛ nsan juli'n, Zozi kɔ tɩan nun sɛlɛ kpa, yɩ́ nwan: “Eloyi, Eloyi, lama sabakɩtanin?” Yɩ́ bʋ y'ɔ le kɛ: “Mɩ́n Nyanmɩan, mɩ́n Nyanmɩan, nzukɛ ati yɛ̂ a yaci mɩ́n a tʋ ɔ?”
34 À hora nona, clamou Jesus em alta voz: Eloí, Eloí, lamá sabactâni? Que quer dizer: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 Bɛ́ mɔ bɛ wɔ ɛbɛlɛ'n mmie-mɔ mɔ bɛ tɩlɩ yɩ́ ngan'n, bɛ́ nwan: “Ɛmɔ tíe, ɔ lɛ fɛlɛ Eli!”
35 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isto, diziam: Vede, chama por Elias!
36 Bɛ́ nunhan kʋn kɔ nwanndi ɔ kɔ hɔ kɔ fa eminlan. Ɔ kɔ bɔ yɩ́ divɩn bisii nun ɔ kɔ sinnze yɩ́ baka kʋn ati. Ɔ kɔ tɩnngɛ yɩ́ Zozi anyunnun kɛ ɔ nʋ́n. Yɩ́ nwan: “Ɛmɔ jínlan! Yɛ 'ba nɩan sɛ Eli kɔ a kɔ jula yɩ́ a!”
36 E um deles correu a embeber uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de um caniço, deu-lhe de beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo!
37 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, Zozi kɔ tɩan nun sɛlɛ kpa, ɔ kɔ ha nun.
37 Mas Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 Mgbɛ nun ɛtanlan'n m'ɔ ja Nyanmɩan sua nɩn anun'n, ɔ kɔ bɔ yɩ́ anwunno ɔ kɔ sua sɛsɛ nnyuan dede ɔ kɔ ju yɩ́ bʋ asɩ.
38 E o véu do santuário rasgou-se em duas partes, de alto a baixo.
39 Anɩn *Lɔmʋn nzalafʋ kpain nɩn anyɩn tua Zozi. M'ɔ nwunlin kɛ Zozi tɩanlɩn ɔ halɩ nun'n, yɩ́ nwan: “Ɔ tɩ ananhɔlɛ, bian ɛhɩ tɩ Nyanmɩan Awa sakpa!”
39 O centurião que estava em frente dele, vendo que assim expirara, disse: Verdadeiramente, este homem era o Filho de Deus.
40 Anɩn mmalasua mmie-mɔ kʋsʋ jijin mʋa yɛ̂ bɛ lɛ nɩan Zozi ɔ. Mmalasua sɔ'n-mɔ, Mali m'ɔ fi Magɩdala'n, Zʋakɩ m'ɔ tɩ Kutua'n nʋn Zozʋ anin Mali, ɔ nʋn Salome, bɛ wɔ bɛ́ nun bie.
40 Estavam também ali algumas mulheres, observando de longe; entre elas, Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o menor, e de José, e Salomé;
41 Mɔ anɩn Zozi wɔ Galile'n, bɛ sili yɩ́ sʋ, bɛ sʋlɩ yɩ́. Mmalasua'n-mɔ mɔ anɩn bɛ jijin ɛbɛlɛ'n, mmie-mɔ dɔʋn kʋsʋ sili Zozi sʋ bɛ walɩ Zoluzalɛmʋn.
41 as quais, quando Jesus estava na Galileia, o acompanhavam e serviam; e, além destas, muitas outras que haviam subido com ele para Jerusalém.
42 Cɩan sɔ'n tɩ cɩan mɔ Zufʋ'n-mɔ fa bɔbʋa bɛ́ nwʋn bɛ sie ɔ. Afɩ alɩ́ɛ'n m'ɔ tɔtʋa yɩ́'n tɩ ɛnwʋnmɩan ele cɩan. Mɔ alɩ́ɛ'n 'kɔ yɩ́ nɔsʋba nun'n,
42 Ao cair da tarde, por ser o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 Zozɛfʋ m'ɔ fi kulo mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Alimate nɩn asʋ'n kɔ a. Bɛ́ mɔ bɛ di Izalayɛ mân nɩn anun ɛjɔlɛ'n, bɛ́ bie y'ɔ le yɩ́. Menian'n-mɔ fɛlɩ yɩ́ kpa. Yɩ́ kʋsʋ ɔ lɛ nwʋnndɛ Nyanmɩan Belemgbin Mân'n. Ɔ kɔ nyan anwʋnsɛlɛ ɔ kɔ hɔ Pilatɩ anwʋn ɛlɔ. Ɔ kɔ sɛlɛ yɩ́ kɛ ɔ fá Zozi fuin'n mán yɩ́.
43 vindo José de Arimateia, ilustre membro do Sinédrio, que também esperava o reino de Deus, dirigiu-se resolutamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Ɛjɔlɛ'n kɔ sin Pilatɩ anwʋn. Afɩ ɔ njʋnlɩn man kɛ Zozi kɔ wu ndɛ-ndɛ sʋa ɔ. Ɛhɩka ati, ɔ kɔ yɩ́ sʋanlan kɔ hɔ kɔ fɛlɛ nzalafʋ'n-mɔ kpain'n ɔ kɔ bisa yɩ́ sɛ Zozi wuli ndɛ sakpa a.
44 Mas Pilatos admirou-se de que ele já tivesse morrido. E, tendo chamado o centurião, perguntou-lhe se havia muito que morrera.
45 Mɔ nzalafʋ kpain'n walɩ hanlɩn helelɩ yɩ́ kɛ ɔ tɩ sɔ sakpa'n, ɔ kɔ man Zozɛfʋ atɩn kɛ ɔ fá yɩ́ fuin'n.
45 Após certificar-se, pela informação do comandante, cedeu o corpo a José.
46 Zozɛfʋ kɔ to kisaan. Ɔ kɔ yɩ Zozi fuin'n fi kʋlʋwa nɩn asʋ. Ɔ kɔ fa kisaan'n kɔ fʋfɔ yɩ́ nwʋn. Ɔ kɔ hɔ kɔ sie yɩ́ sɛka kʋn anun. Sɛka sɔ'n, bʋka m'ɔ tɩ ɛbʋta'n, nun yɛ̂ bɛ kotolɩ yɩ́ ɔ. Ɔ kɔ kunndo ɛbʋɛ kʋn kɔ nyin yɩ́ anʋan'n.
46 Este, baixando o corpo da cruz, envolveu-o em um lençol que comprara e o depositou em um túmulo que tinha sido aberto numa rocha; e rolou uma pedra para a entrada do túmulo.
47 Mali m'ɔ fi Magɩdala'n, ɔ nʋn Zozʋ anin Mali, bɛ nwunlin lɩka mɔ bɛ sielɩ Zozi'n.
47 Ora, Maria Madalena e Maria, mãe de José, observaram onde ele foi posto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.