Marcos 14

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 M'ɔ ka cɩan nnyuan nán Pakɩ'n nʋn kpaʋn'n mɔ fali ayile nnʋn man nun'n fɛtɩ nɩn a ju'n, Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ, nʋn mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ kɔ kpʋnndɛ atɩn mɔ bɛ 'sɩn sʋ nán bɛ cɩ Zozi bɛ kun yɩ́.
1 Faltavam dois dias para a Páscoa e para a Festa dos Pães sem Fermento. Os principais sacerdotes e mestres da lei ainda procuravam uma oportunidade de prender Jesus em segredo e matá-lo.
2 Ɛhɩ, bɛ kɔ han yɩ́ bɛ́ afian ɛlɔ kɛ: “Nán bɛ man yɛ cɩ yɩ́ fɛtɩ nɩn anun. Sɛ yɛ cɩ yɩ́ fɛtɩ nɩn anun an, bagua'n 'ba jasʋ yɛ́ kɔmɩn anun.”
2 “Mas não durante a festa da Páscoa, para não haver tumulto entre o povo”, concordaram entre eles.
3 Anɩn Zozi wɔ Betanin. Ɔ kɔ sike bian kʋn awulo. Bian sɔ'n li Simʋn, ɔ tɩ kokobefʋɛ daba. Bɛ gua tɔbɩlɩ nɩn anwʋn mɔ bɛ 'di like'n, balasua kʋn kɔ a, ɔ le anatɩlɩ bondoman kʋn yɩ́ sa nun. Anatɩlɩ mɔ yɩ́ gua yɔ sɩ kpa wɔ bondoman sɔ nɩn anun. Baka'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ náá'n yɛ̂ bɛ fa bɛ yɔ anatɩlɩ sɔ nɩn ɔ. Balasua'n kɔ bo bondoman'n, ɔ kɔ kaci nun anatɩlɩ'n ɔ kɔ gua Zozi ati nɩn asʋ.
3 Enquanto isso, Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso. Quando ele estava à mesa, uma mulher entrou com um frasco de alabastro contendo um perfume caro, feito de essência de nardo. Ela quebrou o frasco e derramou o perfume sobre a cabeça dele.
4 Balasua sɔ'n nyɔlɩɛ'n ngɔ yɔ man bɛ́ mɔ bɛ gua ɛbɛlɛ'n mmie-mɔ fɛ. Bɛ kɔ han yɩ́ bɛ́ afian ɛlɔ kɛ: “Anatɩlɩ ɛhɩ ɛsɛcɩɛ dɩɛ nɩn abʋ y'ɔ le benin?
4 Alguns dos que estavam à mesa ficaram indignados. “Por que desperdiçar um perfume tão caro?”, perguntaram.
5 Ahan bɛ kʋala kɛ bɛ tɔnɩn yɩ́ jɛtɛ fufue ɛya nsan bɛ fa yɩ́ esika'n bɛ ce ehianfʋɛ'n-mɔ!” Bɛ kɔ jʋjɔ balasua sɔ'n kpa.
5 “Poderia ter sido vendido por trezentas moedas de prata, e o dinheiro, dado aos pobres!” E repreenderam a mulher severamente.
6 Zozi nwan: “Ɛmɔ yáci yɩ́ koun. Nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ lɛ di yɩ́ nwʋn yalɛ ɔ? Like kpa yɛ̂ ɔ'a yɔ ɔ'a man mɩ́n ɔ.
6 Jesus, porém, disse: “Deixem-na em paz. Por que a criticam por ter feito algo tão bom para mim?
7 Ehianfʋɛ'n-mɔ dɩɛ, ɛmɔ nʋn bɛ́ gua ɛwa dahuu. Cɩan biala mɔ ɛmɔ kulo'n, ɛmɔ kʋala kɛ bɛ yɔ bɛ́ ye. Nan mɩ́n dɩɛ, ɛmɔ nʋn mɩn lɛ man ndanlanman daa.
7 Vocês sempre terão os pobres em seu meio e poderão ajudá-los sempre que desejarem, mas nem sempre terão a mim.
8 M'ɔ kʋala yɩ́ yɔ'n yɛ̂ ɔ'a yɔ ɔ. Ɔ'a li mʋa ɔ'a fa anatɩlɩ'n ɔ a gugua mɩ́n nwʋn. Ɔ tɩ kɛ mɩ́n esie yɛ̂ ɔ'a sie nɩn ɔ.
8 Ela fez o que podia e ungiu meu corpo de antemão para o sepultamento.
9 Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ eyuadɩ'n lɩka biala mɔ bɛ 'bɔ Ɛjɔlɛkpa'n, bɛ́ ti 'kacɩ balasua ɛhɩ bɛ kan like mɔ ɔ'a yɔ nɩn anwʋn ɛjɔlɛ.”
9 “Eu lhes digo a verdade: onde quer que as boas-novas sejam anunciadas pelo mundo, o que esta mulher fez será contado, e dela se lembrarão”.
10 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, Zudasɩ Isikaliɔtɩ m'ɔ wɔ Zozi menian bulu nʋn nnyuan nɩn anun bie'n, ɔ kɔ hɔ kɔ tʋ tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ, kɛ ɔ 'yɩ Zozi man bɛ́.
10 Então Judas Iscariotes, um dos Doze, foi aos principais sacerdotes para combinar de lhes entregar Jesus.
11 Zudasɩ bɔlɩ bɛ́ amannɩɛ mɔ bɛ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, bɛ lili yɩ́ nwʋn fɛ kpa. Bɛ kɔ han bɛ kɔ hele yɩ́ kɛ sɛ ɔ man bɛ́ sa kan Zozi sakpa a, bɛ 'man yɩ́ esika. Zudasɩ kɔ kpʋnndɛ atɩn mɔ ɔ 'sɩn sʋ ɔ yɩ Zozi man'n.
11 Quando souberam por que ele tinha vindo, ficaram muito satisfeitos e lhe prometeram dinheiro. Então ele começou a procurar uma oportunidade para trair Jesus.
12 Ɛhɩ, cɩan'n mɔ bɛ kun tɛɛ ɛyɩɛ bʋa'n, cɩan sɔ'n kʋnmgba yɛ̂ bɛ di kpaʋn'n mɔ fali ayile nnʋn man nun'n fɛtɩ'n, Zozi menian'n-mɔ kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Ninhan yɛ̂ ɛ kulo kɛ yɛ hɔ́ tʋ́n *Pakɩ alɩɛ nɩn ɔ?”
12 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando o cordeiro pascal era sacrificado, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: “Onde quer que lhe preparemos a refeição da Páscoa?”.
13 Ɛhɩ a, Zozi kɔ sʋan yɩ́ menian'n-mɔ anun nnyuan, yɩ́ nwan: “Ɛmɔ hɔ́ kulo nɩn asʋ, ɛmɔ nʋn belenzua kʋn 'ba yia. Ɔ sʋ nzue awʋa kʋn anun. Ɛmɔ sí yɩ́ sʋ,
13 Então Jesus enviou dois deles a Jerusalém, com as seguintes instruções: “Ao entrarem na cidade, um homem carregando uma vasilha de água virá ao seu encontro. Sigam-no.
14 nán lɩka m'ɔ kɔ wʋlʋ'n, ɛmɔ sé awulo nɩn asʋ mɩnlɩan'n kɛ: ‘Yɛ́ Mɩn nwan yɛ bísa wɔ́ kɛ sua'n m'ɔ nʋn yɩ́ menian'n-mɔ 'di Pakɩ'n nun'n wɔ nin?’
14 Digam ao dono da casa em que ele entrar: ‘O Mestre pergunta: Onde fica o aposento no qual comerei a refeição da Páscoa com meus discípulos?’.
15 Nán ɔ 'ba hele ɛmɔ dabɛlɛ kpili kʋn awaa nɩn asʋ ɛlɔ. B'a yue nun sesie. Ɛmɔ sésie Pakɩ alɩɛ nɩn ɛbɛlɛ.”
15 Ele os levará a uma sala grande no andar superior, que já estará arrumada. Preparem ali a refeição”.
16 Zozi menian nnyuan'n kɔ hɔ kɔ ju kulo nɩn asʋ. Mɔ bɛ juli ɛlɔ'n, kɛ Zozi kpɩnlɩn hanlɩn yɩ'n, bɛ nwunlin yɩ́ kʋalaa sɔ. Bɛ kɔ tʋn Pakɩ alɩɛ'n bɛ kɔ sesie yɩ́ ɛbɛlɛ.
16 Então os dois discípulos foram à cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito, e ali prepararam a refeição da Páscoa.
17 Nɔsʋba, Zozi nʋn yɩ́ menian bulu nʋn nnyuan'n, bɛ kɔ a.
17 Ao anoitecer, Jesus chegou com os Doze.
18 Bɛ gua tɔbɩlɩ nɩn anwʋn mɔ bɛ 'didi'n, Zozi nwan: “Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ ɛmɔ anun kʋn m'ɔ nʋn mɩ́n lɛ didi'n, ɔ 'ba yɩ́ mɩ́n man.”
18 Quando estavam à mesa, comendo, Jesus disse: ‘Eu lhes digo a verdade: um de vocês que está aqui comendo comigo vai me trair”.
19 Yɩ́ menian'n-mɔ anwʋn kɔ bubu bɛ́. Bɛ́ nunhan kʋn biala nwan: “Yɛ́ Mɩn, nán mɩ́n ɔ.”
19 Aflitos, eles protestaram: “Certamente não serei eu!”.
20 Zozi nwan: “Ɛmɔ menian bulu nʋn nnyuan'n, nunhan mɔ mɩn nʋn yɩ́ yɛ́ sa wɔ talie kʋn anun'n, yɩ́ dein ɔ.
20 Jesus respondeu: “É um dos Doze. É alguém que come comigo da mesma tigela.
21 *Mân Baa'n 'ba wu kɛ bɛ kpɩnlɩn bɛ hanlɩn yɩ́ wɔ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ kalata nɩn anun'n. Nan sʋanlan'n mɔ ɔ 'ba yɩ yɩ́ man'n, munnzue hán yɩ́! Ɔ tɩ kpa kɛ ahan b'a nwʋ man sʋanlan sɔ'n bɔbɔ!”
21 Pois o Filho do Homem deve morrer, como as Escrituras declararam há muito tempo. Mas que terrível será para aquele que o trair! Para esse homem seria melhor não ter nascido”.
22 Tɛmʋn mɔ bɛ 'di like'n, Zozi kɔ fa kpaʋn, ɔ kɔ la Nyanmɩan asɩ. M'ɔ lalɩ Nyanmɩan asɩ yuelɩ'n, ɔ kɔ bubu nun kɔ man yɩ́ menian'n-mɔ. Yɩ́ nwan: “Ɛmɔ lé kpaʋn ɛhɩ bɛ lí, ɔ tɩ mɩ́n nwʋnnaan.”
22 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e o abençoou. Em seguida, partiu-o em pedaços e deu aos discípulos, dizendo: “Tomem, porque este é o meu corpo”.
23 M'ɔ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ fa divɩn kangɔ kʋn. Ɔ kɔ la Nyanmɩan asɩ kɔ yue. Ɔ kɔ fa kɔ man bɛ́. Bɛ́ kʋalaa bɛ kɔ nʋn.
23 Então tomou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, entregou-o aos discípulos, e todos beberam.
24 Yɩ́ nwan: “Nzan ɛhɩ tɩ mɩ́n moja. Ɔ di Nyanmɩan nyɩhyɛ'n m'ɔ nʋn ɛmɔ lɛ di nɩn ajinlanmun. Moja sɔ'n, b'a butu yɩ́ b'a man menian dɔʋn.
24 Então Jesus disse: “Este é o meu sangue, que confirma a aliança. Ele é derramado como sacrifício por muitos.
25 Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ mɩn nʋn ɛmɔ yɛ ngɔ nʋn man nzan fɩ́ɩ́ kʋ́n dede ɔ 'ju cɩan mɔ yɛ kɔ yia Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anun'n yɛ̂ yɛ 'nʋn nzan fʋfɔlɛ ɔ.”
25 Eu lhes digo a verdade: não voltarei a beber vinho até aquele dia em que beberei um vinho novo no reino de Deus”.
26 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, bɛ kɔ tʋ Izalayɛ ayɛ ɛyɩɛ ejue. Bɛ fi ɛbɛlɛ, bɛ kɔ fa *Olivʋ bʋka nɩn atɩn'n.
26 Então cantaram um hino e saíram para o monte das Oliveiras.
27 Bɛ hɔlɩ juli bʋka nɩn asʋ ɛlɔ a, Zozi nwan: “Ɛmɔ kʋala 'ba nwanndi mɩ́n. Afɩ b'a hɛlɛ yɩ́ kɛ:
27 No caminho, Jesus disse: “Todos vocês me abandonarão, pois as Escrituras dizem: ‘Deus ferirá e as ovelhas serão dispersas’.
28 Nan Zozi selɩ bɛ́ kɛ: “Sɛ n vi ewue nun mɩn tinnge a, mɩn 'di mʋa ɛmɔ anyunnun Galile mân nɩn anun ɛlɔ.”
28 Mas, depois de ressuscitar, irei adiante de vocês à Galileia”.
29 Pɩɛlɩ nwan: “Sɛ bɛ́ kʋalaa bɛ nwanndi wɔ́ a, mɩ́n kpʋnmgba cein dɩɛ mɩn nnwanndi man wɔ́.”
29 Pedro declarou: “Mesmo que todos os outros o abandonem, eu jamais farei isso”.
30 Ɛhɩ a, Zozi nwan: “Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele wɔ́ kɛ, ɛnɛ kɔngɔɛ dein, ɔ nʋn dede mɔ akɔ'n 'bɔ kokolokoo fâ nnyuan'n, anɩn a han yɩ́ fâ nsan kɛ ɛ nzɩ man mɩ́n.”
30 Jesus respondeu: “Eu lhe digo a verdade: esta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes”.
31 M'ɔ hanlɩn sɔ'n, Pɩɛlɩ kɔ han yɩ́ sɛlɛ kpa kɛ: “Sɛ ɔ fata kɛ mɩn nʋn wɔ́ yɛ wu bɔbɔ a, yɛ 'wu. Cɩan bie lé mɩn ngan man kɛ mɩn nzɩ man wɔ́.” Zozi menian'n-mɔ kʋalaa kɔ han sɔ.
31 Pedro, no entanto, insistiu enfaticamente: “Mesmo que eu tenha de morrer ao seu lado, jamais o negarei!”. E todos os outros discípulos disseram o mesmo.
32 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ hɔlɩ Olivʋ bʋka nɩn asʋ lɩka kʋn. Lɩka sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Gɛtɩsemane. Bɛ juli ɛbɛlɛ a, Zozi nwan: “Ɛmɔ tánlan ɛwa, nan mɩn 'tɩ mɩ́n nwʋn kaan mɩn yɔ asɔnɩn.”
32 Então foram a um lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: “Sentem-se aqui enquanto vou orar”.
33 Ɔ nʋn Pɩɛlɩ nʋn Zʋan nʋn Zʋakɩ bɛ kɔ tɩ bɛ́ nwʋn. Esulo nʋn alʋabɔ kɔ han Zozi.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João e começou a sentir grande pavor e angústia.
34 Ɔ kɔ han kɔ hele yɩ́ menian nsan'n kɛ: “Ewue nɩn anwʋn alʋabɔ lɛ kun mɩ́n. Ɛmɔ tánlan ɛwa, bɛ sísa.”
34 “Minha alma está profundamente triste, a ponto de morrer”, disse ele. “Fiquem aqui e vigiem.”
35 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, Zozi kɔ hɔ yɩ́ nyunnun kaan. Ɔ kɔ butu yɩ́ nyɩn asɩ ɔ kɔ sɛlɛ kɛ amannɩnhunlun'n m'ɔ 'ba nwun yɩ́ dɔhyʋɩlɩ sɔ nɩn anun'n, sɛ Nyanmɩan kʋala yɩ́ kpala gua a, ɔ kpála gúa.
35 Ele avançou um pouco e curvou-se até o chão. Então orou para que, se possível, a hora que o esperava fosse afastada dele.
36 Yɩ́ nzɛlɛ nɩn anun, yɩ́ nwan: “Aba, mɩ́n Sɩ, wɔ́ dɩɛ, like fɩ́ɩ́ nza man wɔ́ yɔ. Yɩ́ ti, amannɩnhunlun ɛhɩ mɔ mɩn 'ba nwun yɩ́'n, mɩn 'sɛlɛ wɔ́ kɛ ɛ kpála gúa. Nan kʋsʋ like biala anun, yɔ mɔ wɔ́ kunnun kulo nan n'ɛ yɔ mɔ mɩn kulo'n.”
36 E clamou: “Aba, Pai, tudo é possível para ti. Peço que afastes de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
37 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, Zozi kɔ sa kɔ a yɩ́ menian nsan'n-mɔ anwʋn ɛbɛlɛ. Ɔ 'ba ju a, anɩn bɛ lɛ dafɩ. Ɔ fɛlɛlɩ Pɩɛlɩ a, yɩ́ nwan: “Simʋn, ɛ lɛ dafɩ? A ngʋala man asɩ tanlan dɔhyʋɩlɩ kʋnmgba cein?
37 Depois, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo. “Simão, você está dormindo?”, disse ele a Pedro. “Não pode vigiar comigo nem por uma hora?
38 Ɛmɔ tánlan asɩ bɛ yɔ́ asɔnɩn nán Abɔnsanmʋn a nzɔ man ɛmɔ a nnɩan man. Ɔ wɔ ɛmɔ ahʋnlɩn nɩn anun kɛ ɛmɔ 'yɔ, nan kʋsʋ anwʋnnaan'n le man anwʋnsɛlɛ.”
38 Vigiem e orem para que não cedam à tentação, pois o espírito está disposto, mas a carne é fraca.”
39 Ɔ kɔ yaci bɛ́ ɛbɛlɛ ɔ kɔ hɔ asɔnɩn ɛyɔlɛ biekun. Ɔ kɔ han ɛjɔlɛ kʋnmgba sɔ'n.
39 Então os deixou novamente e fez a mesma oração de antes.
40 Ɛsɛ ɔ wɔ ɛlɔ dede ɔ 'ba ju a, yɩ́ menian'n-mɔ lɛ dafɩ. Bɛ ngʋala man bɛ́ nyɩn tɩ fɩ́ɩ́. Bɛ nnwun man ɛjɔlɛ mɔ bɛ kan bɛ kele yɩ́ ɔ.
40 Quando voltou pela segunda vez, mais uma vez encontrou os discípulos dormindo, pois não conseguiam manter os olhos abertos. Eles não sabiam o que dizer.
41 M'ɔ walɩ yɩ́ kpɛ̂ nsan nɩn asʋ'n, yɩ́ nwan: “Ɛmɔ tɛ dafɩ bɛ tɛ de bɛ́ ɛnwʋnmɩan? Ɔ'a yɔ kpa sɔ! Dɔɛ nɩn a ju. Ɛmɔ nɩ́an, bɛ 'ba yɩ *Mân Baa'n bɛ man menian ɛtɛfʋɛ'n-mɔ.
41 Ao voltar pela terceira vez, disse: “Vocês ainda dormem e descansam? Basta; chegou a hora. O Filho do Homem está para ser entregue nas mãos de pecadores.
42 Ɛmɔ jásʋ bɛ mán yɛ hɔ́! Ɛmɔ nɩ́an, sʋanlan'n mɔ ɔ 'ba yɩ mɩ́n man'n, ɔ'a ju ɛwa.”
42 Levantem-se e vamos. Meu traidor chegou”.
43 Zozi anʋan ngɔ tɔ man, yɩ́ menian bulu nʋn nnyuan nɩn anun kʋn'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Zudasɩ'n kɔ fite ɛbɛlɛ. Ɔ 'ba a, menian dɔʋn si yɩ́ sʋ. Bɛ lile dadɩɛ nʋn koloman. Menian sɔ'n-mɔ, tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ, mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ nʋn Zufʋ mgbain'n-mɔ yɛ̂ bɛ sʋanlɩn bɛ́ ɔ.
43 No mesmo instante, enquanto Jesus ainda falava, Judas, um dos Doze, chegou com uma multidão armada de espadas e pedaços de pau. Tinham sido enviados pelos principais sacerdotes, mestres da lei e líderes do povo.
44 Mɔ bɛ 'ba'n, Zudasɩ mɔ ɔ 'yɩ Zozi man'n kɔ hele bɛ́ nzɔlɛ kʋn. Yɩ́ nwan: “Sʋanlan'n mɔ n gɔ tɔ yɩ́ nun'n, anɩn ɛmɔ sɩ kɛ yɩ́ dein yɩ́ ɔ. Ɛmɔ hyɩ́ yɩ́. Bɛ sɔ́ yɩ́ kpa bɛ nʋn yɩ́ hɔ́.”
44 O traidor havia combinado com eles um sinal: “Vocês saberão a quem devem prender quando eu o cumprimentar com um beijo. Então poderão levá-lo em segurança”.
45 Mɔ Zudasɩ juli ɛbɛlɛ'n, ɔ kɔ kpunnge Zozi, yɩ́ nwan: “*Labi!” M'ɔ fɛlɛlɩ yɩ́ yuelɩ'n, ɔ kɔ tɔ yɩ́ nun.
45 Assim que chegaram, Judas se aproximou de Jesus. “Rabi!”, exclamou ele, e o beijou.
46 Ɛbɛlɛ ala, menian sɔ'n-mɔ kɔ tɩ kɔ gua Zozi sʋ bɛ kɔ hyɩ yɩ́.
46 Os outros agarraram Jesus e o prenderam.
47 Nan mɔ menian sɔ'n-mɔ hyɩlɩ Zozi'n, yɩ́ menian'n-mɔ anun kʋn kɔ hyʋɩn yɩ́ dadɩɛ'n. Ɔ kɔ kpɛ Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ kpain nɩn akʋa nɩn anzʋ'n.
47 Mas um dos que estavam com Jesus puxou a espada e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha.
48 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n Zozi nwan: “Nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ 'ba hyɩ mɩ́n an, ɛmɔ le dadɩɛ nʋn koloman ɔ? Asʋ kodiawu y'ɔ le mɩ́n ɔ?
48 Jesus perguntou: “Por acaso sou um revolucionário perigoso, para que venham me prender com espadas e pedaços de pau?
49 Cɩan daa mɩ́n nʋn ɛmɔ yɛ gua Nyanmɩan awulo nɩn anun, mɩn kekele ɛmɔ Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ. Tɛmʋn sɔ'n, ɛmɔ ngʋala man kɛ bɛ cɩ mɩ́n. Nan ɔ sɛ kɛ ɔ yɔ́ sɔ nán ɛjɔlɛ'n mɔ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n hanlɩn nɩn a kpɩn sʋ.”
49 Por que não me prenderam no templo? Todos os dias estive ali, no meio de vocês, ensinando. Mas estas coisas estão acontecendo para que se cumpra o que dizem as Escrituras”.
50 Ɛhɩ a, Zozi menian'n-mɔ kʋalaa kɔ yaci yɩ́ kɔ nwanndi.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Anɩn kpafɛlɛ kʋn si Zozi sʋ, kisaan ala yɛ̂ ɔ gua yɩ́ nwʋn ɔ. Bɛ kɔ hyɩ yɩ́,
51 Um jovem que os seguia vestia apenas um lençol de linho. Quando a multidão tentou agarrá-lo,
52 ɔ kɔ foti bɛ́ sa, ɔ kɔ yaci yɩ́ ɛtanlan nɩn ɛbɛlɛ. Ɔ kɔ fa yɩ́ nwʋn mgban ɔ kɔ nwanndi ɔ kɔ hɔ.
52 ele deixou para trás o lençol e escapou nu.
53 Bɛ nʋn Zozi kɔ hɔ Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ kpain nɩn anyunnun. Ɛbɛlɛ yɛ̂ Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn Zufʋ mgbain'n-mɔ, nʋn *mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ kʋalaa hɔlɩ yialɩ ɔ.
53 Levaram Jesus para a casa do sumo sacerdote, onde estavam reunidos os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei.
54 Pɩɛlɩ si Zozi sʋ, ɔ di yɩ́ fannvanndʋ. ɔ kɔ hɔ dede Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ kpain nɩn awulo. Ɔ kɔ tanlan sɩ̂n nɩn anwʋn ɛbɛlɛ lɩka mɔ tɛɛyɩfʋɛ kpain'n nzalafʋ'n-mɔ gua'n.
54 Pedro seguia Jesus de longe e entrou no pátio do sumo sacerdote. Ali, sentou-se com os guardas para se aquecer junto ao fogo.
55 Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ, nʋn bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ di ɛjɔlɛ'n, bɛ kɔ kpʋnndɛ atɩn mɔ bɛ 'sɩn sʋ bɛ tʋn Zozi ɛsʋan, bɛ kun yɩ́. Bɛ kpʋnndɛlɩ, kʋsʋ bɛ ngɔ nyan man bie.
55 Lá dentro, os principais sacerdotes e todo o conselho dos líderes do povo tentavam, sem sucesso, encontrar provas contra Jesus, para que pudessem condená-lo à morte.
56 Afɩ menian mmie-mɔ dɔʋn kpa kɔ tʋn yɩ́ ɛsʋan, nan bɛ́ kʋnmgba'n b'a kpalɩ kpalɩ menian sɔ'n-mɔ abʋ.
56 Muitas testemunhas falsas deram depoimentos, mas elas se contradiziam.
57 Mmie-mɔ kɔ jasʋ, bɛ kɔ li ato bɛ kɔ tʋ Zozi abʋ. Bɛ́ nwan:
57 Por fim, alguns homens se levantaram e apresentaram o seguinte testemunho falso:
58 “Y'a tɩ kɛ yɩ́ nwan: ‘Mɩn 'bubu Nyanmɩan awulo ɛhɩ mɔ menian'n-mɔ a si'n. Mɩn 'fa cɩan nsan mɩn si yɩ́ fʋfɔlɛ. Fʋfɔlɛ sɔ'n, nan kulo menian yɛ̂ bɛ 'si ɔ.’”
58 “Nós o ouvimos dizer: ‘Destruirei este templo feito por mãos humanas e em três dias construirei outro, não feito por mãos humanas’”.
59 Nan ɛjɔlɛ kpɔlɛ kʋnmgba sɔ nɩn asʋ bɔbɔ, bɛ́ ngʋnmɩn, bɛ kɔ kpalɩ kpalɩ bɛ́ bʋ.
59 Mas nem assim seus depoimentos eram coerentes.
60 Ɛhɩ a, Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ kpain'n kɔ jasʋ bɛ́ kʋalaa bɛ́ nyunnun ɛbɛlɛ, ɔ kɔ bisa Zozi kɛ: “Ɛjɔlɛ nwala ɛhɩ mɔ bɛ lɛ kan bɛ gua wɔ́ sʋ'n, ɛ mmua man bie ɔ?”
60 Então o sumo sacerdote se levantou diante dos demais e perguntou a Jesus: “Você não vai responder a essas acusações? O que tem a dizer em sua defesa?”.
61 Zozi ngɔ buke yɩ́ nʋan ngɔ han ɛjɔlɛ fɩ́ɩ́.
61 Jesus, no entanto, permaneceu calado e não deu resposta alguma. Então o sumo sacerdote perguntou: “Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito?”.
62 M'ɔ bisalɩ kosuan sɔ'n, Zozi nwan: “Yuo o, Kilisi'n y'ɔ le mɩ́n. Nan ɛmɔ kʋalaa bɛ 'ba nwun yɩ́ kɛ Mân Baa'n tɩ Nyanmɩan tunminfʋɛ'n yɩ́ fama sʋ. Ɛsɛ ɛmɔ 'ba nwun yɩ́ kɛ ɔ fi nyanmɩansʋ bɔlɛ́ nɩn anun ɔ lɛ ba.”
62 “Eu sou”, disse Jesus. “E vocês verão o Filho do Homem sentado à direita do Deus Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.”
63 Mɔ Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ kpain'n tɩlɩ yɩ́ sʋa'n, ɔ kɔ sosua yɩ́ muonun yɩ́ taladɩɛ'n m'ɔ wula nɩn anun. Yɩ́ nwan: “Yɛ mgbʋnndɛ man adanzɩɛ fɩ́ɩ́ kʋ́n.
63 Então o sumo sacerdote rasgou as vestes e disse: “Que necessidade temos de outras testemunhas?
64 Ɛmɔ a tɩ kɛ ɔ'a jʋjɔ ɔ'a tia Nyanmɩan, yɩ́ ti, ɛmɔ nwan nzɛ?”
64 Todos ouviram a blasfêmia. Qual é o veredicto?”. E todos o julgaram culpado e o condenaram à morte.
65 Mmie-mɔ kɔ tʋtʋ yɩ́ nyunnun ngɛsɛlɛ. Bɛ kɔ fɩa yɩ́ nyɩn bɛ kɔ tʋtʋ yɩ́ kɔtɔlɛ. Bɛ́ nwan: “Kele yɛ́ sʋanlan'n mɔ ɔ'a tʋtʋ wɔ́ kɔtɔlɛ'n!” Tɛɛyɩfʋɛ kpain'n nzalafʋ'n-mɔ kɔ kpacɩ kpacɩ yɩ́ nyɩn nɩn asʋ.
65 Então alguns deles começaram a cuspir em Jesus. Vendaram seus olhos e lhe deram socos. “Profetize para nós!”, zombavam. E os guardas lhe davam tapas enquanto o levavam.
66 Anɩn Pɩɛlɩ tɛ wɔ awulo nɩn abʋ ɛlɔ yɛ̂ Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ kpain nɩn afanɩan'n-mɔ anun kʋn walɩ ɔ.
66 Enquanto isso, Pedro estava lá embaixo, no pátio. Uma das criadas que trabalhava para o sumo sacerdote passou por ali
67 M'ɔ nwunlin kɛ Pɩɛlɩ tɩ sɩ̂n nɩn anwʋn ɛbɛlɛ'n, ɔ kɔ nwun yɩ́ nzɔlɛ. Yɩ́ nwan: “Wɔ́ kʋsʋ wɔ́, Zozi m'ɔ fi Nazalɛtɩ'n, ɛ si yɩ́ sʋ bie.”
67 e viu Pedro se aquecendo junto ao fogo. Olhou bem para ele e disse: “Você é um dos que estavam com Jesus de Nazaré”.
68 M'ɔ hanlɩn sɔ'n, Pɩɛlɩ kɔ su yɩ́ akpʋlʋwa. Yɩ́ nwan: “Sʋanlan'n mɔ ɛ lɛ kan yɩ́ ɛjɔlɛ'n, mɩn nzɩ man yɩ́.” Ɛhɩ a, ɔ fi ɛbɛlɛ ɔ kɔ jasʋ, ɔ kɔ hɔ kɔ jinlan awulo nɩn anʋan nɩn anun ɛlɔ [yɛ̂ akɔ'n bɔlɩ ɔ.]
68 Ele, porém, negou. “Não faço a menor ideia do que você está falando!”, disse, e caminhou em direção à saída. Naquele instante, o galo cantou.
69 Mɔ afanɩan'n nwunlin yɩ́'n, ɔ kɔ han yɩ́ biekun kɔ hele bɛ́ mɔ bɛ gua ɛbɛlɛ'n kɛ: “Bian ɛhɩ, ɔ wɔ bɛ́ nun bie!”
69 Quando a criada o viu ali, começou a dizer aos outros: “Este homem com certeza é um deles!”.
70 Mɔ afanɩan'n hanlɩn sɔ'n, Pɩɛlɩ kɔ su yɩ́ akpʋlʋwa biekun. Kaan cɛ, bɛ́ mɔ bɛ wɔ ɛbɛlɛ'n kɔ han kɔ hele Pɩɛlɩ biekun kɛ: “Ɔ tɩ ananhɔlɛ, ɛ wɔ bɛ́ nun bie. Ɔ sanlɩn kɛ ɛ tɩ Galile mân nɩn anun sʋanlan.”
70 Mas Pedro negou novamente. Um pouco mais tarde, alguns dos que estavam por lá confrontaram Pedro, dizendo: “Você deve ser um deles, pois é galileu”.
71 Ɛhɩ a, Pɩɛlɩ nwan: “Sɛ ato yɛ̂ mɩɩn di a, Nyanmɩan Kpili túa mɩ́n yɩ́ nwʋn kalɛ. Mɩn kan ndâ kɛ sʋanlan'n mɔ ɛmɔ lɛ kan yɩ́ ɛjɔlɛ'n, mɩ́n dɩɛ mɩn nzɩ man yɩ́.”
71 Ele, porém, começou a praguejar e jurou: “Não conheço esse homem de quem vocês estão falando!”.
72 Kɛ ɔ 'kan sɔ nɩn ala, kokolokoo! Akɔ'n kɔ bɔ biekun. Pɩɛlɩ ati kɔ kacɩ ɛjɔlɛ'n mɔ Zozi hanlɩn helelɩ yɩ́'n. Zozi hanlɩn helelɩ yɩ́ kɛ: “Pɩɛlɩ, ɔ nʋn dede mɔ akɔ'n 'bɔ kpɛ̂ nnyuan'n, ɛ 'kan yɩ́ fâ nsan kɛ ɛ nzɩ man mɩ́n.” M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, Pɩɛlɩ sunlin kpa.
72 E, no mesmo instante, o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou das palavras de Jesus: “Antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes”. E começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.