Marcos 14

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs BKJ

Sair da comparação
1 M'ɔ ka cɩan nnyuan nán Pakɩ'n nʋn kpaʋn'n mɔ fali ayile nnʋn man nun'n fɛtɩ nɩn a ju'n, Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ, nʋn mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ kɔ kpʋnndɛ atɩn mɔ bɛ 'sɩn sʋ nán bɛ cɩ Zozi bɛ kun yɩ́.
1 Após dois dias era a festa da Páscoa, e dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas buscavam como poderiam prendê-lo com astúcia, e matá-lo.
2 Ɛhɩ, bɛ kɔ han yɩ́ bɛ́ afian ɛlɔ kɛ: “Nán bɛ man yɛ cɩ yɩ́ fɛtɩ nɩn anun. Sɛ yɛ cɩ yɩ́ fɛtɩ nɩn anun an, bagua'n 'ba jasʋ yɛ́ kɔmɩn anun.”
2 Mas eles disseram: Não no dia da festa, para que não haja tumulto entre as pessoas.
3 Anɩn Zozi wɔ Betanin. Ɔ kɔ sike bian kʋn awulo. Bian sɔ'n li Simʋn, ɔ tɩ kokobefʋɛ daba. Bɛ gua tɔbɩlɩ nɩn anwʋn mɔ bɛ 'di like'n, balasua kʋn kɔ a, ɔ le anatɩlɩ bondoman kʋn yɩ́ sa nun. Anatɩlɩ mɔ yɩ́ gua yɔ sɩ kpa wɔ bondoman sɔ nɩn anun. Baka'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ náá'n yɛ̂ bɛ fa bɛ yɔ anatɩlɩ sɔ nɩn ɔ. Balasua'n kɔ bo bondoman'n, ɔ kɔ kaci nun anatɩlɩ'n ɔ kɔ gua Zozi ati nɩn asʋ.
3 E, estando ele em Betânia, na casa de Simão, o leproso, assentado à mesa, veio uma mulher, que trazia um vaso de alabastro com unguento de nardo puro muito precioso, e ela, quebrando o vaso, derramou sobre a sua cabeça.
4 Balasua sɔ'n nyɔlɩɛ'n ngɔ yɔ man bɛ́ mɔ bɛ gua ɛbɛlɛ'n mmie-mɔ fɛ. Bɛ kɔ han yɩ́ bɛ́ afian ɛlɔ kɛ: “Anatɩlɩ ɛhɩ ɛsɛcɩɛ dɩɛ nɩn abʋ y'ɔ le benin?
4 E houve alguns que em si mesmos se indignaram, e disseram: Para que se fez este desperdício do unguento?
5 Ahan bɛ kʋala kɛ bɛ tɔnɩn yɩ́ jɛtɛ fufue ɛya nsan bɛ fa yɩ́ esika'n bɛ ce ehianfʋɛ'n-mɔ!” Bɛ kɔ jʋjɔ balasua sɔ'n kpa.
5 Porque podia ser vendido por mais de trezentos denários, e ter dado aos pobres. E eles murmuravam contra ela.
6 Zozi nwan: “Ɛmɔ yáci yɩ́ koun. Nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ lɛ di yɩ́ nwʋn yalɛ ɔ? Like kpa yɛ̂ ɔ'a yɔ ɔ'a man mɩ́n ɔ.
6 E Jesus disse: Deixai-a sozinha, por que a afligis? Ela tem praticado uma boa obra para comigo.
7 Ehianfʋɛ'n-mɔ dɩɛ, ɛmɔ nʋn bɛ́ gua ɛwa dahuu. Cɩan biala mɔ ɛmɔ kulo'n, ɛmɔ kʋala kɛ bɛ yɔ bɛ́ ye. Nan mɩ́n dɩɛ, ɛmɔ nʋn mɩn lɛ man ndanlanman daa.
7 Porquanto tendes os pobres sempre convosco, e sempre que quiserdes podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 M'ɔ kʋala yɩ́ yɔ'n yɛ̂ ɔ'a yɔ ɔ. Ɔ'a li mʋa ɔ'a fa anatɩlɩ'n ɔ a gugua mɩ́n nwʋn. Ɔ tɩ kɛ mɩ́n esie yɛ̂ ɔ'a sie nɩn ɔ.
8 Esta fez o que podia; ela antecipou-se a ungir o meu corpo para o sepultamento.
9 Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ eyuadɩ'n lɩka biala mɔ bɛ 'bɔ Ɛjɔlɛkpa'n, bɛ́ ti 'kacɩ balasua ɛhɩ bɛ kan like mɔ ɔ'a yɔ nɩn anwʋn ɛjɔlɛ.”
9 Na verdade eu vos digo que: Onde quer que este evangelho seja pregado em todo o mundo, isso também que ela fez será contado para sua memória.
10 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, Zudasɩ Isikaliɔtɩ m'ɔ wɔ Zozi menian bulu nʋn nnyuan nɩn anun bie'n, ɔ kɔ hɔ kɔ tʋ tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ, kɛ ɔ 'yɩ Zozi man bɛ́.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi até aos principais sacerdotes para o trair.
11 Zudasɩ bɔlɩ bɛ́ amannɩɛ mɔ bɛ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, bɛ lili yɩ́ nwʋn fɛ kpa. Bɛ kɔ han bɛ kɔ hele yɩ́ kɛ sɛ ɔ man bɛ́ sa kan Zozi sakpa a, bɛ 'man yɩ́ esika. Zudasɩ kɔ kpʋnndɛ atɩn mɔ ɔ 'sɩn sʋ ɔ yɩ Zozi man'n.
11 E eles ouvindo isso, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava como poderia traí-lo em ocasião oportuna.
12 Ɛhɩ, cɩan'n mɔ bɛ kun tɛɛ ɛyɩɛ bʋa'n, cɩan sɔ'n kʋnmgba yɛ̂ bɛ di kpaʋn'n mɔ fali ayile nnʋn man nun'n fɛtɩ'n, Zozi menian'n-mɔ kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Ninhan yɛ̂ ɛ kulo kɛ yɛ hɔ́ tʋ́n *Pakɩ alɩɛ nɩn ɔ?”
12 E, no primeiro dia dos pães ázimos, quando eles sacrificavam a Páscoa, disseram-lhe os seus discípulos: Aonde queres que façamos os preparativos para comeres a Páscoa?
13 Ɛhɩ a, Zozi kɔ sʋan yɩ́ menian'n-mɔ anun nnyuan, yɩ́ nwan: “Ɛmɔ hɔ́ kulo nɩn asʋ, ɛmɔ nʋn belenzua kʋn 'ba yia. Ɔ sʋ nzue awʋa kʋn anun. Ɛmɔ sí yɩ́ sʋ,
13 E ele enviou dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e ali encontrareis um homem levando um cântaro de água; segui-o.
14 nán lɩka m'ɔ kɔ wʋlʋ'n, ɛmɔ sé awulo nɩn asʋ mɩnlɩan'n kɛ: ‘Yɛ́ Mɩn nwan yɛ bísa wɔ́ kɛ sua'n m'ɔ nʋn yɩ́ menian'n-mɔ 'di Pakɩ'n nun'n wɔ nin?’
14 E, onde quer que entrar, dizei ao bom homem da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Nán ɔ 'ba hele ɛmɔ dabɛlɛ kpili kʋn awaa nɩn asʋ ɛlɔ. B'a yue nun sesie. Ɛmɔ sésie Pakɩ alɩɛ nɩn ɛbɛlɛ.”
15 E ele vos mostrará um grande quarto superior mobiliado e pronto; ali fazei-nos os preparativos.
16 Zozi menian nnyuan'n kɔ hɔ kɔ ju kulo nɩn asʋ. Mɔ bɛ juli ɛlɔ'n, kɛ Zozi kpɩnlɩn hanlɩn yɩ'n, bɛ nwunlin yɩ́ kʋalaa sɔ. Bɛ kɔ tʋn Pakɩ alɩɛ'n bɛ kɔ sesie yɩ́ ɛbɛlɛ.
16 E, os seus discípulos foram e entraram na cidade, e acharam como ele lhes tinha dito; e eles prepararam a Páscoa.
17 Nɔsʋba, Zozi nʋn yɩ́ menian bulu nʋn nnyuan'n, bɛ kɔ a.
17 E, ao anoitecer, ele chegou com os doze.
18 Bɛ gua tɔbɩlɩ nɩn anwʋn mɔ bɛ 'didi'n, Zozi nwan: “Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ ɛmɔ anun kʋn m'ɔ nʋn mɩ́n lɛ didi'n, ɔ 'ba yɩ́ mɩ́n man.”
18 E, quando estavam assentados e comendo, Jesus disse: Na verdade eu vos digo que: Um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Yɩ́ menian'n-mɔ anwʋn kɔ bubu bɛ́. Bɛ́ nunhan kʋn biala nwan: “Yɛ́ Mɩn, nán mɩ́n ɔ.”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Sou eu? E outro disse: Sou eu?
20 Zozi nwan: “Ɛmɔ menian bulu nʋn nnyuan'n, nunhan mɔ mɩn nʋn yɩ́ yɛ́ sa wɔ talie kʋn anun'n, yɩ́ dein ɔ.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que molha comigo o pão no prato.
21 *Mân Baa'n 'ba wu kɛ bɛ kpɩnlɩn bɛ hanlɩn yɩ́ wɔ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ kalata nɩn anun'n. Nan sʋanlan'n mɔ ɔ 'ba yɩ yɩ́ man'n, munnzue hán yɩ́! Ɔ tɩ kpa kɛ ahan b'a nwʋ man sʋanlan sɔ'n bɔbɔ!”
21 Na verdade o Filho do homem vai, conforme está escrito sobre ele; mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Tɛmʋn mɔ bɛ 'di like'n, Zozi kɔ fa kpaʋn, ɔ kɔ la Nyanmɩan asɩ. M'ɔ lalɩ Nyanmɩan asɩ yuelɩ'n, ɔ kɔ bubu nun kɔ man yɩ́ menian'n-mɔ. Yɩ́ nwan: “Ɛmɔ lé kpaʋn ɛhɩ bɛ lí, ɔ tɩ mɩ́n nwʋnnaan.”
22 E, enquanto eles comiam, Jesus tomou o pão, e abençoou, e o partiu, e deu-lhos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 M'ɔ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ fa divɩn kangɔ kʋn. Ɔ kɔ la Nyanmɩan asɩ kɔ yue. Ɔ kɔ fa kɔ man bɛ́. Bɛ́ kʋalaa bɛ kɔ nʋn.
23 E, tomando o cálice, e tendo dado graças, deu-lhos; e todos beberam dele.
24 Yɩ́ nwan: “Nzan ɛhɩ tɩ mɩ́n moja. Ɔ di Nyanmɩan nyɩhyɛ'n m'ɔ nʋn ɛmɔ lɛ di nɩn ajinlanmun. Moja sɔ'n, b'a butu yɩ́ b'a man menian dɔʋn.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue do novo testamento, que por muitos é derramado.
25 Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ mɩn nʋn ɛmɔ yɛ ngɔ nʋn man nzan fɩ́ɩ́ kʋ́n dede ɔ 'ju cɩan mɔ yɛ kɔ yia Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anun'n yɛ̂ yɛ 'nʋn nzan fʋfɔlɛ ɔ.”
25 Na verdade eu vos digo, não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, bɛ kɔ tʋ Izalayɛ ayɛ ɛyɩɛ ejue. Bɛ fi ɛbɛlɛ, bɛ kɔ fa *Olivʋ bʋka nɩn atɩn'n.
26 E, tendo cantado um hino, eles saíram para o monte das Oliveiras.
27 Bɛ hɔlɩ juli bʋka nɩn asʋ ɛlɔ a, Zozi nwan: “Ɛmɔ kʋala 'ba nwanndi mɩ́n. Afɩ b'a hɛlɛ yɩ́ kɛ:
27 E Jesus lhes disse: Todos vós vos escandalizareis de mim esta noite; porque está escrito: Eu ferirei o pastor, e as ovelhas serão espalhadas.
28 Nan Zozi selɩ bɛ́ kɛ: “Sɛ n vi ewue nun mɩn tinnge a, mɩn 'di mʋa ɛmɔ anyunnun Galile mân nɩn anun ɛlɔ.”
28 Mas, depois de haver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Pɩɛlɩ nwan: “Sɛ bɛ́ kʋalaa bɛ nwanndi wɔ́ a, mɩ́n kpʋnmgba cein dɩɛ mɩn nnwanndi man wɔ́.”
29 Mas disse-lhe Pedro: Ainda que todos se ofendam, eu todavia não.
30 Ɛhɩ a, Zozi nwan: “Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele wɔ́ kɛ, ɛnɛ kɔngɔɛ dein, ɔ nʋn dede mɔ akɔ'n 'bɔ kokolokoo fâ nnyuan'n, anɩn a han yɩ́ fâ nsan kɛ ɛ nzɩ man mɩ́n.”
30 E disse-lhe Jesus: Na verdade eu te digo: Que neste dia, ainda nesta noite, antes do galo cantar duas vezes, tu me negarás três vezes.
31 M'ɔ hanlɩn sɔ'n, Pɩɛlɩ kɔ han yɩ́ sɛlɛ kpa kɛ: “Sɛ ɔ fata kɛ mɩn nʋn wɔ́ yɛ wu bɔbɔ a, yɛ 'wu. Cɩan bie lé mɩn ngan man kɛ mɩn nzɩ man wɔ́.” Zozi menian'n-mɔ kʋalaa kɔ han sɔ.
31 Mas ele falou com mais veemência: Ainda que se fosse preciso morrer contigo, de modo algum te negarei. E o mesmo disseram todos eles.
32 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ hɔlɩ Olivʋ bʋka nɩn asʋ lɩka kʋn. Lɩka sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Gɛtɩsemane. Bɛ juli ɛbɛlɛ a, Zozi nwan: “Ɛmɔ tánlan ɛwa, nan mɩn 'tɩ mɩ́n nwʋn kaan mɩn yɔ asɔnɩn.”
32 E eles foram a um lugar chamado Getsêmani; e ele disse aos seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Ɔ nʋn Pɩɛlɩ nʋn Zʋan nʋn Zʋakɩ bɛ kɔ tɩ bɛ́ nwʋn. Esulo nʋn alʋabɔ kɔ han Zozi.
33 E ele tomou consigo Pedro e Tiago e João, e começou a ficar aflito, e profundamente abatido;
34 Ɔ kɔ han kɔ hele yɩ́ menian nsan'n kɛ: “Ewue nɩn anwʋn alʋabɔ lɛ kun mɩ́n. Ɛmɔ tánlan ɛwa, bɛ sísa.”
34 e ele disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, Zozi kɔ hɔ yɩ́ nyunnun kaan. Ɔ kɔ butu yɩ́ nyɩn asɩ ɔ kɔ sɛlɛ kɛ amannɩnhunlun'n m'ɔ 'ba nwun yɩ́ dɔhyʋɩlɩ sɔ nɩn anun'n, sɛ Nyanmɩan kʋala yɩ́ kpala gua a, ɔ kpála gúa.
35 E ele indo um pouco mais adiante, prostrou-se em terra, e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Yɩ́ nzɛlɛ nɩn anun, yɩ́ nwan: “Aba, mɩ́n Sɩ, wɔ́ dɩɛ, like fɩ́ɩ́ nza man wɔ́ yɔ. Yɩ́ ti, amannɩnhunlun ɛhɩ mɔ mɩn 'ba nwun yɩ́'n, mɩn 'sɛlɛ wɔ́ kɛ ɛ kpála gúa. Nan kʋsʋ like biala anun, yɔ mɔ wɔ́ kunnun kulo nan n'ɛ yɔ mɔ mɩn kulo'n.”
36 E ele disse: Aba, Pai, todas as coisas te são possíveis; afasta de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
37 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, Zozi kɔ sa kɔ a yɩ́ menian nsan'n-mɔ anwʋn ɛbɛlɛ. Ɔ 'ba ju a, anɩn bɛ lɛ dafɩ. Ɔ fɛlɛlɩ Pɩɛlɩ a, yɩ́ nwan: “Simʋn, ɛ lɛ dafɩ? A ngʋala man asɩ tanlan dɔhyʋɩlɩ kʋnmgba cein?
37 E ele voltando, encontrou-os dormindo, e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não podes vigiar uma hora?
38 Ɛmɔ tánlan asɩ bɛ yɔ́ asɔnɩn nán Abɔnsanmʋn a nzɔ man ɛmɔ a nnɩan man. Ɔ wɔ ɛmɔ ahʋnlɩn nɩn anun kɛ ɛmɔ 'yɔ, nan kʋsʋ anwʋnnaan'n le man anwʋnsɛlɛ.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. O espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Ɔ kɔ yaci bɛ́ ɛbɛlɛ ɔ kɔ hɔ asɔnɩn ɛyɔlɛ biekun. Ɔ kɔ han ɛjɔlɛ kʋnmgba sɔ'n.
39 E retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Ɛsɛ ɔ wɔ ɛlɔ dede ɔ 'ba ju a, yɩ́ menian'n-mɔ lɛ dafɩ. Bɛ ngʋala man bɛ́ nyɩn tɩ fɩ́ɩ́. Bɛ nnwun man ɛjɔlɛ mɔ bɛ kan bɛ kele yɩ́ ɔ.
40 E retornando, encontrou-os outra vez adormecidos, (porque os seus olhos estavam pesados), e não souberam o que lhe responder.
41 M'ɔ walɩ yɩ́ kpɛ̂ nsan nɩn asʋ'n, yɩ́ nwan: “Ɛmɔ tɛ dafɩ bɛ tɛ de bɛ́ ɛnwʋnmɩan? Ɔ'a yɔ kpa sɔ! Dɔɛ nɩn a ju. Ɛmɔ nɩ́an, bɛ 'ba yɩ *Mân Baa'n bɛ man menian ɛtɛfʋɛ'n-mɔ.
41 E ele volta pela terceira vez, e disse-lhes: Dormi ainda e descansais, basta; é chegada a hora; eis que o Filho do homem é traído pelas mãos dos pecadores.
42 Ɛmɔ jásʋ bɛ mán yɛ hɔ́! Ɛmɔ nɩ́an, sʋanlan'n mɔ ɔ 'ba yɩ mɩ́n man'n, ɔ'a ju ɛwa.”
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Zozi anʋan ngɔ tɔ man, yɩ́ menian bulu nʋn nnyuan nɩn anun kʋn'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Zudasɩ'n kɔ fite ɛbɛlɛ. Ɔ 'ba a, menian dɔʋn si yɩ́ sʋ. Bɛ lile dadɩɛ nʋn koloman. Menian sɔ'n-mɔ, tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ, mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ nʋn Zufʋ mgbain'n-mɔ yɛ̂ bɛ sʋanlɩn bɛ́ ɔ.
43 E, imediatamente, enquanto ele falava, veio Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, da parte dos principais sacerdotes, dos escribas, e dos anciãos.
44 Mɔ bɛ 'ba'n, Zudasɩ mɔ ɔ 'yɩ Zozi man'n kɔ hele bɛ́ nzɔlɛ kʋn. Yɩ́ nwan: “Sʋanlan'n mɔ n gɔ tɔ yɩ́ nun'n, anɩn ɛmɔ sɩ kɛ yɩ́ dein yɩ́ ɔ. Ɛmɔ hyɩ́ yɩ́. Bɛ sɔ́ yɩ́ kpa bɛ nʋn yɩ́ hɔ́.”
44 E o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, é ele; prendei-o, e levai-o com segurança.
45 Mɔ Zudasɩ juli ɛbɛlɛ'n, ɔ kɔ kpunnge Zozi, yɩ́ nwan: “*Labi!” M'ɔ fɛlɛlɩ yɩ́ yuelɩ'n, ɔ kɔ tɔ yɩ́ nun.
45 E, chegando, aproximou-se dele imediatamente, e disse-lhe: Mestre, mestre; e o beijou.
46 Ɛbɛlɛ ala, menian sɔ'n-mɔ kɔ tɩ kɔ gua Zozi sʋ bɛ kɔ hyɩ yɩ́.
46 E lhe lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Nan mɔ menian sɔ'n-mɔ hyɩlɩ Zozi'n, yɩ́ menian'n-mɔ anun kʋn kɔ hyʋɩn yɩ́ dadɩɛ'n. Ɔ kɔ kpɛ Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ kpain nɩn akʋa nɩn anzʋ'n.
47 E um dos que ali estavam, puxando sua espada, feriu um servo do sumo sacerdote, e cortou a sua orelha.
48 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n Zozi nwan: “Nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ 'ba hyɩ mɩ́n an, ɛmɔ le dadɩɛ nʋn koloman ɔ? Asʋ kodiawu y'ɔ le mɩ́n ɔ?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes, como a um ladrão, com espadas e com varapaus para me prender?
49 Cɩan daa mɩ́n nʋn ɛmɔ yɛ gua Nyanmɩan awulo nɩn anun, mɩn kekele ɛmɔ Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ. Tɛmʋn sɔ'n, ɛmɔ ngʋala man kɛ bɛ cɩ mɩ́n. Nan ɔ sɛ kɛ ɔ yɔ́ sɔ nán ɛjɔlɛ'n mɔ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n hanlɩn nɩn a kpɩn sʋ.”
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; mas devem cumprir-se as escrituras.
50 Ɛhɩ a, Zozi menian'n-mɔ kʋalaa kɔ yaci yɩ́ kɔ nwanndi.
50 E todos o deixaram, e fugiram.
51 Anɩn kpafɛlɛ kʋn si Zozi sʋ, kisaan ala yɛ̂ ɔ gua yɩ́ nwʋn ɔ. Bɛ kɔ hyɩ yɩ́,
51 E certo jovem o seguia, envolto em um pano de linho sobre seu corpo nu; e lhe lançaram a mão;
52 ɔ kɔ foti bɛ́ sa, ɔ kɔ yaci yɩ́ ɛtanlan nɩn ɛbɛlɛ. Ɔ kɔ fa yɩ́ nwʋn mgban ɔ kɔ nwanndi ɔ kɔ hɔ.
52 e ele, largando o pano de linho, fugiu despido.
53 Bɛ nʋn Zozi kɔ hɔ Nyanmɩan *tɛɛyɩfʋɛ kpain nɩn anyunnun. Ɛbɛlɛ yɛ̂ Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn Zufʋ mgbain'n-mɔ, nʋn *mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ kʋalaa hɔlɩ yialɩ ɔ.
53 E eles conduziram Jesus ao sumo sacerdote; e com ele estavam reunidos todos os principais sacerdotes, e os anciãos, e os escribas.
54 Pɩɛlɩ si Zozi sʋ, ɔ di yɩ́ fannvanndʋ. ɔ kɔ hɔ dede Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ kpain nɩn awulo. Ɔ kɔ tanlan sɩ̂n nɩn anwʋn ɛbɛlɛ lɩka mɔ tɛɛyɩfʋɛ kpain'n nzalafʋ'n-mɔ gua'n.
54 E Pedro o seguiu de longe, até dentro do palácio do sumo sacerdote; e ele sentou-se com os servos, e aquecia-se no fogo.
55 Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ, nʋn bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ di ɛjɔlɛ'n, bɛ kɔ kpʋnndɛ atɩn mɔ bɛ 'sɩn sʋ bɛ tʋn Zozi ɛsʋan, bɛ kun yɩ́. Bɛ kpʋnndɛlɩ, kʋsʋ bɛ ngɔ nyan man bie.
55 E os principais sacerdotes e todo o conselho buscavam testemunho contra Jesus para condená-lo à morte; e não o achavam.
56 Afɩ menian mmie-mɔ dɔʋn kpa kɔ tʋn yɩ́ ɛsʋan, nan bɛ́ kʋnmgba'n b'a kpalɩ kpalɩ menian sɔ'n-mɔ abʋ.
56 Porque muitos testemunhavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não concordavam.
57 Mmie-mɔ kɔ jasʋ, bɛ kɔ li ato bɛ kɔ tʋ Zozi abʋ. Bɛ́ nwan:
57 E, levantando-se alguns, testemunharam falsamente contra ele, dizendo:
58 “Y'a tɩ kɛ yɩ́ nwan: ‘Mɩn 'bubu Nyanmɩan awulo ɛhɩ mɔ menian'n-mɔ a si'n. Mɩn 'fa cɩan nsan mɩn si yɩ́ fʋfɔlɛ. Fʋfɔlɛ sɔ'n, nan kulo menian yɛ̂ bɛ 'si ɔ.’”
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu destruirei este templo feito por mãos, e em três dias eu construirei outro, não feito por mãos.
59 Nan ɛjɔlɛ kpɔlɛ kʋnmgba sɔ nɩn asʋ bɔbɔ, bɛ́ ngʋnmɩn, bɛ kɔ kpalɩ kpalɩ bɛ́ bʋ.
59 Mas nem assim o seu testemunho concordava.
60 Ɛhɩ a, Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ kpain'n kɔ jasʋ bɛ́ kʋalaa bɛ́ nyunnun ɛbɛlɛ, ɔ kɔ bisa Zozi kɛ: “Ɛjɔlɛ nwala ɛhɩ mɔ bɛ lɛ kan bɛ gua wɔ́ sʋ'n, ɛ mmua man bie ɔ?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no meio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? O que é isso que estes testemunham contra ti?
61 Zozi ngɔ buke yɩ́ nʋan ngɔ han ɛjɔlɛ fɩ́ɩ́.
61 Mas ele, manteve-se calado, e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar, e disse-lhe: És tu o Cristo, o Filho do bendito?
62 M'ɔ bisalɩ kosuan sɔ'n, Zozi nwan: “Yuo o, Kilisi'n y'ɔ le mɩ́n. Nan ɛmɔ kʋalaa bɛ 'ba nwun yɩ́ kɛ Mân Baa'n tɩ Nyanmɩan tunminfʋɛ'n yɩ́ fama sʋ. Ɛsɛ ɛmɔ 'ba nwun yɩ́ kɛ ɔ fi nyanmɩansʋ bɔlɛ́ nɩn anun ɔ lɛ ba.”
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do poder, e vindo nas nuvens do céu.
63 Mɔ Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ kpain'n tɩlɩ yɩ́ sʋa'n, ɔ kɔ sosua yɩ́ muonun yɩ́ taladɩɛ'n m'ɔ wula nɩn anun. Yɩ́ nwan: “Yɛ mgbʋnndɛ man adanzɩɛ fɩ́ɩ́ kʋ́n.
63 Então, o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que nós necessitamos ainda de testemunhas?
64 Ɛmɔ a tɩ kɛ ɔ'a jʋjɔ ɔ'a tia Nyanmɩan, yɩ́ ti, ɛmɔ nwan nzɛ?”
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como culpado de morte.
65 Mmie-mɔ kɔ tʋtʋ yɩ́ nyunnun ngɛsɛlɛ. Bɛ kɔ fɩa yɩ́ nyɩn bɛ kɔ tʋtʋ yɩ́ kɔtɔlɛ. Bɛ́ nwan: “Kele yɛ́ sʋanlan'n mɔ ɔ'a tʋtʋ wɔ́ kɔtɔlɛ'n!” Tɛɛyɩfʋɛ kpain'n nzalafʋ'n-mɔ kɔ kpacɩ kpacɩ yɩ́ nyɩn nɩn asʋ.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe a face, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza; e os servos o golpeavam com as palmas das suas mãos.
66 Anɩn Pɩɛlɩ tɛ wɔ awulo nɩn abʋ ɛlɔ yɛ̂ Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ kpain nɩn afanɩan'n-mɔ anun kʋn walɩ ɔ.
66 E, estando Pedro embaixo, no palácio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 M'ɔ nwunlin kɛ Pɩɛlɩ tɩ sɩ̂n nɩn anwʋn ɛbɛlɛ'n, ɔ kɔ nwun yɩ́ nzɔlɛ. Yɩ́ nwan: “Wɔ́ kʋsʋ wɔ́, Zozi m'ɔ fi Nazalɛtɩ'n, ɛ si yɩ́ sʋ bie.”
67 e vendo a Pedro se aquecendo, ela olhou para ele, e disse: Tu também estavas com Jesus de Nazaré.
68 M'ɔ hanlɩn sɔ'n, Pɩɛlɩ kɔ su yɩ́ akpʋlʋwa. Yɩ́ nwan: “Sʋanlan'n mɔ ɛ lɛ kan yɩ́ ɛjɔlɛ'n, mɩn nzɩ man yɩ́.” Ɛhɩ a, ɔ fi ɛbɛlɛ ɔ kɔ jasʋ, ɔ kɔ hɔ kɔ jinlan awulo nɩn anʋan nɩn anun ɛlɔ [yɛ̂ akɔ'n bɔlɩ ɔ.]
68 Mas ele negou-o, dizendo: Eu não o conheço, nem compreendo o que tu dizes. E ele saiu para o átrio, e o galo cantou.
69 Mɔ afanɩan'n nwunlin yɩ́'n, ɔ kɔ han yɩ́ biekun kɔ hele bɛ́ mɔ bɛ gua ɛbɛlɛ'n kɛ: “Bian ɛhɩ, ɔ wɔ bɛ́ nun bie!”
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um deles.
70 Mɔ afanɩan'n hanlɩn sɔ'n, Pɩɛlɩ kɔ su yɩ́ akpʋlʋwa biekun. Kaan cɛ, bɛ́ mɔ bɛ wɔ ɛbɛlɛ'n kɔ han kɔ hele Pɩɛlɩ biekun kɛ: “Ɔ tɩ ananhɔlɛ, ɛ wɔ bɛ́ nun bie. Ɔ sanlɩn kɛ ɛ tɩ Galile mân nɩn anun sʋanlan.”
70 E ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente és um deles; porque és também galileu, e tua fala é semelhante.
71 Ɛhɩ a, Pɩɛlɩ nwan: “Sɛ ato yɛ̂ mɩɩn di a, Nyanmɩan Kpili túa mɩ́n yɩ́ nwʋn kalɛ. Mɩn kan ndâ kɛ sʋanlan'n mɔ ɛmɔ lɛ kan yɩ́ ɛjɔlɛ'n, mɩ́n dɩɛ mɩn nzɩ man yɩ́.”
71 Mas ele começou a amaldiçoar e a jurar, dizendo: Eu não conheço esse homem de quem falais.
72 Kɛ ɔ 'kan sɔ nɩn ala, kokolokoo! Akɔ'n kɔ bɔ biekun. Pɩɛlɩ ati kɔ kacɩ ɛjɔlɛ'n mɔ Zozi hanlɩn helelɩ yɩ́'n. Zozi hanlɩn helelɩ yɩ́ kɛ: “Pɩɛlɩ, ɔ nʋn dede mɔ akɔ'n 'bɔ kpɛ̂ nnyuan'n, ɛ 'kan yɩ́ fâ nsan kɛ ɛ nzɩ man mɩ́n.” M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, Pɩɛlɩ sunlin kpa.
72 E o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, tu me negarás três vezes. E pensando nisso, ele chorou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.