Marcos 11
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs VC
1 Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ kɔ a kɔ ju Bɛtɩfaze nʋn Betanin afian. Kulo sɔ'n-mɔ mantan mantan Zoluzalɛmʋn. Mɔ bɛ juli *Olivʋ bʋka nɩn anwʋn ɛbɛlɛ'n, Zozi kɔ sʋan yɩ́ menian'n-mɔ anun nnyuan, yɩ́ nwan:
1 Jesus e seus discípulos aproximavam-se de Jerusalém e chegaram aos arredores de Betfagé e de Betânia, perto do monte das Oliveiras. Desse lugar Jesus enviou dois dos seus discípulos,
2 “Ɛmɔ hɔ́ kulo'n m'ɔ wɔ ɛmɔ anyunnun ɛlɔ nɩn asʋ. Mɔ ɛmɔ 'fite kulo nɩn asʋ ɛbɛlɛ ala'n, ɛmɔ 'ba nwun yɩ́ kɛ afunlunmun baa kʋn mɩnnda ɛbɛlɛ, sʋanlan fɩ́ɩ́ fʋlɩ tanlanlɩn man sʋ lé. Ɛmɔ nyánnjɩ yɩ́ bɛ bɛ́lɛ mɩ́n.
2 dizendo-lhes: "Ide à aldeia que está defronte de vós e, logo ao entrardes nela, achareis preso um jumentinho, em que não montou ainda homem algum; desprendei-o e trazei-mo.
3 Sɛ sʋanlan bie bisa ɛmɔ kɛ nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ lɛ nyannjɩ yɩ́ a, ɛmɔ sé yɩ́ kɛ: ‘Yɛ́ Mɩn a mian yɩ́ nwʋn, nan ɔ ngɔ hye man, ɔ 'ba fa sa ba.’”
3 E se alguém vos perguntar: Que fazeis?, dizei: O Senhor precisa dele, mas daqui a pouco o devolverá."
4 M'ɔ hanlɩn sɔ yuelɩ'n yɛ̂ yɩ́ menian nnyuan'n hɔlɩ ɔ. Bɛ 'kɔ a ju a, afunlunmun baa'n mɩnnda anʋan kʋn anun, gua nɩn asʋ. Bɛ kɔ nyannjɩ yɩ́.
4 Indo eles, acharam o jumentinho atado fora, diante duma porta, na curva do caminho. Iam-no desprendendo,
5 Bɛ́ mɔ bɛ wɔ ɛbɛlɛ'n, bɛ́ mmie-mɔ kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ lɛ yɔ nzu? Nzu ati yɛ̂ ɛmɔ lɛ nyannjɩ afunlunmun baa'n?”
5 quando alguns dos que ali estavam perguntaram: "Ei, que estais fazendo? Por que soltais o jumentinho?"
6 Bɛ bualɩ bɛ́ kɛ Zozi hanlɩn helelɩ bɛ́'n, yɛ̂ menian sɔ'n-mɔ yacili bɛ́ maan bɛ falɩ bɛ hɔlɩ ɔ.
6 Responderam como Jesus lhes havia ordenado; e deixaram-no levar.
7 Bɛ kɔ fa afunlunmun baa'n bɛ kɔ bɛlɛ Zozi, bɛ kɔ fa bɛ́ taladɩɛ'n-mɔ bɛ kɔ gua naan nɩn asʋ. Zozi kɔ fʋ kɔ tanlanlɩn sʋ.
7 Conduziram a Jesus o jumentinho, cobriram-no com seus mantos, e Jesus montou nele.
8 Menian dɔʋn kɔ sɩsɛ bɛ́ ɛtanlan'n-mɔ atɩn nɩn anun. Mmie-mɔ kʋsʋ kɔ kpɩkpɛ aye malɛ bɛ kɔ sɩsɛ yɩ́ atɩn nɩn anun.
8 Muitos estendiam seus mantos no caminho; outros cortavam ramos das árvores e espalhavam-nos, pelo chão.
9 Bɛ́ mɔ bɛ li Zozi anyunnun'n ɔ nʋn bɛ́ mɔ bɛ li yɩ́ nzin'n, bɛ lɛ tɩan bɛ kan kɛ: “Hozanna! Nyila hán sʋanlan ɛhɩ m'ɔ lɛ ba wɔ yɛ́ Mɩn dunman nun'n!
9 Tanto os que precediam como os que iam atrás clamavam: "Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Nyila hán belemgbin'n m'ɔ lɛ ba sesie yɛ́ sɩ Davidi belemgbin mân'n. Hozanna! Nyila hán yɛ́ Mɩn m'ɔ wɔ anwunno anwunno ɛlɔ'n!”
10 O Bendito o Rei?.que vai começar, o reino de Davi, nosso pai! Hosana no mais alto dos céus!"
11 Zozi kɔ ju Zoluzalɛmʋn. Ɔ kɔ wʋlʋ Nyanmɩan sua nɩn anun. Ɔ kɔ nɛnɩan ɛbɛlɛ ninnge'n-mɔ kʋalaa kɔ yue. Ɔ nʋn yɩ́ menian bulu nʋn nnyuan'n, bɛ kɔ hɔ Betanin. Ɔ sanlɩn kɛ anɩn alɩ́ɛ lɛ yɔ.
11 Jesus entrou em Jerusalém e dirigiu-se ao templo. Aí lançou-os olhos para tudo o que o cercava. Depois, como já fosse tarde, voltou para Betânia com os Doze.
12 Bɛ lalɩ alɩ́ɛ hɩnlɩn mɔ bɛ fi Betanin bɛ 'kɔ'n, ɛhɔɛ kɔ hun Zozi.
12 No outro dia, ao saírem de Betãnia, Jesus teve fome.
13 Ɔ kɔ nwun *figi baka kʋn mʋa ɛlɔ. Nyâ wɔ sʋ. Zozi kɔ hɔ yɩ́ bʋ ɔ 'kɔ a nɩan sɛ ɔ kɔ nyan figi bie kɔ li a. Ɔ 'kɔ ju a, like fɩ́ɩ́ nnʋn man sʋ, nyâ ngʋnmɩn, ɔ sanlɩn kɛ ɔ juli man figi nɩn esúe tɛmʋn.
13 Avistou de longe uma figueira coberta de folhas e foi ver se encontrava nela algum fruto. Aproximou-se da árvore, mas só encontrou folhas pois não era tempo de figos.
14 Mɔ Zozi nwunlin yɩ́ sɔ'n, yɩ́ nwan: “Wɔ́ baka ɛhɩ, ɔ fi ɛnɛ m'ɔ kɔ'n, sʋanlan fɩ́ɩ́ ngɔ li wɔ́ sʋ baa kʋ́n lé!” M'ɔ hanlɩn sɔ'n, yɩ́ menian'n-mɔ kɔ tɩ.
14 E disse à figueira: "Jamais alguém coma fruto de ti!" E os discípulos ouviram esta maldição.
15 Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ fi Betanin bɛ kɔ a Zoluzalɛmʋn. Zozi kɔ wʋlʋ Nyanmɩan awulo nɩn anun. Ɔ kɔ fʋan bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ di gua awulo nɩn anun'n. Ɔ kɔ han bɛ́ mɔ bɛ kaci esika'n tɔbɩlɩ'n-mɔ kɔ gua. Bɛ́ mɔ bɛ lɛ tɔnɩn mɔlɔnʋnman'n-mɔ, ɔ kɔ han bɛ́ bia'n mɔ kɔ gua.
15 Chegaram a Jerusalém e Jesus entrou no templo. E começou a expulsar os que no templo vendiam e compravam; derrubou as mesas dos trocadores de moedas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Ɔ'a mman man sʋanlan fɩ́ɩ́ atɩn ɔ'a nzʋa man ninnge ɔ'a nzɩn man Nyanmɩan awulo nɩn anun.
16 Não consentia que ninguém transportasse algum objeto pelo templo.
17 M'ɔ yɔlɩ sɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ hehele menian'n-mɔ ninnge. Yɩ́ nwan: “Asʋ b'a ngɛlɛ man yɩ́ kɛ Nyanmɩan nwan: Bɛ 'ba fɛlɛ mɩ́n awulo'n mân mân kʋalaa mmʋtʋɛ awulo ɔ? Nan ɔ yɔ sɛ mɔ ɛmɔ a fa a kaci ɛmɔ awue awulo'n?”
17 E ensinava-lhes nestes termos: "`Não está porventura escrito: A minha casa chamar-se-á casa de oração para todas as nações {Is 56,7}? Mas vós fizestes dela um covil de ladrões {Jr 7,11}.
18 Mɔ Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ'n-mɔ nʋn mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, ɔ ngɔ yɔ bɛ́ fɛ fɩ́ɩ́. Ɛbɛlɛ ala, bɛ kɔ kpʋnndɛ atɩn mɔ bɛ 'sɩn sʋ nán bɛ cɩ yɩ́ bɛ kun yɩ́. Nan kʋsʋ bɛ sulo yɩ́, ɔ sanlɩn kɛ yɩ́ like'n m'ɔ kele'n yɔ menian'n-mɔ mɔ b'a yia ɛbɛlɛ'n kʋalaa fɛ sʋnman.
18 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas ouviram-no e procuravam um modo de o matar. Temiam-no, porque todo o povo se admirava da sua doutrina.
19 Mɔ alɩ́ɛ'n yɔlɩ'n, Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ fi Zoluzalɛmʋn kulo nɩn anun bɛ kɔ fite.
19 Quando já era tarde, saíram da cidade.
20 Alɩ́ɛ hɩnlɩn mɔ bɛ 'sɩn'n, Zozi menian'n-mɔ kɔ nwun figi baka'n. Ɔ fi yɩ́ anwunno ɔ'a yʋɩ dede ɔ'a ju yɩ́ bʋ asɩ.
20 No dia seguinte pela manhã, ao passarem junto da figueira, viram que ela secara até a raiz.
21 Ɛbɛlɛ ala, Pɩɛlɩ kɔ kacɩ ɛjɔlɛ'n mɔ Zozi hanlɩn'n. Nán ɔ'a se yɩ́ kɛ: “Yɛ́ Mɩn, nɩan kɛ figi baka'n mɔ ɛ bɔlɩ yɩ́ sasan nɩn a yue yʋɩ ɔ.”
21 Pedro lembrou-se do que se tinha passado na véspera e disse a Jesus: "`Olha, Mestre, como secou a figueira que amaldiçoaste!"
22 Mɔ Pɩɛlɩ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, Zozi kɔ se bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ lé Nyanmɩan bɛ lí.
22 Respondeu-lhes Jesus: "Tende fé em Deus.
23 Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ sɛ sʋanlan kʋn nzu man akpʋlʋwa wɔ yɩ́ ahʋnlɩn nɩn anun, nan ɔ de di kɛ m'ɔ lɛ kan'n 'yɔ sɔ man yɩ́ a, sɛ ɔ se bʋka ɛhɩ kɛ: ‘Bʋka, fi ɛwa tutu kɔ tɔ jenvie nɩn anun’ an, bʋka'n 'tutu kɔ tɔ nun.
23 Em verdade vos declaro: todo o que disser a este monte: Levanta-te e lança-te ao mar, se não duvidar no seu coração, mas acreditar que sucederá tudo o que disser, obterá esse milagre.
24 Yɩ́ sɔ ati, mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ, like biala mɔ ɛmɔ kɔ sɛlɛ wɔ Nyanmɩan ɛlɔ'n, ɛmɔ lé lí kɛ ɛmɔ asa a han yɩ́. Afɩ ɔ 'fa man ɛmɔ.
24 Por isso vos digo: tudo o que pedirdes na oração, crede que o tendes recebido, e ser-vos-á dado.
25 Mɛlɛ mɔ ɛmɔ jin bɛ lɛ yɔ asɔnɩn'n, sɛ sʋanlan bie anwʋn ɛjɔlɛ wɔ ɛmɔ akunnun an, ɛmɔ fá yɩ́ nwʋn sa bɛ hyé yɩ́. Nán Nyanmɩan a fa ɛmɔ anwʋn sa dɩɛ nɩn a hye ɛmɔ. [
25 E quando vos puserdes de pé para orar, perdoai, se tiverdes algum ressentimento contra alguém, para que também vosso Pai, que está nos céus, vos perdoe os vossos pecados. {
26 Nan sɛ ɛmɔ a nva man yɩ́ nwʋn sa b'a nje man yɩ́ a, ɛmɔ Asɩ'n kʋsʋ m'ɔ wɔ anwunno'n nva man ɛmɔ dɩɛ'n nje man ɛmɔ.”]
26 Mas se não perdoardes, tampouco vosso Pai que está nos céus vos perdoará os vossos pecados.}"
27 Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ kɔ sa kɔ hɔ Zoluzalɛmʋn ɛlɔ biekun. Mɛlɛ mɔ anɩn ɔ lɛ kpanza Nyanmɩan awulo nɩn anun'n, Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ'n-mɔ, nʋn mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ, nʋn Zufʋ mgbain'n-mɔ kɔ a yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ.
27 Jesus e seus discípulos voltaram outra vez a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, acercaram-se dele os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 Bɛ kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Tunmin benin yɛ̂ ɛ le yɩ́ ɛ yɔ ninnge sʋa mɔ ɔ? Nwan sʋanlan dɩɛ yɛ̂ ɔ manlɩn wɔ́ atɩn kɛ ɛ yɔ́ ɔ?”
28 e perguntaram-lhe: "Com que direito fazes isto? Quem te deu autoridade para fazer essas coisas?"
29 Zozi kɔ bua bɛ́ kɛ: “Mɩn 'ba bisa ɛmɔ kosuan kʋn. Sɛ ɛmɔ tu yɩ́ nʋan an, sʋanlan'n m'ɔ manlɩn mɩ́n atɩn maan mɩn yɔ ninnge'n-mɔ'n, mɩn 'kan mɩn kele ɛmɔ.
29 Jesus respondeu-lhes: "Também eu vos farei uma pergunta; respondei-ma, e dir-vos-ei com que direito faço essas coisas.
30 Ɛsɔnɩan'n mɔ Zʋan sɔnɩn menian'n-mɔ'n, ɔ fi Nyanmɩan ɛlɔ anaan ɔ fi kulo menian'n-mɔ ɛlɔ ɔ? Ɛmɔ búa mɩ́n bie.”
30 O batismo de João vinha do céu ou dos homens? Respondei-me."
31 Mɔ Zozi bisalɩ bɛ́ kosuan sɔ'n, bɛ kɔ han yɩ́ bɛ́ afian ɛlɔ kɛ: “Sɛ yɛ bua yɩ́ kɛ: ‘Nyanmɩan yɛ̂ ɔ sʋanlɩn yɩ́’ a, ɔ 'ba bisa yɛ́ kɛ: ‘Anɩn nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ a nne man yɩ́ ɛjɔlɛ'n b'a nni man'n?’
31 E discorriam lá consigo: "Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
32 Sɛ yɛ kan kɛ: ‘Menian'n-mɔ yɛ̂ bɛ sʋanlɩn yɩ́’ a, …” (Bɛ sulo bagua'n, afɩ menian'n-mɔ kʋalaa de tʋ nun kɛ Zʋan tɩ Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ sakpa.)
32 Se, ao contrário, dissermos: Dos homens, tememos o povo." Com efeito, tinham medo do povo, porque todos julgavam ser João deveras um profeta.
33 Ɛhɩ a, bɛ kɔ bua Zozi kɛ: “Yɛ nzɩ man.”
33 Responderam a Jesus: "Não o sabemos." "E eu tampouco vos direi, disse Jesus, com que direito faço estas coisas."
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.