Marcos 11
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARA
1 Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ kɔ a kɔ ju Bɛtɩfaze nʋn Betanin afian. Kulo sɔ'n-mɔ mantan mantan Zoluzalɛmʋn. Mɔ bɛ juli *Olivʋ bʋka nɩn anwʋn ɛbɛlɛ'n, Zozi kɔ sʋan yɩ́ menian'n-mɔ anun nnyuan, yɩ́ nwan:
1 Quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 “Ɛmɔ hɔ́ kulo'n m'ɔ wɔ ɛmɔ anyunnun ɛlɔ nɩn asʋ. Mɔ ɛmɔ 'fite kulo nɩn asʋ ɛbɛlɛ ala'n, ɛmɔ 'ba nwun yɩ́ kɛ afunlunmun baa kʋn mɩnnda ɛbɛlɛ, sʋanlan fɩ́ɩ́ fʋlɩ tanlanlɩn man sʋ lé. Ɛmɔ nyánnjɩ yɩ́ bɛ bɛ́lɛ mɩ́n.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que aí está diante de vós e, logo ao entrar, achareis preso um jumentinho, o qual ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Sɛ sʋanlan bie bisa ɛmɔ kɛ nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ lɛ nyannjɩ yɩ́ a, ɛmɔ sé yɩ́ kɛ: ‘Yɛ́ Mɩn a mian yɩ́ nwʋn, nan ɔ ngɔ hye man, ɔ 'ba fa sa ba.’”
3 Se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? Respondei: O Senhor precisa dele e logo o mandará de volta para aqui.
4 M'ɔ hanlɩn sɔ yuelɩ'n yɛ̂ yɩ́ menian nnyuan'n hɔlɩ ɔ. Bɛ 'kɔ a ju a, afunlunmun baa'n mɩnnda anʋan kʋn anun, gua nɩn asʋ. Bɛ kɔ nyannjɩ yɩ́.
4 Então, foram e acharam o jumentinho preso, junto ao portão, do lado de fora, na rua, e o desprenderam.
5 Bɛ́ mɔ bɛ wɔ ɛbɛlɛ'n, bɛ́ mmie-mɔ kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ lɛ yɔ nzu? Nzu ati yɛ̂ ɛmɔ lɛ nyannjɩ afunlunmun baa'n?”
5 Alguns dos que ali estavam reclamaram: Que fazeis, soltando o jumentinho?
6 Bɛ bualɩ bɛ́ kɛ Zozi hanlɩn helelɩ bɛ́'n, yɛ̂ menian sɔ'n-mɔ yacili bɛ́ maan bɛ falɩ bɛ hɔlɩ ɔ.
6 Eles, porém, responderam conforme as instruções de Jesus; então, os deixaram ir.
7 Bɛ kɔ fa afunlunmun baa'n bɛ kɔ bɛlɛ Zozi, bɛ kɔ fa bɛ́ taladɩɛ'n-mɔ bɛ kɔ gua naan nɩn asʋ. Zozi kɔ fʋ kɔ tanlanlɩn sʋ.
7 Levaram o jumentinho, sobre o qual puseram as suas vestes, e Jesus o montou.
8 Menian dɔʋn kɔ sɩsɛ bɛ́ ɛtanlan'n-mɔ atɩn nɩn anun. Mmie-mɔ kʋsʋ kɔ kpɩkpɛ aye malɛ bɛ kɔ sɩsɛ yɩ́ atɩn nɩn anun.
8 E muitos estendiam as suas vestes no caminho, e outros, ramos que haviam cortado dos campos.
9 Bɛ́ mɔ bɛ li Zozi anyunnun'n ɔ nʋn bɛ́ mɔ bɛ li yɩ́ nzin'n, bɛ lɛ tɩan bɛ kan kɛ: “Hozanna! Nyila hán sʋanlan ɛhɩ m'ɔ lɛ ba wɔ yɛ́ Mɩn dunman nun'n!
9 Tanto os que iam adiante dele como os que vinham depois clamavam: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Nyila hán belemgbin'n m'ɔ lɛ ba sesie yɛ́ sɩ Davidi belemgbin mân'n. Hozanna! Nyila hán yɛ́ Mɩn m'ɔ wɔ anwunno anwunno ɛlɔ'n!”
10 Bendito o reino que vem, o reino de Davi, nosso pai! Hosana, nas maiores alturas!
11 Zozi kɔ ju Zoluzalɛmʋn. Ɔ kɔ wʋlʋ Nyanmɩan sua nɩn anun. Ɔ kɔ nɛnɩan ɛbɛlɛ ninnge'n-mɔ kʋalaa kɔ yue. Ɔ nʋn yɩ́ menian bulu nʋn nnyuan'n, bɛ kɔ hɔ Betanin. Ɔ sanlɩn kɛ anɩn alɩ́ɛ lɛ yɔ.
11 E, quando entrou em Jerusalém, no templo, tendo observado tudo, como fosse já tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Bɛ lalɩ alɩ́ɛ hɩnlɩn mɔ bɛ fi Betanin bɛ 'kɔ'n, ɛhɔɛ kɔ hun Zozi.
12 No dia seguinte, quando saíram de Betânia, teve fome.
13 Ɔ kɔ nwun *figi baka kʋn mʋa ɛlɔ. Nyâ wɔ sʋ. Zozi kɔ hɔ yɩ́ bʋ ɔ 'kɔ a nɩan sɛ ɔ kɔ nyan figi bie kɔ li a. Ɔ 'kɔ ju a, like fɩ́ɩ́ nnʋn man sʋ, nyâ ngʋnmɩn, ɔ sanlɩn kɛ ɔ juli man figi nɩn esúe tɛmʋn.
13 E, vendo de longe uma figueira com folhas, foi ver se nela, porventura, acharia alguma coisa. Aproximando-se dela, nada achou, senão folhas; porque não era tempo de figos.
14 Mɔ Zozi nwunlin yɩ́ sɔ'n, yɩ́ nwan: “Wɔ́ baka ɛhɩ, ɔ fi ɛnɛ m'ɔ kɔ'n, sʋanlan fɩ́ɩ́ ngɔ li wɔ́ sʋ baa kʋ́n lé!” M'ɔ hanlɩn sɔ'n, yɩ́ menian'n-mɔ kɔ tɩ.
14 Então, lhe disse Jesus: Nunca jamais coma alguém fruto de ti! E seus discípulos ouviram isto.
15 Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ fi Betanin bɛ kɔ a Zoluzalɛmʋn. Zozi kɔ wʋlʋ Nyanmɩan awulo nɩn anun. Ɔ kɔ fʋan bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ di gua awulo nɩn anun'n. Ɔ kɔ han bɛ́ mɔ bɛ kaci esika'n tɔbɩlɩ'n-mɔ kɔ gua. Bɛ́ mɔ bɛ lɛ tɔnɩn mɔlɔnʋnman'n-mɔ, ɔ kɔ han bɛ́ bia'n mɔ kɔ gua.
15 E foram para Jerusalém. Entrando ele no templo, passou a expulsar os que ali vendiam e compravam; derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Ɔ'a mman man sʋanlan fɩ́ɩ́ atɩn ɔ'a nzʋa man ninnge ɔ'a nzɩn man Nyanmɩan awulo nɩn anun.
16 Não permitia que alguém conduzisse qualquer utensílio pelo templo;
17 M'ɔ yɔlɩ sɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ hehele menian'n-mɔ ninnge. Yɩ́ nwan: “Asʋ b'a ngɛlɛ man yɩ́ kɛ Nyanmɩan nwan: Bɛ 'ba fɛlɛ mɩ́n awulo'n mân mân kʋalaa mmʋtʋɛ awulo ɔ? Nan ɔ yɔ sɛ mɔ ɛmɔ a fa a kaci ɛmɔ awue awulo'n?”
17 também os ensinava e dizia: Não está escrito:
18 Mɔ Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ'n-mɔ nʋn mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, ɔ ngɔ yɔ bɛ́ fɛ fɩ́ɩ́. Ɛbɛlɛ ala, bɛ kɔ kpʋnndɛ atɩn mɔ bɛ 'sɩn sʋ nán bɛ cɩ yɩ́ bɛ kun yɩ́. Nan kʋsʋ bɛ sulo yɩ́, ɔ sanlɩn kɛ yɩ́ like'n m'ɔ kele'n yɔ menian'n-mɔ mɔ b'a yia ɛbɛlɛ'n kʋalaa fɛ sʋnman.
18 E os principais sacerdotes e escribas ouviam estas coisas e procuravam um modo de lhe tirar a vida; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava de sua doutrina.
19 Mɔ alɩ́ɛ'n yɔlɩ'n, Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ fi Zoluzalɛmʋn kulo nɩn anun bɛ kɔ fite.
19 Em vindo a tarde, saíram da cidade.
20 Alɩ́ɛ hɩnlɩn mɔ bɛ 'sɩn'n, Zozi menian'n-mɔ kɔ nwun figi baka'n. Ɔ fi yɩ́ anwunno ɔ'a yʋɩ dede ɔ'a ju yɩ́ bʋ asɩ.
20 E, passando eles pela manhã, viram que a figueira secara desde a raiz.
21 Ɛbɛlɛ ala, Pɩɛlɩ kɔ kacɩ ɛjɔlɛ'n mɔ Zozi hanlɩn'n. Nán ɔ'a se yɩ́ kɛ: “Yɛ́ Mɩn, nɩan kɛ figi baka'n mɔ ɛ bɔlɩ yɩ́ sasan nɩn a yue yʋɩ ɔ.”
21 Então, Pedro, lembrando-se, falou: Mestre, eis que a figueira que amaldiçoaste secou.
22 Mɔ Pɩɛlɩ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, Zozi kɔ se bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ lé Nyanmɩan bɛ lí.
22 Ao que Jesus lhes disse: Tende fé em Deus;
23 Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ sɛ sʋanlan kʋn nzu man akpʋlʋwa wɔ yɩ́ ahʋnlɩn nɩn anun, nan ɔ de di kɛ m'ɔ lɛ kan'n 'yɔ sɔ man yɩ́ a, sɛ ɔ se bʋka ɛhɩ kɛ: ‘Bʋka, fi ɛwa tutu kɔ tɔ jenvie nɩn anun’ an, bʋka'n 'tutu kɔ tɔ nun.
23 porque em verdade vos afirmo que, se alguém disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar no seu coração, mas crer que se fará o que diz, assim será com ele.
24 Yɩ́ sɔ ati, mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ, like biala mɔ ɛmɔ kɔ sɛlɛ wɔ Nyanmɩan ɛlɔ'n, ɛmɔ lé lí kɛ ɛmɔ asa a han yɩ́. Afɩ ɔ 'fa man ɛmɔ.
24 Por isso, vos digo que tudo quanto em oração pedirdes, crede que recebestes, e será assim convosco.
25 Mɛlɛ mɔ ɛmɔ jin bɛ lɛ yɔ asɔnɩn'n, sɛ sʋanlan bie anwʋn ɛjɔlɛ wɔ ɛmɔ akunnun an, ɛmɔ fá yɩ́ nwʋn sa bɛ hyé yɩ́. Nán Nyanmɩan a fa ɛmɔ anwʋn sa dɩɛ nɩn a hye ɛmɔ. [
25 E, quando estiverdes orando, se tendes alguma coisa contra alguém, perdoai, para que vosso Pai celestial vos perdoe as vossas ofensas.
26 Nan sɛ ɛmɔ a nva man yɩ́ nwʋn sa b'a nje man yɩ́ a, ɛmɔ Asɩ'n kʋsʋ m'ɔ wɔ anwunno'n nva man ɛmɔ dɩɛ'n nje man ɛmɔ.”]
26 [Mas, se não perdoardes, também vosso Pai celestial não vos perdoará as vossas ofensas.]
27 Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ kɔ sa kɔ hɔ Zoluzalɛmʋn ɛlɔ biekun. Mɛlɛ mɔ anɩn ɔ lɛ kpanza Nyanmɩan awulo nɩn anun'n, Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ'n-mɔ, nʋn mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ, nʋn Zufʋ mgbain'n-mɔ kɔ a yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ.
27 Então, regressaram para Jerusalém. E, andando ele pelo templo, vieram ao seu encontro os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos
28 Bɛ kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Tunmin benin yɛ̂ ɛ le yɩ́ ɛ yɔ ninnge sʋa mɔ ɔ? Nwan sʋanlan dɩɛ yɛ̂ ɔ manlɩn wɔ́ atɩn kɛ ɛ yɔ́ ɔ?”
28 e lhe perguntaram: Com que autoridade fazes estas coisas? Ou quem te deu tal autoridade para as fazeres?
29 Zozi kɔ bua bɛ́ kɛ: “Mɩn 'ba bisa ɛmɔ kosuan kʋn. Sɛ ɛmɔ tu yɩ́ nʋan an, sʋanlan'n m'ɔ manlɩn mɩ́n atɩn maan mɩn yɔ ninnge'n-mɔ'n, mɩn 'kan mɩn kele ɛmɔ.
29 Jesus lhes respondeu: Eu vos farei uma pergunta; respondei-me, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 Ɛsɔnɩan'n mɔ Zʋan sɔnɩn menian'n-mɔ'n, ɔ fi Nyanmɩan ɛlɔ anaan ɔ fi kulo menian'n-mɔ ɛlɔ ɔ? Ɛmɔ búa mɩ́n bie.”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei!
31 Mɔ Zozi bisalɩ bɛ́ kosuan sɔ'n, bɛ kɔ han yɩ́ bɛ́ afian ɛlɔ kɛ: “Sɛ yɛ bua yɩ́ kɛ: ‘Nyanmɩan yɛ̂ ɔ sʋanlɩn yɩ́’ a, ɔ 'ba bisa yɛ́ kɛ: ‘Anɩn nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ a nne man yɩ́ ɛjɔlɛ'n b'a nni man'n?’
31 E eles discorriam entre si: Se dissermos: Do céu, dirá: Então, por que não acreditastes nele?
32 Sɛ yɛ kan kɛ: ‘Menian'n-mɔ yɛ̂ bɛ sʋanlɩn yɩ́’ a, …” (Bɛ sulo bagua'n, afɩ menian'n-mɔ kʋalaa de tʋ nun kɛ Zʋan tɩ Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ sakpa.)
32 Se, porém, dissermos: dos homens, é de temer o povo. Porque todos consideravam a João como profeta.
33 Ɛhɩ a, bɛ kɔ bua Zozi kɛ: “Yɛ nzɩ man.”
33 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E Jesus, por sua vez, lhes disse: Nem eu tampouco vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.