Marcos 10
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARA
1 Ɛhɩ, Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ, bɛ fi Kapɛɛnawɔmʋn kulo nɩn asʋ ɛbɛlɛ bɛ́ nʋan y'ɔ le Zude mân nɩn anun, asue Zuludɩn nɩn anzin ɛlɔ. Mɔ bɛ juli ɛbɛlɛ'n, meninsʋnman'n kɔ a kɔ yia bɛ́ nwʋn biekun. Kɛ Zozi yɔ yɩ́ titi'n, ɔ kɔ hehele bɛ́ Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n.
1 Levantando-se Jesus, foi dali para o território da Judeia, além do Jordão. E outra vez as multidões se reuniram junto a ele, e, de novo, ele as ensinava, segundo o seu costume.
2 Anɩn Falisifʋɛ mmie-mɔ wɔ ɛbɛlɛ. Kɛmɔ bɛ kulo kɛ bɛ sɔ Zozi bɛ nɩan'n, bɛ kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Kpain, asʋ yɛ́ mala'n man atɩn kɛ belenzua kʋn yíla yɩ́ yɩ ɔ?”
2 E, aproximando-se alguns fariseus, o experimentaram, perguntando-lhe: É lícito ao marido repudiar sua mulher?
3 Mɔ bɛ bisalɩ kosuan sɔ'n, Zozi kʋsʋ kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Mala benin yɛ̂ *Moyizɩ falɩ manlɩn ɛmɔ ɔ?”
3 Ele lhes respondeu: Que vos ordenou Moisés?
4 Bɛ kɔ bua Zozi kɛ: “Moyizɩ a man atɩn kɛ belenzua'n hɛ́lɛ eyila kalata mán yɩ́ yɩ nán ɔ yíla yɩ́.”
4 Tornaram eles: Moisés permitiu lavrar carta de divórcio e repudiar.
5 Ɛhɩ a, Zozi kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ ati anun ɛtɛ nɩn ati yɛ̂ Moyizɩ falɩ mala sɔ'n manlɩn ɛmɔ ɔ.
5 Mas Jesus lhes disse: Por causa da dureza do vosso coração, ele vos deixou escrito esse mandamento;
6 Nan mɔ Nyanmɩan bɔlɩ mân'n, kɛ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n kan'n: Ɔ bɔlɩ belenzua nʋn balasua.
6 porém, desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 Ɛhɩ ati, belenzua'n fi yɩ́ sɩ nʋn yɩ́ nin abʋ anwʋn 'ba jasʋ. Ɔ 'fa yɩ́ nwʋn bɔ yɩ́ yɩ,
7 Por isso, deixará o homem a seu pai e mãe [e unir-se-á a sua mulher],
8 nán bɛ́ munnyuan'n bɛ yɔ sʋanlan munmuan kʋn. Ɛmɔ nwún yɩ́ kɛ bɛ tɩ man menian nnyuan, nan bɛ tɩ sʋanlan kʋn.
8 e, com sua mulher, serão os dois uma só carne. De modo que já não são dois, mas uma só carne.
9 Yɩ́ sɔ ati, like mɔ Nyanmɩan kɔ han kɔ bɔ nun'n, sʋanlan n'ɔ tɩ nun.”
9 Portanto, o que Deus ajuntou não separe o homem.
10 Mɔ bɛ fi ɛbɛlɛ bɛ hɔlɩ awulo'n, Zozi menian'n-mɔ kɔ bisa yɩ́ kosuan ɛjɔlɛ sɔ nɩn anwʋn.
10 Em casa, voltaram os discípulos a interrogá-lo sobre este assunto.
11 Zozi kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Sɛ sʋanlan kʋn yila yɩ́ yɩ nán ɔ kɔ ja balasua fʋfɔlɛ a, anɩn ɔ'a tʋn ajaa wɔ daba nɩn anwʋn.
11 E ele lhes disse: Quem repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra aquela.
12 Sɛ balasua kʋn kʋsʋ yila yɩ́ hun nán ɔ kɔ ja belenzua fʋfɔlɛ a, anɩn ɔ'a tʋn ajaa.”
12 E, se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, menian mmie-mɔ falɩ mmatʋnman bɛlɛlɩ yɩ́ kɛ ɔ yéyila bɛ́ sʋ. Nan mɔ bɛ 'fa bɛ́ bɛ bɛlɛ Zozi'n, yɩ́ menian'n-mɔ kɔ totua bɛ́ atɩn.
13 Então, lhe trouxeram algumas crianças para que as tocasse, mas os discípulos os repreendiam.
14 Mɔ Zozi nwunlin bɛ́ nyɔlɩɛ sɔ'n, ɔ kɔ fɛ ɛya. Ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ yáci mmatʋnman'n-mɔ maan bɛ bála mɩ́n nwʋn, nan nán bɛ totua bɛ́ atɩn. Ɔ sanlɩn kɛ Nyanmɩan Belemgbin Mân'n, ɔ tɩ bɛ́ mɔ bɛ tɩ kɛ mmatʋnman ɛhɩ-mɔ'n dɩɛ.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim os pequeninos, não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
15 Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ, sʋanlan mɔ ɔ'a nzɔ man Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anun kɛ batʋnman sɔ nun'n, sʋanlan sɔ'n ngɔ man Nyanmɩan lɩka ɛlɔ lé.”
15 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
16 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, Zozi kɔ sɔ mmatʋnman'n-mɔ kɔ mantan yɩ́ nwʋn. Ɔ kɔ fa yɩ́ sa'n kɔ fofua bɛ́ sʋ ɔ kɔ yeyila bɛ́.
16 Então, tomando-as nos braços e impondo-lhes as mãos, as abençoava.
17 Mɔ Zozi yɔlɩ sɔ yuelɩ mɔ ɔ 'ba tu yɩ́ bʋ'n, sʋanlan kʋn tutuli ɛnwanndie ɔ walɩ kʋtʋlɩ yɩ́ nyunnun ɛbɛlɛ. Yɩ́ nwan: “Ngehelefʋɛ kpa, nzukɛ yɛ̂ n yɔ́ nán m'an nyan ngʋan m'ɔ le man ayuelɩɛ nɩn ɔ?”
17 E, pondo-se Jesus a caminho, correu um homem ao seu encontro e, ajoelhando-se, perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 M'ɔ bisalɩ kosuan sɔ'n, Zozi kɔ bua yɩ́ kɛ: “Nzukɛ ati yɛ̂ ɛ fɛlɛ mɩ́n ngehelefʋɛ kpa ɔ? Sʋanlan fɩ́ɩ́ tɩ man kpa sannan Nyanmɩan Kpili angʋnmɩn cein.
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom senão um, que é Deus.
19 Ɛ sɩ mala'n-mɔ: N'ɛ di awue, n'ɛ tʋn ajaa, n'ɛ wua like, n'ɛ di ato adanzɩɛ, n'ɛ di ndunlunmun, man wɔ́ nyɩn sɔ́ wɔ́ sɩ nʋn wɔ́ nin.”
19 Sabes os mandamentos: Não matarás, não adulterarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, não defraudarás ninguém, honra a teu pai e tua mãe.
20 Bian'n bualɩ yɩ́ kɛ: “Ɛhɩ kʋalaa m mantanlɩn sʋ elie mɩ́n mmatʋnman nun angʋnmɩn. N vʋnndʋnlɩn man bie fɩ́ɩ́.”
20 Então, ele respondeu: Mestre, tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
21 Zozi kɔ nɩan bian'n ɔ kɔ li yɩ́ nwʋn fɛ. Yɩ́ nwan: “Ɔ a ha wɔ́ like kʋn. Kɔ nán tɔnɩn wɔ́ nwʋn ninnge'n-mɔ kʋalaatin, nán fa yɩ́ esika'n man ehianfʋɛ'n-mɔ. Ɛ 'ba nyan wɔ́ nwʋn Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anun. Ɛ yɔ sɔ yue a, bala, nán afɩ si mɩ́n sʋ.”
21 E Jesus, fitando-o, o amou e disse: Só uma coisa te falta: Vai, vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu; então, vem e segue-me.
22 Mɔ bian'n tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, yɩ́ ti anun kɔ sɛcɩ yɩ́ kpa. Ɔ kɔ li yalɛ kɔ hɔ, afɩ ɔ tɩ esikafʋɛ kpili kpa.
22 Ele, porém, contrariado com esta palavra, retirou-se triste, porque era dono de muitas propriedades.
23 Zozi kpɛlɩ yɩ́ nyɩn ɔ nɩanlɩn yɩ́ menian'n-mɔ mɔ b'a yia yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ nɩn an, yɩ́ nwan: “Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anun ɛwʋlʋɛ'n, ɔ yɔ sɩ man esikafʋɛ'n-mɔ!”
23 Então, Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ'n, ɛjɔlɛ'n kɔ sin yɩ́ menian'n-mɔ anwʋn kpa. Ɔ kɔ se bɛ́ biekun kɛ: “Mɩ́n mma-mɔ, Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anun ɛwʋlʋɛ'n yɔ sɩ!
24 Os discípulos estranharam estas palavras; mas Jesus insistiu em dizer-lhes: Filhos, quão difícil é [para os que confiam nas riquezas] entrar no reino de Deus!
25 Ɔ yɔ sɩ man naan'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ sʋamo'n kɛ ɔ wʋ́lʋ dɔlɔwa bɔɛ nun. Nan ɔ yɔ sɩ kpa man esikafʋɛ kʋn kɛ ɔ wʋ́lʋ Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anun.”
25 É mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Ɛjɔlɛ sɔ'n mɔ Zozi hanlɩn'n sinlin yɩ́ menian'n-mɔ anwʋn kpa biekun. Bɛ kɔ bisa bisa bɛ́ nwʋn kɛ: “Sɛ ɔ tɩ sɔ a, anɩn nwan yɛ̂ ɔ 'nyan yɩ́ ti ɔ?”
26 Eles ficaram sobremodo maravilhados, dizendo entre si: Então, quem pode ser salvo?
27 Zozi nɩanlɩn bɛ́ dede a, yɩ́ nwan: “Ɛhɩ yɔ sɩ man kulo menian'n-mɔ, nan ɔ nyɔ sɩ mman man Nyanmɩan. Nyanmɩan dɩɛ, like fɩ́ɩ́ nza man yɩ́ yɔ.”
27 Jesus, porém, fitando neles o olhar, disse: Para os homens é impossível; contudo, não para Deus, porque para Deus tudo é possível.
28 Ɛhɩ a, Pɩɛlɩ nwan: “Nwun yɩ́ kɛ y'a yaci yɛ́ ninnge'n-mɔ kʋalaa y'a si wɔ́ sʋ.”
28 Então, Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós tudo deixamos e te seguimos.
29 Mɔ Pɩɛlɩ hanlɩn sɔ'n, Zozi kɔ bua yɩ́ kɛ: “Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ sʋanlan mɔ mɩ́n dunman nun ɔ nʋn Ɛjɔlɛkpa'n dunman nun ɔ kɔ yaci yɩ́ awulo, yɩ́ nianman'n-mɔ, yɩ́ nin nʋn yɩ́ sɩ, yɩ́ mma, anaan yɩ́ asɩɛ'n-mɔ,
29 Tornou Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos por amor de mim e por amor do evangelho,
30 ɔ 'nyan awulo, anianman, nian, sɩɛ, mma, asɩɛ, ɔ nʋn amannɩnhunlun mɛlɛ ɛhɩ anun, ɛsɛ mɛlɛ'n m'ɔ lɛ ba nɩn anun, ɔ 'nyan ngʋan m'ɔ le man ayuelɩɛ'n.
30 que não receba, já no presente, o cêntuplo de casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e campos, com perseguições; e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Alimʋa mma'n-mɔ dɔʋn 'ba li sian, yɛ̂ sian mma'n-mɔ kʋsʋ dɔʋn 'ba li mʋa.”
31 Porém muitos primeiros serão últimos; e os últimos, primeiros.
32 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩn'n, ɔ nʋn yɩ́ menian'n-mɔ, bɛ kɔ fa Zoluzalɛmʋn atɩn'n. Zozi li bɛ́ nyunnun. Yɩ́ menian'n-mɔ akunnun tɩtɩ bɛ́. Bɛ́ mɔ bɛ si bɛ́ sʋ'n kʋsʋ sulo. Zozi kɔ fɛlɛ yɩ́ menian bulu nʋn nnyuan nɩn ahanmɩan biekun. Ɛjɔlɛ'n mɔ ɔ 'ba tʋ yɩ́'n, ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́.
32 Estavam de caminho, subindo para Jerusalém, e Jesus ia adiante dos seus discípulos. Estes se admiravam e o seguiam tomados de apreensões. E Jesus, tornando a levar à parte os doze, passou a revelar-lhes as coisas que lhe deviam sobrevir, dizendo:
33 Yɩ́ nwan “Ɛmɔ tíe, yɛ lɛ kɔ Zoluzalɛmʋn! Yɛ kɔ yɛ ju ɛlɔ a, bɛ 'ba hyɩ Mân Baa'n bɛ man Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ'n-mɔ nʋn mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ. Yɩ́ ehuan ati, bɛ 'ba bu yɩ́ fʋɔ. Bɛ 'ba fa yɩ́ bɛ wula bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n-mɔ asa nun.
33 Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; condená-lo-ão à morte e o entregarão aos gentios;
34 Bɛ́ kʋsʋ bɛ 'ba gʋlʋ yɩ́ nwʋn, bɛ tʋtʋ yɩ́ nyunnun ngɛsɛlɛ, bɛ fin yɩ́ mgbele nán bɛ kun yɩ́. Sɛ bɛ kun yɩ́ yue a, yɩ́ cɩan nsan nɩn asʋ, ɔ fi ewue nun ɔ 'tinnge.”
34 hão de escarnecê-lo, cuspir nele, açoitá-lo e matá-lo; mas, depois de três dias, ressuscitará.
35 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, Zebede amma Zʋakɩ nʋn Zʋan kɔ kpunnge yɩ́. Bɛ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn, yɛ kulo kɛ like'n mɔ yɛ lɛ ba bisa wɔ́'n, ɛ yɔ́ man yɛ́”.
35 Então, se aproximaram dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos concedas o que te vamos pedir.
36 Zozi kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Nzu like dɩɛ yɛ̂ ɛmɔ kulo kɛ n yɔ́ m mán ɛmɔ ɔ?”
36 E ele lhes perguntou: Que quereis que vos faça?
37 Bɛ́ nwan: “Mɛlɛ mɔ ɛ 'di wɔ́ belemgbin nɩn anunminnyanmʋn nɩn anun'n, man yɛ́ nunhan kʋn tánlan wɔ́ fama sʋ yɛ̂ kʋn kʋsʋ tánlan wɔ́ bɛ̂ sʋ.”
37 Responderam-lhe: Permite-nos que, na tua glória, nos assentemos um à tua direita e o outro à tua esquerda.
38 Bɛ hanlɩn sɔ a, Zozi nwan: “Ɛmɔ nzɩ man like'n mɔ ɛmɔ lɛ bisa'n. Asʋ amannɩnhunlun kangɔ'n mɔ mɩn 'ba nʋn nun'n, ɛmɔ kɔ hʋala nun nʋn? Anaan amannɩnhunlun ɛsɔnɩan'n mɔ bɛ 'ba sɔnɩn mɩ́n'n, ɛmɔ kɔ hʋala bie sɔnɩn?”
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu bebo ou receber o batismo com que eu sou batizado?
39 Bɛ́ nwan: “Yuo o, yɛ kʋala yɩ́ yɔ.”
39 Disseram-lhe: Podemos. Tornou-lhes Jesus: Bebereis o cálice que eu bebo e recebereis o batismo com que eu sou batizado;
40 Nan kʋsʋ m'ɔ tɩ mɩ́n fama sʋ anaan mɩ́n bɛ̂ sʋ ɛtanlán'n, yɩ́ dɩɛ nán mɩ́n yɛ̂ mɩn man ɔ. Ɔ tɩ bɛ́ mɔ Nyanmɩan a sesie a man bɛ́'n-mɔ dɩɛ.”
40 quanto, porém, ao assentar-se à minha direita ou à minha esquerda, não me compete concedê-lo; porque é para aqueles a quem está preparado.
41 Mɔ yɩ́ menian bulu'n tɩlɩ ɛjɔlɛ'n mɔ Zʋakɩ nʋn Zʋan hanlɩn'n, bɛ kɔ fɛ bɛ́ nwʋn ɛya.
41 Ouvindo isto, indignaram-se os dez contra Tiago e João.
42 Ɛhɩ a, Zozi kɔ fɛlɛ bɛ́ kʋalaatin ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ sɩ kɛ mân nɩn anun mmelemgbin'n-mɔ kele bɛ́ menian'n-mɔ ahʋlʋwa. Mgbain'n-mɔ sisi menian'n-mɔ.
42 Mas Jesus, chamando-os para junto de si, disse-lhes: Sabeis que os que são considerados governadores dos povos têm-nos sob seu domínio, e sobre eles os seus maiorais exercem autoridade.
43 Nan ɛmɔ afian ɛwa dɩɛ, ɔ tɩ man sɔ. Ɛmɔ afian, m'ɔ kulo kɛ ɔ kaci kpain'n, ɔ káci ɛmɔ akʋa.
43 Mas entre vós não é assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vós, será esse o que vos sirva;
44 Nunhan m'ɔ kulo kɛ ɔ di ɛmɔ anyunnun'n, ɔ yɔ́ ɛmɔ kanga.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vós será servo de todos.
45 Ɔ sanlɩn kɛ *Mân Baa'n muonun, ɔ'a mma man kɛ ɔ 'ba maan bɛ sʋ yɩ́. Nan ɔ walɩ kɛ ɔ 'ba sʋ ɔ fa yɩ́ ngʋan'n ɔ de menian dɔʋn ati.”
45 Pois o próprio Filho do Homem não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
46 Ɛhɩ anzin, Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ kɔ hɔ kɔ ju kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Zoliko nɩn asʋ. Mɛlɛ mɔ Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ nʋn meninsʋnman'n fi kulo nɩn anun bɛ 'fite'n, anɩn Time awa Baatime m'ɔ tɩ anyɩnsinlinwafʋɛ'n tɩ atɩn nɩn anʋan ɛbɛlɛ. Ɔ sɛsɛlɛ esika.
46 E foram para Jericó. Quando ele saía de Jericó, juntamente com os discípulos e numerosa multidão, Bartimeu, cego mendigo, filho de Timeu, estava assentado à beira do caminho
47 M'ɔ tɩlɩ kɛ bɛ́ nwan Zozi m'ɔ fi Nazalɛtɩ'n, ɔ kɔ tɩan nun kɛ: “Zozi, belemgbin *Davidi Awa, nwun mɩ́n nwʋn anwunnvoe!”
47 e, ouvindo que era Jesus, o Nazareno, pôs-se a clamar: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 Menian dɔʋn kpa kɔ totua yɩ́ kɛ ɔ múan yɩ́ nʋan nɩn asʋ. Ɔ ngɔ tɛ bɛ́ sʋ. Ɔ kɔ tɩan nun sɛlɛ kpa biekun kɛ: “Zozi, belemgbin Davidi Awa, nwun mɩ́n nwʋn anwunnvoe!”
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
49 Zozi kɔ jinlan. Yɩ́ nwan: “Bɛ fɛ́lɛ yɩ́ bɛ mán ɔ bála.”
49 Parou Jesus e disse: Chamai-o. Chamaram, então, o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 Ɛhɩ a, Baatime kɔ gua taladɩɛ'n m'ɔ fa fʋfɔ yɩ́ nwʋn nɩn asɩ. Ɔ kɔ hulu kɔ kpɩn ɔ kɔ a Zozi anwʋn ɛbɛlɛ.
50 Lançando de si a capa, levantou-se de um salto e foi ter com Jesus.
51 Zozi kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Nzu like dɩɛ yɛ̂ n yɔ́ m mán wɔ́ ɔ?”
51 Perguntou-lhe Jesus: Que queres que eu te faça? Respondeu o cego: Mestre, que eu torne a ver.
52 M'ɔ hanlɩn sɔ'n, Zozi nwan: “Kɔ, wɔ́ dedi nɩn a man wɔ́ nwʋn a sa.” Ɛbɛlɛ ala, ɔ kɔ nwun asɩ. Ɔ kɔ si Zozi sʋ.
52 Então, Jesus lhe disse: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente tornou a ver e seguia a Jesus estrada fora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.