Lucas 9

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ɛhɩ cɩan kʋn Zozi yialɩ yɩ́ menian bulu nʋn nnyuan nɩn an, ɔ kɔ man bɛ́ tunmin kɛ bɛ fʋ́an wawɛ ɛtɛ'n-mɔ, ɛsɛ bɛ mán nwuluwafʋɛ'n-mɔ anwʋn sá.
1 Jesus chamou os doze discípulos e lhes deu poder e autoridade para expulsar todos os demônios e curar doenças.
2 Ɔ kɔ sʋan bɛ́ kɛ bɛ hɔ́ bɔ́ Nyanmɩan Belemgbin Mân'n kpayɛ, ɛsɛ bɛ mán bɛ́ mɔ b'a fʋkɛ'n tɩ́ akpɔlɛ.
2 Então os enviou para anunciarem o Reino de Deus e curarem os doentes.
3 Ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ ɛhɔlɛ'n mɔ bɛ lɛ kɔ'n, nán bɛ fa like fɩ́ɩ́ bɛ sa bɛ́ nwʋn. Nán bɛ fa kpɔman, nán bɛ fa bɔ́lɛ, nán bɛ fa alɩɛ, nán bɛ fa esika, ɛsɛ nán bɛ fa taladɩɛ nnyuan.
3 Ele disse:
4 Awulo mɔ ɛmɔ kɔ sike nun'n, ɛmɔ tánlan nun ɛbɛlɛ dede ɔ jú ɛmɔ ɛhɔlɛ cɩan.
4 Quando vocês entrarem numa cidade, fiquem na casa em que forem recebidos até irem embora daquele lugar.
5 Kulo kʋsʋ mɔ ɛmɔ kɔ hɔ sʋ mɔ b'a nne man ɛmɔ'n, ɛmɔ kpɔ́kpala bɛ́ ja nɩn abʋ anyʋan'n bɛ gúa ɛbɛlɛ bɛ hɔ́. Ɔ tɩ adanzɩɛ elie kɛ bɛ ngʋala man ɛmɔ sʋnmʋɛ bɔ.”
5 Mas, se forem mal recebidos, saiam logo daquela cidade. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
6 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n yɛ̂ yɩ́ menian bulu nʋn nnyuan'n hɔlɩ ɔ. Bɛ hɔlɩ bɔlɩ Ɛjɔlɛkpa'n bɛ helelɩ menian'n-mɔ ɛsɛ bɛ manlɩn nwuluwafʋɛ'n-mɔ anwʋn salɩ.
6 Os discípulos então saíram de viagem e andaram por todos os povoados, anunciando o evangelho e curando doentes por toda parte.
7 Ɛhɩ *Elɔdɩ m'ɔ tɩ Galile mân nɩn asʋ belemgbin'n kɔ tɩ yɩ́ kʋalaa mɔ Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ a yɔ'n. Ɔ nnwun man m'ɔ jʋnlɩn ɔ, ɔ sanlɩn kɛ menian mmie-mɔ lɛ kele kɛ Zʋan Batisi m'ɔ wuli'n yɛ̂ ɔ'a hɩn nɩn ɔ.
7 Herodes, o governador da Galileia, ouviu falar de tudo o que estava acontecendo e ficou sem saber o que pensar. Pois alguns diziam que João Batista tinha sido ressuscitado,
8 Mmie-mɔ nwan: “Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ Eli yɛ̂ ɔ'a fite ɔ.” Mmie-mɔ kʋsʋ nwan: “Daba Nyanmɩan mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ mɔ bɛ wuli'n, bɛ́ nunhan kʋn yɛ̂ ɔ'a hɩn nɩn ɔ.”
8 outros diziam que Elias tinha aparecido, e outros ainda que um dos antigos profetas havia ressuscitado.
9 Nan mɔ Elɔdɩ tɩlɩ yɩ́ sɔ'n, yɩ́ nwan: “M'an man b'a kpɛ Zʋan ati'n. Nan nwan sʋanlan dɩɛ yɛ̂ bɛ lɛ kan yɩ́ ɛjɔlɛ sʋa'n?” Ɛhɩka ati, ɔ kulo kɛ ɔ nwun Zozi.
9 Mas Herodes disse: — Eu mesmo mandei cortar a cabeça de João. Quem será então esse homem de quem ouço falar essas coisas? E Herodes procurava ver Jesus.
10 Ɛhɩ Zozi mmɔfʋɛ bulu nʋn nnyuan'n hɔlɩ walɩ a, bɛ kɔ han mɔ bɛ yɔlɩ'n kʋalaa bɛ kɔ hele yɩ́. Mɔ bɛ bɔlɩ amannɩɛ yuelɩ'n, Zozi nʋn bɛ́ bɛ kɔ tɩ bɛ́ nwʋn bɛ kɔ hɔ kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Bɛtɩsayida nɩn asʋ.
10 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que haviam feito. Então ele os levou consigo, e foram sozinhos para o povoado de Betsaida.
11 Meninsʋnman'n kɔ nwun nun bɛ kɔ si bɛ́ sʋ. Zozi kɔ sɔ bɛ́ nun, ɔ kɔ han Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anun ɛjɔlɛ ɔ kɔ hele bɛ́. Bɛ́ mɔ bɛ ndɩ man akpɔlɛ mɔ bɛ kulo kɛ bɛ tɩ akpɔlɛ'n, ɔ kɔ man bɛ kɔ tɩ akpɔlɛ.
11 Mas as multidões souberam disso e o seguiram. E Jesus os recebeu, falou a respeito do Reino de Deus e curou os que precisavam ser curados.
12 Kɛmɔ anɩn alɩ́ɛ lɛ san'n, yɩ́ menian bulu nʋn nnyuan'n kpunngelɩ yɩ́ a, bɛ́ nwan “Kpain, lɩka mɔ yɛ wɔ'n tɩ fuaan. Yɩ́ ti, yaci menian'n-mɔ anun maan bɛ hɔ́ kpʋ́nndɛ alɩɛ nʋn dabɛlɛ kulo'n-mɔ nʋn nanmue'n-mɔ mɔ bɛ mantan mantan ɛwa'n-mɔ asʋ.”
12 Estava anoitecendo, e por isso os doze apóstolos foram e disseram a Jesus: — Mande esta gente embora. Eles podem ir aos povoados e sítios que ficam por perto daqui e lá encontrarão o que comer e onde ficar, pois este lugar é deserto.
13 Mɔ bɛ hanlɩn sɔ'n, Zozi kɔ bua bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ muonun mán bɛ like lí!”
13 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Só temos cinco pães e dois peixes. O senhor quer que a gente vá comprar comida para toda esta multidão?
14 (Menian mɔ b'a yia ɛbɛlɛ'n, bɛ ju menian akpɩɩ nnun.)
14 Estavam ali mais ou menos cinco mil homens. Jesus ordenou aos seus discípulos:
15 Yɩ́ menian'n-mɔ kɔ yɔ m'ɔ helelɩ bɛ́'n, bɛ kɔ man menian'n-mɔ kɔ tɛtanlan asɩ.
15 Os discípulos obedeceram e mandaram que todos se sentassem.
16 Ɛhɩ, Zozi kɔ le kpaʋn nnun'n ɔ nʋn ejue nnyuan'n. Ɔ kɔ tʋ yɩ́ nyɩn anwunno, ɔ kɔ la Nyanmɩan asɩ. Ɔ kɔ hye kɔ man yɩ́ menian'n-mɔ kɛ bɛ́ kʋsʋ bɛ hyé bɛ mán meninsʋnman'n.
16 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus por eles. Depois partiu os pães e os peixes e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo.
17 Menian nwala ɛhɩ, bɛ́ kʋalaa bɛ kɔ li dede bɛ́ kʋ kɔ yi. Yɩ́ bʋ'n mɔ halɩ'n ɔ tɩ ece mma bulu nʋn nnyuan.
17 Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos ainda encheram doze cestos com os pedaços que sobraram.
18 Cɩan kʋn Zozi kɔ tɩ yɩ́ nwʋn ɔ kɔ hɔ asɔnɩn ɛyɔlɛ, yɩ́ menian'n-mɔ kɔ kpʋ yɩ́. Zozi kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Menian'n-mɔ muonun, bɛ bu kɛ nwan sʋanlan dɩɛ y'ɔ le mɩ́n?”
18 Certa vez Jesus estava sozinho, orando, e os discípulos chegaram perto dele. Então ele perguntou:
19 Yɩ́ menian'n-mɔ nwan: “Mmie-mɔ nwan Zʋan Batisi y'ɔ le wɔ́. Mmie-mɔ kʋsʋ nwan *Eli y'ɔ le wɔ́. Mmiekun-mɔ nwan daba Nyanmɩan mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ mɔ bɛ wuli'n, bɛ́ nunhan kʋn yɛ̂ ɔ'a hɩn nɩn ɔ.”
19 Eles responderam: — Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias; e outros, que é um dos
20 Zozi kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Nan ɛmɔ kʋsʋ lɩlɩ, ɛmɔ bu kɛ nwan sʋanlan dɩɛ y'ɔ le mɩ́n?”
20 — E vocês? Quem vocês dizem que eu sou? — perguntou Jesus. Pedro respondeu: — O
21 Mɔ Pɩɛlɩ hanlɩn sɔ'n, Zozi kɔ totua bɛ́ kɛ nán bɛ kan bɛ kele sʋanlan fɩ́ɩ́.
21 Então Jesus proibiu os discípulos de contarem isso a qualquer pessoa.
22 Ɔ kɔ han kɔ tʋ sʋ kɛ: “Ɔ di kɛ Mân Baa'n nwun amannɩɛ kpa. Izalayɛ mân nɩn anun mgbain'n-mɔ, nʋn Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ ɔ nʋn mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ, bɛ 'ba yɩ yɩ́ bɛ tʋ. Bɛ 'ba hun yɩ́. Bɛ kun yɩ́ a, yɩ́ cɩan nsan nɩn asʋ ɔ 'tinnge.”
22 E continuou:
23 Ɛhɩ anzin, Zozi kɔ han kɔ hele bɛ́ kʋalaa kɛ: “Sʋanlan m'ɔ kulo kɛ ɔ si mɩ́n sʋ'n, n'ɔ susu yɩ́ ti ɔ gua yɩ́ nwʋn sʋ. Nan alɩhɩan biala, ɔ fá yɩ́ kʋlʋwa'n ɔ tʋ́ yɩ́ kɔmɩn sʋ, nán ɔ sí mɩ́n sʋ.
23 Depois disse a todos:
24 Ɔ sanlɩn kɛ sʋanlan m'ɔ kulo kɛ ɔ kpʋnndɛ yɩ́ ngʋan'n, ɔ 'wu. Nan sʋanlan m'ɔ kɔ hulo mɩ́n ɔ kɔ wu wɔ mɩ́n dunman nun'n, sʋanlan sɔ'n, ɔ 'nyan ngʋan.
24 Pois quem põe os seus próprios interesses em primeiro lugar nunca terá a vida verdadeira; mas quem esquece a si mesmo por minha causa terá a vida verdadeira.
25 Sɛ sʋanlan kʋn nyan mân nɩn anun ninnge'n kʋalaatin, nan sɛ ɔ le man ngʋan an, anɩn nzu nvasʋɛ dɩɛ yɛ̂ ɔ 'nyan yɩ́ sʋ ɔ?
25 O que adianta alguém ganhar o mundo inteiro, mas perder a vida verdadeira e ser destruído?
26 Sʋanlan m'ɔ kɔ sa mɩ́n nʋn mɩ́n Nʋan Ɛjɔlɛ nɩn anwʋn nyian'n, mɛlɛ mɔ Mân Baa'n 'ba a yɩ́ anunminnyanmʋn'n ɔ nʋn Sɩɛ'n nʋn yɩ́ anwʋntɩɛ mmɔfʋɛ'n-mɔ anunminnyanmʋn nɩn anun'n, ɔ 'sa sʋanlan sɔ nɩn anwʋn nyian.
26 Pois, se alguém tiver vergonha de mim e do meu ensinamento, então o Filho do Homem também terá vergonha dessa pessoa, quando ele vier na sua
27 Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ menian ɛhɩ-mɔ mɔ b'a yia ɛwa'n, bɛ́ kʋalaa bɛ ngo yue man wu, mmie-mɔ 'nwun Nyanmɩan Belemgbin Mân'n bɛ́ nyɩnsʋ.”
27 Eu afirmo a vocês que estão aqui algumas pessoas que não morrerão antes de ver o
28 Mɔ Zozi hanlɩn ɛjɔlɛ sɔ'n, yɩ́ nzin mɔlɛ kʋn, ɔ nʋn Pɩɛlɩ nʋn Zʋan nʋn Zʋakɩ, bɛ kɔ fʋ bʋka kʋn asʋ bɛ 'kɔ a yɔ asɔnɩn.
28 Mais ou menos uma semana depois de ter dito essas coisas, Jesus levou Pedro, João e Tiago e subiu o monte para orar.
29 Mɔ bɛ 'yɔ asɔnɩn'n, Zozi anyɩn nɩn anun kɔ kaci. Yɩ́ taladɩɛ'n m'ɔ wula'n kɔ yɔ fufue hyɩɛɩn, m'ɔ wʋwɔ bɛ́ nyɩnsʋ ɔ.
29 Enquanto orava, o seu rosto mudou de aparência, e a sua roupa ficou muito branca e brilhante.
30 Ɛbɛlɛ ala, menian nnyuan kɔ fite fite, bɛ nʋn Zozi lɛ jʋjɔ. Menian nnyuan sɔ'n-mɔ y'ɔ le *Moyizɩ nʋn *Eli.
30 De repente, dois homens apareceram ali e começaram a falar com ele. Eram Moisés e Elias,
31 Bɛ wɔ Nyanmɩan anunminnyanmʋn nɩn anun. Kɛ Zozi 'kpɩn di yɩ́ junman'n dede mɔ ɔ 'fa wu Zoluzalɛmʋn kulo nɩn asʋ'n, yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ yɛ̂ anɩn bɛ lɛ kan ɔ.
31 que estavam cercados por um brilho celestial. Eles falavam com Jesus a respeito da morte que, de acordo com a vontade de Deus, ele ia sofrer em Jerusalém.
32 Nafɛlɛ kɔ hun Pɩɛlɩ nʋn yɩ́ manngʋn'n-mɔ. Nan mɔ bɛ tinngelɩ'n, bɛ kɔ nwun Zozi anunminnyanmʋn'n nʋn menian nnyuan'n m'ɔ nʋn bɛ́ bɛ jijin ɛbɛlɛ'n.
32 Pedro e os seus companheiros estavam dormindo profundamente, mas acordaram e viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Mɛlɛ mɔ menian nnyuan'n 'yaci Zozi ɛbɛlɛ bɛ kɔ'n, Pɩɛlɩ kɔ han kɔ hele Zozi kɛ: “Kpain, ɔ tɩ kpa kɛ yɛ wɔ ɛwa. Yɩ́ ti yɛ 'bɔ tantɩ nsan. Wɔ́ dɩɛ kʋn, Moyizɩ dɩɛ kʋn, yɛ̂ Eli kʋsʋ dɩɛ kʋn.” (Pɩɛlɩ nnwun man ɛjɔlɛ'n m'ɔ lɛ kan nɩn anun).
33 Quando esses dois homens estavam se afastando de Jesus, Pedro disse: — Mestre, como é bom estarmos aqui! Vamos armar três barracas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias. Pedro não sabia o que estava dizendo.
34 Mɛlɛ m'ɔ 'kan ɛhɩ'n, bɔlɛ́ kʋn kɔ a kɔ hala bɛ́ sʋ. Mɔ Zozi menian'n-mɔ nwunlin kɛ bɔlɛ́ nɩn a hala bɛ́ sʋ'n, esulo kɔ han bɛ́.
34 Ele ainda estava falando, quando apareceu uma nuvem e os cobriu. Os discípulos ficaram com medo quando a nuvem desceu sobre eles.
35 Bɔlɛ́ nɩn anun, bɛ kɔ tɩ anɩɛ bie. Anɩɛ sɔ'n nwan: “Sʋanlan ɛhɩ tɩ mɩ́n Wa, m'an yɩ yɩ́. Ɛmɔ tie yɩ́!”
35 E da nuvem veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho, o meu escolhido. Escutem o que ele diz!
36 Mɔ anɩɛ sɔ'n hanlɩn sɔ yuelɩ'n, bɛ ngɔ nwun man sʋanlan fɩ́ɩ́ kɛ Zozi angʋnmɩn ala. Yɩ́ menian'n-mɔ kɔ muan bɛ́ nʋan. Like mɔ bɛ nwunlin yɩ́ mɛlɛ sɔ nɩn anun'n, bɛ ngɔ bɔ sʋ bɛ ngɔ hele man sʋanlan fɩ́ɩ́.
36 Quando a voz parou, eles viram que Jesus estava sozinho. Os discípulos ficaram calados e naquela ocasião não disseram nada a ninguém sobre o que tinham visto.
37 Ɛhɩ anzin, alɩ́ɛ hɩnlɩn mɔ bɛ fi bʋka nɩn asʋ bɛ juli'n, menian dɔʋn kpa kɔ a kɔ kpa Zozi atɩn.
37 No dia seguinte eles desceram do monte, e uma grande multidão veio se encontrar com Jesus.
38 Ɛbɛlɛ ala sʋanlan kʋn kɔ tɩan menian'n-mɔ afian Yɩ́ nwan: “Kpain, mɩn 'sɛlɛ wɔ́ kpa, tʋ wɔ́ nyɩn nɩan mɩ́n wa'n, mɩ́n wa kʋnmgba cein'n!
38 Aí um homem que estava no meio do povo começou a gritar: — Mestre, peço ao senhor pelo meu filho, o meu único filho!
39 Wawɛ bie tɔ yɩ́ sʋ. Ɔ tɔ yɩ́ sʋ ala, ɔ man ɔ tɛtɩan. Ɔ kpusu batʋnman'n sɛlɛ kpa. Ɔ man ɔ cuin ngɛsɛlɛ. Ɔ kele yɩ́ yalɛ. Ɛsɛ ɔ nyaci man yɩ́ nun fɔtɩlɩfɔ.
39 Um espírito mau o agarra, e, de repente, o menino dá um grito e começa a ter convulsões e a espumar pela boca. O espírito o maltrata e não o solta de jeito nenhum.
40 M'an sɛlɛ wɔ́ menian'n-mɔ kɛ bɛ tú wawɛ ɛtɛ sɔ'n. Nan b'a mantan yɩ́ dede b'a ngʋala man yɩ́ tu.”
40 Já pedi aos discípulos do senhor que expulsassem o espírito mau, mas eles não conseguiram.
41 Zozi nwan: “Menian mɔ bɛ le man dedi, ati anun ɛtɛ mma! Mɩn nʋn ɛmɔ yɛ tánlan dede ɔ hɔ́ jú mɛlɛ benin? N zʋ́ ɛmɔ dede ɔ jú mɛlɛ benin? Fa wɔ́ wa'n bala ɛwa!”
41 Jesus respondeu: Então disse ao homem: — Traga o seu filho aqui.
42 Mɔ batʋnman'n 'cʋɩn kpunnge Zozi'n, wawɛ'n kɔ tʋ yɩ́ asɩ, ɔ kɔ kpusu yɩ́ sɛlɛ kpa. Nan m'ɔ yɔlɩ sɔ'n, Zozi kɔ jʋjɔ aminle sʋ kɔ hele wawɛ ɛtɛ'n. Zozi kɔ man batʋnman nɩn anwʋn kɔ sa ɔ kɔ fa yɩ́ ɔ kɔ man yɩ́ sɩ.
42 Quando o menino estava chegando, teve um ataque, e o demônio o jogou no chão. Então Jesus deu uma ordem ao espírito mau, curou o menino e o entregou ao pai.
43 Ɛjɔlɛ'n kɔ sin bɛ́ kʋalaa bɛ́ nwʋn wɔ Nyanmɩan tunmin kpili nɩn anyunnun.
43 E todos ficaram admirados com o grande poder de Deus. Todos estavam admirados com o que Jesus fazia, e ele disse aos discípulos:
44 “Sian dɩɛ, ɛjɔlɛ'n mɔ mɩn 'ba han mɩn kele ɛmɔ'n, ɛmɔ fá bɛ síe kpa. Bɛ 'ba hyɩ *Mân Baa'n bɛ wula menian'n-mɔ asa nun.”
44 — Não esqueçam o que vou dizer a vocês: o
45 Yɩ́ menian'n-mɔ ngɔ tɩ man ɛjɔlɛ sɔ nɩn abʋ. Zozi ngɔ hehele man nun, ɔ man b'a ndɩ man yɩ́ bʋ. Kʋsʋ afɩ, bɛ ngɔ nyan man anwʋnsɛlɛ bɛ ngɔ bisa man yɩ́ ɛjɔlɛ sɔ nɩn anwʋn kosuan.
45 Mas eles não entenderam isso, pois o que essas palavras queriam dizer tinha sido escondido deles para que não as entendessem. E eles estavam com medo de fazer perguntas a Jesus sobre o assunto.
46 Akpʋlʋwa kʋn tɔlɩ Zozi menian'n-mɔ afian. Akpʋlʋwa sɔ'n y'ɔ le kɛ bɛ lɛ kpʋnndɛ sʋanlan m'ɔ tɩ kpili tala bɛ́ kʋalaa'n bɛ́ afian ɛbɛlɛ.
46 Os discípulos começaram a conversar sobre qual deles era o mais importante.
47 Mɔ bɛ 'su akpʋlʋwa sɔ'n, Zozi kɔ nwun mɔ anɩn bɛ lɛ jʋnlɩn'n. Ɛhɩ a, Zozi kɔ fa batʋnman kaan kʋn kɔ sie yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ,
47 Mas Jesus sabia o que eles estavam pensando. Então pegou uma criança e a pôs ao seu lado.
48 yɩ́ nwan: “Sʋanlan m'ɔ kɔ le batʋnman ɛhɩ mɩ́n dunman nun'n, anɩn mɩ́n muonun yɛ̂ ɔ'a le mɩ́n ɔ. Yɛ̂ sʋanlan kʋsʋ m'ɔ kɔ sɔ mɩ́n nun'n, anɩn ɔ'a sɔ sʋanlan'n m'ɔ sʋanlɩn mɩ́n nɩn anun. Ɔ sanlɩn kɛ sʋanlan m'ɔ tɩ kaan ɛmɔ kʋalaa afian ɛwa'n, yɩ́ yɛ̂ ɔ tɩ kpili tala yɩ́ manngʋn'n-mɔ ɔ.”
48 Aí disse:
49 Zʋan jasʋlɩ a, yɩ́ nwan: “Kpain, y'a nwun bian kʋn kɛ ɔ lɛ fa wɔ́ dunman'n fʋan wawɛ ɛtɛ'n-mɔ, nan y'a totua yɩ́ kɛ nán ɔ yɔ sɔ kʋ́n. Ɔ sanlɩn kɛ ɔ nnʋn man yɛ́ nun bie.”
49 João disse: — Mestre, vimos um homem que expulsa demônios pelo poder do nome do senhor, mas nós o proibimos de fazer isso porque ele não é do nosso grupo.
50 M'ɔ hanlɩn sɔ'n, Zozi nwan: “Nán bɛ totua yɩ́, ɔ sanlɩn kɛ sʋanlan m'ɔ mgbɔ man ɛmɔ'n, anɩn ɔ nʋn ɛmɔ tɩ kʋn.”
50 Então Jesus disse a João e aos outros discípulos:
51 Mɔ anɩn Zozi nyanmɩansʋ ɛhɔlɛ cɩan'n lɛ kpunnge'n, ɔ kɔ si yɩ́ hue kɛ ɔ 'kɔ Zoluzalɛmʋn.
51 Como estava chegando o tempo de Jesus ir para o céu, ele resolveu ir para Jerusalém.
52 Ɔ kɔ sʋan menian yɩ́ nyunnun. Bɛ kɔ hɔ kɔ ju Samali mân nɩn anun kulo kʋn asʋ. Bɛ 'kɔ a kpʋnndɛ lɩka mɔ bɛ 'sike ɔ.
52 Então mandou que alguns mensageiros fossem na frente. No caminho eles entraram em um povoado da região de Samaria a fim de prepararem um lugar para ele.
53 Kulo sɔ nɩn asʋ menian'n-mɔ ngɔ sɔ man bɛ́ nun. Ɔ sanlɩn kɛ Zozi lɛ kpɛ nun ɛbɛlɛ ɔ kɔ Zoluzalɛmʋn.
53 Mas os moradores dali não quiseram receber Jesus porque viram que ele estava indo para Jerusalém.
54 Mɔ yɩ́ menian'n-mɔ Zʋan nʋn Zʋakɩ nwunlin yɩ́ sɔ'n, bɛ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn, ɛ kulo kɛ yɛ man sɩ̂n fi anwunno ɔ tɔ kulo sɔ nɩn anun ɔ bɔ bɛ́ bʋsʋ ɔ?”
54 Quando os seus discípulos Tiago e João viram isso, disseram: — O senhor quer que a gente mande descer fogo do céu para acabar com estas pessoas?
55 Mɔ bɛ bisalɩ kosuan sɔ'n, Zozi kɔ kpɛ yɩ́ nyɩn bɛ́ nwʋn ɛlɔ ɔ kɔ tu bɛ́ nyunnun.
55 Porém Jesus, virando-se para eles, os repreendeu.
56 Bɛ fi ɛbɛlɛ bɛ kɔ hɔ kulo fʋfɔlɛ asʋ.
56 Então ele e os seus discípulos foram para outro povoado.
57 Mɔ anɩn bɛ́ ja wɔ nun bɛ lɛ kɔ Zoluzalɛmʋn'n, sʋanlan kʋn kɔ han kɔ hele Zozi kɛ: “Yɛ́ Mɩn, lɩka kʋalaa mɔ ɛ 'kɔ'n, mɩn 'si wɔ sʋ.”
57 Quando Jesus e os discípulos iam pelo caminho, um homem disse a Jesus: — Eu estou pronto a seguir o senhor para qualquer lugar onde o senhor for.
58 Zozi nwan: “Aminsanɩn'n-mɔ, bɛ le bɛ́ bɔɛ bɛ da nun. Nnʋnman'n-mɔ kʋsʋ le bɛ́ sâ. Nan *Mân Baa'n, yɩ́ dɩɛ, ɔ le man lɩka fɩ́ɩ́ m'ɔ da de yɩ́ ɛnwʋnmɩan ɔ.”
58 Então Jesus disse:
59 Zozi fɛlɛlɩ sʋanlan fʋfɔlɛ a, yɩ́ nwan: “Wɔ́, si mɩ́n sʋ.”
59 Aí ele disse para outro homem: Mas ele respondeu: — Senhor, primeiro deixe que eu volte e sepulte o meu pai.
60 M'ɔ hanlɩn sɔ'n, Zozi kɔ bua yɩ́ kɛ: “Yaci ewue mma maan bɛ síe bɛ́ fuin'n-mɔ, nán wɔ́ dɩɛ, kɔ bɔ Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anwʋn kpayɛ'n.”
60 Jesus disse:
61 Sʋanlan fʋfɔlɛ biekun kʋsʋ kɔ han kɔ hele Zozi kɛ: “Kpain, mɩ́n dɩɛ, mɩn 'si wɔ́ sʋ o, nan kʋsʋ man mɩ́n atɩn maan n gɔ́ n gálɩ mɩ́n nvilie'n-mɔ kʋalaaka.”
61 Outro homem disse: — Eu seguirei o senhor, mas primeiro deixe que eu vá me despedir da minha família.
62 Zozi nwan: “Sʋanlan m'ɔ kulo kɛ ɔ si mɩ́n sʋ'n, sɛ ɔ susu yɩ́ nzin ɛjɔlɛ a, anɩn ɔ'a nzɛ nvata man Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anun junman elie sʋanlan.”
62 Jesus respondeu:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.