Lucas 9

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ɛhɩ cɩan kʋn Zozi yialɩ yɩ́ menian bulu nʋn nnyuan nɩn an, ɔ kɔ man bɛ́ tunmin kɛ bɛ fʋ́an wawɛ ɛtɛ'n-mɔ, ɛsɛ bɛ mán nwuluwafʋɛ'n-mɔ anwʋn sá.
1 Então, ele chamando os seus doze discípulos, lhes deu poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curarem doenças.
2 Ɔ kɔ sʋan bɛ́ kɛ bɛ hɔ́ bɔ́ Nyanmɩan Belemgbin Mân'n kpayɛ, ɛsɛ bɛ mán bɛ́ mɔ b'a fʋkɛ'n tɩ́ akpɔlɛ.
2 E ele enviou-os para pregar o reino de Deus, e para curar os doentes.
3 Ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ ɛhɔlɛ'n mɔ bɛ lɛ kɔ'n, nán bɛ fa like fɩ́ɩ́ bɛ sa bɛ́ nwʋn. Nán bɛ fa kpɔman, nán bɛ fa bɔ́lɛ, nán bɛ fa alɩɛ, nán bɛ fa esika, ɛsɛ nán bɛ fa taladɩɛ nnyuan.
3 E ele disse-lhes: Nada leveis convosco para vossa jornada, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Awulo mɔ ɛmɔ kɔ sike nun'n, ɛmɔ tánlan nun ɛbɛlɛ dede ɔ jú ɛmɔ ɛhɔlɛ cɩan.
4 E em qualquer casa em que entrardes, nela permanecei, e dali partireis.
5 Kulo kʋsʋ mɔ ɛmɔ kɔ hɔ sʋ mɔ b'a nne man ɛmɔ'n, ɛmɔ kpɔ́kpala bɛ́ ja nɩn abʋ anyʋan'n bɛ gúa ɛbɛlɛ bɛ hɔ́. Ɔ tɩ adanzɩɛ elie kɛ bɛ ngʋala man ɛmɔ sʋnmʋɛ bɔ.”
5 E onde quer que não vos receberem, saindo daquela cidade, sacudi a poeira de vossos pés, como testemunho contra eles.
6 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n yɛ̂ yɩ́ menian bulu nʋn nnyuan'n hɔlɩ ɔ. Bɛ hɔlɩ bɔlɩ Ɛjɔlɛkpa'n bɛ helelɩ menian'n-mɔ ɛsɛ bɛ manlɩn nwuluwafʋɛ'n-mɔ anwʋn salɩ.
6 E, eles partindo, foram pelas aldeias, pregando o evangelho, e curando em todos os lugares.
7 Ɛhɩ *Elɔdɩ m'ɔ tɩ Galile mân nɩn asʋ belemgbin'n kɔ tɩ yɩ́ kʋalaa mɔ Zozi nʋn yɩ́ menian'n-mɔ a yɔ'n. Ɔ nnwun man m'ɔ jʋnlɩn ɔ, ɔ sanlɩn kɛ menian mmie-mɔ lɛ kele kɛ Zʋan Batisi m'ɔ wuli'n yɛ̂ ɔ'a hɩn nɩn ɔ.
7 Ora, o tetrarca Herodes ouviu tudo que estava sendo feito por ele, e ficou perplexo, porque alguns diziam que João ressuscitara dentre os mortos,
8 Mmie-mɔ nwan: “Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ Eli yɛ̂ ɔ'a fite ɔ.” Mmie-mɔ kʋsʋ nwan: “Daba Nyanmɩan mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ mɔ bɛ wuli'n, bɛ́ nunhan kʋn yɛ̂ ɔ'a hɩn nɩn ɔ.”
8 e alguns que Elias tinha aparecido, e outros que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 Nan mɔ Elɔdɩ tɩlɩ yɩ́ sɔ'n, yɩ́ nwan: “M'an man b'a kpɛ Zʋan ati'n. Nan nwan sʋanlan dɩɛ yɛ̂ bɛ lɛ kan yɩ́ ɛjɔlɛ sʋa'n?” Ɛhɩka ati, ɔ kulo kɛ ɔ nwun Zozi.
9 E disse Herodes: A João decapitei; mas quem é este do qual eu ouço dizer tais coisas? E ele desejava vê-lo.
10 Ɛhɩ Zozi mmɔfʋɛ bulu nʋn nnyuan'n hɔlɩ walɩ a, bɛ kɔ han mɔ bɛ yɔlɩ'n kʋalaa bɛ kɔ hele yɩ́. Mɔ bɛ bɔlɩ amannɩɛ yuelɩ'n, Zozi nʋn bɛ́ bɛ kɔ tɩ bɛ́ nwʋn bɛ kɔ hɔ kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Bɛtɩsayida nɩn asʋ.
10 E quando os apóstolos retornaram, contaram-lhe tudo o que eles haviam feito. E, tomando-os, retirou-se à parte, para um lugar deserto pertencente a uma cidade chamada Betsaida.
11 Meninsʋnman'n kɔ nwun nun bɛ kɔ si bɛ́ sʋ. Zozi kɔ sɔ bɛ́ nun, ɔ kɔ han Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anun ɛjɔlɛ ɔ kɔ hele bɛ́. Bɛ́ mɔ bɛ ndɩ man akpɔlɛ mɔ bɛ kulo kɛ bɛ tɩ akpɔlɛ'n, ɔ kɔ man bɛ kɔ tɩ akpɔlɛ.
11 E as pessoas, sabendo isto, seguiram-no; e ele as recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e curava os que necessitavam de cura.
12 Kɛmɔ anɩn alɩ́ɛ lɛ san'n, yɩ́ menian bulu nʋn nnyuan'n kpunngelɩ yɩ́ a, bɛ́ nwan “Kpain, lɩka mɔ yɛ wɔ'n tɩ fuaan. Yɩ́ ti, yaci menian'n-mɔ anun maan bɛ hɔ́ kpʋ́nndɛ alɩɛ nʋn dabɛlɛ kulo'n-mɔ nʋn nanmue'n-mɔ mɔ bɛ mantan mantan ɛwa'n-mɔ asʋ.”
12 E quando o dia começou a declinar, vindo os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que indo às aldeias e nas regiões ao redor, se hospedem, e consigam mantimentos, porque aqui estamos em um lugar deserto.
13 Mɔ bɛ hanlɩn sɔ'n, Zozi kɔ bua bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ muonun mán bɛ like lí!”
13 Mas ele disse-lhes: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Nós não temos senão cinco pães e dois peixes, exceto se nós formos comprar comida para todo este povo.
14 (Menian mɔ b'a yia ɛbɛlɛ'n, bɛ ju menian akpɩɩ nnun.)
14 Porque eles eram cerca de cinco mil homens. E ele disse aos seus discípulos: Fazei-os assentar em grupos de cinquenta.
15 Yɩ́ menian'n-mɔ kɔ yɔ m'ɔ helelɩ bɛ́'n, bɛ kɔ man menian'n-mɔ kɔ tɛtanlan asɩ.
15 E assim eles fizeram, fazendo-os assentar a todos.
16 Ɛhɩ, Zozi kɔ le kpaʋn nnun'n ɔ nʋn ejue nnyuan'n. Ɔ kɔ tʋ yɩ́ nyɩn anwunno, ɔ kɔ la Nyanmɩan asɩ. Ɔ kɔ hye kɔ man yɩ́ menian'n-mɔ kɛ bɛ́ kʋsʋ bɛ hyé bɛ mán meninsʋnman'n.
16 Então, ele tomou os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, ele abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os colocarem diante da multidão.
17 Menian nwala ɛhɩ, bɛ́ kʋalaa bɛ kɔ li dede bɛ́ kʋ kɔ yi. Yɩ́ bʋ'n mɔ halɩ'n ɔ tɩ ece mma bulu nʋn nnyuan.
17 E todos comeram e se fartaram; e foram tomados doze cestos dos pedaços que sobraram.
18 Cɩan kʋn Zozi kɔ tɩ yɩ́ nwʋn ɔ kɔ hɔ asɔnɩn ɛyɔlɛ, yɩ́ menian'n-mɔ kɔ kpʋ yɩ́. Zozi kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Menian'n-mɔ muonun, bɛ bu kɛ nwan sʋanlan dɩɛ y'ɔ le mɩ́n?”
18 E aconteceu que, enquanto ele orava a sós, estavam com ele os discípulos, e ele lhes perguntou, dizendo: Quem dizem as pessoas que eu sou?
19 Yɩ́ menian'n-mɔ nwan: “Mmie-mɔ nwan Zʋan Batisi y'ɔ le wɔ́. Mmie-mɔ kʋsʋ nwan *Eli y'ɔ le wɔ́. Mmiekun-mɔ nwan daba Nyanmɩan mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ mɔ bɛ wuli'n, bɛ́ nunhan kʋn yɛ̂ ɔ'a hɩn nɩn ɔ.”
19 E, respondendo eles, disseram: João, o Batista; mas alguns dizem: Elias, e outros dizem que um dos antigos profetas está ressuscitado novamente.
20 Zozi kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Nan ɛmɔ kʋsʋ lɩlɩ, ɛmɔ bu kɛ nwan sʋanlan dɩɛ y'ɔ le mɩ́n?”
20 E disse-lhes: Mas vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Mɔ Pɩɛlɩ hanlɩn sɔ'n, Zozi kɔ totua bɛ́ kɛ nán bɛ kan bɛ kele sʋanlan fɩ́ɩ́.
21 E advertindo-os com rigor, ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem estas coisas,
22 Ɔ kɔ han kɔ tʋ sʋ kɛ: “Ɔ di kɛ Mân Baa'n nwun amannɩɛ kpa. Izalayɛ mân nɩn anun mgbain'n-mɔ, nʋn Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ ɔ nʋn mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ, bɛ 'ba yɩ yɩ́ bɛ tʋ. Bɛ 'ba hun yɩ́. Bɛ kun yɩ́ a, yɩ́ cɩan nsan nɩn asʋ ɔ 'tinnge.”
22 dizendo: O Filho do Homem tem que sofrer muitas coisas, e ser rejeitado pelos anciãos, e pelos principais sacerdotes e pelos escribas, e ser morto, e ser ressuscitado ao terceiro dia.
23 Ɛhɩ anzin, Zozi kɔ han kɔ hele bɛ́ kʋalaa kɛ: “Sʋanlan m'ɔ kulo kɛ ɔ si mɩ́n sʋ'n, n'ɔ susu yɩ́ ti ɔ gua yɩ́ nwʋn sʋ. Nan alɩhɩan biala, ɔ fá yɩ́ kʋlʋwa'n ɔ tʋ́ yɩ́ kɔmɩn sʋ, nán ɔ sí mɩ́n sʋ.
23 E dizia a todos eles: Se algum homem quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, e diariamente tome a sua cruz, e siga-me.
24 Ɔ sanlɩn kɛ sʋanlan m'ɔ kulo kɛ ɔ kpʋnndɛ yɩ́ ngʋan'n, ɔ 'wu. Nan sʋanlan m'ɔ kɔ hulo mɩ́n ɔ kɔ wu wɔ mɩ́n dunman nun'n, sʋanlan sɔ'n, ɔ 'nyan ngʋan.
24 Porque aquele que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por minha causa, este salva-la-á.
25 Sɛ sʋanlan kʋn nyan mân nɩn anun ninnge'n kʋalaatin, nan sɛ ɔ le man ngʋan an, anɩn nzu nvasʋɛ dɩɛ yɛ̂ ɔ 'nyan yɩ́ sʋ ɔ?
25 Pois que vantagem tem ao homem em ganhar o mundo inteiro, se ele se perde ou se destrói a si mesmo?
26 Sʋanlan m'ɔ kɔ sa mɩ́n nʋn mɩ́n Nʋan Ɛjɔlɛ nɩn anwʋn nyian'n, mɛlɛ mɔ Mân Baa'n 'ba a yɩ́ anunminnyanmʋn'n ɔ nʋn Sɩɛ'n nʋn yɩ́ anwʋntɩɛ mmɔfʋɛ'n-mɔ anunminnyanmʋn nɩn anun'n, ɔ 'sa sʋanlan sɔ nɩn anwʋn nyian.
26 Porquanto, qualquer que se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do homem, quando ele vier em sua própria glória, e na de seu Pai e dos santos anjos.
27 Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ menian ɛhɩ-mɔ mɔ b'a yia ɛwa'n, bɛ́ kʋalaa bɛ ngo yue man wu, mmie-mɔ 'nwun Nyanmɩan Belemgbin Mân'n bɛ́ nyɩnsʋ.”
27 Mas em verdade eu vos digo: Há alguns, dos que estão aqui, que não provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Mɔ Zozi hanlɩn ɛjɔlɛ sɔ'n, yɩ́ nzin mɔlɛ kʋn, ɔ nʋn Pɩɛlɩ nʋn Zʋan nʋn Zʋakɩ, bɛ kɔ fʋ bʋka kʋn asʋ bɛ 'kɔ a yɔ asɔnɩn.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois destes dizeres, ele tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte a orar.
29 Mɔ bɛ 'yɔ asɔnɩn'n, Zozi anyɩn nɩn anun kɔ kaci. Yɩ́ taladɩɛ'n m'ɔ wula'n kɔ yɔ fufue hyɩɛɩn, m'ɔ wʋwɔ bɛ́ nyɩnsʋ ɔ.
29 E enquanto ele orava, foi alterada a aparência da sua face, e a sua veste estava branca e resplandecente.
30 Ɛbɛlɛ ala, menian nnyuan kɔ fite fite, bɛ nʋn Zozi lɛ jʋjɔ. Menian nnyuan sɔ'n-mɔ y'ɔ le *Moyizɩ nʋn *Eli.
30 E eis que estavam falando com ele dois homens, que eram Moisés e Elias,
31 Bɛ wɔ Nyanmɩan anunminnyanmʋn nɩn anun. Kɛ Zozi 'kpɩn di yɩ́ junman'n dede mɔ ɔ 'fa wu Zoluzalɛmʋn kulo nɩn asʋ'n, yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ yɛ̂ anɩn bɛ lɛ kan ɔ.
31 os quais apareceram em glória, e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 Nafɛlɛ kɔ hun Pɩɛlɩ nʋn yɩ́ manngʋn'n-mɔ. Nan mɔ bɛ tinngelɩ'n, bɛ kɔ nwun Zozi anunminnyanmʋn'n nʋn menian nnyuan'n m'ɔ nʋn bɛ́ bɛ jijin ɛbɛlɛ'n.
32 Mas Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando eles acordaram, viram a sua glória, e aqueles dois homens que estavam com ele.
33 Mɛlɛ mɔ menian nnyuan'n 'yaci Zozi ɛbɛlɛ bɛ kɔ'n, Pɩɛlɩ kɔ han kɔ hele Zozi kɛ: “Kpain, ɔ tɩ kpa kɛ yɛ wɔ ɛwa. Yɩ́ ti yɛ 'bɔ tantɩ nsan. Wɔ́ dɩɛ kʋn, Moyizɩ dɩɛ kʋn, yɛ̂ Eli kʋsʋ dɩɛ kʋn.” (Pɩɛlɩ nnwun man ɛjɔlɛ'n m'ɔ lɛ kan nɩn anun).
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, Pedro disse a Jesus: Mestre, é bom estarmos aqui; façamos aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés, e um para Elias; não sabendo o que dizia.
34 Mɛlɛ m'ɔ 'kan ɛhɩ'n, bɔlɛ́ kʋn kɔ a kɔ hala bɛ́ sʋ. Mɔ Zozi menian'n-mɔ nwunlin kɛ bɔlɛ́ nɩn a hala bɛ́ sʋ'n, esulo kɔ han bɛ́.
34 Enquanto ele ainda falava, veio uma nuvem que os cobriu; e eles se atemorizaram ao entrarem na nuvem.
35 Bɔlɛ́ nɩn anun, bɛ kɔ tɩ anɩɛ bie. Anɩɛ sɔ'n nwan: “Sʋanlan ɛhɩ tɩ mɩ́n Wa, m'an yɩ yɩ́. Ɛmɔ tie yɩ́!”
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
36 Mɔ anɩɛ sɔ'n hanlɩn sɔ yuelɩ'n, bɛ ngɔ nwun man sʋanlan fɩ́ɩ́ kɛ Zozi angʋnmɩn ala. Yɩ́ menian'n-mɔ kɔ muan bɛ́ nʋan. Like mɔ bɛ nwunlin yɩ́ mɛlɛ sɔ nɩn anun'n, bɛ ngɔ bɔ sʋ bɛ ngɔ hele man sʋanlan fɩ́ɩ́.
36 E quando a voz passou, Jesus foi achado só. E eles guardaram silêncio, e naqueles dias não contaram a nenhum homem daquelas coisas que tinham visto.
37 Ɛhɩ anzin, alɩ́ɛ hɩnlɩn mɔ bɛ fi bʋka nɩn asʋ bɛ juli'n, menian dɔʋn kpa kɔ a kɔ kpa Zozi atɩn.
37 E aconteceu que, no dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro dele uma grande multidão.
38 Ɛbɛlɛ ala sʋanlan kʋn kɔ tɩan menian'n-mɔ afian Yɩ́ nwan: “Kpain, mɩn 'sɛlɛ wɔ́ kpa, tʋ wɔ́ nyɩn nɩan mɩ́n wa'n, mɩ́n wa kʋnmgba cein'n!
38 E, eis que um homem da multidão gritou, dizendo: Mestre, eu te suplico que olhes para meu filho, porque ele é meu único filho.
39 Wawɛ bie tɔ yɩ́ sʋ. Ɔ tɔ yɩ́ sʋ ala, ɔ man ɔ tɛtɩan. Ɔ kpusu batʋnman'n sɛlɛ kpa. Ɔ man ɔ cuin ngɛsɛlɛ. Ɔ kele yɩ́ yalɛ. Ɛsɛ ɔ nyaci man yɩ́ nun fɔtɩlɩfɔ.
39 Eis que um espírito o toma, e ele de repente grita; e ele toma-o até ele espumar novamente, e com dificuldade o abandona, ferindo-o.
40 M'an sɛlɛ wɔ́ menian'n-mɔ kɛ bɛ tú wawɛ ɛtɛ sɔ'n. Nan b'a mantan yɩ́ dede b'a ngʋala man yɩ́ tu.”
40 E eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e eles não puderam.
41 Zozi nwan: “Menian mɔ bɛ le man dedi, ati anun ɛtɛ mma! Mɩn nʋn ɛmɔ yɛ tánlan dede ɔ hɔ́ jú mɛlɛ benin? N zʋ́ ɛmɔ dede ɔ jú mɛlɛ benin? Fa wɔ́ wa'n bala ɛwa!”
41 E, respondendo Jesus, disse: Ó geração incrédula e perversa! Até quando eu estarei contigo e vos suportarei? Traze-me aqui o teu filho.
42 Mɔ batʋnman'n 'cʋɩn kpunnge Zozi'n, wawɛ'n kɔ tʋ yɩ́ asɩ, ɔ kɔ kpusu yɩ́ sɛlɛ kpa. Nan m'ɔ yɔlɩ sɔ'n, Zozi kɔ jʋjɔ aminle sʋ kɔ hele wawɛ ɛtɛ'n. Zozi kɔ man batʋnman nɩn anwʋn kɔ sa ɔ kɔ fa yɩ́ ɔ kɔ man yɩ́ sɩ.
42 E, quando ele se aproximava, o demônio o derrubou e o agitou. E Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou novamente ao seu pai.
43 Ɛjɔlɛ'n kɔ sin bɛ́ kʋalaa bɛ́ nwʋn wɔ Nyanmɩan tunmin kpili nɩn anyunnun.
43 E todos se maravilhavam da grandeza do poder de Deus. Mas enquanto todos maravilhavam-se de todas as coisas que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 “Sian dɩɛ, ɛjɔlɛ'n mɔ mɩn 'ba han mɩn kele ɛmɔ'n, ɛmɔ fá bɛ síe kpa. Bɛ 'ba hyɩ *Mân Baa'n bɛ wula menian'n-mɔ asa nun.”
44 Deixai estas palavras em vossos ouvidos; porque o Filho do homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Yɩ́ menian'n-mɔ ngɔ tɩ man ɛjɔlɛ sɔ nɩn abʋ. Zozi ngɔ hehele man nun, ɔ man b'a ndɩ man yɩ́ bʋ. Kʋsʋ afɩ, bɛ ngɔ nyan man anwʋnsɛlɛ bɛ ngɔ bisa man yɩ́ ɛjɔlɛ sɔ nɩn anwʋn kosuan.
45 Mas eles não entenderam esta palavra, e foi-lhes encoberto, para que não o percebessem. E eles temiam interrogá-lo a esse respeito.
46 Akpʋlʋwa kʋn tɔlɩ Zozi menian'n-mɔ afian. Akpʋlʋwa sɔ'n y'ɔ le kɛ bɛ lɛ kpʋnndɛ sʋanlan m'ɔ tɩ kpili tala bɛ́ kʋalaa'n bɛ́ afian ɛbɛlɛ.
46 Então, suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Mɔ bɛ 'su akpʋlʋwa sɔ'n, Zozi kɔ nwun mɔ anɩn bɛ lɛ jʋnlɩn'n. Ɛhɩ a, Zozi kɔ fa batʋnman kaan kʋn kɔ sie yɩ́ nwʋn ɛbɛlɛ,
47 E Jesus, percebendo o pensamento de seus corações, tomou uma criança, colocou-a ao seu lado,
48 yɩ́ nwan: “Sʋanlan m'ɔ kɔ le batʋnman ɛhɩ mɩ́n dunman nun'n, anɩn mɩ́n muonun yɛ̂ ɔ'a le mɩ́n ɔ. Yɛ̂ sʋanlan kʋsʋ m'ɔ kɔ sɔ mɩ́n nun'n, anɩn ɔ'a sɔ sʋanlan'n m'ɔ sʋanlɩn mɩ́n nɩn anun. Ɔ sanlɩn kɛ sʋanlan m'ɔ tɩ kaan ɛmɔ kʋalaa afian ɛwa'n, yɩ́ yɛ̂ ɔ tɩ kpili tala yɩ́ manngʋn'n-mɔ ɔ.”
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome, recebe a mim; e qualquer que receber a mim, recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse será o maior.
49 Zʋan jasʋlɩ a, yɩ́ nwan: “Kpain, y'a nwun bian kʋn kɛ ɔ lɛ fa wɔ́ dunman'n fʋan wawɛ ɛtɛ'n-mɔ, nan y'a totua yɩ́ kɛ nán ɔ yɔ sɔ kʋ́n. Ɔ sanlɩn kɛ ɔ nnʋn man yɛ́ nun bie.”
49 E, respondendo João, disse: Mestre, nós vimos alguém expulsando demônios em teu nome e proibimo-lo, porque ele não segue conosco.
50 M'ɔ hanlɩn sɔ'n, Zozi nwan: “Nán bɛ totua yɩ́, ɔ sanlɩn kɛ sʋanlan m'ɔ mgbɔ man ɛmɔ'n, anɩn ɔ nʋn ɛmɔ tɩ kʋn.”
50 E Jesus lhe disse: Não o proibais; porque quem não é contra nós, é por nós.
51 Mɔ anɩn Zozi nyanmɩansʋ ɛhɔlɛ cɩan'n lɛ kpunnge'n, ɔ kɔ si yɩ́ hue kɛ ɔ 'kɔ Zoluzalɛmʋn.
51 E aconteceu que, tendo chegado o tempo para a sua ascensão ele fixou sua face para ir a Jerusalém,
52 Ɔ kɔ sʋan menian yɩ́ nyunnun. Bɛ kɔ hɔ kɔ ju Samali mân nɩn anun kulo kʋn asʋ. Bɛ 'kɔ a kpʋnndɛ lɩka mɔ bɛ 'sike ɔ.
52 e enviou mensageiros à sua frente, e eles foram e entraram em uma aldeia dos samaritanos, para lhe fazer os preparativos.
53 Kulo sɔ nɩn asʋ menian'n-mɔ ngɔ sɔ man bɛ́ nun. Ɔ sanlɩn kɛ Zozi lɛ kpɛ nun ɛbɛlɛ ɔ kɔ Zoluzalɛmʋn.
53 E eles não o receberam, porque o seu rosto estava voltado para Jerusalém.
54 Mɔ yɩ́ menian'n-mɔ Zʋan nʋn Zʋakɩ nwunlin yɩ́ sɔ'n, bɛ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn, ɛ kulo kɛ yɛ man sɩ̂n fi anwunno ɔ tɔ kulo sɔ nɩn anun ɔ bɔ bɛ́ bʋsʋ ɔ?”
54 E quando os seus discípulos, Tiago e João, viram isso, eles disseram: Senhor, queres que ordenemos que desça fogo do céu para os consumir, assim como fez Elias?
55 Mɔ bɛ bisalɩ kosuan sɔ'n, Zozi kɔ kpɛ yɩ́ nyɩn bɛ́ nwʋn ɛlɔ ɔ kɔ tu bɛ́ nyunnun.
55 Mas, ele voltando-se, repreendeu-os, e disse: Não sabeis de que tipo de espírito sois vós.
56 Bɛ fi ɛbɛlɛ bɛ kɔ hɔ kulo fʋfɔlɛ asʋ.
56 Porque o Filho do homem não veio para destruir a vida dos homens, mas para salvá-los. E eles foram para outra aldeia.
57 Mɔ anɩn bɛ́ ja wɔ nun bɛ lɛ kɔ Zoluzalɛmʋn'n, sʋanlan kʋn kɔ han kɔ hele Zozi kɛ: “Yɛ́ Mɩn, lɩka kʋalaa mɔ ɛ 'kɔ'n, mɩn 'si wɔ sʋ.”
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, um certo homem lhe disse: Senhor, eu desejo te seguir para onde quer que tu fores.
58 Zozi nwan: “Aminsanɩn'n-mɔ, bɛ le bɛ́ bɔɛ bɛ da nun. Nnʋnman'n-mɔ kʋsʋ le bɛ́ sâ. Nan *Mân Baa'n, yɩ́ dɩɛ, ɔ le man lɩka fɩ́ɩ́ m'ɔ da de yɩ́ ɛnwʋnmɩan ɔ.”
58 E Jesus lhe disse: As raposas têm tocas, e as aves do céu têm ninhos, mas o Filho do homem não tem onde reclinar a sua cabeça.
59 Zozi fɛlɛlɩ sʋanlan fʋfɔlɛ a, yɩ́ nwan: “Wɔ́, si mɩ́n sʋ.”
59 E ele disse a outro: Segue-me. Mas ele disse: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar o meu pai.
60 M'ɔ hanlɩn sɔ'n, Zozi kɔ bua yɩ́ kɛ: “Yaci ewue mma maan bɛ síe bɛ́ fuin'n-mɔ, nán wɔ́ dɩɛ, kɔ bɔ Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anwʋn kpayɛ'n.”
60 Jesus lhe disse: Deixa que os mortos enterrem os seus mortos; mas vai tu e prega o reino de Deus.
61 Sʋanlan fʋfɔlɛ biekun kʋsʋ kɔ han kɔ hele Zozi kɛ: “Kpain, mɩ́n dɩɛ, mɩn 'si wɔ́ sʋ o, nan kʋsʋ man mɩ́n atɩn maan n gɔ́ n gálɩ mɩ́n nvilie'n-mɔ kʋalaaka.”
61 E outro também disse: Senhor, eu desejo te seguir, mas deixa-me primeiro despedir-me dos que estão em minha casa.
62 Zozi nwan: “Sʋanlan m'ɔ kulo kɛ ɔ si mɩ́n sʋ'n, sɛ ɔ susu yɩ́ nzin ɛjɔlɛ a, anɩn ɔ'a nzɛ nvata man Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anun junman elie sʋanlan.”
62 E Jesus lhe disse: Nenhum homem, tendo posto a mão no arado, e olhando para trás, é apto para o reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.