Lucas 5

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Cɩan kʋn Zozi kɔ hɔ *Zenezalɛtɩ asue nɩn anʋan, menian dɔʋn kɔ kpʋ yɩ́ ɛbɛlɛ, bɛ kɔ ta kɔ si kɔ yia yɩ́, bɛ 'kɔ a tie Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n m'ɔ lɛ kan'n.
1 Estando Jesus um dia à margem do lago de Genesaré, o povo se comprimia em redor dele para ouvir a palavra de Deus.
2 Zozi 'tʋ yɩ́ nyɩn an, anɩn ɛlɛɛ nnyuan sisi ɛbɛlɛ, sʋanlan fɩ́ɩ́ nnʋn man nun. Bɛ́ mɔ bɛ cɩ ejue'n, bɛ fi nun b'a ju, bɛ lɛ nwunnzin nwunnzin bɛ́ dada'n-mɔ anun.
2 Vendo duas barcas estacionadas à beira do lago, - pois os pescadores haviam descido delas para consertar as redes -,
3 Zozi kɔ hɔ kɔ fʋ ɛlɛɛ'n kʋn anun. Ɛlɛɛ sɔ'n tɩ Simʋn dɩɛ. Zozi kɔ sɛlɛ Simʋn kɛ ɔ tú ɛlɛɛ'n ɔ hɔ́ bunman sʋ kaan. Zozi kɔ tanlan ɛlɛɛ nɩn akunnun ɔ kɔ hehele meninsʋnman'n ninnge.
3 subiu a uma das barcas que era de Simão e pediu-lhe que a afastasse um pouco da terra; e sentado, ensinava da barca o povo.
4 M'ɔ yuelɩ bɛ́ ninnge kekele'n, yɩ́ nwan: “Simʋn, tu ɛlɛɛ'n kɔ bunman sʋ nán ɛ nʋn wɔ́ manngʋn'n-mɔ bɛ gúa bɛ́ dada'n.”
4 Quando acabou de falar, disse a Simão: Faze-te ao largo, e lançai as vossas redes para pescar.
5 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ'n, Simʋn nwan: “Kpain, ɔ bɔ yɩ́ bʋ kɔngɔɛ angʋnmɩn, y'a gua dada dede y'a njɩ man ejue fɩ́ɩ́. Nan kʋsʋ kɛmɔ wɔ́ nwan n gúa'n, mɩn 'gua.”
5 Simão respondeu-lhe: Mestre, trabalhamos a noite inteira e nada apanhamos; mas por causa de tua palavra, lançarei a rede.
6 Ɛbɛlɛ ala, bɛ kɔ gua bɛ́ dada'n-mɔ. Bɛ kɔ hyɩ ejue dɔʋn kpa dede bɛ́ dada'n-mɔ lɛ tɩtɩ.
6 Feito isto, apanharam peixes em tanta quantidade, que a rede se lhes rompia.
7 Mɔ bɛ nwunlin yɩ́ sɔ'n, bɛ kɔ tʋ bɛ́ sa bɛ kɔ fɛlɛ bɛ́ manngʋn'n-mɔ mɔ bɛ wɔ ɛlɛɛ ɛhɩnlɩn anun'n kɛ bɛ bála a bʋka bɛ́. Bɛ kɔ a bɛ kɔ wula bɛ́ ɛlɛɛ nnyuan'n tɩtɛkɛɛ, ɔ ka mɔ bɛ nʋan ɔ.
7 Acenaram aos companheiros, que estavam na outra barca, para que viessem ajudar. Eles vieram e encheram ambas as barcas, de modo que quase iam ao fundo.
8 Mɔ Simʋn Pɩɛlɩ nwunlin yɩ́ sɔ'n, ɔ kɔ kʋtʋ Zozi anyunnun ɛbɛlɛ, yɩ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn, n'ɛ fa wɔ́ nwʋn bɔ mɩ́n. Ɔ sanlɩn kɛ n dɩ ɛtɛfʋɛ.”
8 Vendo isso, Simão Pedro caiu aos pés de Jesus e exclamou: Retira-te de mim, Senhor, porque sou um homem pecador.
9 Simʋn hanlɩn sɔ, ɔ sanlɩn kɛ ejue mɔ bɛ hyɩlɩ yɩ́ cɩan sɔ'n sinlin yɩ́ nʋn yɩ́ manngʋn'n-mɔ kʋalaa anwʋn, ɛsɛ esulo hanlɩn bɛ́.
9 É que tanto ele como seus companheiros estavam assombrados por causa da pesca que haviam feito.
10 Esulo kʋnmgba sɔ'n kʋsʋ hanlɩn Zʋakɩ ɔ nʋn Zʋan, Zebede amma'n mɔ bɛ nʋn Simʋn di junman'n.
10 O mesmo acontecera a Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram seus companheiros. Então Jesus disse a Simão: Não temas; doravante serás pescador de homens.
11 Ɛjɔlɛ sɔ'n mɔ Zozi hanlɩn nɩn ati, mɔ bɛ sisili bɛ́ ɛlɛɛ'n-mɔ asɩ'n, bɛ yacili bɛ́ junman'n kʋalaatin ɛbɛlɛ, bɛ sili yɩ́ sʋ.
11 E atracando as barcas à terra, deixaram tudo e o seguiram.
12 Cɩan kʋn Zozi kɔ hɔ kulo kʋn asʋ. Ɔ ju ɛbɛlɛ ala, kokobefʋɛ kʋn kɔ a kɔ tʋ yɩ́. Bian sɔ'n kɔ butu yɩ́ nyɩn asɩ yɩ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn, sɛ ɛ kulo a, ɛ kʋala kɛ ɛ man mɩ́n nwʋn sa.”
12 Estando ele numa cidade, apareceu um homem cheio de lepra. Vendo Jesus, lançou-se com o rosto por terra e lhe suplicou: Senhor, se queres, podes limpar-me.
13 Mɔ kokobefʋɛ'n hanlɩn sɔ'n, Zozi kɔ tɩnngɛ yɩ́ sa kɔ han yɩ́, yɩ́ nwan: “Mɩn kulo, man wɔ́ nwʋn tɩ́!” Ɛbɛlɛ ala, bian nɩn anwʋn kɔ sa.
13 Jesus estendeu a mão, tocou-o e disse: Eu quero; sê purificado! No mesmo instante desapareceu dele a lepra.
14 Zozi nwan: “N'ɛ kan mɔ m'an yɔ nɩn anwʋn ɛjɔlɛ kele sʋanlan fɩ́ɩ́. Nan kɔ kɔ tʋ Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ'n m'ɔ wɔ ɛbɛlɛ'n, fa wɔ́ nwʋn'n kele yɩ́. Ɛbɛlɛ tɛɛ'n mɔ *Moyizɩ helelɩ'n, yɩ maan bɛ́ kʋalaa bɛ nwun yɩ́ kɛ wɔ́ nwʋn a sa.”
14 Ordenou-lhe Jesus que o não contasse a ninguém, dizendo-lhe, porém: Vai e mostra-te ao sacerdote, e oferece pela tua purificação o que Moisés prescreveu, para lhes servir de testemunho.
15 Anɩn Zozi dunman'n lɛ fʋ. Menian dɔʋn ba tie yɩ́ ɛjɔlɛ'n m'ɔ kan'n, ɛsɛ bɛ ba yɩ́ nwʋn bɛ man bɛ́ nwʋn sa.
15 Entretanto, espalhava-se mais e mais a sua fama e concorriam grandes multidões para o ouvir e ser curadas das suas enfermidades.
16 Nan tɛmʋn'n bie ju a, Zozi tɩ yɩ́ nwʋn kɔ ahanmɩan ɔ kɔ sɛlɛ Nyanmɩan.
16 Mas ele costumava retirar-se a lugares solitários para orar.
17 Ɛcɩan kʋn anɩn Zozi lɛ kekele menian'n-mɔ ninnge. Meninsʋnman'n mɔ bɛ walɩ'n, anɩn *Falisifʋɛ'n-mɔ nʋn *mala mgbain'n-mɔ wɔ bɛ́ nun bie. Bɛ tɩtɩ asɩ Zozi anwʋn ɛbɛlɛ. Mmie-mɔ fi Galile nʋn Zude mân nun, mmie kʋsʋ fi Zoluzalɛmʋn kulo nɩn asʋ. Ɛcɩan sɔ'n, anɩn yɛ́ Mɩn tunmin'n jin Zozi anzin ɔ kɔ man nwuluwafʋɛ'n-mɔ anwʋn kɔ sa.
17 Um dia estava ele ensinando. Ao seu derredor estavam sentados fariseus e doutores da lei, vindos de todas as localidades da Galiléia, da Judéia e de Jerusalém. E o poder do Senhor fazia-o realizar várias curas.
18 Kaan cɛ, menian mmie-mɔ nʋn bubuluwafʋɛ kʋn kɔ a, ɔ la ɛbɛɛ sʋ. Bɛ lɛ kpʋnndɛ atɩn bɛ sɩn bɛ fa wuluwafʋɛ'n bɛ fite Zozi anyunnun.
18 Apareceram algumas pessoas trazendo num leito um homem paralítico; e procuravam introduzi-lo na casa e pô-lo diante dele.
19 Meninsʋnman'n dunman nun, kɛmɔ bɛ nnyan man atɩn bɛ nzɩn man'n, bɛ kɔ fʋ sua'n mɔ Zozi wɔ nun nɩn asʋ. Bɛ kɔ kpɛ tokolo sua nɩn ati afian, bɛ kɔ fa bubuluwafʋɛ'n bɛ kɔ jula yɩ́ nʋn yɩ́ ɛbɛɛ'n Zozi anyunnun ɛbɛlɛ menian'n-mɔ kʋalaa afian.
19 Mas não achando por onde o introduzir, por causa da multidão, subiram ao telhado e por entre as telhas o arriaram com o leito ao meio da assembléia, diante de Jesus.
20 Mɔ Zozi nwunlin bɛ́ dedi'n, ɔ kɔ han kɔ hele wuluwafʋɛ'n kɛ: “Njabian, b'a fa wɔ́ ɛtɛ'n b'a hye wɔ́.”
20 Vendo a fé que tinham, disse Jesus: Meu amigo, os teus pecados te são perdoados.
21 Ɛjɔlɛ sɔ'n m'ɔ hanlɩn nɩn ati, Falisifʋɛ'n-mɔ nʋn mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ lɛ kan yɩ́ bɛ́ ti akunnun kɛ: “Nwan sʋanlan dɩɛ ahɩ m'ɔ kʋala ɔ kan ɛjɔlɛ ɛtɛ sʋa tia Nyanmɩan ɔ? Sɛ nán Nyanmɩan angʋnmɩn cein an, nwan y'ɔ kʋala sʋanlan ɛtɛ fa ce yɩ́ ɔ?”
21 Então os escribas e os fariseus começaram a pensar e a dizer consigo mesmos: Quem é este homem que profere blasfêmias? Quem pode perdoar pecados senão unicamente Deus?
22 Ajʋnlɩn sɔ'n mɔ bɛ falɩ nɩn ati, Zozi nwan: “Nzukɛ ati yɛ̂ ajʋnlɩn sʋa-mɔ wɔ ɛmɔ ati anun ɔ?
22 Jesus, porém, penetrando nos seus pensamentos, replicou-lhes: Que pensais nos vossos corações?
23 Sɛ mɩn kan kɛ: ‘B'a fa wɔ́ ɛtɛ'n b'a hye wɔ́’ a, ɛmɔ nnwun man nun. Nan sɛ mɩn kan mɩn kele wuluwafʋɛ'n kɛ: ‘Jasʋ nanndɩ’ nán ɔ yɔ sɔ a,
23 Que é mais fácil dizer: Perdoados te são os pecados; ou dizer: Levanta-te e anda?
24 anɩn ɛmɔ a nwun yɩ́ kɛ *Mân Baa'n le tunmin asɩɛ nɩn asʋ ɛwa ɔ fa ɛtɛ ce.”
24 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem na terra poder de perdoar pecados {disse ele ao paralítico}, eu te ordeno: levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
25 Ɛbɛlɛ ala, bɛ́ kʋalaa bɛ́ nyunnun ɛbɛlɛ, bian'n kɔ jasʋ kɔ fa yɩ́ ɛbɛɛ'n m'ɔ lalɩ sʋ'n, ɔ kɔ hɔ yɩ́ awulo. Ɔ 'kɔ a, anɩn ɔ lɛ yɩ Nyanmɩan ayɛ.
25 No mesmo instante, levantou-se ele à vista deles, tomou o leito e partiu para casa, glorificando a Deus.
26 Ɛjɔlɛ'n kɔ sin bɛ́ kʋalaa bɛ́ nwʋn. Esulo kɔ han bɛ́, bɛ lɛ yɩ Nyanmɩan ayɛ, bɛ́ nwan: “Ɛnɛ dɩɛ, fɔ́ʋ́n y'a nwun ɛnyɩnmɩan ninnge yɛ́ nyɩnsʋ!”
26 Todos ficaram transportados de entusiasmo e glorificavam a Deus; e tomados de temor, diziam: Hoje vimos coisas maravilhosas.
27 Ɛhɩ anzin, Zozi fi sua nɩn anun kɔ fite. Ɔ 'kɔ ju a, anɩn bian kʋn, bɛ fɛlɛ yɩ́ Levi, ɔ tɩ lɩka mɔ bɛ didi ajule'n. Levi sɔ'n, ɔ dide ajule. Zozi kɔ fɛlɛ yɩ́, yɩ́ nwan: “Levi, jasʋ, si mɩ́n sʋ!”
27 Depois disso, ele saiu e viu sentado ao balcão um coletor de impostos, por nome Levi, e disse-lhe: Segue-me.
28 Ɛbɛlɛ ala, Levi kɔ jasʋ kɔ yaci yɩ́ junman'n ɔ kɔ si yɩ́ sʋ.
28 Deixando ele tudo, levantou-se e o seguiu.
29 Levi kɔ bɔ Zozi ati ɔ kɔ man bɛ kɔ tʋn alɩɛ kpili kpa yɩ́ awulo. Mɔ bɛ 'didi'n, bɛ́ mɔ bɛ dide ajule'n nʋn menian mmiekun-mɔ dɔʋn kpa nʋn bɛ́ gugua tɔbɩlɩ nɩn anwʋn.
29 Levi deu-lhe um grande banquete em sua casa; vários desses fiscais e outras pessoas estavam sentados à mesa com eles.
30 *Falisifʋɛ'n-mɔ nʋn *mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ mɔ bɛ nʋn bɛ́ di fâ kʋn'n kɔ yue ɛya fɛ. Bɛ kɔ bisa Zozi menian'n-mɔ kɛ: “Nzu ati yɛ̂ ɛmɔ nʋn bɛ́ mɔ bɛ dide ajule'n nʋn ɛtɛfʋɛ'n-mɔ didi'n?”
30 Os fariseus e os seus escribas puseram-se a criticar e a perguntar aos discípulos: Por que comeis e bebeis com os publicanos e pessoas de má vida?
31 Zozi nwan: “Sʋanlan mɔ ewue lɛ ngun man yɩ́'n, ɔ mgbʋnndɛ man ayile ɛyɔlɛfʋɛ. Nan sʋanlan m'ɔ lɛ wu'n y'ɔ kpʋnndɛ ayile ɛyɔlɛfʋɛ ɔ.
31 Respondeu-lhes Jesus: Não são os homens de boa saúde que necessitam de médico, mas sim os enfermos.
32 M'an mma man kɛ mɩn 'ba fɛlɛ bɛ́ mɔ bɛ tɩ sɛsɛ wɔ Nyanmɩan anyunnun'n maan bɛ kaci bɛ́ abalabɔ'n. Nan bɛ́ mɔ bɛ tɩ ɛtɛfʋɛ'n-mɔ, bɛ́ ti yɛ̂ m malɩ ɔ.”
32 Não vim chamar à conversão os justos, mas sim os pecadores.
33 Ɛhɩ anzin, bɛ́ nun mmie-mɔ kɔ bisa Zozi kɛ: “Zʋan menian'n-mɔ nʋn Falisifʋɛ'n-mɔ dɩɛ'n-mɔ, ɔ yɔ a, bɛ di abuala bɛ sɛlɛ Nyanmɩan. Nan kʋsʋ wɔ́ dɩɛ'n-mɔ nni man abuala, tɛmʋn sɔ'n, anɩn bɛ lɛ didi bɛ nʋnnʋn.”
33 Eles então lhe disseram: Os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam com freqüência e fazem longas orações, mas os teus comem e bebem...
34 Mɔ Zozi tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, yɩ́ nwan: “Mɛlɛ mɔ atɔnvɔlɛ bian'n wɔ ɛbɛlɛ'n, yɩ́ manngʋn'n-mɔ mɔ bɛ wɔ atɔnvɔlɛ nɩn abʋ'n, bɛ ngʋala man kɛ bɛ bua bɛ da ɔ.
34 Jesus respondeu-lhes: Porventura podeis vós obrigar a jejuar os amigos do esposo, enquanto o esposo está com eles?
35 Nan mɛlɛ bie 'ba ju, atɔnvɔlɛ bian'n fi bɛ́ sa nun ɔ 'ba tu. Mɛlɛ sɔ nɩn anun, bɛ 'ba li abuala.”
35 Virão dias em que o esposo lhes será tirado; então jejuarão.
36 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ han nvandʋhʋn ɛjɔlɛ kʋn kɔ tʋ sʋ, yɩ́ nwan: “Sʋanlan fɩ́ɩ́ nzua man ɛtanlan fʋfɔlɛ ndafuin ɔ ndua man ɛtanlan daba nun tokolo. Sɛ ɔ yɔ yɩ́ sɔ a, anɩn ɔ'a sɛcɩ ɛtanlan fʋfɔlɛ'n yɛ̂ ndafuin sɔ'n nʋn ɛtanlan daba ngɔ man sʋ.
36 Propôs-lhes também esta comparação: Ninguém rasga um pedaço de roupa nova para remendar uma roupa velha, porque assim estragaria uma roupa nova. Além disso, o remendo novo não assentaria bem na roupa velha.
37 Sʋanlan fɩ́ɩ́ ngaci man nzan fʋfɔlɛ ngua man kpolo kotoku daba nun. Sɛ ɔ yɔ yɩ́ sɔ a, kpolo kotoku'n 'te, nzan'n 'butu, anɩn kpolo kotoku nɩn a yɔ mgban.
37 Também ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo arrebentará os odres e entornar-se-á, e perder-se-ão os odres;
38 Nan nzan fʋfɔlɛ'n, bɛ fa bɛ gua kpolo kotoku fʋfɔlɛ nun.
38 mas o vinho novo deve-se pôr em odres novos, e assim ambos se conservam.
39 Ɛsɛ sʋanlan biala m'ɔ nʋn nzan daba'n, ɔ mgbʋnndɛ man nzan fʋfɔlɛ. Afɩ yɩ́ nwan: ‘Nzan daba'n dɩɛ bɛ nnyan man yɩ́ nwʋn sʋ.’”
39 Demais, ninguém que bebeu do vinho velho quer já do novo, porque diz: O vinho velho é melhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.