Lucas 5

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Cɩan kʋn Zozi kɔ hɔ *Zenezalɛtɩ asue nɩn anʋan, menian dɔʋn kɔ kpʋ yɩ́ ɛbɛlɛ, bɛ kɔ ta kɔ si kɔ yia yɩ́, bɛ 'kɔ a tie Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n m'ɔ lɛ kan'n.
1 Estando Jesus à beira do lago de Genesaré, grandes multidões se apertavam em volta dele para ouvir a palavra de Deus.
2 Zozi 'tʋ yɩ́ nyɩn an, anɩn ɛlɛɛ nnyuan sisi ɛbɛlɛ, sʋanlan fɩ́ɩ́ nnʋn man nun. Bɛ́ mɔ bɛ cɩ ejue'n, bɛ fi nun b'a ju, bɛ lɛ nwunnzin nwunnzin bɛ́ dada'n-mɔ anun.
2 Ele notou que, junto à praia, havia dois barcos vazios, deixados por pescadores que lavavam suas redes.
3 Zozi kɔ hɔ kɔ fʋ ɛlɛɛ'n kʋn anun. Ɛlɛɛ sɔ'n tɩ Simʋn dɩɛ. Zozi kɔ sɛlɛ Simʋn kɛ ɔ tú ɛlɛɛ'n ɔ hɔ́ bunman sʋ kaan. Zozi kɔ tanlan ɛlɛɛ nɩn akunnun ɔ kɔ hehele meninsʋnman'n ninnge.
3 Entrou num dos barcos e pediu a Simão, seu dono, que o afastasse um pouco da praia. Então sentou-se no barco e dali ensinou as multidões.
4 M'ɔ yuelɩ bɛ́ ninnge kekele'n, yɩ́ nwan: “Simʋn, tu ɛlɛɛ'n kɔ bunman sʋ nán ɛ nʋn wɔ́ manngʋn'n-mɔ bɛ gúa bɛ́ dada'n.”
4 Quando terminou de falar, disse a Simão: “Agora vá para onde é mais fundo e lancem as redes para pescar”.
5 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ'n, Simʋn nwan: “Kpain, ɔ bɔ yɩ́ bʋ kɔngɔɛ angʋnmɩn, y'a gua dada dede y'a njɩ man ejue fɩ́ɩ́. Nan kʋsʋ kɛmɔ wɔ́ nwan n gúa'n, mɩn 'gua.”
5 Simão respondeu: “Mestre, trabalhamos duro a noite toda e não pegamos nada. Mas, por ser o senhor quem nos pede, vou lançar as redes novamente”.
6 Ɛbɛlɛ ala, bɛ kɔ gua bɛ́ dada'n-mɔ. Bɛ kɔ hyɩ ejue dɔʋn kpa dede bɛ́ dada'n-mɔ lɛ tɩtɩ.
6 Dessa vez, as redes ficaram tão cheias de peixes que começaram a se rasgar.
7 Mɔ bɛ nwunlin yɩ́ sɔ'n, bɛ kɔ tʋ bɛ́ sa bɛ kɔ fɛlɛ bɛ́ manngʋn'n-mɔ mɔ bɛ wɔ ɛlɛɛ ɛhɩnlɩn anun'n kɛ bɛ bála a bʋka bɛ́. Bɛ kɔ a bɛ kɔ wula bɛ́ ɛlɛɛ nnyuan'n tɩtɛkɛɛ, ɔ ka mɔ bɛ nʋan ɔ.
7 Então pediram ajuda aos companheiros do outro barco, e logo os dois barcos estavam tão cheios de peixes que quase afundaram.
8 Mɔ Simʋn Pɩɛlɩ nwunlin yɩ́ sɔ'n, ɔ kɔ kʋtʋ Zozi anyunnun ɛbɛlɛ, yɩ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn, n'ɛ fa wɔ́ nwʋn bɔ mɩ́n. Ɔ sanlɩn kɛ n dɩ ɛtɛfʋɛ.”
8 Quando Simão Pedro se deu conta do que havia acontecido, caiu de joelhos diante de Jesus e disse: “Por favor, Senhor, afaste-se de mim, porque sou homem pecador”.
9 Simʋn hanlɩn sɔ, ɔ sanlɩn kɛ ejue mɔ bɛ hyɩlɩ yɩ́ cɩan sɔ'n sinlin yɩ́ nʋn yɩ́ manngʋn'n-mɔ kʋalaa anwʋn, ɛsɛ esulo hanlɩn bɛ́.
9 Pois ele e seus companheiros ficaram espantados com a quantidade de peixes que haviam pescado,
10 Esulo kʋnmgba sɔ'n kʋsʋ hanlɩn Zʋakɩ ɔ nʋn Zʋan, Zebede amma'n mɔ bɛ nʋn Simʋn di junman'n.
10 assim como seus sócios, Tiago e João, filhos de Zebedeu. Jesus respondeu a Simão: “Não tenha medo! De agora em diante, você será pescador de gente”.
11 Ɛjɔlɛ sɔ'n mɔ Zozi hanlɩn nɩn ati, mɔ bɛ sisili bɛ́ ɛlɛɛ'n-mɔ asɩ'n, bɛ yacili bɛ́ junman'n kʋalaatin ɛbɛlɛ, bɛ sili yɩ́ sʋ.
11 E, assim que chegaram à praia, deixaram tudo e seguiram Jesus.
12 Cɩan kʋn Zozi kɔ hɔ kulo kʋn asʋ. Ɔ ju ɛbɛlɛ ala, kokobefʋɛ kʋn kɔ a kɔ tʋ yɩ́. Bian sɔ'n kɔ butu yɩ́ nyɩn asɩ yɩ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn, sɛ ɛ kulo a, ɛ kʋala kɛ ɛ man mɩ́n nwʋn sa.”
12 Num povoado, Jesus encontrou um homem coberto de lepra. Quando o homem viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e suplicou para ser curado, dizendo: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
13 Mɔ kokobefʋɛ'n hanlɩn sɔ'n, Zozi kɔ tɩnngɛ yɩ́ sa kɔ han yɩ́, yɩ́ nwan: “Mɩn kulo, man wɔ́ nwʋn tɩ́!” Ɛbɛlɛ ala, bian nɩn anwʋn kɔ sa.
13 Jesus estendeu a mão e o tocou. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, a lepra desapareceu.
14 Zozi nwan: “N'ɛ kan mɔ m'an yɔ nɩn anwʋn ɛjɔlɛ kele sʋanlan fɩ́ɩ́. Nan kɔ kɔ tʋ Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ'n m'ɔ wɔ ɛbɛlɛ'n, fa wɔ́ nwʋn'n kele yɩ́. Ɛbɛlɛ tɛɛ'n mɔ *Moyizɩ helelɩ'n, yɩ maan bɛ́ kʋalaa bɛ nwun yɩ́ kɛ wɔ́ nwʋn a sa.”
14 Então Jesus o instruiu a não contar a ninguém o que havia acontecido. “Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine”, ordenou. “Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho.”
15 Anɩn Zozi dunman'n lɛ fʋ. Menian dɔʋn ba tie yɩ́ ɛjɔlɛ'n m'ɔ kan'n, ɛsɛ bɛ ba yɩ́ nwʋn bɛ man bɛ́ nwʋn sa.
15 Mas as notícias a seu respeito se espalhavam ainda mais, e grandes multidões vinham para ouvi-lo e para ser curadas de suas enfermidades.
16 Nan tɛmʋn'n bie ju a, Zozi tɩ yɩ́ nwʋn kɔ ahanmɩan ɔ kɔ sɛlɛ Nyanmɩan.
16 Ele, porém, se retirava para lugares isolados, a fim de orar.
17 Ɛcɩan kʋn anɩn Zozi lɛ kekele menian'n-mɔ ninnge. Meninsʋnman'n mɔ bɛ walɩ'n, anɩn *Falisifʋɛ'n-mɔ nʋn *mala mgbain'n-mɔ wɔ bɛ́ nun bie. Bɛ tɩtɩ asɩ Zozi anwʋn ɛbɛlɛ. Mmie-mɔ fi Galile nʋn Zude mân nun, mmie kʋsʋ fi Zoluzalɛmʋn kulo nɩn asʋ. Ɛcɩan sɔ'n, anɩn yɛ́ Mɩn tunmin'n jin Zozi anzin ɔ kɔ man nwuluwafʋɛ'n-mɔ anwʋn kɔ sa.
17 Certo dia, enquanto Jesus ensinava, alguns fariseus e mestres da lei estavam sentados por perto. Eles vinham de todos os povoados da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor para curar estava sobre Jesus.
18 Kaan cɛ, menian mmie-mɔ nʋn bubuluwafʋɛ kʋn kɔ a, ɔ la ɛbɛɛ sʋ. Bɛ lɛ kpʋnndɛ atɩn bɛ sɩn bɛ fa wuluwafʋɛ'n bɛ fite Zozi anyunnun.
18 Alguns homens vieram carregando um paralítico numa maca. Tentaram levá-lo para dentro da casa, até Jesus,
19 Meninsʋnman'n dunman nun, kɛmɔ bɛ nnyan man atɩn bɛ nzɩn man'n, bɛ kɔ fʋ sua'n mɔ Zozi wɔ nun nɩn asʋ. Bɛ kɔ kpɛ tokolo sua nɩn ati afian, bɛ kɔ fa bubuluwafʋɛ'n bɛ kɔ jula yɩ́ nʋn yɩ́ ɛbɛɛ'n Zozi anyunnun ɛbɛlɛ menian'n-mɔ kʋalaa afian.
19 mas não conseguiram, por causa da multidão. Então subiram ao topo da casa e removeram uma parte do teto. Em seguida, baixaram o paralítico na maca até o meio da multidão, bem na frente dele.
20 Mɔ Zozi nwunlin bɛ́ dedi'n, ɔ kɔ han kɔ hele wuluwafʋɛ'n kɛ: “Njabian, b'a fa wɔ́ ɛtɛ'n b'a hye wɔ́.”
20 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Homem, seus pecados estão perdoados”.
21 Ɛjɔlɛ sɔ'n m'ɔ hanlɩn nɩn ati, Falisifʋɛ'n-mɔ nʋn mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ lɛ kan yɩ́ bɛ́ ti akunnun kɛ: “Nwan sʋanlan dɩɛ ahɩ m'ɔ kʋala ɔ kan ɛjɔlɛ ɛtɛ sʋa tia Nyanmɩan ɔ? Sɛ nán Nyanmɩan angʋnmɩn cein an, nwan y'ɔ kʋala sʋanlan ɛtɛ fa ce yɩ́ ɔ?”
21 Mas os fariseus e mestres da lei pensavam: “Quem ele pensa que é? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
22 Ajʋnlɩn sɔ'n mɔ bɛ falɩ nɩn ati, Zozi nwan: “Nzukɛ ati yɛ̂ ajʋnlɩn sʋa-mɔ wɔ ɛmɔ ati anun ɔ?
22 Jesus, sabendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
23 Sɛ mɩn kan kɛ: ‘B'a fa wɔ́ ɛtɛ'n b'a hye wɔ́’ a, ɛmɔ nnwun man nun. Nan sɛ mɩn kan mɩn kele wuluwafʋɛ'n kɛ: ‘Jasʋ nanndɩ’ nán ɔ yɔ sɔ a,
23 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados?’ ou ‘Levante-se e ande’?
24 anɩn ɛmɔ a nwun yɩ́ kɛ *Mân Baa'n le tunmin asɩɛ nɩn asʋ ɛwa ɔ fa ɛtɛ ce.”
24 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
25 Ɛbɛlɛ ala, bɛ́ kʋalaa bɛ́ nyunnun ɛbɛlɛ, bian'n kɔ jasʋ kɔ fa yɩ́ ɛbɛɛ'n m'ɔ lalɩ sʋ'n, ɔ kɔ hɔ yɩ́ awulo. Ɔ 'kɔ a, anɩn ɔ lɛ yɩ Nyanmɩan ayɛ.
25 De imediato, à vista de todos, o homem se levantou, pegou sua maca e foi para casa louvando a Deus.
26 Ɛjɔlɛ'n kɔ sin bɛ́ kʋalaa bɛ́ nwʋn. Esulo kɔ han bɛ́, bɛ lɛ yɩ Nyanmɩan ayɛ, bɛ́ nwan: “Ɛnɛ dɩɛ, fɔ́ʋ́n y'a nwun ɛnyɩnmɩan ninnge yɛ́ nyɩnsʋ!”
26 Todos ficaram muitos admirados e, cheios de temor, louvaram a Deus, exclamando: “Hoje vimos coisas maravilhosas!”.
27 Ɛhɩ anzin, Zozi fi sua nɩn anun kɔ fite. Ɔ 'kɔ ju a, anɩn bian kʋn, bɛ fɛlɛ yɩ́ Levi, ɔ tɩ lɩka mɔ bɛ didi ajule'n. Levi sɔ'n, ɔ dide ajule. Zozi kɔ fɛlɛ yɩ́, yɩ́ nwan: “Levi, jasʋ, si mɩ́n sʋ!”
27 Depois disso, Jesus saiu da cidade e viu um cobrador de impostos chamado Levi sentado no local onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus,
28 Ɛbɛlɛ ala, Levi kɔ jasʋ kɔ yaci yɩ́ junman'n ɔ kɔ si yɩ́ sʋ.
28 e Levi se levantou, deixou tudo e o seguiu.
29 Levi kɔ bɔ Zozi ati ɔ kɔ man bɛ kɔ tʋn alɩɛ kpili kpa yɩ́ awulo. Mɔ bɛ 'didi'n, bɛ́ mɔ bɛ dide ajule'n nʋn menian mmiekun-mɔ dɔʋn kpa nʋn bɛ́ gugua tɔbɩlɩ nɩn anwʋn.
29 Mais tarde, Levi ofereceu um banquete em sua casa, em honra de Jesus. Muitos cobradores de impostos e outros convidados comeram com eles,
30 *Falisifʋɛ'n-mɔ nʋn *mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ mɔ bɛ nʋn bɛ́ di fâ kʋn'n kɔ yue ɛya fɛ. Bɛ kɔ bisa Zozi menian'n-mɔ kɛ: “Nzu ati yɛ̂ ɛmɔ nʋn bɛ́ mɔ bɛ dide ajule'n nʋn ɛtɛfʋɛ'n-mɔ didi'n?”
30 mas os fariseus e mestres da lei se queixaram aos discípulos: “Por que vocês comem e bebem com cobradores de impostos e pecadores?”.
31 Zozi nwan: “Sʋanlan mɔ ewue lɛ ngun man yɩ́'n, ɔ mgbʋnndɛ man ayile ɛyɔlɛfʋɛ. Nan sʋanlan m'ɔ lɛ wu'n y'ɔ kpʋnndɛ ayile ɛyɔlɛfʋɛ ɔ.
31 Jesus lhes respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes.
32 M'an mma man kɛ mɩn 'ba fɛlɛ bɛ́ mɔ bɛ tɩ sɛsɛ wɔ Nyanmɩan anyunnun'n maan bɛ kaci bɛ́ abalabɔ'n. Nan bɛ́ mɔ bɛ tɩ ɛtɛfʋɛ'n-mɔ, bɛ́ ti yɛ̂ m malɩ ɔ.”
32 Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores, para que se arrependam”.
33 Ɛhɩ anzin, bɛ́ nun mmie-mɔ kɔ bisa Zozi kɛ: “Zʋan menian'n-mɔ nʋn Falisifʋɛ'n-mɔ dɩɛ'n-mɔ, ɔ yɔ a, bɛ di abuala bɛ sɛlɛ Nyanmɩan. Nan kʋsʋ wɔ́ dɩɛ'n-mɔ nni man abuala, tɛmʋn sɔ'n, anɩn bɛ lɛ didi bɛ nʋnnʋn.”
33 Algumas pessoas disseram a Jesus: “Os discípulos de João Batista jejuam e oram com frequência, e os discípulos dos fariseus também. Por que os seus vivem comendo e bebendo?”.
34 Mɔ Zozi tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, yɩ́ nwan: “Mɛlɛ mɔ atɔnvɔlɛ bian'n wɔ ɛbɛlɛ'n, yɩ́ manngʋn'n-mɔ mɔ bɛ wɔ atɔnvɔlɛ nɩn abʋ'n, bɛ ngʋala man kɛ bɛ bua bɛ da ɔ.
34 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo?
35 Nan mɛlɛ bie 'ba ju, atɔnvɔlɛ bian'n fi bɛ́ sa nun ɔ 'ba tu. Mɛlɛ sɔ nɩn anun, bɛ 'ba li abuala.”
35 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão”.
36 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ han nvandʋhʋn ɛjɔlɛ kʋn kɔ tʋ sʋ, yɩ́ nwan: “Sʋanlan fɩ́ɩ́ nzua man ɛtanlan fʋfɔlɛ ndafuin ɔ ndua man ɛtanlan daba nun tokolo. Sɛ ɔ yɔ yɩ́ sɔ a, anɩn ɔ'a sɛcɩ ɛtanlan fʋfɔlɛ'n yɛ̂ ndafuin sɔ'n nʋn ɛtanlan daba ngɔ man sʋ.
36 Jesus também lhes apresentou a seguinte ilustração: “Ninguém rasgaria um pedaço de tecido de uma roupa nova para remendar uma roupa velha. Se o fizesse, estragaria a roupa nova, e o remendo não se ajustaria à roupa velha.
37 Sʋanlan fɩ́ɩ́ ngaci man nzan fʋfɔlɛ ngua man kpolo kotoku daba nun. Sɛ ɔ yɔ yɩ́ sɔ a, kpolo kotoku'n 'te, nzan'n 'butu, anɩn kpolo kotoku nɩn a yɔ mgban.
37 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. Os recipientes velhos se arrebentariam, deixando vazar o vinho e estragando o recipiente.
38 Nan nzan fʋfɔlɛ'n, bɛ fa bɛ gua kpolo kotoku fʋfɔlɛ nun.
38 Vinho novo deve ser guardado em recipientes novos.
39 Ɛsɛ sʋanlan biala m'ɔ nʋn nzan daba'n, ɔ mgbʋnndɛ man nzan fʋfɔlɛ. Afɩ yɩ́ nwan: ‘Nzan daba'n dɩɛ bɛ nnyan man yɩ́ nwʋn sʋ.’”
39 E ninguém que bebe o vinho velho escolhe beber o vinho novo, pois diz: ‘O vinho velho é melhor’”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.