Lucas 5

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs BKJ

Sair da comparação
1 Cɩan kʋn Zozi kɔ hɔ *Zenezalɛtɩ asue nɩn anʋan, menian dɔʋn kɔ kpʋ yɩ́ ɛbɛlɛ, bɛ kɔ ta kɔ si kɔ yia yɩ́, bɛ 'kɔ a tie Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n m'ɔ lɛ kan'n.
1 E aconteceu que, apertando-o a multidão para ouvir a palavra de Deus, ele estava junto ao lago de Genesaré,
2 Zozi 'tʋ yɩ́ nyɩn an, anɩn ɛlɛɛ nnyuan sisi ɛbɛlɛ, sʋanlan fɩ́ɩ́ nnʋn man nun. Bɛ́ mɔ bɛ cɩ ejue'n, bɛ fi nun b'a ju, bɛ lɛ nwunnzin nwunnzin bɛ́ dada'n-mɔ anun.
2 e viu dois barcos parados junto ao lago; mas os pescadores tinham descido deles, e estavam lavando suas redes.
3 Zozi kɔ hɔ kɔ fʋ ɛlɛɛ'n kʋn anun. Ɛlɛɛ sɔ'n tɩ Simʋn dɩɛ. Zozi kɔ sɛlɛ Simʋn kɛ ɔ tú ɛlɛɛ'n ɔ hɔ́ bunman sʋ kaan. Zozi kɔ tanlan ɛlɛɛ nɩn akunnun ɔ kɔ hehele meninsʋnman'n ninnge.
3 E, ele entrou em um dos barcos, que era de Simão, e lhe pediu que o afastasse um pouco da terra. E sentando-se, ensinava do barco a multidão.
4 M'ɔ yuelɩ bɛ́ ninnge kekele'n, yɩ́ nwan: “Simʋn, tu ɛlɛɛ'n kɔ bunman sʋ nán ɛ nʋn wɔ́ manngʋn'n-mɔ bɛ gúa bɛ́ dada'n.”
4 E, quando ele terminou de falar, disse a Simão: Velejai para o profundo, e lançai as redes para um arrastão.
5 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ'n, Simʋn nwan: “Kpain, ɔ bɔ yɩ́ bʋ kɔngɔɛ angʋnmɩn, y'a gua dada dede y'a njɩ man ejue fɩ́ɩ́. Nan kʋsʋ kɛmɔ wɔ́ nwan n gúa'n, mɩn 'gua.”
5 E, respondendo Simão, disse-lhe: Mestre, nós trabalhamos a noite toda, e nada apanhamos; porém, por meio da tua palavra, eu lançarei a rede.
6 Ɛbɛlɛ ala, bɛ kɔ gua bɛ́ dada'n-mɔ. Bɛ kɔ hyɩ ejue dɔʋn kpa dede bɛ́ dada'n-mɔ lɛ tɩtɩ.
6 E, fazendo assim, eles pegaram uma grande quantidade de peixes; e a rede se rompia.
7 Mɔ bɛ nwunlin yɩ́ sɔ'n, bɛ kɔ tʋ bɛ́ sa bɛ kɔ fɛlɛ bɛ́ manngʋn'n-mɔ mɔ bɛ wɔ ɛlɛɛ ɛhɩnlɩn anun'n kɛ bɛ bála a bʋka bɛ́. Bɛ kɔ a bɛ kɔ wula bɛ́ ɛlɛɛ nnyuan'n tɩtɛkɛɛ, ɔ ka mɔ bɛ nʋan ɔ.
7 E eles acenaram aos seus companheiros, que estavam no outro barco, para virem ajudá-los. E eles vieram, e encheram ambos os barcos, a ponto de começarem a afundar.
8 Mɔ Simʋn Pɩɛlɩ nwunlin yɩ́ sɔ'n, ɔ kɔ kʋtʋ Zozi anyunnun ɛbɛlɛ, yɩ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn, n'ɛ fa wɔ́ nwʋn bɔ mɩ́n. Ɔ sanlɩn kɛ n dɩ ɛtɛfʋɛ.”
8 E vendo isso Simão Pedro, caiu de joelhos diante de Jesus, dizendo: Afasta-te de mim, Senhor, porque eu sou um homem pecador.
9 Simʋn hanlɩn sɔ, ɔ sanlɩn kɛ ejue mɔ bɛ hyɩlɩ yɩ́ cɩan sɔ'n sinlin yɩ́ nʋn yɩ́ manngʋn'n-mɔ kʋalaa anwʋn, ɛsɛ esulo hanlɩn bɛ́.
9 Pois ele estava admirado, e todos os que estavam com ele, diante do arrastão de peixes que tinham feito.
10 Esulo kʋnmgba sɔ'n kʋsʋ hanlɩn Zʋakɩ ɔ nʋn Zʋan, Zebede amma'n mɔ bɛ nʋn Simʋn di junman'n.
10 E assim também estavam Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram sócios de Simão. E disse Jesus a Simão: Não temas; de agora em diante tu pescarás homens.
11 Ɛjɔlɛ sɔ'n mɔ Zozi hanlɩn nɩn ati, mɔ bɛ sisili bɛ́ ɛlɛɛ'n-mɔ asɩ'n, bɛ yacili bɛ́ junman'n kʋalaatin ɛbɛlɛ, bɛ sili yɩ́ sʋ.
11 E, levando os seus barcos para terra, eles abandonaram tudo, e o seguiram.
12 Cɩan kʋn Zozi kɔ hɔ kulo kʋn asʋ. Ɔ ju ɛbɛlɛ ala, kokobefʋɛ kʋn kɔ a kɔ tʋ yɩ́. Bian sɔ'n kɔ butu yɩ́ nyɩn asɩ yɩ́ nwan: “Yɛ́ Mɩn, sɛ ɛ kulo a, ɛ kʋala kɛ ɛ man mɩ́n nwʋn sa.”
12 E aconteceu que, estando ele em uma daquelas cidades, eis que um homem cheio de lepra, vendo a Jesus, caiu sobre a sua face, e pediu-lhe, dizendo: Senhor, se tu quiseres, podes purificar-me.
13 Mɔ kokobefʋɛ'n hanlɩn sɔ'n, Zozi kɔ tɩnngɛ yɩ́ sa kɔ han yɩ́, yɩ́ nwan: “Mɩn kulo, man wɔ́ nwʋn tɩ́!” Ɛbɛlɛ ala, bian nɩn anwʋn kɔ sa.
13 E ele colocou a sua mão e tocou-o, dizendo: Eu quero, seja purificado. E imediatamente a lepra o deixou.
14 Zozi nwan: “N'ɛ kan mɔ m'an yɔ nɩn anwʋn ɛjɔlɛ kele sʋanlan fɩ́ɩ́. Nan kɔ kɔ tʋ Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ'n m'ɔ wɔ ɛbɛlɛ'n, fa wɔ́ nwʋn'n kele yɩ́. Ɛbɛlɛ tɛɛ'n mɔ *Moyizɩ helelɩ'n, yɩ maan bɛ́ kʋalaa bɛ nwun yɩ́ kɛ wɔ́ nwʋn a sa.”
14 E ele ordenou-lhe para que não contasse a nenhum homem: Mas vai, mostra-te ao sacerdote, e oferece pela tua purificação, conforme Moisés ordenou, como testemunho para eles.
15 Anɩn Zozi dunman'n lɛ fʋ. Menian dɔʋn ba tie yɩ́ ɛjɔlɛ'n m'ɔ kan'n, ɛsɛ bɛ ba yɩ́ nwʋn bɛ man bɛ́ nwʋn sa.
15 A sua fama, porém, se propagava ainda mais; e grandes multidões se ajuntavam para ouvi-lo, e para serem por ele curadas de suas enfermidades.
16 Nan tɛmʋn'n bie ju a, Zozi tɩ yɩ́ nwʋn kɔ ahanmɩan ɔ kɔ sɛlɛ Nyanmɩan.
16 E ele retirava-se para os desertos e orava.
17 Ɛcɩan kʋn anɩn Zozi lɛ kekele menian'n-mɔ ninnge. Meninsʋnman'n mɔ bɛ walɩ'n, anɩn *Falisifʋɛ'n-mɔ nʋn *mala mgbain'n-mɔ wɔ bɛ́ nun bie. Bɛ tɩtɩ asɩ Zozi anwʋn ɛbɛlɛ. Mmie-mɔ fi Galile nʋn Zude mân nun, mmie kʋsʋ fi Zoluzalɛmʋn kulo nɩn asʋ. Ɛcɩan sɔ'n, anɩn yɛ́ Mɩn tunmin'n jin Zozi anzin ɔ kɔ man nwuluwafʋɛ'n-mɔ anwʋn kɔ sa.
17 E aconteceu que, em um certo dia, enquanto ele estava ensinando, estavam ali assentados fariseus e doutores da lei, que tinham vindo de todas as aldeias da Galileia, e da Judeia, e de Jerusalém; e o poder do Senhor estava presente para curá-los.
18 Kaan cɛ, menian mmie-mɔ nʋn bubuluwafʋɛ kʋn kɔ a, ɔ la ɛbɛɛ sʋ. Bɛ lɛ kpʋnndɛ atɩn bɛ sɩn bɛ fa wuluwafʋɛ'n bɛ fite Zozi anyunnun.
18 E eis que uns homens traziam em uma maca um homem paralítico; e eles buscavam meios de levá-lo, e colocá-lo diante dele.
19 Meninsʋnman'n dunman nun, kɛmɔ bɛ nnyan man atɩn bɛ nzɩn man'n, bɛ kɔ fʋ sua'n mɔ Zozi wɔ nun nɩn asʋ. Bɛ kɔ kpɛ tokolo sua nɩn ati afian, bɛ kɔ fa bubuluwafʋɛ'n bɛ kɔ jula yɩ́ nʋn yɩ́ ɛbɛɛ'n Zozi anyunnun ɛbɛlɛ menian'n-mɔ kʋalaa afian.
19 E, eles não encontrando um caminho pelo qual o pudessem levá-lo por causa da multidão, subiram ao telhado, e desceram-no por entre as telhas com a sua maca para o meio, diante de Jesus.
20 Mɔ Zozi nwunlin bɛ́ dedi'n, ɔ kɔ han kɔ hele wuluwafʋɛ'n kɛ: “Njabian, b'a fa wɔ́ ɛtɛ'n b'a hye wɔ́.”
20 E, ele vendo a fé deles, disse-lhe: Homem, os teus pecados te foram perdoados.
21 Ɛjɔlɛ sɔ'n m'ɔ hanlɩn nɩn ati, Falisifʋɛ'n-mɔ nʋn mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ lɛ kan yɩ́ bɛ́ ti akunnun kɛ: “Nwan sʋanlan dɩɛ ahɩ m'ɔ kʋala ɔ kan ɛjɔlɛ ɛtɛ sʋa tia Nyanmɩan ɔ? Sɛ nán Nyanmɩan angʋnmɩn cein an, nwan y'ɔ kʋala sʋanlan ɛtɛ fa ce yɩ́ ɔ?”
21 E os escribas e os fariseus começaram a arrazoar, dizendo: Quem é este que diz blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão Deus?
22 Ajʋnlɩn sɔ'n mɔ bɛ falɩ nɩn ati, Zozi nwan: “Nzukɛ ati yɛ̂ ajʋnlɩn sʋa-mɔ wɔ ɛmɔ ati anun ɔ?
22 Mas quando Jesus percebeu seus pensamentos, ele respondendo, disse-lhes: Que arrazoais em vossos corações?
23 Sɛ mɩn kan kɛ: ‘B'a fa wɔ́ ɛtɛ'n b'a hye wɔ́’ a, ɛmɔ nnwun man nun. Nan sɛ mɩn kan mɩn kele wuluwafʋɛ'n kɛ: ‘Jasʋ nanndɩ’ nán ɔ yɔ sɔ a,
23 O que é mais fácil dizer: Os teus pecados foram perdoados; ou dizer: Levanta-te, e anda?
24 anɩn ɛmɔ a nwun yɩ́ kɛ *Mân Baa'n le tunmin asɩɛ nɩn asʋ ɛwa ɔ fa ɛtɛ ce.”
24 Mas para que possais saber que o Filho do homem tem poder sobre a terra para perdoar pecados (ele disse ao paralítico), digo-te: Levanta-te, toma a tua maca, e vai para tua casa.
25 Ɛbɛlɛ ala, bɛ́ kʋalaa bɛ́ nyunnun ɛbɛlɛ, bian'n kɔ jasʋ kɔ fa yɩ́ ɛbɛɛ'n m'ɔ lalɩ sʋ'n, ɔ kɔ hɔ yɩ́ awulo. Ɔ 'kɔ a, anɩn ɔ lɛ yɩ Nyanmɩan ayɛ.
25 E imediatamente, levantando-se diante deles, e tomando o leito em que estivera deitado, partiu para sua própria casa, glorificando a Deus.
26 Ɛjɔlɛ'n kɔ sin bɛ́ kʋalaa bɛ́ nwʋn. Esulo kɔ han bɛ́, bɛ lɛ yɩ Nyanmɩan ayɛ, bɛ́ nwan: “Ɛnɛ dɩɛ, fɔ́ʋ́n y'a nwun ɛnyɩnmɩan ninnge yɛ́ nyɩnsʋ!”
26 E todos ficaram perplexos, e glorificaram a Deus, e ficaram cheios de temor, dizendo: Hoje nós vimos coisas estranhas.
27 Ɛhɩ anzin, Zozi fi sua nɩn anun kɔ fite. Ɔ 'kɔ ju a, anɩn bian kʋn, bɛ fɛlɛ yɩ́ Levi, ɔ tɩ lɩka mɔ bɛ didi ajule'n. Levi sɔ'n, ɔ dide ajule. Zozi kɔ fɛlɛ yɩ́, yɩ́ nwan: “Levi, jasʋ, si mɩ́n sʋ!”
27 E, depois dessas coisas, ele saiu, e viu um publicano, de nome Levi, sentado na coletoria; e disse-lhe: Segue-me.
28 Ɛbɛlɛ ala, Levi kɔ jasʋ kɔ yaci yɩ́ junman'n ɔ kɔ si yɩ́ sʋ.
28 E ele, deixando tudo, levantou-se e o seguiu.
29 Levi kɔ bɔ Zozi ati ɔ kɔ man bɛ kɔ tʋn alɩɛ kpili kpa yɩ́ awulo. Mɔ bɛ 'didi'n, bɛ́ mɔ bɛ dide ajule'n nʋn menian mmiekun-mɔ dɔʋn kpa nʋn bɛ́ gugua tɔbɩlɩ nɩn anwʋn.
29 E fez Levi uma grande festa em sua própria casa; e ali havia uma grande companhia de publicanos e outros que estavam sentados com ele.
30 *Falisifʋɛ'n-mɔ nʋn *mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ mɔ bɛ nʋn bɛ́ di fâ kʋn'n kɔ yue ɛya fɛ. Bɛ kɔ bisa Zozi menian'n-mɔ kɛ: “Nzu ati yɛ̂ ɛmɔ nʋn bɛ́ mɔ bɛ dide ajule'n nʋn ɛtɛfʋɛ'n-mɔ didi'n?”
30 Mas os escribas deles, e os fariseus, murmuravam contra os seus discípulos, dizendo: Por que comeis e bebeis com publicanos e pecadores?
31 Zozi nwan: “Sʋanlan mɔ ewue lɛ ngun man yɩ́'n, ɔ mgbʋnndɛ man ayile ɛyɔlɛfʋɛ. Nan sʋanlan m'ɔ lɛ wu'n y'ɔ kpʋnndɛ ayile ɛyɔlɛfʋɛ ɔ.
31 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Os sãos não necessitam de médico, mas aqueles que estão enfermos.
32 M'an mma man kɛ mɩn 'ba fɛlɛ bɛ́ mɔ bɛ tɩ sɛsɛ wɔ Nyanmɩan anyunnun'n maan bɛ kaci bɛ́ abalabɔ'n. Nan bɛ́ mɔ bɛ tɩ ɛtɛfʋɛ'n-mɔ, bɛ́ ti yɛ̂ m malɩ ɔ.”
32 Eu não vim para chamar os justos, mas pecadores ao arrependimento.
33 Ɛhɩ anzin, bɛ́ nun mmie-mɔ kɔ bisa Zozi kɛ: “Zʋan menian'n-mɔ nʋn Falisifʋɛ'n-mɔ dɩɛ'n-mɔ, ɔ yɔ a, bɛ di abuala bɛ sɛlɛ Nyanmɩan. Nan kʋsʋ wɔ́ dɩɛ'n-mɔ nni man abuala, tɛmʋn sɔ'n, anɩn bɛ lɛ didi bɛ nʋnnʋn.”
33 E lhe disseram: Por que jejuam os discípulos de João muitas vezes, e fazem orações, e semelhante os discípulos dos fariseus, mas os teus comem e bebem?
34 Mɔ Zozi tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, yɩ́ nwan: “Mɛlɛ mɔ atɔnvɔlɛ bian'n wɔ ɛbɛlɛ'n, yɩ́ manngʋn'n-mɔ mɔ bɛ wɔ atɔnvɔlɛ nɩn abʋ'n, bɛ ngʋala man kɛ bɛ bua bɛ da ɔ.
34 E ele lhes respondeu: Podeis fazer com que os convidados das núpcias jejuem, enquanto o noivo está com eles?
35 Nan mɛlɛ bie 'ba ju, atɔnvɔlɛ bian'n fi bɛ́ sa nun ɔ 'ba tu. Mɛlɛ sɔ nɩn anun, bɛ 'ba li abuala.”
35 Mas dias virão em que lhes será tirado o noivo, e então, naqueles dias, eles jejuarão.
36 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ han nvandʋhʋn ɛjɔlɛ kʋn kɔ tʋ sʋ, yɩ́ nwan: “Sʋanlan fɩ́ɩ́ nzua man ɛtanlan fʋfɔlɛ ndafuin ɔ ndua man ɛtanlan daba nun tokolo. Sɛ ɔ yɔ yɩ́ sɔ a, anɩn ɔ'a sɛcɩ ɛtanlan fʋfɔlɛ'n yɛ̂ ndafuin sɔ'n nʋn ɛtanlan daba ngɔ man sʋ.
36 E ele também citou uma parábola para eles: Nenhum homem põe um pedaço de uma roupa nova sobre uma velha; do contrário a nova rasga a ambos. E o pedaço que foi tirado da nova não combina com a velha.
37 Sʋanlan fɩ́ɩ́ ngaci man nzan fʋfɔlɛ ngua man kpolo kotoku daba nun. Sɛ ɔ yɔ yɩ́ sɔ a, kpolo kotoku'n 'te, nzan'n 'butu, anɩn kpolo kotoku nɩn a yɔ mgban.
37 E nenhum homem põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo romperá os odres e se derramará, e os odres se perderão.
38 Nan nzan fʋfɔlɛ'n, bɛ fa bɛ gua kpolo kotoku fʋfɔlɛ nun.
38 Mas vinho novo deve ser posto em odres novos, e ambos são preservados.
39 Ɛsɛ sʋanlan biala m'ɔ nʋn nzan daba'n, ɔ mgbʋnndɛ man nzan fʋfɔlɛ. Afɩ yɩ́ nwan: ‘Nzan daba'n dɩɛ bɛ nnyan man yɩ́ nwʋn sʋ.’”
39 E nenhum homem tendo bebido o vinho velho quer logo o novo; porque ele diz: O velho é melhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.