Lucas 24

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mɔlɛ nɩn alɩbahɩan, mmalasua'n-mɔ kɔ fa alufanlan'n nʋn anatɩlɩ'n-mɔ mɔ bɛ kpʋnndɛlɩ bɛ sielɩ'n bɛ kɔ hɔ Zozi sɛka nɩn asʋ.
1 No primeiro dia da semana, muito cedo, dirigiram-se ao sepulcro com os aromas que haviam preparado.
2 Ɛbʋɛ'n mɔ bɛ falɩ bɛ nyinlin sɛka nɩn anʋan'n, bɛ 'kɔ a ju a, b'a kunndo ɛbʋɛ sɔ'n b'a sie ahanmɩan.
2 Acharam a pedra removida longe da abertura do sepulcro.
3 Bɛ kɔ wʋlʋ sɛka nɩn anun, kʋsʋ bɛ ngɔ nwun man yɛ́ Mɩn Zozi fuin'n.
3 Entraram, mas não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Ɛjɔlɛ'n kɔ sin bɛ́ nwʋn. Ɛbɛlɛ ala, menian nnyuan kɔ yɩ bɛ́ nwʋn kɔ hele bɛ́. Menian nnyuan sɔ'n-mɔ wowula taladɩɛ nvufue nyɩhyɩɛɩn.
4 Não sabiam elas o que pensar, quando apareceram em frente delas dois personagens com vestes resplandecentes.
5 Esulo kɔ han mmalasua'n-mɔ, bɛ kɔ sisi bɛ́ ti asɩ. Menian nnyuan'n kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Sʋanlan'n mɔ yɩ́ nyɩn wɔ sʋ'n, ɔ yɔ sɛ mɔ ewue mma'n-mɔ afian yɛ̂ ɛmɔ lɛ kpʋnndɛ yɩ́'n?
5 Como estivessem amedrontadas e voltassem o rosto para o chão, disseram-lhes eles: Por que buscais entre os mortos aquele que está vivo?
6 Ɔ nnʋn man ɛwa, nan ɔ fi ewue nun ɔ'a tinnge. Mɛlɛ mɔ anɩn ɔ tɛ wɔ Galile mân nɩn anun'n, ɛmɔ ati kácɩ ɛjɔlɛ'n m'ɔ hanlɩn helelɩ ɛmɔ'n.
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como ele vos disse, quando ainda estava na Galiléia:
7 Ɔ hanlɩn helelɩ ɛmɔ kɛ: ‘Ɔ fata kɛ bɛ yɩ Mân Baa'n bɛ man menian ɛtɛfʋɛ'n-mɔ. Bɛ 'bʋbɔ yɩ́ kʋlʋwa sʋ bɛ kun yɩ́. Nan yɩ́ cɩan nsan nɩn asʋ, ɔ fi ewue nun ɔ 'tinnge.’”
7 O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos pecadores e crucificado, mas ressuscitará ao terceiro dia.
8 Mɔ menian nnyuan'n hanlɩn sɔ'n, mmalasua'n-mɔ ati kacɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n-mɔ mɔ Zozi hanlɩn'n.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Bɛ fi sɛka nɩn asʋ, bɛ kɔ hɔ kɔ bɔ ɛjɔlɛ sɔ'n kʋalaa bɛ kɔ hele Zozi menian bulu nʋn kʋn'n ɔ nʋn ɛhɩnlɩn-mɔ kʋalaatin.
9 Voltando do sepulcro, contaram tudo isso aos Onze e a todos os demais.
10 Mmalasua'n-mɔ mɔ bɛ hanlɩn ɛjɔlɛ sɔ'n bɛ helelɩ mmɔfʋɛ'n-mɔ'n y'ɔ le Mali m'ɔ fi Magɩdala'n, Zʋanɩn, Zʋakɩ anin Mali, ɔ nʋn mmalasua ɛhɩnlɩn-mɔ mɔ bɛ nʋn bɛ hɔlɩ sɛka nɩn asʋ'n.
10 Eram elas Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; as outras suas amigas relataram aos apóstolos a mesma coisa.
11 Mmɔfʋɛ'n-mɔ buli ɛjɔlɛ'n mɔ mmalasua'n-mɔ hanlɩn helelɩ bɛ́'n kɛ ɛlalɩɛ. Ɛhɩka ati, mmɔfʋɛ'n-mɔ a nne man ɛjɔlɛ sɔ'n b'a nni man.
11 Mas essas notícias pareciam-lhes como um delírio, e não lhes deram crédito.
12 Nan kʋsʋ, Pɩɛlɩ jasʋlɩ, ɔ nwanndili ɔ hɔlɩ sɛka nɩn asʋ. M'ɔ juli ɛlɔ'n, ɔ hanlɩn yɩ́ nwʋn asɩ ɔ nɩanlɩn sɛka nɩn anun. Kisaan'n mɔ bɛ falɩ fʋfɔlɩ Zozi anwʋn nɩn ala yɛ̂ ɔ nwunlin yɩ́ sɛka nɩn anun ɔ. M'ɔ nwunlin yɩ́ sɔ'n, ɛjɔlɛ'n sinlin yɩ́ nwʋn, ɔ salɩ hɔlɩ yɩ́ awulo.
12 Contudo, Pedro correu ao sepulcro; inclinando-se para olhar, viu só os panos de linho na terra. Depois, retirou-se para a sua casa, admirado do que acontecera.
13 Mɔlɛ cɩan sɔ'n kʋnmgba, anɩn Zozi menian'n-mɔ anun nnyuan lɛ kɔ kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Emayusɩ nɩn asʋ. Zoluzalɛmʋn nʋn Emayusɩ, cilo bulu ɔ nʋn kʋn y'ɔ wɔ bɛ́ afian ɔ.
13 Nesse mesmo dia, dois discípulos caminhavam para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Anɩn Zozi menian nnyuan sɔ'n lɛ kan ɛjɔlɛ'n kʋalaa m'ɔ tɔlɩ Zoluzalɛmʋn nɩn anwʋn ɛjɔlɛ.
14 Iam falando um com o outro de tudo o que se tinha passado.
15 Mɛlɛ mɔ anɩn bɛ lɛ kan ɛjɔlɛ sɔ'n-mɔ bɛ su yɩ́ bʋsʋ akpʋlʋwa'n, Zozi muonun kɔ kpʋ bɛ́ ɔ nʋn bɛ́ bɛ kɔ san nun.
15 Enquanto iam conversando e discorrendo entre si, o mesmo Jesus aproximou-se deles e caminhava com eles.
16 Nan kʋsʋ b'a nnwun man Zozi nzɔlɛ. Ɔ sanlɩn kɛ ɔ tɩ kɛ like bie a hala bɛ́ nyɩn.
16 Mas os olhos estavam-lhes como que vendados e não o reconheceram.
17 Zozi kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Nzu like dɩɛ anwʋn akpʋlʋwa yɛ̂ ɛmɔ lɛ tia kɔ a, anɩn ɛmɔ lɛ su'n?”
17 Perguntou-lhes, então: De que estais falando pelo caminho, e por que estais tristes?
18 Bɛ́ nunhan kʋn, bɛ fɛlɛ yɩ́ Keleyopasɩ, ɔ kɔ bua Zozi kɛ: “Bode'n mɔ ɔ'a si ɛlɛnyuan ɛhɩ'n, yɩ́ ti, wɔ́ ngʋnmɩn cein ala yɛ̂ ɛ wɔ Zoluzalɛmʋn ɛbɛlɛ mɔ ɛ tɩlɩ man ɛjɔlɛ sɔ nɩn ɔ?”
18 Um deles, chamado Cléofas, respondeu-lhe: És tu acaso o único forasteiro em Jerusalém que não sabe o que nela aconteceu estes dias?
19 Zozi kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Anɩn nzu ɛjɔlɛ dɩɛ ɔ?”
19 Perguntou-lhes ele: Que foi? Disseram: A respeito de Jesus de Nazaré... Era um profeta poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo.
20 Yɛ́ tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn yɛ́ mân nɩn asʋ mgbain'n-mɔ, b'a yɩ yɩ́ a man maan b'a bʋbɔ yɩ́ kʋlʋwa sʋ b'a hun yɩ́.
20 Os nossos sumos sacerdotes e os nossos magistrados o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Yɛ́ afan, yɛ lelɩ yɛ lili kɛ, yɩ́ dein yɛ̂ Nyanmɩan a sʋan yɩ́ kɛ ɔ bála a a le Izalayɛ mân nɩn ati ɔ. Nan kʋsʋ, kɛ bode sɔ'n sili'n, ɛnɛ tɩ yɩ́ cɩan nsan.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de restaurar Israel e agora, além de tudo isto, é hoje o terceiro dia que essas coisas sucederam.
22 Ɔ tɩ ananhɔlɛ kɛ yɛ́ fâ nɩn anun mmalasua mmie-mɔ a han asinbɛnwʋn ɛjɔlɛ b'a hele yɛ́. Asinbɛnwʋn ɛjɔlɛ sɔ'n y'ɔ le kɛ, ɛnɛ alɩbahɩan bɛ hɔlɩ Zozi sɛka nɩn asʋ a,
22 É verdade que algumas mulheres dentre nós nos alarmaram. Elas foram ao sepulcro, antes do nascer do sol;
23 bɛ ngɔ nwun man yɩ́ fuin'n. Bɛ fi sɛka nɩn asʋ bɛ kɔ sa bɛ kɔ a. Bɛ kɔ han bɛ kɔ hele yɛ́ kɛ nyanmɩansʋ mmɔfʋɛ-mɔ a yɩ bɛ́ nwʋn a hele bɛ́. Mmɔfʋɛ sɔ'n-mɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ Zozi anyɩn wɔ sʋ.
23 e não tendo achado o seu corpo, voltaram, dizendo que tiveram uma visão de anjos, os quais asseguravam que está vivo.
24 Yɛ́ manngʋn'n mmie-mɔ kɔ hɔ sɛka nɩn asʋ. Bɛ nwunlin ninnge'n-mɔ kʋalaa kɛ mmalasua'n-mɔ kpɩnlɩn hanlɩn yɩ́'n. Kʋsʋ, Zozi muonun dɩɛ, b'a nnwun man yɩ́.”
24 Alguns dos nossos foram ao sepulcro e acharam assim como as mulheres tinham dito, mas a ele mesmo não viram.
25 Ɛhɩ a, Zozi kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Mmelenzua tomgban! ɛjɔlɛ kʋalaa mɔ Nyanmɩan mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ a hɛlɛ'n, yɩ́ bʋ ɛtɩɛ yɔ sɩ man ɛmɔ o!
25 Jesus lhes disse: Ó gente sem inteligência! Como sois tardos de coração para crerdes em tudo o que anunciaram os profetas!
26 Asʋ, ɔ nzɛ nvata man kɛ *Kilisi'n, Belemgbin Ngʋandefʋɛ'n, ɔ nwún amannɩnhunlun sɔ'n nán ɔ wʋ́lʋ yɩ́ anunminnyanmʋn nɩn anun ɔ?
26 Porventura não era necessário que Cristo sofresse essas coisas e assim entrasse na sua glória?
27 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ m'ɔ wɔ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ nɩn anun'n, ɔ kɔ hehele bɛ́ nun. Ɔ kɔ bɔ yɩ́ bʋ Moyizɩ kalata dɩɛ'n-mɔ asʋ ɔ kɔ ju mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ dɩɛ'n-mɔ asʋ.”
27 E começando por Moisés, percorrendo todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava dito em todas as Escrituras.
28 Mɔ bɛ hɔlɩ dede mɔ bɛ ka kaan bɛ ju kulo'n mɔ bɛ lɛ kɔ sʋ nɩn asʋ'n, Zozi yɔlɩ kɛ sʋanlan m'ɔ lɛ kpɛ nun ɔ kɔ mʋa ɔ.
28 Aproximaram-se da aldeia para onde iam e ele fez como se quisesse passar adiante.
29 Menian nnyuan'n kɔ hyɩ Zozi kɔ sie, bɛ́ nwan: “Da yɛ́ nwʋn ɛwa. Ɔ sanlɩn kɛ alɩ́ɛ a san a yue.” Mɔ bɛ hanlɩn sɔ'n, Zozi kɔ tie ɔ nʋn bɛ́ bɛ kɔ hɔ awulo.
29 Mas eles forçaram-no a parar: Fica conosco, já é tarde e já declina o dia. Entrou então com eles.
30 Zozi nʋn bɛ́ bɛ kɔ tɛtanlan tɔbɩlɩ nɩn anwʋn. Ɔ kɔ fa kpaʋn'n ɔ kɔ la Nyanmɩan asɩ. M'ɔ lalɩ Nyanmɩan asɩ yuelɩ'n, ɔ kɔ bu kpaʋn nɩn anun ɔ kɔ man bɛ́.
30 Aconteceu que, estando sentado conjuntamente à mesa, ele tomou o pão, abençoou-o, partiu-o e serviu-lho.
31 Zozi falɩ kpaʋn'n manlɩn bɛ́ ala a, bɛ́ nyɩn'n kɔ buke bɛ kɔ nwun yɩ́ nzɔlɛ. Nan kʋsʋ Zozi nwannyanlɩn bɛ́ nyunnun ɛbɛlɛ.
31 Então se lhes abriram os olhos e o reconheceram... mas ele desapareceu.
32 Mɔ Zozi hɔlɩ'n, bɛ lɛ kan bɛ kele bɛ́ nwʋn kɛ: “Atunnun, mɛlɛ mɔ ɔ 'tutu Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ nɩn abʋ ɔ kele yɛ́'n, yɩ́ ti yɛ̂ anɩn yɛ́ ahʋnlɩn a tɔ yɛ́ nun a man y'a li fɛ kpa nɩn ɔ.”
32 Diziam então um para o outro: Não se nos abrasava o coração, quando ele nos falava pelo caminho e nos explicava as Escrituras?
33 Ɛbɛlɛ ala, bɛ kɔ jasʋ bɛ kɔ sa bɛ́ nzin Zoluzalɛmʋn. Bɛ kɔ 'ju a, Zozi menian bulu nʋn kʋn'n nʋn bɛ́ manngʋn'n-mɔ a yia.
33 Levantaram-se na mesma hora e voltaram a Jerusalém. Aí acharam reunidos os Onze e os que com eles estavam.
34 Bɛ lɛ kan kɛ: “Yɛ́ Mɩn fi ewue nun a tinnge sakpa! Simʋn a nwun yɩ́!”
34 Todos diziam: O Senhor ressuscitou verdadeiramente e apareceu a Simão.
35 Menian nnyuan'n mɔ bɛ́ kʋsʋ bɛ fi Emayusɩ bɛ juli ɛbɛlɛ'n, ɛjɔlɛ mɔ Zozi hanlɩn helelɩ bɛ́ atunnun, kɛ ɔ kpɩnlɩn yɔlɩ mɔ bɛ nwunlin Zozi nzɔlɛ mɛlɛ mɔ ɔ 'fa kpaʋn'n man bɛ́'n, bɛ kɔ han yɩ́ kʋalaa bɛ kɔ hele ɛhɩnlɩn-mɔ.
35 Eles, por sua parte, contaram o que lhes havia acontecido no caminho e como o tinham reconhecido ao partir o pão.
36 Mɛlɛ mɔ anɩn bɛ́ nʋan wɔ sʋ bɛ lɛ kan ɛjɔlɛ sɔ'n, fɩaɩn, Zozi kɔ fite bɛ́ afian ɛbɛlɛ, yɩ́ nwan: “Ɛmɔ mán bɛ́ lʋa cɩ́cɩ bɛ́ nwʋn!”
36 Enquanto ainda falavam dessas coisas, Jesus apresentou-se no meio deles e disse-lhes: A paz esteja convosco!
37 Mɔ bɛ nwunlin Zozi'n, esulo hanlɩn bɛ́ ɛsɛ bɛ́ nwʋn ngɔmʋa tuli. Ɔ sanlɩn kɛ bɛ jʋnlɩn kɛ b'a nwun ɛnwʋnmɩn.
37 Perturbados e espantados, pensaram estar vendo um espírito.
38 Zozi kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ sulo sʋa ɔ? Nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ ajʋnlɩn'n tɩ nnyuan nnyuan ɔ?
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que essas dúvidas nos vossos corações?
39 Ɛmɔ nɩ́an mɩ́n sa'n-mɔ nʋn mɩ́n ja'n-mɔ! Ɛmɔ nwun yɩ́ kɛ mɩ́n ɔ! Ɛmɔ hán mɩ́n bɛ nɩ́an. Ɔ sanlɩn kɛ ɛnwʋnmɩn lɛ man anwʋnnaan ɔ nʋn bowe kɛ n ne yɩ́ mɔ ɛmɔ nwun mɩ́n'n.”
39 Vede minhas mãos e meus pés, sou eu mesmo; apalpai e vede: um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que tenho.
40 Mɔ Zozi 'kan ɛhɩ kele bɛ́'n, anɩn ɔ lɛ fa yɩ́ sa'n-mɔ nʋn yɩ́ ja'n-mɔ kele bɛ́.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ɛjɔlɛ'n kɔ yɔ bɛ́ fɛ sʋnman, ɛsɛ ɔ kɔ sin bɛ́ nwʋn dede bɛ ngʋala bɛ nnwun man kɛ ɔ tɩ ananhɔlɛ ɔ. Ɛhɩ a, Zozi kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Asʋ ɛmɔ le like ɛwa mɔ bɛ di ɔ?”
41 Mas, vacilando eles ainda e estando transportados de alegria, perguntou: Tendes aqui alguma coisa para comer?
42 Mɔ Zozi bisalɩ bɛ́ kosuan sɔ'n, bɛ kɔ fa ejue ndʋan bɛ kɔ man yɩ́.
42 Então ofereceram-lhe um pedaço de peixe assado.
43 Ɔ kɔ li ejue sɔ'n bɛ́ nyunnun ɛbɛlɛ.
43 Ele tomou e comeu à vista deles.
44 M'ɔ lili yuelɩ'n, yɩ́ nwan: “Mɛlɛ mɔ anɩn mɩn nʋn ɛmɔ yɛ tɛ tɩ'n, n ganlɩn n gelelɩ ɛmɔ kɛ, mɩ́n nwʋn ɛjɔlɛ'n kʋalaatin mɔ b'a hɛlɛ wɔ Moyizɩ mala nɩn anun, mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ kalata nɩn anun, ɔ nʋn Izalayɛ ejue ɛtʋɛ kalata nɩn anun'n, ɔ di kɛ ɔ kpɩn sʋ. Ɛjɔlɛ sɔ nɩn a kpɩn sʋ.”
44 Depois lhes disse: Isto é o que vos dizia quando ainda estava convosco: era necessário que se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos profetas e nos Salmos.
45 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ buke bɛ́ ajʋnlɩn'n maan bɛ kɔ tɩ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ nɩn abʋ.
45 Abriu-lhes então o espírito, para que compreendessem as Escrituras, dizendo:
46 Ɛhɩka ati, Zozi kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Ɛ 'nwun ɛjɔlɛ mɔ b'a hɛlɛ'n: ɔ di kɛ *Kilisi'n, Belemgbin Ngʋandefʋɛ'n, nwun amannɩnhunlun bɛ kun yɩ́. Bɛ kun yɩ́ a, yɩ́ cɩan nsan nɩn asʋ, ɔ fi ewue nun ɔ 'tinnge.
46 Assim é que está escrito, e assim era necessário que Cristo padecesse, mas que ressurgisse dos mortos ao terceiro dia.
47 Ɛsɛ ɔ fata kɛ Kilisi'n, Belemgbin Ngʋandefʋɛ'n, dunman nun, bɛ bɔ yɩ́ bʋ Zoluzalɛmʋn ɛwa, bɛ bɔ Ɛjɔlɛkpa'n bɛ kele eyuadɩ nɩn anun menian'n-mɔ kʋalaatin maan bɛ kaci bɛ́ abalabɔ'n bɛ fa bɛ́ nwʋn bɛ man Nyanmɩan nán b'a nyan ɛtɛ face.
47 E que em seu nome se pregasse a penitência e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ɛmɔ di ɛjɔlɛ sɔ nɩn anwʋn adanzɩɛ.
48 Vós sois as testemunhas de tudo isso.
49 Like'n mɔ mɩ́n Sɩ a fa a bɔ ɛmɔ anɔhʋba'n, mɩ́n muonun mɩn 'ba man ɔ ba ɛmɔ sʋ. Nan kʋsʋ, ɛmɔ tánlan Zoluzalɛmʋn kulo nɩn asʋ ɛwa dede maan anwunno tunmin'n wʋ́lʋ ɛmɔ nun.”
49 Eu vos mandarei o Prometido de meu Pai; entretanto, permanecei na cidade, até que sejais revestidos da força do alto.
50 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ nʋn bɛ́ bɛ fi kulo nɩn anun bɛ kɔ fite. Bɛ kɔ hɔ Betanin afan. Ɛbɛlɛ, Zozi kɔ kuku yɩ́ sa'n-mɔ anwunno ɔ kɔ yeyila bɛ́ sʋ.
50 Depois os levou para Betânia e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Mɛlɛ mɔ ɔ 'yeyila bɛ́ sʋ'n, ɔ nʋn bɛ́ bɛ́ afian kɔ tɩ, ɔ kɔ fʋ kɔ hɔ nyanmɩansʋ.
51 Enquanto os abençoava, separou-se deles e foi arrebatado ao céu.
52 Zozi menian'n-mɔ dɩɛ, mɔ bɛ sʋlɩ yɩ́ yuelɩ'n, bɛ le fɛ elie kpili kpa bɛ kɔ sa bɛ kɔ hɔ Zoluzalɛmʋn.
52 Depois de o terem adorado, voltaram para Jerusalém com grande júbilo.
53 Tɛmʋn biala bɛ gua Nyanmɩan awulo nɩn anun bɛ yɩ yɩ́ ayɛ.
53 E permaneciam no templo, louvando e bendizendo a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.