Lucas 24

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Mɔlɛ nɩn alɩbahɩan, mmalasua'n-mɔ kɔ fa alufanlan'n nʋn anatɩlɩ'n-mɔ mɔ bɛ kpʋnndɛlɩ bɛ sielɩ'n bɛ kɔ hɔ Zozi sɛka nɩn asʋ.
1 Mas já no primeiro dia da semana, bem de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Ɛbʋɛ'n mɔ bɛ falɩ bɛ nyinlin sɛka nɩn anʋan'n, bɛ 'kɔ a ju a, b'a kunndo ɛbʋɛ sɔ'n b'a sie ahanmɩan.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Bɛ kɔ wʋlʋ sɛka nɩn anun, kʋsʋ bɛ ngɔ nwun man yɛ́ Mɩn Zozi fuin'n.
3 Entrando, porém, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Ɛjɔlɛ'n kɔ sin bɛ́ nwʋn. Ɛbɛlɛ ala, menian nnyuan kɔ yɩ bɛ́ nwʋn kɔ hele bɛ́. Menian nnyuan sɔ'n-mɔ wowula taladɩɛ nvufue nyɩhyɩɛɩn.
4 E, estando elas perplexas a esse respeito, eis que lhes apareceram dois varões em vestes resplandecentes;
5 Esulo kɔ han mmalasua'n-mɔ, bɛ kɔ sisi bɛ́ ti asɩ. Menian nnyuan'n kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Sʋanlan'n mɔ yɩ́ nyɩn wɔ sʋ'n, ɔ yɔ sɛ mɔ ewue mma'n-mɔ afian yɛ̂ ɛmɔ lɛ kpʋnndɛ yɩ́'n?
5 e ficando elas atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais entre os mortos aquele que vive?
6 Ɔ nnʋn man ɛwa, nan ɔ fi ewue nun ɔ'a tinnge. Mɛlɛ mɔ anɩn ɔ tɛ wɔ Galile mân nɩn anun'n, ɛmɔ ati kácɩ ɛjɔlɛ'n m'ɔ hanlɩn helelɩ ɛmɔ'n.
6 Ele não está aqui, mas ressurgiu. Lembrai-vos de como vos falou, estando ainda na Galiléia.
7 Ɔ hanlɩn helelɩ ɛmɔ kɛ: ‘Ɔ fata kɛ bɛ yɩ Mân Baa'n bɛ man menian ɛtɛfʋɛ'n-mɔ. Bɛ 'bʋbɔ yɩ́ kʋlʋwa sʋ bɛ kun yɩ́. Nan yɩ́ cɩan nsan nɩn asʋ, ɔ fi ewue nun ɔ 'tinnge.’”
7 dizendo: Importa que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressurja.
8 Mɔ menian nnyuan'n hanlɩn sɔ'n, mmalasua'n-mɔ ati kacɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n-mɔ mɔ Zozi hanlɩn'n.
8 Lembraram-se, então, das suas palavras;
9 Bɛ fi sɛka nɩn asʋ, bɛ kɔ hɔ kɔ bɔ ɛjɔlɛ sɔ'n kʋalaa bɛ kɔ hele Zozi menian bulu nʋn kʋn'n ɔ nʋn ɛhɩnlɩn-mɔ kʋalaatin.
9 e, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Mmalasua'n-mɔ mɔ bɛ hanlɩn ɛjɔlɛ sɔ'n bɛ helelɩ mmɔfʋɛ'n-mɔ'n y'ɔ le Mali m'ɔ fi Magɩdala'n, Zʋanɩn, Zʋakɩ anin Mali, ɔ nʋn mmalasua ɛhɩnlɩn-mɔ mɔ bɛ nʋn bɛ hɔlɩ sɛka nɩn asʋ'n.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago; também as outras que estavam com elas relataram estas coisas aos apóstolos.
11 Mmɔfʋɛ'n-mɔ buli ɛjɔlɛ'n mɔ mmalasua'n-mɔ hanlɩn helelɩ bɛ́'n kɛ ɛlalɩɛ. Ɛhɩka ati, mmɔfʋɛ'n-mɔ a nne man ɛjɔlɛ sɔ'n b'a nni man.
11 E pareceram-lhes como um delírio as palavras das mulheres e não lhes deram crédito.
12 Nan kʋsʋ, Pɩɛlɩ jasʋlɩ, ɔ nwanndili ɔ hɔlɩ sɛka nɩn asʋ. M'ɔ juli ɛlɔ'n, ɔ hanlɩn yɩ́ nwʋn asɩ ɔ nɩanlɩn sɛka nɩn anun. Kisaan'n mɔ bɛ falɩ fʋfɔlɩ Zozi anwʋn nɩn ala yɛ̂ ɔ nwunlin yɩ́ sɛka nɩn anun ɔ. M'ɔ nwunlin yɩ́ sɔ'n, ɛjɔlɛ'n sinlin yɩ́ nwʋn, ɔ salɩ hɔlɩ yɩ́ awulo.
12 Mas Pedro, levantando-se, correu ao sepulcro; e, abaixando-se, viu somente os panos de linho; e retirou-se, admirando consigo o que havia acontecido.
13 Mɔlɛ cɩan sɔ'n kʋnmgba, anɩn Zozi menian'n-mɔ anun nnyuan lɛ kɔ kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Emayusɩ nɩn asʋ. Zoluzalɛmʋn nʋn Emayusɩ, cilo bulu ɔ nʋn kʋn y'ɔ wɔ bɛ́ afian ɔ.
13 Nesse mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Anɩn Zozi menian nnyuan sɔ'n lɛ kan ɛjɔlɛ'n kʋalaa m'ɔ tɔlɩ Zoluzalɛmʋn nɩn anwʋn ɛjɔlɛ.
14 e iam comentando entre si tudo aquilo que havia sucedido.
15 Mɛlɛ mɔ anɩn bɛ lɛ kan ɛjɔlɛ sɔ'n-mɔ bɛ su yɩ́ bʋsʋ akpʋlʋwa'n, Zozi muonun kɔ kpʋ bɛ́ ɔ nʋn bɛ́ bɛ kɔ san nun.
15 Enquanto assim comentavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles;
16 Nan kʋsʋ b'a nnwun man Zozi nzɔlɛ. Ɔ sanlɩn kɛ ɔ tɩ kɛ like bie a hala bɛ́ nyɩn.
16 mas os olhos deles estavam como que fechados, de sorte que não o reconheceram.
17 Zozi kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Nzu like dɩɛ anwʋn akpʋlʋwa yɛ̂ ɛmɔ lɛ tia kɔ a, anɩn ɛmɔ lɛ su'n?”
17 Então ele lhes perguntou: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós? Eles então pararam tristes.
18 Bɛ́ nunhan kʋn, bɛ fɛlɛ yɩ́ Keleyopasɩ, ɔ kɔ bua Zozi kɛ: “Bode'n mɔ ɔ'a si ɛlɛnyuan ɛhɩ'n, yɩ́ ti, wɔ́ ngʋnmɩn cein ala yɛ̂ ɛ wɔ Zoluzalɛmʋn ɛbɛlɛ mɔ ɛ tɩlɩ man ɛjɔlɛ sɔ nɩn ɔ?”
18 E um deles, chamado Cleopas, respondeu-lhe: És tu o único peregrino em Jerusalém que não soube das coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Zozi kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Anɩn nzu ɛjɔlɛ dɩɛ ɔ?”
19 Ao que ele lhes perguntou: Quais? Disseram-lhe: As que dizem respeito a Jesus, o nazareno, que foi profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo.
20 Yɛ́ tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn yɛ́ mân nɩn asʋ mgbain'n-mɔ, b'a yɩ yɩ́ a man maan b'a bʋbɔ yɩ́ kʋlʋwa sʋ b'a hun yɩ́.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades e entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Yɛ́ afan, yɛ lelɩ yɛ lili kɛ, yɩ́ dein yɛ̂ Nyanmɩan a sʋan yɩ́ kɛ ɔ bála a a le Izalayɛ mân nɩn ati ɔ. Nan kʋsʋ, kɛ bode sɔ'n sili'n, ɛnɛ tɩ yɩ́ cɩan nsan.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, além de tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Ɔ tɩ ananhɔlɛ kɛ yɛ́ fâ nɩn anun mmalasua mmie-mɔ a han asinbɛnwʋn ɛjɔlɛ b'a hele yɛ́. Asinbɛnwʋn ɛjɔlɛ sɔ'n y'ɔ le kɛ, ɛnɛ alɩbahɩan bɛ hɔlɩ Zozi sɛka nɩn asʋ a,
22 Verdade é, também, que algumas mulheres do nosso meio nos encheram de espanto; pois foram de madrugada ao sepulcro
23 bɛ ngɔ nwun man yɩ́ fuin'n. Bɛ fi sɛka nɩn asʋ bɛ kɔ sa bɛ kɔ a. Bɛ kɔ han bɛ kɔ hele yɛ́ kɛ nyanmɩansʋ mmɔfʋɛ-mɔ a yɩ bɛ́ nwʋn a hele bɛ́. Mmɔfʋɛ sɔ'n-mɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ Zozi anyɩn wɔ sʋ.
23 e, não achando o corpo dele voltaram, declarando que tinham tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Yɛ́ manngʋn'n mmie-mɔ kɔ hɔ sɛka nɩn asʋ. Bɛ nwunlin ninnge'n-mɔ kʋalaa kɛ mmalasua'n-mɔ kpɩnlɩn hanlɩn yɩ́'n. Kʋsʋ, Zozi muonun dɩɛ, b'a nnwun man yɩ́.”
24 Além disso, alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; a ele, porém, não o viram.
25 Ɛhɩ a, Zozi kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Mmelenzua tomgban! ɛjɔlɛ kʋalaa mɔ Nyanmɩan mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ a hɛlɛ'n, yɩ́ bʋ ɛtɩɛ yɔ sɩ man ɛmɔ o!
25 Então ele lhes disse: ó néscios, e tardos de coração para crerdes tudo o que os profetas disseram!
26 Asʋ, ɔ nzɛ nvata man kɛ *Kilisi'n, Belemgbin Ngʋandefʋɛ'n, ɔ nwún amannɩnhunlun sɔ'n nán ɔ wʋ́lʋ yɩ́ anunminnyanmʋn nɩn anun ɔ?
26 Porventura não importa que o Cristo padecesse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ m'ɔ wɔ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ nɩn anun'n, ɔ kɔ hehele bɛ́ nun. Ɔ kɔ bɔ yɩ́ bʋ Moyizɩ kalata dɩɛ'n-mɔ asʋ ɔ kɔ ju mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ dɩɛ'n-mɔ asʋ.”
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicou-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Mɔ bɛ hɔlɩ dede mɔ bɛ ka kaan bɛ ju kulo'n mɔ bɛ lɛ kɔ sʋ nɩn asʋ'n, Zozi yɔlɩ kɛ sʋanlan m'ɔ lɛ kpɛ nun ɔ kɔ mʋa ɔ.
28 Quando se aproximaram da aldeia para onde iam, ele fez como quem ia para mais longe.
29 Menian nnyuan'n kɔ hyɩ Zozi kɔ sie, bɛ́ nwan: “Da yɛ́ nwʋn ɛwa. Ɔ sanlɩn kɛ alɩ́ɛ a san a yue.” Mɔ bɛ hanlɩn sɔ'n, Zozi kɔ tie ɔ nʋn bɛ́ bɛ kɔ hɔ awulo.
29 Eles, porém, o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Zozi nʋn bɛ́ bɛ kɔ tɛtanlan tɔbɩlɩ nɩn anwʋn. Ɔ kɔ fa kpaʋn'n ɔ kɔ la Nyanmɩan asɩ. M'ɔ lalɩ Nyanmɩan asɩ yuelɩ'n, ɔ kɔ bu kpaʋn nɩn anun ɔ kɔ man bɛ́.
30 Estando com eles à mesa, tomou o pão e o abençoou; e, partindo-o, lho dava.
31 Zozi falɩ kpaʋn'n manlɩn bɛ́ ala a, bɛ́ nyɩn'n kɔ buke bɛ kɔ nwun yɩ́ nzɔlɛ. Nan kʋsʋ Zozi nwannyanlɩn bɛ́ nyunnun ɛbɛlɛ.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o reconheceram; nisto ele desapareceu de diante deles.
32 Mɔ Zozi hɔlɩ'n, bɛ lɛ kan bɛ kele bɛ́ nwʋn kɛ: “Atunnun, mɛlɛ mɔ ɔ 'tutu Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ nɩn abʋ ɔ kele yɛ́'n, yɩ́ ti yɛ̂ anɩn yɛ́ ahʋnlɩn a tɔ yɛ́ nun a man y'a li fɛ kpa nɩn ɔ.”
32 E disseram um para o outro: Porventura não se nos abrasava o coração, quando pelo caminho nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Ɛbɛlɛ ala, bɛ kɔ jasʋ bɛ kɔ sa bɛ́ nzin Zoluzalɛmʋn. Bɛ kɔ 'ju a, Zozi menian bulu nʋn kʋn'n nʋn bɛ́ manngʋn'n-mɔ a yia.
33 E na mesma hora levantaram-se e voltaram para Jerusalém, e encontraram reunidos os onze e os que estavam com eles,
34 Bɛ lɛ kan kɛ: “Yɛ́ Mɩn fi ewue nun a tinnge sakpa! Simʋn a nwun yɩ́!”
34 os quais diziam: Realmente o Senhor ressurgiu, e apareceu a Simão.
35 Menian nnyuan'n mɔ bɛ́ kʋsʋ bɛ fi Emayusɩ bɛ juli ɛbɛlɛ'n, ɛjɔlɛ mɔ Zozi hanlɩn helelɩ bɛ́ atunnun, kɛ ɔ kpɩnlɩn yɔlɩ mɔ bɛ nwunlin Zozi nzɔlɛ mɛlɛ mɔ ɔ 'fa kpaʋn'n man bɛ́'n, bɛ kɔ han yɩ́ kʋalaa bɛ kɔ hele ɛhɩnlɩn-mɔ.
35 Então os dois contaram o que acontecera no caminho, e como se lhes fizera conhecer no partir do pão.
36 Mɛlɛ mɔ anɩn bɛ́ nʋan wɔ sʋ bɛ lɛ kan ɛjɔlɛ sɔ'n, fɩaɩn, Zozi kɔ fite bɛ́ afian ɛbɛlɛ, yɩ́ nwan: “Ɛmɔ mán bɛ́ lʋa cɩ́cɩ bɛ́ nwʋn!”
36 Enquanto ainda falavam nisso, o próprio Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Mɔ bɛ nwunlin Zozi'n, esulo hanlɩn bɛ́ ɛsɛ bɛ́ nwʋn ngɔmʋa tuli. Ɔ sanlɩn kɛ bɛ jʋnlɩn kɛ b'a nwun ɛnwʋnmɩn.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Zozi kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ sulo sʋa ɔ? Nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ ajʋnlɩn'n tɩ nnyuan nnyuan ɔ?
38 Ele, porém, lhes disse: Por que estais perturbados? e por que surgem dúvidas em vossos corações?
39 Ɛmɔ nɩ́an mɩ́n sa'n-mɔ nʋn mɩ́n ja'n-mɔ! Ɛmɔ nwun yɩ́ kɛ mɩ́n ɔ! Ɛmɔ hán mɩ́n bɛ nɩ́an. Ɔ sanlɩn kɛ ɛnwʋnmɩn lɛ man anwʋnnaan ɔ nʋn bowe kɛ n ne yɩ́ mɔ ɛmɔ nwun mɩ́n'n.”
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede; porque um espírito não tem carne nem ossos, como percebeis que eu tenho.
40 Mɔ Zozi 'kan ɛhɩ kele bɛ́'n, anɩn ɔ lɛ fa yɩ́ sa'n-mɔ nʋn yɩ́ ja'n-mɔ kele bɛ́.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ɛjɔlɛ'n kɔ yɔ bɛ́ fɛ sʋnman, ɛsɛ ɔ kɔ sin bɛ́ nwʋn dede bɛ ngʋala bɛ nnwun man kɛ ɔ tɩ ananhɔlɛ ɔ. Ɛhɩ a, Zozi kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Asʋ ɛmɔ le like ɛwa mɔ bɛ di ɔ?”
41 Não acreditando eles ainda por causa da alegria, e estando admirados, perguntou-lhes Jesus: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Mɔ Zozi bisalɩ bɛ́ kosuan sɔ'n, bɛ kɔ fa ejue ndʋan bɛ kɔ man yɩ́.
42 Então lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Ɔ kɔ li ejue sɔ'n bɛ́ nyunnun ɛbɛlɛ.
43 o qual ele tomou e comeu diante deles.
44 M'ɔ lili yuelɩ'n, yɩ́ nwan: “Mɛlɛ mɔ anɩn mɩn nʋn ɛmɔ yɛ tɛ tɩ'n, n ganlɩn n gelelɩ ɛmɔ kɛ, mɩ́n nwʋn ɛjɔlɛ'n kʋalaatin mɔ b'a hɛlɛ wɔ Moyizɩ mala nɩn anun, mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ kalata nɩn anun, ɔ nʋn Izalayɛ ejue ɛtʋɛ kalata nɩn anun'n, ɔ di kɛ ɔ kpɩn sʋ. Ɛjɔlɛ sɔ nɩn a kpɩn sʋ.”
44 Depois lhe disse: São estas as palavras que vos falei, estando ainda convosco, que importava que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ buke bɛ́ ajʋnlɩn'n maan bɛ kɔ tɩ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ nɩn abʋ.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 Ɛhɩka ati, Zozi kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Ɛ 'nwun ɛjɔlɛ mɔ b'a hɛlɛ'n: ɔ di kɛ *Kilisi'n, Belemgbin Ngʋandefʋɛ'n, nwun amannɩnhunlun bɛ kun yɩ́. Bɛ kun yɩ́ a, yɩ́ cɩan nsan nɩn asʋ, ɔ fi ewue nun ɔ 'tinnge.
46 e disse-lhes: Assim está escrito que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressurgisse dentre os mortos;
47 Ɛsɛ ɔ fata kɛ Kilisi'n, Belemgbin Ngʋandefʋɛ'n, dunman nun, bɛ bɔ yɩ́ bʋ Zoluzalɛmʋn ɛwa, bɛ bɔ Ɛjɔlɛkpa'n bɛ kele eyuadɩ nɩn anun menian'n-mɔ kʋalaatin maan bɛ kaci bɛ́ abalabɔ'n bɛ fa bɛ́ nwʋn bɛ man Nyanmɩan nán b'a nyan ɛtɛ face.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento para remissão dos pecados, a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ɛmɔ di ɛjɔlɛ sɔ nɩn anwʋn adanzɩɛ.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 Like'n mɔ mɩ́n Sɩ a fa a bɔ ɛmɔ anɔhʋba'n, mɩ́n muonun mɩn 'ba man ɔ ba ɛmɔ sʋ. Nan kʋsʋ, ɛmɔ tánlan Zoluzalɛmʋn kulo nɩn asʋ ɛwa dede maan anwunno tunmin'n wʋ́lʋ ɛmɔ nun.”
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai porém, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ nʋn bɛ́ bɛ fi kulo nɩn anun bɛ kɔ fite. Bɛ kɔ hɔ Betanin afan. Ɛbɛlɛ, Zozi kɔ kuku yɩ́ sa'n-mɔ anwunno ɔ kɔ yeyila bɛ́ sʋ.
50 Então os levou fora, até Betânia; e levantando as mãos, os abençoou.
51 Mɛlɛ mɔ ɔ 'yeyila bɛ́ sʋ'n, ɔ nʋn bɛ́ bɛ́ afian kɔ tɩ, ɔ kɔ fʋ kɔ hɔ nyanmɩansʋ.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles; e foi elevado ao céu.
52 Zozi menian'n-mɔ dɩɛ, mɔ bɛ sʋlɩ yɩ́ yuelɩ'n, bɛ le fɛ elie kpili kpa bɛ kɔ sa bɛ kɔ hɔ Zoluzalɛmʋn.
52 E, depois de o adorarem, voltaram com grande júbilo para Jerusalém;
53 Tɛmʋn biala bɛ gua Nyanmɩan awulo nɩn anun bɛ yɩ yɩ́ ayɛ.
53 e estavam continuamente no templo, bendizendo a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.