Lucas 22

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ɛhɩ, anɩn Zufʋ'n-mɔ fɛtɩ'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ *Pakɩ'n, mɔ bɛ di kpaʋn'n mɔ fali ayile nnʋn man nun'n ka kaan ju.
1 A Festa dos Pães sem Fermento, também chamada de Páscoa, se aproximava.
2 Kɛmɔ *tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn *mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ sulo kɛ bɛ cɩ Zozi a, bagua'n 'ba jasʋ bɛ kɔmɩn anun'n, bɛ kɔ kpʋnndɛ atɩn mɔ bɛ 'sɩn sʋ bɛ kun Zozi.
2 Os principais sacerdotes e mestres da lei tramavam uma forma de matar Jesus, mas tinham medo da reação do povo.
3 Ɛhɩ, *Satan kɔ wʋlʋ Zudasɩ mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Isikaliɔtɩ nɩn anun. Zudasɩ sɔ'n, ɔ wɔ Zozi menian bulu nʋn nnyuan nɩn anun bie.
3 Então Satanás entrou em Judas Iscariotes, um dos Doze,
4 Zudasɩ kɔ hɔ kɔ tʋ tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn Nyanmɩan awulo nɩn asʋ nzalafʋ mgbain'n-mɔ. Ɔ nʋn bɛ́ bɛ kɔ han atɩn mɔ ɔ 'bu sʋ ɔ yɩ Zozi man bɛ́ nɩn anwʋn ɛjɔlɛ.
4 e ele foi aos principais sacerdotes e aos capitães da guarda do templo para combinar a melhor maneira de lhes entregar Jesus.
5 Mɔ Zudasɩ hanlɩn sɔ helelɩ bɛ́'n, ɔ kɔ yɔ bɛ́ fɛ sʋnman. Bɛ kɔ bɔbʋa Zudasɩ kɛ sɛ ɔ man bɛ sa kan Zozi sakpa a, bɛ 'man yɩ́ esika.
5 Eles ficaram muito satisfeitos e lhe prometeram dinheiro.
6 Zudasɩ kɔ tie. Ɔ kɔ kpʋnndɛ atɩn mɔ ɔ 'sɩn sʋ ɔ yɩ Zozi man bɛ́ nán bagua nɩn a nnwun man nun.
6 Judas concordou e começou a procurar uma oportunidade de trair Jesus, para que o prendessem quando as multidões não estivessem por perto.
7 Ɛhɩ, cɩan'n mɔ bɛ di kpaʋn'n mɔ fali ayile'n nnʋn man nun'n kɔ ju. Cɩan sɔ'n y'ɔ fata kɛ bɛ kun mmʋa mma'n-mɔ mɔ bɛ 'fa bɛ tʋn *Pakɩ alɩɛ nɩn ɔ.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando o cordeiro pascal era sacrificado.
8 Zozi kɔ sʋan Pɩɛlɩ nʋn Zʋan. Yɩ́ nwan: “Ɛmɔ hɔ́ tʋ́n yɛ́ Pakɩ alɩɛ'n.”
8 Jesus mandou Pedro e João na frente e disse: “Vão e preparem a refeição da Páscoa, para que a comamos juntos”.
9 Pɩɛlɩ nʋn Zʋan kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Nin lɩka dɩɛ yɛ̂ ɛ kulo kɛ yɛ tʋn yɩ́ ɔ.”
9 “Onde o senhor quer que a preparemos?”, perguntaram.
10 Zozi kɔ bua bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ kɔ ju kulo ɛlɔ a, ɛmɔ nʋn belenzua kʋn 'ba yia. Ɔ sʋ nzue bua nun. Ɛmɔ sí yɩ́ sʋ bɛ wʋ́lʋ awulo'n m'ɔ kɔ wʋlʋ nun nɩn anun.
10 Ele respondeu: “Logo que vocês entrarem em Jerusalém, um homem carregando uma vasilha de água virá ao seu encontro. Sigam-no. Na casa onde ele entrar,
11 Ɛmɔ ju ɛbɛlɛ a, bɛ hán bɛ héle sʋanlan'n m'ɔ le awulo'n kɛ: ‘Kpain nwan yɛ bísa wɔ́ kɛ: Nin lɩka dɩɛ yɛ̂ ɔ nʋn yɩ́ menian'n-mɔ bɛ 'di Pakɩ alɩɛ'n?’
11 digam ao dono: ‘O Mestre pergunta: Onde fica o aposento no qual comerei a refeição da Páscoa com meus discípulos?’.
12 Sɛ ɛmɔ bisa yɩ́ a, ɔ 'kele ɛmɔ dabɛlɛ kpili kʋn awaa nɩn asʋ ɛlɔ. B'a sesie nun. Ɛmɔ sésie Pakɩ alɩɛ nɩn ɛbɛlɛ.”
12 Ele os levará a uma sala grande no andar superior, que já estará arrumada. Preparem ali a refeição”.
13 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, yɩ́ menian nnyuan'n kɔ hɔ kɔ ju kulo nɩn asʋ. Kɛ Zozi kpɩnlɩn hanlɩn yɩ́'n, bɛ nwunlin yɩ́ kʋalaa sɔ. Bɛ kɔ tʋn Pakɩ alɩɛ'n bɛ kɔ sesie yɩ́ ɛbɛlɛ.
13 Eles foram e encontraram tudo como Jesus tinha dito, e ali prepararam a refeição da Páscoa.
14 Mɔ alɩlie tɛmʋn'n juli'n, Zozi nʋn yɩ́ mmɔfʋɛ'n-mɔ kɔ lɩla tɔbɩlɩ nɩn anwʋn.
14 Quando chegou a hora, Jesus e seus apóstolos tomaram lugar à mesa.
15 Yɩ́ nwan: “Mɩn kulo kɛ mɩn nʋn ɛmɔ yɛ di Pakɩ alɩɛ ɛhɩ kʋalaa nán m'an nwun mɩ́n nyunnun.
15 Jesus disse: “Estava ansioso para comer a refeição da Páscoa com vocês antes do meu sofrimento.
16 Afɩ mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ, mɩn ngɔ li man fɩ́ɩ́ kʋ́n dede ɔ 'ju mɛlɛ mɔ bɛ 'nwun yɩ́ bʋ kpa Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anun ɛlɔ'n.”
16 Pois eu lhes digo agora que não voltarei a comê-la até que ela se cumpra no reino de Deus”.
17 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ fa nzan kangɔ kʋn. Ɔ kɔ la Nyanmɩan asɩ, yɩ́ nwan: “Ɛmɔ lé ɛhɩ bɛ hyé bɛ nʋ́n.
17 Então tomou um cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, disse: “Tomem isto e partilhem entre vocês.
18 Afɩ mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ, ɔ fi ɛnɛ m'ɔ kɔ'n, mɩn ngɔ nʋn man nzan fɩ́ɩ́ kʋ́n dede ɔ 'ju Nyanmɩan belemgbin elie'n tɛmʋn.”
18 Pois não beberei vinho outra vez até que venha o reino de Deus”.
19 M'ɔ hanlɩn ɛhɩ yuelɩ'n, ɛsɛ ɔ kɔ fa kpaʋn'n. Ɔ kɔ la Nyanmɩan asɩ kɔ yue, ɔ kɔ bubu nun ɔ kɔ man bɛ́. Yɩ́ nwan: “Kpaʋn ɛhɩ tɩ mɩ́n nwʋnnaan. [B'a fa b'a man ɛmɔ. Ɛmɔ yɔ́ yɩ́ sɔ bɛ kácɩ mɩ́n.”
19 Tomou o pão e agradeceu a Deus. Depois, partiu-o e o deu aos discípulos, dizendo: “Este é o meu corpo, entregue por vocês. Façam isto em memória de mim”.
20 Mɔ bɛ lili like'n yuelɩ'n, Zozi kɔ fa nzan'n kɔ man bɛ́. Yɩ́ nwan: “Nzan ɛhɩ tɩ mɩ́n moja. Moja sɔ nɩn a butu a man ɛmɔ. Ɔ di ajinlanmun kɛ Nyanmɩan nʋn ɛmɔ a li nyɩhyɛ fʋfɔlɛ.]
20 Depois da ceia, Jesus tomou o cálice de vinho e disse: “Este é o cálice da nova aliança, confirmada com o meu sangue, que é derramado como sacrifício por vocês.
21 Nan ɛmɔ nɩ́an, sʋanlan'n mɔ ɔ 'ba yɩ mɩ́n man'n, ɔ nʋn mɩ́n wɔ tɔbɩlɩ nɩn anwʋn ɛwa!
21 “Mas aqui, partilhando da mesa conosco, está o homem que vai me trair.
22 Ɔ tɩ ananhɔlɛ, *Mân Baa'n 'ba wu kɛ Nyanmɩan a kpɩn a han yɩ́'n. Nan kʋsʋ, sʋanlan'n mɔ ɔ 'ba yɩ Mân Baa'n man'n, munnzue hán yɩ́!”
22 Pois foi determinado que o Filho do Homem deve morrer. Mas que aflição espera aquele que o trair!”
23 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ'n, bɛ lɛ bisa bisa bɛ́ nwʋn bɛ kpʋnndɛ sʋanlan'n mɔ ɔ 'ba li junman sɔ'n.
23 Os discípulos perguntavam uns aos outros qual deles faria uma coisa dessas.
24 Ɛhɩ anzin, akpʋlʋwa kʋn kɔ tɔ mmɔfʋɛ'n-mɔ afian ɛlɔ. Bɛ́ mmɔfʋɛ bulu nʋn nnyuan nɩn anun, bɛ lɛ kpʋnndɛ sʋanlan m'ɔ tɩ kpili tala yɩ́ manngʋn'n-mɔ'n.
24 Depois, começaram a discutir entre si qual deles era o mais importante.
25 Zozi kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Asɩɛ nɩn asʋ mmelemgbin'n-mɔ sie menian. Bɛ́ mɔ bɛ le tunmin'n man bɛ fɛlɛ bɛ́ ‘Defʋɛ’.
25 Jesus lhes disse: “Neste mundo, os reis e os grandes homens exercem poder sobre o povo e, no entanto, são chamados de seus benfeitores.
26 Nan ɛmɔ dɩɛ, ɔ tɩ man sɔ mman man ɛmɔ. Ɛmɔ afian, sʋanlan m'ɔ tɩ kpili'n, ɔ di kɛ ɔ bu yɩ́ nwʋn kɛ bɛ́ nunhan kaan. M'ɔ li bɛ́ ti'n kʋsʋ, ɔ di kɛ ɔ bu yɩ́ nwʋn kɛ sʋanlan m'ɔ sʋ ɛhɩnlɩn-mɔ.
26 Entre vocês, porém, será diferente. Que o maior entre vocês ocupe a posição inferior, e o líder seja o servo.
27 Sʋanlan kʋn lɛ didi tɔbɩlɩ nɩn asʋ, kʋn lɛ yɩ alɩɛ man yɩ́. Bɛ́ munnyuan'n, benin yɛ̂ ɔ tɩ kpili ɔ? Sɛ sʋanlan'n m'ɔ tɩ tɔbɩlɩ nɩn anwʋn nɩn ɔ? Mɩ́n kʋsʋ mɩ́n, n wɔ ɛmɔ afian ɛwa kɛ sʋanlan m'ɔ lɛ sʋ ɔ!
27 Quem é mais importante, o que está à mesa ou o que serve? Não é aquele que está à mesa? Mas não aqui! Pois eu estou entre vocês como quem serve.
28 Ɛmɔ dɩɛ, mɩ́n ɛfɛ'n-mɔ anun, ɛmɔ a bɔ mɔndɩnlɩn bɛ nʋn mɩn a tanlan nun.
28 “Vocês permaneceram comigo durante meu tempo de provação.
29 Ɛhɩka ati, kɛmɔ mɩ́n Sɩ a fa Belemgbin Mân nɩn a wula mɩ́n sa nun'n, mɩ́n kʋsʋ, mɩn 'fa Belemgbin Mân'n mɩn man ɛmɔ.
29 E, assim como meu Pai me concedeu um reino, eu agora lhes concedo o direito de
30 Ɛmɔ 'tanlan mɩ́n tɔbɩlɩ nɩn anwʋn bɛ didi bɛ nʋnnʋn mɩ́n belemgbin mân nɩn anun. Ɛsɛ ɛmɔ 'tanlan belemgbin bia sʋ bɛ bua Izalayɛ nvilie bulu nʋn nnyuan'n ndɛɛ.”
30 comer e beber à minha mesa, em meu reino. Vocês se sentarão em tronos e julgarão as doze tribos de Israel”.
31 Ɛhɩ anzin, Zozi nwan: “Simʋn, Simʋn! Nɩan wɔ́ nwʋn kpa. *Satan a sɛlɛ ɛmɔ anwʋn atɩn ɔ'a nyan yɩ́ kɛ ɔ 'sɔ ɛmɔ nɩan kɛ bɛ huhu ninnge'n-mɔ asʋ bɛ ju m'ɔ tɩ man kpa'n bɛ gua'n.
31 Então o Senhor disse: “Simão, Simão, Satanás pediu para peneirar cada um de vocês como trigo.
32 Nan m'an sɛlɛ m'an man wɔ́ nán dedi a nyue man wɔ́ nun. Mɛlɛ mɔ ɛ kɔ sa kɔ a mɩ́n nwʋn'n, wowula wɔ́ nianman'n-mɔ anwʋnsɛlɛ.”
32 Contudo, supliquei em oração por você, Simão, para que sua fé não vacile. Portanto, quando tiver se arrependido e voltado para mim, fortaleça seus irmãos”.
33 Pɩɛlɩ kɔ han kɔ hele Zozi kɛ: “Yɛ́ Mɩn, sɛ ɔ di mɔ bɛ tʋ wɔ́ nʋn mɩ́n fiadɩ, ɛsɛ sɛ ɔ di mɔ ɛ wu a, mɩ́n nʋn wɔ́ yɛ 'wu.”
33 Pedro disse: “Senhor, estou pronto a ir para a prisão, e até a morrer ao seu lado”.
34 Zozi nwan: “Pɩɛlɩ, mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele wɔ́ kɛ ɛnɛ, ɔ nʋn dede mɔ akɔ'n 'bɔ'n, ɛ kan yɩ́ kpɛ̂ nsan kɛ ɛ nzɩ man mɩ́n”
34 Jesus, porém, respondeu: “Pedro, vou lhe dizer uma coisa: hoje, antes que o galo cante, você negará três vezes que me conhece”.
35 Ɛhɩ anzin, Zozi kɔ bisa yɩ́ menian'n-mɔ kʋalaatin kɛ: “Mɛlɛ mɔ n zʋanlɩn ɛmɔ mɔ ɛmɔ a nva man esika b'a nza man bɛ́ nwʋn, b'a nva man bɔ́lɛ nʋn mgbabʋa'n, asʋ ɛmɔ mianlɩn like anwʋn ɔ?”
35 Em seguida, Jesus lhes perguntou: “Quando eu os enviei para anunciar as boas-novas sem dinheiro, sem bolsa de viagem e sem sandálias extras, alguma coisa lhes faltou?”. “Não”, responderam eles.
36 Ɛhɩ a, Zozi kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Nan kɩkaala dɩɛ, sʋanlan m'ɔ le esika'n, ɔ fá. M'ɔ le bɔ́lɛ'n, ɔ fá. M'ɔ le man dadɩɛ'n, ɔ tɔ́nɩn yɩ́ taladɩɛ kpili'n ɔ fá tó kʋn.
36 Então ele disse: “Agora, porém, peguem dinheiro e uma bolsa de viagem. E, se não tiverem uma espada, vendam sua capa e comprem uma.
37 Afɩ, mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ, mɩ́n nwʋn ɛjɔlɛ'n mɔ b'a hɛlɛ wɔ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ nɩn anun'n: B'a ha yɩ́ b'a wula ɛtɛfʋɛ'n-mɔ anun bie. Ɛjɔlɛ sɔ'n, ɔ fata kɛ ɔ kpɩn sʋ.”
37 Pois é necessário que se cumpra esta profecia a meu respeito: ‘Ele foi contado entre os rebeldes’. Sim, tudo que os profetas escreveram a meu respeito se cumprirá”.
38 Mɔ Zozi hanlɩn ɛhɩ'n, yɩ́ menian'n-mɔ nwan: “Yɛ́ Mɩn, ɛ 'nwun dadɩɛ nnyuan.”
38 Eles responderam: “Senhor, temos aqui duas espadas”. “É suficiente”, disse ele.
39 Ɛhɩ anzin, Zozi kɔ fite kɔ hɔ Olivʋ bʋka nɩn asʋ kɛ ɔ yɔ yɩ́ titi'n. Mɔ ɔ 'kɔ'n, yɩ́ menian'n-mɔ kɔ si yɩ́ sʋ.
39 Então, acompanhado de seus discípulos, Jesus foi, como de costume, ao monte das Oliveiras.
40 Mɔ Zozi juli lɩka sɔ'n, ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ yɔ́ asɔnɩn nán ɛmɔ a ndɔ man sɔnɩan nɩn anun.”
40 Ao chegar, disse: “Orem para que vocês não cedam à tentação”.
41 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ ɔ helelɩ bɛ́'n, ɔ kɔ yaci bɛ́ ɛbɛlɛ ɔ kɔ hɔ yɩ́ nyunnun mʋa kaan, lɩka mɔ bɛ tʋ ɛbʋɛ a, ɔ kɔ ju'n. Ɔ kɔ kʋtʋ ɔ kɔ yɔ asɔnɩn.
41 Afastou-se a uma distância como de um arremesso de pedra, ajoelhou-se e orou:
42 Yɩ́ nwan: “Mɩ́n Sɩ, sɛ ɛ kulo a, amannɩnhunlun ɛhɩ mɔ mɩn 'ba nwun yɩ́'n, kpala gua. Kʋsʋ, yɔ mɔ wɔ́ kunnun kulo'n, nan n'ɛ yɔ mɔ mɩ́n kunnun kulo'n.” [
42 “Pai, se queres, afasta de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
43 Nyanmɩansʋ bɔfʋɛ kʋn kɔ yɩ yɩ́ nwʋn kɔ hele yɩ́. Ɔ kɔ wowula yɩ́ anwʋnsɛlɛ.
43 Então apareceu um anjo do céu, que o fortalecia.
44 Alʋabɔ kɔ han Zozi. Ɔ man ɔ kɔ yɔ asɔnɩn sɛlɛ kpa. Yɩ́ nwʋn efifile'n lɛ kpɩkpɩn kɛ moja.]
44 Ele orou com ainda mais fervor, e sua angústia era tanta que seu suor caía na terra como gotas de sangue.
45 M'ɔ yɔlɩ asɔnɩn yuelɩ'n, ɔ kɔ sa yɩ́ nzin yɩ́ menian'n-mɔ anwʋn ɛlɔ. Ɔ 'kɔ ju a, alʋabɔ nɩn a han bɛ́ dede b'a ha nun b'a lafɩ.
45 Por fim, ele se levantou, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo, exaustos de tristeza.
46 Ɔ kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ lɛ dafɩ ɔ? Ɛmɔ jásʋ bɛ yɔ́ asɔnɩn nán ɛmɔ a ndɔ man sɔnɩan nɩn anun!”
46 “Por que vocês dormem?”, perguntou ele. “Levantem-se e orem para que não cedam à tentação.”
47 Anɩn Zozi anʋan tɛ wɔ sʋ, menian-mɔ kɔ fite fite ɛbɛlɛ. Mɔ bɛ 'ba'n, Zozi menian'n-mɔ anun kʋn'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Zudasɩ Isikaliɔtɩ'n y'ɔ li bɛ́ ti ɔ. Zudasɩ kɔ hyʋɩn kɔ kpunnge Zozi ɔ kɔ tɔ yɩ́ nun.
47 Enquanto Jesus ainda falava, chegou uma multidão conduzida por Judas, um dos Doze. Ele se aproximou de Jesus e o cumprimentou com um beijo.
48 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, nán Zozi a se yɩ́ kɛ: “Yɩ́ ti, Zudasɩ, ɛ 'tɔ *Mân Baa nɩn anun nán ɛ yɩ yɩ́ man ɔ?”
48 Jesus, porém, lhe disse: “Judas, com um beijo você trai o Filho do Homem?”.
49 Mɔ Zozi menian'n-mɔ nwunlin ɛjɔlɛ m'ɔ lɛ ba yɩ́ nzin'n, bɛ kɔ bisa Zozi kɛ: “Yɛ́ Mɩn, yɛ mán yɛ́ dadɩɛ'n-mɔ bíli ɔ?”
49 Quando aqueles que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: “Senhor, devemos lutar? Trouxemos as espadas!”.
50 Bɛ 'kan sɔ ala, bɛ́ nunhan kʋn kɔ yɩ yɩ́ dadɩɛ'n, ɔ kɔ kpɛ tɛɛyɩfʋɛ kpain nɩn akʋa nɩn anzʋ fama'n.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha direita.
51 Zozi kɔ han kɔ hele yɩ́ menian'n-mɔ kɛ: “Ɛmɔ jínlan, ɔ tɩ kpa sɔ.” Ɔ kɔ han bian sɔ nɩn anzʋ'n, ɔ kɔ man yɩ́ nwʋn kɔ sa.
51 Mas Jesus disse: “Basta!”. E, tocando a orelha do homem, curou-o.
52 Mɔ Zozi yɔlɩ sɔ'n, ɔ kɔ kaci yɩ́ nyɩn tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ, nʋn Nyanmɩan awulo nɩn asʋ nzalafʋ mgbain'n-mɔ nʋn Izalayɛ mgbain'n-mɔ anwʋn ɛlɔ. Yɩ́ nwan: “Ɛmɔ bu mɩ́n kɛ n dɩ kodiawu. Yɩ́ ti yɛ̂ ɛmɔ 'ba a, ɛmɔ lile dadɩɛ nʋn koloman-mɔ bɛ́ sa nun ɔ?
52 Então Jesus se dirigiu aos principais sacerdotes, aos capitães da guarda do templo e aos líderes do povo que tinham vindo buscá-lo: “Por acaso sou um revolucionário perigoso para que venham me prender com espadas e pedaços de pau?
53 Cɩan daa mɩn nʋn ɛmɔ yɛ gua Nyanmɩan awulo nɩn anun, kʋsʋ ɛmɔ a njɩ man mɩ́n. Nan dɔhyʋɩlɩ ɛhɩka tɩ ɛmɔ dɔɛ, ɔ tɩ awosin tunmin dɔɛ.”
53 Por que não me prenderam no templo? Todos os dias eu estava ali, ensinando. Mas esta é a hora de vocês, o tempo em que reina o poder das trevas”.
54 Menian'n-mɔ kɔ hyɩ Zozi, bɛ nʋn yɩ́ kɔ hɔ tɛɛyɩfʋɛ kpain nɩn awulo. Pɩɛlɩ si Zozi sʋ ɔ di yɩ́ fannvanndʋ.
54 Então eles o prenderam e o levaram à casa do sumo sacerdote. Pedro o seguiu de longe.
55 Anɩn b'a huan sɩ̂n awulo nɩn afian. Pɩɛlɩ kɔ wʋlʋ ɔ kɔ tanlan bɛ́ mɔ bɛ gua sɩ̂n nɩn anwʋn nɩn afian.
55 Os guardas acenderam uma fogueira no meio do pátio e sentaram-se em volta, e Pedro sentou-se com eles.
56 Afanɩan kʋn kɔ nwun Pɩɛlɩ sɩ̂n nɩn anwʋn ɛbɛlɛ. Ɔ kɔ nɩan Pɩɛlɩ koun, yɩ́ nwan: “Sʋanlan ɛhɩ kʋsʋ si Zozi sʋ bie!”
56 Uma criada o notou à luz da fogueira e começou a olhar fixamente para ele. Por fim, disse: “Este homem era um dos seguidores de Jesus!”.
57 Mɔ Pɩɛlɩ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, ɔ kɔ su akpʋlʋwa. Yɩ́ nwan: “Zozi sɔ'n, mɩn nzɩ man yɩ́.”
57 Mas Pedro negou, dizendo: “Mulher, eu nem o conheço!”.
58 Ɔ hyɛlɩ kaan, sʋanlan kʋn biekun kɔ nwun yɩ́, yɩ́ nwan: “Wɔ́ kʋsʋ wɔ́, ɔ tɩ yɩ́ sʋanlan'n kʋn!”
58 Pouco depois, um homem olhou para ele e disse: “Você também é um deles!”. “Não sou!”, retrucou Pedro.
59 Kɔ yɔ dɔhyʋɩlɩ kʋn kɔ sɩn. Sʋanlan kʋn biekun kɔ han kɔ tʋ sʋ kɛ: “Ɔ tɩ fɔ́ʋ́n, sʋanlan ɛhɩ tɩ Zozi sʋanlan. Ɔ sanlɩn kɛ ɔ tɩ Galile mân nɩn anun ɛlɔ sʋanlan.”
59 Cerca de uma hora mais tarde, outro homem afirmou: “Com certeza esse aí também estava com ele, pois também é galileu!”.
60 M'ɔ hanlɩn sɔ'n, Pɩɛlɩ nwan: “Ɛjɔlɛ'n mɔ ɛ lɛ kan'n, mɩn ndɩ man yɩ́ bʋ.” Anɩn Pɩɛlɩ anʋan tɛ wɔ sʋ, kokolokoo! Akɔ kʋn kɔ bɔ.
60 Pedro, porém, respondeu: “Homem, eu não sei do que você está falando”. E, no mesmo instante, o galo cantou.
61 Yɛ́ Mɩn kɔ bɩlɩ yɩ́ nyɩn ɔ kɔ nɩan Pɩɛlɩ. Mɔ Pɩɛlɩ anyɩn tɔlɩ yɛ́ Mɩn anyunnun'n, yɩ́ ti kɔ kacɩ ɛjɔlɛ'n mɔ yɛ́ Mɩn hanlɩn helelɩ yɩ́'n. Yɛ́ Mɩn nwan: “Ɛnɛ, asannan nán akɔ nɩn a bɔ'n, ɛ 'kan yɩ́ kpɛ̂ nsan kɛ ɛ nzɩ man mɩ́n.”
61 Então o Senhor se voltou e olhou para Pedro. E Pedro se lembrou das palavras dele: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes”.
62 Pɩɛlɩ kɔ fite ɔ kɔ sun sɛlɛ kpa.
62 E Pedro saiu dali, chorando amargamente.
63 Bɛ́ mɔ anɩn bɛ nɩan Zozi asʋ'n lɛ gʋlʋ yɩ́ nwʋn.
63 Os guardas encarregados de Jesus começaram a zombar dele e a bater nele.
64 Bɛ butu yɩ́ ti bɛ tʋtʋ yɩ́ kɔtɔlɛ anɩn bɛ lɛ bisa yɩ́ kɛ: “Nwan yɛ̂ ɔ'a tʋ wɔ́ kɔtɔlɛ'n? Kele!”
64 Vendaram seus olhos e diziam: “Profetize para nós! Quem foi que lhe bateu desta vez?”.
65 Ɛhɩ mɔ bɛ lɛ yɔ'n, anɩn ɛsɛ bɛ lɛ kan ɛjɔlɛ ɛtɛ dɔʋn bɛ tia yɩ́.
65 E o insultavam de muitas outras maneiras.
66 Mɔ alɩ́ɛ hɩnlɩn'n, Zufʋ mgbain'n-mɔ, nʋn tɛɛyɩfʋɛ'n-mɔ nʋn mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ kɔ yia. Bɛ kɔ man bɛ kɔ fa Zozi bɛ kɔ a bɛ́ ja sʋ.
66 Ao amanhecer, todos os líderes do povo se reuniram, incluindo os principais sacerdotes e os mestres da lei. Jesus foi conduzido à presença desse conselho,
67 Bɛ kɔ bisa bisa yɩ́ kɛ: “Kan kele yɛ́ maan yɛ tɩ́. Asʋ *Kilisi'n, Izalayɛ Belemgbin Ngʋandefʋɛ'n y'ɔ le wɔ́ ɔ?”
67 e eles perguntaram: “Diga-nos, você é o Cristo?”. Jesus respondeu: “Se eu lhes disser, de modo algum acreditarão em mim.
68 Sɛ kʋsʋ mɩn bisa ɛmɔ kosuan kʋn an, ɛmɔ ngɔ bua man mɩ́n bie.
68 E, se eu lhes fizer uma pergunta, não responderão.
69 Nan kɩkaala dɩɛ, Mân Baa'n 'ba tanlan tunminfʋɛ Nyanmɩan'n fama sʋ.”
69 Mas, de agora em diante, o Filho do Homem se sentará à direita do Deus Poderoso”.
70 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ'n, bɛ́ kʋalaa bɛ́ nwan: “Yɩ́ ti, Nyanmɩan Awa y'ɔ le wɔ́?”
70 Todos gritaram: “Então você afirma que é o Filho de Deus?”. E ele respondeu: “Vocês dizem que eu sou”.
71 Ɛhɩ a, bɛ́ nwan: “Yɛ mgbʋnndɛ man adanzɩɛ kʋ́n! Yɛ́ bɔbɔ muonun y'a tɩ yɩ́ nʋan nun ɛjɔlɛ.”
71 “Que necessidade temos de outras testemunhas?”, disseram eles. “Nós mesmos o ouvimos de sua boca!”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.