Lucas 22
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NTLH
1 Ɛhɩ, anɩn Zufʋ'n-mɔ fɛtɩ'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ *Pakɩ'n, mɔ bɛ di kpaʋn'n mɔ fali ayile nnʋn man nun'n ka kaan ju.
1 Faltava pouco tempo para a Festa dos Pães sem Fermento , chamada Páscoa .
2 Kɛmɔ *tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn *mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ sulo kɛ bɛ cɩ Zozi a, bagua'n 'ba jasʋ bɛ kɔmɩn anun'n, bɛ kɔ kpʋnndɛ atɩn mɔ bɛ 'sɩn sʋ bɛ kun Zozi.
2 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito para matar Jesus em segredo porque tinham medo do povo.
3 Ɛhɩ, *Satan kɔ wʋlʋ Zudasɩ mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Isikaliɔtɩ nɩn anun. Zudasɩ sɔ'n, ɔ wɔ Zozi menian bulu nʋn nnyuan nɩn anun bie.
3 Então Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze discípulos.
4 Zudasɩ kɔ hɔ kɔ tʋ tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn Nyanmɩan awulo nɩn asʋ nzalafʋ mgbain'n-mɔ. Ɔ nʋn bɛ́ bɛ kɔ han atɩn mɔ ɔ 'bu sʋ ɔ yɩ Zozi man bɛ́ nɩn anwʋn ɛjɔlɛ.
4 Judas foi falar com os chefes dos sacerdotes e com os oficiais da guarda do Templo para combinar a maneira como ele ia lhes entregar Jesus.
5 Mɔ Zudasɩ hanlɩn sɔ helelɩ bɛ́'n, ɔ kɔ yɔ bɛ́ fɛ sʋnman. Bɛ kɔ bɔbʋa Zudasɩ kɛ sɛ ɔ man bɛ sa kan Zozi sakpa a, bɛ 'man yɩ́ esika.
5 Eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele.
6 Zudasɩ kɔ tie. Ɔ kɔ kpʋnndɛ atɩn mɔ ɔ 'sɩn sʋ ɔ yɩ Zozi man bɛ́ nán bagua nɩn a nnwun man nun.
6 Judas aceitou e começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus a eles, sem que o povo ficasse sabendo.
7 Ɛhɩ, cɩan'n mɔ bɛ di kpaʋn'n mɔ fali ayile'n nnʋn man nun'n kɔ ju. Cɩan sɔ'n y'ɔ fata kɛ bɛ kun mmʋa mma'n-mɔ mɔ bɛ 'fa bɛ tʋn *Pakɩ alɩɛ nɩn ɔ.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento , dia em que os judeus matavam carneirinhos para comemorar a Páscoa .
8 Zozi kɔ sʋan Pɩɛlɩ nʋn Zʋan. Yɩ́ nwan: “Ɛmɔ hɔ́ tʋ́n yɛ́ Pakɩ alɩɛ'n.”
8 Então Jesus deu a Pedro e a João a seguinte ordem:
9 Pɩɛlɩ nʋn Zʋan kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Nin lɩka dɩɛ yɛ̂ ɛ kulo kɛ yɛ tʋn yɩ́ ɔ.”
9 Eles perguntaram: — Onde o senhor quer que a gente prepare o jantar?
10 Zozi kɔ bua bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ kɔ ju kulo ɛlɔ a, ɛmɔ nʋn belenzua kʋn 'ba yia. Ɔ sʋ nzue bua nun. Ɛmɔ sí yɩ́ sʋ bɛ wʋ́lʋ awulo'n m'ɔ kɔ wʋlʋ nun nɩn anun.
10 Jesus respondeu:
11 Ɛmɔ ju ɛbɛlɛ a, bɛ hán bɛ héle sʋanlan'n m'ɔ le awulo'n kɛ: ‘Kpain nwan yɛ bísa wɔ́ kɛ: Nin lɩka dɩɛ yɛ̂ ɔ nʋn yɩ́ menian'n-mɔ bɛ 'di Pakɩ alɩɛ'n?’
11 e digam ao dono dela: “O Mestre mandou perguntar a você onde fica a sala em que ele e os seus discípulos vão comer o jantar da Páscoa.”
12 Sɛ ɛmɔ bisa yɩ́ a, ɔ 'kele ɛmɔ dabɛlɛ kpili kʋn awaa nɩn asʋ ɛlɔ. B'a sesie nun. Ɛmɔ sésie Pakɩ alɩɛ nɩn ɛbɛlɛ.”
12 Então ele mostrará a vocês uma grande sala mobiliada, no andar de cima. Preparem ali o jantar.
13 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, yɩ́ menian nnyuan'n kɔ hɔ kɔ ju kulo nɩn asʋ. Kɛ Zozi kpɩnlɩn hanlɩn yɩ́'n, bɛ nwunlin yɩ́ kʋalaa sɔ. Bɛ kɔ tʋn Pakɩ alɩɛ'n bɛ kɔ sesie yɩ́ ɛbɛlɛ.
13 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
14 Mɔ alɩlie tɛmʋn'n juli'n, Zozi nʋn yɩ́ mmɔfʋɛ'n-mɔ kɔ lɩla tɔbɩlɩ nɩn anwʋn.
14 Quando chegou a hora, Jesus sentou-se à mesa com os apóstolos
15 Yɩ́ nwan: “Mɩn kulo kɛ mɩn nʋn ɛmɔ yɛ di Pakɩ alɩɛ ɛhɩ kʋalaa nán m'an nwun mɩ́n nyunnun.
15 e lhes disse:
16 Afɩ mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ, mɩn ngɔ li man fɩ́ɩ́ kʋ́n dede ɔ 'ju mɛlɛ mɔ bɛ 'nwun yɩ́ bʋ kpa Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anun ɛlɔ'n.”
16 Pois eu digo a vocês que nunca comerei este jantar até que eu coma o verdadeiro jantar que haverá no
17 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ fa nzan kangɔ kʋn. Ɔ kɔ la Nyanmɩan asɩ, yɩ́ nwan: “Ɛmɔ lé ɛhɩ bɛ hyé bɛ nʋ́n.
17 Então Jesus pegou o cálice de vinho, deu graças a Deus e disse:
18 Afɩ mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ, ɔ fi ɛnɛ m'ɔ kɔ'n, mɩn ngɔ nʋn man nzan fɩ́ɩ́ kʋ́n dede ɔ 'ju Nyanmɩan belemgbin elie'n tɛmʋn.”
18 Pois eu afirmo a vocês que nunca mais beberei deste vinho até que chegue o Reino de Deus.
19 M'ɔ hanlɩn ɛhɩ yuelɩ'n, ɛsɛ ɔ kɔ fa kpaʋn'n. Ɔ kɔ la Nyanmɩan asɩ kɔ yue, ɔ kɔ bubu nun ɔ kɔ man bɛ́. Yɩ́ nwan: “Kpaʋn ɛhɩ tɩ mɩ́n nwʋnnaan. [B'a fa b'a man ɛmɔ. Ɛmɔ yɔ́ yɩ́ sɔ bɛ kácɩ mɩ́n.”
19 Depois pegou o pão e deu graças a Deus. Em seguida partiu o pão e o deu aos apóstolos, dizendo:
20 Mɔ bɛ lili like'n yuelɩ'n, Zozi kɔ fa nzan'n kɔ man bɛ́. Yɩ́ nwan: “Nzan ɛhɩ tɩ mɩ́n moja. Moja sɔ nɩn a butu a man ɛmɔ. Ɔ di ajinlanmun kɛ Nyanmɩan nʋn ɛmɔ a li nyɩhyɛ fʋfɔlɛ.]
20 Depois do jantar, do mesmo modo deu a eles o cálice de vinho, dizendo:
21 Nan ɛmɔ nɩ́an, sʋanlan'n mɔ ɔ 'ba yɩ mɩ́n man'n, ɔ nʋn mɩ́n wɔ tɔbɩlɩ nɩn anwʋn ɛwa!
21 Mas vejam: o traidor está aqui sentado comigo à mesa!
22 Ɔ tɩ ananhɔlɛ, *Mân Baa'n 'ba wu kɛ Nyanmɩan a kpɩn a han yɩ́'n. Nan kʋsʋ, sʋanlan'n mɔ ɔ 'ba yɩ Mân Baa'n man'n, munnzue hán yɩ́!”
22 Pois o
23 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ'n, bɛ lɛ bisa bisa bɛ́ nwʋn bɛ kpʋnndɛ sʋanlan'n mɔ ɔ 'ba li junman sɔ'n.
23 Então os apóstolos começaram a perguntar uns aos outros quem seria o traidor.
24 Ɛhɩ anzin, akpʋlʋwa kʋn kɔ tɔ mmɔfʋɛ'n-mɔ afian ɛlɔ. Bɛ́ mmɔfʋɛ bulu nʋn nnyuan nɩn anun, bɛ lɛ kpʋnndɛ sʋanlan m'ɔ tɩ kpili tala yɩ́ manngʋn'n-mɔ'n.
24 Os apóstolos tiveram uma forte discussão sobre qual deles deveria ser considerado o mais importante.
25 Zozi kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Asɩɛ nɩn asʋ mmelemgbin'n-mɔ sie menian. Bɛ́ mɔ bɛ le tunmin'n man bɛ fɛlɛ bɛ́ ‘Defʋɛ’.
25 Então Jesus disse:
26 Nan ɛmɔ dɩɛ, ɔ tɩ man sɔ mman man ɛmɔ. Ɛmɔ afian, sʋanlan m'ɔ tɩ kpili'n, ɔ di kɛ ɔ bu yɩ́ nwʋn kɛ bɛ́ nunhan kaan. M'ɔ li bɛ́ ti'n kʋsʋ, ɔ di kɛ ɔ bu yɩ́ nwʋn kɛ sʋanlan m'ɔ sʋ ɛhɩnlɩn-mɔ.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, o mais importante deve ser como o menos importante; e o que manda deve ser como o que é mandado.
27 Sʋanlan kʋn lɛ didi tɔbɩlɩ nɩn asʋ, kʋn lɛ yɩ alɩɛ man yɩ́. Bɛ́ munnyuan'n, benin yɛ̂ ɔ tɩ kpili ɔ? Sɛ sʋanlan'n m'ɔ tɩ tɔbɩlɩ nɩn anwʋn nɩn ɔ? Mɩ́n kʋsʋ mɩ́n, n wɔ ɛmɔ afian ɛwa kɛ sʋanlan m'ɔ lɛ sʋ ɔ!
27 Quem é o mais importante? É o que está sentado à mesa para comer ou é o que está servindo? Claro que é o que está sentado à mesa. Mas entre vocês eu sou como aquele que serve.
28 Ɛmɔ dɩɛ, mɩ́n ɛfɛ'n-mɔ anun, ɛmɔ a bɔ mɔndɩnlɩn bɛ nʋn mɩn a tanlan nun.
28 — Vocês têm estado sempre comigo nos meus sofrimentos.
29 Ɛhɩka ati, kɛmɔ mɩ́n Sɩ a fa Belemgbin Mân nɩn a wula mɩ́n sa nun'n, mɩ́n kʋsʋ, mɩn 'fa Belemgbin Mân'n mɩn man ɛmɔ.
29 Por isso, assim como o meu Pai me deu o direito de governar, eu também dou o mesmo direito a vocês.
30 Ɛmɔ 'tanlan mɩ́n tɔbɩlɩ nɩn anwʋn bɛ didi bɛ nʋnnʋn mɩ́n belemgbin mân nɩn anun. Ɛsɛ ɛmɔ 'tanlan belemgbin bia sʋ bɛ bua Izalayɛ nvilie bulu nʋn nnyuan'n ndɛɛ.”
30 Vocês vão comer e beber à minha mesa no meu
31 Ɛhɩ anzin, Zozi nwan: “Simʋn, Simʋn! Nɩan wɔ́ nwʋn kpa. *Satan a sɛlɛ ɛmɔ anwʋn atɩn ɔ'a nyan yɩ́ kɛ ɔ 'sɔ ɛmɔ nɩan kɛ bɛ huhu ninnge'n-mɔ asʋ bɛ ju m'ɔ tɩ man kpa'n bɛ gua'n.
31 Jesus continuou:
32 Nan m'an sɛlɛ m'an man wɔ́ nán dedi a nyue man wɔ́ nun. Mɛlɛ mɔ ɛ kɔ sa kɔ a mɩ́n nwʋn'n, wowula wɔ́ nianman'n-mɔ anwʋnsɛlɛ.”
32 Mas eu tenho orado por você, Simão, para que não lhe falte fé. E, quando você voltar para mim, anime os seus irmãos.
33 Pɩɛlɩ kɔ han kɔ hele Zozi kɛ: “Yɛ́ Mɩn, sɛ ɔ di mɔ bɛ tʋ wɔ́ nʋn mɩ́n fiadɩ, ɛsɛ sɛ ɔ di mɔ ɛ wu a, mɩ́n nʋn wɔ́ yɛ 'wu.”
33 Então Pedro disse a Jesus: — Estou pronto para ser preso e morrer com o senhor!
34 Zozi nwan: “Pɩɛlɩ, mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele wɔ́ kɛ ɛnɛ, ɔ nʋn dede mɔ akɔ'n 'bɔ'n, ɛ kan yɩ́ kpɛ̂ nsan kɛ ɛ nzɩ man mɩ́n”
34 Então Jesus afirmou:
35 Ɛhɩ anzin, Zozi kɔ bisa yɩ́ menian'n-mɔ kʋalaatin kɛ: “Mɛlɛ mɔ n zʋanlɩn ɛmɔ mɔ ɛmɔ a nva man esika b'a nza man bɛ́ nwʋn, b'a nva man bɔ́lɛ nʋn mgbabʋa'n, asʋ ɛmɔ mianlɩn like anwʋn ɔ?”
35 Depois Jesus perguntou aos discípulos: — Não faltou nada! — responderam eles.
36 Ɛhɩ a, Zozi kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Nan kɩkaala dɩɛ, sʋanlan m'ɔ le esika'n, ɔ fá. M'ɔ le bɔ́lɛ'n, ɔ fá. M'ɔ le man dadɩɛ'n, ɔ tɔ́nɩn yɩ́ taladɩɛ kpili'n ɔ fá tó kʋn.
36 Então Jesus disse:
37 Afɩ, mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ, mɩ́n nwʋn ɛjɔlɛ'n mɔ b'a hɛlɛ wɔ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ nɩn anun'n: B'a ha yɩ́ b'a wula ɛtɛfʋɛ'n-mɔ anun bie. Ɛjɔlɛ sɔ'n, ɔ fata kɛ ɔ kpɩn sʋ.”
37 Pois as
38 Mɔ Zozi hanlɩn ɛhɩ'n, yɩ́ menian'n-mɔ nwan: “Yɛ́ Mɩn, ɛ 'nwun dadɩɛ nnyuan.”
38 Aí os seus discípulos disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas.
39 Ɛhɩ anzin, Zozi kɔ fite kɔ hɔ Olivʋ bʋka nɩn asʋ kɛ ɔ yɔ yɩ́ titi'n. Mɔ ɔ 'kɔ'n, yɩ́ menian'n-mɔ kɔ si yɩ́ sʋ.
39 Jesus saiu e foi, como de costume, ao monte das Oliveiras; e os seus discípulos foram com ele.
40 Mɔ Zozi juli lɩka sɔ'n, ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ yɔ́ asɔnɩn nán ɛmɔ a ndɔ man sɔnɩan nɩn anun.”
40 Quando chegou ao lugar escolhido, Jesus disse:
41 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ ɔ helelɩ bɛ́'n, ɔ kɔ yaci bɛ́ ɛbɛlɛ ɔ kɔ hɔ yɩ́ nyunnun mʋa kaan, lɩka mɔ bɛ tʋ ɛbʋɛ a, ɔ kɔ ju'n. Ɔ kɔ kʋtʋ ɔ kɔ yɔ asɔnɩn.
41 Então se afastou a uma distância de mais ou menos trinta metros. Ajoelhou-se e começou a orar,
42 Yɩ́ nwan: “Mɩ́n Sɩ, sɛ ɛ kulo a, amannɩnhunlun ɛhɩ mɔ mɩn 'ba nwun yɩ́'n, kpala gua. Kʋsʋ, yɔ mɔ wɔ́ kunnun kulo'n, nan n'ɛ yɔ mɔ mɩ́n kunnun kulo'n.” [
42 dizendo:
43 Nyanmɩansʋ bɔfʋɛ kʋn kɔ yɩ yɩ́ nwʋn kɔ hele yɩ́. Ɔ kɔ wowula yɩ́ anwʋnsɛlɛ.
43 [Então um anjo do céu apareceu e o animava.
44 Alʋabɔ kɔ han Zozi. Ɔ man ɔ kɔ yɔ asɔnɩn sɛlɛ kpa. Yɩ́ nwʋn efifile'n lɛ kpɩkpɩn kɛ moja.]
44 Cheio de uma grande aflição, Jesus orava com mais força ainda. O seu suor era como gotas de sangue caindo no chão.]
45 M'ɔ yɔlɩ asɔnɩn yuelɩ'n, ɔ kɔ sa yɩ́ nzin yɩ́ menian'n-mɔ anwʋn ɛlɔ. Ɔ 'kɔ ju a, alʋabɔ nɩn a han bɛ́ dede b'a ha nun b'a lafɩ.
45 Depois de orar, ele se levantou, voltou para o lugar onde os discípulos estavam e os encontrou dormindo, pois a tristeza deles era muito grande.
46 Ɔ kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ lɛ dafɩ ɔ? Ɛmɔ jásʋ bɛ yɔ́ asɔnɩn nán ɛmɔ a ndɔ man sɔnɩan nɩn anun!”
46 E disse:
47 Anɩn Zozi anʋan tɛ wɔ sʋ, menian-mɔ kɔ fite fite ɛbɛlɛ. Mɔ bɛ 'ba'n, Zozi menian'n-mɔ anun kʋn'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Zudasɩ Isikaliɔtɩ'n y'ɔ li bɛ́ ti ɔ. Zudasɩ kɔ hyʋɩn kɔ kpunnge Zozi ɔ kɔ tɔ yɩ́ nun.
47 Jesus ainda estava falando, quando chegou uma multidão. Judas, um dos doze discípulos, que era quem guiava aquela gente, chegou perto de Jesus para beijá-lo.
48 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, nán Zozi a se yɩ́ kɛ: “Yɩ́ ti, Zudasɩ, ɛ 'tɔ *Mân Baa nɩn anun nán ɛ yɩ yɩ́ man ɔ?”
48 Mas Jesus disse:
49 Mɔ Zozi menian'n-mɔ nwunlin ɛjɔlɛ m'ɔ lɛ ba yɩ́ nzin'n, bɛ kɔ bisa Zozi kɛ: “Yɛ́ Mɩn, yɛ mán yɛ́ dadɩɛ'n-mɔ bíli ɔ?”
49 Quando os discípulos que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: — Senhor, devemos atacar essa gente com as nossas espadas?
50 Bɛ 'kan sɔ ala, bɛ́ nunhan kʋn kɔ yɩ yɩ́ dadɩɛ'n, ɔ kɔ kpɛ tɛɛyɩfʋɛ kpain nɩn akʋa nɩn anzʋ fama'n.
50 Um deles feriu com a espada o empregado do Grande Sacerdote , cortando a sua orelha direita.
51 Zozi kɔ han kɔ hele yɩ́ menian'n-mɔ kɛ: “Ɛmɔ jínlan, ɔ tɩ kpa sɔ.” Ɔ kɔ han bian sɔ nɩn anzʋ'n, ɔ kɔ man yɩ́ nwʋn kɔ sa.
51 Mas Jesus ordenou: Aí tocou na orelha do homem e o curou.
52 Mɔ Zozi yɔlɩ sɔ'n, ɔ kɔ kaci yɩ́ nyɩn tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ, nʋn Nyanmɩan awulo nɩn asʋ nzalafʋ mgbain'n-mɔ nʋn Izalayɛ mgbain'n-mɔ anwʋn ɛlɔ. Yɩ́ nwan: “Ɛmɔ bu mɩ́n kɛ n dɩ kodiawu. Yɩ́ ti yɛ̂ ɛmɔ 'ba a, ɛmɔ lile dadɩɛ nʋn koloman-mɔ bɛ́ sa nun ɔ?
52 Em seguida disse aos chefes dos sacerdotes, aos oficiais da guarda do Templo e aos líderes judeus que tinham vindo para prendê-lo:
53 Cɩan daa mɩn nʋn ɛmɔ yɛ gua Nyanmɩan awulo nɩn anun, kʋsʋ ɛmɔ a njɩ man mɩ́n. Nan dɔhyʋɩlɩ ɛhɩka tɩ ɛmɔ dɔɛ, ɔ tɩ awosin tunmin dɔɛ.”
53 Eu estava com vocês todos os dias no pátio do Templo, e vocês não tentaram me prender. Mas esta é a hora de vocês e também a hora do poder da escuridão.
54 Menian'n-mɔ kɔ hyɩ Zozi, bɛ nʋn yɩ́ kɔ hɔ tɛɛyɩfʋɛ kpain nɩn awulo. Pɩɛlɩ si Zozi sʋ ɔ di yɩ́ fannvanndʋ.
54 Eles prenderam Jesus e o levaram até a casa do Grande Sacerdote . E Pedro os seguia de longe.
55 Anɩn b'a huan sɩ̂n awulo nɩn afian. Pɩɛlɩ kɔ wʋlʋ ɔ kɔ tanlan bɛ́ mɔ bɛ gua sɩ̂n nɩn anwʋn nɩn afian.
55 Quando acenderam uma fogueira no meio do pátio, Pedro foi e sentou-se com os que estavam em volta do fogo.
56 Afanɩan kʋn kɔ nwun Pɩɛlɩ sɩ̂n nɩn anwʋn ɛbɛlɛ. Ɔ kɔ nɩan Pɩɛlɩ koun, yɩ́ nwan: “Sʋanlan ɛhɩ kʋsʋ si Zozi sʋ bie!”
56 Uma das empregadas o viu sentado ali perto da fogueira, olhou bem para ele e disse: — Este homem também estava com Jesus!
57 Mɔ Pɩɛlɩ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, ɔ kɔ su akpʋlʋwa. Yɩ́ nwan: “Zozi sɔ'n, mɩn nzɩ man yɩ́.”
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, eu nem conheço esse homem!
58 Ɔ hyɛlɩ kaan, sʋanlan kʋn biekun kɔ nwun yɩ́, yɩ́ nwan: “Wɔ́ kʋsʋ wɔ́, ɔ tɩ yɩ́ sʋanlan'n kʋn!”
58 Pouco tempo depois, um homem o viu ali e disse: — Você também é um deles! Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sou um deles.
59 Kɔ yɔ dɔhyʋɩlɩ kʋn kɔ sɩn. Sʋanlan kʋn biekun kɔ han kɔ tʋ sʋ kɛ: “Ɔ tɩ fɔ́ʋ́n, sʋanlan ɛhɩ tɩ Zozi sʋanlan. Ɔ sanlɩn kɛ ɔ tɩ Galile mân nɩn anun ɛlɔ sʋanlan.”
59 Mais ou menos uma hora depois, outro insistiu: — Você estava mesmo com ele porque também é galileu.
60 M'ɔ hanlɩn sɔ'n, Pɩɛlɩ nwan: “Ɛjɔlɛ'n mɔ ɛ lɛ kan'n, mɩn ndɩ man yɩ́ bʋ.” Anɩn Pɩɛlɩ anʋan tɛ wɔ sʋ, kokolokoo! Akɔ kʋn kɔ bɔ.
60 Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sei do que é que você está falando! Naquele instante, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Yɛ́ Mɩn kɔ bɩlɩ yɩ́ nyɩn ɔ kɔ nɩan Pɩɛlɩ. Mɔ Pɩɛlɩ anyɩn tɔlɩ yɛ́ Mɩn anyunnun'n, yɩ́ ti kɔ kacɩ ɛjɔlɛ'n mɔ yɛ́ Mɩn hanlɩn helelɩ yɩ́'n. Yɛ́ Mɩn nwan: “Ɛnɛ, asannan nán akɔ nɩn a bɔ'n, ɛ 'kan yɩ́ kpɛ̂ nsan kɛ ɛ nzɩ man mɩ́n.”
61 Então o Senhor virou-se e olhou firme para Pedro, e ele lembrou das palavras que o Senhor lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.”
62 Pɩɛlɩ kɔ fite ɔ kɔ sun sɛlɛ kpa.
62 Então Pedro saiu dali e chorou amargamente.
63 Bɛ́ mɔ anɩn bɛ nɩan Zozi asʋ'n lɛ gʋlʋ yɩ́ nwʋn.
63 Os homens que estavam guardando Jesus zombavam dele e batiam nele.
64 Bɛ butu yɩ́ ti bɛ tʋtʋ yɩ́ kɔtɔlɛ anɩn bɛ lɛ bisa yɩ́ kɛ: “Nwan yɛ̂ ɔ'a tʋ wɔ́ kɔtɔlɛ'n? Kele!”
64 Taparam os olhos dele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe!
65 Ɛhɩ mɔ bɛ lɛ yɔ'n, anɩn ɛsɛ bɛ lɛ kan ɛjɔlɛ ɛtɛ dɔʋn bɛ tia yɩ́.
65 E diziam muitas outras coisas para insultá-lo.
66 Mɔ alɩ́ɛ hɩnlɩn'n, Zufʋ mgbain'n-mɔ, nʋn tɛɛyɩfʋɛ'n-mɔ nʋn mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ kɔ yia. Bɛ kɔ man bɛ kɔ fa Zozi bɛ kɔ a bɛ́ ja sʋ.
66 Quando amanheceu, alguns líderes dos judeus, alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei se reuniram. Depois mandaram levar Jesus diante do Conselho Superior .
67 Bɛ kɔ bisa bisa yɩ́ kɛ: “Kan kele yɛ́ maan yɛ tɩ́. Asʋ *Kilisi'n, Izalayɛ Belemgbin Ngʋandefʋɛ'n y'ɔ le wɔ́ ɔ?”
67 Então lhe disseram: — Diga para nós se você é o Ele respondeu:
68 Sɛ kʋsʋ mɩn bisa ɛmɔ kosuan kʋn an, ɛmɔ ngɔ bua man mɩ́n bie.
68 E, se eu fizer uma pergunta, vocês não vão responder.
69 Nan kɩkaala dɩɛ, Mân Baa'n 'ba tanlan tunminfʋɛ Nyanmɩan'n fama sʋ.”
69 Mas de agora em diante o
70 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ'n, bɛ́ kʋalaa bɛ́ nwan: “Yɩ́ ti, Nyanmɩan Awa y'ɔ le wɔ́?”
70 Aí todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Ɛhɩ a, bɛ́ nwan: “Yɛ mgbʋnndɛ man adanzɩɛ kʋ́n! Yɛ́ bɔbɔ muonun y'a tɩ yɩ́ nʋan nun ɛjɔlɛ.”
71 E eles disseram: — Não precisamos mais de testemunhas. Nós mesmos ouvimos o que ele disse.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.