Lucas 22

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ɛhɩ, anɩn Zufʋ'n-mɔ fɛtɩ'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ *Pakɩ'n, mɔ bɛ di kpaʋn'n mɔ fali ayile nnʋn man nun'n ka kaan ju.
1 Estava próxima a Festa dos Pães Asmos, chamada Páscoa.
2 Kɛmɔ *tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn *mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ sulo kɛ bɛ cɩ Zozi a, bagua'n 'ba jasʋ bɛ kɔmɩn anun'n, bɛ kɔ kpʋnndɛ atɩn mɔ bɛ 'sɩn sʋ bɛ kun Zozi.
2 Preocupavam-se os principais sacerdotes e os escribas em como tirar a vida a Jesus; porque temiam o povo.
3 Ɛhɩ, *Satan kɔ wʋlʋ Zudasɩ mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Isikaliɔtɩ nɩn anun. Zudasɩ sɔ'n, ɔ wɔ Zozi menian bulu nʋn nnyuan nɩn anun bie.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 Zudasɩ kɔ hɔ kɔ tʋ tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ nʋn Nyanmɩan awulo nɩn asʋ nzalafʋ mgbain'n-mɔ. Ɔ nʋn bɛ́ bɛ kɔ han atɩn mɔ ɔ 'bu sʋ ɔ yɩ Zozi man bɛ́ nɩn anwʋn ɛjɔlɛ.
4 Este foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria a Jesus;
5 Mɔ Zudasɩ hanlɩn sɔ helelɩ bɛ́'n, ɔ kɔ yɔ bɛ́ fɛ sʋnman. Bɛ kɔ bɔbʋa Zudasɩ kɛ sɛ ɔ man bɛ sa kan Zozi sakpa a, bɛ 'man yɩ́ esika.
5 então, eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 Zudasɩ kɔ tie. Ɔ kɔ kpʋnndɛ atɩn mɔ ɔ 'sɩn sʋ ɔ yɩ Zozi man bɛ́ nán bagua nɩn a nnwun man nun.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião de lho entregar sem tumulto.
7 Ɛhɩ, cɩan'n mɔ bɛ di kpaʋn'n mɔ fali ayile'n nnʋn man nun'n kɔ ju. Cɩan sɔ'n y'ɔ fata kɛ bɛ kun mmʋa mma'n-mɔ mɔ bɛ 'fa bɛ tʋn *Pakɩ alɩɛ nɩn ɔ.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães Asmos, em que importava comemorar a Páscoa.
8 Zozi kɔ sʋan Pɩɛlɩ nʋn Zʋan. Yɩ́ nwan: “Ɛmɔ hɔ́ tʋ́n yɛ́ Pakɩ alɩɛ'n.”
8 Jesus, pois, enviou Pedro e João, dizendo: Ide preparar-nos a Páscoa para que a comamos.
9 Pɩɛlɩ nʋn Zʋan kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Nin lɩka dɩɛ yɛ̂ ɛ kulo kɛ yɛ tʋn yɩ́ ɔ.”
9 Eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 Zozi kɔ bua bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ kɔ ju kulo ɛlɔ a, ɛmɔ nʋn belenzua kʋn 'ba yia. Ɔ sʋ nzue bua nun. Ɛmɔ sí yɩ́ sʋ bɛ wʋ́lʋ awulo'n m'ɔ kɔ wʋlʋ nun nɩn anun.
10 Então, lhes explicou Jesus: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem com um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar
11 Ɛmɔ ju ɛbɛlɛ a, bɛ hán bɛ héle sʋanlan'n m'ɔ le awulo'n kɛ: ‘Kpain nwan yɛ bísa wɔ́ kɛ: Nin lɩka dɩɛ yɛ̂ ɔ nʋn yɩ́ menian'n-mɔ bɛ 'di Pakɩ alɩɛ'n?’
11 e dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde é o aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
12 Sɛ ɛmɔ bisa yɩ́ a, ɔ 'kele ɛmɔ dabɛlɛ kpili kʋn awaa nɩn asʋ ɛlɔ. B'a sesie nun. Ɛmɔ sésie Pakɩ alɩɛ nɩn ɛbɛlɛ.”
12 Ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado; ali fazei os preparativos.
13 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, yɩ́ menian nnyuan'n kɔ hɔ kɔ ju kulo nɩn asʋ. Kɛ Zozi kpɩnlɩn hanlɩn yɩ́'n, bɛ nwunlin yɩ́ kʋalaa sɔ. Bɛ kɔ tʋn Pakɩ alɩɛ'n bɛ kɔ sesie yɩ́ ɛbɛlɛ.
13 E, indo, tudo encontraram como Jesus lhes dissera e prepararam a Páscoa.
14 Mɔ alɩlie tɛmʋn'n juli'n, Zozi nʋn yɩ́ mmɔfʋɛ'n-mɔ kɔ lɩla tɔbɩlɩ nɩn anwʋn.
14 Chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Yɩ́ nwan: “Mɩn kulo kɛ mɩn nʋn ɛmɔ yɛ di Pakɩ alɩɛ ɛhɩ kʋalaa nán m'an nwun mɩ́n nyunnun.
15 E disse-lhes: Tenho desejado ansiosamente comer convosco esta Páscoa, antes do meu sofrimento.
16 Afɩ mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ, mɩn ngɔ li man fɩ́ɩ́ kʋ́n dede ɔ 'ju mɛlɛ mɔ bɛ 'nwun yɩ́ bʋ kpa Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anun ɛlɔ'n.”
16 Pois vos digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ fa nzan kangɔ kʋn. Ɔ kɔ la Nyanmɩan asɩ, yɩ́ nwan: “Ɛmɔ lé ɛhɩ bɛ hyé bɛ nʋ́n.
17 E, tomando um cálice, havendo dado graças, disse: Recebei e reparti entre vós;
18 Afɩ mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ, ɔ fi ɛnɛ m'ɔ kɔ'n, mɩn ngɔ nʋn man nzan fɩ́ɩ́ kʋ́n dede ɔ 'ju Nyanmɩan belemgbin elie'n tɛmʋn.”
18 pois vos digo que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 M'ɔ hanlɩn ɛhɩ yuelɩ'n, ɛsɛ ɔ kɔ fa kpaʋn'n. Ɔ kɔ la Nyanmɩan asɩ kɔ yue, ɔ kɔ bubu nun ɔ kɔ man bɛ́. Yɩ́ nwan: “Kpaʋn ɛhɩ tɩ mɩ́n nwʋnnaan. [B'a fa b'a man ɛmɔ. Ɛmɔ yɔ́ yɩ́ sɔ bɛ kácɩ mɩ́n.”
19 E, tomando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo: Isto é o meu corpo oferecido por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Mɔ bɛ lili like'n yuelɩ'n, Zozi kɔ fa nzan'n kɔ man bɛ́. Yɩ́ nwan: “Nzan ɛhɩ tɩ mɩ́n moja. Moja sɔ nɩn a butu a man ɛmɔ. Ɔ di ajinlanmun kɛ Nyanmɩan nʋn ɛmɔ a li nyɩhyɛ fʋfɔlɛ.]
20 Semelhantemente, depois de cear, tomou o cálice, dizendo: Este é o cálice da nova aliança no meu sangue derramado em favor de vós.
21 Nan ɛmɔ nɩ́an, sʋanlan'n mɔ ɔ 'ba yɩ mɩ́n man'n, ɔ nʋn mɩ́n wɔ tɔbɩlɩ nɩn anwʋn ɛwa!
21 Todavia, a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Ɔ tɩ ananhɔlɛ, *Mân Baa'n 'ba wu kɛ Nyanmɩan a kpɩn a han yɩ́'n. Nan kʋsʋ, sʋanlan'n mɔ ɔ 'ba yɩ Mân Baa'n man'n, munnzue hán yɩ́!”
22 Porque o Filho do Homem, na verdade, vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por intermédio de quem ele está sendo traído!
23 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ'n, bɛ lɛ bisa bisa bɛ́ nwʋn bɛ kpʋnndɛ sʋanlan'n mɔ ɔ 'ba li junman sɔ'n.
23 Então, começaram a indagar entre si quem seria, dentre eles, o que estava para fazer isto.
24 Ɛhɩ anzin, akpʋlʋwa kʋn kɔ tɔ mmɔfʋɛ'n-mɔ afian ɛlɔ. Bɛ́ mmɔfʋɛ bulu nʋn nnyuan nɩn anun, bɛ lɛ kpʋnndɛ sʋanlan m'ɔ tɩ kpili tala yɩ́ manngʋn'n-mɔ'n.
24 Suscitaram também entre si uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Zozi kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Asɩɛ nɩn asʋ mmelemgbin'n-mɔ sie menian. Bɛ́ mɔ bɛ le tunmin'n man bɛ fɛlɛ bɛ́ ‘Defʋɛ’.
25 Mas Jesus lhes disse: Os reis dos povos dominam sobre eles, e os que exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Nan ɛmɔ dɩɛ, ɔ tɩ man sɔ mman man ɛmɔ. Ɛmɔ afian, sʋanlan m'ɔ tɩ kpili'n, ɔ di kɛ ɔ bu yɩ́ nwʋn kɛ bɛ́ nunhan kaan. M'ɔ li bɛ́ ti'n kʋsʋ, ɔ di kɛ ɔ bu yɩ́ nwʋn kɛ sʋanlan m'ɔ sʋ ɛhɩnlɩn-mɔ.
26 Mas vós não sois assim; pelo contrário, o maior entre vós seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 Sʋanlan kʋn lɛ didi tɔbɩlɩ nɩn asʋ, kʋn lɛ yɩ alɩɛ man yɩ́. Bɛ́ munnyuan'n, benin yɛ̂ ɔ tɩ kpili ɔ? Sɛ sʋanlan'n m'ɔ tɩ tɔbɩlɩ nɩn anwʋn nɩn ɔ? Mɩ́n kʋsʋ mɩ́n, n wɔ ɛmɔ afian ɛwa kɛ sʋanlan m'ɔ lɛ sʋ ɔ!
27 Pois qual é maior: quem está à mesa ou quem serve? Porventura, não é quem está à mesa? Pois, no meio de vós, eu sou como quem serve.
28 Ɛmɔ dɩɛ, mɩ́n ɛfɛ'n-mɔ anun, ɛmɔ a bɔ mɔndɩnlɩn bɛ nʋn mɩn a tanlan nun.
28 Vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Ɛhɩka ati, kɛmɔ mɩ́n Sɩ a fa Belemgbin Mân nɩn a wula mɩ́n sa nun'n, mɩ́n kʋsʋ, mɩn 'fa Belemgbin Mân'n mɩn man ɛmɔ.
29 Assim como meu Pai me confiou um reino, eu vo-lo confio,
30 Ɛmɔ 'tanlan mɩ́n tɔbɩlɩ nɩn anwʋn bɛ didi bɛ nʋnnʋn mɩ́n belemgbin mân nɩn anun. Ɛsɛ ɛmɔ 'tanlan belemgbin bia sʋ bɛ bua Izalayɛ nvilie bulu nʋn nnyuan'n ndɛɛ.”
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino; e vos assentareis em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 Ɛhɩ anzin, Zozi nwan: “Simʋn, Simʋn! Nɩan wɔ́ nwʋn kpa. *Satan a sɛlɛ ɛmɔ anwʋn atɩn ɔ'a nyan yɩ́ kɛ ɔ 'sɔ ɛmɔ nɩan kɛ bɛ huhu ninnge'n-mɔ asʋ bɛ ju m'ɔ tɩ man kpa'n bɛ gua'n.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como trigo!
32 Nan m'an sɛlɛ m'an man wɔ́ nán dedi a nyue man wɔ́ nun. Mɛlɛ mɔ ɛ kɔ sa kɔ a mɩ́n nwʋn'n, wowula wɔ́ nianman'n-mɔ anwʋnsɛlɛ.”
32 Eu, porém, roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; tu, pois, quando te converteres, fortalece os teus irmãos.
33 Pɩɛlɩ kɔ han kɔ hele Zozi kɛ: “Yɛ́ Mɩn, sɛ ɔ di mɔ bɛ tʋ wɔ́ nʋn mɩ́n fiadɩ, ɛsɛ sɛ ɔ di mɔ ɛ wu a, mɩ́n nʋn wɔ́ yɛ 'wu.”
33 Ele, porém, respondeu: Senhor, estou pronto a ir contigo, tanto para a prisão como para a morte.
34 Zozi nwan: “Pɩɛlɩ, mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele wɔ́ kɛ ɛnɛ, ɔ nʋn dede mɔ akɔ'n 'bɔ'n, ɛ kan yɩ́ kpɛ̂ nsan kɛ ɛ nzɩ man mɩ́n”
34 Mas Jesus lhe disse: Afirmo-te, Pedro, que, hoje, três vezes negarás que me conheces, antes que o galo cante.
35 Ɛhɩ anzin, Zozi kɔ bisa yɩ́ menian'n-mɔ kʋalaatin kɛ: “Mɛlɛ mɔ n zʋanlɩn ɛmɔ mɔ ɛmɔ a nva man esika b'a nza man bɛ́ nwʋn, b'a nva man bɔ́lɛ nʋn mgbabʋa'n, asʋ ɛmɔ mianlɩn like anwʋn ɔ?”
35 A seguir, Jesus lhes perguntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem alforje e sem sandálias, faltou-vos, porventura, alguma coisa? Nada, disseram eles.
36 Ɛhɩ a, Zozi kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Nan kɩkaala dɩɛ, sʋanlan m'ɔ le esika'n, ɔ fá. M'ɔ le bɔ́lɛ'n, ɔ fá. M'ɔ le man dadɩɛ'n, ɔ tɔ́nɩn yɩ́ taladɩɛ kpili'n ɔ fá tó kʋn.
36 Então, lhes disse: Agora, porém, quem tem bolsa, tome-a, como também o alforje; e o que não tem espada, venda a sua capa e compre uma.
37 Afɩ, mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ, mɩ́n nwʋn ɛjɔlɛ'n mɔ b'a hɛlɛ wɔ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ nɩn anun'n: B'a ha yɩ́ b'a wula ɛtɛfʋɛ'n-mɔ anun bie. Ɛjɔlɛ sɔ'n, ɔ fata kɛ ɔ kpɩn sʋ.”
37 Pois vos digo que importa que se cumpra em mim o que está escrito:
38 Mɔ Zozi hanlɩn ɛhɩ'n, yɩ́ menian'n-mɔ nwan: “Yɛ́ Mɩn, ɛ 'nwun dadɩɛ nnyuan.”
38 Então, lhe disseram: Senhor, eis aqui duas espadas! Respondeu-lhes: Basta!
39 Ɛhɩ anzin, Zozi kɔ fite kɔ hɔ Olivʋ bʋka nɩn asʋ kɛ ɔ yɔ yɩ́ titi'n. Mɔ ɔ 'kɔ'n, yɩ́ menian'n-mɔ kɔ si yɩ́ sʋ.
39 E, saindo, foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 Mɔ Zozi juli lɩka sɔ'n, ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ yɔ́ asɔnɩn nán ɛmɔ a ndɔ man sɔnɩan nɩn anun.”
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ ɔ helelɩ bɛ́'n, ɔ kɔ yaci bɛ́ ɛbɛlɛ ɔ kɔ hɔ yɩ́ nyunnun mʋa kaan, lɩka mɔ bɛ tʋ ɛbʋɛ a, ɔ kɔ ju'n. Ɔ kɔ kʋtʋ ɔ kɔ yɔ asɔnɩn.
41 Ele, por sua vez, se afastou, cerca de um tiro de pedra, e, de joelhos, orava,
42 Yɩ́ nwan: “Mɩ́n Sɩ, sɛ ɛ kulo a, amannɩnhunlun ɛhɩ mɔ mɩn 'ba nwun yɩ́'n, kpala gua. Kʋsʋ, yɔ mɔ wɔ́ kunnun kulo'n, nan n'ɛ yɔ mɔ mɩ́n kunnun kulo'n.” [
42 dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; contudo, não se faça a minha vontade, e sim a tua.
43 Nyanmɩansʋ bɔfʋɛ kʋn kɔ yɩ yɩ́ nwʋn kɔ hele yɩ́. Ɔ kɔ wowula yɩ́ anwʋnsɛlɛ.
43 [Então, lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 Alʋabɔ kɔ han Zozi. Ɔ man ɔ kɔ yɔ asɔnɩn sɛlɛ kpa. Yɩ́ nwʋn efifile'n lɛ kpɩkpɩn kɛ moja.]
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o seu suor se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.]
45 M'ɔ yɔlɩ asɔnɩn yuelɩ'n, ɔ kɔ sa yɩ́ nzin yɩ́ menian'n-mɔ anwʋn ɛlɔ. Ɔ 'kɔ ju a, alʋabɔ nɩn a han bɛ́ dede b'a ha nun b'a lafɩ.
45 Levantando-se da oração, foi ter com os discípulos, e os achou dormindo de tristeza,
46 Ɔ kɔ bisa bɛ́ kɛ: “Nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ lɛ dafɩ ɔ? Ɛmɔ jásʋ bɛ yɔ́ asɔnɩn nán ɛmɔ a ndɔ man sɔnɩan nɩn anun!”
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos e orai, para que não entreis em tentação.
47 Anɩn Zozi anʋan tɛ wɔ sʋ, menian-mɔ kɔ fite fite ɛbɛlɛ. Mɔ bɛ 'ba'n, Zozi menian'n-mɔ anun kʋn'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Zudasɩ Isikaliɔtɩ'n y'ɔ li bɛ́ ti ɔ. Zudasɩ kɔ hyʋɩn kɔ kpunnge Zozi ɔ kɔ tɔ yɩ́ nun.
47 Falava ele ainda, quando chegou uma multidão; e um dos doze, o chamado Judas, que vinha à frente deles, aproximou-se de Jesus para o beijar.
48 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, nán Zozi a se yɩ́ kɛ: “Yɩ́ ti, Zudasɩ, ɛ 'tɔ *Mân Baa nɩn anun nán ɛ yɩ yɩ́ man ɔ?”
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem?
49 Mɔ Zozi menian'n-mɔ nwunlin ɛjɔlɛ m'ɔ lɛ ba yɩ́ nzin'n, bɛ kɔ bisa Zozi kɛ: “Yɛ́ Mɩn, yɛ mán yɛ́ dadɩɛ'n-mɔ bíli ɔ?”
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia suceder, perguntaram: Senhor, feriremos à espada?
50 Bɛ 'kan sɔ ala, bɛ́ nunhan kʋn kɔ yɩ yɩ́ dadɩɛ'n, ɔ kɔ kpɛ tɛɛyɩfʋɛ kpain nɩn akʋa nɩn anzʋ fama'n.
50 Um deles feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Zozi kɔ han kɔ hele yɩ́ menian'n-mɔ kɛ: “Ɛmɔ jínlan, ɔ tɩ kpa sɔ.” Ɔ kɔ han bian sɔ nɩn anzʋ'n, ɔ kɔ man yɩ́ nwʋn kɔ sa.
51 Mas Jesus acudiu, dizendo: Deixai, basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Mɔ Zozi yɔlɩ sɔ'n, ɔ kɔ kaci yɩ́ nyɩn tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ, nʋn Nyanmɩan awulo nɩn asʋ nzalafʋ mgbain'n-mɔ nʋn Izalayɛ mgbain'n-mɔ anwʋn ɛlɔ. Yɩ́ nwan: “Ɛmɔ bu mɩ́n kɛ n dɩ kodiawu. Yɩ́ ti yɛ̂ ɛmɔ 'ba a, ɛmɔ lile dadɩɛ nʋn koloman-mɔ bɛ́ sa nun ɔ?
52 Então, dirigindo-se Jesus aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo, disse: Saístes com espadas e porretes como para deter um salteador?
53 Cɩan daa mɩn nʋn ɛmɔ yɛ gua Nyanmɩan awulo nɩn anun, kʋsʋ ɛmɔ a njɩ man mɩ́n. Nan dɔhyʋɩlɩ ɛhɩka tɩ ɛmɔ dɔɛ, ɔ tɩ awosin tunmin dɔɛ.”
53 Diariamente, estando eu convosco no templo, não pusestes as mãos sobre mim. Esta, porém, é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Menian'n-mɔ kɔ hyɩ Zozi, bɛ nʋn yɩ́ kɔ hɔ tɛɛyɩfʋɛ kpain nɩn awulo. Pɩɛlɩ si Zozi sʋ ɔ di yɩ́ fannvanndʋ.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Anɩn b'a huan sɩ̂n awulo nɩn afian. Pɩɛlɩ kɔ wʋlʋ ɔ kɔ tanlan bɛ́ mɔ bɛ gua sɩ̂n nɩn anwʋn nɩn afian.
55 E, quando acenderam fogo no meio do pátio e juntos se assentaram, Pedro tomou lugar entre eles.
56 Afanɩan kʋn kɔ nwun Pɩɛlɩ sɩ̂n nɩn anwʋn ɛbɛlɛ. Ɔ kɔ nɩan Pɩɛlɩ koun, yɩ́ nwan: “Sʋanlan ɛhɩ kʋsʋ si Zozi sʋ bie!”
56 Entrementes, uma criada, vendo-o assentado perto do fogo, fitando-o, disse: Este também estava com ele.
57 Mɔ Pɩɛlɩ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, ɔ kɔ su akpʋlʋwa. Yɩ́ nwan: “Zozi sɔ'n, mɩn nzɩ man yɩ́.”
57 Mas Pedro negava, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Ɔ hyɛlɩ kaan, sʋanlan kʋn biekun kɔ nwun yɩ́, yɩ́ nwan: “Wɔ́ kʋsʋ wɔ́, ɔ tɩ yɩ́ sʋanlan'n kʋn!”
58 Pouco depois, vendo-o outro, disse: Também tu és dos tais. Pedro, porém, protestava: Homem, não sou.
59 Kɔ yɔ dɔhyʋɩlɩ kʋn kɔ sɩn. Sʋanlan kʋn biekun kɔ han kɔ tʋ sʋ kɛ: “Ɔ tɩ fɔ́ʋ́n, sʋanlan ɛhɩ tɩ Zozi sʋanlan. Ɔ sanlɩn kɛ ɔ tɩ Galile mân nɩn anun ɛlɔ sʋanlan.”
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmava, dizendo: Também este, verdadeiramente, estava com ele, porque também é galileu.
60 M'ɔ hanlɩn sɔ'n, Pɩɛlɩ nwan: “Ɛjɔlɛ'n mɔ ɛ lɛ kan'n, mɩn ndɩ man yɩ́ bʋ.” Anɩn Pɩɛlɩ anʋan tɛ wɔ sʋ, kokolokoo! Akɔ kʋn kɔ bɔ.
60 Mas Pedro insistia: Homem, não compreendo o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Yɛ́ Mɩn kɔ bɩlɩ yɩ́ nyɩn ɔ kɔ nɩan Pɩɛlɩ. Mɔ Pɩɛlɩ anyɩn tɔlɩ yɛ́ Mɩn anyunnun'n, yɩ́ ti kɔ kacɩ ɛjɔlɛ'n mɔ yɛ́ Mɩn hanlɩn helelɩ yɩ́'n. Yɛ́ Mɩn nwan: “Ɛnɛ, asannan nán akɔ nɩn a bɔ'n, ɛ 'kan yɩ́ kpɛ̂ nsan kɛ ɛ nzɩ man mɩ́n.”
61 Então, voltando-se o Senhor, fixou os olhos em Pedro, e Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe dissera: Hoje, três vezes me negarás, antes de cantar o galo.
62 Pɩɛlɩ kɔ fite ɔ kɔ sun sɛlɛ kpa.
62 Então, Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Bɛ́ mɔ anɩn bɛ nɩan Zozi asʋ'n lɛ gʋlʋ yɩ́ nwʋn.
63 Os que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 Bɛ butu yɩ́ ti bɛ tʋtʋ yɩ́ kɔtɔlɛ anɩn bɛ lɛ bisa yɩ́ kɛ: “Nwan yɛ̂ ɔ'a tʋ wɔ́ kɔtɔlɛ'n? Kele!”
64 vendando-lhe os olhos, diziam: Profetiza-nos: quem é que te bateu?
65 Ɛhɩ mɔ bɛ lɛ yɔ'n, anɩn ɛsɛ bɛ lɛ kan ɛjɔlɛ ɛtɛ dɔʋn bɛ tia yɩ́.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Mɔ alɩ́ɛ hɩnlɩn'n, Zufʋ mgbain'n-mɔ, nʋn tɛɛyɩfʋɛ'n-mɔ nʋn mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ kɔ yia. Bɛ kɔ man bɛ kɔ fa Zozi bɛ kɔ a bɛ́ ja sʋ.
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 Bɛ kɔ bisa bisa yɩ́ kɛ: “Kan kele yɛ́ maan yɛ tɩ́. Asʋ *Kilisi'n, Izalayɛ Belemgbin Ngʋandefʋɛ'n y'ɔ le wɔ́ ɔ?”
67 Se tu és o Cristo, dize-nos. Então, Jesus lhes respondeu: Se vo-lo disser, não o acreditareis;
68 Sɛ kʋsʋ mɩn bisa ɛmɔ kosuan kʋn an, ɛmɔ ngɔ bua man mɩ́n bie.
68 também, se vos perguntar, de nenhum modo me respondereis.
69 Nan kɩkaala dɩɛ, Mân Baa'n 'ba tanlan tunminfʋɛ Nyanmɩan'n fama sʋ.”
69 Desde agora, estará sentado o Filho do Homem à direita do Todo-Poderoso Deus.
70 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ'n, bɛ́ kʋalaa bɛ́ nwan: “Yɩ́ ti, Nyanmɩan Awa y'ɔ le wɔ́?”
70 Então, disseram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? E ele lhes respondeu: Vós dizeis que eu sou.
71 Ɛhɩ a, bɛ́ nwan: “Yɛ mgbʋnndɛ man adanzɩɛ kʋ́n! Yɛ́ bɔbɔ muonun y'a tɩ yɩ́ nʋan nun ɛjɔlɛ.”
71 Clamaram, pois: Que necessidade mais temos de testemunho? Porque nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.