Lucas 1
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NVT
1 Kpain Teofili,
1 Muitos se propuseram a escrever uma narração dos acontecimentos que se cumpriram entre nós.
2 Bɛ́ mɔ bɛ nwunlin ninnge sɔ'n-mɔ abʋbɔ nun, mɔ bɛ yɩlɩ bɛ́ kɛ bɛ hán Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n, ɛjɔlɛ mɔ bɛ hanlɩn bɛ helelɩ yɛ́'n, yɩ́ fɔ́ʋ́n yɛ̂ menian'n-mɔ hɛlɛlɩ nɩn ɔ.
2 Usaram os relatos que nos foram transmitidos por aqueles que, desde o princípio, foram testemunhas oculares e servos da palavra.
3 Yɩ́ ti, mɩ́n kʋsʋ, m'an bisa bisa nun m'an nwun yɩ́ fɔ́ʋ́n kɛ ɛjɔlɛ'n kpɩnlɩn bɔlɩ yɩ́ bʋ ngɛlɛmɔ nun'n. M'an nɩan an, anɩn Kpain, ɔ tɩ kpa kɛ mɩn kɛlɛ wɔ́ mɩn sʋsɔ sʋ mɩn kan ɛjɔlɛ sɔ'n mɩn kele wɔ́.
3 Depois de investigar tudo detalhadamente desde o início, também decidi escrever-lhe um relato preciso, excelentíssimo Teófilo,
4 Mɩɩn kɛlɛ kalata ɛhɩ mɩn nwan wɔ́ maan ɛ nwun yɩ́ kɛ ɛjɔlɛ'n mɔ a tɩ'n tɩ ananhɔlɛ sakpa.
4 para que tenha plena certeza de tudo que lhe foi ensinado.
5 Ɛhɩ, belemgbin Elɔdɩ m'ɔ sie Zude mân'n bɛlɛ sʋ, anɩn bian kʋn wɔ ɛbɛlɛ. Bian sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Zakali. Ɔ tɩ Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ wɔ tɛɛyɩfʋɛ Abia fâ nɩn anun. Bɛ fɛlɛ yɩ́ yɩ nɩn Elizabɛtɩ, ɔ fi Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ kpain Aalʋn afilie nɩn anun.
5 Quando Herodes era rei da Judeia, havia um sacerdote chamado Zacarias, que fazia parte do grupo sacerdotal de Abias. Sua esposa, Isabel, também pertencia à linhagem sacerdotal de Arão.
6 Bɛ́ menian nnyuan'n, bɛ tɩ fɔ́ʋ́n wɔ Nyanmɩan anyunnun. Bɛ́ nyɩn sɔ Nyanmɩan. Bɛ di yɩ́ mala nɩn asʋ.
6 Zacarias e Isabel eram justos aos olhos de Deus e obedeciam cuidadosamente a todos os mandamentos e estatutos do Senhor.
7 Nan kʋsʋ bɛ wʋlɩ man baa fɩ́ɩ́, ɔ sanlɩn kɛ Elizabɛtɩ tɩ mʋta, ɛsɛ bɛ́ menian nnyuan'n b'a yɔ mgbain.
7 Não tinham filhos, pois Isabel era estéril, e ambos já estavam bem velhos.
8 Cɩan kʋn, anɩn Zakali lɛ di yɩ́ tɛɛyɩɛ junman'n wɔ Nyanmɩan anyunnun, afɩ anɩn Nyanmɩan junman elie nɩn a tʋ bɛ́ fâ dɩɛ'n.
8 Certo dia, Zacarias estava servindo diante de Deus no templo, pois seu grupo realizava o trabalho sacerdotal, conforme a escala.
9 Kɛ bɛ́ mala'n kele'n, ɔ di kɛ bɛ cʋɩn tondo nán bɛ yɩ sʋanlan'n mɔ ɔ 'yala alufanlan'n wɔ Nyanmɩan sua nɩn anun lɩka mɔ bɛ yala yɩ́'n. Bɛ hyʋɩnlɩn tondo nɩn an, bɛ kɔ yɩ Zakali. Zakali kɔ hɔ kɔ wʋlʋ Nyanmɩan sua nɩn anun, ɔ kɔ bɔ yɩ́ junman nɩn abʋ.
9 Foi escolhido por sorteio, como era costume dos sacerdotes, para entrar no santuário do Senhor e queimar incenso.
10 Mɔ ɔ 'yala alufanlan'n, anɩn menian'n-mɔ kʋalaa gua awulo ɛfan bɛ lɛ yɔ asɔnɩn bɛ man bɛ́ nwʋn.
10 Enquanto o incenso era queimado, uma grande multidão orava do lado de fora.
11 Ɛbɛlɛ ala, yɛ́ Mɩn bɔfʋɛ'n kʋn kɔ yɩ yɩ́ nwʋn kɔ hele Zakali. Bɔfʋɛ sɔ'n jin tɔbɩlɩ'n mɔ bɛ yala alufanlan'n sʋ'n fama sʋ ɛbɛlɛ.
11 Então um anjo do Senhor lhe apareceu, à direita do altar de incenso.
12 Mɔ Zakali nwunlin yɩ́'n, yɩ́ kunnun kɔ tɩ yɩ́, ɛsɛ esulo kɔ han yɩ́.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou muito abalado e assustado.
13 Bɔfʋɛ'n nwan: “Zakali, n'ɛ sulo! Nan Nyanmɩan Kpili a tie wɔ́ nzɛlɛ'n. Wɔ́ yɩ Elizabɛtɩ 'ba wʋ baa belenzua kʋn man wɔ́. Baa sɔ'n, tʋn yɩ́ Zʋan.
13 O anjo, porém, lhe disse: “Não tenha medo, Zacarias! Sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, lhe dará um filho, e você o chamará João.
14 Ɛ 'ba li yɩ́ nwʋn fɛ kpa, menian dɔʋn kʋsʋ 'ba li yɩ́ awɔlɛ nɩn anwʋn ndutue.
14 Você terá grande satisfação e alegria, e muitos se alegrarão com o nascimento do menino,
15 Ɔ sanlɩn kɛ ɔ 'ba yɔ sʋanlan kpili wɔ yɛ́ Mɩn anyunnun. Baa sɔ'n, ɔ mma nnʋn man divɩn anaan nzan sɛlɛ ngacile biala. Bɛ 'wʋ yɩ́ a, anɩn Nyanmɩan Wawɛ Nwannzan-nwannzan wɔ yɩ́ nun kpa.
15 pois ele será grande aos olhos do Senhor. Nunca tomará vinho nem outra bebida forte. Será cheio do Espírito Santo, antes mesmo de nascer.
16 Ɔ 'cʋɩn Izalayɛ amma'n-mɔ dɔʋn ba yɛ́ Mɩn m'ɔ tɩ bɛ́ Nyanmɩan nɩn anwʋn biekun.
16 Fará muitos israelitas voltarem ao Senhor, seu Deus.
17 Ɔ le kpɔmanfʋɛ *Eli ajʋnlɩn'n nʋn yɩ́ tunmin'n, yɩ́ muonun ɔ 'di kpɔman wɔ Nyanmɩan anyunnun ɔ sesie sɩɛ'n-mɔ nʋn bɛ́ mma'n-mɔ afian. Ɔ 'man bɛ́ mɔ bɛ́ nyɩn nzɔ man Nyanmɩan'n nwun ngɛlɛ kɛ sɛsɛfʋɛ'n-mɔ. Ɔ 'man menian'n-mɔ sesie bɛ́ nwʋn bɛ nwʋnndɛ yɛ́ Mɩ́n.”
17 Será um homem com o espírito e o poder de Elias, e preparará o povo para a vinda do Senhor. Fará o coração dos pais voltar para seus filhos e levará os rebeldes a aceitarem a sabedoria dos justos”.
18 Zakali kɔ bisa bɔfʋɛ'n kɛ: “Anɩn, mɩn 'yɔ sɛ nán m'an nwun yɩ́ ananhɔlɛ. Ɔ sanlɩn kɛ mɩ́n muonun, m'an yɔ awʋlʋwa. Mɩ́n yɩ kʋsʋ a yɔ awʋlʋwa.”
18 Zacarias disse ao anjo: “Como posso ter certeza de que isso acontecerá? Já sou velho, e minha mulher também é de idade avançada”.
19 Bɔfʋɛ'n nwan: “Bɛ fɛlɛ mɩ́n Gabiliyɛ. Mɩ́n yɛ̂ mɩn jinlan Nyanmɩan anyunnun mɩn sʋ yɩ́ ɔ. Ɔ'a sʋan mɩ́n kɛ m mála n gán ɛjɔlɛ fɛ ɛhɩ n géle wɔ́.
19 O anjo respondeu: “Sou Gabriel, e estou sempre na presença de Deus. Foi ele quem me enviou para lhe trazer estas boas-novas.
20 Mɛlɛ'n ju a, mɩ́n nʋan ɛjɔlɛ'n 'kpɩn sʋ. Nan kʋsʋ, kɛmɔ a nne man ɛjɔlɛ sɔ nɩn a nni man'n, ɛ 'ba tɔ amunle, ɛ ngɔ hʋala man jʋjɔ dede ɔ 'ju tɛmʋn mɔ ɛjɔlɛ'n mɔ m'an han'n kɔ kpɩn sʋ'n.”
20 Agora, porém, você ficará mudo até os dias em que essas coisas acontecerão, pois não acreditou em minhas palavras, que se cumprirão no devido tempo”.
21 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, menian'n-mɔ gua awulo ɛwa b'a nwʋnndɛ dede ɔ'a sin bɛ́ nwʋn kɛ Zakali fi Nyanmɩan sua nɩn anun nvite man ɔ.
21 Enquanto isso, o povo esperava Zacarias sair do santuário e se perguntava por que ele demorava tanto.
22 Nan mɛlɛ mɔ afɩ Zakali fi Nyanmɩan sua nɩn anun fitelɩ'n, ɔ a ngʋala man ɛjɔlɛ kan kele bɛ́. Menian'n-mɔ kɔ nwun kɛ like a fite yɩ́ Nyanmɩan sua nɩn anun ɛlɔ. Ɔ 'kan ɛjɔlɛ'n kele bɛ́ a, ɔ le yɩ́ sa, afɩ yɩ́ nʋan a muan.
22 Quando finalmente saiu, não conseguia falar com eles, e perceberam por seus gestos e seu silêncio que ele havia tido uma visão no santuário.
23 Mɔ Zakali yuelɩ Nyanmɩan awulo nɩn anun junman'n di'n, ɔ kɔ sa kɔ hɔ yɩ́ kulo.
23 Ao fim de seus dias de serviço no templo, Zacarias voltou para casa.
24 Mɔ Zakali salɩ hɔlɩ'n, ɔ'a njɛ man biala, yɩ́ yɩ Elizabɛtɩ kɔ nwʋnnzɛ. Elizabɛtɩ kɔ fa yɩ́ nwʋn kɔ fɩa dede sala nnun. Yɩ́ nwan:
24 Pouco tempo depois, sua esposa, Isabel, engravidou e não saiu de casa por cinco meses.
25 “Yɛ́ Mɩn a nwun mɩ́n nwʋn anwunnvoe. Ɔ'a le mɩ́n fi anyunnunguasɩɛ'n m'ɔ kan mɩ́n wɔ menian'n-mɔ anyunnun nɩn anun.”
25 “Como o Senhor foi bom para mim em minha velhice!”, exclamou ela. “Tirou de mim a humilhação pública de não ter filhos!”
26 Mɔ Elizabɛtɩ nwʋnnzɛlɩ m'ɔ lili sala nsian'n, yɩ́ sala nsian nɩn asʋ, Nyanmɩan kɔ sʋan yɩ́ bɔfʋɛ Gabiliyɛ talua muan kʋn anwʋn Galile mân nɩn anun kulo'n kʋn asʋ. Bɛ fɛlɛ kulo sɔ'n Nazalɛtɩ.
26 No sexto mês da gestação de Isabel, Deus enviou o anjo Gabriel a Nazaré, uma cidade da Galileia,
27 Talua muan sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Mali. Yɩ́ hun y'ɔ le Zozɛfʋ m'ɔ fi belemgbin Davidi afilie nɩn anun'n. Zozɛfʋ nʋn yɩ́ lalɩ man lé. Afɩ ɔ falɩ man Mali atɔnvɔlɛ.
27 a uma virgem de nome Maria. Ela estava prometida em casamento a um homem chamado José, descendente do rei Davi.
28 Bɔfʋɛ'n kɔ wʋlʋ lɩka mɔ Mali wɔ'n, yɩ́ nwan: “Mali, ahɩn o! Yɛ́ Mɩn a yeyila wɔ́ sʋ, ɔ nʋn wɔ́ tɩ.”
28 Gabriel apareceu a ela e lhe disse: “Alegre-se, mulher favorecida! O Senhor está com você!”.
29 Ɛjɔlɛ sɔ'n kɔ man Mali ati anun kɔ yɔ yɩ́ sɩsakaa. Ɔ lɛ bisa yɩ́ nwʋn kɛ ahɩn ebisa sɔ ɛhɩ abʋ y'ɔ le benin?
29 Confusa, Maria tentou imaginar o que o anjo quis dizer.
30 Ɛhɩ a, bɔfʋɛ'n nwan: “Mali, n'ɛ sulo! Nan Nyanmɩan a yeyila wɔ́ sʋ.
30 “Não tenha medo, Maria”, disse o anjo, “pois você encontrou favor diante de Deus.
31 Ɛ 'ba nwʋnnzɛ ɛ wʋ baa belenzua kʋn. Tʋn baa sɔ'n Zozi.
31 Ficará grávida e dará à luz um filho, e o chamará Jesus.
32 Ɔ 'ba yɔ sʋanlan kpili kpa, bɛ 'ba fɛlɛ yɩ́ Nyanmɩan Kpili m'ɔ wɔ anwunno anwunno ɛlɔ nɩn Awa. Yɛ́ Mɩn Nyanmɩan 'ba man ɔ di belemgbin kɛ yɩ́ nan Davidi.
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo. O Senhor Deus lhe dará o trono de seu antepassado Davi,
33 Ɔ 'sie Izalayɛ amma'n-mɔ mɛlɛ biala. Yɩ́ mɛlɛ'n le man ayuelɩɛ.”
33 e ele reinará sobre Israel para sempre; seu reino jamais terá fim!”
34 Mali kɔ bisa bɔfʋɛ'n kɛ: “Anɩn, ɔ 'yɔ sɛ nán ɔ'a yɔ sɔ, mɔ mɩn nzɩ man bian'n?”
34 Maria perguntou ao anjo: “Como isso acontecerá? Eu sou virgem!”.
35 Bɔfʋɛ'n nwan: “Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n 'ba wʋlʋ wɔ́ nun yɛ̂ Nyanmɩan Kpili m'ɔ wɔ anwunno anwunno ɛlɔ'n 'ba fa yɩ́ tunmin'n butu wɔ́ sʋ. Yɩ́ sɔ ati, baa nwannzan-nwannzan'n mɔ ɛ 'ba wʋ yɩ́'n, bɛ 'ba fɛlɛ yɩ́ Nyanmɩan Awa.
35 O anjo respondeu: “O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a cobrirá com sua sombra. Portanto, o bebê que vai nascer será santo, e será chamado Filho de Deus.
36 Nɩan, Elizabɛtɩ m'ɔ tɩ wɔ́ abie'n, yɩ́ m'ɔ tɩ mʋta m'ɔ ngʋala man baa wʋ'n, sunnzun mɔ ɔ'a yɔ kpain, ɔ'a nwʋnnzɛ, yɩ́ sala nsian ahɩ.
36 Além disso, sua parenta, Isabel, ficou grávida em idade avançada. As pessoas diziam que ela era estéril, mas ela concebeu um filho e está no sexto mês de gestação.
37 Ɔ sanlɩn kɛ Nyanmɩan kʋala like biala yɔ.”
37 Pois nada é impossível para Deus”.
38 Mali nwan: “N dɩ yɛ́ Mɩn afanɩan, mɔ a han'n, man ɔ yɔ́ sɔ mán mɩ́n.” Kɛ ɔ hanlɩn sɔ yuelɩ'n yɛ̂ bɔfʋɛ'n hɔlɩ ɔ.
38 Maria disse: “Sou serva do Senhor. Que aconteça comigo tudo que foi dito a meu respeito”. E o anjo a deixou.
39 Ɛhɩ anzin, ɛcɩan kʋn Mali kɔ jasʋ ɔ kɔ han yɩ́ nwʋn ɔ kɔ hɔ kɔ fua Zakali nʋn Elizabɛtɩ anwʋn bɛ́ kulo nɩn asʋ. Kulo sɔ'n wɔ Zude mân nɩn anun mmʋka'n-mɔ afian.
39 Alguns dias depois, Maria dirigiu-se apressadamente à região montanhosa da Judeia, à cidade
40 Mɔ Mali juli ɛbɛlɛ'n, ɔ kɔ wʋlʋ bɛ́ awulo nɩn anun ɔ kɔ bisa Elizabɛtɩ ahɩn.
40 onde Zacarias morava. Ela entrou na casa e saudou Isabel.
41 Mɔ Elizabɛtɩ tɩlɩ Mali ahɩn ebisa'n, baa'n m'ɔ la yɩ́ kunnun'n kɔ han yɩ́ nwʋn. Ɛbɛlɛ ala, Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n kɔ wʋlʋ Elizabɛtɩ anun. Nán ɔ'a tɩan sɛlɛ ɔ'a se kɛ:
41 Ao ouvir a saudação de Maria, o bebê de Isabel se agitou dentro dela, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 “Nyanmɩan a yeyila wɔ́ sʋ a tala mmalasua'n-mɔ kʋalaatin. Yɩ́ nyila'n kan baa'n mɔ ɛ lɛ 'ba wʋ yɩ́'n.
42 Em alta voz, Isabel exclamou: “Você é abençoada entre as mulheres, e abençoada é a criança em seu ventre!
43 Mɩ́n muonun, n dɩ mɩ́n dɩɛ sɛ mɔ yɛ̂ mɩ́n Mɩn anin'n ba ɔ fua mɩ́n nwʋn ɔ?
43 Por que tenho a grande honra de receber a visita da mãe do meu Senhor?
44 Nɩan, mɛlɛ mɔ ɛ bisalɩ mɩ́n ahɩn nɩn ala, baa'n m'ɔ la mɩ́n kunnun'n kɔ li fɛ ɔ kɔ han yɩ́ nwʋn.
44 Quando ouvi sua saudação, o bebê em meu ventre se agitou de alegria.
45 Nyila hán wɔ́ Mali. Afɩ a le a li kɛ yɛ́ Mɩn Anʋan Ɛjɔlɛ'n mɔ ɔ'a han ɔ'a hele wɔ́'n 'kpɩn sʋ sakpa!”
45 Você é abençoada, pois creu no que o Senhor disse que faria!”.
46 Mali nwan:
46 Maria respondeu: “Minha alma exalta ao Senhor!
47 Mɩn di Nyanmɩan m'ɔ tɩ mɩ́n Ngʋandefʋɛ nɩn anwʋn fɛ.
47 Como meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador!
48 Ɔ sanlɩn kɛ mɩ́n kanga nun,
48 Pois ele observou sua humilde serva, e, de agora em diante, todas as gerações me chamarão abençoada.
49 Ɔ sanlɩn kɛ Tunminfʋɛ Nyanmɩan Kpili a yɔ
49 Pois o Poderoso é santo, e fez grandes coisas por mim.
50 Bɛ́ mɔ bɛ man yɩ́ anyɩnnzɔ'n,
50 Demonstra misericórdia a todos que o temem, geração após geração.
51 Ɔ'a yɩ yɩ́ tunmin asa'n ɔ'a hele atubɛnwʋn mma'n-mɔ
51 Seu braço poderoso fez coisas tremendas! Dispersou os orgulhosos e os arrogantes.
52 Ɔ'a tu mmelemgbin'n-mɔ bɛ́ bia'n-mɔ asʋ,
52 Derrubou príncipes de seus tronos e exaltou os humildes.
53 Ɔ'a man yalɛfʋɛ'n-mɔ akʋ a yi,
53 Encheu de coisas boas os famintos e despediu de mãos vazias os ricos.
54 Ɔ'a bʋka Izalayɛ mân'n m'ɔ sʋ yɩ́'n.
54 Ajudou seu servo Israel e lembrou-se de ser misericordioso.
55 mɔ ɔ 'yɔ Abalahamʋn nʋn yɩ́ sasʋ'n-mɔ cɩan daa'n.
55 Pois assim prometeu a nossos antepassados, a Abraão e a seus descendentes para sempre”.
56 Mɔ Mali hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ lili kɔ yɔ sala nsan Elizabɛtɩ anwʋn ɛbɛlɛ kʋalaaka nán ɔ'a sa ɔ'a hɔ yɩ́ kulo.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses, e então voltou para casa.
57 Ɔ wɔ ɛbɛlɛ dede Elizabɛtɩ cɩan kɔ ju. Ɔ 'kɔ a wʋ a, ɔ kɔ wʋ baa belenzua kʋn.
57 Chegado o tempo de seu bebê nascer, Isabel deu à luz um filho.
58 Menian mɔ bɛ nʋn bɛ́ mantan mantan sʋ'n nʋn yɩ́ nwʋn amma'n-mɔ mɔ b'a nwun junman kpili'n mɔ yɛ́ Mɩn a li a man Elizabɛtɩ'n, bɛ nʋn yɩ́ kɔ li yɩ́ nwʋn fɛ.
58 Vizinhos e parentes se alegraram ao tomar conhecimento de que o Senhor havia sido tão misericordioso com ela.
59 Mɔ Baa'n lili mɔlɛ kʋn'n, bɛ kɔ a kɔ kpɛ yɩ́ mmian nun. Bɛ́ nwan bɛ 'fa yɩ́ sɩ Zakali dunman'n bɛ tʋn yɩ́.
59 Quando o bebê estava com oito dias, eles vieram para a cerimônia de circuncisão. Queriam chamar o menino de Zacarias, como o pai,
60 Yɩ́ nin nwan: “Cɛcɛ, nán bɛ fɛlɛ yɩ́ Zakali, nan ɔ li Zʋan.”
60 mas Isabel disse: “Não! Seu nome é João!”.
61 Bɛ́ nwan: “Nwan yɛ̂ ɔ li Zʋan wɔ́ afilie nɩn anun mɔ yɩ́ ti yɛ̂ bɛ 'tʋn yɩ́ sɔ'n?”
61 Então eles lhe disseram: “Não há ninguém em sua família com esse nome”,
62 Bɛ le bɛ́ sa bɛ kɔ bisa yɩ́ sɩ kɛ: “Nan wɔ́ wa'n, wɔ́ nwan ɔ li sɛ kpa?”
62 e com gestos perguntaram ao pai como queria chamar o bebê.
63 Ɛbɛlɛ ala, Zakali kɔ bisa tabʋa kaan kʋn ɔ kɔ hɛlɛ sʋ kɛ: “Mɩ́n wa'n li Zʋan.” Ɛjɔlɛ sɔ'n kɔ sin bɛ́ kʋalaa bɛ́ nwʋn.
63 Ele pediu que lhe dessem uma tabuinha e, para surpresa de todos, escreveu: “Seu nome é João”.
64 Kɛ ɔ hɛlɛlɩ yuelɩ ala, Nyanmɩan kɔ tike yɩ́ nʋan'n. Zakali kɔ kuku yɩ́ nɩn sʋ ɔ kɔ yɩ Nyanmɩan ayɛ.
64 No mesmo instante, Zacarias voltou a falar e começou a louvar a Deus.
65 Ɛbɛlɛ ala, esulo kɔ han bɛ́ mɔ bɛ nʋn Zakali mantan mantan sʋ'n, ɛbɛlɛ mân sɔ nɩn anun menian'n-mɔ kʋalaa kɔ tɩ ɛjɔlɛ sɔ'n.
65 Toda a vizinhança se encheu de temor, e a notícia do que havia acontecido se espalhou por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Bɛ́ nun kʋn biala m'ɔ kɔ tɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, ɔ jʋnlɩn dede a, ɔ bisa yɩ́ nwʋn kɛ: “Baa sɔ'n, nzu sʋanlan dɩɛ yɛ̂ ɔ 'kaci ɔ?” Bɛ lɛ kan sɔ, ɔ sanlɩn kɛ bɛ́ kʋalaa bɛ nwun yɩ́ kɛ yɛ́ Mɩn tunmin'n wɔ baa nɩn anun sakpa.
66 Todos que ficavam sabendo meditavam sobre esses acontecimentos e perguntavam: “O que vai ser esse menino?”. Pois a mão do Senhor estava sobre ele.
67 Mɔ Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n wʋlʋlɩ Zʋan asɩ Zakali anun'n, ɛ 'nwun ɛjɔlɛ m'ɔ hanlɩn'n:
67 Então seu pai, Zacarias, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou:
68 “Bɛ mán yɛ yɩ́ yɛ́ Mɩn
68 “Seja bendito o Senhor, o Deus de Israel, pois visitou e resgatou seu povo.
69 Ɔ'a man ngʋandefʋɛ kpili kʋn a fite
69 Ele nos enviou poderosa salvação da linhagem real de seu servo Davi,
70 Ɛjɔlɛ sɔ'n, ɔ lili mʋa
70 como havia prometido muito tempo atrás por meio de seus santos profetas.
71 Ɔ bɔlɩ yɛ́ anɔhʋba kɛ
71 Agora seremos salvos de nossos inimigos e de todos que nos odeiam.
72 ɔ 'nwun yɛ́ nan-mɔ anwʋn anwunnvoe,
72 Ele foi misericordioso com nossos antepassados ao lembrar-se de sua santa aliança,
73 Nyanmɩan hanlɩn ndâ yɛ́ nan Abalahamʋn anyunnun kɛ
73 o juramento solene que fez com nosso antepassado Abraão.
74 ɔ 'de yɛ́ fi yɛ́ mgbɔfʋɛ'n-mɔ asa nun,
74 Prometeu livrar-nos de nossos inimigos para o servirmos sem medo,
75 ɛsɛ yɛ 'nanndɩ nwannzan-nwannzan
75 em santidade e justiça, enquanto vivermos.
76 Nan wɔ́ dɩɛ, mɩ́n wa, bɛ 'ba fɛlɛ wɔ́
76 “E você, meu filhinho, será chamado profeta do Altíssimo, pois preparará o caminho para o Senhor.
77 ɛsɛ ɛ 'man yɩ́ menian'n-mɔ nwun yɩ́ kɛ
77 Dirá a seu povo como encontrar salvação por meio do perdão de seus pecados.
78 Yɛ́ Nyanmɩan'n sɩ anwunnvoe, ɛsɛ ɔ tɩ kpa sʋnman.
78 Graças à terna misericórdia de nosso Deus, a luz da manhã, vinda do céu, está prestes a raiar sobre nós,
79 Ɔ 'man ɔ ta bɛ́ mɔ bɛ tɩ awosin nɩn anun
79 para iluminar aqueles que estão na escuridão e na sombra da morte e nos guiar ao caminho da paz”.
80 Anɩn batʋnman'n lɛ nyin ɛsɛ anɩn yɩ́ ti lɛ tin. Ɔ kɔ tanlan ɛwâ nɩn anun ɛlɔ. Ɔ wɔ ɛlɔ dede tɛmʋn'n juli ɔ bɔlɩ yɩ́ bagua nun junman nɩn abʋ Izalayɛ amma'n-mɔ afian.
80 João cresceu e se fortaleceu em espírito. E viveu no deserto até chegar o tempo de se apresentar ao povo de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.