Lucas 1

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kpain Teofili,
1 Visto que muitos houve que empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Bɛ́ mɔ bɛ nwunlin ninnge sɔ'n-mɔ abʋbɔ nun, mɔ bɛ yɩlɩ bɛ́ kɛ bɛ hán Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n, ɛjɔlɛ mɔ bɛ hanlɩn bɛ helelɩ yɛ́'n, yɩ́ fɔ́ʋ́n yɛ̂ menian'n-mɔ hɛlɛlɩ nɩn ɔ.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Yɩ́ ti, mɩ́n kʋsʋ, m'an bisa bisa nun m'an nwun yɩ́ fɔ́ʋ́n kɛ ɛjɔlɛ'n kpɩnlɩn bɔlɩ yɩ́ bʋ ngɛlɛmɔ nun'n. M'an nɩan an, anɩn Kpain, ɔ tɩ kpa kɛ mɩn kɛlɛ wɔ́ mɩn sʋsɔ sʋ mɩn kan ɛjɔlɛ sɔ'n mɩn kele wɔ́.
3 igualmente a mim me pareceu bem, depois de acurada investigação de tudo desde sua origem, dar-te por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 Mɩɩn kɛlɛ kalata ɛhɩ mɩn nwan wɔ́ maan ɛ nwun yɩ́ kɛ ɛjɔlɛ'n mɔ a tɩ'n tɩ ananhɔlɛ sakpa.
4 para que tenhas plena certeza das verdades em que foste instruído.
5 Ɛhɩ, belemgbin Elɔdɩ m'ɔ sie Zude mân'n bɛlɛ sʋ, anɩn bian kʋn wɔ ɛbɛlɛ. Bian sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Zakali. Ɔ tɩ Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ wɔ tɛɛyɩfʋɛ Abia fâ nɩn anun. Bɛ fɛlɛ yɩ́ yɩ nɩn Elizabɛtɩ, ɔ fi Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ kpain Aalʋn afilie nɩn anun.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. Sua mulher era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Bɛ́ menian nnyuan'n, bɛ tɩ fɔ́ʋ́n wɔ Nyanmɩan anyunnun. Bɛ́ nyɩn sɔ Nyanmɩan. Bɛ di yɩ́ mala nɩn asʋ.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Nan kʋsʋ bɛ wʋlɩ man baa fɩ́ɩ́, ɔ sanlɩn kɛ Elizabɛtɩ tɩ mʋta, ɛsɛ bɛ́ menian nnyuan'n b'a yɔ mgbain.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, sendo eles avançados em dias.
8 Cɩan kʋn, anɩn Zakali lɛ di yɩ́ tɛɛyɩɛ junman'n wɔ Nyanmɩan anyunnun, afɩ anɩn Nyanmɩan junman elie nɩn a tʋ bɛ́ fâ dɩɛ'n.
8 Ora, aconteceu que, exercendo ele diante de Deus o sacerdócio na ordem do seu turno, coube-lhe por sorte,
9 Kɛ bɛ́ mala'n kele'n, ɔ di kɛ bɛ cʋɩn tondo nán bɛ yɩ sʋanlan'n mɔ ɔ 'yala alufanlan'n wɔ Nyanmɩan sua nɩn anun lɩka mɔ bɛ yala yɩ́'n. Bɛ hyʋɩnlɩn tondo nɩn an, bɛ kɔ yɩ Zakali. Zakali kɔ hɔ kɔ wʋlʋ Nyanmɩan sua nɩn anun, ɔ kɔ bɔ yɩ́ junman nɩn abʋ.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso;
10 Mɔ ɔ 'yala alufanlan'n, anɩn menian'n-mɔ kʋalaa gua awulo ɛfan bɛ lɛ yɔ asɔnɩn bɛ man bɛ́ nwʋn.
10 e, durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia da parte de fora, orando.
11 Ɛbɛlɛ ala, yɛ́ Mɩn bɔfʋɛ'n kʋn kɔ yɩ yɩ́ nwʋn kɔ hele Zakali. Bɔfʋɛ sɔ'n jin tɔbɩlɩ'n mɔ bɛ yala alufanlan'n sʋ'n fama sʋ ɛbɛlɛ.
11 E eis que lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Mɔ Zakali nwunlin yɩ́'n, yɩ́ kunnun kɔ tɩ yɩ́, ɛsɛ esulo kɔ han yɩ́.
12 Vendo-o, Zacarias turbou-se, e apoderou-se dele o temor.
13 Bɔfʋɛ'n nwan: “Zakali, n'ɛ sulo! Nan Nyanmɩan Kpili a tie wɔ́ nzɛlɛ'n. Wɔ́ yɩ Elizabɛtɩ 'ba wʋ baa belenzua kʋn man wɔ́. Baa sɔ'n, tʋn yɩ́ Zʋan.
13 Disse-lhe, porém, o anjo: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida; e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, a quem darás o nome de João.
14 Ɛ 'ba li yɩ́ nwʋn fɛ kpa, menian dɔʋn kʋsʋ 'ba li yɩ́ awɔlɛ nɩn anwʋn ndutue.
14 Em ti haverá prazer e alegria, e muitos se regozijarão com o seu nascimento.
15 Ɔ sanlɩn kɛ ɔ 'ba yɔ sʋanlan kpili wɔ yɛ́ Mɩn anyunnun. Baa sɔ'n, ɔ mma nnʋn man divɩn anaan nzan sɛlɛ ngacile biala. Bɛ 'wʋ yɩ́ a, anɩn Nyanmɩan Wawɛ Nwannzan-nwannzan wɔ yɩ́ nun kpa.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte e será cheio do Espírito Santo, já do ventre materno.
16 Ɔ 'cʋɩn Izalayɛ amma'n-mɔ dɔʋn ba yɛ́ Mɩn m'ɔ tɩ bɛ́ Nyanmɩan nɩn anwʋn biekun.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Ɔ le kpɔmanfʋɛ *Eli ajʋnlɩn'n nʋn yɩ́ tunmin'n, yɩ́ muonun ɔ 'di kpɔman wɔ Nyanmɩan anyunnun ɔ sesie sɩɛ'n-mɔ nʋn bɛ́ mma'n-mɔ afian. Ɔ 'man bɛ́ mɔ bɛ́ nyɩn nzɔ man Nyanmɩan'n nwun ngɛlɛ kɛ sɛsɛfʋɛ'n-mɔ. Ɔ 'man menian'n-mɔ sesie bɛ́ nwʋn bɛ nwʋnndɛ yɛ́ Mɩ́n.”
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Zakali kɔ bisa bɔfʋɛ'n kɛ: “Anɩn, mɩn 'yɔ sɛ nán m'an nwun yɩ́ ananhɔlɛ. Ɔ sanlɩn kɛ mɩ́n muonun, m'an yɔ awʋlʋwa. Mɩ́n yɩ kʋsʋ a yɔ awʋlʋwa.”
18 Então, perguntou Zacarias ao anjo: Como saberei isto? Pois eu sou velho, e minha mulher, avançada em dias.
19 Bɔfʋɛ'n nwan: “Bɛ fɛlɛ mɩ́n Gabiliyɛ. Mɩ́n yɛ̂ mɩn jinlan Nyanmɩan anyunnun mɩn sʋ yɩ́ ɔ. Ɔ'a sʋan mɩ́n kɛ m mála n gán ɛjɔlɛ fɛ ɛhɩ n géle wɔ́.
19 Respondeu-lhe o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para falar-te e trazer-te estas boas-novas.
20 Mɛlɛ'n ju a, mɩ́n nʋan ɛjɔlɛ'n 'kpɩn sʋ. Nan kʋsʋ, kɛmɔ a nne man ɛjɔlɛ sɔ nɩn a nni man'n, ɛ 'ba tɔ amunle, ɛ ngɔ hʋala man jʋjɔ dede ɔ 'ju tɛmʋn mɔ ɛjɔlɛ'n mɔ m'an han'n kɔ kpɩn sʋ'n.”
20 Todavia, ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas venham a realizar-se; porquanto não acreditaste nas minhas palavras, as quais, a seu tempo, se cumprirão.
21 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, menian'n-mɔ gua awulo ɛwa b'a nwʋnndɛ dede ɔ'a sin bɛ́ nwʋn kɛ Zakali fi Nyanmɩan sua nɩn anun nvite man ɔ.
21 O povo estava esperando a Zacarias e admirava-se de que tanto se demorasse no santuário.
22 Nan mɛlɛ mɔ afɩ Zakali fi Nyanmɩan sua nɩn anun fitelɩ'n, ɔ a ngʋala man ɛjɔlɛ kan kele bɛ́. Menian'n-mɔ kɔ nwun kɛ like a fite yɩ́ Nyanmɩan sua nɩn anun ɛlɔ. Ɔ 'kan ɛjɔlɛ'n kele bɛ́ a, ɔ le yɩ́ sa, afɩ yɩ́ nʋan a muan.
22 Mas, saindo ele, não lhes podia falar; então, entenderam que tivera uma visão no santuário. E expressava-se por acenos e permanecia mudo.
23 Mɔ Zakali yuelɩ Nyanmɩan awulo nɩn anun junman'n di'n, ɔ kɔ sa kɔ hɔ yɩ́ kulo.
23 Sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para casa.
24 Mɔ Zakali salɩ hɔlɩ'n, ɔ'a njɛ man biala, yɩ́ yɩ Elizabɛtɩ kɔ nwʋnnzɛ. Elizabɛtɩ kɔ fa yɩ́ nwʋn kɔ fɩa dede sala nnun. Yɩ́ nwan:
24 Passados esses dias, Isabel, sua mulher, concebeu e ocultou-se por cinco meses, dizendo:
25 “Yɛ́ Mɩn a nwun mɩ́n nwʋn anwunnvoe. Ɔ'a le mɩ́n fi anyunnunguasɩɛ'n m'ɔ kan mɩ́n wɔ menian'n-mɔ anyunnun nɩn anun.”
25 Assim me fez o Senhor, contemplando-me, para anular o meu opróbrio perante os homens.
26 Mɔ Elizabɛtɩ nwʋnnzɛlɩ m'ɔ lili sala nsian'n, yɩ́ sala nsian nɩn asʋ, Nyanmɩan kɔ sʋan yɩ́ bɔfʋɛ Gabiliyɛ talua muan kʋn anwʋn Galile mân nɩn anun kulo'n kʋn asʋ. Bɛ fɛlɛ kulo sɔ'n Nazalɛtɩ.
26 No sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado, da parte de Deus, para uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Talua muan sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Mali. Yɩ́ hun y'ɔ le Zozɛfʋ m'ɔ fi belemgbin Davidi afilie nɩn anun'n. Zozɛfʋ nʋn yɩ́ lalɩ man lé. Afɩ ɔ falɩ man Mali atɔnvɔlɛ.
27 a uma virgem desposada com certo homem da casa de Davi, cujo nome era José; a virgem chamava-se Maria.
28 Bɔfʋɛ'n kɔ wʋlʋ lɩka mɔ Mali wɔ'n, yɩ́ nwan: “Mali, ahɩn o! Yɛ́ Mɩn a yeyila wɔ́ sʋ, ɔ nʋn wɔ́ tɩ.”
28 E, entrando o anjo aonde ela estava, disse: Alegra-te, muito favorecida! O Senhor é contigo.
29 Ɛjɔlɛ sɔ'n kɔ man Mali ati anun kɔ yɔ yɩ́ sɩsakaa. Ɔ lɛ bisa yɩ́ nwʋn kɛ ahɩn ebisa sɔ ɛhɩ abʋ y'ɔ le benin?
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que significaria esta saudação.
30 Ɛhɩ a, bɔfʋɛ'n nwan: “Mali, n'ɛ sulo! Nan Nyanmɩan a yeyila wɔ́ sʋ.
30 Mas o anjo lhe disse: Maria, não temas; porque achaste graça diante de Deus.
31 Ɛ 'ba nwʋnnzɛ ɛ wʋ baa belenzua kʋn. Tʋn baa sɔ'n Zozi.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, a quem chamarás pelo nome de Jesus.
32 Ɔ 'ba yɔ sʋanlan kpili kpa, bɛ 'ba fɛlɛ yɩ́ Nyanmɩan Kpili m'ɔ wɔ anwunno anwunno ɛlɔ nɩn Awa. Yɛ́ Mɩn Nyanmɩan 'ba man ɔ di belemgbin kɛ yɩ́ nan Davidi.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 Ɔ 'sie Izalayɛ amma'n-mɔ mɛlɛ biala. Yɩ́ mɛlɛ'n le man ayuelɩɛ.”
33 ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Mali kɔ bisa bɔfʋɛ'n kɛ: “Anɩn, ɔ 'yɔ sɛ nán ɔ'a yɔ sɔ, mɔ mɩn nzɩ man bian'n?”
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, pois não tenho relação com homem algum?
35 Bɔfʋɛ'n nwan: “Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n 'ba wʋlʋ wɔ́ nun yɛ̂ Nyanmɩan Kpili m'ɔ wɔ anwunno anwunno ɛlɔ'n 'ba fa yɩ́ tunmin'n butu wɔ́ sʋ. Yɩ́ sɔ ati, baa nwannzan-nwannzan'n mɔ ɛ 'ba wʋ yɩ́'n, bɛ 'ba fɛlɛ yɩ́ Nyanmɩan Awa.
35 Respondeu-lhe o anjo: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Nɩan, Elizabɛtɩ m'ɔ tɩ wɔ́ abie'n, yɩ́ m'ɔ tɩ mʋta m'ɔ ngʋala man baa wʋ'n, sunnzun mɔ ɔ'a yɔ kpain, ɔ'a nwʋnnzɛ, yɩ́ sala nsian ahɩ.
36 E Isabel, tua parenta, igualmente concebeu um filho na sua velhice, sendo este já o sexto mês para aquela que diziam ser estéril.
37 Ɔ sanlɩn kɛ Nyanmɩan kʋala like biala yɔ.”
37 Porque para Deus não haverá impossíveis em todas as suas promessas.
38 Mali nwan: “N dɩ yɛ́ Mɩn afanɩan, mɔ a han'n, man ɔ yɔ́ sɔ mán mɩ́n.” Kɛ ɔ hanlɩn sɔ yuelɩ'n yɛ̂ bɔfʋɛ'n hɔlɩ ɔ.
38 Então, disse Maria: Aqui está a serva do Senhor; que se cumpra em mim conforme a tua palavra. E o anjo se ausentou dela.
39 Ɛhɩ anzin, ɛcɩan kʋn Mali kɔ jasʋ ɔ kɔ han yɩ́ nwʋn ɔ kɔ hɔ kɔ fua Zakali nʋn Elizabɛtɩ anwʋn bɛ́ kulo nɩn asʋ. Kulo sɔ'n wɔ Zude mân nɩn anun mmʋka'n-mɔ afian.
39 Naqueles dias, dispondo-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 Mɔ Mali juli ɛbɛlɛ'n, ɔ kɔ wʋlʋ bɛ́ awulo nɩn anun ɔ kɔ bisa Elizabɛtɩ ahɩn.
40 entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Mɔ Elizabɛtɩ tɩlɩ Mali ahɩn ebisa'n, baa'n m'ɔ la yɩ́ kunnun'n kɔ han yɩ́ nwʋn. Ɛbɛlɛ ala, Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n kɔ wʋlʋ Elizabɛtɩ anun. Nán ɔ'a tɩan sɛlɛ ɔ'a se kɛ:
41 Ouvindo esta a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre; então, Isabel ficou possuída do Espírito Santo.
42 “Nyanmɩan a yeyila wɔ́ sʋ a tala mmalasua'n-mɔ kʋalaatin. Yɩ́ nyila'n kan baa'n mɔ ɛ lɛ 'ba wʋ yɩ́'n.
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito o fruto do teu ventre!
43 Mɩ́n muonun, n dɩ mɩ́n dɩɛ sɛ mɔ yɛ̂ mɩ́n Mɩn anin'n ba ɔ fua mɩ́n nwʋn ɔ?
43 E de onde me provém que me venha visitar a mãe do meu Senhor?
44 Nɩan, mɛlɛ mɔ ɛ bisalɩ mɩ́n ahɩn nɩn ala, baa'n m'ɔ la mɩ́n kunnun'n kɔ li fɛ ɔ kɔ han yɩ́ nwʋn.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Nyila hán wɔ́ Mali. Afɩ a le a li kɛ yɛ́ Mɩn Anʋan Ɛjɔlɛ'n mɔ ɔ'a han ɔ'a hele wɔ́'n 'kpɩn sʋ sakpa!”
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Mali nwan:
46 Então, disse Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Mɩn di Nyanmɩan m'ɔ tɩ mɩ́n Ngʋandefʋɛ nɩn anwʋn fɛ.
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 Ɔ sanlɩn kɛ mɩ́n kanga nun,
48 porque contemplou na humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 Ɔ sanlɩn kɛ Tunminfʋɛ Nyanmɩan Kpili a yɔ
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Bɛ́ mɔ bɛ man yɩ́ anyɩnnzɔ'n,
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Ɔ'a yɩ yɩ́ tunmin asa'n ɔ'a hele atubɛnwʋn mma'n-mɔ
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Ɔ'a tu mmelemgbin'n-mɔ bɛ́ bia'n-mɔ asʋ,
52 Derribou do seu trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 Ɔ'a man yalɛfʋɛ'n-mɔ akʋ a yi,
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 Ɔ'a bʋka Izalayɛ mân'n m'ɔ sʋ yɩ́'n.
54 Amparou a Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 mɔ ɔ 'yɔ Abalahamʋn nʋn yɩ́ sasʋ'n-mɔ cɩan daa'n.
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como prometera aos nossos pais.
56 Mɔ Mali hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ lili kɔ yɔ sala nsan Elizabɛtɩ anwʋn ɛbɛlɛ kʋalaaka nán ɔ'a sa ɔ'a hɔ yɩ́ kulo.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Ɔ wɔ ɛbɛlɛ dede Elizabɛtɩ cɩan kɔ ju. Ɔ 'kɔ a wʋ a, ɔ kɔ wʋ baa belenzua kʋn.
57 A Isabel cumpriu-se o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Menian mɔ bɛ nʋn bɛ́ mantan mantan sʋ'n nʋn yɩ́ nwʋn amma'n-mɔ mɔ b'a nwun junman kpili'n mɔ yɛ́ Mɩn a li a man Elizabɛtɩ'n, bɛ nʋn yɩ́ kɔ li yɩ́ nwʋn fɛ.
58 Ouviram os seus vizinhos e parentes que o Senhor usara de grande misericórdia para com ela e participaram do seu regozijo.
59 Mɔ Baa'n lili mɔlɛ kʋn'n, bɛ kɔ a kɔ kpɛ yɩ́ mmian nun. Bɛ́ nwan bɛ 'fa yɩ́ sɩ Zakali dunman'n bɛ tʋn yɩ́.
59 Sucedeu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Yɩ́ nin nwan: “Cɛcɛ, nán bɛ fɛlɛ yɩ́ Zakali, nan ɔ li Zʋan.”
60 De modo nenhum! Respondeu sua mãe. Pelo contrário, ele deve ser chamado João.
61 Bɛ́ nwan: “Nwan yɛ̂ ɔ li Zʋan wɔ́ afilie nɩn anun mɔ yɩ́ ti yɛ̂ bɛ 'tʋn yɩ́ sɔ'n?”
61 Disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que tenha este nome.
62 Bɛ le bɛ́ sa bɛ kɔ bisa yɩ́ sɩ kɛ: “Nan wɔ́ wa'n, wɔ́ nwan ɔ li sɛ kpa?”
62 E perguntaram, por acenos, ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Ɛbɛlɛ ala, Zakali kɔ bisa tabʋa kaan kʋn ɔ kɔ hɛlɛ sʋ kɛ: “Mɩ́n wa'n li Zʋan.” Ɛjɔlɛ sɔ'n kɔ sin bɛ́ kʋalaa bɛ́ nwʋn.
63 Então, pedindo ele uma tabuinha, escreveu: João é o seu nome. E todos se admiraram.
64 Kɛ ɔ hɛlɛlɩ yuelɩ ala, Nyanmɩan kɔ tike yɩ́ nʋan'n. Zakali kɔ kuku yɩ́ nɩn sʋ ɔ kɔ yɩ Nyanmɩan ayɛ.
64 Imediatamente, a boca se lhe abriu, e, desimpedida a língua, falava louvando a Deus.
65 Ɛbɛlɛ ala, esulo kɔ han bɛ́ mɔ bɛ nʋn Zakali mantan mantan sʋ'n, ɛbɛlɛ mân sɔ nɩn anun menian'n-mɔ kʋalaa kɔ tɩ ɛjɔlɛ sɔ'n.
65 Sucedeu que todos os seus vizinhos ficaram possuídos de temor, e por toda a região montanhosa da Judeia foram divulgadas estas coisas.
66 Bɛ́ nun kʋn biala m'ɔ kɔ tɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, ɔ jʋnlɩn dede a, ɔ bisa yɩ́ nwʋn kɛ: “Baa sɔ'n, nzu sʋanlan dɩɛ yɛ̂ ɔ 'kaci ɔ?” Bɛ lɛ kan sɔ, ɔ sanlɩn kɛ bɛ́ kʋalaa bɛ nwun yɩ́ kɛ yɛ́ Mɩn tunmin'n wɔ baa nɩn anun sakpa.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: Que virá a ser, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Mɔ Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n wʋlʋlɩ Zʋan asɩ Zakali anun'n, ɛ 'nwun ɛjɔlɛ m'ɔ hanlɩn'n:
67 Zacarias, seu pai, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 “Bɛ mán yɛ yɩ́ yɛ́ Mɩn
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 Ɔ'a man ngʋandefʋɛ kpili kʋn a fite
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 Ɛjɔlɛ sɔ'n, ɔ lili mʋa
70 como prometera, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 Ɔ bɔlɩ yɛ́ anɔhʋba kɛ
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 ɔ 'nwun yɛ́ nan-mɔ anwʋn anwunnvoe,
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 Nyanmɩan hanlɩn ndâ yɛ́ nan Abalahamʋn anyunnun kɛ
73 e do juramento que fez a Abraão, o nosso pai,
74 ɔ 'de yɛ́ fi yɛ́ mgbɔfʋɛ'n-mɔ asa nun,
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 ɛsɛ yɛ 'nanndɩ nwannzan-nwannzan
75 em santidade e justiça perante ele, todos os nossos dias.
76 Nan wɔ́ dɩɛ, mɩ́n wa, bɛ 'ba fɛlɛ wɔ́
76 Tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 ɛsɛ ɛ 'man yɩ́ menian'n-mɔ nwun yɩ́ kɛ
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, no redimi-lo dos seus pecados,
78 Yɛ́ Nyanmɩan'n sɩ anwunnvoe, ɛsɛ ɔ tɩ kpa sʋnman.
78 graças à entranhável misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 Ɔ 'man ɔ ta bɛ́ mɔ bɛ tɩ awosin nɩn anun
79 para alumiar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Anɩn batʋnman'n lɛ nyin ɛsɛ anɩn yɩ́ ti lɛ tin. Ɔ kɔ tanlan ɛwâ nɩn anun ɛlɔ. Ɔ wɔ ɛlɔ dede tɛmʋn'n juli ɔ bɔlɩ yɩ́ bagua nun junman nɩn abʋ Izalayɛ amma'n-mɔ afian.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até ao dia em que havia de manifestar-se a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.