Lucas 1
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ACF
1 Kpain Teofili,
1 Tendo, pois, muitos empreendido pôr em ordem a narração dos fatos que entre nós se cumpriram,
2 Bɛ́ mɔ bɛ nwunlin ninnge sɔ'n-mɔ abʋbɔ nun, mɔ bɛ yɩlɩ bɛ́ kɛ bɛ hán Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n, ɛjɔlɛ mɔ bɛ hanlɩn bɛ helelɩ yɛ́'n, yɩ́ fɔ́ʋ́n yɛ̂ menian'n-mɔ hɛlɛlɩ nɩn ɔ.
2 Segundo nos transmitiram os mesmos que os presenciaram desde oprincípio, e foram ministros da palavra,
3 Yɩ́ ti, mɩ́n kʋsʋ, m'an bisa bisa nun m'an nwun yɩ́ fɔ́ʋ́n kɛ ɛjɔlɛ'n kpɩnlɩn bɔlɩ yɩ́ bʋ ngɛlɛmɔ nun'n. M'an nɩan an, anɩn Kpain, ɔ tɩ kpa kɛ mɩn kɛlɛ wɔ́ mɩn sʋsɔ sʋ mɩn kan ɛjɔlɛ sɔ'n mɩn kele wɔ́.
3 Pareceu-me também a mim conveniente descrevê-los a ti, ó excelente Teófilo, por sua ordem, havendo-me já informado minuciosamente de tudo desde o princípio;
4 Mɩɩn kɛlɛ kalata ɛhɩ mɩn nwan wɔ́ maan ɛ nwun yɩ́ kɛ ɛjɔlɛ'n mɔ a tɩ'n tɩ ananhɔlɛ sakpa.
4 Para que conheças a certeza das coisas de que já estás informado.
5 Ɛhɩ, belemgbin Elɔdɩ m'ɔ sie Zude mân'n bɛlɛ sʋ, anɩn bian kʋn wɔ ɛbɛlɛ. Bian sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Zakali. Ɔ tɩ Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ wɔ tɛɛyɩfʋɛ Abia fâ nɩn anun. Bɛ fɛlɛ yɩ́ yɩ nɩn Elizabɛtɩ, ɔ fi Nyanmɩan tɛɛyɩfʋɛ kpain Aalʋn afilie nɩn anun.
5 Existiu, no tempo de Herodes, rei da Judéia, um sacerdote chamado Zacarias, da ordem de Abias, e cuja mulher era das filhas de Arão; e o seu nome era Isabel.
6 Bɛ́ menian nnyuan'n, bɛ tɩ fɔ́ʋ́n wɔ Nyanmɩan anyunnun. Bɛ́ nyɩn sɔ Nyanmɩan. Bɛ di yɩ́ mala nɩn asʋ.
6 E eram ambos justos perante Deus, andando sem repreensão em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Nan kʋsʋ bɛ wʋlɩ man baa fɩ́ɩ́, ɔ sanlɩn kɛ Elizabɛtɩ tɩ mʋta, ɛsɛ bɛ́ menian nnyuan'n b'a yɔ mgbain.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 Cɩan kʋn, anɩn Zakali lɛ di yɩ́ tɛɛyɩɛ junman'n wɔ Nyanmɩan anyunnun, afɩ anɩn Nyanmɩan junman elie nɩn a tʋ bɛ́ fâ dɩɛ'n.
8 E aconteceu que, exercendo ele o sacerdócio diante de Deus, na ordem da sua turma,
9 Kɛ bɛ́ mala'n kele'n, ɔ di kɛ bɛ cʋɩn tondo nán bɛ yɩ sʋanlan'n mɔ ɔ 'yala alufanlan'n wɔ Nyanmɩan sua nɩn anun lɩka mɔ bɛ yala yɩ́'n. Bɛ hyʋɩnlɩn tondo nɩn an, bɛ kɔ yɩ Zakali. Zakali kɔ hɔ kɔ wʋlʋ Nyanmɩan sua nɩn anun, ɔ kɔ bɔ yɩ́ junman nɩn abʋ.
9 Segundo o costume sacerdotal, coube-lhe em sorte entrar no templo do Senhor para oferecer o incenso.
10 Mɔ ɔ 'yala alufanlan'n, anɩn menian'n-mɔ kʋalaa gua awulo ɛfan bɛ lɛ yɔ asɔnɩn bɛ man bɛ́ nwʋn.
10 E toda a multidão do povo estava fora, orando, à hora do incenso.
11 Ɛbɛlɛ ala, yɛ́ Mɩn bɔfʋɛ'n kʋn kɔ yɩ yɩ́ nwʋn kɔ hele Zakali. Bɔfʋɛ sɔ'n jin tɔbɩlɩ'n mɔ bɛ yala alufanlan'n sʋ'n fama sʋ ɛbɛlɛ.
11 E um anjo do Senhor lhe apareceu, posto em pé, à direita do altar do incenso.
12 Mɔ Zakali nwunlin yɩ́'n, yɩ́ kunnun kɔ tɩ yɩ́, ɛsɛ esulo kɔ han yɩ́.
12 E Zacarias, vendo-o, turbou-se, e caiu temor sobre ele.
13 Bɔfʋɛ'n nwan: “Zakali, n'ɛ sulo! Nan Nyanmɩan Kpili a tie wɔ́ nzɛlɛ'n. Wɔ́ yɩ Elizabɛtɩ 'ba wʋ baa belenzua kʋn man wɔ́. Baa sɔ'n, tʋn yɩ́ Zʋan.
13 Mas o anjo lhe disse: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João.
14 Ɛ 'ba li yɩ́ nwʋn fɛ kpa, menian dɔʋn kʋsʋ 'ba li yɩ́ awɔlɛ nɩn anwʋn ndutue.
14 E terás prazer e alegria, e muitos se alegrarão no seu nascimento,
15 Ɔ sanlɩn kɛ ɔ 'ba yɔ sʋanlan kpili wɔ yɛ́ Mɩn anyunnun. Baa sɔ'n, ɔ mma nnʋn man divɩn anaan nzan sɛlɛ ngacile biala. Bɛ 'wʋ yɩ́ a, anɩn Nyanmɩan Wawɛ Nwannzan-nwannzan wɔ yɩ́ nun kpa.
15 Porque será grande diante do Senhor, e não beberá vinho, nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Ɔ 'cʋɩn Izalayɛ amma'n-mɔ dɔʋn ba yɛ́ Mɩn m'ɔ tɩ bɛ́ Nyanmɩan nɩn anwʋn biekun.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus,
17 Ɔ le kpɔmanfʋɛ *Eli ajʋnlɩn'n nʋn yɩ́ tunmin'n, yɩ́ muonun ɔ 'di kpɔman wɔ Nyanmɩan anyunnun ɔ sesie sɩɛ'n-mɔ nʋn bɛ́ mma'n-mɔ afian. Ɔ 'man bɛ́ mɔ bɛ́ nyɩn nzɔ man Nyanmɩan'n nwun ngɛlɛ kɛ sɛsɛfʋɛ'n-mɔ. Ɔ 'man menian'n-mɔ sesie bɛ́ nwʋn bɛ nwʋnndɛ yɛ́ Mɩ́n.”
17 E irá adiante dele no espírito e virtude de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os rebeldes à prudência dos justos, com o fim de preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Zakali kɔ bisa bɔfʋɛ'n kɛ: “Anɩn, mɩn 'yɔ sɛ nán m'an nwun yɩ́ ananhɔlɛ. Ɔ sanlɩn kɛ mɩ́n muonun, m'an yɔ awʋlʋwa. Mɩ́n yɩ kʋsʋ a yɔ awʋlʋwa.”
18 Disse então Zacarias ao anjo: Como saberei isto? pois eu já sou velho, e minha mulher avançada em idade.
19 Bɔfʋɛ'n nwan: “Bɛ fɛlɛ mɩ́n Gabiliyɛ. Mɩ́n yɛ̂ mɩn jinlan Nyanmɩan anyunnun mɩn sʋ yɩ́ ɔ. Ɔ'a sʋan mɩ́n kɛ m mála n gán ɛjɔlɛ fɛ ɛhɩ n géle wɔ́.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado a falar-te e dar-te estas alegres novas.
20 Mɛlɛ'n ju a, mɩ́n nʋan ɛjɔlɛ'n 'kpɩn sʋ. Nan kʋsʋ, kɛmɔ a nne man ɛjɔlɛ sɔ nɩn a nni man'n, ɛ 'ba tɔ amunle, ɛ ngɔ hʋala man jʋjɔ dede ɔ 'ju tɛmʋn mɔ ɛjɔlɛ'n mɔ m'an han'n kɔ kpɩn sʋ'n.”
20 E eis que ficarás mudo, e não poderás falar até ao dia em que estas coisas aconteçam; porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo se hão de cumprir.
21 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, menian'n-mɔ gua awulo ɛwa b'a nwʋnndɛ dede ɔ'a sin bɛ́ nwʋn kɛ Zakali fi Nyanmɩan sua nɩn anun nvite man ɔ.
21 E o povo estava esperando a Zacarias, e maravilhava-se de que tanto se demorasse no templo.
22 Nan mɛlɛ mɔ afɩ Zakali fi Nyanmɩan sua nɩn anun fitelɩ'n, ɔ a ngʋala man ɛjɔlɛ kan kele bɛ́. Menian'n-mɔ kɔ nwun kɛ like a fite yɩ́ Nyanmɩan sua nɩn anun ɛlɔ. Ɔ 'kan ɛjɔlɛ'n kele bɛ́ a, ɔ le yɩ́ sa, afɩ yɩ́ nʋan a muan.
22 E, saindo ele, não lhes podia falar; e entenderam que tinha tido uma visão no templo. E falava por acenos, e ficou mudo.
23 Mɔ Zakali yuelɩ Nyanmɩan awulo nɩn anun junman'n di'n, ɔ kɔ sa kɔ hɔ yɩ́ kulo.
23 E sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para sua casa.
24 Mɔ Zakali salɩ hɔlɩ'n, ɔ'a njɛ man biala, yɩ́ yɩ Elizabɛtɩ kɔ nwʋnnzɛ. Elizabɛtɩ kɔ fa yɩ́ nwʋn kɔ fɩa dede sala nnun. Yɩ́ nwan:
24 E, depois daqueles dias, Isabel, sua mulher, concebeu, e por cinco meses se ocultou, dizendo:
25 “Yɛ́ Mɩn a nwun mɩ́n nwʋn anwunnvoe. Ɔ'a le mɩ́n fi anyunnunguasɩɛ'n m'ɔ kan mɩ́n wɔ menian'n-mɔ anyunnun nɩn anun.”
25 Assim me fez o Senhor, nos dias em que atentou em mim, para destruir o meu opróbrio entre os homens.
26 Mɔ Elizabɛtɩ nwʋnnzɛlɩ m'ɔ lili sala nsian'n, yɩ́ sala nsian nɩn asʋ, Nyanmɩan kɔ sʋan yɩ́ bɔfʋɛ Gabiliyɛ talua muan kʋn anwʋn Galile mân nɩn anun kulo'n kʋn asʋ. Bɛ fɛlɛ kulo sɔ'n Nazalɛtɩ.
26 E, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 Talua muan sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Mali. Yɩ́ hun y'ɔ le Zozɛfʋ m'ɔ fi belemgbin Davidi afilie nɩn anun'n. Zozɛfʋ nʋn yɩ́ lalɩ man lé. Afɩ ɔ falɩ man Mali atɔnvɔlɛ.
27 A uma virgem desposada com um homem, cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Bɔfʋɛ'n kɔ wʋlʋ lɩka mɔ Mali wɔ'n, yɩ́ nwan: “Mali, ahɩn o! Yɛ́ Mɩn a yeyila wɔ́ sʋ, ɔ nʋn wɔ́ tɩ.”
28 E, entrando o anjo aonde ela estava, disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Ɛjɔlɛ sɔ'n kɔ man Mali ati anun kɔ yɔ yɩ́ sɩsakaa. Ɔ lɛ bisa yɩ́ nwʋn kɛ ahɩn ebisa sɔ ɛhɩ abʋ y'ɔ le benin?
29 E, vendo-o ela, turbou-se muito com aquelas palavras, e considerava que saudação seria esta.
30 Ɛhɩ a, bɔfʋɛ'n nwan: “Mali, n'ɛ sulo! Nan Nyanmɩan a yeyila wɔ́ sʋ.
30 Disse-lhe, então, o anjo: Maria, não temas, porque achaste graça diante de Deus.
31 Ɛ 'ba nwʋnnzɛ ɛ wʋ baa belenzua kʋn. Tʋn baa sɔ'n Zozi.
31 E eis que em teu ventre conceberás e darás à luz um filho, e pôr-lhe-ás o nome de Jesus.
32 Ɔ 'ba yɔ sʋanlan kpili kpa, bɛ 'ba fɛlɛ yɩ́ Nyanmɩan Kpili m'ɔ wɔ anwunno anwunno ɛlɔ nɩn Awa. Yɛ́ Mɩn Nyanmɩan 'ba man ɔ di belemgbin kɛ yɩ́ nan Davidi.
32 Este será grande, e será chamado filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 Ɔ 'sie Izalayɛ amma'n-mɔ mɛlɛ biala. Yɩ́ mɛlɛ'n le man ayuelɩɛ.”
33 E reinará eternamente na casa de Jacó, e o seu reino não terá fim.
34 Mali kɔ bisa bɔfʋɛ'n kɛ: “Anɩn, ɔ 'yɔ sɛ nán ɔ'a yɔ sɔ, mɔ mɩn nzɩ man bian'n?”
34 E disse Maria ao anjo: Como se fará isto, visto que não conheço homem algum?
35 Bɔfʋɛ'n nwan: “Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n 'ba wʋlʋ wɔ́ nun yɛ̂ Nyanmɩan Kpili m'ɔ wɔ anwunno anwunno ɛlɔ'n 'ba fa yɩ́ tunmin'n butu wɔ́ sʋ. Yɩ́ sɔ ati, baa nwannzan-nwannzan'n mɔ ɛ 'ba wʋ yɩ́'n, bɛ 'ba fɛlɛ yɩ́ Nyanmɩan Awa.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e a virtude do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; por isso também o Santo, que de ti há de nascer, será chamado Filho de Deus.
36 Nɩan, Elizabɛtɩ m'ɔ tɩ wɔ́ abie'n, yɩ́ m'ɔ tɩ mʋta m'ɔ ngʋala man baa wʋ'n, sunnzun mɔ ɔ'a yɔ kpain, ɔ'a nwʋnnzɛ, yɩ́ sala nsian ahɩ.
36 E eis que também Isabel, tua prima, concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril;
37 Ɔ sanlɩn kɛ Nyanmɩan kʋala like biala yɔ.”
37 Porque para Deus nada é impossível.
38 Mali nwan: “N dɩ yɛ́ Mɩn afanɩan, mɔ a han'n, man ɔ yɔ́ sɔ mán mɩ́n.” Kɛ ɔ hanlɩn sɔ yuelɩ'n yɛ̂ bɔfʋɛ'n hɔlɩ ɔ.
38 Disse então Maria: Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Ɛhɩ anzin, ɛcɩan kʋn Mali kɔ jasʋ ɔ kɔ han yɩ́ nwʋn ɔ kɔ hɔ kɔ fua Zakali nʋn Elizabɛtɩ anwʋn bɛ́ kulo nɩn asʋ. Kulo sɔ'n wɔ Zude mân nɩn anun mmʋka'n-mɔ afian.
39 E, naqueles dias, levantando-se Maria, foi apressada às montanhas, a uma cidade de Judá,
40 Mɔ Mali juli ɛbɛlɛ'n, ɔ kɔ wʋlʋ bɛ́ awulo nɩn anun ɔ kɔ bisa Elizabɛtɩ ahɩn.
40 E entrou em casa de Zacarias, e saudou a Isabel.
41 Mɔ Elizabɛtɩ tɩlɩ Mali ahɩn ebisa'n, baa'n m'ɔ la yɩ́ kunnun'n kɔ han yɩ́ nwʋn. Ɛbɛlɛ ala, Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n kɔ wʋlʋ Elizabɛtɩ anun. Nán ɔ'a tɩan sɛlɛ ɔ'a se kɛ:
41 E aconteceu que, ao ouvir Isabel a saudação de Maria, a criancinha saltou no seu ventre; e Isabel foi cheia do Espírito Santo.
42 “Nyanmɩan a yeyila wɔ́ sʋ a tala mmalasua'n-mɔ kʋalaatin. Yɩ́ nyila'n kan baa'n mɔ ɛ lɛ 'ba wʋ yɩ́'n.
42 E exclamou com grande voz, e disse: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito o fruto do teu ventre.
43 Mɩ́n muonun, n dɩ mɩ́n dɩɛ sɛ mɔ yɛ̂ mɩ́n Mɩn anin'n ba ɔ fua mɩ́n nwʋn ɔ?
43 E de onde me provém isto a mim, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Nɩan, mɛlɛ mɔ ɛ bisalɩ mɩ́n ahɩn nɩn ala, baa'n m'ɔ la mɩ́n kunnun'n kɔ li fɛ ɔ kɔ han yɩ́ nwʋn.
44 Pois eis que, ao chegar aos meus ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria no meu ventre.
45 Nyila hán wɔ́ Mali. Afɩ a le a li kɛ yɛ́ Mɩn Anʋan Ɛjɔlɛ'n mɔ ɔ'a han ɔ'a hele wɔ́'n 'kpɩn sʋ sakpa!”
45 Bem-aventurada a que creu, pois hão de cumprir-se as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas.
46 Mali nwan:
46 Disse então Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Mɩn di Nyanmɩan m'ɔ tɩ mɩ́n Ngʋandefʋɛ nɩn anwʋn fɛ.
47 E o meu espírito se alegra em Deus meu Salvador;
48 Ɔ sanlɩn kɛ mɩ́n kanga nun,
48 Porque atentou na baixeza de sua serva; Pois eis que desde agora todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 Ɔ sanlɩn kɛ Tunminfʋɛ Nyanmɩan Kpili a yɔ
49 Porque me fez grandes coisas o Poderoso; E santo é seu nome.
50 Bɛ́ mɔ bɛ man yɩ́ anyɩnnzɔ'n,
50 E a sua misericórdia é de geração em geração Sobre os que o temem.
51 Ɔ'a yɩ yɩ́ tunmin asa'n ɔ'a hele atubɛnwʋn mma'n-mɔ
51 Com o seu braço agiu valorosamente; Dissipou os soberbos no pensamento de seus corações.
52 Ɔ'a tu mmelemgbin'n-mɔ bɛ́ bia'n-mɔ asʋ,
52 Depôs dos tronos os poderosos, E elevou os humildes.
53 Ɔ'a man yalɛfʋɛ'n-mɔ akʋ a yi,
53 Encheu de bens os famintos, E despediu vazios os ricos.
54 Ɔ'a bʋka Izalayɛ mân'n m'ɔ sʋ yɩ́'n.
54 Auxiliou a Israel seu servo, Recordando-se da sua misericórdia;
55 mɔ ɔ 'yɔ Abalahamʋn nʋn yɩ́ sasʋ'n-mɔ cɩan daa'n.
55 Como falou a nossos pais, Para com Abraão e a sua posteridade, para sempre.
56 Mɔ Mali hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ lili kɔ yɔ sala nsan Elizabɛtɩ anwʋn ɛbɛlɛ kʋalaaka nán ɔ'a sa ɔ'a hɔ yɩ́ kulo.
56 E Maria ficou com ela quase três meses, e depois voltou para sua casa.
57 Ɔ wɔ ɛbɛlɛ dede Elizabɛtɩ cɩan kɔ ju. Ɔ 'kɔ a wʋ a, ɔ kɔ wʋ baa belenzua kʋn.
57 E completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Menian mɔ bɛ nʋn bɛ́ mantan mantan sʋ'n nʋn yɩ́ nwʋn amma'n-mɔ mɔ b'a nwun junman kpili'n mɔ yɛ́ Mɩn a li a man Elizabɛtɩ'n, bɛ nʋn yɩ́ kɔ li yɩ́ nwʋn fɛ.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que tinha Deus usado para com ela de grande misericórdia, e alegraram-se com ela.
59 Mɔ Baa'n lili mɔlɛ kʋn'n, bɛ kɔ a kɔ kpɛ yɩ́ mmian nun. Bɛ́ nwan bɛ 'fa yɩ́ sɩ Zakali dunman'n bɛ tʋn yɩ́.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, vieram circuncidar o menino, e lhe chamavam Zacarias, o nome de seu pai.
60 Yɩ́ nin nwan: “Cɛcɛ, nán bɛ fɛlɛ yɩ́ Zakali, nan ɔ li Zʋan.”
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não, porém será chamado João.
61 Bɛ́ nwan: “Nwan yɛ̂ ɔ li Zʋan wɔ́ afilie nɩn anun mɔ yɩ́ ti yɛ̂ bɛ 'tʋn yɩ́ sɔ'n?”
61 E disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Bɛ le bɛ́ sa bɛ kɔ bisa yɩ́ sɩ kɛ: “Nan wɔ́ wa'n, wɔ́ nwan ɔ li sɛ kpa?”
62 E perguntaram por acenos ao pai como queria que lhe chamassem.
63 Ɛbɛlɛ ala, Zakali kɔ bisa tabʋa kaan kʋn ɔ kɔ hɛlɛ sʋ kɛ: “Mɩ́n wa'n li Zʋan.” Ɛjɔlɛ sɔ'n kɔ sin bɛ́ kʋalaa bɛ́ nwʋn.
63 E, pedindo ele uma tabuinha de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Kɛ ɔ hɛlɛlɩ yuelɩ ala, Nyanmɩan kɔ tike yɩ́ nʋan'n. Zakali kɔ kuku yɩ́ nɩn sʋ ɔ kɔ yɩ Nyanmɩan ayɛ.
64 E logo a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; e falava, louvando a Deus.
65 Ɛbɛlɛ ala, esulo kɔ han bɛ́ mɔ bɛ nʋn Zakali mantan mantan sʋ'n, ɛbɛlɛ mân sɔ nɩn anun menian'n-mɔ kʋalaa kɔ tɩ ɛjɔlɛ sɔ'n.
65 E veio temor sobre todos os seus vizinhos, e em todas as montanhas da Judéia foram divulgadas todas estas coisas.
66 Bɛ́ nun kʋn biala m'ɔ kɔ tɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, ɔ jʋnlɩn dede a, ɔ bisa yɩ́ nwʋn kɛ: “Baa sɔ'n, nzu sʋanlan dɩɛ yɛ̂ ɔ 'kaci ɔ?” Bɛ lɛ kan sɔ, ɔ sanlɩn kɛ bɛ́ kʋalaa bɛ nwun yɩ́ kɛ yɛ́ Mɩn tunmin'n wɔ baa nɩn anun sakpa.
66 E todos os que as ouviam as conservavam em seus corações, dizendo: Quem será, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Mɔ Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n wʋlʋlɩ Zʋan asɩ Zakali anun'n, ɛ 'nwun ɛjɔlɛ m'ɔ hanlɩn'n:
67 E Zacarias, seu pai, foi cheio do Espírito Santo, e profetizou, dizendo:
68 “Bɛ mán yɛ yɩ́ yɛ́ Mɩn
68 Bendito o Senhor Deus de Israel, Porque visitou e remiu o seu povo,
69 Ɔ'a man ngʋandefʋɛ kpili kʋn a fite
69 E nos levantou uma salvação poderosa Na casa de Davi seu servo.
70 Ɛjɔlɛ sɔ'n, ɔ lili mʋa
70 Como falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo;
71 Ɔ bɔlɩ yɛ́ anɔhʋba kɛ
71 Para nos livrar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam;
72 ɔ 'nwun yɛ́ nan-mɔ anwʋn anwunnvoe,
72 Para manifestar misericórdia a nossos pais, E lembrar-se da sua santa aliança,
73 Nyanmɩan hanlɩn ndâ yɛ́ nan Abalahamʋn anyunnun kɛ
73 E do juramento que jurou a Abraão nosso pai,
74 ɔ 'de yɛ́ fi yɛ́ mgbɔfʋɛ'n-mɔ asa nun,
74 De conceder-nos que, Libertados da mão de nossos inimigos, o serviríamos sem temor,
75 ɛsɛ yɛ 'nanndɩ nwannzan-nwannzan
75 Em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Nan wɔ́ dɩɛ, mɩ́n wa, bɛ 'ba fɛlɛ wɔ́
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo, Porque hás de ir ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos;
77 ɛsɛ ɛ 'man yɩ́ menian'n-mɔ nwun yɩ́ kɛ
77 Para dar ao seu povo conhecimento da salvação, Na remissão dos seus pecados;
78 Yɛ́ Nyanmɩan'n sɩ anwunnvoe, ɛsɛ ɔ tɩ kpa sʋnman.
78 Pelas entranhas da misericórdia do nosso Deus, Com que o oriente do alto nos visitou;
79 Ɔ 'man ɔ ta bɛ́ mɔ bɛ tɩ awosin nɩn anun
79 Para iluminar aos que estão assentados em trevas e na sombra da morte; A fim de dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Anɩn batʋnman'n lɛ nyin ɛsɛ anɩn yɩ́ ti lɛ tin. Ɔ kɔ tanlan ɛwâ nɩn anun ɛlɔ. Ɔ wɔ ɛlɔ dede tɛmʋn'n juli ɔ bɔlɩ yɩ́ bagua nun junman nɩn abʋ Izalayɛ amma'n-mɔ afian.
80 E o menino crescia, e se robustecia em espírito. E esteve nos desertos até ao dia em que havia de mostrar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.