Lucas 19

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Zozi juli Zoliko kulo nɩn asʋ ɛbɛlɛ, ɔ lɛ kpɛ nun.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Anɩn bian kʋn wɔ ɛbɛlɛ. Bian sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Zase. Ɔ tɩ bɛ́ mɔ bɛ dide ajule'n-mɔ kpain ɛsɛ ɔ tɩ esikafʋɛ.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Ɔ kulo kɛ ɔ nwun sʋanlan'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Zozi'n. Nan kʋsʋ kɛmɔ ɔ tɩ sʋanlan tika'n, meninsʋnman'n dunman nun, ɔ ngʋala nnwun man Zozi.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Ɛhɩ a, Zase kɔ bu bɛ́ nyunnun ɔ kɔ nwanndi ɔ kɔ hɔ kɔ fʋ baka kʋn asʋ. Baka sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ sikomɔɔ. Yɩ́ dɩɛ anɩn ɔ nwun Zozi. Ɔ sanlɩn kɛ baka sɔ nɩn abʋ ɛbɛlɛ yɛ̂ Zozi 'sɩn ɔ.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Mɔ Zozi juli baka nɩn abʋ'n, ɔ kɔ tʋ yɩ́ nyɩn anwunno ɔ kɔ han kɔ hele Zase kɛ: “Zase, kan wɔ́ nwʋn ju asɩ. Ɔ sanlɩn kɛ ɛnɛ, wɔ́ awulo ɛlɔ yɛ̂ mɩn 'sike ɔ.”
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Zase kɔ han yɩ́ nwʋn ɔ kɔ ju ɔ le fɛ elie ɔ kɔ sɔ Zozi nun.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ nwunlin yɩ́ sɔ'n kɔ fɛ ɛya. Bɛ́ nwan: “Sʋanlan ɛhɩ a hɔ a sike ɛtɛfʋɛ awulo!”
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Zase kɔ jinlan yɛ́ Mɩn anyunnun, yɩ́ nwan: “Yɛmɩnlɩn, tie! Mɩn 'bu mɩ́n nwʋn ninnge nɩn anun mɩn tu yɩ́ ebue mɩn man ehianfʋɛ'n-mɔ. Sɛ n nili sʋanlan bie ndunlunmun an, mɩn 'bɔ yɩ́ nwʋn fâ nnan mɩn man yɩ́.”
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Zozi kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ: “Ɛnɛ, awulo ɛhɩ anun menian'n-mɔ a nyan ngʋan. Ɔ sanlɩn kɛ sʋanlan ɛhɩ kʋsʋ tɩ Abalahamʋn abʋsʋ sʋanlan.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Afɩ *Mân Baa'n walɩ kɛ ɔ 'ba kpʋnndɛ bɛ́ mɔ b'a minlin'n-mɔ nán ɔ de bɛ́ ngʋan.”
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Ɛsɛ Zozi kɔ bu anyɩnndala kʋn biekun ɔ kɔ hele bɛ́ mɔ anɩn bɛ lɛ tie ɛjɔlɛ sɔ'n-mɔ'n. Afɩ, kɛmɔ anɩn bɛ ka kaan bɛ ju Zoluzalɛmʋn'n, menian'n-mɔ jʋnlɩn kɛ bɛ 'ka ɛbɛlɛ ala bɛ nwun Nyanmɩan Belemgbin Mân'n.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Ɛhɩ a, Zozi nwan: “Dɩhyɩɛ kʋn fi yɩ́ mân dɩɛ anun kɔ hɔ mân bie anun. Mân sɔ'n wɔ mʋa kpa. Ɔ 'kɔ maan bɛ sie yɩ́ belemgbin nán ɔ sa ba.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Mɔ ɔ 'ba hɔ'n, ɔ kɔ fɛfɛlɛ yɩ́ ngʋa'n-mɔ anun bulu. Ɔ kɔ wowula bɛ́ nun kʋn biala asa nun esika kɔkɔlɛ mma ngʋkʋn. Yɩ́ nwan: ‘Ɛmɔ fá lí junman dede maan m mála.’
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 “Dɩhyɩɛ sɔ'n mân nɩn anun menian'n-mɔ ngulo man yɩ́ ɛjɔlɛ, bɛ kpɔ yɩ́. Nan mɔ dɩhyɩɛ'n hɔlɩ'n, bɛ kɔ yɩ menian maan bɛ kɔ si yɩ́ sʋ. Bɛ hɔlɩ juli ɛlɔ a, bɛ́ nwan: ‘Yɛ ngulo man kɛ bian ɛhɩ di yɛ́ sʋ belemgbin.’
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 “Bɛ kɔ sie dɩhyɩɛ sɔ'n belemgbin, ɔ kɔ sa kɔ a yɩ́ mân nɩn anun. Ɔ kɔ man bɛ kɔ fɛfɛlɛ yɩ́ ngʋa'n-mɔ m'ɔ falɩ esika'n manlɩn bɛ́'n kɛ bɛ bála a bu mgbʋnndan bɛ héle yɩ́.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 “Alimʋa akʋa'n juli ɛbɛlɛ a, yɩ́ nwan: ‘Yɛmɩnlɩn, m'an nyan bulu m'an bʋka mɔ ɛ falɩ manlɩn mɩ́n nɩn asʋ.’
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 “Belemgbin'n kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ: ‘Akʋa kpa, mo! Kɛmɔ ninnge kaan ɛhɩ-mɔ anun m'an nwun wɔ́ ti anun'n, mɩn 'fa wɔ́ mɩn sie kulo mgbili bulu asʋ kpain.’
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 “M'ɔ tɔ sʋ nnyuan'n kɔ a. Yɩ́ nwan: ‘Yɛmɩnlɩn, m'an nyan nnun m'an bʋka mɔ ɛ falɩ manlɩn mɩ́n nɩn asʋ.’
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 “Belemgbin kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ: ‘Mɩn 'fa wɔ́ kʋsʋ mɩn sie kulo mgbili nnun asʋ kpain.’
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 “Akʋa kʋn biekun walɩ a, yɩ́ nwan: ‘Yɛmɩnlɩn, ɛ 'nwun wɔ́ esika'n. N valɩ n vɩalɩ hanmɩntɩ duku nun.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Mɩn sulo wɔ́, ɔ sanlɩn kɛ ɛ tɩ sʋanlan mɔ wɔ́ ɛjɔlɛ elie yɔ yalɛ. Lɩka mɔ a nzie man like'n, ɛbɛlɛ like yɛ̂ ɛ fa ɔ. Lɩka mɔ a nnu a man like'n, ɛbɛlɛ like yɛ̂ ɛ tɩ ɔ.’
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 “Mɔ akʋa nɩn anʋan tɔlɩ'n, belemgbin'n nwan: ‘Akʋa ati anun ɛtɛ, wɔ́ nʋan ɛjɔlɛ nɩn anwʋn yɛ̂ mɩn 'nɩan mɩn tua wɔ́ kalɛ ɔ. Ɛ sɩ kɛ n dɩ sʋanlan mɔ yɩ́ ɛjɔlɛ elie yɔ yalɛ, lɩka mɔ m'an nzie man like'n, ɛbɛlɛ like yɛ̂ mɩn fa ɔ. Lɩka mɔ m'an nnu a man like'n, ɛbɛlɛ like yɛ̂ mɩn tɩ ɔ.
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 Ɔ yɔ sɛ mɔ afɩ a ngɔ a nva man mɩ́n esika nɩn a ndʋ man bankɩ ɔ? Ahan kɛ n vi ɛlɔ m malɩ'n, mɩn kʋala kɛ mɩn de sʋ nvasʋɛ'n.’
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 “Mɔ belemgbin hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ mɔ bɛ wɔ ɛbɛlɛ'n kɛ: ‘Ɛmɔ tʋ́a yɩ́ lé esika kɔkɔlɛ mma sɔ'n bɛ mán sʋanlan'n m'ɔ le bulu'n.’
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 “Bɛ́ mɔ bɛ gua ɛbɛlɛ'n, bɛ kɔ han kɔ hele belemgbin'n kɛ: ‘Yɛmɩnlɩn, yɩ́ dɩɛ, ɔ'a li mʋa ɔ'a nyan bulu!’
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 “Belemgbin nwan: ‘Mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ sʋanlan m'ɔ le bie'n, bɛ 'man yɩ́ dɔʋn. Nan sʋanlan m'ɔ le man bie fɩ́ɩ́'n, kaan'n m'ɔ le'n, bɛ 'tʋa yɩ́ bɛ de.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Bɛ́ mɔ bɛ kpɔ mɩ́n mɔ b'a ngulo man kɛ mɩn sie bɛ́'n, bɛ fá bɛ́ kʋsʋ bɛ fíte mɩ́n nyunnun ɛwa bɛ hún bɛ́.’”
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Mɔ Zozi buli anyɩnndala sɔ'n yuelɩ mɔ bɛ 'kɔ Zoluzalɛmʋn'n, ɔ li yɩ́ menian'n-mɔ anyunnun.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Mɔ bɛ hɔlɩ dede mɔ bɛ ka kaan bɛ ju Bɛtɩfaze nʋn Betanin kulo'n m'ɔ mantan bʋka'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ *Olivʋ bʋka'n, Zozi kɔ sʋan yɩ́ menian'n-mɔ anun nnyuan yɩ́ nyunnun.
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 Yɩ́ nwan: “Ɛmɔ hɔ́ kulo'n m'ɔ wɔ yɛ́ nyunnun ɛlɔ nɩn asʋ. Sɛ ɛmɔ ju ɛlɔ a, ɛmɔ 'ba nwun kɛ afunlunmun baa kʋn mɔ sʋanlan fɩ́ɩ́ fʋlɩ man sʋ lé mɩnnda ɛbɛlɛ. Ɛmɔ nyánnjɩ yɩ́ bɛ bɛ́lɛ mɩ́n ɛwa.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Sɛ sʋanlan bisa ɛmɔ kɛ: ‘Nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ lɛ nyannjɩ yɩ́ ɔ?’ Ɛmɔ hán kɛ: ‘Yɛ́ Mɩn a hian yɩ́ nwʋn.’”
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Bɛ́ mɔ Zozi sʋanlɩn bɛ́'n hɔlɩ nwunlin yɩ́ kʋalaa kɛ ɔ hanlɩn helelɩ bɛ́'n.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Mɛlɛ mɔ bɛ 'nyannjɩ afunlunmun baa'n, bɛ́ mɔ bɛ le yɩ́'n kɔ bisa bɛ́ kɛ: ‘Nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ lɛ nyannjɩ afunlunmun baa nɩn ɔ?’
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Zozi menian nnyuan'n kɔ bua bɛ́ kɛ: ‘Yɛ́ Mɩn a hian yɩ́ nwʋn.’
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Ɛhɩ a, bɛ kɔ fa afunlunmun baa'n bɛ kɔ bɛlɛ Zozi. Bɛ kɔ yɩyɩ bɛ́ taladɩɛ'n bɛ kɔ gua sʋ. Bɛ kɔ man Zozi kɔ fʋ kɔ tanlan sʋ.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Zozi 'kɔ a, anɩn menian'n-mɔ lɛ yɩyɩ bɛ́ taladɩɛ'n-mɔ bɛ sɩsɛ yɩ́ atɩn nɩn anun.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Mɔ anɩn bɛ ka kaan bɛ ju Olivʋ bʋka atɩn'n m'ɔ tʋlʋ kɔ Zoluzalɛmʋn nɩn asʋ'n, bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ si Zozi sʋ'n kɔ li fɛ bɛ kɔ bɔ bɛ kɔ sulo. Bɛ kɔ yɩ Nyanmɩan ayɛ ɔ fi asinbɛnwʋn ninnge'n-mɔ mɔ b'a nwun yɩ́ nɩn anwʋn.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 Bɛ́ nwan: “Nyila hán belemgbin'n m'ɔ lɛ ba wɔ yɛ́ Mɩn dunman nun'n! Alʋacɩcɩɛ wɔ anwunno, anunminnyanmʋn hán Nyanmɩan!”
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Anɩn *Falisifʋɛ mmie-mɔ wɔ meninsʋnman nɩn anun. Bɛ kɔ han bɛ kɔ hele Zozi kɛ: “Kpain, kan kele wɔ́ menian'n-mɔ kɛ bɛ múan bɛ́ nʋan.”
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Zozi kɔ bua bɛ́ kɛ: “Mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ sɛ bɛ muan bɛ́ nʋan an, nyɔbʋɛ'n-mɔ 'bɔ sulo!”
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Mɔ Zozi juli Zoluzalɛmʋn anwʋn ɛbɛlɛ mɔ yɩ́ nyɩn bɔlɩ kulo'n, ɔ kɔ sun kɔ gua yɩ́ nwʋn.
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 Yɩ́ nwan: “Sɛ ɔ tɩ kɛ ɛ tɩ ɛjɔlɛ abʋ a, ahan ɛnɛ wɔ́ kʋsʋ, ɛ 'nwun alʋacɩcɩɛ atɩn'n! Nan kʋsʋ, ɛ ngʋala man kɛ ɛ nwun yɩ́. Ɔ sanlɩn kɛ ɔ tɩ like mɔ ɔ'a fɩa wɔ́ nyɩn.
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Mɛlɛ'n lɛ ba, bɛ́ mɔ bɛ kpɔ wɔ́'n, bɛ 'cɩ wɔ́ nwʋn ɛnwanlan kunngun kpa. Bɛ 'ta bɛ si bɛ yia wɔ́. Bɛ 'kele wɔ́ ahʋlʋwa wɔ́ bɛ̂ nʋn wɔ́ fama.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Bɛ 'bɔ wɔ́ bʋsʋ bɔkɔɔ, wɔ́, ɔ nʋn wɔ́ mma'n-mɔ. Bɛ 'bubu kulo'n bɔkɔɔ bɛ gua yɩ́ asɩ. Ɔ sanlɩn kɛ a nnwun man mɛlɛ'n mɔ Nyanmɩan walɩ wɔ́ ti ele'n!”
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Zozi kɔ hɔ kɔ wʋlʋ Nyanmɩan awulo ɛbɛlɛ, ɔ kɔ fʋan bɛ́ mɔ anɩn bɛ lɛ di nun gua'n.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 Yɩ́ nwan: “Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n kele kɛ: Mɩ́n sua'n tɩ asɔnɩn ɛyɔlɛ sua. Nan ɛmɔ dɩɛ, ɛmɔ a fa a kaci awofʋɛ sua.”
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Ɛhɩ anzin, cɩan daa, Zozi kekele like Nyanmɩan awulo nɩn anun. *Tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ, *mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ nʋn mân nɩn asʋ mgbain'n-mɔ kulo kɛ bɛ kun yɩ́.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Kʋsʋ bɛ nnwun man atɩn mɔ bɛ 'bu sʋ ɔ. Ɔ sanlɩn kɛ bagua'n yɔ anzʋɛ kpa ɔ tie ɛjɔlɛ'n mɔ Zozi kan'n.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.