Lucas 19
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARA
1 Zozi juli Zoliko kulo nɩn asʋ ɛbɛlɛ, ɔ lɛ kpɛ nun.
1 Entrando em Jericó, atravessava Jesus a cidade.
2 Anɩn bian kʋn wɔ ɛbɛlɛ. Bian sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Zase. Ɔ tɩ bɛ́ mɔ bɛ dide ajule'n-mɔ kpain ɛsɛ ɔ tɩ esikafʋɛ.
2 Eis que um homem, chamado Zaqueu, maioral dos publicanos e rico,
3 Ɔ kulo kɛ ɔ nwun sʋanlan'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Zozi'n. Nan kʋsʋ kɛmɔ ɔ tɩ sʋanlan tika'n, meninsʋnman'n dunman nun, ɔ ngʋala nnwun man Zozi.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Ɛhɩ a, Zase kɔ bu bɛ́ nyunnun ɔ kɔ nwanndi ɔ kɔ hɔ kɔ fʋ baka kʋn asʋ. Baka sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ sikomɔɔ. Yɩ́ dɩɛ anɩn ɔ nwun Zozi. Ɔ sanlɩn kɛ baka sɔ nɩn abʋ ɛbɛlɛ yɛ̂ Zozi 'sɩn ɔ.
4 Então, correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque por ali havia de passar.
5 Mɔ Zozi juli baka nɩn abʋ'n, ɔ kɔ tʋ yɩ́ nyɩn anwunno ɔ kɔ han kɔ hele Zase kɛ: “Zase, kan wɔ́ nwʋn ju asɩ. Ɔ sanlɩn kɛ ɛnɛ, wɔ́ awulo ɛlɔ yɛ̂ mɩn 'sike ɔ.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, pois me convém ficar hoje em tua casa.
6 Zase kɔ han yɩ́ nwʋn ɔ kɔ ju ɔ le fɛ elie ɔ kɔ sɔ Zozi nun.
6 Ele desceu a toda a pressa e o recebeu com alegria.
7 Bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ nwunlin yɩ́ sɔ'n kɔ fɛ ɛya. Bɛ́ nwan: “Sʋanlan ɛhɩ a hɔ a sike ɛtɛfʋɛ awulo!”
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que ele se hospedara com homem pecador.
8 Zase kɔ jinlan yɛ́ Mɩn anyunnun, yɩ́ nwan: “Yɛmɩnlɩn, tie! Mɩn 'bu mɩ́n nwʋn ninnge nɩn anun mɩn tu yɩ́ ebue mɩn man ehianfʋɛ'n-mɔ. Sɛ n nili sʋanlan bie ndunlunmun an, mɩn 'bɔ yɩ́ nwʋn fâ nnan mɩn man yɩ́.”
8 Entrementes, Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: Senhor, resolvo dar aos pobres a metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, restituo quatro vezes mais.
9 Zozi kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ: “Ɛnɛ, awulo ɛhɩ anun menian'n-mɔ a nyan ngʋan. Ɔ sanlɩn kɛ sʋanlan ɛhɩ kʋsʋ tɩ Abalahamʋn abʋsʋ sʋanlan.
9 Então, Jesus lhe disse: Hoje, houve salvação nesta casa, pois que também este é filho de Abraão.
10 Afɩ *Mân Baa'n walɩ kɛ ɔ 'ba kpʋnndɛ bɛ́ mɔ b'a minlin'n-mɔ nán ɔ de bɛ́ ngʋan.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Ɛsɛ Zozi kɔ bu anyɩnndala kʋn biekun ɔ kɔ hele bɛ́ mɔ anɩn bɛ lɛ tie ɛjɔlɛ sɔ'n-mɔ'n. Afɩ, kɛmɔ anɩn bɛ ka kaan bɛ ju Zoluzalɛmʋn'n, menian'n-mɔ jʋnlɩn kɛ bɛ 'ka ɛbɛlɛ ala bɛ nwun Nyanmɩan Belemgbin Mân'n.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus propôs uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Ɛhɩ a, Zozi nwan: “Dɩhyɩɛ kʋn fi yɩ́ mân dɩɛ anun kɔ hɔ mân bie anun. Mân sɔ'n wɔ mʋa kpa. Ɔ 'kɔ maan bɛ sie yɩ́ belemgbin nán ɔ sa ba.
12 Então, disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, com o fim de tomar posse de um reino e voltar.
13 Mɔ ɔ 'ba hɔ'n, ɔ kɔ fɛfɛlɛ yɩ́ ngʋa'n-mɔ anun bulu. Ɔ kɔ wowula bɛ́ nun kʋn biala asa nun esika kɔkɔlɛ mma ngʋkʋn. Yɩ́ nwan: ‘Ɛmɔ fá lí junman dede maan m mála.’
13 Chamou dez servos seus, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu volte.
14 “Dɩhyɩɛ sɔ'n mân nɩn anun menian'n-mɔ ngulo man yɩ́ ɛjɔlɛ, bɛ kpɔ yɩ́. Nan mɔ dɩhyɩɛ'n hɔlɩ'n, bɛ kɔ yɩ menian maan bɛ kɔ si yɩ́ sʋ. Bɛ hɔlɩ juli ɛlɔ a, bɛ́ nwan: ‘Yɛ ngulo man kɛ bian ɛhɩ di yɛ́ sʋ belemgbin.’
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 “Bɛ kɔ sie dɩhyɩɛ sɔ'n belemgbin, ɔ kɔ sa kɔ a yɩ́ mân nɩn anun. Ɔ kɔ man bɛ kɔ fɛfɛlɛ yɩ́ ngʋa'n-mɔ m'ɔ falɩ esika'n manlɩn bɛ́'n kɛ bɛ bála a bu mgbʋnndan bɛ héle yɩ́.
15 Quando ele voltou, depois de haver tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber que negócio cada um teria conseguido.
16 “Alimʋa akʋa'n juli ɛbɛlɛ a, yɩ́ nwan: ‘Yɛmɩnlɩn, m'an nyan bulu m'an bʋka mɔ ɛ falɩ manlɩn mɩ́n nɩn asʋ.’
16 Compareceu o primeiro e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez.
17 “Belemgbin'n kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ: ‘Akʋa kpa, mo! Kɛmɔ ninnge kaan ɛhɩ-mɔ anun m'an nwun wɔ́ ti anun'n, mɩn 'fa wɔ́ mɩn sie kulo mgbili bulu asʋ kpain.’
17 Respondeu-lhe o senhor: Muito bem, servo bom; porque foste fiel no pouco, terás autoridade sobre dez cidades.
18 “M'ɔ tɔ sʋ nnyuan'n kɔ a. Yɩ́ nwan: ‘Yɛmɩnlɩn, m'an nyan nnun m'an bʋka mɔ ɛ falɩ manlɩn mɩ́n nɩn asʋ.’
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco.
19 “Belemgbin kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ: ‘Mɩn 'fa wɔ́ kʋsʋ mɩn sie kulo mgbili nnun asʋ kpain.’
19 A este disse: Terás autoridade sobre cinco cidades.
20 “Akʋa kʋn biekun walɩ a, yɩ́ nwan: ‘Yɛmɩnlɩn, ɛ 'nwun wɔ́ esika'n. N valɩ n vɩalɩ hanmɩntɩ duku nun.
20 Veio, então, outro, dizendo: Eis aqui, senhor, a tua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Mɩn sulo wɔ́, ɔ sanlɩn kɛ ɛ tɩ sʋanlan mɔ wɔ́ ɛjɔlɛ elie yɔ yalɛ. Lɩka mɔ a nzie man like'n, ɛbɛlɛ like yɛ̂ ɛ fa ɔ. Lɩka mɔ a nnu a man like'n, ɛbɛlɛ like yɛ̂ ɛ tɩ ɔ.’
21 Pois tive medo de ti, que és homem rigoroso; tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 “Mɔ akʋa nɩn anʋan tɔlɩ'n, belemgbin'n nwan: ‘Akʋa ati anun ɛtɛ, wɔ́ nʋan ɛjɔlɛ nɩn anwʋn yɛ̂ mɩn 'nɩan mɩn tua wɔ́ kalɛ ɔ. Ɛ sɩ kɛ n dɩ sʋanlan mɔ yɩ́ ɛjɔlɛ elie yɔ yalɛ, lɩka mɔ m'an nzie man like'n, ɛbɛlɛ like yɛ̂ mɩn fa ɔ. Lɩka mɔ m'an nnu a man like'n, ɛbɛlɛ like yɛ̂ mɩn tɩ ɔ.
22 Respondeu-lhe: Servo mau, por tua própria boca te condenarei. Sabias que eu sou homem rigoroso, que tiro o que não pus e ceifo o que não semeei;
23 Ɔ yɔ sɛ mɔ afɩ a ngɔ a nva man mɩ́n esika nɩn a ndʋ man bankɩ ɔ? Ahan kɛ n vi ɛlɔ m malɩ'n, mɩn kʋala kɛ mɩn de sʋ nvasʋɛ'n.’
23 por que não puseste o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, o receberia com juros.
24 “Mɔ belemgbin hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ mɔ bɛ wɔ ɛbɛlɛ'n kɛ: ‘Ɛmɔ tʋ́a yɩ́ lé esika kɔkɔlɛ mma sɔ'n bɛ mán sʋanlan'n m'ɔ le bulu'n.’
24 E disse aos que o assistiam: Tirai-lhe a mina e dai-a ao que tem as dez.
25 “Bɛ́ mɔ bɛ gua ɛbɛlɛ'n, bɛ kɔ han kɔ hele belemgbin'n kɛ: ‘Yɛmɩnlɩn, yɩ́ dɩɛ, ɔ'a li mʋa ɔ'a nyan bulu!’
25 Eles ponderaram: Senhor, ele já tem dez.
26 “Belemgbin nwan: ‘Mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ sʋanlan m'ɔ le bie'n, bɛ 'man yɩ́ dɔʋn. Nan sʋanlan m'ɔ le man bie fɩ́ɩ́'n, kaan'n m'ɔ le'n, bɛ 'tʋa yɩ́ bɛ de.
26 Pois eu vos declaro: a todo o que tem dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, o que tem lhe será tirado.
27 Bɛ́ mɔ bɛ kpɔ mɩ́n mɔ b'a ngulo man kɛ mɩn sie bɛ́'n, bɛ fá bɛ́ kʋsʋ bɛ fíte mɩ́n nyunnun ɛwa bɛ hún bɛ́.’”
27 Quanto, porém, a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e executai-os na minha presença.
28 Mɔ Zozi buli anyɩnndala sɔ'n yuelɩ mɔ bɛ 'kɔ Zoluzalɛmʋn'n, ɔ li yɩ́ menian'n-mɔ anyunnun.
28 E, dito isto, prosseguia Jesus subindo para Jerusalém.
29 Mɔ bɛ hɔlɩ dede mɔ bɛ ka kaan bɛ ju Bɛtɩfaze nʋn Betanin kulo'n m'ɔ mantan bʋka'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ *Olivʋ bʋka'n, Zozi kɔ sʋan yɩ́ menian'n-mɔ anun nnyuan yɩ́ nyunnun.
29 Ora, aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos,
30 Yɩ́ nwan: “Ɛmɔ hɔ́ kulo'n m'ɔ wɔ yɛ́ nyunnun ɛlɔ nɩn asʋ. Sɛ ɛmɔ ju ɛlɔ a, ɛmɔ 'ba nwun kɛ afunlunmun baa kʋn mɔ sʋanlan fɩ́ɩ́ fʋlɩ man sʋ lé mɩnnda ɛbɛlɛ. Ɛmɔ nyánnjɩ yɩ́ bɛ bɛ́lɛ mɩ́n ɛwa.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia fronteira e ali, ao entrardes, achareis preso um jumentinho que jamais homem algum montou; soltai-o e trazei-o.
31 Sɛ sʋanlan bisa ɛmɔ kɛ: ‘Nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ lɛ nyannjɩ yɩ́ ɔ?’ Ɛmɔ hán kɛ: ‘Yɛ́ Mɩn a hian yɩ́ nwʋn.’”
31 Se alguém vos perguntar: Por que o soltais? Respondereis assim: Porque o Senhor precisa dele.
32 Bɛ́ mɔ Zozi sʋanlɩn bɛ́'n hɔlɩ nwunlin yɩ́ kʋalaa kɛ ɔ hanlɩn helelɩ bɛ́'n.
32 E, indo os que foram mandados, acharam segundo lhes dissera Jesus.
33 Mɛlɛ mɔ bɛ 'nyannjɩ afunlunmun baa'n, bɛ́ mɔ bɛ le yɩ́'n kɔ bisa bɛ́ kɛ: ‘Nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ lɛ nyannjɩ afunlunmun baa nɩn ɔ?’
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que o soltais?
34 Zozi menian nnyuan'n kɔ bua bɛ́ kɛ: ‘Yɛ́ Mɩn a hian yɩ́ nwʋn.’
34 Responderam: Porque o Senhor precisa dele.
35 Ɛhɩ a, bɛ kɔ fa afunlunmun baa'n bɛ kɔ bɛlɛ Zozi. Bɛ kɔ yɩyɩ bɛ́ taladɩɛ'n bɛ kɔ gua sʋ. Bɛ kɔ man Zozi kɔ fʋ kɔ tanlan sʋ.
35 Então, o trouxeram e, pondo as suas vestes sobre ele, ajudaram Jesus a montar.
36 Zozi 'kɔ a, anɩn menian'n-mɔ lɛ yɩyɩ bɛ́ taladɩɛ'n-mɔ bɛ sɩsɛ yɩ́ atɩn nɩn anun.
36 Indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Mɔ anɩn bɛ ka kaan bɛ ju Olivʋ bʋka atɩn'n m'ɔ tʋlʋ kɔ Zoluzalɛmʋn nɩn asʋ'n, bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ si Zozi sʋ'n kɔ li fɛ bɛ kɔ bɔ bɛ kɔ sulo. Bɛ kɔ yɩ Nyanmɩan ayɛ ɔ fi asinbɛnwʋn ninnge'n-mɔ mɔ b'a nwun yɩ́ nɩn anwʋn.
37 E, quando se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos passou, jubilosa, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto,
38 Bɛ́ nwan: “Nyila hán belemgbin'n m'ɔ lɛ ba wɔ yɛ́ Mɩn dunman nun'n! Alʋacɩcɩɛ wɔ anwunno, anunminnyanmʋn hán Nyanmɩan!”
38 dizendo: Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!
39 Anɩn *Falisifʋɛ mmie-mɔ wɔ meninsʋnman nɩn anun. Bɛ kɔ han bɛ kɔ hele Zozi kɛ: “Kpain, kan kele wɔ́ menian'n-mɔ kɛ bɛ múan bɛ́ nʋan.”
39 Ora, alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: Mestre, repreende os teus discípulos!
40 Zozi kɔ bua bɛ́ kɛ: “Mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ sɛ bɛ muan bɛ́ nʋan an, nyɔbʋɛ'n-mɔ 'bɔ sulo!”
40 Mas ele lhes respondeu: Asseguro-vos que, se eles se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Mɔ Zozi juli Zoluzalɛmʋn anwʋn ɛbɛlɛ mɔ yɩ́ nyɩn bɔlɩ kulo'n, ɔ kɔ sun kɔ gua yɩ́ nwʋn.
41 Quando ia chegando, vendo a cidade, chorou
42 Yɩ́ nwan: “Sɛ ɔ tɩ kɛ ɛ tɩ ɛjɔlɛ abʋ a, ahan ɛnɛ wɔ́ kʋsʋ, ɛ 'nwun alʋacɩcɩɛ atɩn'n! Nan kʋsʋ, ɛ ngʋala man kɛ ɛ nwun yɩ́. Ɔ sanlɩn kɛ ɔ tɩ like mɔ ɔ'a fɩa wɔ́ nyɩn.
42 e dizia: Ah! Se conheceras por ti mesma, ainda hoje, o que é devido à paz! Mas isto está agora oculto aos teus olhos.
43 Mɛlɛ'n lɛ ba, bɛ́ mɔ bɛ kpɔ wɔ́'n, bɛ 'cɩ wɔ́ nwʋn ɛnwanlan kunngun kpa. Bɛ 'ta bɛ si bɛ yia wɔ́. Bɛ 'kele wɔ́ ahʋlʋwa wɔ́ bɛ̂ nʋn wɔ́ fama.
43 Pois sobre ti virão dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras e, por todos os lados, te apertarão o cerco;
44 Bɛ 'bɔ wɔ́ bʋsʋ bɔkɔɔ, wɔ́, ɔ nʋn wɔ́ mma'n-mɔ. Bɛ 'bubu kulo'n bɔkɔɔ bɛ gua yɩ́ asɩ. Ɔ sanlɩn kɛ a nnwun man mɛlɛ'n mɔ Nyanmɩan walɩ wɔ́ ti ele'n!”
44 e te arrasarão e aos teus filhos dentro de ti; não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não reconheceste a oportunidade da tua visitação.
45 Zozi kɔ hɔ kɔ wʋlʋ Nyanmɩan awulo ɛbɛlɛ, ɔ kɔ fʋan bɛ́ mɔ anɩn bɛ lɛ di nun gua'n.
45 Depois, entrando no templo, expulsou os que ali vendiam,
46 Yɩ́ nwan: “Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ'n kele kɛ: Mɩ́n sua'n tɩ asɔnɩn ɛyɔlɛ sua. Nan ɛmɔ dɩɛ, ɛmɔ a fa a kaci awofʋɛ sua.”
46 dizendo-lhes: Está escrito:
47 Ɛhɩ anzin, cɩan daa, Zozi kekele like Nyanmɩan awulo nɩn anun. *Tɛɛyɩfʋɛ mgbain'n-mɔ, *mala nɩn asʋ mgbain'n-mɔ nʋn mân nɩn asʋ mgbain'n-mɔ kulo kɛ bɛ kun yɩ́.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam eliminá-lo;
48 Kʋsʋ bɛ nnwun man atɩn mɔ bɛ 'bu sʋ ɔ. Ɔ sanlɩn kɛ bagua'n yɔ anzʋɛ kpa ɔ tie ɛjɔlɛ'n mɔ Zozi kan'n.
48 contudo, não atinavam em como fazê-lo, porque todo o povo, ao ouvi-lo, ficava dominado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.