Lucas 18

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ɛhɩ anzin, Zozi kɔ bu anyɩnndala ɛhɩ ɔ kɔ hele bɛ́ kɛ bɛ yɔ́ asɔnɩn tɛmʋn biala, nán bɛ man bɛ́ nwʋn bubu bɛ́.
1 Jesus contou a seus discípulos uma parábola para mostrar-lhes que deviam orar sempre e nunca desanimar.
2 Yɩ́ nwan: “Anɩn sʋanlan kʋn wɔ kulo kʋn asʋ ɔ di ɛjɔlɛ. Sʋanlan sɔ'n, ɔ nzulo man Nyanmɩan ɛsɛ yɩ́ nyɩn nzɔ man sʋanlan fɩ́ɩ́.
2 Disse ele: “Havia numa cidade um juiz que não temia a Deus nem se importava com as pessoas.
3 Anɩn kunlannvʋɛ balasua kʋn kʋsʋ wɔ kulo sɔ nɩn asʋ bie. Kunlannvʋɛ sɔ'n ba tʋ sʋanlan'n m'ɔ di ɛjɔlɛ'n cɩan daa a, yɩ́ nwan: ‘Di mɩ́n ɛjɔlɛ'n m'ɔ la mɩn nʋn mɩ́n kpɔfʋɛ nɩn afian'n man mɩ́n.’
3 Uma viúva daquela cidade vinha a ele com frequência e dizia: ‘Faça-me justiça contra meu adversário’.
4 “Kunlannvʋɛ'n ba ɔ kan an, sʋanlan'n m'ɔ di ɛjɔlɛ'n ndɛ man yɩ́ sʋ dede ɔ'a hyɛ kpa. Cɩan kʋn, ɔ kɔ se yɩ́ nwʋn kɛ: ‘Ɔ tɩ ananhɔlɛ kɛ mɩn nzulo man Nyanmɩan ɛsɛ mɩ́n nyɩn nzɔ man sʋanlan fɩ́ɩ́.
4 Por algum tempo, o juiz não lhe deu atenção, mas, por fim, disse a si mesmo: ‘Não temo a Deus e não me importo com as pessoas,
5 Nan kʋsʋ, kɛmɔ kunlannvʋɛ balasua ɛhɩ man mɩn nnyan mɩn nwʋn'n, mɩn 'di yɩ́ ɛjɔlɛ'n mɩn man yɩ́. Sɛ m'an nyɔ man yɩ́ sɔ a, ɔ 'tan mɩ́n nyɩnsʋ.’”
5 mas essa viúva está me irritando. Vou lhe fazer justiça, pois assim deixará de me importunar’”.
6 Mɔ yɛ́ Mɩn buli anyɩnndala sɔ'n yuelɩ'n, ɔ kɔ han kɔ tʋ sʋ kɛ: “Ɛmɔ tíe ɛjɔlɛ mɔ sʋanlan ɛtɛfʋɛ ɛhɩ m'ɔ di ɛjɔlɛ'n lɛ kan'n!
6 Então o Senhor disse: “Aprendam uma lição com o juiz injusto.
7 Sɛ ɛtɛfʋɛ ɛhɩ m'ɔ di ɛjɔlɛ'n kʋala kɛ ɔ di sʋanlan ɛjɔlɛ maan yɩ́ kunnun jɔ a, asʋ Nyanmɩan lɩlɩ yɛ̂ yɩ́ mma'n-mɔ sun fɛlɛ yɩ́ kɔngɔɛ nʋn eyue a, ɔ nni man bɛ́ ɛjɔlɛ mman man bɛ́ ɔ? Asʋ ɔ 'cɛ nán ɔ'a bʋka bɛ́ ɔ?
7 Acaso Deus não fará justiça a seus escolhidos que clamam a ele dia e noite? Continuará a adiar sua resposta?
8 Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ Nyanmɩan 'di bɛ́ ɛjɔlɛ'n man bɛ́ ndɛ-ndɛ. Nan *Mân Baa nɩn ɛwalɛ nun, asʋ ɔ 'ba tʋ menian'n-mɔ asɩɛ nɩn asʋ ɛwa kɛ bɛ de Nyanmɩan bɛ di ɔ?”
8 Eu afirmo que ele lhes fará justiça, e rápido! Mas, quando o Filho do Homem voltar, quantas pessoas com fé ele encontrará na terra?”.
9 Zozi kɔ bu anyɩnndala ɛhɩ ɔ kɔ man bɛ́ mɔ bɛ bu bɛ́ nwʋn sɛsɛfʋɛ Nyanmɩan anyunnun, mɔ bɛ mmu man bɛ́ manngʋn-mɔ like'n.
9 Em seguida, Jesus contou a seguinte parábola àqueles que confiavam em sua própria justiça e desprezavam os demais:
10 Yɩ́ nwan: “Menian nnyuan kɔ hɔ asɔnɩn ɛyɔlɛ Nyanmɩan awulo ɛlɔ. Nunhan kʋn tɩ *Falisifʋɛ, kʋn'n dide ajule.
10 “Dois homens foram ao templo orar. Um deles era fariseu, e o outro, cobrador de impostos.
11 Falisifʋɛ nɩn a tɩ yɩ́ nwʋn ɔ'a jinlan bɛ́ nyunnun yɛ̂ ɔ lɛ sɛlɛ ɔ. Yɩ́ nwan: ‘Nyanmɩan, mɩn 'da wɔ́ asɩ, afɩ n dɩ man kɛ menian bʋ nga'n-mɔ. Bɛ́ dɩɛ, bɛ tɩ awofʋɛ, ɛtɛfʋɛ ɛsɛ bɛ tʋn ajaa. Mɩn 'da wɔ́ asɩ, afɩ n dɩ man kɛ sʋanlan ɛhɩ m'ɔ dide ajule'n.
11 O fariseu, em pé, fazia esta oração: ‘Eu te agradeço, Deus, porque não sou como as demais pessoas: desonestas, pecadoras, adúlteras. E, com certeza, não sou como aquele cobrador de impostos.
12 Mɔlɛ kʋn anun, mɩn bua mɩn da kpɛ̂ nnyuan. Like mɔ n gɔ nyan yɩ́'n, mɩn bu nun bulu mɩn tu kʋn mɩn man wɔ́.’
12 Jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo que ganho’.
13 “Sʋanlan'n m'ɔ dide ajule'n jin bɛ́ nzin mʋa, ɔ ngulo man kɛ ɔ tʋ yɩ́ nyɩn anwunno bɔbɔ, ɔ kɔ fa yɩ́ sa kɔ bɔ yɩ́ hue sʋ, yɩ́ nwan: ‘Nyanmɩan, nwun mɩ́n nwʋn anwunnvoe. Ɔ sanlɩn kɛ n dɩ ɛtɛfʋɛ.’”
13 “Mas o cobrador de impostos ficou a distância e não tinha coragem nem de levantar os olhos para o céu enquanto orava. Em vez disso, batia no peito e dizia: ‘Deus, tem misericórdia de mim, pois sou pecador’.
14 Zozi nwan: “Mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ mɛlɛ mɔ sʋanlan'n m'ɔ dide ajule'n 'kɔ yɩ́ awulo'n, anɩn ɔ nʋn Nyanmɩan, bɛ́ afian a sɛ. Nan Falisifʋɛ'n, ɔ nʋn Nyanmɩan, bɛ́ afian a nzɛ man. Ɔ sanlɩn kɛ sʋanlan biala m'ɔ kɔ kuku yɩ́ nwʋn sʋ'n, bɛ 'kan yɩ́ asɩ. Sʋanlan kʋsʋ m'ɔ kɔ han yɩ́ nwʋn asɩ'n, bɛ 'kuku yɩ́ sʋ.”
14 Eu lhes digo que foi o cobrador de impostos, e não o fariseu, quem voltou para casa justificado diante de Deus. Pois aqueles que se exaltam serão humilhados, e aqueles que se humilham serão exaltados”.
15 Menian mmie-mɔ kɔ fa mmatʋnman nganngan-mɔ bɛ kɔ bɛlɛ Zozi kɛ ɔ fá yɩ́ sa ɔ fúa bɛ́ nwʋn ɔ yéyila bɛ́ sʋ. Mɔ yɩ́ mmɔfʋɛ'n-mɔ nwunlin yɩ́ sɔ'n, bɛ kɔ totua menian sɔ'n-mɔ atɩn.
15 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas. Ao ver isso, os discípulos repreenderam aqueles que as traziam.
16 Zozi kɔ man bɛ kɔ fɛlɛ mmatʋnman'n-mɔ. Yɩ́ nwan: “Ɛmɔ yáci mmatʋnman'n-mɔ maan bɛ bála mɩ́n nwʋn! Nán bɛ totua bɛ́ atɩn. Ɔ sanlɩn kɛ Nyanmɩan Belemgbin Mân'n, ɔ tɩ bɛ́ mɔ bɛ tɩ kɛ bɛ́'n dɩɛ.
16 Jesus, porém, chamou as crianças para junto de si e disse aos discípulos: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
17 Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ sʋanlan mɔ ɔ'a nyɔ man yɩ́ nwʋn batʋnman ɔ'a man Nyanmɩan a nni man yɩ́ sʋ belemgbin'n, sʋanlan sɔ'n ngɔ hʋala man Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anun ɛlɔ kɔ lé.”
17 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
18 Zufʋ kpain'n kʋn kɔ bisa Zozi kɛ: “Mɩnlɩan kpa, nzu like dɩɛ y'ɔ di kɛ mɩn yɔ nán m'an nyan ngʋan m'ɔ le man ayuelɩɛ'n?”
18 Certa vez, um homem de alta posição perguntou a Jesus: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
19 Zozi kɔ bua yɩ́ kɛ: “Nzukɛ ati yɛ̂ ɛ fɛlɛ mɩ́n mɩnlɩan kpa ɔ? Sʋanlan fɩ́ɩ́ tɩ man kpa, sannan Nyanmɩan angʋnmɩn cein.
19 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
20 Ɛ sɩ mala bulu'n: N'ɛ tʋn ajaa, n'ɛ kun sʋanlan, n'ɛ wua, n'ɛ di ato adanzɩɛ, man wɔ́ nyɩn sɔ́ wɔ́ sɩ nʋn wɔ́ nin.”
20 Você conhece os mandamentos: ‘Não cometa adultério. Não mate. Não roube. Não dê falso testemunho. Honre seu pai e sua mãe’.”
21 Bian'n nwan: “M mantanlɩn mala sɔ'n-mɔ asʋ elie mɩ́n mmatʋnman nun angʋnmɩn.”
21 O homem respondeu: “Tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
22 Mɔ Zozi tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, ɔ kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ: “Ɔ ka wɔ́ like kʋn biekun. Tɔnɩn wɔ́ nwʋn ninnge'n kʋalaatin nán ce yɩ́ esika'n man ehianfʋɛ'n-mɔ.”
22 Quando Jesus ouviu sua resposta, disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
23 Mɔ Zozi hanlɩn sɔ mɔ bian'n tɩlɩ'n, yɩ́ nwʋn kɔ bubu yɩ́. Ɔ sanlɩn kɛ ɔ tɩ esikafʋɛ kpili kpa.
23 Ao ouvir essas palavras, o homem se entristeceu, pois era muito rico.
24 Mɔ Zozi nwunlin kɛ bian nɩn anwʋn a bubu yɩ́'n, yɩ́ nwan: “Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anun ɛlɔ ɛwʋlʋɛ'n yɔ sɩ man esikafʋɛ'n-mɔ o!
24 Ao ver a tristeza daquele homem, Jesus disse: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!
25 Ɔ yɔ sɩ man naan kpili'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ sʋamo'n kɛ ɔ wʋ́lʋ dɔlɔwa bɔɛ nun. Nan ɔ yɔ sɩ kpa man esikafʋɛ kʋn kɛ ɔ wʋ́lʋ Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anun.”
25 Na verdade, é mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Bɛ́ mɔ anɩn bɛ lɛ tie Zozi ɛjɔlɛ sɔ'n nwan: “Nan sɛ ɛjɔlɛ'n tɩ sʋa a, anɩn nwan yɛ̂ ɔ kʋala ɔ nyan yɩ́ ti ɔ?”
26 Aqueles que o ouviram disseram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Zozi kɔ bua bɛ́ kɛ: “Like mɔ kulo menian'n-mɔ ngʋala man yɩ́ yɔ'n, like sɔ'n nza man Nyanmɩan yɔ.”
27 Jesus respondeu: “O que é impossível para as pessoas é possível para Deus”.
28 Ɛhɩ a, Pɩɛlɩ nwan: “Nɩan, y'a yaci yɛ́ nwʋn ninnge'n kʋalaa y'a gua y'a si wɔ́ sʋ.”
28 Pedro disse: “Deixamos nossos lares para segui-lo”.
29 Zozi kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Mɩɩn kan yɩ́ ananhɔlɛ mɩn kele ɛmɔ kɛ sɛ Nyanmɩan Belemgbin Mân'n dunman nun, sʋanlan kʋn yaci yɩ́ awulo, yɩ́ yɩ, yɩ́ nianman-mɔ, yɩ́ sɩ nʋn nʋn yɩ́ nin nʋn mma-mɔ a,
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, esposa, irmãos, pais ou filhos por causa do reino de Deus
30 ɔ 'nyan yɩ́ nwʋn sʋ dɔʋn kpa mɛlɛ ɛhɩ anun. Ɛsɛ mɛlɛ'n m'ɔ lɛ ba nɩn anun, ɔ 'nyan ngʋan m'ɔ le man ayuelɩɛ'n.”
30 receberão neste mundo uma recompensa muitas vezes maior e, no mundo futuro, terão a vida eterna”.
31 Zozi nʋn yɩ́ menian bulu nʋn nnyuan'n kɔ tɩ bɛ́ nwʋn. Ɔ kɔ han hɔ hele bɛ́ kɛ: “Yaa, yɛ lɛ kɔ Zoluzalɛmʋn o! Ɛjɔlɛ'n kʋalaa mɔ mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ hanlɩn m'ɔ tʋ de Mân Baa'n, ɛbɛlɛ yɛ̂ ɔ 'kpɩn sʋ ɔ.
31 Jesus chamou os Doze à parte e disse: “Estamos subindo para Jerusalém, onde tudo que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem se cumprirá.
32 Bɛ 'ba yɩ *Mân Baa'n bɛ man bɛ́ mɔ bɛ nzʋ man Nyanmɩan'n. Bɛ́ kʋsʋ bɛ 'ba gʋlʋ yɩ́ nwʋn, bɛ 'kpɛ yɩ́ nzʋba ɛsɛ bɛ 'tʋtʋ yɩ́ nwʋn ngɛsɛlɛ.
32 Ele será entregue aos gentios, e zombarão dele, o insultarão e cuspirão nele.
33 Bɛ 'fin yɩ́ mgbele ɛsɛ bɛ 'kun yɩ́. Nan bɛ kun yɩ́ a, yɩ́ cɩan nsan nɩn asʋ, ɔ fi ewue nun ɔ 'tinnge.”
33 Eles o açoitarão e o matarão, mas no terceiro dia ele ressuscitará”.
34 Ɛjɔlɛ'n mɔ Zozi hanlɩn'n, yɩ́ menian'n-mɔ ngɔ tɩ man yɩ́ bʋ fɩ́ɩ́ sʋa. Ɔ sanlɩn kɛ ɛjɔlɛ'n mɔ Zozi hanlɩn'n tɩ nvɩalɩɛ nun ɛjɔlɛ bɛ́ nyɩnsʋ. Ɔ man b'a ndɩ man yɩ́ bʋ.
34 Os discípulos, porém, não entenderam. O significado dessas palavras lhes estava oculto, e não sabiam do que ele falava.
35 Anɩn Zozi ka kaan ju Zoliko. Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn anyɩnsinlinwafʋɛ kʋn tɩ atɩn nɩn anʋan ɛbɛlɛ yɛ̂ ɔ sɛsɛlɛ ɔ.
35 Quando Jesus se aproximava de Jericó, havia um mendigo cego sentado à beira do caminho.
36 M'ɔ tɩlɩ kɛ meninsʋnman lɛ sɩ̂n'n, ɔ kɔ bisa nun ɛjɔlɛ.
36 Ao ouvir o barulho da multidão que passava, perguntou o que estava acontecendo.
37 Bɛ kɔ han bɛ kɔ hele yɩ́ kɛ Zozi m'ɔ fi Nazalɛtɩ'n y'ɔ lɛ sɩn ɛbɛlɛ ɔ.
37 Disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando por ali.
38 M'ɔ tɩlɩ kɛ bɛ́ nwan Zozi y'ɔ lɛ sɩn ɛbɛlɛ'n, ɔ kɔ tɩan. Yɩ́ nwan: “Belemgbin *Davidi Awa Zozi, nwun mɩ́n nwʋn anwunnvoe!”
38 Então começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
39 Bɛ́ mɔ bɛ li bɛ́ nyunnun'n kɔ totua yɩ́ kɛ ɔ múan yɩ́ nʋan. Mɔ bɛ 'totua yɩ́'n, bɛlɛ mɔ anɩn ɔ lɛ tɩan sɛlɛ kpa ɔ. Yɩ́ nwan: “Belemgbin Davidi Awa, nwun mɩ́n nwʋn anwunnvoe!”
39 Os que estavam mais à frente o repreendiam e ordenavam que se calasse. Mas ele gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
40 Zozi kɔ jinlan ɔ kɔ man atɩn kɛ bɛ fá yɩ́ bɛ bɛ́lɛ yɩ́. Mɔ anyɩnsinlinwafʋɛ'n juli ɛbɛlɛ'n, Zozi kɔ bisa yɩ́ kɛ:
40 Então Jesus parou e ordenou que lhe trouxessem o homem. Quando ele se aproximou, Jesus lhe perguntou:
41 “Nzu yɛ̂ ɛ kulo kɛ n yɔ́ m mán wɔ́ ɔ?”
41 “O que você quer que eu lhe faça?”. “Senhor, eu quero ver!”, respondeu o homem.
42 M'ɔ hanlɩn sɔ'n, Zozi kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ: “Nwun asɩ! Wɔ́ dedi nɩn a man wɔ́ nwʋn a sa.”
42 E Jesus disse: “Receba a visão! Sua fé o curou”.
43 Ɛbɛlɛ ala, ɔ kɔ nwun asɩ. Ɔ kɔ yɩ Nyanmɩan ayɛ ɔ kɔ si Zozi sʋ. Mɔ bɛ́ kʋalaa bɛ nwunlin yɩ́ sɔ'n, bɛ kɔ yɩ Nyanmɩan ayɛ.
43 No mesmo instante, o homem passou a enxergar, e seguia Jesus, louvando a Deus. E todos que presenciaram isso também louvavam a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.